کرم قوزه پنبه Heliothis armigera

کرم قوزه پنبه Heliothis armigera

کرم قوزه پنبه Heliothis armigera

کرم قوزه پنبه

کرم قوزه پنبه

پنبه از مهم ترین و اصلی ترین گیاهان تولیدکننده الیاف طبیعی است و در جهان بعد از سویا بیشترین مصرف را دارد.کرم قوزه پنبه یا غنچ قوزه پنبه  با نام لاتین Cotton bollworm – Corn eraworm – Tomato fruit worm از آفات جهانی مهم پنبه میباشد که در پنبه کاریهای شمال تا مرکز ایران خسارت قابل توجهی وارد میکند. ین گونه در مرکز و جنوب اروپا، معتدل آسیا، آفریقا، استرالیا و اقیانوسیه گسترده است و به تازگی در برزیل هم مشاهده شده است.

میزبان: کرم قوزه پنبه آفتی پلی فاژ بوده و دارای بیش از ۷۰ نوع میزبان میباشد.از میزبانهای آن میتوان به ذرت،نخود،کنجد،گوجه فرنگی، یونجه، خشخاش، کنف،شبدر، گل ابریشم،پسته،بادمجون ،سویا ،لوبیا،کدو و شاهدانه اشاره کرد.

مشخصات ظاهری کرم قوزه پنبه:

حشره بالغ:این حشره در رنگ و اندازه بسیار متغیر است.طول بدن شب پره بالغ بین ۲۰-۱۲ میلیمتر و عرض ان با بالهای باز ۴۰-۳۰ میلیمتر است.بالهای جلویی در ماده ها زرد مایل به نارنجی و در نرها خاکستری مایل به سبز است و دارای یک لکه لوبیایی و یک لکه گرد تیره هستند علاوه بر این ، بال های جلویی دارای یک نقطه سیاه رنگ بوده و در حاشیه خارجی آنها یک نوار عرضی مضرس وجود دارد.بالهای عقبی زرد کمرنگ هستند همراه با یک نوار قهوه ای باریک در لبه خارجی بال و یک نقطه سیاه در وسط بال که نمایانگر این حشره است.

کرم قوزه پنبه

کرم قوزه پنبه

تخم: بین ۶/۰-۵/۰ میلیمتر هستند که ابتدا سفید مایل به زرد و به مرور سبزرنگ میشوند.تخمها گرد و پهن و دارای سطح آجدارهستند.

کرم قوزه پنبه

کرم قوزه پنبه

لارو: رنگ لارو ها ابتدا سفید مایل به کرم با سر کپسولی قهوه ای و به مرور زمان به رنگ سبز روشن در میایند.در طرفین بدن دارای خطوط تیره و روشن هستند.و همچنین در روی طول بدن آنها خطوط تیره ای کشیده شده ای به چشم میخورد.

کرم قوزه پنبه

کرم قوزه پنبه

شفیره:  رشد شفیره  داخل یک پیله ابریشمی به طول ۲۳-۱۸ میلیمتر وبه  مدت ۱۵-۱۰ روز در عمق ۱۰-۴ سانتی متری خاک و یا در داخل قوزه پنبه یا بلال  صورت میپذیرد.دو عدد خار در انتهای شفیره وجود دارد.

کرم قوزه پنبه

کرم قوزه پنبه

چرخه زندگی:

اولین گروه پروانه ها در دهه اول فروردین دیده میشوند.ماده ها میتوانند تا چند صد تخم در بخش های مختلف گیاهان بگذارند.در شرایط مطلوب تخمها میتوانند در عرض سه روز تفریخ و به لارو تبدیل شوند و در یک ماه چرخه زندگی خود را کامل کنند.لاروها ۲۲-۱۳ روز طول میکشد تا به رشد نهایی خود برسند و در سن ششم لاروی طول لارو به بیش از ۴۰ میلی متر میرسد.رنگ لارو ها متغیر ولی اغلب سبز و زرد مایل به قهوه ای هستند و اغلب گوشتخوارند و گاهی رفتار هم خوارگی از خود نشان میدهند.به همین علت اغلب روی یک قوزه فقط یک لارو وجود دارد.لاروها بعد از رشد کامل روی خاک افتاده و تبدیل به شفیره میشوند.

نحوه و علائم خسارت:

لاروها پس از خروج از تخم ابتدا از پارانشیم برگ تغذیه نموده و رگبرگها را باقی می گذارند. سپس به غنچه، گل و قوزه حمله کرده و با سوراخ کردن قوزه ها و ورود به داخل آنها از الیاف پنبه تغذیه میکنند. در مواردی تمام لارو داخل قوزه نمی شود بلکه فضولات سبز رنگ خود را در حوالی قاعده قوزه پراکنده می سازد. سوراخ ورودی غالبا بالای  قوزه می باشد. زیان آفت در پنبه کاری ها از نسل دوم به بعد مشهود و خسارت آن در نسل سوم شدید است. در نسل چهارم نشوونمای کرم قوزه اغلب مصادف با سرمای پائیزه شده و می میرد.

کرم قوزه پنبه

کرم قوزه پنبه

هر کرم ۲۰-۶ غنچه و قوزه را می تواند مورد حمله قرار دهد.هنگامی که کرم حمله میکند ممکن است در زمان شکوفه دهی پنبه باشد در این صورت قوزه قبل از موعد مقرر باز شده و بی ثمر باقی میماند.و دیگر قادر به تولید الیاف نیستند و یا بی کیفیت هستند.

کرم قوزه پنبه

کرم قوزه پنبه

شدت صدمات آفت در پنبه کاری ها اواسط تیر تا واسط مهرماه و مصادف با ظهور حداکثر غنچه و گل و قوزه جوان مزرعه پنبه می باشد.

کرم قوزه پنبه

کرم قوزه پنبه

پیشگیری وکنترل:

زراعی: اجرای عملیات زمستانه نظیر شخم عمیق، آب تخت زمستانه و رعایت تناوب زراعی جمعیت انتقالی آفت را کاهش می دهد.

    (اجرای شخم عمق پس از جمع آوری محصول سبب می شود تا بدین وسیله لانه های زمستانی آفت در خاک تخریب شود. این عمل گاهی تا ۵۰% شفیره ها را تلف می نماید و در صورتی که به زمین آب یخ زده زمستانه داده داده شود ممکن است تا حدود ۹۰% شفیره ها از بین رود)

استفاده از ارقام مقاوم همچنین صفاتی نظیر براکته های فرخورده ، وسعت برگ ( کوچکی اندازه ) و رنگ قرمز بوته ها نیز از خصوصیاتی هستند که با تحمل بوته ها به کرم قوزه همبستگی مثبت دارند ، لذا در نظر گرفتن این خصوصیات می تواند در انتخاب رقم و جلوگیری از خسارت موثر باشد .

بیولوژیک:

تکثیر و رهاسازی زنبور تریکوگراما  در سه نوبت به مقدار حداقل ۵۰۰۰۰۰ زنبور در هر هکتار کاهش چشمگیری در تلفات تخم دارد همچنین استفاده از زنبور پارازیتوئید لارو(براکون) به تعداد ۱۰۰۰۰ عدد در هکتار، تلفات قابل ملاحظه ای به لاروهای متوسط و درشت وارد می نماید.استفاده از حشره کش های میکروبی نظیر باسیلوس توریجینسیس و ویروس N.P.V(چند وجهی هسته ای) واستفاده از تله های نوری و فرمونی جهت پیش آگاهی، موفقیت در امر کنترل را بیشتر می کند.

شیمیایی:

اگر روش های بالا جوابگوی مشکل شما نبود . شما می توانید از روش های کنترل شیمیایی استفاده کنید. نکته ای که در استفاده از سموم وجود دارد این است که شما برای استفاده از سموم باید حتما با یک متخصص گیاه پزشک مشورت کنید تا میزان دوز مصرفی و نحوه استفاده از سم برایتان توضیح داده شود. مشاوره گرفتن از افراد ناآشنا می تواند موجب از بین رفتن گیاه شما و به خطر انداختن سلامتی شما شود.

 

برای مبارزه شیمیائی علیه کرم قوزه پنبه ۲_۳نوبت سمپاشی توصیه می شود . سموم مورد استفاده: امولسیون آزودرین (بمیزان ۵/۲ لیتر در هکتار) و یا نواکرون ۲۰ %بمیزان ۲_۳لیتر در هکتار را علیه این آفت توصیه می کنیم ضمنا گوزاتیون بمقدار ۶۰۰_۹۰۰گرم از ماده خالص نیز در هکتار علیه این آفت موثر است.

همچنین اثربخشی سموم زیر گزارش شده است۱ .تیو دیکارب )لاروین) : ۱ – ۷۵٫۰ کیلوگرم در هکتار یک نوبت

۲٫کارباریل (سوین): ۳ کیلوگرم در هکتار

۳٫اندوسولفان (تیودان) ۳ لیتر در هکتار

۴٫ایندوکسا کارب (آوانت) ۲۵۰ سی سی – ۲۰۰ در هکتار

۵٫فن پروپاترین :۱ لیتر در هکتار

 

منبع : طراحان منظر

قارچ آرمیلاریا

قارچ آرمیلاریا

قارچ آرمیلاریا

قارچ آرمیلاریا

پوسیدگی آرمیلاریایی ریشه

بیماری قارچی آرمیلاریا (Armillaria) یکی از برجسته ترین کشنده ها و پوسنده ها در درخت های برگریز، مخروطیان و دیگر درخت ها به شمار می رود. تاثیر این بیماری از جنگل تا باغ های میوه و حتی باغچه های خانگی قابل مشاهده است. آرمیلاریا بعض اوقات زمانی ظهور پیدا می کند که درخت پیش تر توسط دیگر پاتوژن ها صدمه دیده و در دیگر اوقات آرمیلاریا به عنوان یک مهاجم اصلی زیست درخت را به خطر می اندازد. تا به امروز ۵۵ گونه ی مختلف از آرمیلاریا شناسایی شده که بیشتر آن ها قبل از این با گونه ی A.mellea اشتباه گرفته می شدند.قارچ آرمیلاریا

میزبان

آرمیلاریا روی گونه های مختلف گیاهان گلدار و بازدانگان گزارش شده است. این قارچ در دماهای مختلف و در نواحی متنوعی از جهان قابلیت رشد و تکثیر را دارد. این بیماری عامل مهمی در آلودگی پهن برگ ها نیز به شمار می رود. میزبان ها شامل درختان میوه (مرکبات، هلو، فندق، و …)، تاک ها، گیاهان علفی (توت فرنگی، سیب زمینی، هویج و…) و درختان جنگلی می باشند.۱۴۷۲۷۵۷۵۵۶۸۰۲

علائم

قارچ های آرمیلاریا معمولا در ریشه ها ساکن هستند، به همین خاطر شناسایی آن ها بسیار دشوار است مگر این که قارچ های خاص این بیماری دور پایه ی درخت رشد کنند یا نشانه ها در تاج و شاخه های زیرین مشهود باشد.

نشانه های تاج در مخروطی ها و گیاهان برگریز متنوع هستند اما به طور کلی در این گیاهان برگ درختان نازک و بیرنگ شده و بعد از مدتی به زردی می گراید. در انتها هم برگ ها قهوه ای شده و با کوچکترین نیرو خورد می شوند. شاخه ها نیز با همین تناوب خشکیده شده و رفته رفته رشد جوانه ها هم کاهش می یابد.

در گیاهان سالم و نیرومند، نشانه های تاج در سال های متوالی بروز پیدا کرده و تدریجا باعث مرگ گیاه می شوند. در مخروطی ها، اندکی قبل از مرگ درخت مخروط ها بزرگ تر از اندازه ی نرمال ساخته می شوند، که این نشانه ی تنش بسیار بالاست.

در گیاهان ضعیف تر نشانه های تاج سریعتر بروز پیدا می کنند، برگ ها زودتر رنگ پریده شده و معمولا پس از یک سال بیماری منجر به مرگ گیاه می شود.در چنین گیاهانی برگ های نارس از بین رفته و رشد جوانه ها به شدت کاهش می یابد.

قارچ آرمیلاریا

قارچ آرمیلاریا

ناگفته نماند، بسیاری از نشانه های تاج برای دیگر قارچ های بیماری زا نیز مشترک است، پس لطفا عجله نکرده و با دیدن این نشانه ها زود قضاوت نکنید.

در بعضی گونه ها نشانه ها ممکن است از ریشه ها شروع به ظهور کرده و تا قسمت داخلی ریشه کشیده شوند، در این موارد پس از مدتی درون ریشه های آلوده شانکر یا زخم شکل می گیرد. در مخروطی های شیره دار با گسترش آلودگی پایه ی درخت شروع به ترشح شیره می کند تا شاهد مهم ترین نشانه ی بیماری آرمیلاریا باشیم. در برخی مواقع ریشه های پوسیده شده توسط آرمیلاریا ، ممکن است باعث پوسیده شدن تنه ی درخت یا قسمت درونی چوب شوند، که در این موارد تدریجا تنه از بین رفته و در نتیجه درخت می میرد.قارچ آرمیلاریا

شناسایی

قارچ آرمیلاریا

قارچ آرمیلاریا

صفحات بادبزنی و میسیلیومی تقریبا همیشه در گیاهان آلوده یا مرده و در قسمت اصلی تنه ی درختان با رنگ سفید قابل تمایز است. ریزومورف ها نیز به عنوان ریسه هایی بند کفشی ( به قطر ۱ تا ۵ میلیمتر) در شرایط سخت خشکی یا آتش هم در درختان توانایی زنده مانی دارند. این ریسه های قهوه ای و خشوی شکل در حالت رشد به رنگ کِرِم می گرایند. ریزومورف در بافت داخلی سفید بوده اما با رشد بیشتر رنگش قهوه ای متمایل به زرد می شود. ریزو مورف ها معمولا به ریشه ی آلوده ی گیاه می چسبند اما ممکن است روی سطح ریشه ی گیاه سالم هم دیده شوند.گفتنی است با این که خیلی از قارچ ها صفحات بادبزنی و ریزومورف تولید می کنند، ریزو مورف و میسیلیوم آرمیلاریا با بقیه ی قارچ ها متفاوت است، این در حالی است که ریزومورف آرمیلاریا ممکن است با ریشه ی گیاه میزبان اشتباه گرفته می شود.

قارچ آرمیلاریا

قارچ آرمیلاریا

آرمیلاریا گاها به صورت قارچ کلاهک دار و عسلی رنگ در انتهای تابستان یا اوایل پاییز بروز پیدا می کند. این قارچ ها به صوت غیر قابل پیش بینی میوه می دهند. قارچ ها ممکن است بعضی از سال ها به طور کلی غایب باشند و بالعکس در برخی سال های دیگر کنار تنه ی درختان به وفور یافت شوند. با آن که شکل بروز قارچ ها در گونه های مختلف آرمیلاریا متفاوت است، اما به طور معمول قارچ ها به صورت خوشه ای در تنه ی درخت ها یافت می شوند. کلاهک قارچ ها معمولا عسلی رنگ همراه با طره های کوچک تیره رنگ و همچنین ساقه های روشن و سفید رنگ قابل تمایزند. این قارچ ها معمولا خوراکی هستند اما شما باید قبل از استفاده ی آن ها حتما از فرد با تجربه ای در رابطه با سمی بودن قارچ ها مشورت بگیرید.

چرخه ی زیست

در حالی که درخت بیمار هنوز زنده است یا حتی مدت ها پس از مرگ درخت، پاتوژن سه راه برای ایجاد بیماری دارد:

قارچ آرمیلاریا

قارچ آرمیلاریا

۱- میسیلیوم می تواند کنار ریشه ها رشد کرده و با گیاه سالم پیوند پیدا کند.
۲- ریزومورف ها می توانند در خاک رشد کرده و خود را به گیاهان سالم برسانند.
۳- قارچ های کلاهک دار می توانند بازیدیوسپور تولید کنند و بازیدیوسپور ها را به وسیله ی باد به دیگر گیاهان منتقل کنند.

قارچ آرمیلاریا

قارچ آرمیلاریا

دو راه نخست برای ایجاد بیماری و پراکنده کردن آن، تمرکز بیشتری بر آلودگی یک محدوده ی خاص دارد. این تراکم گزینی به شکلی است که ابتدا گیاه بیمار ، گیاه مجاور را آلوده کرده و سپس آلودگی به گیاه بعدی منتقل می شود.

راه سوم، پراکندگی بیشتری دارد اما چندان متعارف نیست با این که هم قارچ های کلاهک دار زیاد هستند و هم بازیدیوسپورها به اندازه ی کافی تولید می شوند اما اسپورها به سادگی در گیاهان میزبان مستقر نمی شوند.

قارچ آرمیلاریا

قارچ آرمیلاریا

کنترل بیماری

۱- استفاده از ارقام مقاوم
۲- جلوگیری از تجمع اب و انواع کود پای درخت
۳- جمع آوری کنده ها و ریشه های آلوده
۴- جلوگیری از ایجاد زخم در تنه ی درختان
۵- از بین بردن درختانی که بسیار آلوده اند۶- استفاده از قارچ های آنتاگونیست نسبت به آرمیلاریا
۷- استفاده از قارچ کش های :

chloropicrin, carbon disulphide, methyl bromide

منبع : طراحان منظر

شته مومی سیب Eriosoma lanigerum

شته مومی سیب Eriosoma lanigerum

شته مومی سیب Eriosoma lanigerum

شته مومی سیب

شته مومی سیب (Wooly aphid) یا شته خونی سیب از خانواده Eroisomatidae است که ریشه این خانواده در لاتین به معنی پشمالومیباشد.شته مومی سیب از آفات عمومی و در حال رشد درختان سیب است که در همه کشورها وجود دارد.این شته باعث کاهش رشد درختان و آلودگی ظاهری میوه ها میشود.حشرات هم به شاخه ها و هم به طوقه درختان حمله میکنند.کولنی شته ها در بهار بر روی شاخه هابه خصوص در اطراف زخمهای حاصله از هرس فعالیت خود را آغاز کرده و با ایجاد گال روی بافت گیاه ،بر روی آنها تغذیه میکند. شته مومی به عنوان ناقل بیماریهای ویروسی از آفات عمومی و اقتصادی سیب به شمار میرود.

مشخصات ظاهری شته مومی سیب:

بدن قرمز رنگ دارد که با پوشش پشمی سفید رنگی پوشیده شده است.اکثر شته دارای کورنیکول که به صورت دو برامدگی در عقب شکم نمایان است،اما در این گونه کورنیکول وجود ندارد.شاخک پنج بندی و گاهی اوقات تا ۶ بند هم میرسد.رگبالها دارای رگبندی چند شاخه ای و نرها فاقد بال هستند.

شته مومی سیب

چرخه زندگی:

مراحل رشدی شته ابتدا بر روی گل ،میوه و بعد از در روی قسمتهای علفی در حال رشد درخت سیب میباشد. کولنی شته در طول زمستان با زندگی در ریشه های گیاه و یا در داخل شکاف پوست به زندگی خود ادامه میدهد.این شته ها فقط قادرند تولید ماده های نابارور و تخم کنند.تخمها معمولا دوام چندانی ندارند و تفریخ نمیشوند.هر ماده میتواند بیش از ۱۰۰ پوره تولید کند که در     سال ۱۲-۱۰ نسل دارند(امریکا و اروپا).پوره های سن اول بسیار متحرک هستند و از جمعیت های شلوغ خود مجددا تولید کولنی میکنند.

شته مومی سیب

گیاهان میزبان:

میزبان اصلی آن درخت نارون آمریکایی Ulmas lanigerum میباشد.در مناطقی که میزبان اول وجود داشته باشد چرخه خود را در روی هر دو میبزبان سیب و نارون کامل میکند.اما در ایران به دلیل نبود نارون آمریکایی تقریبا در تمام مدت سال روی میزبان دوم (درختان دانه دار) که اغلب شامل سیب و گلابی و زالزالک است سپری میکند.

خسارت:

شته مومی هم در قسمتهای هوایی و هم زمینی سیب فعالیت دارد.این شته از برگ تغذیه نمیکند.کولنی شته به صورت توده سفید رنگ روی تنه و پوست وشاخه های سیب میتوانند باعث تغییر شکل ،جوش یا تاول و غده های سرطانی مانند شوند.ترکیبات بزاق شته برای درختان سمی است و تا حد زیادی مسئول خسارات ناشی از شته به شمار میروند.گالهی قسمتهای هوایی گاهی تا به اندازه یک گردو هم میرسد.وجود کولنی روی ریشه هم باعث تولید گال روی ریشه و به وجود آمدن آلودگی های ثانویه میشود.شته مومی با اختلال در آوندهای چوب و ریشه و عدم انتقال آب باعث کاهش رشد درختان سیب میشود.رسوب عسلک کولنی شته ها روی میوه و شاخه های مجاور از علایم خسارات است.و در ضمن آسیب به درختان جوان بسیار شدید تر است.

شته مومی سیب

پیشگیری و مدیریت

کنترل زراعی:

شته مومی سیب چون مکان‌های سایه‌دار را ترجیح می‌دهد لذا در باغات سیب از کاشت پر پشت درختان بایستی اجتناب کرده و به هرس آنها دقت لازم مبذول داشت همواره جریان هوا و نفوذ اشعه‌های خورشیدی را به داخل درختان امکان‌پذیر ساخت. چون شته‌ها اکثراً در داخل زخم‌های درختان و یا در محل‌های بریده و هرس شده آنها مستقر می‌شوند لذا این قسمت‌ها نباید به حال خود رها شوند. همچنین شاخه‌های گال‌دار و یا سرشاخه‌های مورد هجوم بایستی به طور مرتب قطع شده و نابود گردند. کاشت واریته های مقاوم از جمله Northern spy و Winter majetin که تقریبا مورد هجوم شته مومی واقع نمیشوند،راه حل بسیار مناسب است.

کنترل بیولوژیک:

جمعیت شته مومی توسط شته Aphelinus moli متناوبا کنترل میشودکه از پارازیت های اختصاصی شته مومی سیب است..این شته ها معمولا سیاه و دارای سوراخ پارازیته هستند.از شکارگر ها نیز میتوان به کفشدوزک و لارو مگس های سیرفیده و مورچه های سبز اشاره کرد.این شکار گر ها میتوانند موجب نابودی کامل کولنی شوند ،اما توده پشمی باقی میماند. سن‌های شکاری از خانواده Anthoeoridae ,Nabidae نیز از شکارگرهای شته مومی سیب به شمار میروند.

شته مومی سیب

کنترل شیمیایی:

نکته ای که در استفاده از سموم وجود دارد این است که شما برای استفاده از سموم باید حتما با یک متخصص گیاه پزشک مشورت کنید تا میزان دوز مصرفی و نحوه استفاده از سم برایتان توضیح داده شود. استفاده از سم بیش از حد مجاز علاوه بر گیاهسوزی و رعایت نکردن دوره کارنس سموم میتواند  باعث ایجاد سرطان و آلرژی های تنفسی و پوستی و مسمومیت با مصرف میوه ها شوند.

سموم تیودان ,۵۰WPدیازینون۵۰WP ، یریمیکارب(پریمور) Df50 ، اکسی دیمتون متیل EC25 میتوانند برای کنترل شته مومی موثر واقع شوند.در مناطق گرمتر که ته ها بیتر در قسمتهای هوایی گیاه مستقر هستند میتوان از روغنهای زمستانی یا اسپری حشره کش فسفات استفاده کرد.این اسپری در تابستان باید حتما استفاده شود.

منبع : طراحان منظر

ویروس موزاییک خیار (CMV)

ویروس موزاییک خیار (Cucmber Mosaic Virus)

ویروس موزاییک خیار

ویروس موزاییک خیار

ویروس موزاییک خیار (CMV) یکی از شایع ترین بیماری های ویروسی می باشد که بر خلاف آنچه از نام آن برداشت می شود مختص خیار نبوده و طیف گسترده ای از گیاهان (بیش از ۱۲۰۰ گونه در ۱۰۰ خانواده) را درگیر می کند .

بیماری موزاییک خیار اولین بار در آمریکای شمالی و در حدود سال ۱۹۰۰ گزارش شد و سپس به سراسر جهان گسترش یافت. ویروس موزاییک خیار (CMV) روی بسیاری از گیاهان زینتی ، علف ها، سبزی و صیفی جات ایجاد بیماری می کند. این بیماری شباهت زیادی با بیماری های ویروس موزاییک تنباکو (TMV) و ویروس موزاییک گوجه فرنگی (ToMV)داشته و تشخیص قطعی آن تنها به کمک گیاه پزشک و روش های آزمایشگاهی میسر است.

CMV در اکثر گیاهان باعث بیماری سیستماتیک می شود. بافت ها و اندام قدیمی که قبل از ابتلا به ویروس به وجود امده اند معمولا تحت تاثیر بیماری قرار نمی­گیرند اما بافت های جدید دچار ابتلا با شدت های مختلف می شوند.

ویروس موزاییک خیار

گسترش بیماری

زمستان­ گذرانی CMV در بسیاری از علف های چند ساله ، گل ها و گیاهان زراعی انجام می­پذیرد. علف های چندساله در زمستان ویروس را در ریشه خود نگه می دارند و در بهار ویروس را به اندام رویشی خود انتقال می دهند که زمینه ابتلای دیگر گیاهان را به وسیله شته ها و دیگر وکتور ها به وجود می آورد.

انتقال CMV به وسیله شته ها، سوسک های خیار، گیاهان انگلی، انسان، روش های مکانیکی و همچنین بذر صورت می پذیرد. شایع ترین راه انتقال ویروس، انتقال به وسیله شته ها بوده که این انتقال به صورت ناپایدار انجام می پذیرد. شته ها با تغذیه از شیره گیاه ویروس را دریافت کرده و به گیاهان دیگر انتقال می دهند. انتقال ویروس از گیاه آلوده به شته به کمتر از یک دقیقه زمان نیاز داشته و ماندگاری ویروس در بدن شته به چندین ساعت می رسد.

انتقال ویروس به وسیله کارگران برداشت کننده محصول نیز دیگر راه انتقال می باشد که گستردگی این انتقال می تواند به گونه ای باشد که کل مزرعه را پس از برداشت اول دچار ابتلا کند.

ویروس موزاییک خیار

انتقال به وسیله بذر در تعدادی از میزبان ها از جمله برخی علف ها وجود دارد که می­تواند در انتشار این ویروس به نقاط دیگر موثر باشد.

گیاهان انگل نیز می توانند میزبان و انتقال دهنده ویروس از گیاهی به گیاه دیگر باشند.

خسارت بیماری

خسارت بیماری بسته به شرایط و فراوانی شته ها حتی می تواند به ۱۰۰ درصد نیز برسد و باعث از بین رفتن کلی یک زمین شود. اما به طور معمول خسارت حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد می باشد که ممکن است به صورت کاهش کیفیت بروز پیدا کند.

این ویروس در خاک و بقایای گیاه ماندگاری نداشته و در بسیاری از میزبان ها از طریق تکثیر جنسی و بذر منتقل نمی شود.

ویروس موزاییک خیار

شته ها عامل اصلی گسترش CMV

میزبان های CMV

این ویروس دارای گسترده ترین طیف میزبان ها در بین تمامی ویروس های گیاهی می باشد که بیش از ۱۲۰۰ گونه از انواع گیاهان تک لپه و دو لپه را شامل می شود.

برخی از میزبان های این ویروس عبارتند از : خیار ، خربزه ، کدو ، گوجه فرنگی ، اسفناج ، کرفس ، فلفل ها ، ترب ، سیب زمینی شیرین ، شلغم ، هندوانه ، لیمو ، باقلا ، پیاز ، عروسک پشت پرده ، بادمجان ، سیب زمینی ، ریواس ، هویج، شوید ، رازیانه ، جعفری، مینای چینی ، داوودی ، سنبل ، گلایل ، شمعدانی ، مریم گلی ، سنبل، زبان در قفا، زنبق، همیشه بهار، نیلوفر پیچ، لادن، اطلسی، گل میمون، لاله، گل اهاری و …

ویروس موزاییک خیار

ویروس موزاییک خیار

نشانه های بیماری

نشانه های بیماری به طور کلی به صورت زیر نمود پیدا می کنند:

رشد گیاه متوقف شده و ظاهر گیاه همانند یک گیاه پژمرده در می آید. برگ های گیاه به طور کامل رشد نمی کنند و میان گره ها و دمبرگ ها کوتاه می شوند. برگ های قدیمی تر دچار کلروز و نکروز در نواحی حاشیه ای می شوند که سپس به تمام برگ گسترش می یابد. برگ های خشک شده از دمبرگ ها آویزان می شوند و می ریزند که باعث خالی ماندن قسمت های قدیمی ساقه می شود. (Agrios, 1978)

این نشانه ها می تواند در میزبان های مختلف متفاوت باشد که در اینجا به ذکر این نشانه ها در خیار و گوجه فرنگی می پردازیم

در خیار، معمولا نشانه های ابتلا به ویروس در مرحله جوانه زنی دیده نمی شود و نشانه ها شش هفته پس از انجام رشد رویشی دیده می شوند. در این مرحله برگ های گیاه به صورت لکه های زرد در آمده و شروع به چروکیده شدن می کنند و لبهء برگ ها به سمت پایین خم می شوند. رشد گیاه متوقف شده و گیاه با تعداد کمی دست باقی مانده و حجم کمی گل و میوه ،که معمولا قابل عرضه به بازار نیستند، را تولید خواهد کرد. خیار های تولید شده توسط گیاه بیمار معمولا به رنگ خاکستری و سفید در می آیند.

در گوجه فرنگی، نشانه هایی همچون توقف رشد بوته های انبوه بروز پیدا می کند. برگها به صورت رگه های سبز کم رنگ و پر رنگ و زرد در آمده و دچار بدشکلی می شوند. ممکن است ابتلا در قسمتی از گیاه رخ دهد و شاخه هایی که مبتلا نشده اند میوه دهی عادی خود را داشته باشند. ابتلا در مراحل اولیه رشد تاثیر بیشتری داشته و باعث کاهش تولید و به وجود آمدن میوه های کوچک می شود.

تشخیص بیماری

تشخیص قطعی ویروس موزاییک خیار با توجه به تعدد سویه ها ، گستردگی میزبان ها و شباهت علائم به بیماری های ایجاد شده توسط دیگر کوکوموویروس ها مشکل بوده و تشخیص قطعی بیماری توسط گیاه پزشک و به کمک روش های آزمایشگاهی مانند روش ELISA و روش PCR امکان پذیر می باشد.

ویروس موزاییک خیار

ویروس موزاییک خیار

ویروس موزاییک خیار

ویروس موزاییک خیار

کنترل بیماری

ویروس موزاییک خیار

استفاده از پوشش محافظ یکی از روش های کنترل بیماری در ابتدای فصل

همانند دیگر بیماری های ویروسی ، اگرچه عامل بیماری شناسایی شده اما درمانی برای این بیماری یافت نشده است. پیشگیری و ریشه کنی دو روش برای کنترل این بیماری محسوب می شوند.

استفاده از گونه های مقاوم به ویروس یکی از موثرترین و ساده ترین روش ها برای پیشگیری می باشد. برخی از گیاهان از جمله خیار و اسفناج دارای ارقام مقاوم به CMV هستند، اما بسیاری از گونه ها دارای ارقام مناسب از نظر اقتصادی و مقاومت به CMV نیستند. در این صورت اعمال روش های کنترلی می تواند موثر باشد.

ریشه کنی علف های میزبان این ویروس با توجه به گستردگی میزبان های آن بسیار سخت می باشد. اما کنترل برخی از علف های چندساله میزبان CMV در نزدیکی مزارع، گلخانه ها و باغات یکی از روش های پیشگیری از بیماری و کاهش احتمال وقوع آن می باشد. این روش تابحال در مزارع خیار و کرفس موثر بوده و منجر به کاهش ابتلا به بیماری شده است و در مورد دیگر میزبانان نیز می تواند موثر واقع شود. (Rist and Lorbeer, 1989)

یکی از روش های رایج پیشگیری از بیماری استفاده از روش “ترپ کراپ” می باشد . در این روش گیاهان مقاوم به CMV در اطراف مزرعه کاشته می شوند و به صورت حفاظی برای گیاهان حساس به ویروس که در وسط مزرعه کاشته شده اند عمل می کنند. به علت انتقال ناپایدار ویروس و دوره کوتاه ماندگاری آن در بدن شته این روش می تواند موثر واقع شود.

pepper_cmv1x1200 (2)

ویروس موزاییک خیار

تمیز و ضدعفونی کردن ابزار ، ماشین ها و دست ها نیز می تواند از انتقال مکانیکی و انسانی این ویروس جلوگیری کند. عدم استفاده از یک دستکش و لباس برای برداشت کل مزرعه و تقسیم بندی مزرعه به بخش های مجزا نیز می تواند از گسترش بیماری در یک مزرعه آلوده جلوگیری کند. CMV در شیره گیاهی ناپایدار بوده و قادر به تحمل دمای بیشتر از ۷۰ درجه سانتی گراد به مدت ۱۰ دقیقه نمی باشد.

پیشگیری از این بیماری پس از بروز پیدا کردن آن در مزرعه به علت فاصله زمانی کوتاه انتقال ویروس به گیاهان دیگر (توسط شته ها) سخت بوده و استفاده از آفت کش ها برای کنترل جمعیت شته ها به عنوان اصلی ترین وکتور این بیماری روش اثبات شده برای کنترل بیماری در مزرعه نمی باشد. اما از آنجایی که انتقال بیماری در اول فصل از طریق تغذیه حشرات بر روی علف های چند ساله آغاز می شود، مبارزه در مورد این گیاهان می تواند موثر باشد.

منبع : طراحان منظر

موریانه Termites

موریانه Termites

موریانه Termites

موریانه

موریانه یا در اصطلاح مورچه سفید حشرات ابتدایی و اجتماعی اند که نسبت به سوسری ها خویشاوندی نزدیکتری دارند تا مورچه ها.در تمامی قاره به جز قطب جنوب یافت می شود. با توجه به لایه کوتیکولی نرم موریانه در نقاط سرد و مرطوب ساکن نیستند.جمعیت انها در یک متر مکعب از ۴۰۰۰-۲۰۰۰ موریانه متغیر است.

شکل شناسی:

به طور کلی موریانه به چند فرم طبقه بندی میشوند.

A – پادشاه

B – ملکه

C – ملکه ثانویه

D – ملکه سوم

E – سربازان

F – کارگر

پادشاه و ملکه که قدرت تولید مثلی دارند. بزرگترین موریانه های موجود ملکه ها از گونه Macrotermes bellicosus هستند که تا حدود ۱۰ سانتی متر طول دارند و گاهی تا ۵۰ سال عمر میکنند.

موریانه

کارگر و سربازها معمولا کوچک هستند با رنگی روشن و طول بدن بین ۱۵-۴ میلیمتر میباشد.شاخکهاسکنواخت و خمیده، کارگر ها مسئول نگهداری مواد غذایی و نوزادان تغذیه آنها و رسیدگی به ملکه و نگهداری از لانه هستند. ظیفه کارگران تهیه غذا برای مجتمع است، یعنی چوب را می‌خورند و سپس گوارده آن را در اختیار دیگر موریانه‌ها قرار می‌دهند اغلب موریانه های سرباز و کارگر به طور کامل نابینا و بی بال هستند و دستگاه تناسلی هم ندارند اما گاهی اوقات نرها دارای چشم مرکب و دارای ۴ بال هستند که برای جفتگیری از آنها استفاده میکنند.و بعد از جفت گیری بال خود را از دست میدهند.در بعضی گونه ها طبقه کارگر ممکن است وجود نداشته باشد و مسئولیت آنها به عهده چند پوره میباشد.

موریانه

کارگر

سرباز ها تخصص رفتاری  دارند.بسیاری از سربازان دارای سر بزرگ با آرواره های قدرتمند و به اصطلاح به قدری بزرگ شده که خود را نمیتوانند تغذیه کنند و به وسیله کارگرها تغذیه میشوند و مایع چسبناک و بوداری در برابر دشمنان از خود ترشح میکنند.

موریانه

ملکه،کارگر و سرباز

مانند سایر حشرات موریانه ها دارای لب بالایی زبان شکل و یک پیشانی دارند. شاخک موریانه قادر به شناسایی مزه ،بو(فرومون)،ارتعاشات و حرارت بوده و همچنین پالپ هایی دارد که حس غذایی و عمل دست زدن به مواد و لمس آنها را انجام میدهد. شکم به ده قسمت تقسیم شده ودر بند انتهایی شکم دارای سرسی میباشد.ماده ها دارای تخمریز میباشند.بر خلاف مورچه ها بالهای عقبی و جلویی طول مساوی دارند.

موریانه

کارگر

چرخه زندگی:

چرخه زندگی یک موریانه با یک تخم آغاز میشود.اما این دگردیسی با زنبور عسل و مورچه متفاوت است.تخم از طریق ۴ مرحله پوست اندازی میکند.پوره موریانه به نظر می رسد ابعاد کوچکتر حشره بالغ باشد اما قدرت شناسایی محیط اطراف را ندارد.اولین پوره ها به کارگر تبدیل میشوند و بعد از ان سرباز به وجود میاید.رشد پوره ها ممکن است ماهها طول بکشد.که مدت زمان تفریخ آنها به درجه حرارت و مواد غذایی بستگی دارد.

ملکه پس از باران تابستان شروع به پرواز زیبا میکند و بعد از آن جفتگیری را آغاز میکند.ملکه فقط ۲۰-۱۰ تخم در جایگاههای مخصوص کولنی قرار میدهد.ملکه اولیه دارای شکم بزرگ برای ذخیره کردن تخم نیز میباشد.و ممکن است تا  روزی ۴۰۰۰۰ تخم نیز تولید کند.

موریانه ها از نظر نوع زندگی به سه گروه عمده تقسیم می شوند.

موریانه هایی که در زیر خاک زندگی می کنند.

موریانه هایی که در درون چوب های خشک زندگی می کنند .

موریانه هایی که در چوب های مرطوب زندگی می کنند.

موریانه

گرچه در یک تپه موریانه‌ای بزرگ ممکن است بیش از ۵۰۰۰۰ موریانه زندگی کنند ولی داخل آن همیشه تمیز است. این تمیزی به این دلیل است که موریانه‌ها مدفوعات خود را به منزله سیمان در ساختن دیواره‌های تپه و اتاقک‌ها بکار می‌برند و لاشه‌ها را نیز می‌خورند و مصرف می‌کنند. برخی دیگر از موریانه‌ها درخت آشیان هستند، یعنی آشیانه‌هایی به اندازه‌های گوناگون معمولاً به بزرگی یک توپ بسکتبال، بر فراز درختان می‌سازند. موریانه‌ها در داخل چنین آشیانه‌هایی خود را از خطر حمله پرندگان، سوسمارها،عنکبوتها مصون میدارند.

تغذیه:موریانه

 موریانه هاخطرناکترین موجودات برای سازه های چوبی هستند. زیرا، بدون ظاهر شدن و جلب توجه انسان، ممکن است سقفی را به کلی ویران کنند و خسارت های زیادی را به بار آورند.  طیف گسترده ای از مواد گیاهی، که ممکن است شامل چوب، پوست، برگ، علف، قارچ ها، هوموس یا مدفوع از علفخواران را تغذیه می کنند.سیستم گوارشی موریانه ها حاوی تک یاخته یا باکتری همزیستی است که عمل هضم سلولز چوب را به عهده دارد.آنها جز این باکتری قادر به زنده ماندن نیستند چون بدون آنها نمیتوانند سلولز را هضم کنند.موریانه ها با تغذیه از چوب و حفر دالان و ایجاد تونلهای گلی باهث ایجاد خسارت میشوند.

مبارزه:

برای شناسایی موریانه های موجود در منزلتان در اطراف وسایل چوبی ،دکورهای قدیمی،تخته های پوسیده و..به رنگ آنها دقت کنید.موریانه ها در دونوع کارگرها به رنگ کرمی و تجمع کننده به رنگ سیاه یا قهوه ای بالدار یا بدون بال هستند. صدای چوب توخالی که در اثر ضربه زدن به آن این صدا قابل تشخیص می باشد ,چوب های نازکی که به راحتی به وسیله چاقو و آچار خط می افتد نیز نشان از وجود موریانه است.

مبارزه مکانیکی:

حتی الامکان بایستی در منزل وسایلی که مواد آن ها را چوب تشکیل می دهد به صورت مستمر بازدید کنیم و در منازلی که حمله صورت می گیرد در ابتدا بایستی منابع چوبی مانند کمدها، مبلمان، بوفه از سطح دیوار به میزان ۱۰ سانتیمتر فاصله ایجاد کنیم. ساده ترین راههای مبارزه خانگی به این صورت است که تکه های مقوایی را به صورت چند لایه روی هم قرار دهید آنها را مرطوب کنید و در محلی که تردد موریانه ممکن است بیشتر باشد قرار دهید.موریانه ها علاقه شدیدی به مقوا دارند.بعد از حمله آنها به مقوا آنها بیرون برده و بسوزانید.این کار را به دفعات انجام دهید.البته بدانید که این راه مشکل موریانه ها را حل نمیکند.این راهکار در کنار سایر روشها میتواند موثر باشد.

نکته دیگر اینست که موریانه ها در شب و تاریکی رشد و نمو میکنند.بنابراین الوار و وسایل آلوده ای که قابل حمل هستند را چنانچه چند روزدر معرض آفتاب قرار دهید،موریانه های آنها از بین خواهند رفت.

در ضمن خششک نگه داشتن محیط و از بین بردن نشتی های ساختمان ،از بین بردن استخر ها و حوضها در منازل آلوده بسیار ضروری میباشد.

از دیگر راهها استفاده از مواد دفع کننده است.میتوانید مقدار یک درصد سم پرمترین که یک حشره کش بی خطر برای انسان است را با روغن جلا برای چوبها یا رنگ یا چسب چوب کاغذ دیواری و یا حتی با ملاتی که در کف اتاق استفاده میکنید مخلوط کنید.

موریانه

مبارزه شیمیایی:

اسید بوریک یکی از معمول ترین و مؤثرترین راه های مقابله با موریانه ها است. اسید بوریک همزمان با گرفتن آب بدن موریانه ها؛ سیستم عصبی آنها را از کار می اندازد، بهترین روش برای از بین بردن موریانه ها با استفاده از اسید بوریک این است که از جایگاه های طعمه ای استفاده کنید

تمامی وسایل چوبی و در کل حاوی سلولز را با اسید بوریک آغشته یا اسپری نمایید.در اینصورت جنازه های موریانه ها را در اطراف دام مشاهده خواهید نمود.

در روشهای زیر حتما باید از متخصصین گیاهپزشکی و یا افرادی که در کنترل آفات خانگی تخصص دارند کمک گرفته شود.

با ایجاد  سدی از مواد شیمیایی بین کلنی موریانه ها در داخل خاک و ساختمان جهت جلوگیری از نفوذ آنها به ساختمان با استفاده از روشهای زیر امکان پذیر است.
این روش در ساختمان هایی کاربرد دارد که از بناهای اطراف فاصله داشته باشد. روش کار به این صورت می باشد:
– ابتدا گودالی باعرض ۳۰ تا ۵۰ سانتی متر و عمق آن تا کف فوندانسیون و در ساختمانهای دارای زیر زمین تا ۳۰ سانتیمتر پایین تر از کف زیر زمین احداث می شود.
– در طول گودال سوراخهایی با فاصله ۳۰ سانتیمتر حفر کرده و سم مخصوص توصیه شده برای موریانه (امولسیون۱% کلردان chlordane امولسیون ۵/.% دیلدرین، دیازینون ۳-۲ در هزار) به داخل این سوراخها تزریق می شود.
– خاک برداشته شده از گودال را با محلول سمی و با غلظت مناسب توصیه شده آغشته نموده.
– داخل گودال را با سم و غلظت مناسب سمپاشی کرده.
– در نهایت خاک آغشته به سم را داخل گودال ریخته و به این ترتیب در اطراف ساختمان سدی سمی به وجود می آید که مانع از نفوذ موریانه ها خواهد شد.

آغشته سازی خاک با استفاده از روش تزریق سم
این روش در مواردی کاربرد دارد که فاصله ای بین ساختمان و دیوار همسایه وجود نداشته باشد. روش کار به این صورت می باشد:
– ابتدا با مته هایی به قطر ۱۲، ۱۴، ۱۶ و یا ۱۸ میلی متری سوراخهایی را به فاصله ۳۰ سانتی متر و با عمق ۴۰ تا ۶۰ سانتی متر در طول دیوار و اطراف ساختمان ایجاد می کنند.
– سپس سم مخصوص با غلظت مناسب به داخل سوراخها به مقدار لازم ( ۲ تا۳ و حد اکثر ۵ لیتر ) تزریق میشود.
– بلا فاصله پس از تزریق سم مدخل سوراخ با ملات سیمان مسدود میگردد.

منبع: طراحان منظر

Save

Save

موش ورامین Nesokia indica

موش ورامین  Nesokia indica

موش ورامین  Nesokia indica

موش ورامین

موش ورامین معروف به موش دم کوتاه short –tailed  ، پستاندارجونده از تیره موش سانان( Muridae) است که از آفات اصلی سیستم های زراعی هستندکه متناوبا طغیان میکنند ودر اکثر زیستگاههای ایران از بابلسر،خراسان کرج و اطراف تهران تا بوشهر و بلوچستان گسترش دارد و با هر شرایط آب و هوایی خود را سازگار میکند.

برای مبارزه با این آفت همگانی باید حتما گونه موجود مورد شناسایی قرار بگیرد.به دلیل اینکه ۱۰ گونه موش وجود دارد که از جمله آنها میتوان به موش مغان Microtus socialis، موش کور Ellibius fuscocapillus، موش خانگی Mus musculus و موش سیاه و قهوه ای و….نام برد.که گونه ها یا از راه مشاهده مستقیم یا کلید و یا از طرز لانه سازی آنها و محل زندگیشان قابل تشخیص هستند.خسارتی که این جوندگان به زمینهای زراعی من جمله غلات وارد میکنند بسیار زیاد و قابل ملاحظه میباشد.

مشخصالت ظاهری :

موش ورامین با جثه ای متوسط به طول ۲۱۸-۱۶۵ میلی متر است و وزن آن به حدود ۳۸۸-۱۸۲ گرم میرسد. رنگ بدن موش ورامین قهوه ای روشن یا تیره و مایل به خرمائی و گاهی خاکستری است. زیر گلوی موش سفید رنگ است.دندان های پیشین فک بالا قوی ، پهن و نارنجی رنگ و واضح هستند.موهای متراکم و بلند و نرمی در فصل زمستان دارد.ولی در تابستان موهای کوتاه و پراکنده و زبر دارد.

موش ورامین

زیست شناسی:

موش ورامین بیشتر وقت خود را در لانه میگذراندو به ندرت از لانه خارج میشود.عمق تونل ممکن است تا ۶۰ سانتی متر و طول آن گاهی تا ۹ متر میرسد.موش در طول روز لانه خود را میبندد و غروب و شبها فعالیت میکند.

مشخصه مهم موش ورامین  برای تشخیص در باغ ، وجود انبوه خاک به صورت تپه ی کوچک هرمی شکل در جلوی سوراخ است که در این موش منحصر به فرد است و به این ترتیب می توان این گونه را از سایر گونه ها تشخیص داد  .تعدا سوراخهای لانه از ۴ عدد بیشتر نمیباشد.جفت گیری موش ورامین از اوایل بهار شروع شده و تا اخر تابستان ادامه دارد.این جونده ۱۷ روز طول دوره آبستنی دارد و در نهایت ۵-۳ نوزاد به دنیا میاورد که سه نسل در سال دارد.

موش ورامین

پراکنش:

موش ورامین از آسیا تا شمال آفریقا ،شمال ازبکستان و جنوب بنگلادش چین و مصر و در ایران هم از بابلسر،خراسان کرج و اطراف تهران تا بوشهر و بلوچستان گسترش دارد و بیشتر در اطراف رودخانه ها ،زمین آبی،و تقریبا با هر شرایط آب و هوایی خود را سازگار میکندو البته بیشتر آب و هوای مرطوب را میپسندد.

خسارت:

خسارت موش ورامین به صورت  تغذیه از ریشه و طوقه ی درختان که موجب ضعف و حتی خشکیدگی آن ها می شود .از چمن ،دانه غلات ،ریشه ،پوست و برگ گیاهان وسبزیجات به خوبی تغذیه میکند.به غلات و یونجه خسارت میزند .این جونده با حفر دالان در کانالهای آبیاری موجب نشت و جاری شدن سیل میشود ،و به این طریق بیشترین خسارت را وارد میکند.

موش ورامین

مبارزه:

به طور کلی در مبارزه با جوندگان مضر کشاورزی باید موارد زیر را مد نظر گرفت:

۱)شناسایی گونه موجود :از راه کلید یا مشاهده مستقیم و یا از طرز لانه سازی و بقایای به جا مانده.

۲)تعیین تراکم در کانون های آلوده: در دو نوبت یکی قبل از مبارزه برای پیدا کردن لانه و وورودی اصلی موش و نوبت بعدی آخر سمپاشی برای بررسی چگونگی تاثیر سموم و ارزیابی نتایج حاصل از مبارزه

۳)تعیین زمان و انتخاب روش مناسب مبارزه: پس از تعیین تراکم و تعییین آستانه زیان اقتصادی  در صورت نیاز،مبارزه انجام میگیرد.بهترین زمان مبارزه وابسته به نوع جونده و شرایط آب و هوایی میباشد.موشها تقریبا در یک مرحله از زندگی خود تراکم های قابل ملاحظه ای دارند.و آن هم اوایل بهار ،هنگامی که درجه حرارت رفته رفته بالا میرود و مواد غذایی به اندازه کافی وجود دارد.

بر این اساس میتوان توسط تله ها تراکم جمعیت،وضعیت موشهای جوان و ماده های بارور و شیرده را مشخص نمود.در طول تابستان این وضعیت ادامه دارد تا زمانی که رفته رفته هوا سرد شود ومواد غذایی در دسترس کم شود.

لذا باید در این مرحله به جمعیت ضربه وارد کرد که این زمان درست همزمان با ماههای آخر بهار و اوایل تابستان است که این امر باعث میشود در طول تابستان و پاییز جمعیت آنها به طور قابل ملاحظه ای کاسته شود و از طرفی در طول پاییز و زمستان میزان زادآوری آنها با توجه به کاهش درجه حرارت کم میشودو تعداد نوزادان در هر زایمان نیز به طور قابل توجهی کاهش میابد.

بنابراین در طول پاییز و زمستان به ندرت نیاز به مبارزه میباشد و این روش را در اغلب استانهای کشور به غیر از چند استان گرمسیری که تراکم جونده به طور مستمر وجود دارد میتوان اعمال کرد.ولی با این وجود در این استان ها هم اگردر زمان اوج جمعیت مبارزه انجام شود،نیاز به انجام چند مبارزه در طول سال نمیباشد.

نکته خیلی مهم که قابل توجه میباشد اینست که در جمعیت های پایین ،مبارزه از لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه نیست.و همچنین در جمعیت های بسیار بالا چون موشها نیازهای غذایی خود را محدود میبینند و تراکم ها بالا باعث ایجاد رقابت و فشار های عصبی در کلنی میشود و در نتیجه تعداد زایمانها و تعداد نوزادان کاهش میابد.

در حقیقت زمانی نیاز به مبارزه داریم که جمعیت در حال افزایش باشد یعنی جمعیت با درصد بالا از جوانها در محلی مستقر شده اند آماده ایجاد کلنی جدید هستند.

لازم به ذکر است توجه به سایر روشهای مبارزه یعنی زراعی،مکانیکی و بیولوژیکی در کنار روشهای شیمیایی برای مبارزه با جوندگان بسیار حائز اهمیت است.

کنترل زراعی:

از روی فضله های موش میتوان دالانهای خروجی و وورودی موش را پیدا کرد.اینها دالانهای اصلی هستند.و ممکن است در بقیه دالانها رفت و امدی نداشته باشند.دالانهای فرعی باید کوبیده شوند و فقط مبارزه با دالان اصلی صورت پذیرد.با ریختن آب در لانه موشها میتوان موجب از بین رفتن موشهای نوزاد شد.سایر موشهای خارج شده از لانه را به روش مکانیکی میتوان از بین برد.

یخ آب زمستانه نیز بسیار موثر است.اگر قبل از آن شخم زنی انجام گیرد که تاثیر بیشتری نیز دارد.

کنترل مکانیکی:

تله گذاری با استفاده از تله های کشنده و دود دادن در لانه (مخصوصا با استفاده از دود موتور سیکلت یا خوردو) از جمله این روش کنترل است.

کنترل شیمیایی:

شرایط و لزوم استفاده از این روش در ابتدای روشهای مبارزه با موش ورامین ذکر شد.با در نظر گرفتن تعداد ۵-۳ دالان فعال ،اولین راه مبارزه شیمیایی:

طعمه مسموم:

سم زینک فسفاید (فسفر دوزنگ)بهترین سم برای تهیه طعمه مسموم است.میزان ۲ گرم روغن حیوانی را با ۱۰۰ گرم کندم روی تابه بو داده و بعد که خنک شد ۵ گرم فسفرئوزنگ را به آن اضافه میکنیم او بدون دخالت دست با چوب به هم میزنیم.برای مبارزه در هکتار این اعداد در ۳۰ ضرب میشوند.برای تاثیر بهتر ،طعمه مسموم را به صورت بقچه های کوچک تهیه کرده و کنار دالان موش قرار میدهیم.موشها با انها بازی میکنند و بقچه را باز و از ان تغذیه میکنند.

البته این سم برای وارد کردن ضربه ی آنی به جمعیت بسیار مناسب است اما ادامه دادن آن در تراکم های متفاوت کارساز نمی باشد زیرا موش ها پس از دیدن اثرات کشندگی این نوع سم ( که همراه با سر و صدای زیاد موش و خونریزی خارجی است ) روی سایر هم نوعان خود ، از وجود طعمه آگاه شده و دیگر از این طعمه ها مصرف نمی کنند.  پس از هر طعمه گذاری ، در مبارزه ی بعدی حتما بایستی نوع طعمه عوض شود زیرا در غیر این صورت موش ها با شناسایی طعمه ، دیگر از آن مصرف نمیکنند .

در این حالت بایستی در ادامه ی کار برای جلوگیری از طعمه گریزی ، از طعمه های آماده ی ضد انعقادی ( مانند کلرات ، اکتوسین سی ، لانی رات ) استفاده کرد  .طعمه پاشی در زمستان هر ۱۵- ۲۵ روز و در تابستان هر ۱۰ روز یک مرتبه تکرار خواهد شد .

موش ورامین

نکته مهم:

تمامی زمینهای کشاورزی اطراف باید با همکاری و هماهنگی به طور دسته جمعی اقدام به طعمه گذاری نمایند تا روش موثر واقع شود.

از انجایی که موش جونده ای بسیار باهوش است اگر طعمه کوچکترین دخالتی با دست داشته باشد،از آن تغذیه نمیکنند چون بوی دست انسان را تشخیص میدهند.و در انتها یطعمه گذاری تمامی بقایای طعمه های مسموم مصرف نشده باید جمع آوری گردد.

سموم تدخینی:

آلومینیوم فسفاید یا فستوکسین و سدیم سیاناید (سیماگ)یکی از مهمترین سموم تدخینی رایج در کشور علیه جوندگان است.به طور کلی در هنگام کار با سموم موش کش به دلیل سمیت بسیار بالای آن برای انسان باید تمام موارد ایمنی رعایت گردد.

سموم پودری:

در این روش از سموم مختلف مانند فسفر دوزنگ و سموم کومارینی می توان استفاده کرد . همچنین می توان سم را با مواد بی اثر مانند خاک اره ، خاکستر و غیره مخلوط کرد و داخل لانه ها پمپ کرد و یا در مسیر رفت و آمد موشها گرد پاشی نمود.

منبع : طراحان منظر

Save

Save

Save

Save

سن گندم

سن گندم

سن گندمسن گندم

سن گندم مهمترین آفت گندم و جو در ایران و سراسر جهان است. این حشره با نام علمی Eurygaster integriceps جزء خانواده ی Scutelleridae و راسته ی Hemiptera یا نیم سخت بال پوشان می باشد.

خسارت این حشره بصورت کمی (کاهش میزان محصول گندم و جو ) و کیفی (کاهش کیفیت گندم برای آرد و نان ) پدیدار می شود.با وجود سال ها مبارزه و به کارگیری انواع سموم شیمیایی و روش های کنترلی دیگر، این حشره هنوز آفت درجه یک گندم دنیا و مخصوصا ایران می باشد .

مناطق انتشار، محل زندگی و دلایل اصلی گسترش سن گندم

این آفت تقریبا تمامی مناطق کشت گندم و جو ایران را آلوده کرده و از دلایل آن می توان به وجود مواد غذایی کافی ، فراهم بودن اماکن مناسب جهت دوره طولانی دیاپوز و وجود شرایط اقلیمی مناسب جهت فعالیت آفت اشاره کرد .

سن گندم در مرز های عراق، ترکیه، افغانستان و پاکستان به شدت مشاهده می شود، در مرزهای شمالی  ترکمنستان ، آذربایجان و ارمنستان را هم در بر گرفته و در جنوب کشور در تمام نقاط غیر از جلگه خوزستان و حاشیه خلیج فارش وجود دارد.

دامنه های نواحی کوهستانی از جمله مناطقی هستند که سن گندم از آن ها برای زمستانگذرانی استفاده میکند. تخریب مداوم مراتع بوسیله چرا، کاشت گندم در مراتع، برداشت دیر هنگام محصول و مرگ و میر دشمنان طبیعی سن گندم از جمله دلایل گسترش سن گندم می باشد .

سن های گندم از هر پوشش گیاهی استفاده متفاوتی دارند :

سن گندم به ارقام مختلف گندم، جو و چاودار حمله کرده و به عناوین مختلف از آن ها استفاده می کند.

بعضی از گیاهان هم برای زمستان و تابستان گذرانی وسپری کردن دوره دیاپوز استفاده می شود . گیاهانی که در مزارع و ارتفاعات می رویند  بعد از دوره دیاپوز توسط آفت استفاده می شوند .
آلاله ها جز گیاهانی هستند که سن گندم روی آنها تخم گذاری می کند ولی از آنها تغذیه نمی کند.

یولاف ، توت روباه ، بنفشه سه رنگ گیاهان هستند که حشره کامل روی آنها تخم گذاری نمی کند ولی از آنها تغذیه می کند.

گون ، درمنه و بلوط پناگاه های مناسبی برای زمستانگذرانی هستند.سن گندم

مرفولوژی

تخم های کروی به قطر ۱میلیمتر و به رنگ سبز روشن می باشند که روی آنها سوراخ های تنفسی واقع شده است .پوره های سن اول بلافاصله پس از خروج از تخم به رنگ سبز روشن هستند که بعد از چند ساعت متمایل به سیاه تبدیل می شوند.

در حقیقت رنگ پوره ها از سن دوم به بعد نمایان می شود، این حشرات ۵ سن پورگی دارند . طول حشره کامل ۸-۵/۱۲ و عرض آن ۵-۸ میلیمتر است . دارای دو شیوه ی زندگی می باشد که در یکی سن گندم در اطراف مزارع گندم وجود دارد و به پرواز های طولانی احتیاج ندارد اما گونه ی دیگر آن که جثه ی بزرگ تری داردمسافت های ۴۰-۵۰ کیلومتری را پرواز می کند تا به مزرعه برسند .

رنگ حشره  بسیار متنوع است ولی رنگ عمومی آن قهوه ای و زرد و خاکی است. البته سن ها ندرتا به رنگ های سیاه و قرمز و مسی رنگ هم دیده می شوند . این حشره با سر مثلثی و دوعدد شاخک پنج بند روی آن قابل تمایز است و درقسمت قفسه سینه سه جفت پا دارد که رنگ آنها مانند رنگ بدن سن ها می باشد.

ممکن است روی سپر پشت سن لکه های رنگی یا تیره رنگ وجود داشته باشد. دارای دو چشم مرکب و دوچشم معمولی و قطعات دهانی زننده –مکنده می باشد . اختلاف بین مرفولوژی حشره کامل نروماده، قطعات بیرونی دستگاه تناسلی آنهاست که در انتهای قسمت زیرین شکم قرار دارد . این قطعات در نرها ساده بوده و هیچگونه تقسیم بندی در آن دیده نمی شود .

سن گندم

سیکل زندگی

سن های زمستان گذران تولید پروتئین ضد یخ می کنند و همزمان با گرم شدن هوا دراوایل بهار و اواخر زمستان به سمت مزارع هجوم می برند (رسیدن دمای هوای ۱۸ درجه سانتی گراد ). ریزش سن ها به مزرعه گندم طی یک ،دو یا سه مرحله انجام میشود که هرچه هوا گرم تر باشد تعداد ریزش ها کمتر است .

هم زمان با پنجه زنی گندم خسارت توسط سن مادر به صورت کمی و کیفی شروع می شود . تغذیه ازجوانه ها توسط سن باعث زردی وپژمردگی بوته می شود. تغذیه از دانه های گندم عمدتا بوسیله پوره های سن چهارم وپنجم و حشره کامل نسل جدید صورت می گیرد که همین حشره کامل زیر علفهای هرز وگون و درمنه زمستانگذرانی می کند .

تغذیه سن مادر به مدت ۱ تا۲هفته به طول می انجامد. سن مادر اکثر مواقع در دو ردیف ۷تایی تخمگذاری می کند و سپس پوره های سن اول تشکیل می شوند. بیشتر تخمریزی در هفته دوم و سوم اردیبهشت تا هفته ی دوم خرداد انجام می شود.

مراحل خسارت سن بدین صورت است که ابتدا خسارت مربوط به سن مادر است سپس سنین ۴،۵ پورگی و در نهایت خسارت به حشره ی بالغ می ختم می شود

سن گندم

مبارزه و کنترل

فیزیکی : سوزاندن بوته های گون که باعث نابودی جمعیت زمستانگذران سن گندم می شود. البته این روش به دلیل عدم دسترسی به تمامی بوته های گون ، نابودی پوشش گیاهی ،تخریب و فرسایش مراتع و نابودی دشمنان طبیعی توصیه نمی شودسن گندم
زراعی : الف – ارقام زودرس ب – برداشت زود و سریع محصول ج – استفاده از ارقام مقاوم مانند آزادی و امید د – وجین کردن علف هرز ه – تناوب کشت و آیش کاری
بیولوژیک : زنبور های پارازیتوئید Trissolcus و مگس های Phasia
شیمیایی :
سموم فسفره و یاپایروتیروئیدی (دلتامترین )
سموم کلره و ارگانو فسفاتها
فنیتروتیون (۱لیتر در هکتار )
دسیس (۳۰۰ سیسی در هکتار )

منبع : طراحان منظر

Save

کرم خراط

کرم خراط

کرم خراط

کرم خراط

کرم خراط

کرم خراط

پروانه کرم خراط

پروانه ی فری یا کرم خراط با نام علمی Zeuzera pyrina از خانواده ی Zeozeridae و از راسته ی بال غشائیان می باشد . آفتی پلی فاژ که بومی اروپاست، در ایران در سال ۱۳۱۳ گزارش شد . در دنیا در سواحل مدیترانه , خاورمیانه , شوروی سابق , شمال وشرق آفریقا ,چین ,کره وژاپن وجود دارد اما در ایران منطقه ی اصلی شیوع آن استان مرکزی است . ولی در گیلان , مازندران , زنجان , مرکزی , خراسان ,آذربایجان و گرگان نیز دیده می شود .

در نواحی دشت با هوای معتدل و گرم و در سالهایی با تابستان های خشک خسارت آفت بسیار زیاد است . میزبان این حشره بسیاری از گونه های درختان مثمر و غیر مثمر هستند سیب جز اصلی ترین میزبان های این افت در ایران و دنیا می باشد . این آفت به درخت گردو نیز بسیار حمله می کند اما گردو نسبت به این آفت مقاومت از خود نشان می دهد، از درختان مثمر و غیر مثمر دیگر که مورد حمله ی این آفت قرار می گیرند می توان به گلابی , بیدمشک , نارون ,بید نیز اشاره کرد . بطور کلی این آفت حدود ۱۵۰میزبان دارد .

خسارت این آفت به صورت ضعف و مرگ درختان سالم است همچنین ایجاد دالان هایی در تنه درختان که راه را برای حشرات چوب خوار دیگر باز می کند مثلا جلب برای تخمریزی پروانه های پوست خوار Synanthedon mypaeformis که در نتیجه حمله آن به درخت , درخت بسیار سریع نابود می شود .

مورفولوژی
این حشره دارای استحاله ناقص است و تمامی مراحل تخم ,لارو , شفیره و حشره کامل را دارد .شب پره ای سفید رنگ است که طول بدن آن ۱۸-۲۸ میلیمتر است.

بالها کوتاه، سفید و دارای لکه های آبی متمایل به سیاه، به تعداد زیاد روی بدن حشره قابل مشاهده است. اگر حشره ماده باشد۶-۷ سانتیمتر و اگر نر باشد ۴-۵ سانتیمتر می باشد. در این حشره دوشکلی جنسی وجود دارد شاخک های جنس ماده نخی و جنس نر پروش – نخی است .

روی سینه ی پروانه سفید رنگ تعدادی لکه آبی متمایل به سیاه وجود دارد. لارو ها زرد کمرنگ و بطول۶سانتی متر است. روی لارو ها تعداد زیادی نقاط سیاه وجود دارد که لارو این حشراه را از لارو سایر چوبخواران متمایز می کند .

شیره به رنگ قهواه ای روشن بوده وطول آن ۲۸- ۳۵ می رسد.

در ماده های این حشره یک تخمریز محکم و بلند وجود دارد و اندازه ی تخم حدود ۵۵تا۶۰ میلیمتر است. شکم ماده ها به علت وجود تخم بزرگ است و اغلب راه می روند تاپرواز کنند و توسط شکارگر ها به راحتی شکار می شوند .کرم خراط
سیکل زندگی حشره
زمستانگذرانی این حشره بصورت لارو سنین آخر و کوچک درون شاخه درختان میزبان است و این حشره هر یک تا دو سال ۱ نسل دارد .

حشره کامل در بهار جفتگیری و تخمگذاری میکن.د تخم گذاری در مکان هایی که قبلا خود حشره شفیره شده است صورت می گیرد . این تخم ها پس از حدود ۷-۲۳ روز باز می شوند . حشره ماده چندین بار بصورت انفرادی در شب تخمگذاری می کند که تقریبا بین ۱۰۰۰-۴۰۰ تخم میگذارد. رنگ این تخم ها سفید مایل به زرد است که توسط حشرات دیگر ,مورچه ها ویا عنکبوت خورده می شود به همبن دلیل این جاندار تعداد زیادی تخم می گذارد ولی اندکی از آنها به لارو تبدیل می شود .

لارو ها پس از بیرون امدن از تخم به طرف انتهای سرشاخه رفته از قسمت اتصال دمبرگ به شاخه وارد ساقه می شوند . یعنی از جوانترین بخش های گیاه و ظریف ترین بخش ها وارد می شوند و سپس به شاخه های قطور نفوذ می کنند، این جابه جایی چندین بار انجام میشود تا در نهایت لارو وارد تنه شود .

گاهی این حشره مدت زمان زیادی به حالت آویزان روی تار خود می مانند که این زمان بهترین زمان برای سمپاشی است .

لارو ها کانال هایی به طول ۴۰-۳۰ سانتیمتر در تنه ایجاد می کنند و فضولات نارنجی رنگ خود را به بیرون از سوراخ می ریزند .لارو ها پس از خروج ممکن است توسط سن شگارگر یا دارکوب ها مورد حمله قرار گیرد .کرم خراط
بطور کلی در بهار هر سال ما با دو نوع لارو این حشره رو به رو هستیم :
الف – لارو هایی که تغذیه ی آنها کامل شده است و با خروج به شفیره تبدیل می شوند حشرات کامل این دسته از لاروها از خرداد تا اواسط شهریور ظهور پیدا می کنند
ب – لارو هایی با اندازه کوچک که تغذیه انها هنوز کامل نشده است و یک سال دیگر در تنه و سر شاخه ها به صدمه و خسارت ادامه می دهند و در بهار بعد به شفیره تبدیل می شوند .کرم خراط
کنترل و مبارزه با آفت

الف – زراعی :
آبیاری مناسب , کودهی , عدم کاشت درختان گردو در اطراف باغات سیب , تقویت درختان ضعیف , هرس منظم سرشاخه ها ی خشک

ب- فیزیکی و مکانیکی :
استفاده از مفتول و سیم برای کشتن آفت ,استفاده از خمیر های مختلف (خمیر تارلو (گاز سمی حاصل از خمی )) ,چسب باغبانی وگل برای پوشاندن دالان ها
استفاده از تله های فرمونی یا نوری
به ازای هر هکتار ۱۰ عدد تله دلتا محتوی فرمون پروانه که بهتر است به رنگ سبز باشد

ج -کنترل شیمیایی :
سم پاشی هر بیست روز یکبار به مدت دو سال سر شاخه ها برای مبارزه با لارو های سن اول
بهترین زمان سم پاشی : وقتی که لارو ها تازه از تخم بیرون امده اند
آزیفوس متیل , دیبتیون ,مونیفوس
اتویمیفوس (۲در هزار ) – گوزاتیون ۲۰% (۲در هزار )

منبع : طراحان منظر

Save

Save

پروانه سفید کلم (Pieris brassicae)

پروانه سفید کلم  (Pieris brassicae)

پروانه سفید کلم  (Pieris brassicae)

پروانه سفید کلم

پروانه سفید کلم آفتی فراگیر با پهنه ی زیستی جهانی می باشد و همانطور که از نامش پیداست به انواع کلم خسارت وارد میکند. این حشره توانایی از بین بردن تمامی محصولات یک مزرعه را دارد، به طوری که اگر مبارزه ی مناسبی با آن صورت نگیرد خسارت جبران ناپذیری به کشاورز یا باغبان وارد می کند.

پروانه سفید کلم

میزبان

بیشتر خسارت این آفت در کلم دیده شده اما پروانه سفید کلم قابلیت خسارت وارد کردن به بیشتر کلمیان، تربچه، شلغم و … هم دارد.

شناساییپروانه سفید کلم

تخم

پروانه سفید کلم

تخم

تخم ها در ساعات اولیه تخم گذاری بی رنگ هستند اما پس از گذشت ۲۴ ساعت کم کم تیره شده و به رنگ زرد می گرایند. تخم های Pieris خمره ای شکل هستند و ۱٫۴ میلی متر طول دارند، معمولا هم روی برگ به صورت عمودی و خوشه های ۴۰ تا ۱۰۰ تایی قابل مشاهده اند. در ساعات نزدیک به بیرون آمدن از تخم، تخم ها نارنجی تا سیاه رنگ می شوند و فرم لارو در آن ها پیداست.

لارو

پروانه سفید کلم

لارو

لاروها در آغاز زرد هستند و سرشان به رنگ سیاه و براق قابل مشاهده است. بعد از اولین پوست انداختن رنگ بدن لاروها زرد متمایل به سبز شده و با خط های زرد روی بدن قابل رویت است. روی بدن لارو برآمدگی های مویی کوچکی قابل مشاهده است که به بدن بافتی چین دار می دهد. در سن آخر، لاروی که خوب تغذیه شده باشد حدودا ۴۵ میلیمتر درازا دارد. بدن لارو در این مرحله زیتونی رنگ،با خط های زرد و خال های مشکی بوده و سرش به رنگ مشکی و خاکستری قابل مشاهده است.

شفیره

پروانه سفید کلم

شفیره

طول شفیره بین ۲۰ تا ۲۴ میلی متر و عرض آن ۵ تا ۶ میلی متر گزارش شده است. رنگ شفیره خاکستری متمایل به سفید با نقطه های مشکی و خط های زرد است. برآمدگی های خاص و متمایز شفیره ی این آفت در عرض و قسمت جلویی شفیره قابل مشاهده اند. شفیره ها روی دیوار،فنس،تنه ی درختان،سنگ و روی برگ ها یافت می شوند.

حشره ی کامل

پروانه سفید کلم

حشره ی کامل

طول بدن حشره ۲۰ میلیمتر بوده و بال ها در حالت باز شده ۵۵ تا ۷۰ میلی متر از هم فاصله دارند، رنگ بال ها در کل سفیدند اما معمولا حاشیه ی سیاهی در بالای بال قابل مشاهده است. قابل ذکر است که در بیشتر مواقع ماده ها بزرگ تر از نرها بوده و معمولا دو نقطه ی سیاه روی بال خود دارند. قسمت زیرین بال پروانه ها زرد رنگ با گرده های خاکستری است و سر، قفسه سینه و شکم پروانه سیاه بوده و با موهای کوتاه خاکستری پوشیده شده است.

چرخه ی زندگی پروانه سفید کلم

حشره پس از تخم گذاری در خوشه های حدودا ۱۰۰ تایی به صورت لارو از تخم خارج میشود. این پروسه ممکن است بین ۴ تا ۱۴ روز (بسته به عوامل آب و هوایی) به طول انجامد. لاروها پس از خروج از تخم، پوسته ی تخم را می خورند. با توجه به کنار هم بودن تخم ها لاروها ابتدا به صورت گله ای زندگی می کنند و بعد از مدتی پراکنده می شوند. لارو ها در مدت ۲ تا ۸ هفته ی زیست خود عموما سن ۵ را هم می گذرانند و در طول این مدت لارو توانایی طی کردن مسافتی بالا (چیزی حدود ۱۰۰ متر) را دارد. در مرحله ی بعد حشره وارد دوره ی شفیرگی می شود. با توجه به این که زمستان گذرانی این آفت در حالت شفیره رخ می دهد، ممکن است دوره ی شفیرگی ۶ تا ۸ ماه هم طول بکشد اما عموما این مرحله حدود ۱۰ روز در شرایط آب و هوایی گرم و ۶۰ روز در شرایط آب و هوایی سرد به طول می انجامد.

پروانه سفید کلم

چرخه ی زندگی

همانطور که گفته شد این حشره زمستان را به صورت شفیره می گذراند که به این مرحله دیاپوز می گویند. دیاپوز پدیده ی پیشرفته ای است که این امکان را به حشره می دهد تا در شرایط آب و هوایی سرد و سخت فعالیت خود را متوقف کند.

پروانه سفید کلم

چرخه ی زندگی

پس از طی دوران شفیرگی و شروع فصل بهار، پروانه ها همزمان با گرم شدن هوا از شفیره بیرون می آیند و از نوش گل ها تغذیه می کنند، سپس تخم گذاری کرده و بار دیگر این چرخه ی زیستی تکرار می شود. پروانه ی سفید کلم در طول سال ۴ الی ۶ بار چرخه ی زندگی خود را تکمیل می کند.

خسارت و اهمیت

پروانه سفید کلم

خسارت

لاروها از نسل دوم به بعد شروع به خسارت زایی می کنند. این آفت تا سن دوم لاروی به صورت گله ای به گیاه حمله می کند و از سن سوم به صورت فردی گیاهان را تهدید می کند. این لارو ها معمولا به صورت متمرکز روی یک زمین فعالیت می کنند و می توانند روی کلم های ار ۷۰ تا ۹۸ درصد خسارت به بار آورند. البته این تمرکزِ لاروها به معنای این نیست که احتمال حمله ی آن ها به زمین های مجاور وجود ندارد، چرا که علاوه بر توانایی مناسب لارو ها برای طی مسافت های زیاد، توانایی حشره ی کامل در مهاجرت بسیار بالاست. این حشرات در مدت کمی قادر به طی مسافتی حدود ۲۵۰ مایل هستند! بزرگترین مهاجرت این پروانه در سال ۱۹۸۸ در کاشمر گزارش شده، جایی که بین ۷۵۰۰۰ تا ۸۰۰۰۰ پروانه طی فقط ۱٫۵ روز مسافتی حدود ۳٫۸-۴ کیلومتر را طی کردند، پس اصلا قدرت پروانه سفید کلم را دست کم نگیرید!

پروانه سفید کلم

خسارت

این پروانه به طور کلی روی خانواده ی کلمیان حدود ۴۰ درصد خسارت به جا می گذارد و از آن جا که محصولات هدف این پروانه عموما خاصیت تازه خوری دارند، خسارت این آفت تاثیر به سزایی در کاهش قیمت محصول دارد.

کنترل

۱- جمع آوری و از بین بردن لاروهای موجود در زمین

۲- استفاده از تله های توری

۳- استفاده از زنبور cotesia glomerata برای کنترل بیولوژیک

۴- اسپری کردن محصول توسط مالاتیون (۰٫۰۵%) یا دیازینون (۰٫۰۲) سه هفته قبل از درو، می تواند میزان خسارت محصول را کاهش می دهد.

منبع

طراحان منظر

Save

زنبور ساقه خوار گندم (cephus pygmaeus)

زنبور ساقه خوار گندم (cephus pygmaeus)

زنبور ساقه خوار گندم

زنبور ساقه خوار گندم

زنبور ساقه خوار گندم (cephus pygmaeus)

مقدمه:

گندم از جمله محصولات مهم در کشورمان است که بیماری ها و حشرات زیادی این محصول ارزشمند را تهدید می کنند. این بار به سراغ یک نوع زنبور خواهیم رفت که متاسفانه لارو این زنبور از بافت داخلی ساقه تغذیه کرده و با قطع کردن شیره ی گیاهی سبب پوک شدن دانه های گندم می شوند.

معرفی آفت:

زنبور ساقه خوار گندم

زنبور ساقه خوار گندم

این حشره نیز از جمله حشرات خسارت زایی است که غالبا در نواحی کشت گندم دیده میشود و سالانه خسارت قابل توجهی به بار می آورد. با توجه به این که لارو زنبور به گیاه حمله میکند و از آن مهمتر درون ساقه قرار دارد و حشره ی بالغی در زمان حمله دیده نمیشود، خسارت تا مرحله ی نهایی پنهان باقی مانده و در پایان کار خود را نشان میدهد.

تراکم این زنبور در کشورهای اروپایی، نواحی شمالی آفریقا و در آسیا بیشتر در کشورهای خاورمیانه و اطراف آن دیده میشود. اما در ایران زنبور ساقه خوار را میتوان در مناطقی مثل حواشی تهران، استانهای مرکزی، فارس و بالاخره در شمال کشور وجود دارد.زنبور ساقه خوار گندم

میزبان این حشره نه تنها گندم بلکه جو، چاودار و یولاف نیز هستند.

بیولوژی (زیست شناسی):

زنبور ساقه خوار گندم

زنبور ساقه خوار گندم

زمستان گذرانی cephus pygmaeus نه کاملا به صورت لارو و نه کاملا به شکل شفیره است در واقع لارو این حشره درون ساقه ی گندم و با پوششی پیله مانند به حالت دیاپوز زمستان گذرانی میکند. در این بین اگر وضعیت رطوبتی خاک و در کل شرایط محیط برای حشره مناسب باشد، لارو کم کم به شفیره تبدیل میشود و اگر این شرایط بر قرار نباشد لارو تا بهار سال بعد به همان حالت دیاپوز باقی می ماند. حشره کامل معمولا در فروردین یا نهایتا تا اردیبهشت از پیله بیرون امده و در منطقه به پرواز در می آید. حشرات کامل از شهد گل هایی مانند خردل استفاده کرده و بعد جفت گیری میکنند، حشره ی ماده توانایی گذاشتن ۴۰ الی ۷۰ تخم منفرد آن هم درون ساقه ی گندم را دارد. چون لاروها، درون ساقه از تخم در می آیند، به همین دلیل همانجا را برای صدمه زدن انتخاب میکنند و تا قبل از اعمال خسارت کشاورز متوجه آن نمی شود.

زنبور ساقه خوار گندم

زنبور ساقه خوار گندم

با گذشت مدت ۱۰ الی ۱۳ روز لاروها از تخم خارج شده و شروع به تغذیه میکنند و با گذران متوسط زمان ۲۵_۲۶ روز تغذیه از بافت درونی ساقه دوره ی فعال خود را پشت سر گذاشته و به صورت گفته شده در می آیند. زمان تخم گذاری به طور معمول همزمان با ظهور ساقه ها و یا گاها خوشه هاست، پس میتوان گفت که حشرات بالغ کمی قبل از این ماجرا از شفیره خارج میشوند. لاروها بعد از تغذیه گرد های سفید رنگی را درون ساقه به جا میگذارند. علاوه بر این جهت تغذیه به سمت ریشه است به این معنی که لارو همزمان با خوردن مواد به سمت ریشه حرکت میکند و در مراحل پایانی که میخواهد درون پیله قرار بگیرد تقریبا به محل طوقه و زیر خاک میرسد. قبل از رفتن به حالت دیاپوز اطراف خود را به شکل یک حلقه درون طوقه خالی میکند و در آن پیله ی قهوه ای رنگی می تند، به این ترتیب تا مرحله شفیرگی باقی میماند. از آنجا که میزان رطوبت در طی مراحل زندگی این حشره بسیار مهم است، میتوان گفت به دلیل آب و هوا و اقلیم تقریبا خشکی که در ایرات حاکم است این آفت در کشور ما خسارت آنچنانی نخواهد داشت.

مورفولوژی (ریخت شناسی):

ریخت شناسی را از اولین مرحله ی زندگی یعنی تخم ها آغاز میکنیم. تخم زنبور ساقه خوار گندم به صورت منفرد بوده، بسیار ریز، تقریبا کروی و به رنگ سفید و شفاف است که درون ساقه ی گندم گذاشته میشود.

لاروها سفید رنگ و در سنین پایانی حدودا ۱۰ الی ۱۵ میلیمتر طول دارند. خصوصیات بدنی آنها به این صورت است که فاقد پا ، بند بند و خمیده اند. لارو این زنبور به نوعی در بین زنبور ها قانون شکنی کرده است، چرا که لارو زنبورها غالبا Eruciform بوده و حدودا ۶ تا ۹ پای کاذب دارند اما همانطور که میبینید این زنبور لاروی فاقد پا دارد و این گونه که از خصوصیات ظاهری آن بر می آید از انواع vermiform می باشد.

زنبور ساقه خوار گندم

زنبور ساقه خوار گندم

حشره بالغ دارای بدنی با طول حدود ۱ سانتی متر است. رنگ زمینه ی بدن حشره، مشکی و از زیر سینه و روی شکم نوارهای زرد رنگ با الگوی عرضی وجود دارد. شاخک ها بلند و مشکی، پاها ترکیبی از رنگهای مشکی و زرد و قطعات دهانی زرد رنگ هستند. سر این زنبور به نسبت بدنش به میزان قابل توجهی بزرگتر است و انتهای بدن حشره ی ماده تخم ریز کوتاهی قرار گرفته که تخم ها توسط آن درون ساقه گذاشته میشوند.

خسارت:

زنبور ساقه خوار گندم

زنبور ساقه خوار گندم

همانطور که گفتیم لارو این حشره از بافت درونی ساقه تغذیه کرده و به سمت ریشه پیش میرود. با رسیدن به طوقه یک حلقه درون آن خالی کرده و پوست نازک اطراف آن را باقی میگذارد. در همان محل پیله ای قهوه ای رنگ به دور خود تنیده و به حالت دیاپوز در می آید، در این مرحله از انتقال شیره ی گیاهی به خوشه و دانه جلوگیری شده، مواد غذایی به دانه نرسیده، دانه ها پوک و سبک میشوند در این حالت خوشه ها خشک و ایستاده به نظر میرسند در حالی که خوشه های سالم پر و سنگین هستند و حالت خمیده دارند.

حال پس از این اتفاق به علت خالی بودن درون ساقه و طوقه، با وزیدن باد این بوته ها روی زمین می افتند و به اصطلاح نوعی ورس در مزرعه اتفاق می افتد.

کنترل زراعی:

  • تراکم بوته ها در میزان آلودگی تأثیر گذار است به این صورت که با کاهش تراکم بوته ها میزان خسارت و آلودگی کمتر است اما به دلیل کاهش عملکرد در این روش، انجام دادن آن توصیه نمیشود.
  • گفتیم که زمستان گذرانی حشره در طوقه و تقریبا زیر خاک است. با برداشت گندم برای کنترل آن، دو کار باید انجام بگیرد یک اینکه بقایای گیاهی سوزانده شود و دوم اینکه با یک شخم عیق کاه و کلشها را زیر و کنید.
  • کاشت ارقام مقاوم.
  • با تناوب در کاشت به این صورت که در طی فصل های کاشت محصولاتی غیر از گندم یکی در میان در تناوب با گندم کاشته شوند.
  • کاشت دیر هنگام ارقام دیررس در کاهش میزان آلودگی مؤثر است و این یعنی در زمان تخم گذاری گندم ها هنوز به ساقه یا خوشه نرفته اند.

منبع : طراحان منظر

Save

آفات برگخوار

آفات برگخوار

آفات برگخوار

آفات برگخوار با صدمه زدن به برگ ها وجوانه ها باعث خسارت به درختان و باغ ها میشود . برای کنترل و دفع آفات برگخوار ابتدا لازم است آنها را تشخیص دهید . این حشرات شامل انواعی از سوسک ها ، پروانه ها ، کرم ها ، نرم تنان و… میباشد که در این مقاله راه ها ی شناسایی و کنترل و دفع آنها توضیح داده شده است .

آفات برگخوار: سوسک ها

آفات برگخوار

آفات برگخوار

Adoretus persicus reitter سوسک برگخوار درختان میوه
حشرات کامل این آفت بصورت سوسک هایی قهوه ای رنگ و به طول ۱۰ تا ۱۴ میلی متر میباشد. رنگ پرونوم و بالپوش ها پر رنگ تر از سطح شکمی پا ها میباشد . حشرات کامل به درختان حمله نموده و با تغذیه از آنها موجب خسارت میگردد .

آفت به تمام درختان درختان میوه ی سردسیری بجز آلو و درختانی مانند بید و صنوبر آسیب میرساند . زمانی که حمله ی آنها به طغیانی در بیاید ، تمام درخت را عاری از برگ کرده و رگبرگ ها را برجامیگذارند . این حشرات در سال یک نسل دارند .

زمستان گذرانی آنها بصورت لارو روی مواد پوسیده و ریشه علف های هرز انجام میدهد . در اواسط بهار بصورت شفیره هستند و در داخل خاک وجود دارند و از نیمه ی خرداد ماه به حشرات کامل تبدیل میشوند .

حشرات کامل بصورت گروه های ۱۰ تا ۲۰ تایی در مجاورت هم زندگی میکنند . این حشرات معمولا تغذیه ی خود را از کناره ی برگ ها شروع میکنند و تا رگبرگ اصلی ادامه میدهند . این آفات پس از مدتی تغذیه جفتگیری میکنند ، سپس حشرات ماده تخم های خود را در داخل توده ها ی دامی و مواد پوسیده ی گیاهی قرار میدهند .

راه های کنترل

این حشرات به راحتی جذب نور میشوند و نسبت آن کشش مثبت دارند در نتیجه میتوان با قرار دادن تله های نوری در شب آنها را جمع آوری کرد .
این آفات تمایل زیادی به تغذیه از درختان تبریزی دارند در نتیجه میتوان با کاشت این گیاه در اطراف باغ به عنوان تله تا حد زیادی از خسارت آنها جلوگیری کرد .
در صورت طغیان میتوان از ترکیبات فسفره استفاده کرد .

سوسک برگخوار لوپروس Luperus Sp

حشرات کامل این آفت باریک و کشیده و با بالپوش هایی به رنگ سبز متالیک و شاخک های ۱۱ بندی میباشند . حشرات ماده ی این آفت به طول ۳ تا ۴ میلی متر و بزرگ تر از حشرات نر هستند . حشرات کامل با تغذیه از گل ها ، جوانه ها و برگ ها ی درختان سیب خسارت غیر قابل جبرانی به آنها وارد میکند .

حشرات کامل در نیمه ی اول اردیبهشت ماه ظاهر میشوند و پس از تغذیه ، جفتگیری میکنند و تخم میگذارند . تخم های این آفت زرد رنگ هستند و بصورت انفرادی ویا دسته های ۳ تا ۴ عددی گذاته میشوند . این آفت در حال حاضر تنها در شهرستان سمیرم وجود دارد .

سوسک برگخوار فندق Luperus Sp

آفات برگخوار

آفات برگخوار

حشرات کامل این آفت ۲/۳ تا ۰/۵ میلی متر طول دارند . سر ، سینه و بال پوش ها و بدن به رنگ سبز یا آبی تیره و پاها به رنگ قهوه ای روشن میباشد . زمستان گذرانی آنها بصورت حشره کامل در پناهگاه های مختلف انجام میشود .

اوایل بهار از پناهگاه خارج گشته و شروع به تغذیه از برگ ها میکنند . این آفت تنها از روی فندق جمع آوری شده است و درصورت طغیان خسارت شدیدی ایجاد میکند .
راه های کنترل آفات برگخوار

این آفت دایمی نیست ،بنابرین تنها راه دفع و کنترل آنها با یکبار سمپاشی در سال های طغیان میباشد .

آفات برگخوار: پروانه ها

پروانه ی برگخوار درختان میوه Swammerdamia Pyrella

آفات برگخوار

آفات برگخوار

حشره ی کامل این آفت ، پروانه ی کوچکی است که رنگ بال های رویی آن قهوه ای رنگ با نقش های مختلف میباشد . این حشره با تغذیه از پارانشیم برگ ها ، باعث خسارت میشود .

این حشره روی ارقام مختلف سیب و گیلاس ، گوجه سبز ، آلو و زرد آلو خسارت ایجاد میکند . باغداران برای کنترل آنها سم پاشی اختصاصی انحام میدهند .
پروانه برگ خوار مرکبات Papilio demoleus L.

آفات برگخوار

آفات برگخوار

نام دیگر این حشره دم چلچله نیز میباشد . این حشره تنها به مرکبات آسیب میرساند . لارو ها به سرشاخه ها و برگ های جوان حمله میکند . این پروانه بزرگ و زیبا که عرض آن با بال های باز حدود ۸۰ میلی متر میباشد .

دارای بال های جلویی به رنگ قهوه ای تیره با لکه های زرد و بال های عقبی قهوه ای رنگ هستند .
تخم های این حشرات گرد و صاف هستند . لارو های نوزاد قهوه ای تیره تا سیاه و لارو های کامل دو نوار قهوه ای و یک جفت زایده در پشت قفسه سینه دارند .
زمستان گذرانی این حشرات به صورت شفیره میگذرد . حشرات ماده تخم های خود را در سطح رویی برگ های جوان و جوانه های مرکبات به صورت انفرادی و گاهی دو تایی قرار میدهند .
راه های کنترل آفات برگخوار

لارو های این حشرات با تغذیه از برگ ها ، درخت را لخت میکنند . در صورت خسارت در فروردین و اردیبهشت ، با مشاهده ی اولین لارو های جوان روی برگ میتوان با مالاتیون ۵/۵۷ درصد به نسبت دو در هزار و یا مخلوط پودر و تابل کارباریل و فسفا میدون ۵۰ درصد به نسبت ۲۰۰ گرم در یک صد لیتر آب استفاده کرد .
پروانه ی برگخوار خاکستری پسته Thaumatopoea solitaria

عرض این پروانه با بال های باز حدود ۳۵ میلی متر و دارای شاخک های بلند میباشند . این پروانه ها زرد رنگ هستند و پشت سینه هایشان پوشیده از کرک های خاکستری رنگ میباشد. رنگ بال های جلویی عموما خاکستری و با بال های عقبی سفید و به طور نقطه ای پوشیده از موهای سفید است .

لارو های بالغ این حشرات به طول ۲۵ تا ۲۸ میلی متر میباشد و به رنگ زرد مایل به نارنجی و لارو های سنین کوچکتر کم رنگ هستند . سر لارو سیاه رنگ و به شکل Y میباشد .

زمستان گذرانی این آفات به صورت تخم بر روی شاخه و تنه ی درخت میگذرد . لارو های سنین یک و دو در طول شبانه روز روی درخت مستقر هستند در صورتی که لارو های سنین بعدی روز ها در زیر کلوخه ها استراحت میکنند و شب ها برای تغذیه بر روی درخت بر میگردند .

لارو های جوان از برگ های جوان و لارو های مسن از برگ های مسن تغذیه میکنند و فقط رگبرگ های اصلی را باقی میگذارند . دوره ی لاروی حدود ۵۵تا ۶۰ روز است و نهایتا برای شفیره شدن عمق ۱۵ تا ۲۵ سانتی متری درون خاک رفته و در پیله های قهوه ای رنگ تبدیل به شفیره میشوند .

ظهور پروانه ها در شهریور ماه رخ میدهد و پس از جفتگیری روی شاخه ها و تنه تخم های خود را به صورت دسته جمعی میگذارند و روی آن ها را با ترشحات خود می پوشانند . این تخم ها زمستان را به همین صورت سپری میکنند . تعداد تخم های هر پروانه به ۲۰۰ تا ۲۵۰ عدد میرسد .

پروانه ی جوانه خوار رکورواری Recurvaria nanella

مشخصات
عرض این حشره با بال های باز حدود ۵/۱۰ تا ۱۲ میلیمتر میباشد و دارای شاخک ها ی سفید با حلقه های سیاه هستند . بال های رویی پوشیده از فلس های سفید و سیاه که در کل ظاهری خاکستری رنگ به بال ها داده است .

تخم های بیضوی شکل این حشره زرد رنگ و پوشیده از مو های کوتاه به طول ۴/۰ میلیمترمیباشد . لارو ها در سن اول زرد رنگ و ه تدریج قرمز میشوند . در مرحله ی پیش شفیرگی به رنگ سبز فیروزه ای کثیف در میایند .

زیست شناسی
زمستان گذرانی این حشره بصورت لاروهای سن دوم و در داخل پیله های نازک و سفید رنگ در زیر شکاف ها و پوستک های روی تنه و شاخه ها طی میشود . لارو های زمستان گذران به رنگ قرمز متمایل به نارنجی میباشند .

زمانی که انتهای جوانه ها برای شروع فعالیت متورم گشته و باز میشوند ، لارو های زمستان گذران از پیله ای خود خارج میشوند . شروع تغذیه ی لارو ها از جوانه ها ، با سوراخ کردن محل اتصال جوانه به شاخه میباشد . سپس لارو ها به تغذیه از اعضای برگ و گل میپردازد .
زمانی که برگ ها ظاهر شود ، لارو با ایجاد تار هایی آن ها را به هم میدوزند سپس از برگ های به دوخته شده تغذیه میکنند . خسارت لارو در این مرحله مهم تر و شدید تر از مرحله ی نوزادی و ایجاد دالان در برگ ها میباشد .

لارو ها در اواخر اردیبهشت ماه وارد مرحله ی پیش شفیرگی شده و به دور خود پیله ی سفیدی میتنند . این مرحله حدود ۱۰ تا ۱۵ روز طول کشیده و در هر جای مناسبی مانند روی تنه و یا شاخه ی درختان و حتی روی خاک پای درختان انجام میشود .

اولین تغذیه ی لارو ها به صورت مینوز واز پارانشیم صورت میگیرد .این لارو ها بعد از گذراندن مدت کوتاهی به سن دو رسیده ، سپس تا بهار سال بعد به همان صورت میگذرانند .
کنترل
برای مبارزه با این آفت لازم نیست از ترکیبات شیمیایی استفاده کنید . در صورت نیاز میتوان با A.rosanus ویا حتی لیسه ی سیب یک جا و هم زمان مبارزه نمود

 

آفات برگخوار

آفات برگخوار

آفات برگخوار : کرم ها

کرم های خاکستری جوانه خوار یا شب پره های زمستانه جنسScotia

این حشرات زمستان را به صورت لارو سنین مختلف و گاهی به صورت شفیره نیز در داخل خاک میگذرانند . این حشرات روز ها را در پای نهال ها به استراحت گذرانده و شب ها به فعالیت میپردازند . در فصل بهار پروانه ها ، در سطح بگ ها تخم گذاری میکنند و تخم ها بعد از یک هفته باز میشوند .

در سال ۳ تا ۴ نسل دارند و هر نسل به طور متوسط حدود ۵۰ روز طول میکشد . لارو های جوان ، روز ها درعمق ۱ تا ۵ سانتی متری خاک به سر میبرند و شب هااز پناهگاه خارج میشوند و به تغذیه از برگ های نهال ها میپردازند .
کنترل آفات برگخوار
مبارزه با علف های هرز خزانه برای کاهش تراکم این آفت ها
استفاده از طعمه در هنگام غروب در پای نهال ها زیر نظر کارشناس

کرم جوانه خوار Archips podanus Scop.

این پروانه با بال های باز حدود ۱۸ تا ۲۵ میلی متر طول دارد . بال های رویی در کل قهوه ای روشن و در نر ها روی این بال ها لکه های مشخصی دیده میشود . بال های زیری در نیمه اول به رنگ خاکستری و در نیمه ی دوم به رنگ نارنجی میباشند .
طول لارو ها پس از مدتی رشد کامل تا ۲۰میلی متر میرسد و رنگ آنها مایل به سبز با سر قهوه ای براق و پلاک سینه قهوه ای تیره است . لارو ها از اعضای داخلی جوانه ها تغذیه میکنند .

آفات برگخوار: نرم تنان

راب بزرگ خانگی (لیسک خاکستری) Parmacella ibera (Eichw)

مشخصات
طول بدن آنها هنگام کشیدگی حدود ۱۰۰ تا ۱۱۰ میلی متر میباشد . رنگ عمومی بدن در مناطق پست ساحلی نخودی مایل به قهوه ای روشن و یا خاکستری تیره با مخلوط و نوار های نا منظم قهوه ای سوخته میباشد .

مانتل با پوشش بدن ، بزرگ ف تقریبا بیضس شکل و گوشتی میباشد و بخش جلویی پشت جانور را میپوشانند . سطح خارجی آن دانه دانه است . مجرای تنفسی در نیمه ی عقبی پهلوی راست مانتل قرار دارد .

سوراخ تناسلی در پهلوی راست حیوان و نزدیک به شاخک های چشمی واقع شده اند . صدف در این گونه تحلیل رفته است و به صورت صفحه ی محدبی شکل در آمده اند . جانور در حالت استراحت و یا در حالت تنش بدنش را جمع میکند و تمام بدنش را در زیرمانتل قرار میدهد . این آفت در مناقط مرطوب و معتدل موجود میباشد .
زیست شناسی
این جانور از نظر جنسی ، هرمافرودیت میباشد . لیسک های بارور شده از هم جدا میشوند و هر کدام در زیر برگ های مرطوب و پوسیده ی پای درختان ، داخل شکاف های سطحی کف باغ ها ، زیر سنگ ها و کلوخ ها تخم ریزی میکنند .

تخم ها به صورت دسته ای که با لعاب لزج به یکدیگر متصل هستند دیده میشوند . قطر هر تخم یک و طول آن ۳ میلی تر میباشد . نوزادان کروی شکل بوده و دارای صدف میباشند .

جفتگیری این جانوران در اواسط فروردین تا اوایل اردیبهشت ماه صورت میگیرد و حدود ۲۵ تا ۲۸ روز بعد تخم ریزی انجام میشود . نوزادان پس از خروج تا خنک شدن هوا غیر فعال میمانند و در اواسط شهریور و با خنک شدن هوا شروع به فعالیت میکنند .
این آفت از تمام قسمت های برگ تغذیه میکنند . در برخی از مرکبات به خصوص نارنگی ، با تغذیه از میوه ها و ایجاد سوراخ در آنها موجب پوسیدگی و ریزش در آنها میشود . فعال آنها معمولا از غروب آفتاب شروع میشود و روز ها در زیر سایه ها به استراحت مبپردارند .

آفات برگخوار

آفات برگخوار

حلزون قهوه ای مرکبات Coucasotachea lencoranea

مشخصات
این جانور دارای صدف کوتاه و پهن میباشد و دیواره ی آن محکم و ضخیم است ، رنگ آن قهوه ای مایل به زرد و دارای ۵ شیار تیره تا سیاه میباشد . دهانه ی صدف تقریبا مدور یا بیضی و قطر صدف ۲۰ تا ۳۲ میلی متر میباشد .
زیست شناسی
این حلزون در شمال ایران دارای یک نسل میباشد. زمان جفتگیری آن پاییز است و به صورت هرمافرودیت تولید مثل میکند . برای تخم ریزی به لانه هایی به عمق ۳ تا ۴ سانتی متر میروند و پس از تخم ریزی روی لانه های خود را با خاک میپوشانند .

تخم های خود را به صورت دسته هایی ۵۰ عددی در لانه قرار میدهند و به این منظور لانه هایی به قطر یک سانتی متر میسازند . تخم هایشان سفید رنگ و به قطر ۳ میلی متر میباشد . دوره ی جنینی آن ها ۲۴ روز میباشد.صدف نوزادان دارای یک پیچ بیشتر نمیباشد و بعد از یکسال بالغ میشوند .

طول زندگی هر حلزون ۵ تا ۶ سال میباشد . بیشترین فعالیت لارو ها در بهار میباشد و از پهنک برگ ها تغذیه میکنند . آثار خسارت آنها به صورت پارگی و سوراخ هایی با قطر های مختلف روی برگ ها به چشم میخورد .

حلزون کوچک مرکبات (حلزون سفید باغ ها ) Helicella candeharica

مشخصات
این جانور دارای صدف هایی به قطر ۶ تا ۹ و پهنای ۱۲ تا ۱۵ میلی متر میباشد . صد این حلزون دارای ۵/۵ پیچش میباشد . این صدف های کروی شکل ، سفید رنگ و دارای نوار های قهوه ای پهن میباشد . هر چه به راس صدف نزدیک میشویم این نوار ها باریک تر میشوند .

زیست شناسی
در فصل تابستان ، این حلزون در مناطق گرمسیر به خواب تابستانه میروند و در مناطق سردسیر به زیر خاک میروند . تخم ریزی آنها به طور متوسط حدود ۲۶ روز پس از جفتگیری میباشد ، سپس تخم های خود را در داخل خاک به خصوص خاک های نرم قرار میدهند و سپس روی آنها را میپوشانند .

دسته ها ی تخم حدود ۴۲ عدد میباشد که پس از ۳ تا ۴ هفته تفریخ میشومد . نوزاد ها پس از تفریخ شروع به تغذیه از برگ ها نموده و با گرم شدن هوا در اوایل تیر ماه به استراحت میپردازند . این حلزون علاوه بر مرکبات میزان های دیگری از جمله ، علف های هرز ، درختان میوه ی هسته دار و انجیر و غیره دارند.خسارت آنها در خزانه و همچنین در نهال های تازه کشت شده بسیار زیاد میباشد .

حلزون کوچک مرکبات جنوب Monacha schotti

آفات برگخوار

آفات برگخوار

مشخصات
این حلزون کوچک دارای قطر ۶ و ارتفاع ۱۱ میلی متر میباشد . ۵/۵ تا ۵/۶ پیچش دارد و رنگ صدف سفید که دیواره های نازک و شیار های مورب تیره مایل به قهوه ای دارد . شکل صدف کروی متراکم و دهانه ی صدف بیضی شکل و ناف آن کوچک میباشد .
زیست شناسی
این گونه از حلزون یک نسل در سال دارد و دوره ی فعالیت آن از اواخر مهر شروع و تا اوایل اردیبهشت ادامه دارد و در روز های گرم سال به استراحت میپردازد و با ترشح موکوس جلوی دهانه ی صدف را مسدود میکند . تغذیه بعد ازغروب آفتاب وبیشتر در شب ها صورت میگیرد .

تخم ریزی اینگونه در دی ماه و در اوایل بهمن ماه به صورت دستجات ۳۰ تا ۵۰ عددی انجام میشود . این تخم ها ۲۰ تا ۳۰ روز پس از تخم ریزی تفریخ میگردند. خسارت این حلزون در سایه های درخت و نقاط مرطوب به نسبت بیشتر میباشد .
کنترل و مبارزه با نرم تنان
برداشت حلزون یا راب با دست و معدوم کردن آنها: در این روش با جمع آوری حلزون های بالغ قبل از تولید مثل باعث کاهش جمعیت آنها می شود
استفاده از مس :حلزون و راب در تماس با مس دچار شک میشود بنابراین روش خوبی برای دور کردن آنها از باغچه ها و یا گلدان ها میباشد . بدین منظور نواری به عرض حداقل ۶ سانتی متر به تنه درخت یا گیاه مورد نظر درارتفاع بیش از ۳۰ سانتی متری از سطح زمین بسته میشود . سپس لبه های بالایی و پایینی آن ، به موازات زمین برگردانده میشوند .
شکارچیان طبیعی : مرغ و خروس ،اردک ، لاکپشت ، موش و بعضی از پرندگان و همچنین مار ها ، حلزون و راب ها را شکار میکنند . این روش در روستا ها به راحتی امکان پذیر میباشد .
استفاده از گیاهان دور کننده : استفاده از مریم گلی نعناع تاثیر خوبی در دور کردن حلزون ها و راب ها دارد
اسپری کردن مخلوط مساوی آب و سرکه باعث ازبین رفتن آنها میشود
استفاده از ترکیب معدنی فسفات آهن (با نام تجاری فیکول ) با دز ۵ گرم درمتر مربع ، طعمه جدیدی است که در سال های اخیر جهت کنترل نرم تنان در کشور به اثبات رسیده است.

منبع : طراحان منظر

Save

Save

کرم سفید ریشه (Polyphylla olivieri)

کرم سفید ریشه (Polyphylla olivieri)

کرم سفید ریشه Polyphylla olivieri

کرم سفید ریشه

کرم سفید ریشه

کرم سفید ریشه از خانواده Scarabeidae وراسته سخت بالپوشان (سوسکها)هستند که در زیر خاک از ریشه گیاهان مثمرو غیر مثمر و زراعی  همچون زرد آلو وسیب و گلابی ،کدو و سیب زمینی، نارون و کاج و … تغذیه میکنند .این لاروهای پفکی گاهی تا نابودی کامل و مرگ  درخت پیش میروند.در اکثر مناطق ایران به خصوص مناطق سردسیر فعالیت دارد.

مشخصات ظاهری کرم سفید ریشه:

حشره بالغ:سوسکهایی بزرگ به طول ۳۷ میلیمتر و به رنگ قهوه ای با خالهای سفید رنگ پراکنده روی بالپوشها و دارای سه نوارطولی روشن در پشت سینه اول هستند.حشرات نر و ماده را از روی فرم شاخک میتوان از هم تشخیص داد.شاخک هر دو ۱۰ مفصلی است حشرات نر در انتهای شاخک ۷ ورق بزرگ دارند ولی شاخک ماده ها دارای  ۵ ورق کوچک است. به علاوه حشرات ماده  در ساق پای جلوئی سه خار یا دندانه  در افراد نر دو خار  یا دندانه دارند.

کرم سفید ریشه

سوسک کرم سفید ریشه

تخم: به صورت بیضی مایل به گرد به رنگ سفید صدفی و به صورت دسته ای در خاک قرار دارند.

کرم سفید ریشه

لارو:لارو ها به شکل حرف C  انگلیسی هستند و در اصطلاح علمی اسکارابی فرم میباشند..دارای ۳ جفت پای سینه ای نسبتا قوی و روی آخرین نیم حلقه شکمی بدن دو ردیف مو دیده میشود.طول لاروها در انتهای رشد به حدود ۹۰ میلیمتر میرسد.

کرم سفید ریشه

شفیره: لاروهای کامل قبل از مرحله شفیرگی گهوارهای بیضی شکل از گل درست میکنند و در داخل آن شفیره میشوند.شفیره ها نزدیک سطح خاک هستند.

کرم سفید ریشه

شفیره کرم سفید ریشه

چرخه زندگی:

حشرات کامل بسته به منطقه از اواخر بهار و اوایل تابستان ظهور پیدا میکنند.حشرات نر برای جلب ماده تولید صدا میکنند.پس از اندکی تغذیه از برگ درختان و وارد کردن خسارت ناچیزی به برگ اقدام به جفت گیری میکنند و بعد از آن میمیرند. تمام فعالیت‌های حیاتی، تغذیه، جفت‌گیری و تخمریزی در غروب و اوایل شب انجام می‌گیرد. ۴روز بعد از جفت گیری ماده ها شروع به تخم ریزی میکنند.ماده با پاها ی جلویی به عمق تقریبا ۷ سانتی متر خاک نفوذ کرده و در شکاف و ترک های خاک  تخم ها را یا به صورت انفرادی یا در دسته های ۶ تایی قرار میدهد.ماده ها نیز پس از تخمریزی میمیرند.دوره جنینی ۳-۲ هفته و در مناطق سردسیر تا ۳۵ روز هم به طول میانجامد. بعد از آن لاروها وارد خاک میشوند و در سنین اول که چثه کوچکتری دارند نزدیک سطح خاک زندگی میکنند و از ریشه های سطحی و جوان تغذیه میکنند.لازم به ذکر است کرم سفید ریشه دارای ۳ سن لاروی میباشد.لارو ها با تغذیه از ریشه باعث قطع شیره نباتی میشوند.گاهی تا ۵۰ عدد لارو روی ریشه یک درخت هم دیده میشود.

کرم سفید ریشه

بیشترین خسارت را آخرین سن لاروی به ریشه میزند.زمستان گذرانی کرم سفید ریشه نیز به صورت لارو است.در بهار سال سوم قبل از تبدیل شدن به شفیره یک محفظه گلی برای خود میسازد و در درون آن تیبدیل به شفیره میشود.دوره شفیرگی هم ۲۴-۱۷ روز طول میکشد.و بعد آن مجددا ظهور حشرات بالغ را به دنبال دارد.

نحوه و علایم خسارت :

لارو های سن دوم و سوم  با تغذیه از ریشه باعث قطع آوندها و نرسیدن آب و مواد غذایی به درخت میشوند.رشد شاخه ها شدیدا متوقف و میوه ها کوچک میشوند.درخت سست شده و بعد از آبیاری با وزش باد کنده میشوند.علایم کرم سفید ریشه بسیار شبیه علایم کم آبی در درختان میباشد.با کنار زدن خاک لاروها قابل مشاهده هستند.گاهی خسارت آنقدر شدید است که دو تا سه عدد لارو میتوانند به راحتی یک درخت چند ساله گیلاس را از پای در بیاورند.

کرم سفید ریشه

پیشگیری و کنترل :

از آنجایی که لارو ها در طول سال با درجه حرارت تغییر محل میدهند،در تابستان لارو ها میتوان در در نزدیکی های سطح خاک پیدا کرد.اما در زمستان به اعماق خاک فرو میروند.به همین علت فکر مبارزه شیمیایی را در پاییز و زمستان را زا سر خود بیرون کنید و به فکر کنترل زراعی و مکانیکی و…. باشید.

کنترل مکانیکی:بهترین راه و آسان ترین راه جمع آوری حشرات بالغ در تابستان میباشد.برای به دام انداختن آنها کافیست از تله نوری در شب استفاده کنید.و یا اینکه صبح زود قبل از گرم شدن هوا،با تکان دادن شاخه ها حشرات کامل را که برای استراحت و تغذیه روی اخه ها هستند را به پایین بیاندازید.به این صورت در سال آینده یا آلودگی نداریم یا به صورت خیلی جزئی خسارت میبینیم.

کرم سفید ریشه

کنترل زراعی: به این صورت است که بیل زدن در اواخر بهار و و اواخر پاییز صورت گیرد.با این کار خاک را زیر و رو میکنیم و باعث میشویم لاروها با ضربه بیل از بین بروند.به علاوه لارو را به سطح خاک کشانده که در این صورت طعمه پرندگان و بعضی گوشتخواران میشوند..و از همه مهمتر لارو،تخم و شفیره زمانی که در معرض هوای سرد قرار بگیرند ،،به راحتی از بین میروند.

شخم زمستانه و یخ آب زمستانه نیز یکی دیگر از راههای کنترل زراعی میباشد.

کنترل بیولوژیکی:

تخم کرم سفید ریشه غذایی بسیار دلچسب برای مورچه ها نیز میباشد.لاروها مورد حمله میکروارگانیزمهای مختلف قرار میگیرند که از آن جمله میتوان melolonthae Nosema اشاره کرد. همچنین قارچ Metarrhizium anisopliae به عنوان پاتوژن مرحله لاروی این آفت از کرج گزارش شده است. چندین گونه از زنبورهای جنس Scolia ،Thipha و Elis بصورت پارازیت خارجی روی بدن لاروهای فلج شده این آفت زندگی میکنند. امروزه از باکتری Bacillus popilliae علیه این آفت استفاده می‌کنند که باعث بوجود آمدن بیماری شیری (Milky disease) در لاروها می‌شود.

کنترل شیمیایی:

اگر روش های بالا جوابگوی مشکل شما نبود . شما می توانید از روش های کنترل شیمیایی استفاده کنید. نکته ای که در استفاده از سموم وجود دارد این است که شما برای استفاده از سموم باید حتما با یک متخصص گیاه پزشک مشورت کنید تا میزان دوز مصرفی و نحوه استفاده از سم برایتان توضیح داده شود. مشاوره گرفتن از افراد ناآشنا می تواند موجب از بین رفتن گیاه شما و به خطر انداختن سلامتی شما شود.

کنترل شیمیایی به صورت لکه ای و در نقاط آلوده باغ انجام میگیرد. چون محلول سم باید تا عمق ۱۵ سانتیمتری نفوذ کند ،به این منظور سه هفته پس از ظهور حشرات کامل، یعنی اواسط تابستان زیر سایه انداز درختان آلوده را شخم سطحی میزنند تا نفوذ پذیری آن افزایش یابد. سپس آبیاری انجام میشود. قبل وبعد سمپاسی حتما آبیاری سبک  انجام شود تا سم در لایه سطحی خاک باقی نماند.

سم  دیازینون ۶۰% به میزان ۳-۲٫۵ در هزار و کونفیدور ۲٫۵ در هزار یا پودر وتابل محلول شده کارباریل ۸۰ به میزان ۳-۲٫۵ در هزار توصیه میشود.بسته به تاج درخت ار ۲۰ تا ۴۰ لیتر محلول پاشی صورت میگیرد.این کار به مدت سه سه سال متوالی باید صورت گیرد.

برای ضد عفونی کردن خاک اطراف درخت را به شعاع نیم تا یک متر کنار میزنند وایجاد تشنگی میکنند سپس ریشه های اصلی را با لیندین ۴۰%یا دیازینون ۶۰درصد به خوبی خیس میکنند.و بعد خاکها را به جای خود برمیگردانند.

جهت جلوگیری از آلودگی مجدد ،تمامی باغها ی اطراف شما باید این روش سمپاشی را به صورت فراگیر انجام دهند تا نتیجه مطلوب حاصل شود.

منبع : طراحان منظر

Save

Save

سیرسیرک خانگی Gryllus domesticus

سیرسیرک خانگی Gryllus domesticus

سیرسیرک خانگی Gryllus domesticus

سیرسیرک خانگی

سیرسیرک خانگی

حشره ایست با انتشار جهانی  از تیره راست بالان Orthoptra  و خانواده جیرجیرک ها Gryllidae .این حشرات بیشتر در اصطبل ها و خانه های روستایی که دارای باغچه های سبزیکاری و گلکاری هستند ،انبار ها و مکانهای مرطوب دیده میشود.و از نظر بهداشتی زیان آور میباشند.حشرات نر ،با ایجاد اصطحکاک بین بالهای جلویی در شب تولید صدا میکنند.این حشرات همه چیز خوارند و قطعات دهانی جونده دارند.

مشخصات ظاهری سیرسیرک:

حشرات حدود ۲۱-۱۶ میلیمتر و گاهی تا ۱٫۵سانتی متر طول دارند و اغلب در دو نوع صحرایی   وخانگی به رنگ زرد کمرنگ مایل به قهوه ای یا خاکی  و سیاهرنگ هستند.بالهای حشره سطح شکم را پوشش داده و سه باند عرضی در بالای سر و بین چشمها وجود دارد.تمام حشرات بالغ دارای بالهای عقبی بلند و پهن هستند ولی گاهی اوقات ممکن است آنها را بعدا از دست بدهند. شاخک ها موئی و بلند و سینه اول تقریباً چهار ضلعی می باشد.دارای قطعات دهانی جونده هستند. از حشراتی هستند که ترجیح می‏دهند به جای پریدن، به کمک پاهای دراز عقبی خود بجهند. سیرسیرک ها گوش های حساسی دارند که به جای این که به سرشان قرار داشته باشد بر روی ساق پایشان قرار گرفته است.

سیرسیرک خانگی

سیرسیرک خانگی

مشخصه تولید صدا:

آنها باساییدن قسمتهایی از بدن بهم ،احتمالا پاها  چنین صداهایی را از خود در می آورند ،در واقع اگر ما هم مثل سیرسیرکها ، با همان سرعت و شدت، فقط پنج دقیقه پاهایمان را به هم بساییم، بدون تردید ملتهب یا زخم خواهند شد و فریادمان به هوا خواهد رفت. پس چگونه است که سیرسیرک اذیت نمی شود؟

سیرسیرکها با ساییدن پاهایشان به هم جیرجیر نمی کنند. یکی از حشره شناس ها کلیفرد دنیس ( Clifford dennis )، موضوع را این گونه شرح می دهد:

جیرجیرک ها یا سیرسیرک ها  با ساییدن پاهای خود به هم جیرجیر نمی کنند. در واقع لبه ی هر یک از بال های جلویی آنها به سوهان شباهت دارد. آن ها با بلند کردن بال های جلویی خود طوری آن ها را حرکت می دهند که لبه ی تیز و سوهان مانند یکی به لبه ی تیز و سوهان مانند دیگری ساییده شود. از همین سایش ها و ضربه هاست که صدای جیرجیر بلند می شود. پس می توانیم بگوییم که جیرجیرک ها نوازنده های قهاری با یک ساز خدادادی و مختص خودشان هستند.

در جیرجیرک های نر و بزرگ این لبه های تیز و سوهان مانند با چشم غیر مسلح هم قابل رویت است. نرها برای جلب ماده در شب به تولید صدا میپردازند.

سیرسیرک خانگی

سیرسیرک خانگی

.

چرخه زندگی:

این حشره در طول ۳-۲ ماه در دمای ۹۰-۸۰ درجه فارنهایت چرخه زندگی خود را کامل میکند. حشره ماده ۴۰ تا ۱۷۰ عدد تخم می گذارد . دوره  تفریخ تخم ۸ تا ۱۲ هفته و دوره پورگی ۳۰ تا ۳۲ هفته طول می کشد و در طول این مدت ۹ تا ۱۱ مرتبه جلد عوض می کنند. سیرسیرک هیچ گونه مرحله زمستان گذرانی ندارد اما برای زنده ماندن در آب هوای سرد ایالات شمالی و کانادا به داخل ساختمانها یا اولین جای تاریک و گرم پناه میبرند. سیرسیرک خانگی گرما را دوست دارد و اغلب در نزدیکی بخاری های دیواری در میان شکاف سنگ ها و کف اتاق ها و خلاصه جاهای گرم به سر می برد تخمهای آنها در هر بستر مرطوبی مثلا شن یا ماسه یا خزه تفریخ میشوند.حشرات تازه متولد کاملا شبیه بالغین هستند با این تفاوت که از نظر سایز کوچکترند و بال نیز ندارند.در سال چندین نسل دارند.

سیرسیرک خانگی

سیرسیرک خانگی

میزبانهای سیرسیرک:

این حشره اغلب در سبزیکاریها و گلکاریهای منازل دیده میشوند ولی از پشم ، پنبه ، لباس، کاغذ ، میوه و گوشت تغذیه می کند وحتی از حشرات مرده نیز تغذیه میکنند.لارو آنها نیز در مزارع ایجاد خسارت میکند.

 

مبارزه با سیرسیرک خانگی:

در مبارزه با سیرسیرک ها به دلیل صدای آزار دهنده آنها در شب و خسارت به گیاهان زراعی باید با نظر کارشناسان متخصص گیاهپزشک و دامپزشک به دلیل خانگی بودن آفت مبارزه اصولی انجام گیرد.بهترین راه مبارزه بیولوژیکی و ترجیحا غیر شیمیایی میباشد.مبارزه با آنها مشابه با ملخ های بومی است.از جمله راههای مبارزه ایجاد کانالهای با عمق ۱-۱٫۵ متر و عرض حداقل ۱ متر در مسیر تردد و حرکت آنهاو رهاسازی و پرورش انواع طیور در باغات و مزارع خصوصاً در حاشیه های کانونها و مراتع به منظور تغذیه از آفات میباشد.

در مبارزه با سیرسیرک و انواع ملخها سمپاشی را باید به عنوان آخرین راهکار در نظر گرفت.البته اخیرا سموم مجاز پایرتیروئید متناسب برای کنترل این آفت را به شدت ممنوع و غیر مجاز کردند.در صورت استفاده سم توصیه شده فقط و فقط باید برای کنترل سیرسیرک استفاده شود و نه آفات دیگر.به دلیل تماسی یا گوارشی یا تنفسی بودن سم ،از تماس آن با بدن خود جلوگیری کنید.و تا خشک شدن محل سپاشی کودکان و یا حیوانات اهلی را از آنجا دور نگه دارید.و بسیاری از موارد ایمنی باعت رعایت گردد.

استفاده از طعمه مسموم به طور مثال خمیر زارلو یا طعمه تهیه شده از فسفر دو زنگ یا به طور کلی طعمه های مسموم با سموم گوارشی در هنگام غروب و یا همزمان با خروج حشرات از داخل خاک میتواند روشی بسیار موثر باشد.سم را به مقدار ۵ گرم در مترمربع درکنار مرزهای آلوده . برای تهیه طعمه مسموم حشره کش سوین ۸۵% و یا سموم کش دیگری مانند لیندین را به مقدار ۲ تا ۳ کیلوگرم با ۱۰۰ کیلوگرم سبوس برنج و مقدار ۵۰ لیتر آب برای استفاده در یک هکتار زراعت حل می‌نماییم.

انتخاب ماده برای طعمه باید به درستی صورت گیرد و بیشترین غذایی که سیرسیرک به آن تمایل دارد ،گذاشته شود.

سیرسیرک خانگی

سیرسیرک خانگی

توجه: برخی از مطالب فوق از قبیل قسمت عمده مورفولوژی سیرسیرک از تجربیات علمی و عملی و اندوخته های جناب آقای مهندس عبدی سنه کوهی الهام گرفته شده که از کودکی با سیرسیرک آشنایی کامل داشته و از نظر علمی این آفت رو مورد شناسایی قرار د اده اند.مشابه مطالب کامل ایشان در هیچ سایت معتبر خارجی هم دیده نشده است.

منبع : طراحان منظر

شب پره هندی (plodia interpunctella)

شب پره هندی (plodia interpunctella)

شب پره هندی

شب پره هندی

شب پره هندی (plodia interpunctella)

مقدمه:

شب پره های هندی یا plodia interpunctella، از انواع حشرات آسیب رسانی هستند که در سراسر جهان به محصولات انباری و مواد غذایی فراوری شده صدمه وارد میکند. این حشره قادر است به انواع مختلفی از محصولات از گونه های متفاوت هجوم ببرد، به همین ترتیب از مهمترین آفات انباری شناخته میشود.

در این مقاله به شرحی از زیست شناسی، تخم گذاری، شرایط فعالیت از نظر درجه حرارت و رطوبت، میزبان ها، و بالاخره کنترل و مدیریت این آفت می پردازیم.

معرفی آفت:

شب پره هندی از عمده آفات اقتصادی مهمی است که بیشتر به محصولات ذخیره شده حمله میکند. میتوان گفت این آفت در همه ی قاره های جهان به جز قطب جنوب دیده شده است.

شب پره هندی

شب پره هندی

در همه ی مطالعات و تحقیقاتی که تا کنون درباره ی این پروانه صورت گرفته، شواهدی مبنی بر اینکه این حشره قدرت مهاجرت یا پراکنده شدن در مسافت های قاره داشته باشد به ثبت نرسیده است، با این حال، در کالاهای آلوده در محموله های ارسالی در تجارت های اقیانوسی یا حتی در محصولات غذایی وارداتی دیده شده و به این صورت به نقاط دوردست انتقال می یابد.

شب پره هندی

شب پره هندی

یکی از اولین مطالعات کامل و جامع از این حشره توسط هاملین (Hamlin) و همکارانش انجام شد و آن را در رده ی آفت دانه طبقه بندی کردند. جالب است کمی از تنوع میزبان ها بشنوید؛ این آفت به دانه های انواع مختلفی از محصولات زراعی، بیش از ۲۰ نوع مختلف از آجیل به خصوص پسته، برخی میوه ها و آبنبات حمله میکند. موم های عسل هم از گزند خسارات این حشره در امان نیستند. آنها همچنین از نظر باز گرداندن محصولات بخاطر آلودگی به محل توزیع در زمینه های تجاری ضررهای اقتصادی نه چندان کوچکی را به دنبال خواهند داشت.

 لارو پیوسته به تنیدن شبکه ابریشم مانندی درون و روی سطح مواد غذایی مشغول است و این شبکه از موادی مثل فضولات لاروی، باقی مانده آنچه از پوست اندازی لاروها به جا میماند و… ساخته میشود. در آلودگی های شدید مواد غذایی با حصیر ضخیمی از شبکه ی ابریشمی تنیده شده توسط شب پره پوشانده میشوند. همچنین از محصولات آلوده بوی ناخوشایندی به مشام میرسد.

هجوم این آفت علاوه بر ضررهای مستقیم مثل از دست دادن محصولات به طرز قابل توجهی به صورت غیر مستقیم شما را متضرر خواهد کرد؛ از اینگونه خسارات میتوان به هزینه های کنترل آفات، کاهش کیفیت و اعتبار و شکایت مصرف کنندگان را به دنبال داشته باشد.

چرخه ی زندگی:

Plodia interpunctella از خانواده ی شب پره ها (Pyralidae) و زیر خانواده ی Phycitinae محسوب میشود.

شب پره هندی

شب پره هندی

چرخه ی زندگی آنها میتواند در ۲۷ تا ۳۰۵ روز کامل شود. یک حشره ی ماده به تنهایی پس از جفت گیری میتواند ۴۰۰ تخم بگذارد. در واقع ۳ روز پس از رسیدن به بلوغ جفت گیری و تخم گذاری اتفاق می افتد و به طور کلی تخم ها روی منبع غذایی که لاروها از آن تغذیه میکنند گذاشته میشود. جنین درون تخم پس از گذراندن ۷ تا ۸ روز در دمای ۲۰ درجه سانتیگراد و ۳ تا ۴ روز در دمای ۳۰ درجه میتوانند از تخم خارج شوند. با خارج شدن لاروها تخم ها، لاروها شروع به پراکنده شدن میکنند و میتوانند در عرض چند ساعت خود را در یک منبع غذایی مستقر کنند. لاروها قادرند در ۶ تا ۸ هفته در دمای ۱۸ تا ۳۵ درجه سانتی گراد به تکامل برسند. اگر بخواهیم دقیق تر در مورد این دوره از زندگی بحث کنیم باید به این نکته اشاره کرد که تعداد مراحل مختلف سنّ لاروی با توجه به نوع و میزان منبع غذایی و درجه حرارت محیط از ۵ تا ۷ مرحله متغیر است. مرحله ی شفیرگی میتواند با گذراندن ۱۵ الی ۲۰ روز در دمای ۲۰ درجه و ۷ الی ۸ روز در دمای ۳۰ درجه سانتی گراد به پایان برسد. دوباره با خارج شدن حشره ی بالغ و گذشتن ۳ روز از زمان زندگیش جفت گیری و تخم گذاری آغاز میشود. این حشره در سال چندین نسل دارد.

به طور کلی خسارت توسط لاروها ایجاد میشود و حشرات بالغ در طول زندگی خود تغذیه نمیکنند و معمولا پس از ۷ روز عمرشان به پایان میرسد.

مورفولوژی:

اگر بخواهیم مورفولوژی این حشره را از مرحله ی تخم تا حشره بالغ بررسی کنیم به این صورت است که:

تخم این پروانه با رنگ سفید تا مایل به خاکستری و با طول ۰٫۳ تا ۰٫۵ میلی متر وجود دارد. تخم های گذاشته شدهدبه صورت تنها یا خوشه ای دیده میشوند و معمولا به طور مستقیم روی منبع غذایی لاروها تخم گذاری انجام میشود.

لاروها همانطور که گفته شد حدود ۵ تا ۷ مرحله دارند و رنگ آنها معمولا سفید است اما به رنگ های صورتی، قهوه ای یا تقریبا مایل به سبز هم دیده شده که البته باز هم به منبع غذایی آنها مربوط است. طول بدن یک لارو بالغ حدودا ۱٫۳ سانتی متر است. لاروهای این حشره پنج جفت پای کاذب دارند، که به آنها این امکان را میدهد تا به جایی که شفیره تشکیل میشود، برسند.

شب پره هندی

لارو شب پره هندی

پس از این مرحله لارو یا درون یک پیله ابریشمی یا بدون محافظ به شفیره تبدیل میشود. اندازه شفیره از ۶ تا ۱۱ میلی متر است و رنگ آن قهوه ای روشن است. شفیره عمدتا در جایی دورتر از منبع غذایی تشکیل میشود. در حقیقت لارو سن اخر قادر به پیمودن این مسیر تا رسیدن به محل مورد نظر است، به همین دلیل غالبا با آفات لباس اشتباه گرفته میشوند. در انباری ها لاروها قبل از رسیدن به مرحله ی شفیرگی اغلب به قفسه های دیگری صعود میکنند و این مسئله باعث میشود تا اشخاصی که به دنبال منبع آلودگی هستند، گمراه شوند.

شب پره هندی

شب پره هندی

از بین تمام دوره های زندگی حشره، ظهور حشره ی بالغ مهر تاییدی بر نوع آفت زدگی و حتی تشخیص آن است. در مورد پرواز این حشره به نظر میرسد که به ارتعاش و لرزش در می آیند به جای اینکه یک خط مستقیم برای پرواز را دنبال کنند. پروانه ی مذکور به سمت نور جذب شده و ممکن است در اتاق های دیگر و به دور از آلودگی به پرواز درآیند و با آفت لباس اشتباه گرفته شوند. حشرات بالغ تغذیه نمیکنند. با این حال حتی اگر تغذیه برای آنها غیر ضروری باشد هنگام تولید تخم و تخم گذاری به آب میوه و طعمه های شیرین و شکر علاقمند میشوند. علاوه بر این اندازه ی آنها حدودا ۱۲٫۷میلی متر خواهد بود که با احتساب دنباله ی بالشان ۱۶ تا ۲۰ میلی متر میشود. در دو سوم خارجی بال های جلویی این حشره رنگ قهوه ای مایل به قرمز با درخششی مسی دیده میشود و یک سوم باقی مانده آن به رنگ خاکستری است. هنگام استراحت، بالها جمع شده و روی بدن قرار میگیرند. همینطور سر و سینه ی پروانه، خاکستری و در عقب قهوه ای با درخشش مسی به نظر میرسد.

خسارت:

بیشترین خسارت زمانی رخ میدهد که لاروها به ترتیب گفته شده در مطالب فوق، لایه ای ابریشم مانند روی محصولات ایجاد کنند که شامل فضولات لاروی، پوست های دور انداخته شده در سنین مختلف لاروها و باقی مانده ی پوسته تخم هایی که لاروها از آن خارج شده اند، میباشد. آسیب به مواد غذای به این شکل بیشتر از خوردن مستقیم مواد توسط لاروهاست. توصیه میکنم که رد حالت آماده باش برای مقابله با این پروانه ی خسارت زا باشید.

پیشگیری:

  • تله ی چسبان فرمون در برخی موارد برای نمونه برداری و در سطوح پایین آلودگی برای کنترل آفت استفاده میشود. با همه ی اینها پروانه ی به دام افتاده با تولید فرمون خطر، به همنوعان خود از این حادثه خبر میدهد و به دام افتادن سایر پروانه ها را کاهش میدهد.
  • اگر آلودگی و جمعیت این پروانه اطراف یک منبع غذایی مشاهده شد، یا باید مواد غذایی دور ریخته شود یا درمان گردد که غالبا پیشگیری بهتر از درمان است.
  • همه مواد غذایی مستعد آلودگی بهتر است در بسته بندی های مناسب نگهداری شوند. (حتی غذای پرنده و سگ یا هر حیوان خانگی هم بهتر است در ظروف در بسته نگهداری شود.)
  • با دقت در انتخاب هنگام خرید به کنترل این آفت کمک شایانی کرده اید. دقت کنید که لارو و تخم و شبکه های ابریشمی روی محصول مورد نظر نباشند.
  • فریز کردن برخی از محصولات که امکان آن وجود داشته باشد باعث از بین رفتن آفت در هر مرحله ای از زندگیش خواهد شد.
  • حتی استفاده از فر و مایکروویو برای محصولاتی که این امکان را به ما میدهند هم میتواند لاروها و تخم ها را از بین ببرد.

کنترل شیمیایی:

حشره کش های متعددی برای کنترل جمعیت این پروانه استفاده میشود اما کارایی آنها محدود است. برای مثال یک نمونه از این حشره کش ها را معرفی میکنم:

  • قرص های فستوکسین با طول مدت گازدهی ۳ روز در درجه حرارت ۲۱ درجه سانتی گراد

کنترل بیولوژیک:

دو نوع زنبور Bracon (Hym:Braconidae) و Trichogramma (Hym:trichogrammidae) برای این کار استفاده می شود. در واقع زنبور Bracon برای از بین بردن لارو و Trichogramma برای از بین بردن تخم استفاده می شود.و مطلب دیگر این که براکون حدودا ۶۶٫۱ % و تریکوگراما ۳۷٫۳ % از جمعیت این حشره را سرکوب می کند. این زنبورها با تخم گذاری درون بدن لاروها و درون تخم ها باعث از بین رفتن تدریجی آن ها می شوند.

استفاده از باکتری B.T هم در مطالعات اخیر کنترل شب پره ی هندی موثر بوده و در بین تمام سوش های این باکتری سوش pipel در کنترل بهتر از بقیه عمل می کند. به این صورت که مقدار کمتری از آن لارو های بیشتری را از بین می برد.

منبع : طراحان منظر

زنگ گل رز

زنگ گل رز

زنگ گل رززنگ گل رز

زنگ گل رز

زنگ گل رز

قارچ ها با داشتن ۱٫۵ میلیون گونه، پس از حشرات بزرگترین گروه جانداران هستند. ناگفته پیداست این تنوع گونه ای بالا به اضافه ی ویژگی های زیست شناسی و اکولوژیک این جانداران، و همچنین تاثیرات مثبت و منفی آن ها بر روی زندگی انسان اهمیت مطالعه ی این گروه از جانداران را دوچندان می کند.

زنگ گل رز بیماری قارچی می باشد که عامل ایجاد آن گونه های مختلف Phragmidium هستند.این بیماری مانند باقی زنگ ها به طور اختصاص روی انواع رز ها (اعم از وحشی و کشت زاد) ایجاد بیماری می کند.

البته در سال های اخیر و با تلاش محققان خیلی از رزها به این بیماری مقاوم شده اند. ظهور علائم بیماری با شروع بهار آغاز شده و تا پایان برگریزان ادامه پیدا می کند، زنگ گل رز بر خلاف زنگ های دیگر قادر به زمستان گذرانی و تکمیل چرخه زیستی خود روی یک گونه می باشد.زنگ گل رز

شناسایی

زنگ گل رز به طور معمول باعث ایجاد لکه های گرد زرد تا قرمز رنگ می شود. قطر این لکه ها گاه به ۵ سانتی متر هم می رسد. ظهور لکه ها با ایجاد این علائم در برگ های زیرین آغاز شده و به برگ های بالایی هم می رسد.

در مراحل اولیه ای ایجاد بیماری ممکن است لکه آن قدر کوچک باشد که متوجه اش نشوید، در این صورت نشانه ی بیماری میتواند عملکرد ناسالم، ضعف گیاه و همچنین از دست دادن برگ های زیرین باشد. هنگام ریزش، ممکن است برگ کمی پیچیده شده و قبل از شروع پاییز خشک شود.

با این حال بهترین روش تشخیص بیماری، پیدا کردن لکه های قرمز، زرد، قهوه ای و یا سیاه است.این لکه ها ممکن است با خراش چاقو از سطح گیاه بریزند. برای جست و جوی زنگ ابتدا برگ های زیرین را به دقت (به طوری که هر دو سمت برگ کاملا مشاهده شود) چک کنید.زنگ گل رز

نشانه های زنگ ممکن است ساقه را نیز تحت تاثیر قرار دهد، به طوری که ساقه کج و پیچیده شود و مورد هجوم جوش های لکه ای قرار گیرد. توجه داشته باشید که هر لکه ای نشانه ی زنگ نیست، رز مورد هجوم لکه سیاه و سفیدک هم قرار گیرد، به همین علت باید علائم هر بیماری گیاهی به دقت مورد بررسی قرار گیرد و در صورت لزوم با کمک متخصص گیاه پزشک توسط میکروسکوپ رویت شود و بعد تشخیص قطعی داده شود.زنگ گل رز

چرخه ی زندگی

همه ی زنگ ها زمستان را روی برگ ها می گذرانند، زنگ رز هم ای دوره را روی برگ ها و در مرحله ی تلیوسپری (اسپور های تیره و زمستان گذران) می گذراند. اسپور ها می توانند در حالت خفته روی برگ های ریخته شده، زنده بمانند.

با شروع بهار اسپور ها فعال شده و روی برگ ها تکثیر می شود. با ادامه ی تکثیر و وزش باد امکان انتقال اسپور به گیاهان سالم، نشانه های اولیه روی ساقه های جوان به صورت جوش های جوان همراه با ایجاد اعوجاج در ساقه مشاهده می شود. همراه با آغاز فصل تابستان پیشروی اسپورها بیشتر شده و به برگ هم می رسد.

گردهای نارنجی در این زمان رفته رفته تیره شده و به سمت نشانه های فاز زمستان گذران می گرایند.زنگ گل رز

خسارت

مقدار خسارت این عامل روی انواع رز به عوامل مختلف بستگی دارد، بیشتر رزها تا حدود زیادی مستعد آلودگی هستند اما برخی گونه های کشت زاد نشانه های خود را مشخصا و به شکل از دست دادن برگ های زیرین بروز می دهند.

برای بیشتر رزها شدت خسارت به شرایط آب و هوایی وابسته است. اگر هوای خنک و مرطوب در منطقه جا خوش کرده، مطمئن باشید زنگ رز مهمانی همیشگی برای گل های شما خواهد بود و با اشتیاق زیادی بر ماندن و تکثیر اصرار خواهد ورزید و اگر بالعکس باشد، یعنی هوای گرم و خشک حکومت دردناک خود را بر منطقه تحمیل کرده باشد،زنگ هم مثل آب و هوای منطقه خواهد خشکید.

مقدار کم لکه ها برای گیاه چندان خطرناک نیست اما با گسترش لکه ها و جذب مواد عذایی و آب گیاه، ممکن است ساقه بمیرد. به خاطر داشته باشید که لکه ها نمیتوانند خطرساز باشند مگر در شرایط نادر. به طور کلی رزی معمولی با شرایط عادی آب و هوا، اگر هم آلوده به زنگ رز شود، با دقت و اعمال روش های مختلف کنترل قابل مدیریت ( و نه نابود شدن) است.

زنگ گل رز

کنترل

  • به دلیل حیاتی بودن رطوبت در تکثیر زنگ و ایجاد آلودگی، زیاده روی نکردن در آبیاری ضروری است.
  • هرس بخش آلوده به محض مشاهده
  • جمع آوری و امحای برگ های سطح خاک به منظور کاهش اسپورهای زمستان گذران
  • در صورت فراگیر شدن آلودگی توصیه می شود که گیاه را از محیط خارج کرده و گیاهی جدید را جایگزین سازید.

کنترل شیمیایی

استفاده از قارچ کش زینب و مانکوزب. البته استفاده از تریادیمفون هم روی برخی زنگ ها پاسخ دلچسبی داشته است.

منبع : طراحان منظر

زنبور برگخوار رز

زنبور برگخوار رز

زنبور برگخوار رز

زنبور برگخوار رز

زنبور برگخوار رز

زنبور برگخوار رز

لارو زنبور برگخوار رز

زنبور برگخوار رز با نام علمی Arge ochropus یکی از مهم ترین آفات، روی گیاهان زینتی به خصوص انواع رز، نسترن و گل محمدی در نواحی شمالی ایران می باشد. این حشره در استان های گیلان، مازندران و گلستان فعالیت دارد. فعالیت حشرات کامل معمولا از هفته اول اردیبهشت به صورت پراکنده و انفرادی روی شاخ و برگ نسترن و رز مشاهده می شود. خسارت معمولا در مرحله لاروی روی برگ های گیاهان، جاییکه لاروها در حال تغذیه از اپیدرم و حاشیه ی برگ ها می باشند ، مشاهده می شود.

شناسایی

زنبور برگخوار رز

زنبور برگخوار رز

حشرات کامل،زرد رنگ و به طول ۷ تا ۱۰ میلی متر می باشند. قسمت کوچکی از بدن واقع در پیش قفسه سینه زرد بوده، و شکم هم زرد_قرمز می باشد. شاخک های این حشره سه بندی بوده و بند سوم رشد بیشتری دارد.لارو زنبور برگ خوار از جنس Eruciform بوده و مانند باقی زنبور ها بیش از پنج پای شکمی (۸ جفت پای شکمی کاذب و ۳ جفت پای سینه ای بلند) دارد. رنگ لارو ها زرد روشن تا سبز تیره می باشد و طول آن ها در سن آخر به ۲۰ میلی متر هم می رسد.تخم این حشرات زرد رنگ است و در شکاف های زیر پوست ساقه های جوان رز قابل مشاهده است. طول تخم ها به طور متوسط ۰٫۷۴ میلی متر و قطر آن ها ۰٫۳۸ میلی متر می باشد. رنگ محل تخمریزی در مراحل پایانی به قهوه ای تا سیاه گرایش پیدا می کند و به شکل زیپ در می آید.

چرخه زندگی

زنبور برگخوار رز

لارو زنبور برگخوار رز

حشرات ماده پس از خروج از شفیره های زمستان گذران در اردیبهشت یا اوایل خرداد ظاهر شده و جفت گیری می کند. این حشرات با ایجاد شکافی به طول ۱۵ تا ۲۰ میلی متر تخم های خود را در هر شکاف قرار می دهند. هرچه طول شکاف بیشتر باشد، تعداد تخم ها نیز بیشتر است.طول عمر حشرات ماده ۵ روز است. این حشرات در همین ۵ روز به وسیله تخمریز اره ای شکل خود بیش تر از ۷۰ تخم در شکاف قرار می دهند. تخمریزی بدون جفت گیری (بکرزایی) تولید حشرات نر را به دنبال دارد. تخم ها پس از ۷ روز تفریخ می شوند و زیست لارو ها آغاز می شود.لارو ها پس از گذراندن سن پنجم و تغذیه از برگ ها،که به طور معمول ۲۰ روز به طول می انجامد، به سطح خاک افتاده و شروع به تنیدن دو پیله مشبک داخلی و خارجی می کند. طول دوره ی شفیرگی به طور معمول بیش از ۱۴ روز می باشد. به طور معمول در شمال ایران این چراخه هر سال ۴ الی ۵ بار تکرار می شود.

خسارت

زنبور برگخوار رز

زنبور برگخوار رز

همانطور که قبلا ذکر شد، خسارت این آفت روی گیاهان زینتی الالخصوص گونه های مختلف رز قابل مشاهده است. این آفت به دلیل داشتن نرخ باروری بالا در مدت بسیار کوتاه، خسارت جبران ناپذیری به گیاهان وارد می کند. یکی از نشانه های آلودگی مشاهده ی توده ی قهوه ای تا سیاه رنگ تخم ها در شکاف ساقه می باشد. لارو ها ابتدا به صورت دسته جمعی حاشیه ی برگ ها و غنچه ی گل ها را می خورند و در مرحله ی بعد به صورت انفرادی از برگ های میزبان تغذیه می کنند. جمعیت لاروها در نسل های دوم و چهارم بیشترین تراکم را داشته و در نسل های اول و سوم تراکم کمتری دارد. در اثر شدت حمله ی آفت،سرشاخه های انتهایی عاری از برگ شده و خسارت قابل ملاحظه ای به اندام های گل دهنده وارد می شود.

کنترل

روش مکانیکی

جمع آوری لارو های روی شاخه ها و برگ ها

روش بیولوژی

استفاده از نماتودهای بیماری زای حشرات، متعلق به خانواده ی steinernematidae و heterorhabditidae به خصوص دو گونه ی H.Bacteriophora و S.carpocapsae در محیط کشت.این عامل بیو کنترل می تواند به صورت فراورده ی تجاری سال های متمادی بدون ایجاد خطر، بروز مشکل حاد، آلودگی محیطی، دوره کارنس و تهدید کمتر برای محیط زیست نسبت به سموم شیمیایی به طور اختصاصی مورد استفاده قرار گیرد. از دیگر عواملی که باعث شده تا آن ها به عنوان عوامل بیولوژیکمورد استفاده قرار گیرند می توان دامنه ی میزبانی وسیع، توانایی کشتن میزبان در مدت کم، امکان پرورش در محیط های غذایی مصنوعی، امکان نگه داری در انبار با حفظ خاصیت آلوده سازی، عدم مقاومت در میزبان و بی ضرر بودن در محیط را نام برد. لازم به ذکر است زهرآگینی گونه ی S.carpocapsae نسبت به گونه ی H.bacteriophora بشتر است.

روش شیمیایی

استفاده از سم ایمیدا کلوپرید.

استفاده از سم ایمیداکلوپرید به همراه دو نماتد ذکر شده اثر بخشی بسیار بیشتری دارد و میزان مرگ و میر آفات را تا حد قابل ملاحظه ای افزایش می دهد.

پ.ن:برای انتخاب روش مبارزه یا نوع سم مراجعه به گیاه پزشک الزامی است.

منبع:

Ehlers and Hokkanen, 1996

Sahragard & Heidari, 2001

منبع : طراحان منظر

زنجره مو Cicadatra ochreata

زنجره مو  Cicadatra ochreata

زنجره مو  Cicadatra ochreata

زنجره مو

زنجره مو

زنجره مو با نام علمی Psalmocharias alhageos از آفات مهم درختان میباشد که گاهی تا ۵۰ % خسارت وارد میکند.این آفت تقریبا در تمام مناطق زیر کشت مو فعالیت دارد.خسارت اصلی این حشره توسط پوره ها که از ریشه مو تغذیه میکند ،وارد میشود.

حشرات بالغ با تخمریزی روی شاخه ها و قطع آوند موجب خسارت میشوند.علایم خسارت به شکل کاهش ارتفاع گیاه، اندازه و زردی برگها، کاهش شدید اندازه خوشه ها و حبه ها ظاهر میشود.

مشخصات ظاهری زنجره مو:

حشرات بالغ: این حشره بدنی قطور و به اصطلاح چاق دارد.رنگ عمومی بدنشان سبز روشن میباشد.طول بدن حشره نر ۲۴-۲۰ میلیمتر و ماده ها کمی بزرگتر هستند. دو خط سبز تیره یکی بین قفسه سینه اول وعقب سر و بین قفسه سینه دوم و سوم دیده می شود.

حشره دارای پاهای معمولیست.حشره دارای استحاله ناقص است.ظهور حشرات کامل بسته به نوع شرایط آب و هوایی متفات است ولی معمولا از اواخر خرداد تا اوایل مهر ادامه دارد.

زنجره مو

زنجره مو

دارای بالهای شفاف با رگبندی سبز روشن که رگهای ابتدایی قهوه ای روشن میباشد.دارای تخم ریز سر نیزه ای و کاملا مشخص است.حشرات نر به منظور جلب حشرات ماده دارای دستگاه صوتی بین حلقه اول و شوم شکم هستند که به وسیله ان تولید صدا میکندد.

تخم و پوره:تخمها سفید رنگ و بیضی شکل که انتهای ان کمی باریک میشود.پوره های این حشره که در زیر خاک فعالیت دارند و از ریشه تغذیه میکنند به رنگ صورتی با چشمهای قرمز و به طول تقریبا ۳ میلیمترهستند.

پاهای جاویی پوره ها از نوع کننده میباشدو پاهای وسطی و عقبی جهت راه رفتن میباشد.بالهای پوره ها که دارای ۵ سن پورگی هستند به تدریج رشد کرده و زمان ظهور حشره کامل همزمان با تاریخ خروج شفیره از زمین می باشد.

زنجره مو

زنجره مو

چرخه زندگی:

حشرات بالغ به مدت ۲ هفته زندگی میکند،حشره ماده کمی بعد از ظهور جفت گیری نموده و و شروع به تخم ریزی در زیر پوست سرشاخه ها میکند(۹۰۰-۶۰۰تخم)،در حقیقت همین عمل تخم ریزی و آسیب به سر شاخه ها و خشکیدگی شاخه های نازک بخشی از خسارت تاکستانها به شمار میاید.خود حشره کامل زنجره هم با تغذیه از شیره گیاهی موجب خسارت میگردد.

حدود یک ماه بعد تخمها شروع به تفریخ کرده و روی خاک می افتند و از طریق خاک خود را به ریشه های جوان گیاه میرسانند.

در طی دوره ۵ سن پورگی خود به طور متوسط تا ۴ سال میتوانند از ریشه تغذیه و ایجاد لانه جدید کنندو باعث ضعف و مرگ ریشه وبه وجود آمدن خوشه های کوچک انگور و کوتاهی درخت ودر نهایت  موجب خسارت اصلی شوند.

هر چه عمق خاک کمتر باشد فعالیت پوره بیشتر است.در خاکهایی که دارای سنگریزه (رس و گچ و آهک) تراکم آفت بیشتر است.البته سایر خصوصیات فیزیکی،شیمیایی خاک روی فعالیت پوره ها تاثیر گذار است.مثلا در خاکهای لوم سیلتی پوره ها بیشترین فعالیت را دارند.

زنجره مو

لارو زنجره مو

زندگی یک نسل این آفت حدود ۷-۴ سال و گاهی تا ۱۷ سال به طول میانجامد.که البته بیشترین آن به شکل مرحله پورگی است.و هر ساله پوره های سن آخر از خاک خارج شده و بالغ میشوند.

گیاهان میزبان:

علاوه بر حمله به تاکستانها به درختانی همچون سیب،هلو،آلبالو،سنجد،زرد آلو،انار گردو و گاهی درختان غیر مثمر مانند نارون،نسترن،سپیدار ،زبان گنجشک و درخت ابریشم را مورد حمله قرار میدهد.

پیشگیری و مدیریت آفت:

مدیریت آفت ایتدا باید روی حذف حشرات بالغ متمرکز شود،اگر در طی دو هفته مرحله زندگی حشرات بالغ نتوانیم عملیات پیشگیری یا کنترل انجام دهیم وارد مراحل بعدی یعنی جلوگیری از تخم ریزی،جلوگیری از ورود پوره ها به خاک و در نهایت کاهش و یا حذف  جمعیت پوره ها ی درون خاک ،میشویم.

از جمله بهترین راه های پیشگیری از خسارت این آفت، استفاده از ارقام مقاوم (پیوند واریته های مرغوب روی پایه های مقاوم )میباشد. در ابتدای کار کاشت نهال یا قلمه در خاکهای شنی ،سبک و عمیق صورت گیرد. بعد از آن آبیاری منظم (کاهش کمیت آب آبیاری و افزایش دفعات)و در عین حال خشک نگه داشتن خاک در تابستان برای جلوگیری از ورود پوره به داخل خاک روشی بسیار مناسب است.

تقویت گیاه به وسیله کودهای حیوانی و مخلوط کردن کود و خاک با هدف پوک شدن و سبکی خاک وافزایش جذب آب در فصل پاییز و زمستان و صدمه به پوره ها (خفگی و سرمازدگی پوره ها)  ،

و البته ،هرس شاخه های آلوده به تخم در اواسط تیر ماه ،از بین بردن میزبانهای وحشی آفت و سوزاندن آنها ،بیل زدن تابستانه و زمستانه با هدف تخریب دالانها آسیب به پوره ها نیز بسیار موثر است.یخ آب زمستانه با هدف خفگی و کاهش پوره ها در زمستان بی تاثیر نیست.

از جدید ترین روشهای مبارزه و پیشگیری استفاده از خاک دیاتومه یا پودر کائولن است که بر روی سرشاخه ها گرد پاشی میکنند.

کنترل شیمیایی:

سرانجام پس پشت سر گذاشتن تمام مراحل کنترل فیزیکی و مکانیکی در صورت جوابگو نبودن مشکل شما و در صورت نیاز از سموم زیر استفاده کنید. نکته ای که در استفاده از سموم وجود دارد این است که شما برای استفاده از سموم باید حتما با یک متخصص گیاه پزشک مشورت کنید تا میزان دوز مصرفی و نحوه استفاده از سم برایتان توضیح داده شود.

استفاده از سم بیش از حد مجاز علاوه بر گیاهسوزی و رعایت نکردن دوره کارنس سموم میتواند  باعث ایجاد سرطان و آلرژی های تنفسی و پوستی و مسمومیت با مصرف میوه ها شوند.

سمپاشی میتواند در سه مرحله پای بوته ها مو علیه پوره های درون خاک،سم پاشی سطح خاک هنگام خروج پوره ها و سمپاشی علیه زنجره های بالغ صورت بگیرد.

سموم مالاتیون و دیازینون و دوراسپان به صورت محلول پاشی(محلول یک در هزارمخلوط با آب ) در خاک به میزان ۲۰ لیتر به ازای هر درخت استفاده شود.

گرانول (۵ یا ۱۰ %) دیازینون و دورسبان به مقدار ۲۰کیلوگرم در هر هکتار باغ به صورت مخلوط کردن با خاک و آبیاری (کنار زدن خاک سطحی تا عمق ۱۰ تا ۳۰ سانتی متری علاوه بر کمک به حذف فیزیکی و مکانیکی پوره ها با بالا بردن تاثیر سم بر پوره های موجود در لایه های عمقی تر خاک کمک می کند – این کار برای تک درختها و در باغات با سطح کم، روش مکمل موثری است-

سم کونفیدور یا ایمیداکلوپرایدبه میزان ۲۰ سی سی با ۱۰ – ۴۰ لیتر آب برای هر درخت البته همراه با کنار زدن خاک پای درخت نیز موثر است.

 بهترین موقع مبارزه شیمیایی در ماهای مرداد و شهریور است که فعالیت پوره ها در قشر سطحی خاک می باشد . بعلاوه در این موقع تعداد زیادی پوره های سن چهارم در حال کامل شدن و خروج از خاک هستند.

منبع : طراحان منظر

ویروس تریستزای مرکبات (CTV)

ویروس تریستزای مرکبات (CTV)

ویروس تریستزای مرکبات

تریستزای مرکبات

ویروس تریستزای مرکبات (Citrus Tristeza Virus) یکی از خسارت ‏بارترین بیماری ها در مرکبات می باشد. این ویروس تا به امروز عامل مرگ بیش از ۸۰ میلیون درخت مرکبات بوده است. CTV متشکل از یک رشته RNA به همراه کپسول پروتئینی می باشد و از نظر شکل ظاهری مارپیچی بوده و با طول بیش از ۲۰۰۰ نانومتر یکی از درازترین ویروس های عامل بیماری های گیاهی می باشد. منشاء ویروس تریستزای مرکبات مشخص نیست اما شیوع آن اولین بار در دهه ۳۰ میلادی در آمریکای جنوبی ثبت شده است.

نژاد های مختلفی از ویروس تریستزا وجود دارند که برخی خسارت کمتری داشته و آثار مشخصی روی درختان مرکبات ایجاد نمی کنند در حالی که نژاد های دیگر با کشندگی و خسارت بالا نیز وجود دارند. اگرچه اکثر درختان مرکبات در برابر این ویروس آسیب پذیرند اما اثر این ویروس روی گونه ها و ارقام مختلف مرکبات متفاوت می باشد و دامنه ای از مقاومت تا تحمل و حساسیت را شامل می شود.

ورود این بیماری به ایران اولین بار از طریق انتقال نهال های مرکبات آلوده از ژاپن به شمال کشور صورت گرفت.

تریستزای مرکبات

ضعف و خشک شدگی سریع درخت در اثر آلودگی به ویروس

انتقال بیماری ویروس تریستزای مرکبات:

فعالیت ویروس تریستزای مرکبات به درون یک درخت آلوده محدود می شود و برای انتقال به درختان دیگر نیاز به یک انتقال دهنده یا وکتور داشته و به طور خودکار انتشار نمی یابد. شته ها با تغذیه از شیره درختان مرکبات آلوده، عامل اصلی انتقال این ویروس در سطح یک منطقه می باشند. انتقال این ویروس به صورت نیمه پایدار (تغذیه از درخت آلوده و انتقال ویروس به مدت چند روز) و به وسیله گونه های مختلف شته می باشد. گونه های مختلف شته نرخ انتقال متفاوتی دارند و برخی از گونه ها می توانند شانس انتقال آلودگی را تا چندین برابر افزایش می دهند.

استفاده از پیوندک آلوده به ویروس تریستزای مرکبات نیز یکی دیگر از راه های شایع انتقال این بیماری می باشد. انتقال بیماری در فواصل طولانی به وسیله انتقال درختان یا پیوند های آلوده به ویروس و همچنین انتقال درختان سالم به همراه شته های ناقل ویروس صورت می پذیرد. همچنین ممکن است شته های ناقل این بیماری به وسیله باد های شدید به نقاط دیگر منتقل شوند.

انتقال بیماری از طریق گیاهان انگلی و روش های مکانیکی نیز امکان پذیر است اما احتمال اینگونه انتقال بسیار کم می باشد.

تریستزای مرکبات

شته ها عامل اصلی گسترش CTV در سطح یک منطقه می باشند

تریستزای مرکبات

زرد شدن جوانه ها در گیاه آلوده به تریستزا

نشانه های بیماری:

نشانه های بروز بیماری در گونه های مختلف متفاوت است اما به طور کلی به سه دسته تقسیم می شود:

  1. ضعیف و خشک شدن درخت
  2. به وجود آمدن سوراخ ها روی شاخه ها و تنه (Stem-Pitting)
  3. زرد شدن جوانه ها

ضعیف شدن درخت و کلروز برگ ها به همراه خشک شدن سرشاخه ها از نشانه های این به شمار می آیند. ضعف در گیاه ممکن است به سرعت بروز پیدا کند یا در طول زمان دیده شود که به ترتیب باعث خشک شدن گیاه در طی چند روز یا ضعیف شدن گیاه در طول ماه ها و سال ها می گردد. خشک شدن گیاه در زمان کوتاه (Quick Decline) یکی از نشانه های شایع این بیماری می باشد. ایجاد بدشکلی و سوراخ روی شاخه ها و تنه نیز از دیگر نشانه های CTV می باشد که در شرایط مناسب ظهور پیدا می کند. این سوراخ ها روی شاخه ها و تنه اصلی به وجود آمده و در نهایت سبب کاهش باردهی درخت می شوند. زرد شدن جوانه ها نیز از نشانه های این بیماری می باشد.

برای تشخیص قطعی بیماری می توان از روش های آزمایشگاهی مانند ردیابی آنتی ژنی (ELISA) و روش PCR استفاده کرد.

تریستزای مرکبات

مقایسه شاخه سالم و شاخه مبتلا به ویروس

تریستزای مرکبات

به وجود آمدن سوراخ ها و بدشکلی روی تنه

کنترل بیماری ویروس تریستزای مرکبات :

تریستزای مرکبات

مقایسه محصول درخت مبتلا به ویروس (راست) با درخت سالم (چپ)

با توجه به اینکه در بیماری های ویروسی بهترین راه برای کنترل پیشگیری می باشد. در نتیجه قرنطینه و نظارت بر جابجایی غیر قانونی درختان می تواند نقش مهمی در جلوگیری از انتقال این بیماری به مناطق عاری از آلودگی ایفا کند. با توجه به ویروسی بودن بیماری پس از ابتلای درخت به بیماری نمی توان راهکار خاصی برای درمان آن پیشنهاد کرد . بهتر است قبل از گسترش آلودگی از طریق درختان آلوده، این درختان از سطح باغ حذف شوند. اما در زمینه پیشگیری می توان اقدامات موثری انجام داد:

  • تهیه پایه و پیوندک از مراجع مطمئن و اطمینان از عدم آلودگی آن ها به ویروس
  • استفاده از پایه های مقاوم به ویروس مانند نارنج سه برگ (پنسیروس)
  • آلوده کردن درخت به نژاد های ضعیف ویروس که باعث مقاومت درخت به نژاد های خسارت زای ویروس می شود
  • مبارزه با عوامل انتقال ویروس (شته ها) در صورت وجود آلودگی در منطقه

در نهایت باید توجه داشت که در پیشگیری و کنترل این بیماری به کارگیری تنها یک روش موثر نخواهد بود و باید از روش های کنترل تلفیقی در کنترل این بیماری استفاده شود.

منبع: طراحان منظر

سرمازدگی گیاهان

سرمازدگی گیاهان

سرمازدگی گیاهان

سرمازدگی گیاهان

سرمازدگی گیاهان

منظور از سرما، رسیدن درجه حرارت به حدود صفر درجه سانتی گراد و یا کمی بالاتراست.سرما میتواند به گیاهان مختلف متناسب با نوع گیاهان و مقاومت آنها آسیب وارد کند. یخبندان  به معنی کاهش درجه ی حرارت زبر صفر درجه سانتی گراد ( یخبندان زمستانه و بهاره) است. یخبندان باعث منجمد شدن آب درون سلولی و برون سلولی و تخریب آوند های چوبی و آبکش گردیده و منجر به قطع جریان مواد غذایی و مرگ گیاه میشود.

انواع سرمازدگی و یخبندان:

سرمازدگی گیاهان

۱-یخبندان تشعشعی

۲-یخبندان جبهه ای

یخبندان تشعشی : در مواردی خاص و در شرایط وارونگی دمایی این یخبندان رخ میدهد و بیشتر یخبندان های ایران از این دست هستند.علت آن هم جایگزینی هوای سرد به جای هوای گرم نزدیک زمین  اغلب در زمان شب میباشد. این یخبندان معمولا در سرمای زودرس پاییزه و دیررس بهاره اتفاق می افتد.

سرمازدگی گیاهان

یخبندان جبهه ای: با نزدیک شدن توده هوای سرد به منطقه این یخبندان به وقوع می پیوندد که زمان آن محدود به شب نبوده و در طول روز هم میتواند حادث شود. مقابله با این یخبندان بسیار دشوار و تقریبا غیر ممکن است.

روشهای مقابله با سرمازدگی و یخبندان:

سرمازدگی گیاهان

۱-کاشت گیاهان در محل مناسب:

سرمازدگی گیاهان

گودال ها  نسبت به سایر مکانها سردتر هستند بنابراین باید از کاشت گیاهان در چاله ها خودداری کنیم. گیاهان برگ ریز را در شیب هایی که به سمت نور خورشید نیستند بکاریم؛ این کار موجب تاخیر در شکوفه دهی در بهار و حفاظت از گیاه میشود.

۲-انتخاب نوع خاک مناسب:

انتقال گرما در خاک های شنی خشک بهتر از خاک های رسی سنگین است. خاک های سنگین و تیره بهتر از خاک های سبک و روشن گرما را ذخیره میکنند و گیاه در پایان زمستان دیرتر فعال میشود. زمانی که رطوبت خاک به حد ظرفیت مزرعه برسد، خاک برای انتقال و ذخیره گرما بهترین عملکرد را دارد.

۳-انتخاب پایه های مقاوم:

این پایه ها باعث مقاومت در برابر سرما و تاخیر در گلدهی میشوند.

۴-مدیریت کف مزرعه:

سرمازدگی گیاهان

خاک ورزی باعث ایجاد فضاهای هوا در خاک میشود و چون هوا عایق حرارت است مانع ذخیره ی گرما توسط خاک میگردد. بنابراین باید از خاک ورزی اجتناب شود. میتوان برای حفظ گرمای خاک از پوشش های پلاستیکی استفاده کرد البته پوشش های پلاستیکی شفاف بهتر از پوشش های پلاستیکی مات خاک را گرم میکنند. همچنین آبیاری و مرطوب کردن خاک پیش از استفاده از پوشش پلاستیکی باعث افزایش کارایی آن میشود.

۵-رنگ کردن تنه درخت:

تابش خورشید به تنه درخت در سرما و سرد شدن تنه درخت در شب و تداوم این روند موجب ایجاد ترک در تنه و ایجاد سرمازدگی، بیماری و تضعیف درخت میشود. سفید کردن تنه درخت مانع از این روند میگردد

۶-استفاده از مواد شیمیایی:

بعضی از مواد شیمیایی در به تاخیر انداختن گلدهی و گریز از خطر سرمای بهاره میشوند. از جمله این مواد میتوان اتفن، جیبرلین، روغن ولک و روغن های طبیعی را نام برد

۷-انجام عمل آبیاری:

انجام عمل آبیاری باعث ایجاد یک لایه یخ عایق روی گیاه شده و از سرمازدگی جلوگیری میکند. استفاده از این روش نکات ریز بسیاری دارد که در صورت عدم توجه حتی ممکن است نتیجه عکس بدهد. از سایر روش های مقابله با سرمازدگی میتوان استفاده از بخاری های باغی، چاهک معکوس انتخابی، دستگاه ماشین مولد باد، دستگاه مولد مه (برای کنترل سرمای بهاره) را نام برد.

منبع: طراحان منظر

ملخ دریائی ( ملخ صحرائی )

ملخ دریائی ( ملخ صحرائی )

ملخ دریائی ( ملخ صحرائی )

ملخ دریائی

ملخ دریائی

Schistocerca gregaria یا ملخ صحرائی از راسته ی Orthoptera یا راست بالان و خانواده ی ملخ ها ی شاخک کوتاه Acarididae می یاشد. وطن اصلی این ملخ ها مناطق بیابانی قاره آفریقاست ولی به وفور در عربستان، هند، پاکستان و بطور کلی جنوب غرب آسیا دیده می شوند که علت آن توانایی بالای مهاجرت در این گونه از ملخ هاست . این ملخ ها از طرف جنوب و جنوب غربی از خلیج فارس عبورکرده یا حتی از سمت جنوب شرقی از طرف هندوستان و پاکستان نوار جنوبی کشور را مورد حمله قرار می دهند . خسارت این ملخ ها نه تنها در ایران و کشور های جنوب غرب آسیا بلکه در بیشتر نقاط دنیا دیده می شود ومورد اهمیت است. شناخت این ملخ به قرن ها قبل از میلاد بر می گردد و سنگ نوشته ها و کتیبه ها شاهدی بر این ادعا می باشند .

ملخ دریائی

ملخ دریائی

به هنگام طغیان این ملخ تمام پوشش گیاهی سبز اعم از علوفه غلات صیفی سبزی گیاهان مرتعی درختان مثمر و غیر مثمر کاملا نابود می شوند این آفت بسته به نیاز غذایی خود رشد و تولید مثل کرده و به توده ای عظیم از این ملخ ها تبدیل می شوند که قادر به مهاجرت طولانی و حتی عبور از اقیانوس هستند و ایجاد قحطی می کنند که البته میزان بارندگی در شدت و میزان و زمان (پائیز یا بهار ) تاثیر دارد . طغیان این ملخ ها با بهتر که نگاه کنیم تغییرات مورفولوژیک یک گونه توام با تغییر در عادت و رفتار است در اثر تغییر در شرایط اقلیمی و پوشش گیاهی صورت می گیرد و طغیان را سیب می شود .

ملخ دریائی

جفت گیری ملخ دریائی

مناطق انتشار این ملخ در ایران سیستان و بلوچستان و چابهارو ایرانشهر وزابل است . مراکز دائمی سودان و اطراف دریاچه چاد در آفریقا و هندوستان می باشد. و از مراکز هجوم وانتشار موقت می توان به ایران، عراق، سوریه، ترکیه و شمال آفریقا اشاره کرد .

ملخ دریائی

ملخ دریائی

مورفولوژی :

ملخ ها دارای فرم دگردیسی ناقص هستند سه دوره دارند و مراحل سیکل آنها شامل تخم و پوره و حشره کامل است . دارای پاهای جهنده و قطعات دهانی جونده- ساینده هستند که قادر هستند به راحتی به هر قسمتی از گیاه آسیب وارد و از ان تغذیه کنند این قطعات دهانی شامل فک بالا و پایین به همراه ارواره ها می باشد . رنگ ملخ بسیار تاثیر گرفته از تغییرات فصل است به طوری که ملخ با نیزه قرمز متمایل به قهوه ای هستند و به هنگام بلوغ به رنگ زرد روشن در می آیند . رنگ تخم ها بنا به محل تخم ریزی تغییر پذیر است مثلا تخم ریزی در مزرعه صورت گیرد زرد رنگ است . پوره های این ملخ اگر در فرم مهاجر باشند و حرکت دسته جمع ابتدا به رنگ سیاه پس از آن به رنگ زرد در می آیند و اگر در فرم انفرادی باشند عموما سبز با لکه های سیاه هستند . جنس ماده ی آنها پنج سن پورگی دارد و جنس نر آنها ۴ سن پورگی دارد . ملخ های برای بلوغ جنسی نیاز به پرواز های طولانی و دسته جمعی دارند . ملخ های بالغ بالدار به رنگ خاکستری هستند با پاهایی که خارهای بلند با نوک سیاه دارد .

جدول زیر برخی خصوصیات مورفولوژیکی را برای جنس نر بالغ و ماده ی آن مقایسه می کند :

طول بال ها (mm) طول ران (mm) طول بدن (mm)
جنس نر ۵۵ ۲۵-۲۴   ۵۵-۴۵
جنس ماده  ۷۰  ۲۵-۳۰  ۵۷

بیولوژی و سیکل زندگی ملخ صحرایی :

ملخ دریائی

سیکل زندگی ملخ دریائی

ملخ دریائی

ملخ دریائی

حشرات بالغ نیمه اول بهمن تا اوایل اسفند ماه در کانون های اصلی جفتگیری می کنند تعداد دفعات جفتگیری برای هر جنس متغییر است نر ها توانایی ۵۰تا۶۰ مرتبه جفت گیری را دارند وماده ها نیز قبل از تخم ریزی چندبار جفتگیری میکنند ماده ها با استفاده از تخمریز خود در خاک حفره ای ایجاد کرده که خاک شنی مرطوب، تپه ها، زیر تخته سنگ ها و بندرت درون مزرعه برای این عمل بهتر است . روی تخم ها ماده ای کیتینی ریخته از تخمریز ریخته که باعث سخت شدن آنها و تشکیل کپسول تخم میشود درون هرکپسول تخم ۸۰تا ۱۰۰تخم وجود دارد هر ملخ ماده ۱۰کپسول تخم می گذارد . کپسول تخم نسبتا خمیده که تخم در قسمت پائین و در قسمت بالا ماده ای کف مانند پر شده است .

دوره ی رشد و نمای جنینی ۱۵-۲۵ روز است و دوره پورگی تا۴۵ روز نیز گزارش شده است که شامل پنج سن پورگی است .سن یک ۵ روز سن دو ۵-۶ روز سن سه ۷-۸ روز سن چهار ۱۲-۱۰ روز و سن پنج پورگی ۱۸-۱۲ روز است . با سپری شدن طول روز و رسیدن به غروب آفتاب و کاهش دما تغذیه پوره ها کاهش می یابد . ملخ های دریایی درخت سنجد را در بین تمامی گیاهان ترجیح می دهند . پوره ها شب ها را روی بوته ها و گیاهان بسر برده و روز ها مجددا به روی زمین بر میگردند میزان فعالیت آفت از سن دو به بعد افزایش یافته و پوره های سن آخر ۵تا۸ در روز مهاجرت می کند . وجود تراکم بالای پوره ها باعث ترشح هورمون در بدن پوره ها می شود که اینها همه عوامل مهمی هستند که باعث تبدیل فاز انفرادی ملخ به فاز مهاجرمی شوند . این حشره سه نسل در سال دارد که بنابر شرایط اقلیمی مثل نور رطوبت و بارش یا سایر فاکتور های اقلیمی متغیر است .

مبارزه و کنترل :

ملخ دریائی

مهاجرت ملخ دریائی

روش پیشگیری مهم ترین روش برای مبارزه و کنترل این آفت است باید با دیده بانی به موقع و منطم و زیر نظر قرار دادن این ملخ بتوانیم از رشد جمعیت شروع مهجرت یا هر تغییر دیگری در رفتار جمعی آنها مطلع شویم
کنترل فیزیکی و مکانیکی :
– جمع آوری دستی در سطوح کوچک
– قرار دادن صفحات فلزی یا شیشه در مسیر حرکت
– استفاده از تله های فرمونی
– سم PAN این سم سیستم عصبی ملخ را به هم میریزد وانها را گوشه گیر می کند و از اشتها می اندازد .
روش کنترل بیولوژیک :
– قارچی پاتوژن به نام علمی Metarhizium anisoplia
کنترل شیمیایی :
– سموم فنی تروتیون (۱در هزار )مالاتیون دی آلدرین (۵/۱ در هزار ) دی آلدزین (این سم به علت مشکلات زیست محیطی منسوخ شده است .
*یکی از روش ها ی مناسب برای سهولت مبارزه با ملخ ها طعمه پاشی است . سبوس گندم کنجاله ی گیاهان زراعی و……

منبع: طراحان منظر