گوجه گیلاسی گیاهی مناسب برای پرورش در گلدان

کاشت گوجه گیلاسی

کاشت گوجه گیلاسی

کاشت گوجه گیلاسی

 گوجه گیلاسی چند سالی است که زینت بخش سالاد ها شده است. این گیاه بی نظیر از تلاقی گوجه فرنگی وحشی با گوجه فرنگی خانگی توسط یکی از کشاورزان در بخش فلوریدا تولید شده و امروزه طرفداران زیادی را به خود اختصاص داده است .

معرفی :

کاشت گوجه گیلاسی بسیار آسان است. امروزه این گیاه به سبب آسانی رشد و پرورش از محبوبیت بسیاری برخوردار شده است.

گوجه گیلاسی با نام علمی Solanum lycopersicum var. cerasiforme  و نام انگلیسی cherry tomato شناخته می شود و متعلق به خانواده solanaceae  می باشد.

طعم میوه های این گیاه ترش می باشد . گوجه گیلاسی نسبت به گوجه زیتونی آبدار تر است.

اگر اولین بار است که میخواهید کاشت بذر را در منزل خود امتحان کنید ،کاشت گوجه گیلاسی شما را پشیمان نخواهد کرد.

با یکبار کاشت این گیاه شما تمام طول فصل از میوه آن بهره مند خواهید شد.

کاشت گوجه گیلاسی درون گلدان ، باغچه و باکس گل امکان پذیر است.

ویژگی های ظاهری :

  • گل : گل این گیاه کامل بوده و به صورت خوشه ای است. در هر خوشه ۴ تا ۸ گل می روید.
  • برگ : برگ های این گیاه مرکب و متناوب هستند.
  • میوه: میوه در این گیاه سته است . گوجه فرنگی دارای حفره هایی است که دانه ها در آن تشکیل می شوند

کاشت گوجه گیلاسی

نگهداری

نور :

  • کاشت گوجه گیلاسی نیازمند نور کافی است.
  • بدین منظور بهترین مکان برای کاشت این گیاه در تراس یا پشت پنجره جنوبی یا باغچه می باشد.
  • گوجه گیلاسی در سایه نیز رشد میکند.
  • میوه های این گیاه در سایه کوچک می شود.
  • سایه سنگین سبب رشد علفی ( اصطلاحا اتیوله شدن ) گیاه می شود.
  • کاشت گوجه گیلاسی نیازمند ۸ ساعت نور کامل خورشید است.
  • این گیاه به جا به جایی حساس نیست می توانید در صبح گیاه را به جایی پر نور منتقل کنید .

دما:

  • بهترین دما برای کاشت بذر گوجه گیلاسی دمای ۲۳ تا ۲۶ درجه سانتی گراد است.
  • برای نشا کاری می توانید ۶ تا ۸ هفته قبل از آخرین سرما بذر را در سینی کاشت بکارید.
  • برای کاشت گوجه گیلاسی بهترین زمان فروردین است.
  • این گیاه برای میوه دهی نیاز به نور و گرمای کافی دارد.

آبیاری :

  • کاشت گوجه گیلاسی نیازمند آبیاری منظم و کافی است.
  • بدین منظور از زمان کاشت بذر تا زمان میوه دهی خاک نباید خشک شود.
  • خشکی خاک موجب ترک برداشتن میوه ها می شود.
  • آبیاری بیش از حد نیز موجب ریزش گل و عدم و میوه دهی خواهد شد.
  • خاک همواره باید مرطوب باشد.
  • بر اساس اقلیم و شرایط آب و هوایی منطقه فاصله آبیاری متغییر است.
  • خاک نباید غرقاب شود.
  • حتما زهکشی گلدان را رعایت کنید.
  • اگر نشا را درون خاک باغچه می کارید حتما به زهکشی باغچه توجه داشته باشد.

رطوبت :

  • در کاشت گوجه گیلاسی رطوبت می تواند تسریع کننده رشد و افزاینده عملکرد باشد.
  • این گیاه حساس به رطوبت نیست.
  • رطوبت بیش از حد می تواند باعث افزایش بیماری های قارچی شود.

خاک :

  • این گیاه خاک لومی – رسی را به جهت نگهداشتن آب می پسندد.
  • برای کاشت گوجه گیلاسی درون گلدان بهتر است از خاک مخصوص کاشت بذر استفاده کنید.
  • می توانید از ترکیب پیت ماس ، کوکوپیت ، پرلیت و خاک برگ استفاده کنید.
  • همچنین می توانید خاک باغچه را به واسطه افزودن پیت ماس و پرلیت سبک کرده و از آن استفاده کنید.
  • از خاک بیش از حد رسی یا بیش از حد شنی برای کاشت گوجه گیلاسی بپرهیزید.
  • خاک مخصوص کاشت بذر نیز پیشنهاد می شود.

کوددهی :

  • برای کاشت این گیاه به صورت گسترده باید ابتدا آزمون خاک را انجام دهید.
  • بر اساس آزمون خاک و عناصر موجود ، کمبود ها را با کودهای موجود جبران کنید.
  • برای کاشت گوجه چری درون باغچه کافیست به خاک باغچه کود دامی پوسیده شده اضافه کنید .
  • می توانید از کودد های مخصوص گوجه فرنگی استفاده کنید.
  • پیشنهاد ما در ابتدا کاشت بذر استفاده از کود هربان است.

داربست بستن :

  • در زمان کاشت گوجه گیلاسی می توانید از داربست استفاده کنید.
  • داربست شما باید فلزی یا چوبی باشد.
  • داربست های پلاستیکی برای گیاه مضر است.
  • تربیت گیاه به وسیله داربست به شما میوه هایی تمیز تر و سالم تر خواهد داد.
  • تراکم بوته در زمانی که از داربست در کاشت گوجه گیلاسی استفاده میکنید بیشتر از زمانی خواهد بود که بوته بر روی زمین می خوابد.

کاشت گوجه گیلاسی

مراقبت ویژه :

  • بهترین فصل کاشت بذر گوجه گیلاسی فصل بهار است.
  • این گیاه را می توان در تمام طول سال کشت کرد.
  • برای کاشت درون گلدان یا باکس می توانید از باکس های موجود استفاده کنید.
  • گلدان های سفالی لعاب دار پیشنهاد خوبی برای این گیاه هستند.
  • گیاه را در معرض باد شدید نکارید.
  • می توانید از داربست برای گسترش این گیاه استفاده کنید.
  • از زمان کاشت بذر تا زمان میوه دهی حدود ۲ ماه زمان مورد نیاز است.

برداشت :

  • گل ها بعد از چند روز در صورت عدم وجود تنش آبی تبدیل به میوه می شوند.
  • میوه ها در ابتدا سبز رنگ هستند.
  • به مرور زمان و دریافت گرما میوه ها قرمز رنگ می شود.
  • میوه های رسیده به راحتی از بوته جدا می شوند.
  • اگر گوجه گیلاسی به راحتی از بوته جدا نمی شود زمان برداشت آن فرا نرسیده است.
  • در هنگام برداشت به هیچ وجه بوته را نکشید.
  • برای برداشت میوه گوجه گیلاسی نیاز به کاتر یا چاقو نخواهید داشت.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

گیاه رزماری

گیاه رزماری

گیاه رزماری

گیاه رزماری

هر گاه شما بخواهید از میان یک فضای سبز با طراحی حرفه ای گذر کنید ، عطر بی نظیر گیاه رزماری شما را شگفت زده خواهد کرد. علاوه بر عطر رنگ زیبای این گیاه به شما احساس تضاد زیبایی در میان سبزی سایر گیاهان می دهد.

با ما همراه باشید تا این گیاه بی نظیر را بشناسید و از طریق بذر رزماری به این گیاه بی نظیر دسترسی پیدا کنید.

معرفی :

گیاه رزماری با نام انگلیسی Rosemary و نام علمی Rosmarinus officinalis شناخته می شود. این گیاه  عضوی از  خانواده نعناعیان Lamiaceae می باشد.

این گیاه بی نظیر در فضای سبز به عنوان جدا کننده دو فضا ، تضاد رنگ و … استفاده می شود. همچنین رزماری از جمله گیاهان بی نظیری است که خواص درمانی آن زبانزد عام و خاص است. این گیاه زیبا در باغ های شفا بخش در قسمت رایحه درمانی و در باغ های خوراکی نیز مورد استفاده قرار میگیرد.

این گیاه معطر مصارف مختلفی از جمله مصارف دارویی، بعنوان چاشنی و ادویه غذاها و .. دارد.همچنین از این گیاه معمولا بعنوان پرچین همیشه سبز در باغات و در فضای سبز استفاده میشود. رزماری بومی آفریقا، اروپا و آسیای غربی است.

ویژگی های ظاهری:

  • گل : شکوفه های گیاه رزماری به رنگ آبی مایل به بنفش هستند که در تیر و مرداد ماه مشاهده میشوند. این گیاه جاذب پروانه هاست.
  • برگ: برگ ها نازک بوده و  بصورت متقابل روی ساقه ها قرار گرفته اند و معطر هستند.
  • بوته: فرم بوته ای گرد و همیشه سبز از ویژگی های بارز این گیاه چند ساله است که گاهی ارتفاع آن به دومتر هم میرسد.

شرایط نگهداری :

نور :

  • گیاه رزماری نسبت به تابش مستقیم خورشید مقاومت بسیاری دارد.
  • این گیاه را می توان به راحتی در مناطق گرمسیر با تابش مستقیم کشت کرد.
  • از جمله گیاهانی است که تا حد معقولی می تواند سایه را تحمل کند.
  • سایه بیش از حد سبب رشد علفی ( اتیوله ) شدن گیاه میگردد.
  • شما می توانید این گیاه را در ترکیب با ناز آفتابی کشت کنید.

دما:

  • از جمله گیاهان مقاوم به سرما است.
  • این گیاه می تواند در شهرهایی مانند اردبیل و تبریز کشت شود.
  • بازه دمایی خاصی برای این گیاه در نظر گرفته نمی شود.
  • از نظر گرما نیز گیاهی مقاوم به گرما به شمار می رود.

آبیاری :

  • نسبت به کم آبی گیاه مقاومی است .
  • آبیاری بیش از حد برای این گیاه می تواند موجب مشکلات قارچی شود.
  • از جمله گیاهان مناسب زری اسکیپ ( خشک منظر سازی) به شمار می رود.

رطوبت :

  • نسبت به رطوبت حساس نیست.

خاک :

  • زمین آهکی را می پسندد.
  • گیاه مناسبی برای اکثر باغچه های ایران با اسیدیته قلیایی به شمار می رود.
  • مقاوم به خشکی خاک است.
  • مقاوم به شوری خاک است.
  • این گیاه از نظر مقاومت به شوری و خشکی خاک از گیاه اسطوخودوس پیشی میگیرد.
  • این گیاه از جمله گیاهان مقاوم به آفات و بیماری ها می باشد. در نتیجه اگر در باغچه خود از مشکلاتی چون وجود نماتد ها رنج می برید این گیاه می تواند انتخاب مناسبی باشد.

کوددهی:

  • از جمله گیاهان مقاوم به خاک فقیر است.
  • کوددهی در رابطه با این گیاه ضروری نمی باشد.
  • بهتر است در هنگام کاشت در باغچه ، خاک باغچه با کود دامی پوسیده تغذیه شود.

تکثیر:

تکثیر این گیاه از روش های بذر ، قلمه گیری و خوابانیدن امکان پذیر است.

کاشت بذر رزماری:

  • بذر را از شرکتی معتبر تهیه کنید.
  • سوراخ هایی به عمق ۳ برابر قطر بذر در خاک ایجاد کنید.
  • بذر را درون سوراخ ها قرار دهید.
  • بر روی بذر به آرامی خاک بریزید.
  • آبیاری را به گونه ای که بذر پراکنده نشود انجام دهید.

قلمه گیری رزماری :

  • ساقه ای که سالم و چوبی شده باشند را انتخاب کنید.
  • بهترین زمان برای قلمه زدن بهار یا پاییز است.
  • به اندازه ۱۰ تا ۱۵ قلمه تهیه کنید.
  • برگ های پایین را تا ارتفاع ۳ تا ۴ سانتی متری جدا کنید.( این کار به منظور جلوگیری از پوسیدگی انجام می شود.)
  • قلمه را در خاک مناسب قلمه گیری قرار دهید.
  • هر گاه خاک خشک شد آبیاری را انجام دهید.

خوابانیدن :

  • گودالی حفر کنید.
  • ساقه را به آرامی درون گودال قرار دهید به گونه ای که قسمتی از ابتدا گیاه بیرون از خاک قرار بگیرد.
  • بر روی ساقه خاک بریزید.
  • ساقه از محلی که خاک بر روی آن ریخته شده است ریشه خواهد داد.

برداشت :

  • هر زمان که می خواهید می توانید از این گیاه برداشت داشته باشید.
  • بیشتر از ۲۰ درصد گیاه را برداشت نکنید.

میتوان گیاه رزماری را خشک کرد و مصرف کرد. برای خشک کردن قبل از اینکه گل بدهد شاخه هارا ببرید، دسته های رزماری را که جدا کردید را برعکس کرده و آویزان کنید. بعد از خشک شدن برگ هارا از ساقه ها جدا کنید.

گیاه مارچوبه

گیاه مارچوبه asparagus 

گیاه مارچوبه asparagus 

گیاه مارچوبه

معرفی گیاه مارچوبه :

گیاه مارچوبه یک گیاه علفی چند ساله است و ۲ سال زمان نیاز دارد تا کاملا پرورش یابد ، و وقتی کاشته شد می توان ۲۰سال در آن زمین مارچوبه داشت.  پایه نر و ماده آن از هم جداست.مارچوبه متعلق به خانواده مارچوبه سانان Asparagaceae است.  این گیاه بومی آمریکا می باشد.

گیاه مارچوبه دارای خواص زیادی است که از بین آن ها می توان به ، کاهش کلسترول خون و تنظیم فشار خون اشاره کرد.

ویژگی های ظاهری :

بخش ساقه مارچوبه خوراکی می باشد و در سطح ساقه زائده هایی وجود دارد که در واقع برگ های آن هستند.

گیاه مارچوبه ریزوم دارد و پس از رشد از طریق ریزوم گسترش می یابد.

برجستگی های سر ساقه محل رویش گل هستند.

انواع معروف گیاه مارچوبه

مارچوبه سبز

مارچوبه قرمز

گیاه مارچوبه

شرایط نگهداری  :

نور:

نیاز به نور زیاد دارد، اما از آفتاب شدید مانند بعد از ظهر تابستان باید محافظت شود.

دما:

به آب و هوای معتدل نیاز دارد ، از یخ زدگی و گرمای بعد از ظهر تابستان محافظت شود.

بهترین مناطق برای کاشت ان مناطق با روز های گرم و شب های خنک است.

به ۹۰-۱۵۰ روز خنک نیاز دارد.

آبیاری :

خاک آن باید همواره مرطوب باشد اما خیس بودن پیوسته خاک به مازچوبه آسیب می زند.

بهتر است یک بار در هفته آن را عمیقا آبیاری کنید تا اینکه هر روز آن را مقدار کمی آب بدهید.

خاک :

خاک آن باید غنی و دارای زهکش بسیار قوی باشد ، چون گیاه خاک همواره خیس را نمی پسندد.

اگر خاک در دسترس شما سنگین است و زهکش خوبی ندارد ، گیاه راه در جعبه بلند بکارید که آب از طریق نیروی ثقلی خارج شود.

خاک آن باید کاملا از علف هرز خالی شود.

کوددهی:

کوددهی به گیاه جوان:

در دوره های اولیه گیاه به فسفر زیادی نیاز دارد تا ریشه دهی آن تقویت شود.

کودی انتخاب کنید که فسفردار باشد و آن را در زمان کاشت یا در فصل اول کاشت به آن بدهید.

کوددهی به گیاه نیمه بالغ:

کوددهی در این دوره بستگی به محل کاشت دارد ، اگر آن را در باغچه یا زمین کاشت پرورش میدهید،که گیاهان دیگری هم از آن خاک تغذیه می کنند ، بهتر است مقداری کود که دارای نیتروژن باشد را استفاده کنید ، تا رشد قسمت های سبز گیاه تقویت شود.

کوددهی سالیانه :

اگر از کود محلول استفاده می کنید ، هر دو هفته همراه آب آبیاری باید کوددهی شود.

اگر از کود هایی استفاده می کنید که در طول زمان و با توجه به دما مواد غذایی وارد خاک می کنند ، معمولا یک بار در سال باید کوددهی صورت گیرد( به نوشته روی بسته توجه کنید.)

اگر از کود ارگانیک استفاده می کنید،کود ماهی مناسب ترین گزینه است اما از دیگر کود ها هم میتوان استفاده کرد.

کاشت بذر مارچوبه:

زمان کاشت ، اوایل بهار بعد از آخرین سرما و اولین زمانی که خاک قابل کاشت باشد.

تا ۱۰ سانتی متری عمق خاک باید با کمپوست غنی شده باشد ، و بذر باید در عمق ۲۰-۱۰ سانتی متری کاشته شود و وقتی تاج آن مشاهده شد باید ۴ سانتیمتر مالچ روی آن ریخته شود.

و همچنین اگر میخواهید نشا آن را منتقل کنید وقتی حدودا ۲۵ سانتی متر رشد کرد آن را به زمین اصلی منتقل کرده و در عمق ۱۰ سانتی متری خاک بکارید.

۳۰ سانتی متر بین هر دو جوانه فاصله باشد ،چون ریشه ها گسترش می یابند.

اگر میخواهید ان را در گلدان بکارید ، گلدان باید حداقل ۶۰ لیتری باشد.

برداشت:

بعد از دو سال ، مارچوبه هایی که از مداد ضخیم تر هستند را می توانید برداشت کنید.

باید ان را از محل خروج از خاک ببرید.

گیاه مارچوبه

 

هندوانه ابوجهل Citrullus colocynthis

هندوانه ابوجهل Citrullus colocynthis

هندوانه ابوجهل Citrullus colocynthis

هندوانه ابوجهل

 

معرفی هندوانه ابوجهل:

هندوانه ابوجهل از خانواده ی کدوییان Cucurbitaceae  است.

این گیاه بومی آفریقا شمالی ، بخش میترانه ای آسیا و بخش های جنوبی اروپا می باشد .

هندوانه ابوجهل به خاطر خواص دارویی فراوانش شناخته شده است .

ویژگی های ظاهری هندوانه ابوجهل:

دارای یک ریشه اصلی است که مستقیم رشد می کند و ریشه ها از آن انشعاب می یابند ، ریشه ها گوشتی و آبدار هستند.

برگ های آن به سه تا هفت لوب تقسیم شده اند و بسیار شبیه به برگ های هندوانه هستند.

هندوانه ابوجهل

شرایط نگهداری هندوانه ابوجهل :

نور :

به نور با مدت زمان متوسط ۸ ساعت در روز و به صورت مستقیم نیاز دارد.

آبیاری :

با توجه به این گیاه در حالت طبیعی با باران سالیانه ۲۵۰-۱۵۰۰ میلی لیتر رشد کافی دارد ، نیاز آبی شدیدی ندارد و با آبیاری متوسط و منظم سازگاری دارد .

با توجه به اینکه ساقه های گوشتی و پر آب دارد، آبیاری زیاد و ماندن آب به مدت طولانی در خاک باعث پوسیدگی ریشه می شود.

بین دو آبیاری خاک باید تقریبا خشک شود اما گیاه نباید به مدت طولانی خشکی را متحمل شود.

فضای مورد نیاز :

باید در باغچه کاشته شود.

ارتفاع رشدی زیادی ندارد اما گسترش می یابد.

خاک :

به خاک سبک لومی شنی با زهکش قوی نیاز دارد ، آب نباید مدت طولانی در خاک بماند.

خاک باید حاوی مواد غذایی باشد ، ph مناسب ۶-۷ است.

دما :

دمای بین ۱۵ – ۲۸ درجه سانتی گراد.

 کوددهی :

نیاز کودی خاصی ندارد. خاک از ابتدا کاشت باید حاوی مواد غذایی باشد.

کاشت بذر هندوانه ابوجهل :

از طریق بذرتکثیر می شود. گیاهی سریع رشد است. به طور میانگین هر بذر ۲۰ میوه میدهد.

پیش از کاشت بذر باید دو روز در آب خیسانده شود.

زمان کاشت :

بهترین زمان برای کاشتن بذر این گیاه اواخر بهار می باشد. دمای مناسب برای زمان کاشت ۲۰ -۲۵ درجه سانتی گراد است.

مکان کاشت :

می توانید ابتدا آن را در گلدان بکارید ، سپس به بستر کاشت اصلی منتقل کنید ، یا از ابتدا آن را در محل مورد نظر بکارید. در زمین اصلی بین محل کاشت هر بذر/ نشا با دیگری باید حدودا نیم متر فاصله وجود داشته باشد.

هندوانه ابوجهل

برداشت:

۱-وقتی محل اتصال میوه به گیاه شروع به خشک شدن کرد ، میوه رسیده است.

۲- قسمت روی زمین زرد می شود.

۳-یکی دیگر از عواملی که برای تشخیص رسیده بودن هندوانه ابوجهل می تواند کمک کند ،صدای آن است. چک کردن آن شبیه به هندوانه معمولی است . میوه رسیده تر درونش بافت نرم تری دارد و وقتی به آن ضربه بزنید صدای دامب دامب میدهد اما میوه نرسیده صدای کمی دارد و به اندازه میوه رسیده در آن نمی پیچد.

 

 

فواید و خواص درمانی هندوانه ابوجهل :

این گیاه دارای خواص درمانی بسیار زیادی است ، در اینجا به چند مورد اشاره میکنیم

هندوانه ابوجهل باعث ترشح انسولین از پانکراس می شود و باعث کاهش گلوکز و موتد لیپیدی خون می شود ، در نتیجه برای افرادی که مبتلا به دیابت هستند بسیار مفید است .

بعضی تحقیقات نشان داده اند که باعث افزایش رشد مو می شوند و می توان از آن به عنوان یک دارو برای افراد طاس استفاده کرد. اما این مشاهدات هنوز اثبات نشده است.

مقدار بسیار کم از این هندوانه (سه بار مصرف ۱۰۰ میلی گرمی ) باعث بروز اسهال می شود و مقدار بیشتر(۱۵۰۰ mg  ) باعث خونریزی روده می شود.

پودر میوه خشک شده این گیاه خاصیت انگل کشی دارد.

** مصرف هندوانه ابوجهل دربرخی افراد حساسیت های شدید به وجود می آورد و حتما باید زیر نظر پزشک مصرف شود.

نویسنده : یسنا لوافیان نژاد

منبع: پادینا گل

پرورش چغندر قند | حرفه ای همانند کشاورزان و شیرین همانند شکر

چغندر قند Sugar beet

چغندر قند Sugar beet

چغندر قند

پرورش چغندر قند | حرفه ای همانند کشاورزان و شیرین همانند شکر

یکی از مهم ترین تولیدات کشاورزی در ایران عزیزمان چغند قند است . چغندر قند از نظر تجاری ، اقتصادی ، کشاورزی و … از اهمیت ویژه ای برخوردار است . حقایق جالبی در رابطه با این گیاه زیبا وجود دارد که می خواهیم در این مقاله به صورت کامل به شرح آن بپردازیم .

شاید شما هم شنیده باشید که کاشت و برداشت چغند قند سخت است. ما به راحت ترین شکل ممکن به شما آموزش خواهیم داد . پس اگر شما دوست دارید چغندر قند را به صورت حرفه ای پرورش دهید و در شیرین ترین حالت ممکن برداشت کنید با ما همراه باشید.

معرفی چغندر قند :

چغندر قند از خانواده تاج خروس   Amaranthaceae، گیاهی است که به خاطر ریشه شیرینش شناخته شده است .چغندر قند از هم خانواده های اسنفناج به شمار می رود. پس برگ های آن هم به علت داشتن مواد مغذی فراوان می تواند به عنوان سبزی مورد استفاده قرار گیرد. چغندر قند گیاه آسانی است و به راحتی می توان آن را پرورش داد. باور این مساله سخت است اما برگ های چغندر قند به قدری خاصیت دارند که نباید به همین آسانی از کنار آنها رد شوید.

اگر بخواهیم کمی تخصصی تر چغندر را مورد بررسی قرار دهیم باید بگوییم چغند قند گیاهی دو ساله است که در سال اول برگ ها بر روی سطح خاک می خوابند و در سال دوم ساقه و گل و در نهایت بذر تکثیر می شود.

در ایران این گیاه بی نظیر به صورت غالب در اقلید ، شهر کرد و تربت حیدریه کاشته می شود.

ویژگی ظاهری چغندر قند :

  • برگ : برگ های پهن و بلند سبز دارد که به صورت بوته می رویند. معمولا در طول زندگی یک چغندر قند ۷۰ تا ۱۰۰ برگ تولید می کند. همچنین برگ های بیرونی سن بیشتری از برگ های درونی دارند.
  • غده :علت معروفیت این گیاه ، غده شیرین و پر از مواد مغذی است .

دیگر اعضای خانواده چغندر قند:

  • چغندر لبویی قرمز
  • چغندر لبویی زرد
  • چغندر رنگی
  • برگ چغندر

چغندر قند

نگهداری گیاه چغندر قند  :

نور:

  • معمولا این گیاه نور خوب را می پسندد
  • هر چقدر برگ ها گسترش بیشتری پیدا کنند نور بیشتری را جذب کرده و غده شیرین تر خواهد شد.
  • چغند قند نیاز به روزهای طولانی دارد. پس به بیان علمی نسبتا روز بلند است.

دما:

  • گیاهی نسبتا مقاوم به سرما به شمار می رود.
  • گرما را اصلا دوست ندارد و گرمای زیاد سبب از بین رفتن گیاه می شود .
  • سینی کاشت را در مکانی قرار دهید که دارای دمای معتدل باشد.(حدود دمای اتاق)
  • حداکثر دمای قابل تحمل برای آن حدود ۳۵ درجه سانتی گراد است.
  • قابل کاشت به صورت نشا است .
  • جوانه زنی از دمای ۴ درجه تا ۱۶ درجه امکان پذیر است اما بهترین دما ۲۵ درجه است .

چغندر قند

آبیاری:

  • خاک آن باشد همواره مرطوب باشد اما خیس نباشد.
  • اگه خیسی خاک بیش از حد و طولانی مدت می تواند باعث پوسیدگی ریشه شود.
  • توجه داشته باشید که چغندر به خشکی مقاوم است اما برای بهترین رشد به آبیاری منظم نیاز دارد.

رطوبت :

  • چغندر نیاز به رطوبت ندارد.
  • بذر چغندر نیاز به رطوبت ۱۲۰ درصدی دارد.
  • بعد کاشت بذر حتما آبیاری را سطحی انجام دهید و تا زمان سبز شدن بذر سطح خاک خشک نشود.

خاک:

  • خاک لومی با پیت ماس و مواد مغذی فراوان که سنگ نداشته باشد بسیار مناسب است.
  • این گیاه بسیار مستعد بروز قارچ است ، پس حتما از گلدان و یا سینی کاشت تمیز استفاده کنید.
  • چون مهمترین بخش گیاه ریشه آن است
  • توجه داشته باشید که خاک فسفر کافی داشته باشد.

کوددهی:

  • پس از انتقال علاوه بر فسفر به نیترات خاک هم توجه داشته باشید.
  • این گیاه به دلیل داشتن ریشه قطور و پر قند مصرف پتاسیم و فسفر بالایی دارد .

کاشت بذر چغندر قند :

  • در هر گودال ۳-۴ بذر بکارید. روی بذر ها باید حدود ۱ سانتی متر خاک باشد.
  • زمان کاشت:اگر در باغچه می کارید در اوایل بهار یا پاییز بکارید.
  • جوانه زنی ۵ تا ۱۰ روز زمان می برد
  • مکان کاشت:هم در باغچه و هم در گلدان می توانید چغندر را پرورش دهید.۵سانت عمق کاشت و ۱۵ سانت فاصله ردیف های کاشت در نظر گرفته شود.

برداشت :

  • ۵۰ تا ۷۰ روز بعد از کاشت بذر ، چغندر قند قابل برداشت است .
  • زمانی که رشد برگ های جوان با کندی و توقف مواجه می شود. ب
  • رگ ها شروع به پیر شدن میکنن و بافتشان سفت و خشک و رنگشان زرد می شود.

 

نویسنده : یسنا لوافیان نژآد

ویرایشگر و تکمیل کننده : نسیم خدابنده لو

منبع : فروشگاه بذر و گل پادینا

 

پرورش تربچه

پرورش تربچه Garden Radish

پرورش تربچه Garden Radish

پرورش تربچه

معرفی :

تربچه ، نامی آشنا و خوش طعم در میان سبزیجات !! این گیاه بی نظیر بومی کشور فرانسه خواص بی نظیری دارد. اگر شما به دنبال هضم راحت تر غذا هستید این گیاه را در رژیم غذایی خود بگنجانید. تربچه  با نام علمی Raphanus Sativus   و نام لاتین Garden Radish  شناخته می شود. این سبزی بی نظیر متعلق به خانواده چلیپائیان (Cruciferae) می باشد.

قسمت خوراکی این گیاه ریشه ، ساقه ، برگ و گاها بذر می باشد. علت رنگ قرمز در این سبزی پر خاصیت وجود آنتوسیانین است . طعم تند تربچه به دلیل وجود ماده سنوول Senovol  می باشد. در گونه های بنفش رنگ ، علت وجود این رنگ ماده Malvia chloride می باشد.

تربچه گیاهی دو ساله است اما برای خوراکی به عنوان یکساله کشت می شود. اگر هدف برداشت بذر باشد به عنوان گیاه دو ساله کشت می شود.

این گیاه مناسب کاشت در فصل بهار ، اوایل تابستان و پاییز تا قبل از یخبندان است.

پرورش تربچه

انواع:

تربچه قرمز گرد:

  • از زمان کاشت تا برداشت ۲۲ روز زمان مورد نیاز است.
  • از جمله گونه های بسیار مناسب برای تازه کاران است.

تربچه دو رنگ :

  • از جمله گونه های مرغوب تربچه است.
  • ۲۸ روز از زمان کاشت تا برداشت بذر زمان مورد نیاز است.

تربچه زرد:

  • از جمله گونه های خاص و ویژه تربچه است.
  • رنگ این نوع کاملا زرد است.
  • قیمت بذر این گونه نسبت به سایر گونه ها گران تر است.

تربچه کشیده :

  • طعم این گونه از تربچه کمی متفاوت تر است.
  • مدت زمان جوانه زنی بذر تا برداشت نسبت به سایر گونه ها کمی بیشتر است.
  • طول ریشه نسبت به سایر گونه ها بیشتر است.

شرایط پرورش تربچه :

نور :

  • شما باید برای پرورش تربچه بذر را در مکانی با نور کامل بکارید.
  • هرقدر سرعت رشد گونه انتخاب بیشتر باشد نیاز نوری نیز بیشتر خواهد بود.
  • برخی از واریته های تربچه می توانند تا حدی سایه را تحمل کنند.

دما:

  • این گیاه تا دمای ۳- درجه را تحمل میکند.
  • تربچه از جمله سبزیجات فصل سرد است.
  • این گیاه در گرمای بیش از حد ، پوک خواهد شد.
  • تربچه گیاه گلخانه سرد است.
  • بازه دمایی برای پرورش تربچه ۶ تا ۳۰ درجه سانتی گراد است.

آبیاری:

  • پرورش تربچه نیازمند آب فراوان است.
  • اگر شما این گیاه را ردیف کاری کرده باشید می توانید از آبیاری قطره ای استفاده کنید.
  • خاک نباید خشک شود.
  • همواره سطح خاک باید مرطوب باشد. مرطوب بودن به معنای خیس بودن نیست.
  • سعی کنید آب بر روی برگ ها نریزد.
  • آبیاری را اول صبح انجام دهید تا گیاه شما دچار بیماری نشود. البته این گیاه به دلیل دوره رشد کوتاه حساسیت کمی به بیماری دارد.
  • آبیاری باید به صورت منظم و یکنواخت انجام شود . در غیر این صورت تربچه پوک می شود.

خاک:

  • این گیاه تحمل انواع خاک را دارد.
  • بهترین خاک برای تربچه لومی ماسه ای است.
  • اسیدیته ۶ تا ۷٫۵ برای این گیاه مناسب است.
  • خاک حتما باید دارای زهکش باشد.
  • خاک سبک برای پرورش تربچه مورد نیاز است.
  • تربچه در خاک اسیدی رشد بهتری خواهد داشت.
  • خاک غنی در پرورش تربچه موثر واقع می شود.
  • خاک باید تا عمق ۱۵ سانتی متری شخم زده شد.

کوددهی:

  • اگر شما در سطح خانگی این گیاه را پرورش می دهید استفاده از کود شیمیایی ۱۰-۱۰-۵ (نیتروژن – فسفر- پتاسیم ) توصیه می شود.
  • شما می توانید از آب آکواریوم برای فراهم کردن نیتروژن برای این گیاه استفاده کنید.
  • کود دامی برای بهبود شرایط خاک پیشنهاد می شود.
  • کود دامی حتما باید پوسیده باشد.
  • در استفاده از کود مرغی نکات ایمنی را در نظر بگیرید. استفاده بیش از حد از کود مرغی سبب شوری خاک می شود.
  • اگر شما این گیاه را در مقیاس بزرگ کشت می کنید برای هر هکتار ۱۱۰۰ کیلوگرم کود ۱۰-۱۰-۵ استفاده کنید.
  • این گیاه در هکتار نیازمند ۷۵ کیلوگرم نیتروژن ، ۱۷ کیلوگرم فسفر و ۱۸۰ کیلوگرم پتاسیم است.

مالچ:

  • مالچ های ارگانیک نیز برای این گیاه مورد استفاده قرار می گیرد.
  • مالچ سبب می شود گیاه برداشتی تمیز تر باشد.
  • مالچ در کنترل آفات و حشرات نیز موثر است.
  • مالچ در پرورش تربچه به دلیل افزایش دمای خاک پیشنهاد نمی شود.

کاشت بذر:

  • بذر تربچه باید به تناوب ۱۵ روز یکبار کاشته شود.
  • بذر به دو روش کاشت خطی و کاشت کرتی کاشته می شود.
  • در کاشت خطی بذر در ردیف هایی مشخص با فاصله کاشته می شود.
  • در کاشت کرتی بذر بر روی سطح در نظر گرفته شده پاشیده می شود.
  • از زمان کاشت بذر تا زمان برداشت ۲۰ تا ۴۰ روز بسته به گونه زمان مورد نیاز است.

برداشت:

  • در تابستان و بهار هر ۶ روز یکبار برداشت را انجام دهید.
  • در پاییز روزانه برداشت را انجام دهید.
  • هر ۲ هفته یکبار بذرپاشی دوباره انجام شود.
  • در گونه های برگی هر گاه برگ به اندازه مناسب رسید برداشت کنید.

پرورش تربچه

مشکلات پرورش تربچه:

بیماری:

  • تربچه به ندرت دچار بیماری میشود. دلیل این امر کوتاه بودن دوره رشد گیاه است.
  • از جمله بیماری های رایج می تون به پژمردگی فوزاریومی اشاره کرد.

آفات:

  • آفات رایجی چون شته ، شپشک آرد آلود برای این گیاه وجود دارد.
  • یکی دیگر از آفات لارو پروانه است که برگ ها را می خورد.
  • حلزون و لیسه می توانید یکی دیگر از این آفات باشد.

کمبود ازت :

  • در رشد گیاه تأخیر ایجاد می شود.
  • برگ ها باریک و نازک می شوند.
  • رنگ برگ ها زرد می شود.
  • ریشه نا منظم و کوچک می شود.

کمبود فسفر:

  • پشت برگ ها رنگ قرمز مایل به ارغوانی پیدا می کند.

کمبود پتاسیم:

  • برگ ها در مرکز سبز و در حاشیه زرد تا قهوه ای می شوند.

کمبود منیزیم :

  • سبب ایجاد کلروز می شود.

کمبود بور:

  • در اطراف ریشه لکه تیره ایجاد می شود.
  • گیاه کاهش رشد پیدا می کند.

نامطلوب شدن طعم :

  • عدم برداشت به موقع
  • تغذیه بیش از حد
  • دمای بالا

علت پوک شدن:

  • حرارت بالا
  • آبیاری نامنظم
  • گذر از مرحله رویشی به زایشی

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

خودتان بادمجان را پرورش دهید !!!!

کاشت بادمجان

کاشت بادمجان

کاشت بادمجان

معرفی :

گیاه بادمجان یکی از صیفیجات پر طرفدار در سبد غذای خانواده های ایرانی است. این گیاه بی نظیر به دلیل خواص و طعم بی نظیرش از محبوبیت بسیاری برخوردار است.

اگر شما یکی از افرادی هستید که می خواهید این با کاشت بادمجان این گیاه را در باغچه خانه یا گلخانه خانگی تان داشته باشید. با ما همراه باشید.

بادمجان با نام علمی Solanum melogena و نام انگلیسی eggplant  متغلق به خانواده Solanaceae  است. بادمجان گیاهی سرشار از ویتامین A و C می باشد. همچنین این گیاه حاوی عناصری چون آهن ، کلسیم ، منیزیم و فسفر می باشد.

بادمجان گیاهی گرمسیری و چندساله است. اما این گیاه در اقلیم ها معتدل و سرد به عنوان گیاه یکساله کاشته می شود. بادمجان گیاهی حساس به سرما است.

شما می توانید بادمجان را هم در زمین و هم در ظرف کاشت پرورش دهید. بادمجان برای پرورش نیاز به قیم یا داربست خواهد داشت.

ویژگی های ظاهری :

برگ :

  • برگ این گیاه پهن ، کشیده است.
  • رنگ برگ سبز متمایل به خاکستری می باشد.
  • گاها برگ ها دارای تیغ هستند.

گل :

  • گل این گیاه شبیه به گل سیب زمینی است.
  • معمولا گل بادمجان به رنگ بنفش کمرنگ دیده می شود.

کاشت بادمجان

انواع:

بادمجان دلمه ای :

  • این نوع بادمجان پا کوتاه است.
  • عرض میوه در این گونه دو برابر طول میوه است.
  • در رنگ های متنوعی بسته به گونه میوه دیده می شود.
  • رشد این نوع بوته ای است.

بادمجان قلمه ای:

  • این نوع بادمجان نیاز به قیم دارد.
  • می توانید از روش داربست برای این نوع استفاده کنید.
  • طول میوه ۳۰ تا ۳۵ سانتی متر بسته به واریته است.
  • عرض میوه ۵ تا ۶ سانتی متر بسته به واریته است.
  • رشد این نوع سریع تر از بادمجان دلمه ای است.
  • میوه این نوع در تنوع رنگی بسیاری دارد.

بادمجان مینیاتوری :

  • این نوع بادمجان رشد بسیار محدودی دارد.
  • میوه های این نوع بسیار ریز است.
  • از گونه های خاص بادمجان به شمار می رود.
  • رنگ های متنوع در میوه های این نوع دیده می شود.

بادمجان نخودی:

  • میوه های این نوع از بادمجان بسیار ریز هستند.
  • رشد به صورت بوته ای است.
  • گیاه مناسبی برای پرورش در ظروف کاشت سبزیجات است.
  • تعداد زیادی میوه به صورت خوشه ای بر روی بوته ظاهر می شود.
  • دارای تنوع رنگی است.

کاشت بادمجان

شرایط نگهداری و پرورش بادمجان:

نور:

  • کاشت بادمجان نیازمند نور کافی است.
  • این گیاه نور کامل را می پسندد.
  • بادمجان تا حد کمی تحمل سایه را دارد اما بهتر است در مکانی آفتابگیر کاشته شود.
  • این گیاه را در زیر سایه درختان کاشت نکنید.
  • با رعایت فاصله کاشت بوته ها می توانید از سایه اندازی بوته ای بر روی بوته دیگر جلوگیری کنید.

دما:

  • کاشت بادمجان نیاز به دمای بالا برای دارد.
  • این گیاه به سرما حساس است.
  • دمای مطلوب برای این گیاه ۱۸ تا ۲۵ درجه سانتی گراد است.
  • دمای مطلوب برای جوانه زنی بذر ۲۷ تا ۳۵ درجه سانتی گراد است.
  • این گیاه ، گیاهی گرمسیری است به همین جهت نیاز به دمای بالا دارد.
  • دمای خاک برای این گیاه باید بالا باشد . به همین جهت کاشت بذر معمولا در محیط داخل ۲ ماه قبل از اخرین سرما صورت می پذیرد.
  • برای افزایش دمای خاک از کمپوست و پیت ماس در بستر کاشت بادمجان استفاده می شود.

آبیاری:

  • بادمجان از جمله گیاهان پر آب به شمار می رود.
  • شما می توانید از روش آبیاری قطره ای استفاده کنید.
  • همچنین می توانید از روش ابیاری جوی پشته ای برای پرورش بادمجان استفاده کنید.
  • نشا بادمجان به آبیاری بسیار حساس است.
  • زمانی که نشا را منتقل کردید ، روزانه آبیاری را تا یک هفته انجام دهید.
  • بعد از یک هفته بسته به اقلیمی که در آن زندگی می کنید آبیاری را ۲ تا ۴ روز یکبار انجام دهید.
  • سعی کنید آب بر روی برگ ها نریزد.
  • بهتر است آبیاری در صبح زود انجام پذیرد.
  • بادمجان تا حدی تحمل خشکی را دارد اما عملکرد بوته در تنش خشکی کاهش می یابد.

خاک:

  • زهکشی برای کاشت بادمجان بسیار مهم است. خاک سنگین سبب ایجاد بیماری می شود.
  • خاک باید لومی – شنی یا رسی – شنی باشد.
  • رطوبت خاک باید در طول فصل کاشت حفظ شوند.
  • خاک باید غنی باشد.
  • برای غنی سازی خاک می توانید از کود دامی پوسیده استفاده کنید.
  • اسیدیته خاک باید بین ۶٫۳ تا ۶٫۸ باشد.

کوددهی:

  • بادمجان از جمله صیفیجات با نیاز کودی بالا است.
  • هر دو هفته یکبار خاک را با کوددهای بالانس تغذیه کنید.
  • برای زمین کود فسفات و پتاسیم ۱۰۰ تا ۱۵۰ کیلوگرم در هکتار و ۵۰ تا ۷۵ کیلوگرم کود نیتروژن در هکتار مورد نیاز است.
  • برای هر هکتار ۳۰ تا ۴۰ تن کود دامی مورد نیاز است.

هرس:

  • هرس در پرورش بادمجان از مراحل مهم به شمار می رود.
  • گل های اضافی بر روی بوته را بکنید.
  • تعداد فراوان گل در بوته باعث ضعف در میوه ها می شود.
  • یک شاخه اصلی در نظر بگیرید و بر روی شاخه اصلی ۴ شاخه فرعی ، باقی شاخه ها را هرس کنید.

برداشت:

  • میوه بادمجان را حتما زمانی که رسیده باشد برداشت کنید.
  • اگر میوه رسیده مدت زمان بیشتری بر روی بوته بماند طعم آن کمی تلخ می شود.
  • بعد از برداشت حتما میوه را به جای خنگ منتقل کنید.
  • در زمان برداشت حتما از کاتر یا چاقوی باغبانی تیز استفاده کنید.
  • میوه را نکشید .
  • بادمجان نرسیده حاوی سولانین است که برای سلامتی خطرناک می باشد.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

می خواهید گوجه فرنگی را پرورش بدهید؟!

کاشت گوجه فرنگی

کاشت گوجه فرنگی

کاشت گوجه فرنگی

لذت استفاده از گوجه فرنگی هایی که توسط خودتان پرورش داده شده باشد وصف ناپذیر است. چگونه ؟!! ما به شما به ساده ترین شکل می گوییم که چگونه برای مدت زمان طولانی از یک بذر گوجه فرنگی خوش طعم و خوش رنگ برداشت کنید.

با ما همراه باشید تا با این گیاه ویژه آشنا شوید ، سپس ما شرایط نگهداری این گیاه را بررسی خواهیم کرد و در نهایت کاشت و و برداشت مورد بررسی قرار میگیرد.

معرفی :

گوجه فرنگی با نام انگلیسی Tomato   و نام علمی Solanum lycopersicum شناخته می شود. این صیفی خوش طعم و رنگ متعلق به خانواده Solanaceae است. از نظر دوره زندگی گوجه فرنگی بسته به رقم و گونه کاشته شده گیاهی یکساله یا چند ساله است.

معمولا این گیاه به عنوان گیاهی یکساله در مناطق معتدل و سردسیر کاشته می شود. به دلیل تنوع بی نظیر اقلیم در ایران گوجه فرنگی در شهرهای متفاوت در زمان های متفاوتی کاشته می شود.

نکته قابل توجه در رابطه با این گیاه ، حساسیت آن به سرما است. در واقع هر زمان که سرما گیاه را تهدید نکند می توانید آن را بکارید. این جمله به معنای بی تفاوتی این گیاه به طول روز نیز می باشد.

ویژگی های ظاهری :

گل : گل این گیاه کامل بوده و به صورت خوشه ای است. در هر خوشه ۴ تا ۸ گل می روید.

برگ : برگ های این گیاه مرکب و متناوب هستند.

میوه: میوه در این گیاه سته است . گوجه فرنگی دارای حفره هایی است که دانه ها در آن تشکیل می شوند.

شرایط نگهداری:

نگهداری از گوجه فرنگی در وهله اول کار سهل و آسانی نیست اما ما به شما قول می دهیم با مطالعه این مقاله بتوانید به راحتی بوته گوجه فرنگی خود را از بذر پرورش دهید و از میوه های خوش طعم و سالمش استفاده کنید.

نور:

همانطور که می دانید یکی از مهم ترین موارد در چرخه رشد گیاه دریافت نور است.  گوجه فرنگی از این قاعده مستثنی نخواهد بود .

  • کاشت گوجه فرنگی نیاز به فضایی با نور کافی و کامل دارد.
  • اگر شما می خواهید بوته گوجه فرنگی را در گلدان یا باکس کاشت پرورش دهید ، باکس را در بالکن یا جایی که نور کافی دریافت کند قرار بدهید.
  • گوجه فرنگی نیاز به ۶ تا ۸ ساعت نور مستقیم دارد.
  • توجه داشته باشید که سایر گیاهان بعد از رشد بر روی بوته سایه اندازی نداشته باشند.
  • نور بیش از حد سبب گیاه سوزی می شود.
  • اگر می خواهید گوجه فرنگی را به صورت نشا به زمین منتقل کنید ، حتما مراحل سازگاری را انجام دهید.

دما:

یکی از عوامل مهمی که در رشد ، گلدهی و میوه دهی گیاهان موثر واقع می شود دما است. هر گیاهی در بازه دمایی خاصی حداکثر بازدهی و عملکرد را دارا است.

  • گوجه فرنگی گیاهی حساس به سرما است.
  • حساسیت به سرما در گوجه فرنگی باعث می شود که کاشت آن در فصول خاصی محدود شود.
  • بازه دمایی بهینه برای کاشت این گیاه ۱۹ تا ۲۹ درجه سانتی گراد است.
  • توجه داشته باشید که بهترین بازه دمایی برای جوانه زنی ۲۴ تا ۲۶ درجه سانتی گراد می باشد.
  • اگر می خواهید بذر را مستقیما در زمین بکارید ، دمای خاک شما باید بالای ۱۹ درجه سانتی گراد باشد.
  • گوجه فرنگی تا دمای ۰ درجه را می تواند تحمل کند اما کمتر از این دما از بین می رود.
  • بهترین زمان کاشت برای بذر گوجه فرنگی بعد از اخرین سرمای بهاره است.
  • در واقع اواخر فروردین زمان مناسبی برای کاشت این محصول در کرج و تهران به شمار می رود.
  • برخی از ارقام گوجه فرنگی به گرما مقاوم هستند. اما گرمای بیش از حد نیاز آبی را افزایش می دهد.

آبیاری:

با توجه به بحران های شدید آب در ایران و اهمیت آبیاری در گیاهان استفاده از روش های آبیاری نوین می تواند گزینه خوبی در سطوح گسترده باشد. اما باید توجه داشت که مزایا و معایب هر روش آبیاری باید به خوبی بررسی و شناخته شود.

  • موفقیت در کاشت گوجه فرنگی تا حد زیادی بستگی به شرایط آبیاری گیاه دارد.
  • گوجه فرنگی از جمله گیاهان با نیاز آبی بالا است.
  • زمانی که شما بذر را می کارید تا زمانی که بذرها جوانه بزند خاک نباید خشک شود.
  • شما می توانید از آبیاری قطره ای در کاشت گوجه فرنگی استفاد کنید.
  • از جمله مزایای آبیاری قطره ای عدم ایجاد تنش آبی و صرفه جویی در مصرف آب و از جمله معایب آن شور شدن خاک است. اگر از این سیستم استفاده می کنید به فکر حل مشکل آن باشید.
  • خاک گوجه فرنگی باید همواره مرطوب باشد.
  • خاک نباید غرقاب یا خیس شود.
  • آب نباید به هیچ وجه بر روی خاک باقی بماند.
  • تا جای ممکن سعی کنید آب بر روی برگ های بوته نریزد.
  • بهترین زمان برای آبیاری این گیاه صبح زود است.
  • بعد از هرس به هیچ وجه آب نباید بر روی ساقه یا برگ ها بریزد. سعی کنید آبیاری با زمان هرس متفاوت باشد.

خاک:

یکی از عوامل محدود کننده در رشد گیاهان خاک است. هر گیاهی برای رشد خود از خاک عناصر مورد نیازش را تامین میکند. به همین جهت خاک علاوه بر نقش نگهداری بوته ، نقش تغذیه را بر عهده دارد.

  • خاک شما باید دارای زهکش مناسبی باشد.
  • کاشت گوجه فرنگی در خاک حاصلخیز پاسخ بسیار خوبی می دهد.
  • میزان باردهی بوته گوجه فرنگی با میزان حاصلخیزی خاک رابطه مستقیم دارد.
  • در زمان کاشت حتما تغذیه کودی را در نظر داشته باشید.
  • اگر میخواهید در سطح عظیمی کاشت را انجام دهید حتما آنالیز خاک ، گیاه را انجام بدهید.
  • بهترین اسیدیته برای گوجه فرنگی اسیدیته ۶ تا ۷ است.
  • گوجه فرنگی از جمله گیاهانی است که خاک اسیدی را می پسندد.

کوددهی:

کاشت گوجه فرنگی

هر خاکی تا حد معینی قدرت تامین عناصر مورد نیاز گیاه را خواهد داشت. بعد از مدتی خاک از عناصر مصرفی گیاه خالی شده و اصطلاحا فقیر می شود. برای جلوگیری از این رخداد باید کوددهی یا تغذیه در نظر گرفته شود.

  • در ابتدا کاشت اگر می خواهید در زمین بوته را بکارید خاک را با هوموس اصلاح کنید.
  • از کوددامی پوسیده استفاده کنید.
  • کود مرغی دارای نیتروژن فراوانی است اما زمین را شور می کند.
  • در مقیاس بزرگ از ۲۰ تا ۳۰ تن کوددامی پوسیده استفاده کنید.
  • در مقیاس بزرگ از ۲۵۰ تا ۳۰۰ کیلوگرم ازت در هکتار ، ۱۰۰ تا ۱۵۰ کیلوگرم پتاسیم و ۱۵۰ تا ۲۰۰ کیلوگرم فسفر در هکتار استفاده کنید.
  • برای کاشت گوجه فرنگی در سطح خانگی کافیست از کود هیومیک اسید یا کود ۵-۱۰-۵ استفاده کنید.
  • همچنین برای اصلاح و بهبود خاک می توانید از کود معدنی هربان استفاده کنید.

کاشت:

برای کاشت گوجه فرنگی از بذر آن استفاده می کنند. گوجه فرنگی دارای تنوع بسیاری زیادی است . شما می توانید از فروشگاه پادینا گل بذر گوجه فرنگی مورد نظر خود را خریداری نمایید.

برای مطالعه روش کاشت بذر گوجه فرنگی می توانید بر روی کلمه کلیک کنید.

هرس و تربیت :

گوجه فرنگی در دو نوع بوته ای و درختی وجود دارد. گونه درختی ارتفاع بسیاری گرفته و نیاز به داربست دارد. در گونه بوته ای از روش خوابانیدن برای پرورش و تربیت استفاده می شود.

داربست بستن گوجه فرنگی :

  • در انواع گونه درختی رایج است.
  • در این نوع یک قیم در نظر گرفته می شود و به وسیله نخ بوته تربیت می شود.
  • این نوع رشد ارتفاعی بیشتری دارد .
  • گونه های درختی به بیماری حساسیت کمتری از خود نشان می دهند.
  • برای تربیت گوجه فرنگی و داربست بستن یک شاخه اصلی انتخاب شده و ۴ شاخه بر روی شاخه اصلی در نظر گرفته می شود. باقی شاخه ها حذف می شود.

خوابانیدن:

  • یکی از عادات رشد گوجه فرنگی تولید ریشه های نا به جا است.
  • در کاشت گوجه فرنگی بوته ای بعد از آنکه بوته به قدر کافی رشد کرد خوابانیدن را انجام می دهند.
  • روش خوابانیدن عملکرد بوته را افزایش می دهد.
  • ساقه را در گودال ها ۵ تا ۱۰ سانتی متر دفن می کنند و اجازه می دهند برگ ها بیرون بماند.
  • پس از مدتی ساقه تولید ریشه نا به جا کرده و بوته جدید از آن محل شروع به رشد می کند.

برداشت :

  • گوجه فرنگی از جمله گیاهانی است که می توان میوه آن را نارس نیز برداشت کرد.
  • این گیاه توانایی بالایی در تولید اتیلن دارد به همین جهت از جمله گیاهانی است که به صورت کال برداشته شده و در مدت زمان کوتاهی می رسد.
  • پس برداشت گوجه فرنگی را به جای خنک منتقل کنید تا خراب نشود.
  • در هنگام برداشت بوته را نکشید که زخم ایجاد نشود.
  • برای برداشت از چاقو یا کاتر باغبانی استفاده کنید.
  • زمانی که میوه رنگ خود را به صورت کامل بدست آورد زمان برداشت محصول است.

با توجه به موارد ذکر شده در مقاله بالا شما می توانید به راحتی این صیفی خوش طعم و خوش رنگ را پرورش دهید و از طعم لذت بخش آن استفاده کنید.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

کاشت و پرورش خیار

پرورش خیار cucumber

پرورش خیار cucumber

پرورش خیار

معرفی :

خیار با نام علمی Cucumis Sativus  و نام انگلیسی Cucumber  شناخته می شود.  به صورت کلی رشد خیار به دو دسته بوته ای و درختی تقسیم می شود. پرورش خیار در باغچه کار بسیار لذت بخشی خواهد بود. شما حتما یکبار باید پرورش خیار را امتحان کنید.

طعم خیار پرورش یافته توسط شما با خیاری که خریداری می کنید کاملا متفاوت خواهد بود. همچنین شما می توانید این گیاه را در باکس های کاشت بزرگ در تراس خود پرورش بدهید.

ویژگی های ظاهری :

  • برگ : برگ های این گیاه اندازه بزرگی دارند. هر برگ ۳ تا ۵ بریدگی داشته و انتهای آن تیز است.
  • گل : دو نوع گل در هر گیاه خیار دیده می شود. گل نر و ماده . گل نر به صورت مجمتع و گل های ماده به صورت منفرد در محور برگ ها قرار می گیرند. تعداد گل نر از ماده بسیار بیشتر است.

شرایط نگهداری و پرورش خیار :

نور:

  • خیار نیاز نوری بالایی دارد.
  • حداقل ۶ تا ۸ ساعت نور کامل برای این صیفی مورد نیاز است.
  • شما باید این گیاه را در مکانی بکارید که نور کافی دریافت کند.
  • اگر پاسیو یا تراس شما نور کافی دارد می توانید کاشت این گیاه را در ظرف کاشت امتحان کنید.

دما:

  • خیار برای رشد نیاز به خاک گرم دارد.
  • بهترین دما برای رشد این گیاه بازه دمایی ۲۱ تا ۳۵ درجه سانتی گراد است.
  • این گیاه را می توان در مناطق جنوبی در صورت عدم مشکل آب پرورش داد.
  • در واقع بذر باید در دمای ۲۱ درجه سانتی گراد در خاک کاشته شود.
  • با توجه به نوع بستر مورد استفاده ، کاشت درون زمین یا ظرف کاشت ، ۲ هفته بعد از اخرین سرمای زمستانه ، زمان کاشت بذر است.
  • برخی از گلدان ها نسبتا زودتر گرم می شوند.
  • گلدان های سیاه رنگ با پوششی بر سطح خاک گرمای خود را بیشتر حفظ میکنند.

آبیاری:

  • موفقیت در پرورش خیار بستگی به نحوه آبیاری و میزان آب دریافتی دارد.
  • خاک همواره باید مرطوب باشد ( مرطوب بودن به معنای خیس بودن نیست.)
  • شما می توانید تکه چوبی را در خاک فرو کنید اگر ذرات خاک به چوب بچسبد خاک رطوبت کافی دارد.
  • آبیاری را به آرامی انجام دهید .
  • اگر میخواهید گیاه را درون ظرف بکارید ، سوراخ های زهکش را چک کنید.
  • خاک شما باید تا حد معقولی رس داشته باشد.
  • آب نباید بر روی سطح خاک جمع شود.
  • شما می توانید از آبیاری قطره ای استفاده کنید.
  • مزیت آبیاری قطره ای خیس نشدن برگ ها و عدم گسترش بیماری است.

خاک:

  • می توانید از بستر کاشت مخصوص سبزیجات استفاده کنید.
  • خاکبرگ نیز می تواند انتخاب مناسبی باشد.
  • همچنین می توانید از ترکیب پیت ماس و خاک برگ و پرلیت استفاده کنید.
  • اگر در ابتدا به میزان کافی هوموس در خاک وجود داشته باشد نیاز به کوددهی کاهش می یابد.
  • شما می توانید قبل از کاشت به بستر کاشت خود کود کامل اضافه کنید.
  • اسیدیته خاک باید بین ۶ تا ۶٫۸ باشد.
  • خیار تحمل اسیدیته تا ۷٫۶ را نیز دارد.

کوددهی:

  • خیار نیاز به تغذیه فراوان دارد.
  • شما می توانید از کوددهای کند رها یا کودهای کامل قبل از کاشت بذر استفاده کنید.
  • همچنین استفاد از آب آکواریوم یا کمپوست های ارگانیک از جمله چای پیشنهاد می شود.
  • شما می توانید خاک را قبل از کاشت با مواد آلی غنی کنید.
  • پیش نهاد ما استفاده از کود هربان قبل از کاشت است.

مالچ:

  • یکی از ضروری ترین قسمت ها در پرورش خیار استفاده از مالچ است.
  • شما می توانید برای افزایش دمای خاک از پلاستیک سیاه بین ردیف ها استفاده کنید.
  • مالچ های ارگانیک نیز برای پرورش خیار مورد استفاده قرار می گیرد.
  • مالچ سبب می شود گیاه برداشتی تمیز تر باشد.
  • مالچ در کنترل آفات و حشرات در پرورش خیار نیز موثر است.

بستن داربست در پرورش خیار برای خیار درختی:

  • دلایل زیادی برای انجام این کار وجود دارد.
  • اولین دلیل این است که اگر شما داربست نبندید خیار بر روی زمین پراکنده می شود. موجودات دیگر از خیار تغذیه می کنند.
  • با بستن بوته خیار به داربست برداشت راحت تر می شود.
  • برگ ها بر روی داربست شانس بیشتری در مورد دریافت نور خواهند داشت.
  • بوته خیاری که به داربست بسته شده باشد نسب به باد مقاومت بیشتری خواهد داشت.
  • اگر شما می خواهید این گیاه را در گلدان پرورش بدهید ، گلدان را در مکانی امن قرار بدهید.
  • سعی کنید بوته خیار را در محل وزش شدید باد قرار ندهید.
  • بستن داربست فقط برای خیار درختی کاربرد دارد.

برداشت:

  • رشد خیار بسیار سریع است.
  • این گیاه چند روز زمان می خواهد تا میوه از اندازه کوچک به اندازه بزرگ تبدیل شود.
  • اگر خیار بیش از حد رشد کند ، طعم تلخی پیدا میکند .
  • به محض آنکه خیار به سایز برداشت رسید ، میوه را برداشت کنید.
  • با توجه به نوع خیار می توانید این میوه را زمانی که کوچک است برداشت کنید.
  • برخی از انواع خیار ، زمانی که کوچکتر باشند مزه بهتری دارند.
  • برای برداشت از چاقو یا کاتر باغبانی استفاده کنید.
  • اگر شما بخواهید این محصول را در هنگام برداشت بکشید ، بوته دچار آسیب می شود.
  • به صورت منظم برداشت را انجام دهید. برداشت بیشتر سبب تولید بیشتر می شود.
  • حتی اگر میوه ای خراب یا بسیار بزرگ باشد ، باید برداشت کنید.
  • زمانی که برگ ها خیس است برداشت انجام ندهید.

مشکلات پرورش خیار:

گیاه خیار گل میدهد اما میوه نه ؟!!

  • تلقیح به صورت درستی انجام نگرفته است .
  • ابتدا از وجود هر دو گل نر و ماده بر روی بوته مطمئن شوید.
  • اگر گل های نر بلافاصله میریزند نگران نباشید حداکثر تا ۱ هفته دیگر برجستگی میوه در گل ماده قابل مشاهده است.
  • شما می توانید با تکان دادن بوته به صورت مصنوعی تلقیح را انجام دهید.

حلزون تمام برگ ها و گل ها را می خورد؟!!

  • شما می توانید از طعمه حلزون استفاده کنید.
  • مالچ پیشنهاد مناسبی است.
  • برای خیار درختی از داربست استفاده کنید.

سوسک خیار !!

  • با یک متخصص گیاه پزشک مشورت کنید.

شته

  • آفتی طبیعی است .
  • می توانید از سم های ضعیف استفاده کنید.
  • می توانید با فشار آب شته ها را از گیاه خود دور کنید.
  • می توانید از کفشدوزک ۷ نقطه ای استفاده کنید.

سفیدک پودری :

  • با مشورت یک گیاه پزشک به محض مشاهده اولین علائم از قارچ کش استفاده کنید.

نکته: برای کنترل آفات و بیماری ها زمانی که برگ ها خیس است برداشت را انجام ندهید.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

خیار لیمویی

خیار لیمویی  Cucumis sativus

خیار لیمویی Cucumis sativus

خیار لیمویی

معرفی :

خیار لیمویی یکی از گونه های ویژه خیار است. این میوه بی نظیر بر خلاف سایر گون ههای خیار زرد رنگ و گرد است. این میوه به اندازه یک توپ تنیس است. یک عدد از این میوه برای دو نفر کافی است.این نوع خیار از اواخر ۱۸۰۰ در آمریکا معرفی شده است. این خیار طعم و مزه لیمو ندارد ، تنها رنگ این خیار لیمویی است. طعم این خیار نسبت به سایر گونه ها کمی متفاوت است .

خیار لیمویی نسبت به سایر گونه های خیار نسبت به سرما حساسیت کمتری نشان می دهد. درنتیجه برای رشد و بلوغ نیاز به گرمای کمتری دارد.

خیار لیمویی از جمله خیارهای بوته ای است که میوه هایی به انداز ۸ تا ۱۰ سانتی متر تولید می کند. از زمان کاشت بذر تا زمان برداشت ۶۵ روز فاصله است . فاصله کاشت این گیاه ۱ تا ۱٫۵ متر است. بوته این گیاه رشد عرضی بسیار سریعی دارد.

شرایط نگهداری :

نور:

  • این گیاه نیاز به نور کامل دارد.

آبیاری :

  • خاک باید همواره رطوبت نسبی داشته باشد.
  • خاک خشک به گیاه آسیب می زند.
  • حداقل هفته ای ۲٫۵ سانتی متر آب برای این گیاه مورد نیاز است.
  • آبیاری را در دفعات متعدد انجام دهید تا همواره خاک مرطوب باشد.
  • شما می توانید از آبیاری قطره ای استفاده کنید. استفاده از آبیاری از گسترش بیماری جلوگیری می کند.

خاک :

  • خاک مرطوب را می پسندد ( خاک خیس پیشنهاد نمی شود. )
  • اگر در گلدان کاشته می شود سوراخ های زهکش مورد نیاز است.
  • اگر در باغچه کاشته می شود خاک نباید بسیار سنگین باشد.
  • خاک را با کمپوست و مواد ارگانیک غنی کنید.
  • اسیدیته مورد نیاز خیار لیمویی ۶ تا ۶٫۸ است.

مالچ:

  • شما می توانید از مالج استفاده کنید.
  • زمانی مالچ را استفاده کنید که دمای خاک بالا باشد.

نکات نگهداری ویژه :

  • این گیاه در سرمای زیر ۰ درجه آسیب جدی می بند.
  • اگر شما توسط سرمای بهاره غافلگیر شده اید می توانید گیاهچه ها را با پوشش پلاستیکی حفظ کنید
  • کمبود رطوبت سبب شکل نا مناسب و طعم بعد این میوه می شود.
  • اگر بوته شما نا گهانی پژمرده شد دچار پژمردگی باکترایی شده است که توسط سوسک خیار پخش می شود. کاری از دست شما بر نمی اید.
  • مراقب آفت هایی چون شته ، حلزون و شپشک آرد آلود باشد.

برداشت :

  • زمانی که به اندازه کافی خیار لیمویی رشد کرد برداشت کنید.
  • روزانه برداشت را می توانید داشته باشید.
  • برداشت بیشتر باعث محصول بیشتر می شود.
  • میوه هایی که سایز رد کرده اند تلخ می شوند.
  • برای برداشت از چاقو یا کاتر باغبانی استفاده کنید.

ذخیره :

  • اگر این میوه را تازه مصرف میکنید ، ۱ تا ۲ روز در دمای اتاق باقی می ماند.
  • برای نگهداری در یخچال میوه را درون یک دستمال کاغذی بگذارید و نزدیک به هم درون پلاستیک قرار دهید.
  • برای بهترین طعم ۱ تا ۳ روز بعد از برداشت مصرف کنید.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

سبزی شوید

 شوید Dill 

 شوید Dill 

شوید

معرفی :

  • شوید با نام انگلیسی Dill  و نام علمی Anethum graveolens  متعلق به خانواده Apiaceae  است.
  •  گیاهی یکساله با ارتفاعی در حدود ۹۰ تا ۱۲۰ سانتی متر و گسترشی در خدود ۶۰ تا ۹۰ سانتی متر است.
  • شرایط کلی برای نگهداری این گیاه آفتاب کامل ، آبیاری متوسط و نگهداری کم است. گل های این گیاه معطر و به رنگ زرد بوده و از نظر فضای سبز می تواند حائز اهمیت باشد.
  • بهترین عملکرد این گیاه در خاک غنی با زهکش مطلوب و در مکانی پر نور است. این گیاه باید در مقابل بادهای شدید محافظت شود. بدین منظور می توانید گیاه را به صورت متراکم کشت کنید.

گونه های مهم :

شوید پا کوتاه :

  • این گونه از  بیش از آنکه از نظر ارتفاعی رشد داشته باشد از نظر عرضی گسترش پیدا میکند.
  •  مقاوت این گونه نسبت به شوید پا بلند به هوای گرم کمتر است و سریعا به گل می رود. در نتیجه بهتر است از این گونه در شهر هایی با تابستان خنک استفاده شود.

شوید پا بلند:

  • این گونه  ارتفاع بیشتری نسبت به گسترش عرضی پیدا میکند.
  • به اقلیم گرم مقام تر است و در مقابل گرما دیرتر به گل می رود.
  •  از این گونه به عنوان گونه ای مطلوب تر در مناطقی با تابستان گرم یاد کرد.

شرایط نگهداری شوید:

اقلیم:

این گیاه بهترین رشد خود را در مناطقی با تابستان خنک خواهد داشت.

آبیاری و رطوبت:

  •  گیاهی رطوبت دوست است.
  • نباید خاک این گیاه خشک شود.
  • اگر خاک خشک شود در گیاه علائم سوختگی ظاهر خواهد شد.
  •   گیاهی مقاوم به کم آبی است.
  • به ایجاد یک دوره تنش خشکی می توانید باعث افزایش طعم و عطر این گیاه شوید.
  • توجه داشته باشید که در اقلیم گرمسیری شما باید خاک را به صورت منظم آبیاری کنید.
  • آبیاری بیش از حد باعث گسترش بیماری های قارچی و از بین رفتن گیاه شما خواهد شد

مکان قرار گیری :

  • این گیاه برای رشد سالم و بوته ای نیازمند آب و هوای معتدل است.
  • آفتاب کامل را ترجیح میدهد. شرایط اقلیمی شرجی و بسیار گرم را نمی پسندد.
  • این گیاه را هم می توانید در باکس های کشت و هم در باغچه بکارید.
  • اگر میخواهید بذر این گیاه را در گلدان یا ظرف کاشت پرورش دهید بهتر است که ظرف مورد نظر خود را در بالکن، تراس یا پاسیو قرار دهید و مطمئن شوید که گیاه نور کافی را دریافت می کند.
  • شوید نسبت به باد حساس است. پس ظرف کاشت خود را در مکانی قرار دهید که گیاه در معرض باد قرار نگرفته باشد.
  • اگر احساس میکنید دما در ظهر بیش از حد مطلوب می شود می توانید با ایجاد سایه دما را کاهش دهید.

خاک:

  • یکی از گیاهان مقاوم به خاک فقیر است.
  • اما غنی سازی خاک به وسیله کمپوست ها و … می تواند طعم و عطر این گیاه را افزایش دهید.
  • برای این گیاه می توانید از بسترهای اماده کاشت سبزیجات استفاده کنید.
  • اگر میخواهید خودتان بستر کاشت برای شوید تهیه کنید بهتر است به نسبت ۵۰ درصد خاک برگ و ۵۰ درصد کمپوست یا ورمی خاک را مخلوط کنید.

کوددهی:

  • به صورت کلی شوید نیازمند کوددهی نخواهد بود .
  • اما برای آنکه گیاه شما قوی تر شود می توانید گیاه را به صورت ملایم با کود ۵-۱۰-۵ تغذیه کنید.
  • اگر شما شوید را در گلدان پرورش می دهید بهتر است تغذیه ماهانه را با کوددهای متوسط انجام دهید.

مالچ:

  • شما می توانید سطح خاک را به اندازه ۵ سانتی متر با مالچ های زمانی که ارتفاع گیاه بیش از ۱۲ سانتی متر شد بپوشانید.
  • مالچ امکان رشد بهتر گیاه، کاهش علف های هرز و حفظ رطوبت خاک را می دهد.

کاربرد در فضای سبز

  •  یکی از گیاهانی است که به دلیل گل های زرد زیبا و عطر دلنشنین در فضای سبز به کار برده می شود.
  • این گیاه در حدود ۹۰ تا ۱۲۰ سانتی متر ارتفاع به خود می گیرد. از این گیاه می توان به عنوان جدا کننده ظریف در فضای سبز استفاده کرد.
  • تنها نکته ای که در فضای سبز در مورد این گیاه حائز اهمیت است، حساسیت این گیاه به بادهای شدید می باشد.

برداشت شوید:

  • به محض اینکه برگ ۴ یا ۵ مشاهده شد، گیاه شوید شما قابلیت برداشت را دارد.
  • شما می توانید برگ ها را برداشت کنید یا اینکه از ساقه قطع کنید.
  • بعد از آنکه گیاه  شما به بذر رفت ، می توانید گیاه متمایل به قهوه ای را درون کیسه ای کاغذی قرار دهید و بعد ۲ تا ۳ هفته بذر شوید را برداشت کنید.

مرحله ۱:

  • بهترین زمان برای برداشت شوید، وقتی است که گیاه شما ۴ تا ۵ برگ داشته باشد.
  • برخی از افراد اعتقد دارند که بهترین طعم زمانیست که گیاه شما به گلدهی رفته باشد.
  • اما نظریه ای دیگه وجود دارد که برگ های جوان بهترین طعم و عطر را دارند.
  • برای آنکه متوجه شوید کدام ایده درست است می توانید امتحان کنید.

مرحله دوم:

  • قبل از برداشت به شوید خود آب دهید.
  • روز قبل از برداشت آبیاری را داشته باشید.
  • این آبیاری باید از روی برگ ها باشد که برگ ها شاداب تر باشند.

مرحله سوم:

  • بهترین زمان برای برداشت شوید صبح است.
  • شما می توانید برگ ها را به وسیله یک چاقو تیز یا دست جدا کنید.
  • تمامی برگ های موجود روی گیاه را قطع نکنید تا گیاه بتواند به رشد خود ادامه دهد.
  • اگر شما این قانون را رعایت کنید تا زمانی که گیاه شوید به بذر برود می توانید از سبزی تازه بهره مند شوید.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع: پادینا گل

سبزی گشنیز

سبزی گشنیز Cilantro

سبزی گشنیز Cilantro

سبزی گشنیز

معرفی سبزی گشنیز:

گشنیز با نام انگلیسی Cilntro  شناخته می شود. این گیاه متعلق به خانواده  Apiaceae   است. گشنیز گیاهی یکساله با ارتفاع ۴۵ تا ۶۰ سانتی متر می باشد. گل های این گیاه به رنگ سفید ، صورتی و بنفش می باشند.به صورت کلی این گیاه نیازمند آفتاب کامل تا نیمه سایه ، نیاز آبیاری متوسط و نگهداری کم است. گل گشنیز از نظر کاربرد در فضای سبز حائز اهمیت است.

بذرگشنیز و ساقه گشنیز :

بذر و ساقه گشنیز هر دو مصرف خوراکی دارند. در واقع Cilantro مربوط به قسمت های رویشی گیاه از جمله ساقه و برگ و Coriander  مربوط به بذر های این گیاه است.

شرایط نگهداری گشنیز:

نور:

  • بازه نوری مناسب برای این گیاه نور کامل تا سایه نسبی است.
  • سایه بعداظهر می تواند در مناطقی که تابستان گرمی دارند از سوختگی برگ ها جلوگیری کند.

آبیاری:

  • بذر گشنیز  را به صورت مرتب آبیاری کنید. برای رشد بهینه بذرها حدود ۳ سانتی متر آب در هفته مورد نیاز است .
  • بعد از آنکه گیاهچه شروع به رشد خود کرد می توانید آبیاری را کم کنید.
  • تنها کافیست که خاک مرطوب باشد نیازی به آبیاری بیش از حد نخواهد بود.

کوددهی:

  • در فصل رشد ۱ تا ۲ بار از کوددهای نیتروژن برای کوددهی استفاده کنید.
  • طریقه مصرف کود خریداری شده پشت بسته بندی ذکر شده است.
  • توجه داشته باشید بیش از حد کوددهی را انجام ندهید.

خاک :

  • خاک گشنیز باید نسبتا غنی و دارای زهکش مناسب باشد.

مالچ:

  • برای جلوگیری از رشد علف های هرز می توانید از مالچ استفاده کنید.
  • استفاده از مالچ می تواند علاوه بر جلوگیری از رشد علف هرز از سوختن ریشه گیاهچه جلوگیری کند.

اقلیم:

  • بهترین اقلیم برای رشد این گیاه مناطقی با تابستان خشک و سرد می باشد.
  • این گیاه رطوبت و بارش بیش از حد را دوست ندارد.

روش های تکثیر گشنیز:

کاشت بذر گشنیز

برداشت گیاه گشنیز :

  • گشنیز را زمانی که در ارتفاع کوتاهی است برداشت کنید.
  • اگر ساقه گیاه بیش از حد رشد کرده بود، گیاه را به حال خود رها کنید تا به بذر دهی برسد.
  • اگر برگ ها به اندازه کافی رسیده بودند میتواند به صورت مجزا برگ را از ساقه قطع کنید.
  • اما اگر برگها کوچک بودهند می تواند از ۲ سانتی متری ساقه قطع کنید.
  • شما می توانید کل بوته را برداشت کنید. این کار به منظور حذف گیاه از باغچه و عدم ادامه برداشت های آینده خواهد بود.

برداشت بذر گشنیز:

  • زمانی که رنگ بوته مایل به قهوه ای شد می توانید گیاه را به صورت کامل حذف کنید و درون یک پاکت کاغذی قرار بدهید.
  • تا زمانی که گیاه کاملا خشک شود گیاه را درون کیف کاغذی نگه دارید.
  • بعد از آنکه گیاه کاملا خشک شد می تواند بذرها را درون کیسه ای بسته نگه دارید.

مشکلات گشنیز :

مشکل و بیماری خاصی برای این گیاه ذکر نشده است. اما مسائلی که در ادامه مطرح می شود را می توان به عنوان  محتمل ترین مشکلات یاد کرد.

مرگ گیاهچه

  • مرگ گیاهچه بیماری است که در آن به بذر یا ریشه آن در گیاه جوان حمله می شود .
  • علت این بیماری رطوبت بیش از حد و هوای سرد است.
  • در این بیماری گیاهچه سالم است اما ناگهان بر روی خاک پژمرده شده و از بین می رود.
  • این اتفاق به دلیل قارچ های متفاوتی می افتد.
  • پیشگیری: بیش از حد آب ندهید. سعی کنید از خاک های استریلیزه استفاده کنید.

پوسیدگی ریشه

  • این اتفاق به دلیل زهکش نامناسب و آبیاری بیش از حد می افتد.
  • این بیماری از جمله بیماری های قارچی است.
  • این بیماری میتواند باعث مرگ گیاه شما شود.
  • علائم بیماری از بی رنگ شدن گیاه شروع شده و به مرگ گیاه ختم می شود.
  • در این بیماری ریشه ها تیره و لزج می شوند.

آفات گشنیز:

ملخ

کرم حلقه ای کلم

زنجره

شته

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

پیازچه

پیازچه Scallion

پیازچه Scallion

پیازچه

معرفی :

پیازچه با نام انگلیسی Scallion    و نام علمی Allium fistulosum   شناخته می شود. این گیاه متعلق به خانواده پیاز ها است. این سبزی به گروه های متفاوتی تقسیم می شوند. هر گروه از این سبزی ویژگی های ظاهری و خواص خاص خود را دارند.

این گیاه بر خلاف سایر اعضای خانواده پیازها ، از طریق پیاز تکثیر نمی شوند. رایج ترین روش تکثیر این گیاه از طریق بذر است.

برگ : برگ ها در این گیاه شمشیری شکل و تو خالی است که حول یک  پیاز کوچک رشد کرده اند.

گل : گل ها بر روی ساقه ای تکی از پیاز رشد می کند. معمولا در این سبزی گل های تکی یا چند تایی دیده می شود.

انواع :

پیازچه قرمز:

  • این نوع از دارای برگ های سبز بلند ، تو خالی و خوراکی است.
  • این گیاه ارتفاعی بین ۳۶ تا ۴۵ سانتی متر پیدا میکند.
  • رنگ این نوع بر اساس اسمی که دارد قرمز تیره یا بنفش است. علاوه بر این  دارای ریشه های کوتاهی است.
  • این گونه از پیازچه دارای طعمی خاص بوده و نسبت به سایر گونه ها شیرین تر است.
  • این گونه در اوایل بهار و اواخر تابستان قابلیت برداشت دارد.

پیازچه سفید:

  • این نوع به عنوان پیازچه بهاره نیز شناخته می شود.
  • طعم این نوع نسبت به پیاز ملایم تر است.
  • این سبزی به عنوان طعم دهنده بسیاری از غذاها استفاده می شود.
  • این نوع ساقه ای سفید دارد که منتهی به اندامی شبیه به پیاز می شود.
  • که البته اندام پیازی شکل کاملا واضح نیست و بیشتر شبیه به ساقه ای سفید است.
  • برگ ها تو خالی و سبز هستند.

پیازچه محلی یا کالیش :

  • کالیش یا پیازچه محلی نوعی از پیازچه ها به شمار می رود که نسبت به سایر پیازچه ها اندام پیازی شکل این گیاه کمتر گسترش پیدا کرده است.
  • این نوع پیازچه بیشتر در نواحی سردسیر ایران همچون تبریز یافت می شود.

شرایط نگهداری:

نور:

  • پیازچه ها از جمله گیاهانی هستند که تا حدی می توانند سایه را تحمل کنند.
  • بهترین عملکرد این گیاهان در آفتاب کامل مشاهده می شود.
  • به همین جهت اگر میخواهید سبزی را در خانه پرورش دهید.
  • بذر پیازچه می تواند انتخاب خوبی باشد.
  • به منظور پرورش بذر پیازچه در خانه بهتر است مکانی نسبتا دارای نور خوب با حداقل ۶ ساعت نور انتخاب کنید.
  • همچنین می توانید ظرف کاشت خود را در تراس ، بالکن یا پاسیو قرار بدهید.

آبیاری:

  • بر اساس ساختار گیاهی این نوع از سبزیجات آبیاری منظم مورد نیاز است.
  • مهم تر از میزان و مدت آبیاری رعایت زهکش برای گیاه است.
  • بعد از آنکه از زهکش ظرف کاشت خود مطمئن شدید، می توانید آبیاری را به صورت منظم انجام دهید.
  • خاک در این نوع سبزی نباید کاملا خشک شود.
  • آبیاری بیش از حد و زهکش نا مناسب سبب گسترش بیماری های قارچی و از بین رفتن گیاه شما می شود.

خاک :

  • این گیاه نیازمند خاکی غنی همراه با زهکشی مناسب است.
  • ترکیب خاک مناسب برای این گیاه ۲ قسمت خاک برگ و یک قسمت پیت ماس و کمی پرلیت است.
  • زهکشی مناسب در گلدان با اضافه کردن مقدار لیکا درشت یا سنگ به ته گلدان می تواند فراهم شود.
  • در باغچه با اضافه کردن کود دامی پوسیده و کمی ماسه بادی می توانید زهکشی مناسبی فراهم سازید.

کوددهی:

  • این گیاه برای رشد مناسب نیازمند تغذیه است.
  • همراه با آبیاری از کودهای مایع که در میزان نیتروژن از درصد بالایی برخوردار هستند، استفاده کنید.
  • همچنین میتوانید از آب اکواریوم برای آبیاری این این سبزی استفاده کنید.

مالچ:

  • برای جلوگیری از رشد علف های هرز می توانید از مالچ استفاده کنید.
  • استفاده از مالچ می تواند علاوه بر جلوگیری از رشد علف هرز از سوختن ریشه گیاهچه جلوگیری کند.

بیماری و مشکلات:

  • معمولا این گیاه از نظر بیماری و آفات مشکل خاصی ندارد.
  • اما اگر شما مشکل خاصی مشاهده کردید در کاشت بعدی مکانی دیگر برای کاشت انتخاب کنید.

برداشت:

  • برداشت از زمانی که گیاه شما به طول حداقل ۱۵ سانتی متر برسد شروع می شود.
  • گیاه جوان تر تردتر و دارای طعمی ملایم تر خواهد بود.
  •   برداشت با در آوردن بوته به صورت کامل ازدرون خاک صورت می گیرد.
  • به همین جهت اگر شما می خواهید در طول فصل پیازچه داشته باشید.
  • باید هر ۳ هفته یکبار بذرپیازچه جدید آماده نشا کاری باشد.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

 

سبزی مرزه

سبزی مرزه savory

سبزی مرزه savory

سبزی مرزه

معرفی سبزی مرزه:

سبزی مرزه از جمله سبزیجات محبوب و پرطرفدار در ایران می باشد. این گیاه با نام علمی Satureja spp و نام انگلیسی savory شناخته می شود. در این مقاله به معرفی گونه ها ، نحوه نگهداری و مشکلات این گیاه پرداخته ایم.

گونه های سبزی مرزه :

سبزیمرزه زمستانه:

  • مرزه زمستانه، یا مرزه برگ پهن با نام انگلیسی Winter savory  و نام علمی Satureja montana ‌شناخته می شود.
  • مرزه زمستانه گیاهی نسبتا همیشه سبز و چند ساله به شمار می رود.
  • ارتفاع این گیاه در حدود ۴۵ سانتی متر می شود.
  • برگ های مرزه زمستانه سوزنی شکل و سبز تیره به طول ۳ سانتی متر می باشد.
  • ساقه های این گیاه بعد از یک سال حالت چوبی به خود می گیرند.  گل های مرزه زمستانه سفید یا بنفش است.
  • طعم و مزه این نوع مرزه بر خلاف مرزه تابستانه کمی تند و قوی است.

سبزی مرزه تابستانه:

  • مرزه تابستانه یا مرزه برگ ریز با نام انگلیسی Summer savory   و نام علمی Satureja hortensis  شناخته می شود.
  • مرزه تابستان گیاهای یکساله و پر رشد است.
  • این گیاه ارتفاعی در حدود ۵۵ سانتی متر پیدا میکند. این گیاه بیش تر از آنکه حالت بوته ای پیدا کند رشد ارتفاعی دارد.
  • برگ های این گونه از مرزه در حدود ۳ سانتی متر طول داشته و سوزنی شکل هستند.
  • رنگ گل این گیاه بنفش کمرنگ و متمایل به صورتی است.
  • طعم و مزه مرزه تابستانه شیرین است.

نگهداری سبزی مرزه:

نور:

  • سبزی مرزه نیازمند نور کامل است.
  • در نتیجه اگر شما قصد کاشت این سبزی در داخل خانه را دارید باید ظرف کاشت خود را در پاسیو ، تراس یا بالکن قرار دهید.
  • اگر خانه شما نور گیر خوبی دارد، می توانید مرزه را در محیط داخلی خانه نیز پرورش دهید.

خاک:

  • سبزی مرزه تابستانه نیازمند خاکی غنی از مواد ارگانیک است.
  • همچنین این گونه از مرزه خاک با زهکشی خوب را می پسندد.
  • در نتیجه شما در زمان کاشت باید اصول زهکشی را به خوبی رعایت کنید.
  • اسیدیته مورد پسند مرزه ۶٫۷ تا ۷٫۳ است.
  • سبزی مرزه زمستانه خاکی نسبتا سبک و ماسه ای را ترجیج می دهد.
  • در نتیجه اهمیت زهکش در کاشت مرزه زمستانه چشمگیر تر است.
  • این گونه از سبزی مرزه نیز اسیدیته ۶٫۷ تا ۷٫۳ را می پسندد.

آب :

  • بذر سبزی مرزه از زمانی که کاشته می شود تا زمانی که به گیاه بالغ تبدیل می شود از نیاز آبی بالایی برخوردار است.
  • اما توجه داشته باشید که علاوه بر آبیاری مناسب، زهکش مطلوب مهم است.
  • اگر شما زهکش مطلوبی نداشته باشید و خاک شما سنگین باشد .
  • آب در منطقه ریشه باقی می ماند و گیاه شما از بین خواهد رفت.
  • زمانی که سطح خاک نسبتا رطوبت خود را از دست داد آبیاری را انجام دهید. به صورتی آبیاری کنید که اگر بذر مرزه در گلدان یا ظرف کشت کاشته شده باشد . از سوراخ های زهکش آب خارج شود.

کوددهی:

  • این گیاه از جمله گیاهانی است که نیاز به تغذیه کمی دارد.
  • در واقع اگر در زمان کاشت شما خاکی مناسب برای پرورش گیاه خود فراهم کنید. اصلا نیاز به کوددهی نخواهید داشت.
  • استفاده بیش از حد از کود سبب از دست رفتن طعم و مزه سبزی شما خواهد شد.
  • اگر خاک شما فقیر است می توانید از کود نیتروژن به صورت محدود استفاده کنید.

نکته: اگر میخواهید از کود دامی برای اصلاح خاک استفاده کنید. کود دامی پوسیده تهیه کنید.

کاشت ترکیبی سبزی مرزه :

گیاه مرزه در کاشت ترکیبی با لوبیا ، گوجه فرنگی پاسخ خوبی می دهد.

رشد سبزی مرزه درون ظرف کاشت:

هر دو نوع سبزی مرزه را می توان درون ظرف کاشت. مرزه زمستانه به عنوان گیاهی یکساله پرورش داده می شود. برای پرورش این گیاه باید از ظرف کاشتی با عمق و طول حداقل ۱۸ سانتی متر استفاده کنید. شما بعد از آنکه خطر سرمای زمستانه رد شد می  توانید ظرف کاشت خود را به پاسیو یا بالکن انتقال دهید.

آفات و بیماری:

این گیاه از نظر مقاومت ، نسبتا گیاهی مقاوم به شما می رود. آفتی خاصی برای این نوع سبزی ذکر نشده است. همچنین این گیاه نسبت به بیماری خاصی حساسیت ندارد.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

سبزی شنبلیله

سبزی شنبلیله Fenugreek

سبزی شنبلیله Fenugreek

سبزی شنبلیله

معرفی سبزی شنبلیله

شنبلیله با نام علمی Trigonella foenum-graecum و نام انگلیسی Fenugreek شناخته می شود.این گیاه به راحتی توسط بذر شنبلیله پرورش داده می شود. بذر شنبلیله جزو بذوری است که حتی می توان در محیط داخل خانه آن را پرورش داد.این گیاه بومی مدیترانه و غرب آسیا است. از نظر رشد این گیاه جزو گروه گیاهان یکساله است. پرورش این گیاه از طریق بذر شنبلیله به راحتی در داخل خانه امکان پذیر است. علاوه بر این شنبلیله جزو گیاهانی است که خواص بی نظیری دارد.

این گیاه ارتفاعی در حدود ۶۰ سانتی متر پیدا میکند. دارای برگ هایی مثلیل شکل است. گل های این گیاه که حاوی بذر آن است به رنگ زرد می باشند. برخی از ارقام شنبلیله رشد بسیار سریعی دارند.

نگهداری سبزی شنبلیله:

نور:

  • این گیاه از نظر سازگاری به شرایط نوری مختلف گیاهی مقاوم محسوب می شود.
  • شما می توانید گیاه را در نور کامل یا سایه روشن قرار بدهید.
  • مقاوت این گیاه به کم نوری باعث می شود که امکان پرورش بذر شنبلیله در خانه فراهم شود.
  • در نتیجه این گیاه در گروه گیاهانی قرار میگیرد که شما می توانید در خانه پرورش دهید.

آبیاری :

  • همانند بسیاری دیگر از سبزیجات این گیاه نیاز آبی بالایی دارد.
  • به صورت منظم به گیاه آب بدهید اما آبیاری بیش از حد گیاه را از بین می برد.
  • در حدی آبیاری را انجام دهید که خاک همواره مرطوب باشد.
  • خاک شما نباید حالت لجنی یا غرقابی داشته باشد.
  • برای آبیاری بهینه بهتر است اصول زهکشی خاک را رعایت کنید.

خاک:

  • بهترین اسیدیته خاک برای این گیاه ۶-۷ است.
  • در واقع این گیاه اسیدیته خنثی تا اسیدی را برای رشد می پسندد.
  • به همین جهت می توان گفت این گیاه در شهرهای شمالی ایران به راحتی رشد پیدا میکند.
  • بهترین خاک برای این گیاه ۲ قسمت خاک برگ، ۱ قسمت پیت ماس است.
  • همچنین شما می توانید از بسترهای آماده کاشت سبزیجات استفاده کنید.
  • برای غنی سازی خاک مورد نظر در باغچه بهتر است که به خاک خود مقدار کمپوست اضافه کنید.

کوددهی:

  • برای کوددهی میتوانید از آب اکواریوم استفاده کنید.
  • همچنین می توانید از کوددهای شیمیایی نیتروژن استفاده کنید.
  • علاوه بر این می توانید قبل از کاشت شنبلیله در منطقه ای که میخواهید گیاه را بکارید، لوبیا کشت کنید.
  • لوبیا جزو گیاهان لگوم به حساب می آید و نیتروژن خاک را تضمین میکند.
  • در نتیجه شنبلیله در چنین خاکی رشد بسیار خوبی خواهد داشت.

برداشت برگ :

  • بعد ۳ تا ۴ هفته گیاه شما آماده برداشت می شود.
  • شما باید برگ های بالایی گیاه را جدا کنید.
  • در واقع با این کار شما گیاه را به رشد تشویق میکنید.
  • شما هر ۲ تا ۳ هفته یکبار میتوانید برداشت را انجام دهید.

برداشت بذر:

  • این گیاه بعد از گلدهی بذرهایش را در غلاف تولید میکند.
  • اگر میخواهید بذر این گیاه را برداشت کنید، تغذیه را به خوبی انجام دهید و به گیاه تا زمان مرگ آب بدهید.
  • زمانی که گیاه از بین رفت میتوانید غلاف های بذر را جدا کنید و در زیر آفتاب قرار بدهید تا خشک شود.
  • شما باید بذر شنبلیله را در پاکتی کاغذی و در محیطی خشک و تاریک قرار دهید.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادنیا گل

سبزی اسفناج

 سبزی اسفناج Espinach

سبزی اسفناج Espinach

 سبزی اسفناج

معرفی سبزی اسفناج  :

سبزی اسفناج با نام علمی Spinacia oleracea و نام انگلیسی Spinach  متعلق به خانواده Amaranthaceae  است. این گیاه از نظر نگهداری در سطح کم قرار میگیرد. یکی از نکات جالبی که در مورد این گیاه می توان بیان کرد نام سبزی فارسی یا persian vegetable   است که نشان دهنده اصالت ایرانی گیاه است.

این گیاه از جمله گیاهان مقاوم به سرما است که می توان آن را در اوایل بهار یا حتی پاییز در مکان هایی که زمستان بسیار سردی ندارند کاشت.

نیاز های این گیاه تقریبا شبیه به نیاز های کاهو است. اما این گیاه بیشتر از کاهو نیاز به تغذیه نیتروژن دارد. این گیاه از نظر عناصر غذایی حاوی آهن، کلسیمو ویتامین هایی از جمله ویتامین A  و B و C  است.

نگهداری سبزی اسفناج:

سبزی اسفناج

مکان بیرون :

اگر شما می خواهید در پاییز این گیاه را پرورش دهید مکانی با آفتاب کامل انتخاب کنید. این کار در شهرهایی با پاییز ملایم عملی است.

اگر میخواهید گیاه را در بهار و تابستان برداشت کنید. ظرف کاشت خود را در مکانی که نسبتا سایه روشن باشد قرار دهید. در واقع آفتاب شدید این گیاه را از بین می برد.

مکان درون خانه:

این گیاه  نیاز نوری کمی دارد. به همین جهت از جمله گیاهان مناسب برای فضای داخل خوانه است. شما می توانید بذر سبزی اسفناج را در گلدانی با عمق ۱۸ سانتی متر بکارید. ظرف کاشت خود را در جایی قرار دهید که نسبتا نور دریافت میکند.

خاک:

برای پروش بذر سبزی اسفناج در ظرف کاشت باید از مخلوط خاک برگ همراه با کمپوست استفاده کنید. بهتر است که خاک شما کمی لومی باشد. اگر زهکش خاک رعایت نشود خاک غرقاب شده و گیاه از بین می رود.

زهکش مناسب خاک فاکتور مهمی برای حداکثر رشد اسفناج در ظرف کاشت است. اسیدیته خاک باید نرمال و خنثی باشد.

آبیاری:

زمانی که شما بذر سبزی اسفناح را در ظرف کاشت پرورش می دهید نباید بیش از حد آبیاری انجام دهید. آبیاری بیش از حد موجب گسترش بیماری های قارچی می شود.

سعی کنید آب بر روی برگ ها ریخته نشود.

خاک باید مرطوب باشد. خاک باتلاقی یا غرقاب باعث از بین رفتن گیاه می شود.

در زمان کاشت بذر سبزی اسفناج زهکش مناسب گلدان را فراموش نکنید.

دما:

سبزی اسفناج

بذر سبزی اسفناج برای جوانه زنی نیازمند دمای ۴ درجه است. در نتیجه بذر سبزی اسفناج نسبتا نیاز به سرمادهی برای جوانه زنی نیاز دارد. بهترین دما برای رشد این گیاه بین ۱۰ تا ۲۷ درجه است.

بسیاری از واریته های این گیاه نسبت بازه دمایی -۶ تا ۳۲ درجه سانتی گراد را تحمل میکنند. با مشاهده افزایش دما بهتر است که برای گیاه سایه ایجاد شود.

کوددهی:

برای رشد این گیاه در بهترین حالت ممکن شما نیاز به نیتروژن دارید. زمانی که میخواهید بذر سبزی اسفناج را در گلدان بکارید می توانید از کوددهای نیتروژن کند رها استفاده کنید.

همچنین می توانید از آب ماهی یا کمپوست چای برای فراهم کردن نیتروژن استفاده کنید. اگر میخواهید از روشی مطمئن پیش بروید بهتر از کودهای شیمیایی بالانس از جمله کود ۲۰-۲۰-۲۰ استفاده کنید.

مالچ:

حتی اگر بذر سبزی اسفناج را در گلدان میکارید از مالچ استفاه کنید. مالچ رطوبت سطحی خاک شما را حفظ می کند.

انتخاب گلدان :

برای پرورش بذر سبزی اسفناج در گلدان باید گلدانی با عمق ۱۸ تا ۲۴ سانتی متر انتخاب کنید. شما نیاز به استفاده از گلدانی عمیق ندارید. در نتیجه گلدانی را انتخاب کنید که دهانه گلدان بزرگتر باشد. همچنین شما می توانید از گلدان های کوچک یا فلاور باکس ها عریض استفاده کنید.

فضا:

برای هر کدام از بوته های اسفناج حدود ۹ سانتی متر فضا نیاز است. اگر میخواهید برگ گیاه شما رشد بیشتری داشته باشد برای هر گیاه ۱۵ سانتی متر فضا در نظر بگیرید.

اگر می خواهید زمانی که برگ ها جوان هستند برداشت را انجام دهید می توانید ۶ سانتی متر فضا در نظر بگیرید. باکس کاشت خود را به مربع با اندازه مورد نیاز تقسیم کنید و تعداد گیاه مورد نظر را به دست آورید.

آفات و بیماری ها:

در رابطه با نگهداری اسفناج در گلدان نگران نباشید. هیچ بیماری خاص یا آفت مهمی در رابطه با این گیاه وجود ندارد.

برداشت سبزی اسفناج:

سبزی اسفناج

۳۷ تا ۵۰ روز بعد از کاشت بذر سبزی اسفناج، گیاه شما آماده برداشت خواهد بود. هر چند زمان برداشت گیاه بستگی به کولتیوار و واریته ای دارد که انتخاب میکنید.

برداشت زمانی باید انجام شود که گیاه حداقل ۵ تا ۶ برگ سالم با طول ۹ تا ۱۲ سانتی متر داشته باشد. از خارج به داخل شروع به برداشت کنید.

در واقع اول خارجی ترین برگ را جدا کنید و سپس به سمت داخل بیایید. همچنین شما می توانید گیاه را از طوقه قطع کنید. جوانه های گیاه مادری به زودی رشد خواهند کرد.

زمان برداشت اسفناج نسبتا کوتاه است.اگر شما دیرتر از زمان موعود برای برداشت اقدام کنید گیاه شما به گل می رود و طعم سبزی تغییر میکند.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

 

سبزی ریحان

سبزی ریحان Ocimum basilicum

سبزی ریحان Ocimum basilicum

بذر ریحان

برای خرید بذر ریحان کلیک کنید

معرفی کلی سبزی ریحان :

ریحان

بدون شک سبزی ریحان  یکی از رایج ترین سبزیجاتی است که در آشپزی استفاده می شود. این سبزی  گیاهی یکساله ، معطر و خوش طعم است. ارتفاع این گیاه بین ۳۶ تا ۶۰ سانتی متر  و رنگ برگ ها از سبز تا بنفش تیره است. اندازه برگ های این گیاه از یک سانت و نیم تا برگ های اندازه کاهو متنوع است .

سبزی ریحان منطقه ای آفتابی ، خاکی با زهکش مناسب و هوموس ( مواد آلی ) کافی و کود ترجیح می دهد. بهتر است از آب آشامیدنی برای آبیاری استفاده کنید. خاک هایی که مواد غذایی کمی دارند باعث کند رشد شدن این گیاه می شوند. همچنین گیاه شما ترد نخواهد بود. ریحان گیاهی زیبا برای پاسیو یا فلاورباکس های بالکن شما خواهد بود.

یکی از نکات جالب در رابطه با این گیاه این است که باعث دور شدن پشه ها می شود.

واریته های معروف سبزی ریحان :

۱- گروه ریحان شیرین: این گونه از  رایج ترین شکل آن است .

 

Napoletano برگ های استاندارد کاهویی شکل

ریحان

medinette basil

Medinette برگ های بزرگ متراکم

Romanesco برگ های بزرگ با عطر قوی

۲- گروه ریحان های ایتالیایی یا Genovese : این دسته  متعلق به کشور ایتالیا و منطقه جنوا است.

ریحان

genovesebasil

Genovese  ریحان کلاسیک

Emily واریته متراکم

ریحان

dolly

Dolly تولید برگ های سنگین و بزرگ ، مقاوم تر به سرما

۳- گروه  ریحان های بوته ای : به صورت بوته ای ، متراکم  با بافت ریز

بذر ریحان

Spicy Globe  یکنواخت و متراکم

Green Globe انبوه و محکم

 

Bush فرم بوته ای رایج

۴- گروه ریحان های بنفش  : اغلب ریحان های این دسته تزئینی هستند.

ریحان بنفش

Dark Opal  برگ های بنفش تیره و مناسب برای سرکه

Rubin برگ های برنز – بنفش

۵- سایر ریحان ها

ریحان

cinnamon basil

Cinnamon طعم دارچین با عطر و بوی خاص

بذر ریحان

lemon basil

Lemon عطر لیموی شدید

ریحان با عطر گل میخک

Clove

Clove عطر گل میخک

بذر ریحان

thai basil

Thai عطر شیرین بیان

شرایط نگهداری سبزی ریحان:

نور:

بهترین رشد سبزی ریحان در منطقه ای گرم با حداقل دریافت ۶ ساعت نور در روز اتفاق می افتد. این گیاه در مکان هایی با نور کمتر نیز رشد میکند. اما کیفیت ریحانی که نور کافی دریافت نکرده باشد خوب نیست.بهترین مکان برای رشد  قسمت شرقی است.

آبیاری:

بر اساس میزان بارش منطقه ای که در آن زندگی میکنید باید حداقل هفته ای یکبار به گیاه خود آب دهید. آبیاری مناسب به گیاه  شما سایز برگ های مناسب را میدهد. بهترین عملکرد  در خاک مرطوب است. زمانی که گیاه را آبیاری میکنید سعی کنید که از پایین آب بدهید و آب بر روی برگ ها نریزد.

سعی کنید در ساعات اولیه صبح آبیاری را انجام دهید. آبیاری در بعداظهر باعث افزایش تبخیر و استفاده نامناسب از آب می شود. اگر شما در منطقه بارانی زندگی میکنید نیاز به آبیاری نیست.

برای اینکه متوجه شوید چه زمانی آبیاری را انجام دهید. دست خود را بر روی خاک کنار گیاه بکشید. اگر تا عمق ۵ سانتی مرطوب بود نیاز به آبیاری نیست. اما اگر خاک خشک بود باید آبیاری را انجام دهید.

بهترین روش آبیاری ، آبیاری آرام و عمیق است. از استفاده  آبپاش هایی با فشار بالا خودداری کنید که باعث فرسایش خاک می شوند. بهتر است از آبیاری قطره ای برای گیاه خود استفاده کنید.  سعی کنید خاک را مرطوب نگه دارید اما غرقاب نکنید.

میتوایند از لایه ای مالچ اطراف گیاه خود استفاده کنید. این کار باعث می شود خاک مرطوب باقی بماند و علف های هرز رشد نکند.

فضا :

بسته به گونه ریحانی که شما کشت می کنید ، بوته ریحان حدود ۳۶ تا ۵۰ سانتی متر ارتفاع و ۳۶ تا ۴۰ سانتی متر گسترش عرضی دارد. اگر شما از نظر فضا محدودیت دارید بذر را در گلدان بکارید.

خاک:

بهترین عملکرد گیاه  در خاک مرطوب با اسیدیته طبیعی و زهکش خوب است. اوایل فصل رشد به خاک کمپوست اضافه کنید. بیش از حد خاک را غنی نکنید. عطر و طعم  سبزی ریحان در خاک های بیش از حد غنی از بین می رود.

دما:

بهترین دما برای کاشت ریحان ۲۱ درجه به بالا است . اما شما میتوانید زمانی که دما بالای ۱۵ درجه بود ریحان خود را پرورش دهید.

کوددهی :

هر ۴ تا ۶ هفته یکبار به خاک کود استفاده کنید. شما میتوانید از کودهای گرانوله یا شیمیایی استفاده کنید. کاربرد هربان نیز می تواند موثر واقع شود.  شما میتوانید برای کوددهی ریحان از کوددها ۱۰-۱۰-۱۰ یا ۱۲-۱۲-۱۲ استفاده کنید. توجه داشته باشید این اعداد برای نیتروژن – فسفر – پتاسیم است.

اجازه ندهید کودهای گرانوله با گیاه تماس داشته باشند که باعث سوختگی شوند.

به خاک کمپوست اضافه کنید. بیش از حد خاک را غنی نکنید. مواد غذایی بیش از حد خاک می تواند بو و طعم ریحان را از بین ببرد.

کاشت ترکیبی سبزی  ریحان :

بذر ریحان

شما می توانید ریحان را با سبزیجاتی که نیاز نوری و آبی شبیه به هم دارند بکارید . گیاهان مناسب برای کاشت کنار این سبزی گوجه فرنگی و جعفری است. بر اساس تجربه برخی از افراد بهتر است ریحان در کنار گوجه فرنگی کاشته شود. همچنین شما می توانید ریحان را در کنار کاهو ، فلفل و پونه بکارید.

نگهداری در محیط داخل خانه:

ریحان

شما میتوانید این سبزی را در فصولی مثل پاییز ، زمستان و اوایل بهار در پشت پنجره پرورش دهید. تعدادی بذر سبزی ریحان را درون گلدانی کوچک که با خاک مناسب پر شده است بریزید. گلدان را در مکانی که نور خورشید مناسب باشد قرار داده و خاک را مرطوب نگه دارید. بعد از ۴ تا ۵ هفته می توانید اولین برداشت خود را داشته باشید.

 

برداشت :

ریحان

شما به صورت محدود میتوانید از ریحان های جوان برداشت داشته باشید. اگر برداشت  به درستی صورت بگیرد گیاه بزرگتر شده و برگهای مناسب تری برای استفاده می دهد. برداشت را از نوک ساقه ها انجام دهید.

برداشت  بدین صورت باعث می شود گیاه شما پرپشت شود. در نتیجه شما بوته ای متراکم و خوشبو خواهید داشت . هرگاه که شما مشاهده کردید گیاه به گلدهی رفته است. شاخه های گلدهنده را قطع کنید. باقی ماندن شاخه های گلدهنده بر روی گیاه مزه ریحان را تغییر می دهد.

مشکلات سبزی  ریحان :

ریحان یکی از ساده ترین سبزیجات برای  پرورش است که نسبتا با آفات و بیماری ها مقاوم می باشد. مشکلات ممکن است برای هر گیاهی ایجاد شود. اما هر گیاهی دچار مشکل نخواهد شد. بهتر است شما تمامی مشکلات را بشناسید تا زمانی که گیاه شما به این مشکلات دچار شد زود هنگام تشخیص بدهید.

بیماری ها  :

مرگ گیاهچه :

ریحان

مرگ گیاهچه بیماری است که در آن به بذر ریحان یا ریشه آن در گیاه جوان حمله می شود . علت این بیماری رطوبت بیش از حد و هوای سرد است. در این بیماری گیاهچه سالم است اما ناگهان بر روی خاک پژمرده شده و از بین می رود. این اتفاق به دلیل قارچ های متفاوتی می افتد. اما احتمال این اتفاق برای ریحان شما زمانی که خاک زهکش نامناسب و فقط غذایی داشته باشد بیشتر است.

پیشگیری: بیش از حد آب ندهید. سعی کنید از خاک های استریلیزه استفاده کنید.

پوسیدگی ریشه

این اتفاق به دلیل زهکش نامناسب و آبیاری بیش از حد می افتد. این بیماری از جمله بیماری های قارچی است. این بیماری میتواند باعث مرگ گیاه شما شود. علائم بیماری از بی رنگ شدن گیاه شروع شده و به مرگ گیاه ختم می شود. در این بیماری ریشه ها تیره و لزج می شوند.

درمان: اگر دچار این مشکل شدید گیاهان آلوده را حذف کنید و خاک را استریلیزه کنید . از قارچ کش مناسب استفاده کنید . بذر ریحان را دوباره بکارید.

لکه برگی

لکه برگی بیماری باکتریایی است که باعث ایجاد لکه هایی بر روی برگ و ساقه می شود. به محض مشاهده لکه ها برگ های آلوده را از بین ببرید.  آبیاری از بالا و ریزش آب بر روی برگ ها باعث گسترش این بیماری میشود.

پیشگیری: گیاه خود را از پایه بیاری کنید. سعی کنید در صبح که بهترین زمان برای خشک شدن برگ هاست آبیاری را انجام دهید.

پژمردگی فوزاریومی:

بذر ریحان

ریحان شیرین مستعد ترین گیاه برای آلودگی فوزاریومی است. این بیماری باعث ایجاد گیاه کوتاه ، برگ زرد ، ساقه پیچیده و لکه های قهوه ای بر روی ساقه می شود. در این بیماری برگ ها ریزش خواهند داشت. این قارچ خاکزی است و از طریق برگ انتقال پیدا میکند.

درمان: گیاه آلوده را از بین ببرید. برای ۳ سال از کاشت گیاه در ناحیه آلوده پرهیز کنید.

سفیدک دروغین :

ریحان

سفیدک داخلی یکی از میکروب هایی است که به گیاه ریحان حمله میکند. برگ ها ی آلوده به رنگ  زرد با پوششی کرکی و خاکستری در زیر خواهند بود.

پیشگیری : بهترین راه پیشگیری تهویه مناسب است .

درمان: برگ ها و ساقه های آلوده را برای جلوگیری از پخش شدن از بین ببرید.

آفات ریحان:

نماتد ریشه :

بذر ریحان

نماتد ها موجوداتی میکروسکوپی شبیه به کرم هستند که در خاک زندگی میکنند. این موجودات باعث پژمردگی و زردی گیاه شما می شوند. ریشه ها در این بیماری متورم شده و تغییر شکل می دهند.

پیشگیری : بهتر است تناوب سالیانه را انجام دهید. اگر میخواهید هر سال ریحان داشته باشید . در گلدان بذر ریحان را بکارید.

آفید ها یا شته ها :

بذر ریحان

شته ها شیره گیاه را میمکند و از انتهای خود چیزی به نام عسلک تولید میکنند. این حشرات را می توان در پشت برگ ها پیدا کرد. معمولا به رنگ سبز یا زرد هستند. البته به رنگ قرمز ، مشکی و … هم وجود دارند.  معمولا بدن این حشرات شفاف است.

درمان: سعی کنید صبح با فشار آب این حشرات را از سطح گیاه خود پاک کنید.

سوسک کک مانند

بذر ریحان

سوسک های کک مانند سوراخ های ریزی بر روی برگ های ریحان شما ایجاد میکنند.

درمان: می تواند محلولی از آب به علاوه مایع ظرفشویی به نسبت یک قطره مایع در ۱٫۵ لیتر آب ایجاد کنید و برگ های گیاه خود را بشویید.

مگس سفید

بذر ریجان

برای تشخیص این حشرات کافیست گیاه خود را تکان دهید. اگر حشرات ریز سفید بلند شندند گیاه شما آلوده به این حشره است. همانند شته ها این حشرات از شیره گیاهی تغذیه میکنند.

درمان: می تواند محلولی از آب به علاوه مایع ظرفشویی به نسبت یک قطره مایع در ۱٫۵ لیتر آب ایجاد کنید و برگ های گیاه خود را بشویید.

حلزون ها و لیسه ها:

بذر ریحان

این موجودات برگ ها را می جوند.

درمان: تا جای ممکن این موجودات را حذف کنید. از تله ها و طعمه های مخصوص آنها استفاده کنید.

دیگر مشکلات سبزی ریحان:

کمبود نیتروژن:

پژمردگی ، زردی برگ ها و رشد کم ناشی از کمبود نیتروژن و سایر مواد غذایی است . گیاه خود را به وسیله کوده های مایع یا کود هایی ارگانیکی مانند هربان تغذیه کنید. اگر مشکل شما با کوددهی حل نشد ممکن است گیاه دچار بیماری شده باشد.

کاربرد سبزی ریحان:

اگر میخواهید سبزی شما تازه باشد بعد از چیدن در لیوان آب در دمای اتاق قرار دهید. قرار دادنا ین سبزی در یخچال باعث میشود که برگ ها بی رنگ و بی کیفیت شوند. همچنین میتوانید سبزی خود را برای استفاده در آینده خشک کنید.

 فواید و خواص سبزی ریحان:   

ریحان

  • خاصیت ضد التهابی
  • ضد باکتری قوی
  • ۲۲ کالری در هر ۱۰۰ گرم در نتیجه دارای مواد مغذی سنگین در ازای کالری کم است
  • کاهش اثرات پیری
  • ضد سرطان پوست ، دهان ، ریه و کبد طبق تحقیقات صورت گرفته در سال ۲۰۱۳ به وسیله تولید آنتی اکسیدان. در نتیجه تولید این ماده تغییر بیان  ژن و ایجاد مرگ سلولی و کاهش تقسیم سلولی
  • کاهش قند خون
  • کمک به درمان آرتروز

سبزی تره

سبزی تره محلی و تره شادهگان

سبزی تره محلی و تره شادهگان

سبزی تره

معرفی سبزی تره :

سبزی تره محلی و تره شادهگان از جمله گونه های تره هستند که در ایران پرورش داده می شوند. به صورت کلی تره با نام انگلیسی Chives و نام علمی Allium schoenoprasum  متعلق به خانواده پیازها شناخته می شود. گیاهی چندساله است که به عنوان گیاه یکساله و بهاره شناخته می شود.

تره محلی و تره شادهگان از جمله سبزیجات فصل خنک هستند که تحمل سرما را تا حدی دارا هستند. این سبزیجات طعم ملایمی از پیاز و برگ های تو خالی و سبز رنگ این سبزیجات طرفدارهای خاص خود را در اشپزی دارند.

تمامی قسمت های این گیاه از جمله برگ ها ، گل و حتی پیاز قابل مصرف در خانه است. این گیاه از ویژگی های دارویی و درمانی منحصر به فردی برخوردار است.

نگهداری سبزی تره محلی و تره شادهگان:

سبزی تره

نور:

بهترین عملکرد بذر سبزی تره  در آفتاب کامل است. اما نکته قابل توجه سازگاری بذر تره  با هر گونه شرایط نوری است. در نتیجه می توان بذر تره  را در خانه نیز پرورش داد. اگر میخواهد تره محلی یا تره شادهگان را در محیط داخلی خانه پرورش دهید، بهتر است گلدان حاوی بذر تره را در مقابل پنجره جنوبی قرار دهید.

این گیاه به حداقل ۶ ساعت نور افتاب در روز نیازمند است. برای در اختیار گذاشتن نور کافی برای این گیاه می توانید از نورهای مصنوعی و لامپ های رشد نیز استفاده کنید.

آبیاری:

خاک باید مرطوب نگه داشته شود. به صورت منظم آبیاری را انجام دهید. البته مهم تر از آبیاری زهکشی خاک شماست . اگر خاک شما زهکش مناسب نداشته باشد گیاه شما از بین خواهد رفت. در نتیجه ابتدا زهکش را فراهم کنید و سپس آبیاری منظم را انجام دهید.

توجه داشته باشید که خاک باید مرطوب باشد. نباید خاک گیاه خود را غرقاب کنید.

خاک:

خاک مورد استفاده برای کاشت این گیاه، باید خاکی با زهکش مناسب و غنی باشد. برای غنی سازی خاک می توانید از کود های ارگاین یا کمپوست های سالم استفاده کنید.

کوددهی:

کوددهی بیش از حد در فصل رشد باعث کاهش طعم و رشد علفی گیاه می شود. برای هر متر مربع از زمین یا گلدان از کود ۱۶-۱۶-۸ استفاده کنید.

فضا:

تره محلی و تره شادهگان در حدود ۳۶ سانتی متر ارتفاع و گسترش پیدا می کند. در ابتدا می توانید گیاهان را در کنار هم بکارید و پس از آنکه رشد کردند میتوانید با تنک کردن فاصله کافی را بین گیاهان ایجاد کنید.  هر پیاز با پیاز کناری خود باید ۱۸ سانتی متر فاصله داشته باشد.

کاشت ترکیبی سبزی تره :

این سبزیجات را می توان همراه هویج ، گوجه فرنگی و خردل سبز کاشت. در واقع تره فرنگی و تره شادهگان خاصیت دفع آفاتی چون شته ، پروانه هویج و کرم کلم را دارا است.

 

کاشت بذر سبزی تره محلی و بذر تره شادهگان:

برای نحوه کاشت بذر تره کلیک کنید.

برداشت سبزی  تره:

سبزی تره

برگ :  شما می توانید از قیچی یا کاتر باغبانی برای برش برگ ها استفاده کنید. برگ ها را از فاصله ۳ تا ۶ سانتی متری سطح خاک برش بزنید. تمام برگ های گیاه را به یکباره برداشت نکنید. اگر برگ ها را کامل برداشت کردید نگران نباشید. گیاه در سال بعد دوباره رشد خواهد داشت.

برای برداشت برگ های این گیاه باید ارتفاع بوته به ۱۸ سانتی متر رسیده باشد.

گل: گل ها را از ساقه قطع کنید.  ساقه این گیاه هم خوراکی و خوش طعم است. اما نسب به برگ ها بافت چوبی بیشتری پیدا کرده است. گل ها را میتوانید در غذا به عنوان طعم دهنده استفاده کنید.

سوالات رایج سبزی تره :

سبزی تره

آیا سبزی تره و پیاز سبز یکی هستند:

خیر ، در ظاهر این دو گیاه شباهت های فراوانی با یکدیگر دارند اما در واقعیت یکی پیاز است و دیگری نوع گیاه علفی به شمار می رود.

آیا باید به سبزی تره محلی و تره شادهگان اجازه گلدهی را بدهیم؟

به گل رفتن تره محلی و تره شادهگان ابدا به گیاه لطمه ای وارد نمیکند. بر خلاف سیر که تمامی انرژی گیاه صرف گلدهی میشود، تره این عملکرد را از خود نشان نمی دهد. گل های تره را می توان به عنوان بخشی خوراکی و خوش طعم برداشت کرد.

اگر از برداشت گل ها صرف نظر کنید، گل ها به بذر می روند و گیاه به صورت خودگشن سال بعد می روید.

آیا می توان سبزی تره را در زمستان پرورش داد؟

این گیاه، گیاهی چند ساله بوده و در زمستان نمیمیرد. اما گیاه در زمستان به سالمی گیاه تابستانه نخواهد بود. اگر شما می خواهید از این گیاه در زمستان هم استفاده کنید کافیست که آن را در گلدان بکارید و در زمستان به فضای داخل خانه منتقل کنید.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

بادرنج بویه

 بادرنج بویه Lemon balm

بادرنج بویه Lemon balm

 

معرفی بادرنج بویه :

بادرنج بویه

بادرنج بویه با نام انگلیسی Lemon balm  و نام علمی Melissa officinalis شناخته می شود. این گیاه متعلق به خانواده نعناییان است. عطر و طعم این گیاه بی نظیر بوده و به همین علت پرورش داده می شود.

این گیاه از جمله گیاهان اساطیری است که استفاده از آن به روم و مصر باستان باز میگردد. بادرنج بویه گیاهی چند ساله و بسیار مقاوم است که در مناطقی با زمستان ملایم در تمام طول سال رشد میکند.

این گیاه رشدی شبیه به نعنا دارد و به اندازه نعنا از محبوبیت بر خوردارد است. بادرنج بویه از گیاهان خود گشن به شما می رود که به راحتی بذر خود را پراکننده می کند.

این گیاه قابل پرورش یافتن در محیط داخلی خانه نیز می باشد. شما با کمترین میزان توجه به بوته گیاه می تواند بذر بادرنج بویه را در خانه بکارید و از خواص بی نظیر این گیاه بهره مند شوید.

این گیاه ارتفاعی در حدود ۷۰ تا ۱۲۰ سانتی متر پیدا میکند. از نظر کاربرد در فضای سبز این گیاه را می توانید به عنوان گیاه مرزی استفاده کنید. از نظر بافت برگی، بافت برگی این گیاه متوسط بوده و گل هایی زیبایی می دهد.

از برگ های این گیاه می توانید برای خوش طعم کردن چای ، سالاد و غذا استفاده کنید. برداشت این گیاه معمولا در اواخر اردیبهشت قبل از آنکه گیاه به گل برود صورت می گیرد.

نگهداری گیاه بادرنج بویه:

بادرنج بویه

نور:

این گیاه نسبت به نور حساس نیست. به همین جهت می توانید بادرنج بویه را در فضای داخلی خانه نیز پرورش دهید. بهتر است که گیاه در روز حداقل ۵ ساعت نور ملایم را دریافت کند.

اگر نور کافی به گیاه نرسد، گیاه شما رشد علفی پیدا خواهد کرد.

آب:

به عنوان یک قانون کلی زمانی که گیاه بادرنج بویه حالت پژمردگی پیدا کرد باید آبیاری را انجام دهید. به صورت عمومی آبیاری تمامی گیاهان به فاکتور های متعددی بستگی دارد.

به عنوان مثال زمان آبیاری بادرنج بویه به میازن نور، دما و … بستگی دارد. در واقع آبیاری در مناطقی با اقلیم خنک کمتر از مناطقی با اقلیم گرم و خشک صورت می پذیرد.

به هر حال شما باید فواصل آبیاری با با توجه به منطقه و اقلیم شهر خود تعیین کنید. آبیاری را به صورت عمیق انجام دهید. قبل از آبیاری بعدی سطح خاک باید کاملا خشک شده باشد.

بادرنج بویه ای که در گلدان کاشته شود در آب و هوای گرم ممکن است به آبیاری روزانه نیاز داشته باشد.

خاک:

این گیاه خاک غنی ، مرطوب با زهکش مناسب را می پسندد. اسیدیته مناسب برای رشد این گیاه ۶ تا ۷ است. در واقع این گیاه خاک اسیدی یا خنثی را می پسندد. به همین جهت بادرنج بویه در شهرهای شمالی به وفور یافت می شود.

مالچ:

اگر شما به اندازه ۳ تا ۶ سانتی متر بر روی سطح خاک از مالچ ارگانیک استفاده کنید. کیفیت خاک افزایش پیدا خواهد کرد.

همچنین کاربرد مالچ باعث می شود تغییرات سطح خاک نسبت به تغییرات اقلیم ملایم تر صورت بگیرد. تبخیر نیز از سطح خاک کمتر خواهد شد.

بعد از مدت زمانی که حس کردید مالچ کیفیت خود را از دست داده است می توانید مالچ را عوض کنید. با اینکار شما از تکثیر افات و گسترش بیماری های قارچی جلوگیری خواهید کرد.

کوددهی:

 بادرنج بویه

اگر شما از مالچ ارگانیک استفاده کنید، استفاده از کود کمتر مورد نیاز خواهد بود. شما می توانید در بهار در زمان رشد گیاه از کوددهای کامل رشد استفاده کنید. همچنین بعد از هر برداشت کوددهی می تواند موثر واقع شود.

برای کوددهی بادرنج بویه از یک برنامه سبک استفاده کنید. کوددهی بیش از حد این گیاه موجب کاهش طعم و عطر می شود.

برای کوددهی این گیاه می توانید از کوددهای۲۰-۲۰-۲۰ استفاده کنید.

تربیت :

با

بادرنج بویه گیاهی مهاجم است. بدین جهت بهتر است این گیاه را در گلدان بکارید. همچنین برای جلوگیری از گسترش بیش از حد این گیاه اجازه ندهید گل ها به بذر بروند. زمانی که ارتفاع این گیاه به ۶۰ سانتی متر رسید برای جلوگیری از گلدهی می توانید ارتفاع گیاه را با سر شاخه زنی کم کنید.

بیماری :

بادرنج بویه از جمله گیاهان مقاوم به بیماری است. اما اگر شما بیش از حد آبیاری را انجام دهید و محیط گیاه شما مرطوب باشد احتمال بیماری های قارچی و ریشه ای افزایش پیدا میکند.

سعی کنید آبیاری را در اول صبح انجام دهید که برگ ها برای خشک شدن تا پایان روز زمان داشته باشند. همچنین سعی کنید بر روی برگ ها آب نریزید و از طوقه آبیاری را انجام دهید. برای اینکار میتوانید از سیستم های نوین ابیاری استفاده کنید.

به منظور ایجاد تهویه مناسب فاصله هر ۲ گیاه باید حداقل ۶۰ سانتی متر باشد. با تنک کردن گیاه می توانید به این فاصله برسید.

کاشت بذر  بادرنج بویه  :

برای روش کاشت بذر بادرنج بویه کلیک کنید.

برداشت بادرنج بویه:

بعد از آنکه گیاه شما از حالت نشا در آمد می توانید برداشت را انجام دهید. سعی کنید برداشت را مرتبا داشته باشید.اگر گیاه را در باغچه خود کاشته اید. به صورت منظم برگ ها را بدراشت کنید که این گیاه بیش از حد باغچه را در بر نگیرد.

شما هر زمانی که مد نظرتان باشد می توانید این گیاه را برداشت کنید. بهترین زمان برداشت برای این گیاه صبح ها است.

نویسنده : نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

 

سبزی کرفس

سبزی کرفس Celery

سبزی کرفس Celery

سبزی کرفس

معرفی کرفس :

سبزی کرفس با نام انگلیسی Celery  و نام علمی Apium graveolens  شناخته می شود. این گیاه متعلق به خانواده Apiaceae بوده و گیاهی دو ساله است که به عنوان یکساله کشت می شود.

ساقه ، ریشه و بذر کرفس ارزش خوراکی و دارویی دارند. از بذر کرفس برای تولید روغن های درمانی و طعم دهنده غذا استفاده می شود.

نگهداری مناسب از این گیاه سبب ایجاد گیاهی با طعم و خاصیت بی نظیر می شود. این گیاه نیازمند آبیاری ، کوددهی و دمای مناسب است تا بتواند گیاهی با ساقه سالم و مغذی تولید کند.

معرفی گونه های رایج :

بذر کرفس

کرویز

کرویز شاید نامی نا آشنا برای برخی از افراد به شمار رود. سبزی کرویز ، سبزی محلی در مناطق ترک نشین ایران و کشور ترکیه است. این سبزی محبوبیت ویژه ای در سراسر دنیا دارد.

این سبزی با نام های دیگری چون کرفس سیاه یا  محلی شناخته می شود. برخی از غذاهایی ترکیه ای به نام این سبزی ، نام گذاری شده اند.

کرفس وحشی

این گونه از کرفس گونه ای خاص است که معمولا در خانه پرورش داده نمی شود. در واقع درست است که این گیاه متعلق به خانواده کرفس ها است اما شباهت کمی به این خانواده دارد.

این گونه از  در زیر آب رشد پیدا میکند. این گیاه وحشی را می توانید در استخر های طبیعی و در فرم تصفیه کننده آب ببینید. این گونه برای طعم و خوراک پرورش داده نمی شود.

کرفس استالکز Celery Stalks

این گونه از  از جمله گونه هایی است که قدمت باستانی در کاشت زمین های کشاورزی دارد. در بیشتر مناطق کشورها رشد می کند و نسبت به اقلیم حساس نیست.

کرفس فرنگی

این گیاه عمدتا به علت ریشه گوشتی و ابدارش شناخته شده است. ریشه این گیاه به عنوان سبزی مصرف می شود و قابل خوردن است. زمانی که گیاه رشد خود را کامل کند ریشه گیاه به اندازه یک سیب زمینی میشود.

از ریشه کرفس در انواع غذاها استفاده می شود و خواص بی نظیری دارد.

نگهداری از سبزی کرفس و کرویز :

سبزی کرفس

نور :

این گیاه  نیاز نوری نسبتا معمولی دارد. حدود ۶ ساعت نور آفتاب برای این گیاه کافی است. برای نگهداری این گیاه در داخل خانه می تواند ظرف کاشت خود را در قسمت جنوبی خانه جایی که نورگیر دارید قرار دهید.

همچنین این گیاه قابل پرورش در ظروف کاشت، گلدان ها در تراس ، پاسیو یا بالکن است.

دما:

این گیاه هم به گرما و هم به یخ زدگی حساس است. بازه دمایی قابل تحمل توسط این گیاه بین ۱۲ تا ۲۴ درجه سانتی گراد می باشد.

به خاطر حساسیت این گیاه به دما، معمولا سبزی کرفس را در محیط داخلی خانه که دمایی متوسط دارد پرورش میدهند. اگر شما در محدود با آب و هوای گرم زندگی میکنید. گیاه را ابتدا در محیط داخلی خانه پرورش دهید و سپس زمانی که دما در حال کاهش بود به باغچه منتقل کنید.

کاشت درون ظرف کاشت می تواند به تنظیم دما با جا به جایی ظرف کاشت کمک کند.

آب:

سبزی کرفس

خاک این گیاه باید همواره مرطوب باشد. توجه داشته باشید که مرطوب بودن خاک به منظور غرقاب بودن یا لجنی بودن خاک نیست. به اندازه به گیاه آب بدهید که خاک رطوبت نسبی خود را همواره حفظ کند.

این گیاه به دلیل ساقه گوشتی و آب دار نیاز آبی نسبتا بالایی دارد. اگر شما به اندازه کافی به گیاه خود آب ندهید ساقه گیاه چروکیده و بی کیفیت خواهد شد.

کوددهی:

این سبزی از جمله سبزیجاتی است که به کوددهی پاسخی بی نظیر می دهد. در واقع این گیاه علاقه وافری به کوددهی از خود نشان میهد.

هر هفته کوددهی را برای این گیاه داشته باشید. اگر نمی خواهید از کوددهای شیمیایی استفاده کنید به پیشنهادات زیر فکر کنید.

  • کمپوست چای
  • آب آکواریوم
  • هربان

اما اگر قصد استفاده از کود شیمیایی را دارید می توانید از کوددهای با درصد نیتروژن بالا استفاده کنید. کوددهی در زمان رشد بسیار مهم است.

زمانی که می خواهید گیاه را به فضای دیگری منتقل کنید از کوددهی و غنی سازی خاک غافل نشوید.

روش تکثیر :

رایج ترین روش تکثیر کرفس ، از طریق بذر این گیاه است . برای اطلاع کامل از چگونگی کاشت سبزی کرفس کلیک کنید.

جا به جایی:

سبزی کرفس

اگر هوای محوطه بیرون شما به اندازه کافی خنک باشد، می توانید نشا این گیاه را که حداقل ارتفاع ۱۵ سانتی متر به خود گرفته است به محیط بیرون جا به جا کنید.

جا به جایی گیاه را به آرامی و تدریجی انجام دهید. به این صورت که گیاه را در روز به فضای بیرون منتقل کنید و در شب به داخل بیاورید.

۳۰ سانتی متر بین ستون ها فاصله ایجاد کنید. گیاه را در ردیف هایی با فاصله ۶۰ تا ۹۰ سانتی متر از یکدیگر بکارید.

مالچ:

برای حفظ رطوبت و جلوگیری از رشد علف های هرز بهتر است از مالچ های ارگانیک استفاده کنید.

در واقع مالچ می تواند با پوشش سطح خاک به گیاه اجازه رشد قوی تر بدهد. همچنین پوشش مالچ باعث عدم رسیدن نور به بذر علف های هرز می شود. این ممانعت علف های هرز را از بین می برد.

همچنین پوشش مالچ از تبخیر رطوبت سطح خاک به صورت موثری جلوگیری می کند.

سفید کردن ساقه :

یکی از ارزش هایی که در گیاهانی همچون سبزی کرفس و کرویز وجود دارد، رنگ سفید ساقه گیاه است. در واقع شما برای اینکه به ساقه ای سفید برسید باید رطوبت ساقه را حفظ کنید.

بدین منظور خاک اطراف بوته کرفس و کرویز را بالا می آورند و اطراف طوقه را می پوشانند. بدین صورت رطوبت در اطراف ساقه حفظ شده و در زمان برداشت سفید رنگ خواهد بود.

برداشت کرفس و کرویز :

سبزی کرفس

بذر کرفس و بذر کرویز  بعد از کاشت ۱۲۰ تا ۱۴۰ روز زمان نیاز دارد تا به مرحله برداشت برسد. زمانی که ساقه گیاه شما به ارتفاعی در حدود ۳۰ سانتی متر رسید می توانید برداشت را انجام دهید.

همچنین شما می توانید در زمان رشد، شاخه های بیرونی را برداشت کنید و اجازه دهید باقیه گیاه بماند. همچنین شما می توانید به وسیله  کاتر باغبانی از سطح خاک گیاه را برداشت کنید.

طعم این دو گیاه زمانی  که شما آ« ها  در خانه پرورش می دهید بسیار بهتر از طعم  سبزی  است که شما از بیرون خریداری میکنید.

لذت پرورش دادن این سبزی در محیط خانه را از دست ندهید.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع: پادینا گل