آلوئه تلخ

  آلوئه تلخ Aloe ferox

آلوئه تلخ Aloe ferox

آلوئه تلخ

ساکولنت ها که گیاهان بسیار مقاوم و سازگاری هستند دارای جنس ها و انواع مختلفی می باشند.آلوئه ها یکی از انواع ساکولنت ها هستند که بسیار جذاب و زیبا می باشند. در این مقاله به معرفی یکی از آلوئه ها با نام علمی Aloe ferox و نام رایج آلوئه تلخ می پردازیم.پس ما را همراهی کنید تا با این گونه بی نظیر آشنا شوید.

ویژگی های ظاهری:

  • این گونه تا  بیش از ۳ متر از ارتفاع رشد می کند.
  •  برگ های آن در رزت مرتب شده اند.
  • برگ ها گوشتی و ضخیم و به رنگ سبز تیره هستند گاهی به رنگ آبی روشن نیز به نظر می رسند.
  • در حاشیه برگ ها برآمدگی هایی به شکل تیغ به رنگ قهوه ای مایل به قرمز وجود دارند.
  • و همین طور برآمدگی های تیغ شکلی نیز از پایین تا بالا ی سطح برگ ها را فراگرفته اند.
  • گل ها با سری به شکل شمع به اندازه ۱٫۲ متر بالاتر از برگ ها قرار می گیرند.
  • رنگ گل ها از نارنجی تا قرمز متغییر می باشند.
  • بین ۵ تا ۸ شاخه وجود دارد که هر کدام از آنها دارای گل هایی با سری شبیه نیزه هستند.

شرایط نگهداری :

آلوئه تلخ

شرط ماندگاری و شادابی هر گیاه مراقبت و نگهداری درست از آن می باشد.آلوئه ها از آن دسته گیاهانی هستند که نیاز به مراقبت آسان و راحتی دارند و ما می توانیم بدون هیچ نگرانی از وجود این گونه های فوق العاده در کنار خود لذت ببریم.در ادامه ما را دنبال کنید تا شما را با شرایط نگهداری این آلوئه آشنا کنیم.

نور:

  •  اینگونه با شرایط محیطی خارج از خانه نیز خود را وفق داده و قادر به زندگی می باشد.
  •  نیاز به نور مستقیم است و نور پنجره جنوبی یا غربی برای این گیاه مناسب می باشد.

آبیاری:

  • آبیاری را حتما به صورت کامل و عمیق  انجام دهید.
  • توجه داشته باشید که زمان آبیاری را از خشک بودن خاک متوجه شوین.
  • صبح زمان مناسب تری برای آبیاری می باشد.
  • به سالم بودن زهکش ها قبل از آبیاری توجه کنید.

دما:

  • استحکام زیادی دارد و حتی تا دمای ۰ درجه را هم نیز تحمل میکند.

خاک:

  • از خاک مخصوص کاکتوس و ساکولنت برای این گیاه استفاده کنید.
  • خاک حتما باید دارای ماسه بادی ،خاک برگ و پیت ماس باشد.

کوددهی :

  •  هر دو هفته یکبار این گونه باید در تابستان کوددهی شود .
  • از کود مخصوص کاکتوس و ساکولنت استفاده کنید.
  • اگر از کریستالون استفاده میکنید درصد نیتروژن کود کریستالون شما باید پایین باشد.

تعویض گلدان:

  • گلدان انتخابی تنها ۱ سایز باید بزرگتر باشد.
  • سع کنید در فصل بهار یا اواخر زمستان تعویض گلدان را انجام دهید.
  • حتما از خاک مخصوص ساکولنت و کاکتوس استفاده کنید.
  • با وجود رشد زیاد این گیاه ،اما تعویض گلدان خیلی کم اتفاق می افتد.
  • در صورت استفاده ار گلدان بیش از حد بزرگ گیاه با پوسیدگی روبه رو می شود.

نویسنده : میترا حمزه ای

منبع : پادینا گل

آلوئه ببری

آلوئه ببری Aloe variegata

آلوئه ببری Aloe variegata

آلوئه ببری

برگ های زیبا و دو رنگ آن زیبایی و جذابیت این گونه را دو چندان کرده است.تصویر بالا متعلق به آلوئه ببری است .Aloe variegata نام علمی این گونه بی نظیر است.در این مقاله ما شما را با این آلوئه آشنا می کنیم با ما همراه باشید تا اطلاعات خود را در مورد این گونه مقاوم بیشتر کنید.

ویژگی های ظاهری:

  • یک آلوئه کوتاه و بدون ساقه است.
  • این گونه از طول تا ۳۰ سانتیمتر و از عرض تا  بیش از ۲۳ سانتیمتر رشد می کند.
  • دارای ۱۸ تا ۲۴ برگ صاف و به رنگ سبز مایل قهوه ای است که در سه رده قرار دارد.
  • هر برگ از طول تا بیش از ۱۵ سانتی متر و  از عرض تا بیش از ۶ سانتی مترقادر به رشد است.
  • برگ ها نامنظم و متنوع اند و به طور متناوب با رنگ سبز و سفید پوشیده شده اند.
  • حاشیه برگ ها به صورت گاه به گاه با دندان های کوچک سفید رنگی مسلح است.
  • گل آذین یک نژاد است و عمدتا با گیاه حلق آویز شده است.
  • گل ها نسبتا بزرگ هستند و تا طول ۴۵ سانتیمتر ، معمولا به رنگ پرتقالی با لبه های سبز می باشند
  • گل ها همچنین ممکن است به رنگ صورتی تا قرمز به ندرت زرد ظاهر شوند.

شرایط نگهداری :

آلوئه ببری

آلوئه ها بسیار مقاوم و سازگارند و ما می توانیم بدون نگرانی این گونه ها را تهیه کرده و از وجود آنها در کنار خود لذت ببریم.تنها کافی است چند نکته ی اساسی را در مورد آن ها بدانیم.ما در ادامه این نکات را برایتان بازگو میکنیم پس با ما همراه باشید.

نور:

  •  اینگونه با شرایط محیطی خارج از خانه نیز خود را وفق داده و قادر به زندگی می باشد.
  •  نیاز به نور مستقیم است و نور پنجره جنوبی یا غربی برای این گیاه مناسب می باشد.

آبیاری:

  • توجه داشته باشید که زمان آبیاری را از خشک بودن خاک متوجه شوین.
  • آبیاری را حتما بصورت کامل انجام دهید.
  • به سالم بودن زهکش ها قبل از آبیاری توجه کنید.
  • صبح زمان مناسب تری برای آبیاری می باشد.

دما:

  •  بسیار در مقابل سرما مقاوم است و حتی تا دمای ۰ درجه را هم نیز تحمل میکند.

خاک:

  • از خاک مخصوص کاکتوس و ساکولنت برای این گیاه استفاده کنید.
  • خاک حتما باید دارای ماسه بادی ،خاک برگ و پیت ماس باشد.

کوددهی :

  •  هر دو هفته یکبار این گونه باید در تابستان کوددهی شود .
  • از کود مخصوص کاکتوس و ساکولنت استفاده کنید.
  • اگر از کریستالون استفاده میکنید درصد نیتروژن کود کریستالون شما باید پایین باشد.

تعویض گلدان:

  • با وجود رشد زیاد این گیاه ،اما تعویض گلدان خیلی کم اتفاق می افتد.
  • سع کنیددرفصل بهار یا اواخر زمستان تعویض گلدان را انجام دهید.
  • حتما از خاک مخصوص ساکولنت و کاکتوس استفاده کنید.
  • گلدان انتخابی تنها ۱ سایز باید بزرگتر باشد.
  • در صورت استفاده ار گلدان بیش از حد بزرگ گیاه با پوسیدگی روبه رو می شود.

نویسنده : میترا حمزه ای

منبع : پادینا گل

آلوئه سنگی

آلوئه سنگی Aloe petricola

آلوئه سنگی Aloe petricola

آلوئه سنگی

شاید در نگاه اول متوجه نشویم که گل های زیبای این گیاه مربوط به نوعی ساکولنت می باشد ولی عکسی که مشاهده می کند با گل های جذابش متعلق به نوعی ساکولنت از خانواده ی آلوئه ها با نام رایج آلوئه ی سنگی و نام علمی  Aloe petricola است. پیشنهاد می کنم نمونه ای از این گونه را حتما در کنار خود نگهداری کنید در ادامه همراه ما باشید تا با این آلوئه جذاب آشنا شوید و بعد از آشنا شدن اطمینان دارم خود این گیاه را برای نگهداری انتخاب خواهید کرد.

ویژگی های ظاهری:

  • این گونه از آلوئه های منحصر به فردی می باشد.
  • رشد این گونه بسیار زیاد بوده و کمتر به خواب می رود.
  • رشدطولی این گونه زیبا به ۶۰ سانتی متر و رشد عرضی آن به ۹۰ سانتی متر می رسد.
  • آلوئه سنگی دارای برگ هایی طولانی و باریک است که به سمت پایین منحرف می شوند.
  • رنگ برگ های این گونه ابی-خاکستری می باشد.
  • در امتداد حاشیه های برگ ها دندانه های تیز و کوچک و قهوه ای رنگی مشاهده می شود.
  • گل دهی در اواسط تا اواخر زمستان اتفاق می افتد.
  • گل های این گونه به دو رنگ نارنجی و قرمز نمایان می شوند.
  • جوانه ها در هنگام باز شدن از کرم به زرد کم رنگ تغییر رنگ می دهند.
  • همراه جوانه ها گلبرگ های راه راه به رنگ سبز کم رنگ و بساک های قهوه ای تیره ای به صورت متراکم روی ساقه قرار دارند.
  • گل ها در یک گل آذین ساده و بدون شاخه در گیاهان جوان اتفاق می افتد.
  • در گیاهان قدیمی تر گل هاتوسط گل آذین چند شاخه ای به وجود می آیند.

شرایط نگهداری :

از تصمیم به نگهداری چندین گیاه در کنار خود دارید ما به شما آلوئه سنگی را پیشنهاد میکنیم. این گونه علاوه بر اینکه شرط اول را را که زیبایی و جذابیت است داراست نگهداری بسیار آسان و مناسبی دارد. اگر مشتاق به دانستن چگونگی نگهداری این گیاه هستین پس با ما همراه باشید.

نور:

  • به راحتی میتوان از این گونه در محیطی خارج خانه نیز نگهداری نمود.
  • آلوئه سنگی نیاز به نور مستقیم دارد و می توان آن را در نور پنجره جنوبی یا غربی قرار داد.

آبیاری:

  • توجه داشته باشید که زمان آبیاری را از خشک بودن خاک متوجه شوین.
  • به سالم بودن زهکش ها قبل از آبیاری توجه کنید.
  • آبیاری را حتما به صورت  دقیق و کامل  انجام دهید.
  • مناسب ترین زمان برای آبیاری این گونه صبح می باشد.

دما:

  •  آلوئه سنگی مقاومت بالایی داراست و تا دمای ۰ درجه قادر به زندگی است.

خاک:

  • از خاک مخصوص کاکتوس و ساکولنت برای این گیاه استفاده کنید.
  • گلدان این گونه را با خاک سبک پر کنید.

کوددهی :

  •  از کود مخصوص کاکتوس و ساکولنت استفاده کنید.
  •  هر دو هفته یکبار این گونه باید در تابستان کوددهی شود.
  • اگر از کریستالون استفاده میکنید درصد نیتروژن کود کریستالون شما باید پایین باشد.

تعویض گلدان:

  • با وجود رشد زیاد این گیاه ،اما تعویض گلدان به ندرت اتفاق می افتد.
  • حتما از خاک مخصوص ساکولنت و کاکتوس استفاده کنید.
  • سع کنیددرفصل بهار یا اواخر زمستان تعویض گلدان را انجام دهید.
  • گلدان انتخابی تنها ۱ سایز باید بزرگتر باشد.
  • از گلدان بیش از اندازه بزرگ استفاده نکنید.

نویسنده : میترا حمزه ای

منبع : پادینا گل

 

آلوئه کاستیلونیا

آلوئه کاستیلونیا Aloe castilloniae

آلوئه کاستیلونیا Aloe castilloniae

آلوئه کاستیلونیا

گل های این گونه جذاب بسیار شبیه به گل های درخت انار می باشد این گل های زیبا مربوط به  آلوئه کاستیلونیا است. جتما برایتان جالب است که بدانید چگونه می توانیم از این گونه ی مقاوم و زیبا نگهداری کنیم پس با ما همراه باشید تا شما را در گام برداشتن این راه همراهی کنیم .

ویژگی های ظاهری :

  • این گونه از جمله آلوئه های غیرمعمول می باشد.
  • آلوئه کاستیلونیا پراکندگی کمی دارد و بصورت خوشه های متراکم رشد می کند.
  • طول خوشه ها ۱۵ سانتی متر می باشد و به آرامی تا چندین پا نیز گسترش می یابند.
  • برگ ها دارای بافتی زبر هستند.
  • رنگ برگ ها سبز زیتونی است و دارای دندانه های برجسته قرمز رنگی می باشند.
  • گل دهی و رشد این گونه بیشتر در پاییز و زمستان اتفاق می افتد.
  • این گونه در گرمای تابستان خفته است در واقع و رشدی ندارد.
  •  گل های این گونه به رنگ نارنجی کم رنگ می باشند.
  •  گل آذین کوتاه تقریبا با طول ۵ سانتی متر، ساده و بدون گلدان برگزار می شود.

 

شرایط نگهداری :

حتما با دیدن عکس این آلوئه مشتاق به داشتن و نگهداری این گیاه زیبا و جذاب شده اید.جالب است بدانید که نگهداری این گونه ی فوق العاده خیلی ساده و آسون می باشد پس اگر تا الان مجذوب این گونه شده اید پس در ادامه نیز با ما همراه باشید تا شما را با نحوه ی چگونه نگهداری این گونه آشنا کنیم.

نور:

  •  این گونه را نیز می توان در محیط آزاد و خارج از خانه نگهداری کرد.
  •  آلوئه کاستیلونیا نیاز به نور مستقیم دارد و نور پنجره جنوبی یا غربی برای این گیاه مناسب می باشد.

آبیاری:

  • توجه داشته باشید که در  زمان آبیاری خاک گلدان باید خشک باشد.
  • آبیاری را حتما عمیق  انجام دهید.
  • به سالم بودن زهکش ها قبل از آبیاری توجه کنید.
  • صبح زمان مناسب تری برای آبیاری می باشد.

دما:

  • آلوئه کاستیلونیا بسیار در مقابل سرما مقاوم است و حتی تا دمای ۰ درجه را هم نیز تحمل میکند.

خاک:

  • از خاک مخصوص کاکتوس و ساکولنت برای این گیاه استفاده کنید.
  • خاک حتما باید دارای ماسه بادی ،خاک برگ و پیت ماس باشد.

کوددهی :

  •  هر دو هفته یکبار این گونه باید در تابستان کوددهی شود .
  • از کود مخصوص کاکتوس و ساکولنت استفاده کنید.
  • اگر از کریستالون استفاده میکنید درصد نیتروژن کود کریستالون شما باید پایین باشد.

تعویض گلدان:

  • با وجود رشد زیاد این گیاه ،اما تعویض گلدان به ندرت اتفاق می افتد.
  • سع کنیددرفصل بهار یا اواخر زمستان تعویض گلدان را انجام دهید.
  • حتما از خاک مخصوص ساکولنت و کاکتوس استفاده کنید.
  • گلدان انتخابی را تنها ۱ سایز  بزرگتر بگیرید.
  • در صورت استفاده ار گلدان بیش از حد بزرگ گیاه با پوسیدگی روبه رو می شود.

نویسنده : میترا حمزه ای

منبع : پادینا گل

گوجه گیلاسی گیاهی مناسب برای پرورش در گلدان

کاشت گوجه گیلاسی

کاشت گوجه گیلاسی

کاشت گوجه گیلاسی

 گوجه گیلاسی چند سالی است که زینت بخش سالاد ها شده است. این گیاه بی نظیر از تلاقی گوجه فرنگی وحشی با گوجه فرنگی خانگی توسط یکی از کشاورزان در بخش فلوریدا تولید شده و امروزه طرفداران زیادی را به خود اختصاص داده است .

معرفی :

کاشت گوجه گیلاسی بسیار آسان است. امروزه این گیاه به سبب آسانی رشد و پرورش از محبوبیت بسیاری برخوردار شده است.

گوجه گیلاسی با نام علمی Solanum lycopersicum var. cerasiforme  و نام انگلیسی cherry tomato شناخته می شود و متعلق به خانواده solanaceae  می باشد.

طعم میوه های این گیاه ترش می باشد . گوجه گیلاسی نسبت به گوجه زیتونی آبدار تر است.

اگر اولین بار است که میخواهید کاشت بذر را در منزل خود امتحان کنید ،کاشت گوجه گیلاسی شما را پشیمان نخواهد کرد.

با یکبار کاشت این گیاه شما تمام طول فصل از میوه آن بهره مند خواهید شد.

کاشت گوجه گیلاسی درون گلدان ، باغچه و باکس گل امکان پذیر است.

ویژگی های ظاهری :

  • گل : گل این گیاه کامل بوده و به صورت خوشه ای است. در هر خوشه ۴ تا ۸ گل می روید.
  • برگ : برگ های این گیاه مرکب و متناوب هستند.
  • میوه: میوه در این گیاه سته است . گوجه فرنگی دارای حفره هایی است که دانه ها در آن تشکیل می شوند

کاشت گوجه گیلاسی

نگهداری

نور :

  • کاشت گوجه گیلاسی نیازمند نور کافی است.
  • بدین منظور بهترین مکان برای کاشت این گیاه در تراس یا پشت پنجره جنوبی یا باغچه می باشد.
  • گوجه گیلاسی در سایه نیز رشد میکند.
  • میوه های این گیاه در سایه کوچک می شود.
  • سایه سنگین سبب رشد علفی ( اصطلاحا اتیوله شدن ) گیاه می شود.
  • کاشت گوجه گیلاسی نیازمند ۸ ساعت نور کامل خورشید است.
  • این گیاه به جا به جایی حساس نیست می توانید در صبح گیاه را به جایی پر نور منتقل کنید .

دما:

  • بهترین دما برای کاشت بذر گوجه گیلاسی دمای ۲۳ تا ۲۶ درجه سانتی گراد است.
  • برای نشا کاری می توانید ۶ تا ۸ هفته قبل از آخرین سرما بذر را در سینی کاشت بکارید.
  • برای کاشت گوجه گیلاسی بهترین زمان فروردین است.
  • این گیاه برای میوه دهی نیاز به نور و گرمای کافی دارد.

آبیاری :

  • کاشت گوجه گیلاسی نیازمند آبیاری منظم و کافی است.
  • بدین منظور از زمان کاشت بذر تا زمان میوه دهی خاک نباید خشک شود.
  • خشکی خاک موجب ترک برداشتن میوه ها می شود.
  • آبیاری بیش از حد نیز موجب ریزش گل و عدم و میوه دهی خواهد شد.
  • خاک همواره باید مرطوب باشد.
  • بر اساس اقلیم و شرایط آب و هوایی منطقه فاصله آبیاری متغییر است.
  • خاک نباید غرقاب شود.
  • حتما زهکشی گلدان را رعایت کنید.
  • اگر نشا را درون خاک باغچه می کارید حتما به زهکشی باغچه توجه داشته باشد.

رطوبت :

  • در کاشت گوجه گیلاسی رطوبت می تواند تسریع کننده رشد و افزاینده عملکرد باشد.
  • این گیاه حساس به رطوبت نیست.
  • رطوبت بیش از حد می تواند باعث افزایش بیماری های قارچی شود.

خاک :

  • این گیاه خاک لومی – رسی را به جهت نگهداشتن آب می پسندد.
  • برای کاشت گوجه گیلاسی درون گلدان بهتر است از خاک مخصوص کاشت بذر استفاده کنید.
  • می توانید از ترکیب پیت ماس ، کوکوپیت ، پرلیت و خاک برگ استفاده کنید.
  • همچنین می توانید خاک باغچه را به واسطه افزودن پیت ماس و پرلیت سبک کرده و از آن استفاده کنید.
  • از خاک بیش از حد رسی یا بیش از حد شنی برای کاشت گوجه گیلاسی بپرهیزید.
  • خاک مخصوص کاشت بذر نیز پیشنهاد می شود.

کوددهی :

  • برای کاشت این گیاه به صورت گسترده باید ابتدا آزمون خاک را انجام دهید.
  • بر اساس آزمون خاک و عناصر موجود ، کمبود ها را با کودهای موجود جبران کنید.
  • برای کاشت گوجه چری درون باغچه کافیست به خاک باغچه کود دامی پوسیده شده اضافه کنید .
  • می توانید از کودد های مخصوص گوجه فرنگی استفاده کنید.
  • پیشنهاد ما در ابتدا کاشت بذر استفاده از کود هربان است.

داربست بستن :

  • در زمان کاشت گوجه گیلاسی می توانید از داربست استفاده کنید.
  • داربست شما باید فلزی یا چوبی باشد.
  • داربست های پلاستیکی برای گیاه مضر است.
  • تربیت گیاه به وسیله داربست به شما میوه هایی تمیز تر و سالم تر خواهد داد.
  • تراکم بوته در زمانی که از داربست در کاشت گوجه گیلاسی استفاده میکنید بیشتر از زمانی خواهد بود که بوته بر روی زمین می خوابد.

کاشت گوجه گیلاسی

مراقبت ویژه :

  • بهترین فصل کاشت بذر گوجه گیلاسی فصل بهار است.
  • این گیاه را می توان در تمام طول سال کشت کرد.
  • برای کاشت درون گلدان یا باکس می توانید از باکس های موجود استفاده کنید.
  • گلدان های سفالی لعاب دار پیشنهاد خوبی برای این گیاه هستند.
  • گیاه را در معرض باد شدید نکارید.
  • می توانید از داربست برای گسترش این گیاه استفاده کنید.
  • از زمان کاشت بذر تا زمان میوه دهی حدود ۲ ماه زمان مورد نیاز است.

برداشت :

  • گل ها بعد از چند روز در صورت عدم وجود تنش آبی تبدیل به میوه می شوند.
  • میوه ها در ابتدا سبز رنگ هستند.
  • به مرور زمان و دریافت گرما میوه ها قرمز رنگ می شود.
  • میوه های رسیده به راحتی از بوته جدا می شوند.
  • اگر گوجه گیلاسی به راحتی از بوته جدا نمی شود زمان برداشت آن فرا نرسیده است.
  • در هنگام برداشت به هیچ وجه بوته را نکشید.
  • برای برداشت میوه گوجه گیلاسی نیاز به کاتر یا چاقو نخواهید داشت.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

گیاه رزماری

گیاه رزماری

گیاه رزماری

گیاه رزماری

هر گاه شما بخواهید از میان یک فضای سبز با طراحی حرفه ای گذر کنید ، عطر بی نظیر گیاه رزماری شما را شگفت زده خواهد کرد. علاوه بر عطر رنگ زیبای این گیاه به شما احساس تضاد زیبایی در میان سبزی سایر گیاهان می دهد.

با ما همراه باشید تا این گیاه بی نظیر را بشناسید و از طریق بذر رزماری به این گیاه بی نظیر دسترسی پیدا کنید.

معرفی :

گیاه رزماری با نام انگلیسی Rosemary و نام علمی Rosmarinus officinalis شناخته می شود. این گیاه  عضوی از  خانواده نعناعیان Lamiaceae می باشد.

این گیاه بی نظیر در فضای سبز به عنوان جدا کننده دو فضا ، تضاد رنگ و … استفاده می شود. همچنین رزماری از جمله گیاهان بی نظیری است که خواص درمانی آن زبانزد عام و خاص است. این گیاه زیبا در باغ های شفا بخش در قسمت رایحه درمانی و در باغ های خوراکی نیز مورد استفاده قرار میگیرد.

این گیاه معطر مصارف مختلفی از جمله مصارف دارویی، بعنوان چاشنی و ادویه غذاها و .. دارد.همچنین از این گیاه معمولا بعنوان پرچین همیشه سبز در باغات و در فضای سبز استفاده میشود. رزماری بومی آفریقا، اروپا و آسیای غربی است.

ویژگی های ظاهری:

  • گل : شکوفه های گیاه رزماری به رنگ آبی مایل به بنفش هستند که در تیر و مرداد ماه مشاهده میشوند. این گیاه جاذب پروانه هاست.
  • برگ: برگ ها نازک بوده و  بصورت متقابل روی ساقه ها قرار گرفته اند و معطر هستند.
  • بوته: فرم بوته ای گرد و همیشه سبز از ویژگی های بارز این گیاه چند ساله است که گاهی ارتفاع آن به دومتر هم میرسد.

شرایط نگهداری :

نور :

  • گیاه رزماری نسبت به تابش مستقیم خورشید مقاومت بسیاری دارد.
  • این گیاه را می توان به راحتی در مناطق گرمسیر با تابش مستقیم کشت کرد.
  • از جمله گیاهانی است که تا حد معقولی می تواند سایه را تحمل کند.
  • سایه بیش از حد سبب رشد علفی ( اتیوله ) شدن گیاه میگردد.
  • شما می توانید این گیاه را در ترکیب با ناز آفتابی کشت کنید.

دما:

  • از جمله گیاهان مقاوم به سرما است.
  • این گیاه می تواند در شهرهایی مانند اردبیل و تبریز کشت شود.
  • بازه دمایی خاصی برای این گیاه در نظر گرفته نمی شود.
  • از نظر گرما نیز گیاهی مقاوم به گرما به شمار می رود.

آبیاری :

  • نسبت به کم آبی گیاه مقاومی است .
  • آبیاری بیش از حد برای این گیاه می تواند موجب مشکلات قارچی شود.
  • از جمله گیاهان مناسب زری اسکیپ ( خشک منظر سازی) به شمار می رود.

رطوبت :

  • نسبت به رطوبت حساس نیست.

خاک :

  • زمین آهکی را می پسندد.
  • گیاه مناسبی برای اکثر باغچه های ایران با اسیدیته قلیایی به شمار می رود.
  • مقاوم به خشکی خاک است.
  • مقاوم به شوری خاک است.
  • این گیاه از نظر مقاومت به شوری و خشکی خاک از گیاه اسطوخودوس پیشی میگیرد.
  • این گیاه از جمله گیاهان مقاوم به آفات و بیماری ها می باشد. در نتیجه اگر در باغچه خود از مشکلاتی چون وجود نماتد ها رنج می برید این گیاه می تواند انتخاب مناسبی باشد.

کوددهی:

  • از جمله گیاهان مقاوم به خاک فقیر است.
  • کوددهی در رابطه با این گیاه ضروری نمی باشد.
  • بهتر است در هنگام کاشت در باغچه ، خاک باغچه با کود دامی پوسیده تغذیه شود.

تکثیر:

تکثیر این گیاه از روش های بذر ، قلمه گیری و خوابانیدن امکان پذیر است.

کاشت بذر رزماری:

  • بذر را از شرکتی معتبر تهیه کنید.
  • سوراخ هایی به عمق ۳ برابر قطر بذر در خاک ایجاد کنید.
  • بذر را درون سوراخ ها قرار دهید.
  • بر روی بذر به آرامی خاک بریزید.
  • آبیاری را به گونه ای که بذر پراکنده نشود انجام دهید.

قلمه گیری رزماری :

  • ساقه ای که سالم و چوبی شده باشند را انتخاب کنید.
  • بهترین زمان برای قلمه زدن بهار یا پاییز است.
  • به اندازه ۱۰ تا ۱۵ قلمه تهیه کنید.
  • برگ های پایین را تا ارتفاع ۳ تا ۴ سانتی متری جدا کنید.( این کار به منظور جلوگیری از پوسیدگی انجام می شود.)
  • قلمه را در خاک مناسب قلمه گیری قرار دهید.
  • هر گاه خاک خشک شد آبیاری را انجام دهید.

خوابانیدن :

  • گودالی حفر کنید.
  • ساقه را به آرامی درون گودال قرار دهید به گونه ای که قسمتی از ابتدا گیاه بیرون از خاک قرار بگیرد.
  • بر روی ساقه خاک بریزید.
  • ساقه از محلی که خاک بر روی آن ریخته شده است ریشه خواهد داد.

برداشت :

  • هر زمان که می خواهید می توانید از این گیاه برداشت داشته باشید.
  • بیشتر از ۲۰ درصد گیاه را برداشت نکنید.

میتوان گیاه رزماری را خشک کرد و مصرف کرد. برای خشک کردن قبل از اینکه گل بدهد شاخه هارا ببرید، دسته های رزماری را که جدا کردید را برعکس کرده و آویزان کنید. بعد از خشک شدن برگ هارا از ساقه ها جدا کنید.

گیاه مارچوبه

گیاه مارچوبه asparagus 

گیاه مارچوبه asparagus 

گیاه مارچوبه

معرفی گیاه مارچوبه :

گیاه مارچوبه یک گیاه علفی چند ساله است و ۲ سال زمان نیاز دارد تا کاملا پرورش یابد ، و وقتی کاشته شد می توان ۲۰سال در آن زمین مارچوبه داشت.  پایه نر و ماده آن از هم جداست.مارچوبه متعلق به خانواده مارچوبه سانان Asparagaceae است.  این گیاه بومی آمریکا می باشد.

گیاه مارچوبه دارای خواص زیادی است که از بین آن ها می توان به ، کاهش کلسترول خون و تنظیم فشار خون اشاره کرد.

ویژگی های ظاهری :

بخش ساقه مارچوبه خوراکی می باشد و در سطح ساقه زائده هایی وجود دارد که در واقع برگ های آن هستند.

گیاه مارچوبه ریزوم دارد و پس از رشد از طریق ریزوم گسترش می یابد.

برجستگی های سر ساقه محل رویش گل هستند.

انواع معروف گیاه مارچوبه

مارچوبه سبز

مارچوبه قرمز

گیاه مارچوبه

شرایط نگهداری  :

نور:

نیاز به نور زیاد دارد، اما از آفتاب شدید مانند بعد از ظهر تابستان باید محافظت شود.

دما:

به آب و هوای معتدل نیاز دارد ، از یخ زدگی و گرمای بعد از ظهر تابستان محافظت شود.

بهترین مناطق برای کاشت ان مناطق با روز های گرم و شب های خنک است.

به ۹۰-۱۵۰ روز خنک نیاز دارد.

آبیاری :

خاک آن باید همواره مرطوب باشد اما خیس بودن پیوسته خاک به مازچوبه آسیب می زند.

بهتر است یک بار در هفته آن را عمیقا آبیاری کنید تا اینکه هر روز آن را مقدار کمی آب بدهید.

خاک :

خاک آن باید غنی و دارای زهکش بسیار قوی باشد ، چون گیاه خاک همواره خیس را نمی پسندد.

اگر خاک در دسترس شما سنگین است و زهکش خوبی ندارد ، گیاه راه در جعبه بلند بکارید که آب از طریق نیروی ثقلی خارج شود.

خاک آن باید کاملا از علف هرز خالی شود.

کوددهی:

کوددهی به گیاه جوان:

در دوره های اولیه گیاه به فسفر زیادی نیاز دارد تا ریشه دهی آن تقویت شود.

کودی انتخاب کنید که فسفردار باشد و آن را در زمان کاشت یا در فصل اول کاشت به آن بدهید.

کوددهی به گیاه نیمه بالغ:

کوددهی در این دوره بستگی به محل کاشت دارد ، اگر آن را در باغچه یا زمین کاشت پرورش میدهید،که گیاهان دیگری هم از آن خاک تغذیه می کنند ، بهتر است مقداری کود که دارای نیتروژن باشد را استفاده کنید ، تا رشد قسمت های سبز گیاه تقویت شود.

کوددهی سالیانه :

اگر از کود محلول استفاده می کنید ، هر دو هفته همراه آب آبیاری باید کوددهی شود.

اگر از کود هایی استفاده می کنید که در طول زمان و با توجه به دما مواد غذایی وارد خاک می کنند ، معمولا یک بار در سال باید کوددهی صورت گیرد( به نوشته روی بسته توجه کنید.)

اگر از کود ارگانیک استفاده می کنید،کود ماهی مناسب ترین گزینه است اما از دیگر کود ها هم میتوان استفاده کرد.

کاشت بذر مارچوبه:

زمان کاشت ، اوایل بهار بعد از آخرین سرما و اولین زمانی که خاک قابل کاشت باشد.

تا ۱۰ سانتی متری عمق خاک باید با کمپوست غنی شده باشد ، و بذر باید در عمق ۲۰-۱۰ سانتی متری کاشته شود و وقتی تاج آن مشاهده شد باید ۴ سانتیمتر مالچ روی آن ریخته شود.

و همچنین اگر میخواهید نشا آن را منتقل کنید وقتی حدودا ۲۵ سانتی متر رشد کرد آن را به زمین اصلی منتقل کرده و در عمق ۱۰ سانتی متری خاک بکارید.

۳۰ سانتی متر بین هر دو جوانه فاصله باشد ،چون ریشه ها گسترش می یابند.

اگر میخواهید ان را در گلدان بکارید ، گلدان باید حداقل ۶۰ لیتری باشد.

برداشت:

بعد از دو سال ، مارچوبه هایی که از مداد ضخیم تر هستند را می توانید برداشت کنید.

باید ان را از محل خروج از خاک ببرید.

گیاه مارچوبه

 

هندوانه ابوجهل Citrullus colocynthis

هندوانه ابوجهل Citrullus colocynthis

هندوانه ابوجهل Citrullus colocynthis

هندوانه ابوجهل

 

معرفی هندوانه ابوجهل:

هندوانه ابوجهل از خانواده ی کدوییان Cucurbitaceae  است.

این گیاه بومی آفریقا شمالی ، بخش میترانه ای آسیا و بخش های جنوبی اروپا می باشد .

هندوانه ابوجهل به خاطر خواص دارویی فراوانش شناخته شده است .

ویژگی های ظاهری هندوانه ابوجهل:

دارای یک ریشه اصلی است که مستقیم رشد می کند و ریشه ها از آن انشعاب می یابند ، ریشه ها گوشتی و آبدار هستند.

برگ های آن به سه تا هفت لوب تقسیم شده اند و بسیار شبیه به برگ های هندوانه هستند.

هندوانه ابوجهل

شرایط نگهداری هندوانه ابوجهل :

نور :

به نور با مدت زمان متوسط ۸ ساعت در روز و به صورت مستقیم نیاز دارد.

آبیاری :

با توجه به این گیاه در حالت طبیعی با باران سالیانه ۲۵۰-۱۵۰۰ میلی لیتر رشد کافی دارد ، نیاز آبی شدیدی ندارد و با آبیاری متوسط و منظم سازگاری دارد .

با توجه به اینکه ساقه های گوشتی و پر آب دارد، آبیاری زیاد و ماندن آب به مدت طولانی در خاک باعث پوسیدگی ریشه می شود.

بین دو آبیاری خاک باید تقریبا خشک شود اما گیاه نباید به مدت طولانی خشکی را متحمل شود.

فضای مورد نیاز :

باید در باغچه کاشته شود.

ارتفاع رشدی زیادی ندارد اما گسترش می یابد.

خاک :

به خاک سبک لومی شنی با زهکش قوی نیاز دارد ، آب نباید مدت طولانی در خاک بماند.

خاک باید حاوی مواد غذایی باشد ، ph مناسب ۶-۷ است.

دما :

دمای بین ۱۵ – ۲۸ درجه سانتی گراد.

 کوددهی :

نیاز کودی خاصی ندارد. خاک از ابتدا کاشت باید حاوی مواد غذایی باشد.

کاشت بذر هندوانه ابوجهل :

از طریق بذرتکثیر می شود. گیاهی سریع رشد است. به طور میانگین هر بذر ۲۰ میوه میدهد.

پیش از کاشت بذر باید دو روز در آب خیسانده شود.

زمان کاشت :

بهترین زمان برای کاشتن بذر این گیاه اواخر بهار می باشد. دمای مناسب برای زمان کاشت ۲۰ -۲۵ درجه سانتی گراد است.

مکان کاشت :

می توانید ابتدا آن را در گلدان بکارید ، سپس به بستر کاشت اصلی منتقل کنید ، یا از ابتدا آن را در محل مورد نظر بکارید. در زمین اصلی بین محل کاشت هر بذر/ نشا با دیگری باید حدودا نیم متر فاصله وجود داشته باشد.

هندوانه ابوجهل

برداشت:

۱-وقتی محل اتصال میوه به گیاه شروع به خشک شدن کرد ، میوه رسیده است.

۲- قسمت روی زمین زرد می شود.

۳-یکی دیگر از عواملی که برای تشخیص رسیده بودن هندوانه ابوجهل می تواند کمک کند ،صدای آن است. چک کردن آن شبیه به هندوانه معمولی است . میوه رسیده تر درونش بافت نرم تری دارد و وقتی به آن ضربه بزنید صدای دامب دامب میدهد اما میوه نرسیده صدای کمی دارد و به اندازه میوه رسیده در آن نمی پیچد.

 

 

فواید و خواص درمانی هندوانه ابوجهل :

این گیاه دارای خواص درمانی بسیار زیادی است ، در اینجا به چند مورد اشاره میکنیم

هندوانه ابوجهل باعث ترشح انسولین از پانکراس می شود و باعث کاهش گلوکز و موتد لیپیدی خون می شود ، در نتیجه برای افرادی که مبتلا به دیابت هستند بسیار مفید است .

بعضی تحقیقات نشان داده اند که باعث افزایش رشد مو می شوند و می توان از آن به عنوان یک دارو برای افراد طاس استفاده کرد. اما این مشاهدات هنوز اثبات نشده است.

مقدار بسیار کم از این هندوانه (سه بار مصرف ۱۰۰ میلی گرمی ) باعث بروز اسهال می شود و مقدار بیشتر(۱۵۰۰ mg  ) باعث خونریزی روده می شود.

پودر میوه خشک شده این گیاه خاصیت انگل کشی دارد.

** مصرف هندوانه ابوجهل دربرخی افراد حساسیت های شدید به وجود می آورد و حتما باید زیر نظر پزشک مصرف شود.

نویسنده : یسنا لوافیان نژاد

منبع: پادینا گل

پرورش چغندر قند | حرفه ای همانند کشاورزان و شیرین همانند شکر

چغندر قند Sugar beet

چغندر قند Sugar beet

چغندر قند

پرورش چغندر قند | حرفه ای همانند کشاورزان و شیرین همانند شکر

یکی از مهم ترین تولیدات کشاورزی در ایران عزیزمان چغند قند است . چغندر قند از نظر تجاری ، اقتصادی ، کشاورزی و … از اهمیت ویژه ای برخوردار است . حقایق جالبی در رابطه با این گیاه زیبا وجود دارد که می خواهیم در این مقاله به صورت کامل به شرح آن بپردازیم .

شاید شما هم شنیده باشید که کاشت و برداشت چغند قند سخت است. ما به راحت ترین شکل ممکن به شما آموزش خواهیم داد . پس اگر شما دوست دارید چغندر قند را به صورت حرفه ای پرورش دهید و در شیرین ترین حالت ممکن برداشت کنید با ما همراه باشید.

معرفی چغندر قند :

چغندر قند از خانواده تاج خروس   Amaranthaceae، گیاهی است که به خاطر ریشه شیرینش شناخته شده است .چغندر قند از هم خانواده های اسنفناج به شمار می رود. پس برگ های آن هم به علت داشتن مواد مغذی فراوان می تواند به عنوان سبزی مورد استفاده قرار گیرد. چغندر قند گیاه آسانی است و به راحتی می توان آن را پرورش داد. باور این مساله سخت است اما برگ های چغندر قند به قدری خاصیت دارند که نباید به همین آسانی از کنار آنها رد شوید.

اگر بخواهیم کمی تخصصی تر چغندر را مورد بررسی قرار دهیم باید بگوییم چغند قند گیاهی دو ساله است که در سال اول برگ ها بر روی سطح خاک می خوابند و در سال دوم ساقه و گل و در نهایت بذر تکثیر می شود.

در ایران این گیاه بی نظیر به صورت غالب در اقلید ، شهر کرد و تربت حیدریه کاشته می شود.

ویژگی ظاهری چغندر قند :

  • برگ : برگ های پهن و بلند سبز دارد که به صورت بوته می رویند. معمولا در طول زندگی یک چغندر قند ۷۰ تا ۱۰۰ برگ تولید می کند. همچنین برگ های بیرونی سن بیشتری از برگ های درونی دارند.
  • غده :علت معروفیت این گیاه ، غده شیرین و پر از مواد مغذی است .

دیگر اعضای خانواده چغندر قند:

  • چغندر لبویی قرمز
  • چغندر لبویی زرد
  • چغندر رنگی
  • برگ چغندر

چغندر قند

نگهداری گیاه چغندر قند  :

نور:

  • معمولا این گیاه نور خوب را می پسندد
  • هر چقدر برگ ها گسترش بیشتری پیدا کنند نور بیشتری را جذب کرده و غده شیرین تر خواهد شد.
  • چغند قند نیاز به روزهای طولانی دارد. پس به بیان علمی نسبتا روز بلند است.

دما:

  • گیاهی نسبتا مقاوم به سرما به شمار می رود.
  • گرما را اصلا دوست ندارد و گرمای زیاد سبب از بین رفتن گیاه می شود .
  • سینی کاشت را در مکانی قرار دهید که دارای دمای معتدل باشد.(حدود دمای اتاق)
  • حداکثر دمای قابل تحمل برای آن حدود ۳۵ درجه سانتی گراد است.
  • قابل کاشت به صورت نشا است .
  • جوانه زنی از دمای ۴ درجه تا ۱۶ درجه امکان پذیر است اما بهترین دما ۲۵ درجه است .

چغندر قند

آبیاری:

  • خاک آن باشد همواره مرطوب باشد اما خیس نباشد.
  • اگه خیسی خاک بیش از حد و طولانی مدت می تواند باعث پوسیدگی ریشه شود.
  • توجه داشته باشید که چغندر به خشکی مقاوم است اما برای بهترین رشد به آبیاری منظم نیاز دارد.

رطوبت :

  • چغندر نیاز به رطوبت ندارد.
  • بذر چغندر نیاز به رطوبت ۱۲۰ درصدی دارد.
  • بعد کاشت بذر حتما آبیاری را سطحی انجام دهید و تا زمان سبز شدن بذر سطح خاک خشک نشود.

خاک:

  • خاک لومی با پیت ماس و مواد مغذی فراوان که سنگ نداشته باشد بسیار مناسب است.
  • این گیاه بسیار مستعد بروز قارچ است ، پس حتما از گلدان و یا سینی کاشت تمیز استفاده کنید.
  • چون مهمترین بخش گیاه ریشه آن است
  • توجه داشته باشید که خاک فسفر کافی داشته باشد.

کوددهی:

  • پس از انتقال علاوه بر فسفر به نیترات خاک هم توجه داشته باشید.
  • این گیاه به دلیل داشتن ریشه قطور و پر قند مصرف پتاسیم و فسفر بالایی دارد .

کاشت بذر چغندر قند :

  • در هر گودال ۳-۴ بذر بکارید. روی بذر ها باید حدود ۱ سانتی متر خاک باشد.
  • زمان کاشت:اگر در باغچه می کارید در اوایل بهار یا پاییز بکارید.
  • جوانه زنی ۵ تا ۱۰ روز زمان می برد
  • مکان کاشت:هم در باغچه و هم در گلدان می توانید چغندر را پرورش دهید.۵سانت عمق کاشت و ۱۵ سانت فاصله ردیف های کاشت در نظر گرفته شود.

برداشت :

  • ۵۰ تا ۷۰ روز بعد از کاشت بذر ، چغندر قند قابل برداشت است .
  • زمانی که رشد برگ های جوان با کندی و توقف مواجه می شود. ب
  • رگ ها شروع به پیر شدن میکنن و بافتشان سفت و خشک و رنگشان زرد می شود.

 

نویسنده : یسنا لوافیان نژآد

ویرایشگر و تکمیل کننده : نسیم خدابنده لو

منبع : فروشگاه بذر و گل پادینا

 

سبزی جعفری

سبزی جعفری Parsley

سبزی جعفری Parsley

سبزی جعفری

معرفی سبزی جعفری :

جعفری یکی از پرچم داران سبزیجات پر طرفدار به شمار میرود . این گیاه با نام انگلیسی Parsley  و نام علمی petrpselinum  شناخته می شود.

به صورت کلی این گیاه فصلی به راحتی از طریق بذر تکثیر می شود .

این سبزی خوش عطر را می توان به راحتی در منزل کاشت و در آشپزی و خوراکی از آن به صورت تازه استفاده کرد و خواص متنوع آن بهره برد.

سبزی جعفری دارای درصد بالایی ویتامین A  و C  و B  می باشد. همچنین از نظر عناصر معنی چون آهن ، پتاسیم ، مس و روی غنی است.

سبزی جعفری  گیاهی کم نیاز است که در پشت پنجره خانه هم به راحتی پرورش داده می شود.

ویژگی ظاهری سبزی جعفری:

  • برگ های این گیاه سبز تیره و ۳ گوش بوده و در نهایت به برگ های فر یا مسطح تقسیم می شوند.
  • این گیاه به صورت معمول حدود ۳۶ سانتی متر ارتفاع و عرض به خود میگیرد.
  • گلدهی این گیاه در سال دوم و ارتفاع ۶۰ تا ۹۰ سانتی رخ می دهد. اما برگ ها در سال دوم طعم و خاصیت خود را از دست می دهند.

انواع سبزی جعفری :

  • جعفری فر

Petrpselinum var. crispum

  • جعفری معمولی دارای عطر و مزه قوی تر است

Petrpselinum var. tuberosum

  • جعفری هامبورگ به علت ریشه های متورم و خوراکی پرورش داده می شود .

Petrpselinum var. neapolitanum

نگهداری سبزی جعفری :

نور :

  • جعفری از جمله گیاهانی است که هم در نور کامل و هم در سایه روشن رشد میکند.
  • اگر میخواهید بذر جعفری را در خانه پرورش دهید توجه داشته باشید که ظرف کاشت مورد نظر نزدیک پنجره قرار گرفته باشد.
  • شما میتوانید برای پرورش جعفری از نور فلوئور سنت نیز استفاده کنید. منبع نوری خود را حداقل در ۹ سانتی متری برگ ها قرار بدهید.

دما:

  • این گیاه تا -۶ درجه سانتی گراد را تحمل میکند.
  • جعفری بهترین عملکرد را در آب و هوای خنک یا نسبتا گرم خواهد داشت .
  • اگر در مکانی زندگی میکنید که گرم است ، بهتر است که ظرف کاشت را در جایی قرار بدهید که نسبتا سایه روشن باشد.

آبیاری:

  • با وجود اینکه گیاه جعفری در خاک مرطوب بهترین رشد را دارد اما متحمل به خشکی نیز هست.
  • در واقع جعفری گیاهی تطبیق پذیر با نیاز نگهداری پایین است.
  • هیچ گاه اجازه ندهید که خاک شما کاملا خشک شود. آبیاری روزانه و عمیق بهترین نوع آبیاری است.

خاک :

  • بهترین خاک برای کاشت بذر جعفری، خاک مرطوب ، لومی و دارای زهکش مناسب است.
  • با اضافه کردن کمپوست یا مواد مغذی به خاک سبزی جعفری ،از جمله پیت ماس شرایط رشد بهینه را برای بذر جعفری فراهم سازید.

کوددهی:

  • اگر شما در ابتدای کاشت از مواد آلی برای غنی سازی خاک استفاده کرده باشید نیاز به کوددهی نخواهید داشت.
  • اما اگر احساس میکنید که عملکرد گیاه شما مناسب نیست میتوانید ۲ هفته یکبار از کود ۲۰-۲۰-۲۰ استفاده کنید.

سبزی جعفری

کاشت بذر جعفری:

بخش اول : آماده سازی شرایط

  •   بذر جعفری مورد نظر خود را با توجه به ویژگی های مورد توجهتان انتخاب کنید.
  • سعی کنید ظرف کاشت را در قسمتی قرار دهید که نور کافی و گرما دریافت میکند. پنجره جنوبی بسیار مناسب است.
  •  بهترین ترکیب خاک برای کاشت بذر جعفری ۵۰ درصد خاک برگ و ۵۰ درصد کمپوست است.

بخش دوم : آماده سازی بذر

مرحله اول : بذر جعفری را در آب حاوی مایع ظرفشویی بخیسانید.

یک لیوان بزرگ را با آب ولرم پر کنید. سپس بذرها را درون لیوان بریزید و اجازه بدهید ۱ ساعت در آب باقی بمانند.

دمای بالای آب و مایع سبب از بین رفتن پوشش بذر می شود. به همین جهت بذر شما به راحتی جوانه می زند.

مرحله دوم : بعد از یک ساعت بذرها را از محلول آب و صابون خارج کنید.۰

بذر جعفری را بشویید و درون لیوانی که فقط حاوی آب است قرار دهید. اجازه دهید بذرها ۲۴ ساعت درون آب خیس بخورند.

بعد از ۲۴ ساعت بذر جعفری را از آب خارج کرده و اجازه بدهید درون پارچه خشک شود

مرحله سوم : بذرها را درون ظرف کاشت قرار بدهید.

اگر میخواهید بذرهای شما زودتر جوانه بزنند می توانید ابتدا آنها را درون ظرف کوچکتر بکارید و سپس انتقال دهید.

به صورت روزانه آبیاری را انجام دهید.

بخش سوم: کاشت بذر سبزی جعفری

کجا:

شما می توانید سبزی جعفری را در سینی های کاشت سبزی یا گلدان  یا باغچه بکارید .

 

چه زمان :

اگر میخواهید بذرها ها را در باغچه بکارید، ۳ تا ۴ هفته قبل از اخرین یخ بندان این کار را انجام دهید.

برای سرعت بخشی به جوانه زنی یک شب قبل از کاشت بذرها را خیس کنید. در محیط خانه میتوانید ۲٫۵ تا ۳ ماه قبل از اخرین سرما زمستانه بکارید.

سبزی جعفری

 

برداشت:

زمانی که گره سوم ساقه ها را مشاهده کردید میتوانید برداشت را انجام بدهید.

در سال اول شما باید برگ های را از قسمت بالایی گیاه با کمی فاصله از طوقه برداشت کنید.

در سال دوم طعم و عطر برگ ها کمتر می شود .

اما شما میتوانید اجازه دهید که گیاه جعفری در سال دوم به گلدهی برسد. بدین ترتیب بذر گیاه را برداشت کنید.

می خواهید گوجه فرنگی را پرورش بدهید؟!

کاشت گوجه فرنگی

کاشت گوجه فرنگی

کاشت گوجه فرنگی

لذت استفاده از گوجه فرنگی هایی که توسط خودتان پرورش داده شده باشد وصف ناپذیر است. چگونه ؟!! ما به شما به ساده ترین شکل می گوییم که چگونه برای مدت زمان طولانی از یک بذر گوجه فرنگی خوش طعم و خوش رنگ برداشت کنید.

با ما همراه باشید تا با این گیاه ویژه آشنا شوید ، سپس ما شرایط نگهداری این گیاه را بررسی خواهیم کرد و در نهایت کاشت و و برداشت مورد بررسی قرار میگیرد.

معرفی :

گوجه فرنگی با نام انگلیسی Tomato   و نام علمی Solanum lycopersicum شناخته می شود. این صیفی خوش طعم و رنگ متعلق به خانواده Solanaceae است. از نظر دوره زندگی گوجه فرنگی بسته به رقم و گونه کاشته شده گیاهی یکساله یا چند ساله است.

معمولا این گیاه به عنوان گیاهی یکساله در مناطق معتدل و سردسیر کاشته می شود. به دلیل تنوع بی نظیر اقلیم در ایران گوجه فرنگی در شهرهای متفاوت در زمان های متفاوتی کاشته می شود.

نکته قابل توجه در رابطه با این گیاه ، حساسیت آن به سرما است. در واقع هر زمان که سرما گیاه را تهدید نکند می توانید آن را بکارید. این جمله به معنای بی تفاوتی این گیاه به طول روز نیز می باشد.

ویژگی های ظاهری :

گل : گل این گیاه کامل بوده و به صورت خوشه ای است. در هر خوشه ۴ تا ۸ گل می روید.

برگ : برگ های این گیاه مرکب و متناوب هستند.

میوه: میوه در این گیاه سته است . گوجه فرنگی دارای حفره هایی است که دانه ها در آن تشکیل می شوند.

شرایط نگهداری:

نگهداری از گوجه فرنگی در وهله اول کار سهل و آسانی نیست اما ما به شما قول می دهیم با مطالعه این مقاله بتوانید به راحتی بوته گوجه فرنگی خود را از بذر پرورش دهید و از میوه های خوش طعم و سالمش استفاده کنید.

نور:

همانطور که می دانید یکی از مهم ترین موارد در چرخه رشد گیاه دریافت نور است.  گوجه فرنگی از این قاعده مستثنی نخواهد بود .

  • کاشت گوجه فرنگی نیاز به فضایی با نور کافی و کامل دارد.
  • اگر شما می خواهید بوته گوجه فرنگی را در گلدان یا باکس کاشت پرورش دهید ، باکس را در بالکن یا جایی که نور کافی دریافت کند قرار بدهید.
  • گوجه فرنگی نیاز به ۶ تا ۸ ساعت نور مستقیم دارد.
  • توجه داشته باشید که سایر گیاهان بعد از رشد بر روی بوته سایه اندازی نداشته باشند.
  • نور بیش از حد سبب گیاه سوزی می شود.
  • اگر می خواهید گوجه فرنگی را به صورت نشا به زمین منتقل کنید ، حتما مراحل سازگاری را انجام دهید.

دما:

یکی از عوامل مهمی که در رشد ، گلدهی و میوه دهی گیاهان موثر واقع می شود دما است. هر گیاهی در بازه دمایی خاصی حداکثر بازدهی و عملکرد را دارا است.

  • گوجه فرنگی گیاهی حساس به سرما است.
  • حساسیت به سرما در گوجه فرنگی باعث می شود که کاشت آن در فصول خاصی محدود شود.
  • بازه دمایی بهینه برای کاشت این گیاه ۱۹ تا ۲۹ درجه سانتی گراد است.
  • توجه داشته باشید که بهترین بازه دمایی برای جوانه زنی ۲۴ تا ۲۶ درجه سانتی گراد می باشد.
  • اگر می خواهید بذر را مستقیما در زمین بکارید ، دمای خاک شما باید بالای ۱۹ درجه سانتی گراد باشد.
  • گوجه فرنگی تا دمای ۰ درجه را می تواند تحمل کند اما کمتر از این دما از بین می رود.
  • بهترین زمان کاشت برای بذر گوجه فرنگی بعد از اخرین سرمای بهاره است.
  • در واقع اواخر فروردین زمان مناسبی برای کاشت این محصول در کرج و تهران به شمار می رود.
  • برخی از ارقام گوجه فرنگی به گرما مقاوم هستند. اما گرمای بیش از حد نیاز آبی را افزایش می دهد.

آبیاری:

با توجه به بحران های شدید آب در ایران و اهمیت آبیاری در گیاهان استفاده از روش های آبیاری نوین می تواند گزینه خوبی در سطوح گسترده باشد. اما باید توجه داشت که مزایا و معایب هر روش آبیاری باید به خوبی بررسی و شناخته شود.

  • موفقیت در کاشت گوجه فرنگی تا حد زیادی بستگی به شرایط آبیاری گیاه دارد.
  • گوجه فرنگی از جمله گیاهان با نیاز آبی بالا است.
  • زمانی که شما بذر را می کارید تا زمانی که بذرها جوانه بزند خاک نباید خشک شود.
  • شما می توانید از آبیاری قطره ای در کاشت گوجه فرنگی استفاد کنید.
  • از جمله مزایای آبیاری قطره ای عدم ایجاد تنش آبی و صرفه جویی در مصرف آب و از جمله معایب آن شور شدن خاک است. اگر از این سیستم استفاده می کنید به فکر حل مشکل آن باشید.
  • خاک گوجه فرنگی باید همواره مرطوب باشد.
  • خاک نباید غرقاب یا خیس شود.
  • آب نباید به هیچ وجه بر روی خاک باقی بماند.
  • تا جای ممکن سعی کنید آب بر روی برگ های بوته نریزد.
  • بهترین زمان برای آبیاری این گیاه صبح زود است.
  • بعد از هرس به هیچ وجه آب نباید بر روی ساقه یا برگ ها بریزد. سعی کنید آبیاری با زمان هرس متفاوت باشد.

خاک:

یکی از عوامل محدود کننده در رشد گیاهان خاک است. هر گیاهی برای رشد خود از خاک عناصر مورد نیازش را تامین میکند. به همین جهت خاک علاوه بر نقش نگهداری بوته ، نقش تغذیه را بر عهده دارد.

  • خاک شما باید دارای زهکش مناسبی باشد.
  • کاشت گوجه فرنگی در خاک حاصلخیز پاسخ بسیار خوبی می دهد.
  • میزان باردهی بوته گوجه فرنگی با میزان حاصلخیزی خاک رابطه مستقیم دارد.
  • در زمان کاشت حتما تغذیه کودی را در نظر داشته باشید.
  • اگر میخواهید در سطح عظیمی کاشت را انجام دهید حتما آنالیز خاک ، گیاه را انجام بدهید.
  • بهترین اسیدیته برای گوجه فرنگی اسیدیته ۶ تا ۷ است.
  • گوجه فرنگی از جمله گیاهانی است که خاک اسیدی را می پسندد.

کوددهی:

کاشت گوجه فرنگی

هر خاکی تا حد معینی قدرت تامین عناصر مورد نیاز گیاه را خواهد داشت. بعد از مدتی خاک از عناصر مصرفی گیاه خالی شده و اصطلاحا فقیر می شود. برای جلوگیری از این رخداد باید کوددهی یا تغذیه در نظر گرفته شود.

  • در ابتدا کاشت اگر می خواهید در زمین بوته را بکارید خاک را با هوموس اصلاح کنید.
  • از کوددامی پوسیده استفاده کنید.
  • کود مرغی دارای نیتروژن فراوانی است اما زمین را شور می کند.
  • در مقیاس بزرگ از ۲۰ تا ۳۰ تن کوددامی پوسیده استفاده کنید.
  • در مقیاس بزرگ از ۲۵۰ تا ۳۰۰ کیلوگرم ازت در هکتار ، ۱۰۰ تا ۱۵۰ کیلوگرم پتاسیم و ۱۵۰ تا ۲۰۰ کیلوگرم فسفر در هکتار استفاده کنید.
  • برای کاشت گوجه فرنگی در سطح خانگی کافیست از کود هیومیک اسید یا کود ۵-۱۰-۵ استفاده کنید.
  • همچنین برای اصلاح و بهبود خاک می توانید از کود معدنی هربان استفاده کنید.

کاشت:

برای کاشت گوجه فرنگی از بذر آن استفاده می کنند. گوجه فرنگی دارای تنوع بسیاری زیادی است . شما می توانید از فروشگاه پادینا گل بذر گوجه فرنگی مورد نظر خود را خریداری نمایید.

برای مطالعه روش کاشت بذر گوجه فرنگی می توانید بر روی کلمه کلیک کنید.

هرس و تربیت :

گوجه فرنگی در دو نوع بوته ای و درختی وجود دارد. گونه درختی ارتفاع بسیاری گرفته و نیاز به داربست دارد. در گونه بوته ای از روش خوابانیدن برای پرورش و تربیت استفاده می شود.

داربست بستن گوجه فرنگی :

  • در انواع گونه درختی رایج است.
  • در این نوع یک قیم در نظر گرفته می شود و به وسیله نخ بوته تربیت می شود.
  • این نوع رشد ارتفاعی بیشتری دارد .
  • گونه های درختی به بیماری حساسیت کمتری از خود نشان می دهند.
  • برای تربیت گوجه فرنگی و داربست بستن یک شاخه اصلی انتخاب شده و ۴ شاخه بر روی شاخه اصلی در نظر گرفته می شود. باقی شاخه ها حذف می شود.

خوابانیدن:

  • یکی از عادات رشد گوجه فرنگی تولید ریشه های نا به جا است.
  • در کاشت گوجه فرنگی بوته ای بعد از آنکه بوته به قدر کافی رشد کرد خوابانیدن را انجام می دهند.
  • روش خوابانیدن عملکرد بوته را افزایش می دهد.
  • ساقه را در گودال ها ۵ تا ۱۰ سانتی متر دفن می کنند و اجازه می دهند برگ ها بیرون بماند.
  • پس از مدتی ساقه تولید ریشه نا به جا کرده و بوته جدید از آن محل شروع به رشد می کند.

برداشت :

  • گوجه فرنگی از جمله گیاهانی است که می توان میوه آن را نارس نیز برداشت کرد.
  • این گیاه توانایی بالایی در تولید اتیلن دارد به همین جهت از جمله گیاهانی است که به صورت کال برداشته شده و در مدت زمان کوتاهی می رسد.
  • پس برداشت گوجه فرنگی را به جای خنک منتقل کنید تا خراب نشود.
  • در هنگام برداشت بوته را نکشید که زخم ایجاد نشود.
  • برای برداشت از چاقو یا کاتر باغبانی استفاده کنید.
  • زمانی که میوه رنگ خود را به صورت کامل بدست آورد زمان برداشت محصول است.

با توجه به موارد ذکر شده در مقاله بالا شما می توانید به راحتی این صیفی خوش طعم و خوش رنگ را پرورش دهید و از طعم لذت بخش آن استفاده کنید.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

فیکوس آمستر

فیکوس آمستر Narrow Leaf Fig

فیکوس آمستر Narrow Leaf Fig

فیکوس آمستر

معرفی :

فیکوس آمستر  با نام انگیسی Ficus Alii یا Narrow Leaf Fig و نام علمی Ficus binnendiijkii ‘Alii’  شناخته می شود. این گیاه متعلق به خانواده Moraceae می باشد.

یکی از قابلیت های قابل توجه این گیاه ، قابلیت تبدیل به بنسای است. این گیاه استعداد بنسای شدن را دارد. کافیست برخی از اصول روش بنسای را فرا گیرید تا بنسای زیبایی از این گیاه تربیت کنید.

همچنین شما می توانید این گیاه را به صورت بنسای شده خریداری کنید.

این گیاه از جمله گیاهان مقاوم به شرایط آپارتمانی به شمار می رود. این جمله بدین منظور است که این گیاه با حداقل نگهداری می تواند در محیط خانه با شرایط نور کم رشد داشته باشد.

فیکوس آمستر در طبیعت وجود خارجی ندارد. در واقع این گیاه یکی از ارقامی است توسط مهندسین رشته کشاورزی تولید شده است.

این گیاه در فضای داخلی خانه تا ۳ متر ارتفاع پیدا میکند. برای کنترل ارتفاع و رشد این گیاه می توانید از هرس استفاده کنید.

ویژگی های ظاهری :

  • برگ: برگ های بلند ، نواری شکل و در نهایت سوزنی شکل و براق دارد.
  • تنه: تنه در قسمت پایینی خود برگ ها را از دست می دهد و تنه لخت است. در واقع نخلی شکل است. به همین جهت گاها برای توپیاری استفاده می شود.
  • گل: این گیاه به ندرت به گل می رود. در محیط خانه احتمال گلدهی پایین است.

نگهداری فیکوس آمستر

فیکوس آمستر

نگهداری این گیاه نسبت به سایر اعضای خانواده فیکوس ها از جمله بنجامین ساده تر است.

نور:

  • ترجیحا این گیاه را در روشن ترین نقطه خانه یا محل کار قرار بدهید.
  • محیطی که این گیاه نیاز دارد محیطی با نور ملایم یا اصطلاحا سایه روشن است.
  • این گیاه به جا به جایی حساس نیست. اگر نور مکانی که قرار دادید مناسب نیست جا به جا کنید.
  • جا به جایی نباید ناگهانی باشد. مثلا از نقطه ای کاملا تاریک به نقطه ای با نور کامل منتقل نکنید.
  • تغییر ناگهانی شرایط نوری سبب ریزش برگ ها خواهد شد.
  • بهترین مکان قرار دادن این گیاه در نزدیکی پنجره جنوبی یا شرقی روشن است.
  • اگر گیاه شما به سمت دیوار است، هر چند هفته یکبار گیاه را بچرخانید که تمام قسمت های گیاه شما نور دریافت کند.

دما:

  • این گیاه نسبت به بنجامین از مقاومت دمایی بیشتری برخوردار است.
  • خزان برگ ها در دمای پایین تری نسبت به بنجماین اتفاق می افتد.
  • بهترین دما برای این گیاه ۱۶ تا ۲۴ درجه سانتی گراد است.
  • دمای محیط داخلی خانه یا محل کار برای این گیاه مناسب است.

آبیاری:

  • آبیاری را عمیق انجام دهید. به صورتی که آب از سوراخ های زهکش خارج شود.
  • آبدهی را در چند مرحله با فاصله انجام دهید که گیاه سیراب شود.
  • زمانی که ۲٫۵ سانتی متر از خاک سطحی خشک شده بود آبیاری را انجام دهید.
  • خاک بین دو آبیاری باید خشک شومد.
  • برای اطمینان از خشکی خاک کافیست خلال دندان را داخل خاک فرو ببرید اگر ذرات خاک نچسبد، خاک خشک است.
  • برنامه منظمی برای آبیاری در نظر بگیرید.
  • آبیاری نامناسب سبب ریزش برگ ها خواهد شد.
  • آبی که حاوی نمک باشد برای آبیاری استفاده نکنید.
  • خاک را غرقاب نکنید، آب نباید بر روی خاک بایستد.
  • با آب هم دما با محیط آبیاری را انجام بدهید. آب سرد سبب ریزش برگ ها می شود.

رطوبت:

  • رطوبت مورد نیاز این گیاه رطوبت محیط داخلی خانه است.
  • حدودا رطوبت ۴۰ تا ۵۰ درصد مناسب است.
  • برای افزایش رطوبت گیاه ۲ بار در روز اسپری را انجام دهید. ضروری نیست اما می تواند موثر باشد.
  • برای افزایش رطوبت می توانید دو زیر گلدانی یکی بزرگ و یکی کوچک را درون هم قرار دهید و درون زیرگلدانی بزرگتر آب بریزید و گلدان را درون زیر گلدانی کوچکتر قرار بدهید.

خاک:

  • برای این گیاه از خاک مخصوص گیاهان آپارتمانی استفاده کنید.
  • همچنین می توانید از خاک برگ استرلیزه شده استفاده کنید.
  • حتما زهکشی را رعایت کنید.
  • در کف گلدان مقداری سنگ یا لیکا بریزید تا زهکشی ایجاد شود.
  • از خاک باغچه استفاده نکنید.
  • برای تقویت خاک می توانید از پیت ماس استفاده کنید.

کوددهی:

  • می توانید از کودهای ارگانیک یا شیمیایی برای تغذیه گیاه استفاده کنید.
  • فیکوس آمستر نیاز به تغذیه مناسب و منظم دارد
  • کود گیاهان آپارتمانی برای این گیاه مورد استفاده قرار میگیرد.
  • نحوه استفاده از کود گیاهان آپارتمانی بر روی بسته ذکر می شود.
  • این گیاه به کوددهای حاوی بور حساس است.
  • بهتر است هر ۲ ماه یکبار از کود آهن یا مولتی کود استفاده کنید.
  • پیشنهاد ما برای این گیاه استفاده از کود معدنی هربان است.
  • کود ۲۰-۲۰-۲۰ ( نیتروژن – پتاسیم – فسفر) برای این گیاه مناسب است.
  • ماهیانه ۱ تا ۲ بار کوددهی را انجام بدهید.

هرس:

  • بهترین زمان برای هرس این گیاه فصل زمستان است.
  • هرس سنگین برای این گیاه خطرناک است.
  • سعی کنید با اصول توپیاری شکلی زیبا به این گیاه بدهید.
  • اگر فیکوس آمستر شما بنسای است ، از اصول هرس بنسای پیروی کنید.

تعویض گلدان:

فیکوس آمستر

  • تنها زمانی که نیاز به تعویض گلدان است این کار را انجام دهید.
  • بهترین زمان برای تعویض گلدان اوایل بهار است.
  • مناسب ترین گلدان را برای این گیاه انتخاب کنید.
  • مناسب ترین گلدان کوچکترین گلدانی است که گیاه کاملا در آن جای بگیرد و ریشه هایش کمی فضا برای رشد داشته باشد.
  • به صورت کلی ۱ سایز گلدان را بزرگتر کنید.
  • گلدانی با زهکش مناسب انتخاب کنید.
  • گلدان هایی با عمق بیشتر برای این گیاه مناسب تر است.
  • رشد این گیاه محدود است در نتیجه تا زمانی که نیاز نباشد تعویض گلدان را انجام ندهید.

تکثیر:

تکثیر این گیاه از طریق قلمه و بذر امکان پذیر است. اما تکثیر به وسیله بذر به ندرت انجام می شود و برای افراد آماتور غیر ممکن است. روش رایج و اقتصادی قلمه گرفتن است.

قلمه : شما می توانید از شاخه های جوان که نسبتا چوبی شده اند برای قلمه گیری استفاده کنید.

  • ساقه ای جوان را انتخاب کنید.
  • از ۲ تا ۳ سانتی متری تنه ساقه را با چاقو تمیز برش مورب بزنید.
  • در صورت تمایل شاخه برش زده شده را در هورمون ریشه زایی قرار بدهید.
  • تنها ۲ تا ۳ برگ بر روی قلمه شما باقی بماند.
  • قلمه را درون خاک جدید و غنی قرار بدهید.
  • خاک قلمه تا زمان ریشه زایی باید گرم و مرطوب باشد.
  • بهترین خاک برای قلمه زنی خاک سبک است.
  • اگر مراحل را درست انجام داده باشید بعد از یک ماه اولین برگ های جدید ظاهر می شوند.
  • برای بوته ای شدن پس از ریشه زدن چندین قلمه را در یک گلدان بکارید.

سمیت:

  • این گیاه برای حیوانات خانگی سمی است.
  • برگ ها و ساقه دارای شیره ای است که اگر توسط انسان یا حیوان خانگی خورده شود سبب مسمومیت می شود

مشکلات:

فیکوس آمستر

ریزش برگ ها:

یکی از رایج ترین مشکلات در خانواده فیکوس ها از جمله فیکوس بنجامین و آمستر ریزش برگ ها می باشد.

  • واکنش طبیعی این گیاه نسبت به کاهش ناگهانی دما
  • واکنش طبیعی این گیاه نسبت به کمبود نور
  • واکنش طبیعی این گیاه نسبت به آبیاری نا مناسب
  • واکنش طبیعی گیاه نسبت به تغذیه و فقر خاک

آفات و بیماری ها:

  • این گیاه مقاوم ترین گونه فیکوس نسبت با آفات و بیماری ها است.
  • مگس سفید از جمله آفات احتمالی این گیاه به شمار می رود.
  • سپردار نیز ممکن است به این گیاه حمله کند.
  • برای درمان حتما با یک متخصص مشورت کنید.
  • در هنگام خرید این گیاه ، گیاه را کاملا چک کنید تا آلوده نباشد. گیاه آلوده سایر گیاهان شما را نیز آلوده خواهد کرد.

ریزش برگ هایی پایین :

  • ریزش برگ های پایینی فیکوس آمستر کاملا طبیعی است.

لکه سفید بر روی برگ ها:

  • ایجاد لکه سفید ، دایره ای و واکسی عادت طبیعی فیکوس ها است.
  • در واقع این واکنش طبیعی گیاه به برخی از شرایط است.
  • برخی نیز اعتقاد دارند این ماده برای جذب برخی حشرات مفید برای این گیاه است.

زرد شدن حاشیه برگ ها

  • این مشکل معمولا در گیاهان جوان مشاهده می شود.
  • معمولا به دلیل تغذیه نا مناسب و کمبود نیتروژن است.
  • با کود مخصوص گیاه آپارتمانی تغذیه را انجام دهید.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

تره فرنگی

تره فرنگی

تره فرنگی

معرفی :

تره فرنگی با نام انگلیسی Leek  و کولتیوار Allium porrum متعلق به جنس پیازها Allium   و خانواده Alliaceae است.

این گونه در گروه سبزیجات فصل خنک دسته بندی می شود. این کولتیوار دارای طعم ملایمی نسبت به سایر پیازها است. شما می توانید این گیاه را در فصل پاییز و زمستان در خاک بکارید، بر رویش مالچ بریزید و بهار برداشت را انجام بدهید.

تره فرنگی گیاهی دوساله است که به عنوان گیاه یکساله کاشته می شود. پرورش این گیاه نسبتا آسان نیست.

ارتفاع بوته ۱۵ تا ۳۰ سانتی متر می شود. رنگ برگ ها سبز تیره تا متوسط است. برگ ها افراشته و حول یک محور چرخیده اند.

این گونه از پیاز نسبتا به سرما مقاوم است. تره فرنگی از ۴۰۰۰ سال پیش در مصر به عنوان سبزی کاشته شده است. از این گیاه به عنوان گیاه خوراکی محوطه ساز استفاده می شود.

تره فرنگی بر خلاف سایر گیاهانی که در خانواده پیاز ها وجود دارد، پیاز تولید نمیکند. این گیاه به علت برگ های پهن و ساقه سفید اهمیت اقتصادی و خوراکی دارد.

شرایط نگهداری :

تره فرنگی

نور:

گیاهی آفتاب دوست است. اما در مناطقی با آفتاب شدید باید در مکانی نسبتا سایه یا سایه روشن کاشته شود.

در واقع تره فرنگی گیاهی روز بلند و آفتاب دوست است.

خاک:

نیازمند خاکی با زهکش مناسب است. از نظر عناصر غذایی این گیاه نیازمند خاکی غنی است. در واقع شما باید محیط کشتی با زهکش مناسب ، مواد آلی و ارگانیک کافی برای تره فرنگی فراهم کنید.

اسیدیته مناسب برای این گیاه ۶٫۲ تا ۶٫۸ است. در واقع این گیاه محیطی اسیدی را می پسندد. پس این گیاه در مناطق شمالی به دلیل اسیدی بودن خاک پاسخ خوبی میدهد.

کوددهی:

این گیاه علاقه شدید به نیتروژن دارد. تغذیه با کود های نیتروژن دار در رشد این گیاه می تواند موثر باشد. شما می توانید به صورت ماهیانه این گیاه را با کودهای ارگانیک نیتروژن دار مانند کودهای مرغی و آب آکواریوم ماهی ها تغذیه کنید.

روش تکثیر:

تره فرنگی

 

کاشت بذر تره فرنگی :

مکان : اگر می خواهید بذر این گیاه را در باغچه حیاط بکارید، مکانی با زهکش مناسب و عاری از علف هرز را انتخاب کنید.

شما می توانید بذر تره فرنگی را در بستر های کاشت نیز بکارید.

از نظر سازگاری این گیاه را می توان با سایر سبزیجات بهاره کشت کرد. بذر تره فرنگی  را در مکانی که گیاهی از خانواده پیازها کاشته شده است نکارید. حداقل ۳ سال باید از زمان کاشت آخرین گیاه از خانواده پیازها گذشته باشد.

شما می توانید بذر تره فرنگی را در خانه بکارید، زمانی که به نشاء رسید به زمین منتقل کنید. بذر تره فرنگی در برخی از گونه ها در محیط داخل خانه بهتر جوانه می زند.

بذر تره فرنگی را با فاصله ۱ سانتی متری به عمق ۱٫۵ سانتی متر در سینی کاشت بکارید. شما می توانید برای کاشت بذر تره فرنگی از سینی کاشت ها سلولی با ارتفاع ۶ سانتی متر استفاده کنید.

اگر شما از سینی های کاشت سلولی استفاده میکنید در هر خانه یک بذر تره فرنگی را بکارید. اما اگر از سینی کاشت تخت استفاده میکنید فاصله کاشت بذرها را رعایت کنید.

 

تکثیر از طریق ریشه :

تره فرنگی

اگر شما برای این پرورش این گیاه عجله دارید و زمان مهم است می توانید از ریشه های این گیاه برای تکثیر تره فرنگی استفاده کنید.

۱ ماه قبل از اخرین سرمای سخت زمستان تره فرنگی را از بازار میوه فروشان شهر خود تهیه کنید. سعی کنید گیاهی را انتخاب کنید که به صورت ارگانیک پرورش داده شده باشد و هیچ اثری از آفات، بیماری یا کمبود نداشته باشد.

تره فرنگی را انتخاب کنید که تراکم ریشه بالایی داشته باشد. ریشه گیاه را به صورتی که حدود ۲ سانتی متر از خود طوقه را شامل شود برش دهید.

ریشه برش زده شده را درون ظرف کاشت قرار بدهید. ۱ هفته دیگر شما می توانید رشد گیاه جدید را مشاهده کنید.

نیاز های ویژه :

ریشه تره فرنگی سطحی است. به همین جهت نیازمند رطوبت بیشتری نسبت به گیاهانی با ریش عمقی می باشد. به همین جهت در کاشت بذر باید به کنترل رطوبت و علف هرز توجه ویژه شود.

هر هفته مخصوصا زمانی که هوا خشک است آبیاری را انجام دهید. برای باقی ماندن رطوبت و جلوگیری از رشد علف های هرز از مالچ استفاده کنید.

 

انتقال نشاء:

۸ تا ۱۰ هفته قبل از اخرین سرما باید نشاء شما به باغچه انتقال پیدا کند. در زمان انتقال نشا می توانید ریشه ها بتکانید و به باغچه انتقال دهید.

نشا ها را در عمق ۱۲ تا ۱۸ سانتی متری و با فاصله ۱۲ تا ۲۴ سانتی متری در ردیف هایی با فاصله ۶۰ سانتی متر بکارید. کاشت عمیق گیاه رنگ پریدگی طوقه را کاهش می دهد.

نشا هایی با ارتفاع ۱۸ تا ۳۶ سانتی متر آماده انتقال به زمین هستند. برای کاشت این نشاء ها کافیست مقدار کمی از برگ ها بیرون از خاک  باشند.

بهترین زمان برای نشا کاری این گیاه اسفند ماه است.

برداشت:

زمانی که تره فرنگی شما به اندازه کافی رشد کرده و آماده مصرف شد می توانید این گیاه را برداشت کنید. ابتدا خاک اطراف بوته را به آرامی و بدون اسیب زدن به گیاه کنار بزنید. سپس به آرامی گیاه را از خاک خارج کنید.

منبع : پادینا گل

نویسنده: نسیم خدابنده لو

معرفی ده گیاه مناسب برای استفاده در دیوار سبز

گیاهان مناسب دیوار سبز

گیاهان مناسب دیوار سبز

گیاهان مناسب دیوار سبز

هنگامی که شما تصمیم گرفتید تا یک دیوار سبز در ساختمان خود داشته باشید، باید تمام تلاش خود را برای زیبایی هرچه بیشتر آن به کار بگیرید. هرچیزی که بتواند باعث شود تا دیوار سبز ساختمان زیباتر به نظر برسد، باید به بهترین شکل به کار گرفته شود تا عالی ترین نتیجه را ایجاد کند که گیاهان و گل ها اصلی ترین آن ها هستند که باید به آن ها توجه خاصی شود.

و البته  انتخاب مناسب ترین گیاهان نقش مهمی را در رسیدن به بهترین نتیجه ایفا میکند که بستگی به پارامتر های زیادی دارد و باید به چندین نکته توجه شود.

در اینجا چندین گزینه عالی برای انتخاب به شما معرفی می کنیم:

  • اسکینانتوس (Aeschynanthus radicans)

گیاهان مناسب دیوار سبز

این گیاه که با نام LIPSTICK PLANT هم شناخته می شود یکی از بهترین گیاهان برای استفاده در دیوار های سبز است که هم برای کار های داخلی و هم برای کارهای بیرون ساختمان مفید است. اگرچه مطلوب ترین شرایطی که این گیاه در آن شکوفه می دهد شامل محیط های گرم و مرطوب به همراه خاک مرطوب و نور کامل است اما این گیاه در شرایط و محیط های خشک و حتی نور کم هم میتواند عملکرد خوبی از خود نشان دهد. این گیاه به واسطه ی جوانه های که دارای گل های قرمز هستند و برگ هایی که دارای رنگ سبز براق هستند، بسیار زیبا به نظر می رسد.

ایجاد دیوار های سبز یک منظره ی جدید به ساختمان شما میبخشد بنابراین انتخاب بهترین و مناسبترین گیاه بسیار مهم است. دیوار سبز باید دارای تنوع گیاهی باشد.

  • سرخس برگ شمشیری (Nephrolepis exaltata)

گیاهان مناسب دیوار سبز

نام دیگر این گیاه Sword Fern است. یکی از ویژگی های عالی این گیاه این است که به مراقبت چندانی نیاز ندارد و مراقبت از آن برای حفظ سلامتی و زیبایی اش، بسیار آسان است. بهترین عملکرد خود را در محیط های مرطوب دارد. بنابراین میتواند یک انتخاب عالی برای طرح های کار شده در خارج از ساختمان که محیط مرطوبی دارند، باشد. این گیاه مناسب باغ هاست. دیگر ویژگی خوب این گیاه این است که دما را کنترل می کند و معتدل می سازد.

  • اقاقیا (Acacia Cognata)

گیاهان مناسب دیوار سبز

این گیاه یک جلوه ی متمایز به دیوار شما خواهد داد. فاصله ها را بر روی دیوار پر می کند و باعث می شود محل دیوار پر باشد تا فضا های خالی باعث بد به نظر رسیدن دیوار نشوند. بنابراین حتی اگر کار بر روی دیوارتان تکمیل شده است ولی به نظر می رسد که هنوز فضای خالی وجود دارد، این گیاه بهترین انتخاب خواهد بود. این گیاهان به سهولت در دسترس همگان قرار دارد.

  • پوتوس (Epipremnum)

گیاهان مناسب دیوار سبز

این گیاه معمولا با نام Pothos شناخته می شود. اگر در دیوار شما قسمتی وجود دارد که به نور دسترسی کمتری دارد، این گیاه بهترین انتخاب شما خواهد بود. علاوه بر این این گیاه قابلیت این را دارد که به راحتی جابه جا شود بنابراین برای دکوراسیون بسیار مناسب است.

  • دراسینا (Dracaena)

گیاهان مناسب دیوار سبز

این گیاه به دلیل شهرت خود، در لیست گیاهان به کار رفته در دیوار سبز بسیار مشاهده شده است. دلیل اصلی این که این گیاه به عنوان یک انتخاب محبوب شناخته شده است، رنگ برگ های آن است. شما میتوانید انتظار رنگ های زرد، قرمز، کرم و سفید را در دیوار خود با وجود این گیاه داشته باشید.

  • هویا کارنوزا (Hoya Carnosa)

گیاهان مناسب دیوار سبز

این گیاه با نام wax flower مشهور است و بیشتر مناسب باغ های کوچک است. این گیاه یکی از بهترین انتخاب ها برای دیوار های سبز خارج ساختمان است و همچنین می تواند در یک جهت  مشخص که برایش تعیین می کنید رشد کند.

  • استفانوتیس یا یاسمن (Stephanotis floribunda)

گیاهان مناسب دیوار سبز

این گیاه با نام Wedding Vine شناخته شده است . دلیل نام این گیاه، این است که در دکوراسیون سالن های عروسی از آن زیاد استفاده می شود. گل های بزرگ و سفیدی دارد و عطر و رایحه ی عالی را به باغ عمودی شما هدیه می کند و می تواند تقریبا تمام شرایط را تحمل کند.

  • پوتوس (Epipremnum aureum)
گیاهان مناسب دیوار سبز

گیاهان مناسب دیوار سبز

این گیاه به نام Australian native monstera شهرت دارد و به مراقبت کمی نیاز دارد و همچنین مناسب برای استفاده ی کسانی است که تازه به این کار علاقه مند شده اند و تجربه زیادی ندارند و برای استفاده در پروژه های آزمایشی بهترین گزینه است.

  • اسپاتی فیلوم (Spathiphyllum wallisii)
گیاهان مناسب دیوار سبز

گیاهان مناسب دیوار سبز

این گیاه معروف ترین گیاه خانگی است که با نام peace lilies هم شناخته می شود. این گیاه هم به مراقبت زیادی نیاز ندارد و در شرایطی با نور کم و رطوبت کم هم میتواند به زندگی ادامه دهد. حتی گل های کهنه و پزمرده ی این گیاه هم تنها به سبز تغییر رنگ می دهند و جذابیت اولیه ی خود را حفظ می کنند.

  • کروتون (Codiaeum variegatum pictum)
گیاهان مناسب دیوار سبز

گیاهان مناسب دیوار سبز

این گیاه با نام Croton معروف است و اگر شما به نور کافی دسترسی داشته باشید، انتخاب عالی است. رنگ های زیادی را به دیوار شما اضافه می کند و باعث می شود که بسیار زیبا و جذاب به نظر برسد.

منبع

 

انواع لامپ در فضای سبز

انواع لامپ در فضای سبز

انواع لامپ در فضای سبز

انواع لامپ در فضای سبز

انواع لامپ در فضای سبز

انواع مدل چراغ

۱-باغچه ای (Garden)

شبه سایبانی که در بالای این چراغ ها قرار دراد باعث می شود نور منعکس شود و به درون باغچه برگردد. همچنین می توان از آن ها برای نشانگر های مسیر میان باغچه ها استفاده کرد، بر خلاف دیگر چراغ ها استایل و عملکرد آن ها کاملا واضح است.

انواع لامپ در فضای سبز

انواع لامپ در فضای سبز

۲-یکدست (Wash)

این چراغ ها نوری یک دست ،با گسترش زیاد به محیط می دهند،که برای روشن کردن نمای ساختمان، و حصار های اطراف و دیوار های باغ  ایده آل هستند

نمونه لامپ : لامپ های منظر مارک کیچلر ۴ وات ال ای دی

انواع لامپ در فضای سبز

انواع لامپ در فضای سبز

۳-گلوله (Bullet)

این مجموعه کوچک همه کاره که گاهی  هم از لامپ معمولی برایش استفاده می شود ،نوری بسیار باریک و تیز فراهم می کند .برای نور پردازی روی زوایا و خطوط ساختمان ،تنه درخت و مجسمه های باغچه ای مناسبند.

نور افکن ال وی ۱۰۰ ،دبمار ۲۰ وات هالوژنی

انواع لامپ در فضای سبز

انواع لامپ در فضای سبز

۴-چاهی (Well)

جراغ در زمین در یک حفره ضد آب جایگذاری می شود.در نتیجه شما نورپردازی خواهید داشت بدون وجود هیچ پایه ای! از این چراغ ها برای نور دهی به بعد زیرین گیاهان ،نما ساختمان و یا دیوار.

چراغ های چاهی را هم می توان به صورت چراغ ثابت تهیه کرد هم پیچی.

لامپ زمینی ال وی ۳۰۰ اس ال وی دمبر ۲۰ واتی هالوژن

انواع لامپ در فضای سبز

انواع لامپ در فضای سبز

۵-رو به پایین(Downlight)

این مدل پایه ها را می توان بالای تنه درختان و یا بالای نیمکت ها نصب کرد .می توان جهت آن را روی گیاهان پوششی و چمن ها و یا به سمت شاخ و برگ های بالایی درختان تنظیم کرد تا شبیه نور ماه به نظر بیاید. بخش شنل مانند و بلندی اطراف لامپ را می گیرد که باعث می شود نور به اطراف پخش نشود و مسیری مستقیم تر را طی کند. کلاهک های با دوام مسی یا برنجی پیدا کنید و برای لامپ هم ال ای دی نصب کنید تا نیاز نباشد بالا بروید و تعویض یا تعمیر کنید .

سی ام ۱۱۵  تی ماه مسی ۳۵ وات هالوژن

انواع لامپ در فضای سبز

انواع لامپ در فضای سبز

۶-طوفانی (Flood)

معمولا یکم عریض تر از شلیکی (۴۰ درجه یا بیشتر ) و قوی تر و پر نور تر از شوینده . این چراغ حاشیه ای دارد که باعث می شود نور آن کمی کاهش یابد.به ندرت کاربرد دارد معمولا برای درختان خیلی بزرگ یا خانه هایی با نمای عریض.

سی ام ۸۹۵ ماه مسی  ۲۰ واتی هالوژن

انواع لامپ در فضای سبز

انواع لامپ در فضای سبز

آیا باید برای لامپ های ال ای دی بیشتر هزینه کرد ؟

لامپ های ال ای دی رشته ای ندارند که بشکند یا بسوزد ، و ۴۰ هزار ساعت دوام دارند،یعنی با استفاده عادی حدود ۲۰ سال دوام می آورند .در مقایسه با لامپ های هالوژنی که دو سال دوام می آورند ال ای دی ها بسیار به صرفه هستند. نوردهی  ۱ تا ۱۱ واتی ال ای دی با ۲۰ تا ۶۰ وات هالوژنی برابری می کند،که همین باعث می شود هزینه کمتری برای تاسیسات برقی صرف شود،ترنسفورمر ها و کابل های کوچکتری استفاده شود ،تعمیرات و نگهداری کاهش می یابد.در نهایت شما ۱۵ سال ۵۰ درصد هزینه و انرژی کمتری صرف می کنید..

اما ال ای دی ها مشکلات خاص خودشان را نیز دارند،مخصوصا هزینه اولیه خریدشان که تقریبا ۸ برابر لامپ هالوژنی می باشد.اکثر ال ای دی ها رنگ سفید متمایل به آبی سزدی دارند که دمایش تقریبا ۶۰۰۰ کلوین است . به دنبال نوع های گرمتر آن بگردید که دما آن حدود ۳۰۰۰ درجه کلوین باشد و فراموش نکنید که میزان نوردهی آن را در واحد لوم هم چک کنید تا مطمئن شوید میزان روشنایی مورد نظر خود را دریافت خواهید کرد. کارایی ال ای دی ها در حال بهبود یافتن است اما همچنان مشکل هایی دارد که باعث می شود از لامپ های هالوژنی کارایی کمتری داشته باشند.بزرگترین ایراد آن ها کم نوردهی آن ها در چراغ های بیرونی و در سیستم خورشیدی می باشد. شاید ان ها قدرت کافی برای روشن کردن فضای باغچه را داشته باشند اما تمام خانه نه.

سوال های رایج

۱-چه مهارت هایی نیاز است ؟

کندن تونل و وصل کاردن کابل ها و پایه ها مهم ترین اصل است.اگر محافظ ۲۰ آمپری جی اف سی آی ندارید تا آن را درون زمین بگذارید و ترانسفورمر را در آن بگذارید یک متخصص برق استخدام کنید تا آن را نصب کند

۲- ترانسفورمر باید چه سایزی باشد ؟

برای اینکه بدانید ترنسفورمر با چه توان مصرفی تهیه کنید ابتدا باید بدانید چه تعداد لامپ با چه واتی قرار است نصب کنید سپس آن مقدار وات را در ۱٫۲۵ضرب کنید .

۳- چگونه نور را کنترل کنیم ؟

تایمر ها مطمئن ترین سوییچ های خودکار هستند .آن ها می توانند میزان نور را با تغییر فصول (با توجه به تغییر ساعت روز )تغییر دهند.

کلید های بدون سیم بهترین گزینه برای کنترل دستی نور هستند و برخلاف کلید های سیم دار برای نصبشان نیاز به استخدام یک متخصص برق نیست.

۴- چگونه از یکنواخت بودن نور پردازی اطمینان پیدا کنیم ؟

پایه های چراغ را به صورت مدار موازی ( شکل زیر ) ببندید تا نور بیشتر و افت فشار کمتری پیش بیاید و اگر یک لامپ سوخت بقیه مدار خاموش  نشود.

کابل های ولتاژ پایین باید حداقل ۶ اینچ عمق قرار دادنشان باشد.یک میخ پلاستیکی پایه را در زمین محکم می کند.

منبع

نخل ماداگاسکار

نخل ماداگاسکار  Pachypodium lamerei

نخل ماداگاسکار  Pachypodium lamerei

نخل ماداگاسکار

بدون شک می توان گفت نخل ماداگاسکار یکی از زیباترین کاکتوس های است که می توان آن را نگهداری کرد . برخلاف اسمی که دارد متعلق به خانوااده نخل ها نیست  اما به دلیل ساقه گوشتی و تیغ دار و برگ هایی که شبیه به برگ نخل هستند به این اسم شهرت یافته است .

نخل ماداگاسکار گیاهی بومی جنوب ماداگاسکار است اما می تواند در هر جایی رشد کند . این گیاه متعلق به خانواده ساکولنت ها است . از نظر کاربردی هم می توان از این گیاه در فضای داخلی و هم در فضای خارجی استفاده کرد .

اگر شما یک نخل ماداگاسکار بالغ را دیده باشید می توانید حدس بزنید در زمان گلدهی چقدر ابهت و زیبایی پیدا می کند . این گیاهان در فصل تابستان در بالایی ترین نقطه گل های سفید رنگ زیبایی می دهند که مورد تحسین واقع می شود .

نخل ماداگاسکار

این گیاه بسیار منحصر به فرد  و سریع الرشد است . پس نیازی نیست نگران مراقبت یا آبیاری خاصی از آن باشید.

اگر شما گیاه بالغی را خریدار کردید مراقب خارهای آن باشید . تیغ های بلند و دردناک این گیاه موجب آزار و اذیت می شود . پس حتما به این نکته توجه کنید که گلدان در مکانی که رفت آمد زیاد است یا کودکان و حیوانات خانگی وجود دارند قرار داده نشود .

ساقه اکثریت نخل های ماداگاسکار ضخیم و آبدار است به همین دلیل نام باغبانی این گیاه پا ضخیم است . گاهی اوقات این گیاه در مناطقی که با شرایط آب و هوایی آن جا سازگار است به عنوان گیاه شاخص در فضای سبز کاشته می شود . ویژگی غیرمعمولی این گیاه قدرت تبدیل شدن آن را به گیاهی شاخص در منظر فراهم کرده است .

مشخصات ظاهری

نخل ماداگاسکار

این ساکولنت دارای ساقه ای بلند و گوشتی است که با تیغ هایی پوشانده شده است . برگ ها معمولا در قسمت بالایی تنه قرار می گیرند . این گیاه به ندرت چند شاخه می شود. معمولا در فضای داخلی خانه حداکثر ارتفاع این گیاه ۱ تا ۲ متر می شود .

ارتفاع : حداکثر رشد این گیاه بین ۵٫۵ تا ۶ متر است اما برای رسیدن به اندازه ذکر شده سالیان زیادی زمان مورد نیاز است .در فضاهای سبز نهایت ارتفاعی ک ممکن است از این گیاه مشاهده کنید ۳ متر است که به ندرت اتفاق می افتند.

سرعت رشد : این گیاهان از نظر رشدی در رده بندی متوسط قرار میگیرند . اما اگر خاک مناسب و شرایط ایده ال برای آنها فراهم شود با سرعت رشدشن شما را متعجب خواهند کرد .غالبیت این گیاهان در گلدان پرورش داده می شوند . همانند باقی گیاهان رشدشان در گلدان محدود تر شده و سرعت رشد آهسته تر می شود .

نخل ماداگاسکار خزان پذیر است . اگر شما مشاهده کردید که تمامی برگ های گیاه در زمستان ریزش کرد اصلا نگران نباشید . در بهار دوباره گیاه برگ های جدید تولید خواهد کرد .این گیاهان نسبتا به شوری مقاوم هستند و به همین خاطر گزینه ای مناسب برای مناظر کنار ساحل که در معرض افشانه آب و نمک قرار دارند به شمار می روند .

نگهداری :

نخل ماداگاسکار

نخل ماداگاسکار

نور :

نخل ماداگاسکار

این گیاه نیاز نوری کامل دارد اما می تواند از آفتاب کامل تا سایه نسبی را تحمل کند . اما بهترین عملکرد گیاه در آفتاب کامل اتفاق می افتند . زمانی که هوا گرم باشد می توانند صحنه زیبایی را در فضای سبز شما به ارمغان بیاورند .

آبیاری :

نخل ماداگاسکار

نخل ماداگاسکار

اجازه بدهید خاک گیاه بین دو آبیاری کاملا خشک شود . اگر این نکته را در رابطه با گیاه خود رعایت نکنید بدون شک گیاه شما به دلیل قارچ ریشه و پوسیدگی از بین خواهد رفت . بدون شک می توان گفت که شایع ترین دلیل از بین رفتن این گیاه آبیاری نامناسب است .

رطوبت :

نخل ماداگاسکار

بر اساس تجربه بهترین نتیجه رو این گیاه در شهرهای شمالی ایران و گلخونه های گرم و مرطوب دارد . در نتیجه شما باید برای این گیاه رطوبت مناسبی را فراهم کنید .

اگر گیاه شما در حد گلدان ۶ یا گلدان ۸ باشد می توانید روزانه بر روی گیاه اسپری کنید . فراموش نکنید که گیاه حتما باید آبیاری عمیق شود و اسپری برای گیاه کافی نیست اما در رشد گیاه تاثیر به سزایی دارد . سعی کنید از آبی استفاده کنید که نسبتا ولرم باشه ( داغ نه !!) و تمام گیاه از جمله برگ ها رو اسپری کنید .

کوددهی :

این گیاه نسبت به کوددهی پاسخگویی فوق العاده ای دارد پس سالانه چند بار با کود هایی که از نظر عناصر غذایی کنترل شده هستند گیاه را تغذیه کنید . تقریبا ۲ هفته یکبار کوددهی با کودهای مخصوص کاکتوس یا کود ۳ بیست نیتروژن – فسفر – پتاسیم کافیست .

سرما :

این گیاه نسبت به سرما آسیب پذیر است . معمولا  نشانه های سرمازدگی از فرم ریشه مشخص می شود . اگر شما سرما بافت نرم و تخریب شده که ظاهرا پژمرده است مشاهده کردید بدانید که نشانه های سرمازدگی است . شاخه های سرمازده را بکنید .

خاک :

نخل ماداگاسکار

شما می توانید این گیاه را درون مخلوط خاک کاگتوس یا هر نوع خاک دیگری که زهکشی مناسبی داشته باشد قرار بدهید . معمولا خاکی که به عنوان خاک تجاری برای این گیاه مصرفی میشود ترکیب پیت ماس با پرلیت و کمی کوکوپیت است .

فضای گیاه :

شما در فضای سبز می توانید این گیاه را بسیار نزدیک به هم و به صورت توده ای یا به صورت تک گونه بکارید . اگر شما قصد کاشت این گیاه به صورت توده ای را دارید باید بدانید که بعد از بلوغ تنه گیاه خم خواهد شد .

کاربرد نخل ماداگاسکار در فضای سبز :

نخل ماداگاسکار

نخل ماداگاسکار

گیاه شاخص ایستاده

نقش گیاه زمینه در باغی که ساکولنت کاشته شده است

گیاه مناسب گلدانی برای نقاط افتابی

گیاه تاکیدی در کنار ورودی خانه ( نباید زیاد نزدیک کاشته شود )

تکثیر :

نخل ماداگاسکار

روش رایج و اقتصادی تکثیر این گیاه از طریق بذر است . علت محبوبت این روش درصد موفقیت بالا در تولید نشا این گیاه می باشد . دانه ها باید ۲۴ ساعت در آب داغ خیس بخورند تا برای جوانه زنی آماده شود . از ۳ هفته تا ۶ ماه ممکن است برای جوانه زنی زمان مورد نیاز باشید .

از قلمه های ساقه این گیاه نیز می توان برای تکثیر استفاده کرد اما به دلیل آنکه این گیاه غالبا تک شاخه بوده و شاخه جانبی نمی دهد استفاده از قلمه روشی اقتصادی و به صرفه نیست .

برای چند شاخه شدن گیاه می توانید غالبیت انتهایی یا سر گیاه را قطع کنید اما احتمال رشد مجدد و موفقیت گیاه اگر تخصص کافی نداشته باشید بالا نخواهد بود .

خطر :

تمامی قسمت های نخل ماداگاسکار در صورت خورده شدن سمی هستند . در زمان جا به جای گیاه تنه را با دستمال یا روزنامه ببندید که به دستانتان آسیب نرساند .

 

منبع : طراحان منظر

کاکتوس اچینو Echinocactus- معرفی ، نگهداری و تکثیر

کاکتوس اچینو  Echinocactus

کاکتوس اچینو – معرفی ، نگهداری و تکثیر 

کاکتوس اچینو

نام فارسی اچینو
نام علمی Echinocactus
خانواده کاکتوس Cavtaceae
نام های رایج کاکتوس توپ طلایی ، کاکتوس تیغ طلایی، صندلی مادر زن

 

شاید به جرأت می توان گفت که اچینو یکی از محبوب ترین کاکتوس های خاردار در بین طرفداران کاکتوس و حتی کسانی که برای نخستین بار تمایل به خرید کاکتوس پیدا می کنند است. اچینو نوعی کاکتوس است . همانند سایر کاکتوس ها نیازمند مراقبت ویژه و خاص خود می باشد. در این مقاله ما به شما کمک می کنیم تا نگهداری کامل کاکتوس اچینو و مراقبت صحیح از این گیاه مقاوم و خاص را فرا بگیرید.  اگر شما تمامی نکات مقاله پیش رو را رعایت کنید به صورت قطعی می توانید گیاه خود برای سال های طولانی نگهداری کنید.

شاید به جرآت بتوان گفت که اچینو از جمله گیاهانیست که با بزرگتر شدن و بالاتر رفتن سن ارزش بیشتری پیدا می کند قیمت یک کاکتوس اچینو با قطر ۴ تا ۶ سانتی متر بین ۵ تا ۸  قیمت اچینو با قطر ۶ تا ۸   حدود ۱۰ هزار تومان می باشد. البته این قیمت ممکن است در هر جایی تفاوت داشته باشد.

برای خرید اچینو می توانید به کانال ما بپیوندید

اچینو در سال های گذشته یکی از گیاهان در معرض خطر انقراض به دلیل آب گرفتگی توسط سدی که در نزدیک زیستگاهش وجود داشت به  شمار می رفت . یکی از گیاه شناسان مکزیکی این گیاه را در باغ گیاه شناسی خود حفظ و تکثیر کرد . او برای افزایش آگاهی کودکان از این گیاه آن را در اختیار کودکان گذاشت و باعث شد امروزه اچینو یکی از محبوب ترین کاکتوس ها به شمار برود.

گیاه اچینو چیست ؟

کاکتوس اچینو

سرزمین مادری این گیاه مکزیک است . صحراهای بلند و گرم و صخره ها و دامنه های به وجود آمده مکان مورد علاقه برای رشد این گیاه است . علاقه مندی این گیاه به آفتاب مستقیم برای تمامی طول روز مساله ای دور از انتظار نیست . این گیاه شکلی کروی همراه با برآمدگی های پوشیده از تیغ دارد . برای این گیاه تهویه اهمیت ویژه ای دارد پس گیاهتان در اتاقی قرار بدهید که تهویه آن کافی است.

در فصل تابستان شما می توانید گیاه خود را در بیرون از منزل نگهداری کنید. طراحی دکور تراس یا حیاط به وسیله این گیاه خاص و جذاب می تواند جلوه ویژه ای به فضای شما ببخشد. اگر گیاه شما به سن گلدهی رسیده باشد قطعا منظره به وجود آمده از جمله زیباترین مناظر موجود خواهد بود.

آزتک های باستانی این گیاه را نماد خدای باران می دانند. البته در نظر گرفتن این گیاه به عنوان خدای باران بسیار عجیب است اما پشت این نماد فلسفه خاص  خود وجود دارد . این گیاه به دلیل اندازه بزرگ خود مخزنی برای ذخیره آب در صحرا به حساب می رود و به افراد بومی نحوه ذخیره سازی و صرفه جویی آب در صحرا را می آموزد.

۱۲ گونه از این ساکولنت وجود دارد اما معروف ترین گونه های کاکتوس اچینو به شرح زیر است :

کاکتوس اچینو

اچینو گروزونی  echinocactus grusonii

کاکتوس اچینو

اچینو تکسنسیس یا تگزنسیس echinocactus texensis

کاکتوس اچینو

اچینو پلی سفالوس echinocactus polycephalus

کاکتوس اچینو

اچینو هوریزانتالونیس echinocactus horizonthalonius

رایج ترین و پر طرفدارین اچینو در ایران اچینو گروزونی است اما شما میتوانید هر کدام از گونه های این گیاه را که دوست دارید تهیه کنید. البته سایر گونه های اچینو به صورت کلکسیونی و خاص خریداری می شوند واز نظر قیمت معمولا نسبت به اچینو گروزونی از قیمت بالاتری بر خوردار هستند.

سرعت رشد این کاکتوس نسبتا کند است اما اندازه نهایی آن ها بسیار بزرگ است و اگر شما بتوانید از آن نگهداری کنید بعد از ۱۰ سال قطر این گیاه ممکن است بیش از ۲۰ سانتی متر شود.

توجه داشته باشید خرید یک گیاه باید از متخصص و پرورش دهنده بگیرد. تا شرایط کامل نگهداری ، تصویر گیاه در دوران بلوغ ، کود مورد نیاز و… به شما توضیح داده شود.

برای خرید اچینو می توانید به کانال ما بپیوندید

توصیف :

اچینو از یه ساقه تغییر شکل یافته کروی تشکیل شده است که به کندی رشد می کند . این گیاه در دوره بلوغ خود قطری حدود ۹۰ تا ۱۸۰ سانتی متر پیدا می کند. تیغ های فراوان این گیاه که به صورت شعاعی و منظم بر روی گیاه پدیدار می شوند شهرت بسیاری دارد.

گلدهی کاکتوس اچینو  : 

کاکتوس اچینو

گلدهی این گیاه معمولا از اواخر بهار تا تابستان در گونه های بالغ در آفتاب کامل اتفاق می افتند . گل ها  با نور آفتاب باز شده و با تاریکی هوا بسته می شوند. رنگ آنها زرد روشن بوده و قطر گل ۴ تا ۵ سانتی متر است که به صورت دایره ای در بالای گیاه نمایان می شود . گل های اچینو به صورت کاملا واضح دیده نمی شوند و دلیل این مساله این است که گل ها نسبت به خود گیاه از اندازه بسیار کوچکتری برخوردار هستند در نتیجه در پرزهای اچینو مخفی می شوند. بعد از اینکه گیاه به قطر ۴۰ تا ۵۰ سانتی متر برسد ، گلدهی شروع می شود.

شرایط نگهداری کاکتوس اچینو :

کاکتوس اچینو

نگهداری از این گیاه کار سختی نیست . این گیاه جزو گیاهان حساس و سخت پسند به شمار نمی رود. در نتیجه نیاز نیست شما لیستی از کوددهی ، آبدهی و جوانه زنی را یاد بگیرید. مراقبت از این گیاه به اندازه خریدن آن آسان است.

خطرناک ترین اتفاقاتی که ممکن است برای گیاه شما بیافتد به شرح زیر است :

  • سرد شدن دمای خاک یا هیپوترمیا
  • کمبود نور
  • آبیاری بیش از حد به ویژه در فصل زمستان

هرس:

اچینو به دلیل فقدان برگ نیاز به هرس نیست .

کوددهی :

از هر ۳ دوره آبیاری ، دوره سوم باید همراه با کود باشد.

دما:

دمای متوسط مورد نیاز است . ساکولنت ها به صورت عمومی در فصل زمستان به خواب می روند. در نتیجه در فصل زمستان دما باید بین ۸ تا ۱۰ درجه سانتی گراد باشد. کمترین حد تحمل دمای ۵ درجه سانتی گراد است. اچینو را دو از رطوبت نگه دارید. تحمل یخبندان را ندارد و از پا در می آید.  از اواسط آبان قبل از سرمای کمتر از ۵ درجه باید به محیط داخل خونه منتقل شود.

رطوبت :

این گیاه به خشکی هوا مقاوم است اما اسپری آب گرم می تواند برای آن مفید باشد.

آبیاری کاکتوس اچینو:

کاکتوس اچینو

 

آبیاری متوسط در بهار و تابستان مورد نیاز است اما در پاییز باید آبیاری کاهش پیدا کند. توجه داشته باشید که این گیاه تنها ۲ تا ۳ بار باید در زمستان آبیاری شود. در مراقبت از کاکتوس زیاده روی نکنید. شرایط طبیعی زندگی این گیاهان با سایر گیاهان متفاوت است.  به هیچ وقت در روز و زمانی که گیاه در نور آفتاب قرار دارد آبیاری را انجام ندهید. آبیاری گیاه در زمانی که گیاه در معرض نور آفتاب قرار دارد می تواند باعث سوختگی گیاه در نتیجه حمله قارچ ها و ایجاد اسکار شود.

خاک :

بهترین خاک برای اچینو خاکی غنی همراه با زهکش ، خاک برگ ، لیکا ، پرلیت ، ماسه و زغال نارس است .

برای خرید خاک مخصوص کاکتوس می توانید به کانال طراحان منظر مراجعه کنید.

تغذیه کاکتوس اچینو:

کاکتوس اچینو

از اواخر بهار تا اواسط تابستان باید تغذیه را انجام دهید. حتما برای تغذیه این گیاه از کود های مخصوص کاکتوس که حلال در آب یا به صورت مستقیم قابل استفاده در خاک هستند استفاده کنید. اما کود های بسته بندی شده مایع بهترین انتخاب هستند. بر اساس دستورالعمل کود مصرف کنید. غلظت بیش از حد باعث گیاه سوزی و مرگ گیاه می شود. تغذیه گیاه با کوددهای که پتاسیم بالایی دارند در فصل تابستان می تواند به تسریع رشد گیاه کمک کند.

برای خرید کود مخصوص اچینو می توانید به کانال طراحان منظر مراجعه کنید.

تعویض گلدان :

بهترین زمان برای تعویض گلدان ،  فصل بهار است. بعد از تعویض گلدان ۱ هفته یا بیشتر به گیاه آب ندهید.

مبارزه با بیماری ها و آفت ها :

این گیاه ممکن است به آفات و بیماری ها زیر حساس باشد :

شپشک آرد آلود: رنگ این آفت سفید است که اگر در زیر میکروسکوپ دیده شود بر روی بدن آن زوائد مو مانندی وجود دارد . اگر شما گیاه خود را با آب گرم اسپری کنید به ندرت دچار این آفت می شود. اما برای خلاص شدن از شر این آفت می توانید یک قطره مایع ظرفشویی را در یک لیتر آب حل کنید و هر چند وقت یکبار به گیاه خود اسپری کنید. اگر ریشه کن نشدند می توانید از سموم موجود در بازار با مشورت یک متخصص گیاه پزشک استفاده کنید.

کنه دو نقطه ای یا کنه تار عنکبوتی : خلاص شدن از شر این آفت سخت است . در مرحله اول حمله این آفت شما شاهد لکه های زرد هستید و بعد از مدت زمانی لکه ها تغییر رنگ به قهوه ای می دهند. همچنین شما می توانید نقاط قرمز- قهوه ای متحرکی را ببینید که به کنه تارتن مشهور هستند. این آفت زمانی که هوای اتاق بسیار خشک باشد نمایان می شود. یکی از ساده ترین راه های پیش گیری اسپری مرتب است .  اکثر آفت کش بر روی این حشره بی اثر هستند.

پوسیدگی قارچی : مهم ترین عامل از بین برنده این گیاه قارچ ها هستند که اگر شما آبیاری بیش از حد و غیر اصولی را انجام دهید به سرعت گیاه شما را از بین خواهند برد.

کاشت کاکتوس اچینو :

کاکتوس اچینو

دانستن روش صحیح کاشت این گیاه بسیار مهم است . اگر شما از روش نادرست برای کاشت گیاه استفاده کنید به گیاه خود اسیب میزنید. خاک مورد استفاده برای سایر گیاهان آپارتمانی اصلا برای این گیاه مناسب نیستند. با استفاده کردن از خاک نادرست تنها به گیاه خود آسیب می زند.

اگر می خواهید گیاه اچینو را بکارید نکات زیر را در نظر داشته باشید:

خاک شما باید از ۱ قسمت خاکبرگ ، ۲ قسمت شن ، کمی پیت ماس  ، زغال فعال تشکیل شده باشد.

برای غنی کردن خاک می توانید کمی پوسته تخم مرغ پودر شده اضافه کنید

زمانی جا به جایی را انجام بدهید که حس می کنید گیاه نیاز به گلدان بزرگتر دارد.

کاکتوس های جوان هر ۲ تا ۳ سال نیاز به جا به جایی دارند و کاکتوس های مسن هر ۴ تا ۵ سال

در فصل سرما جا بهجایی را انجام ندهید. سعی کنید جا به جایی از اواسط بهار تا اواخر تابستان انجام شود.

بذر کاکتوس اچینو

 

اچینو ها از دانه تکثیر می شود . شما می توانید بذر اچینو را از فروشگاه اینترنتی طراحان منظر یا کانال تلگرامی تهیه کنید.  خاک مورد نیاز برای جوانه زنی بذر باید از شن و خاک برگ  تشکیل شده باشد. یک لایه زهکشی در انتهای ظرف قرار بدهید ، سپس یک لایه  خاک برگ مخلوط با ماسه قرار بدهید. دانه ها را در زیر خاک دفن نکید.  به خوبی آبیاری را انجام دهید و با پلاستیک یا ظرف پلاستیکی ظرف را بپوشانید. بعد از ۲ تا ۳ ماه گیاهچه های اچینو شما نمایان می شوند. این گیاهان در نور کافی ، تهویه مناسب ، رطوبت کافی و دمای متوسط رشد می کنند. تحت هیچ شرایطی آن ها را لمس نکنید.

استفاده از کاکتوس اچینو در فضای سبز :

کاکتوس اچینو

این گیاه ، گیاهی فوق العاده برای افزودن بافت ، فرم و رنگ به منظر به شمار می رود. شکل دایره ای قابل توجه و تیغ های زرد یا سفید براق که در نور روز از درخشش بی نظیری برخوردار هستند به فضای سبز جلوه ویژه ای می بخشند. این گیاه بدون شک از نقاط کانونی مهم در طراحی منظر به شمار می رود. برخلاف بسیاری از گیاهان اچینو با بالا رفتن سن از نظر زیباشناختی ارزش بصری بیشتری پیدا می کند. این گیاه واقعا با عظمت است . بهترین نوع طراحی کاشت برای این گیاهان کاشت آنها در کنار هم و استفاده از سنگ در میان آنها است.

سوالات رایج در رابطه با نگهداری کاکتوس اچینو :

۱- تمایل رنگ سبز به رنگ قرمز در قسمت تحتانی کاکتوس اچینو : اگر بخواهیم علل احتمالی این مشکل را مورد بررسی قرار بدهیم باید بگوییم که ممکن است آبیاری بیش از حد ، زهکشی نامناسب و بیماری قارچی سبب ایجاد بیماری شده باشد. برای پیشگیری از این اتفاق شما باید آبیاری خود را بر اساس نکات مطرح شده در این مقاله کنترل کنید و برای درمان می توانید با متخصصین گیاه پزشک سایت از طریق کانال تلگرام طراحان منظر  در تماس باشید.

۲- کمرنگ شدن رنگ این گیاه و تمایل رنگ به سبز کمرنگ :  علت این اتفاق نور بیش از حد است . توجه داشته باشید برای انتقال کاکتوس از یک مکان با نور معمولی به مکانی پر نور مانند تراس یا حیاط باید این کار به صورت تدریجی صورت بگیرد در غیر این صورت گیاه دچار مشکل خواهد شد .

۳- رشد استوانه ای و نا متقارن  : علت این پدیده نور نامناسب و کم است . برای جلوگیری از این اتفاق بهتر است گیاه خود را در جای پر نور با نور کافی قرار بدهید.

اگر سوالی غیر از این سوالات برای شما ایجاد شده است می توانید در همین پست مطرح کنید یا با متخصصین از طریق کانال تلگرام در ارتباط باشد.

آدنیوم Adenium

آدنیوم Adenium

آدنیوم Adenium

آدنیوم

آدنیوم یک درختچه زیبا و قابل توجه است که اغلب در آفریقا ، عربستان ، تایلند و … یافت می شود . اما این گیاه مقاوم در سایر نقاط جهان نیز وجود دارد. اما در سایر کشور ها این گیاه معمولا به عنوان بنسای و در گلدان کاشته می شود.

شاخ و برگ : این درختچه دارای ساقه گوشتی و شاخه های ضخیم است . برگ های این گیاه به صورت بیضی و در سایز های متفاوت (۵ تا ۱۷ سانتی متر ) دیده می شود . سایز برگ ها معمولا به نوع گونه و محل نگهداری بستگی دارد .

گلدهی : گل این گیاه برای چندین هفته در بهار ظاهر می شود .

نگهداری آدنیوم

جنس آدنیوم معمولا با نام هایی چون رز صحرا (desert rose) ، رز کارو (Karoo rose)  ، زنبق ایمپالا (impala lily) ، ستاره سابی  (Sabi star )، یا آدنیوم (adenium)  شناخته می شود.

 دو گونه رشد به صورت معمول برای آدنیوم در نظر گرفته می شود . در نوع اول آدنیوم به صورت یک درختچه کوچک رشد کرده و در نوع دوم آدنیوم به عنوان یک درختچه کوتوله یا بنسای رشد می کند.

هر دو نوع زیبایی مخصوص به خود را داشته و در هر دو نوع ساقه ها می پیچند و گیاه گل های بزرگی تولید می کند که چشمگیر هستند.

برخلاف زیبایی چشمگیر ، این گیاه به ندرت به عنوان گیاهی بزرگ پرورش داده می شود. شهرت آدنیوم معمولا به علت رشد کم سرعتش است. اما به صورت کلی اگر از این گیاه مراقبت صحیح و مناسب صورت بگیرد رشد آن سریع خواهد بود .

کلید موفقیت در پرورش آدنیوم: آنها گیاهان صحرایی نیستند.

یکی از تغییرات اساسی که در پرورش آدنیوم برای رشد مطلوب باید در نظر گرفته شود ، رشد آدنیوم به صورت مطلوب است .

 یکی از باورهای عمومی بین مردم این است که این گیاه نمی تواند در مقابل آبیاری خوب مقاومت کند. دو قانون اساسی در پرورش آدنیوم باید در نظر گرفته شود. :

۱-  خاک آدنیوم را مرطوب نگه دارید.

۲-زمانی که گیاه در حالت خفتگی به سر می برد خاک را خشک نگه دارید.

آبیاری :

آدنیوم

رشد بعضی از گونه های گیاهی در بیابان به این منظور نیست که این گیاهان باید در تنش آبی و کمبود آب قرار بگیرند.

  بسیاری از گیاهانی که در شرایط خشک و صحرا رشد می کنند در گذشته گیاهان گرمسیری بوده اند که به علت تغییرات اقلیم با شرایط خشک سازگار شده اند.

آدنیوم ها نیز از این دسته گیاهان هستند و در این سازگاری شرایط مطلوب خود را برای رشد از دست داده و تنها در حد بقا در صحرا ها باقی مانده اند.

تمامی گونه های آدنیوم به جز A.socotranum  به آبیاری فراوان در آب و هوای گرم پاسخ مثبت می دهند. خاک آدنیوم را در تمامی طول فصل رشد مرطوب نگه دارید .

آدنیوم ها از جمله گیاهان ریشه محدود هستند که در روزهای گرم نیازمند آبیاری روزانه است . این گیاه در فیلیپین و هند به عنوان گیاه حاشیه ای در فضای سبز کاشته می شود . میانگین بارش در این کشورها در سال حدود ۱۵۰۰ میلی متر است.

حتی گونه های  A.obesum  و  A.swazicum که نیازمند خواب هستند اگر دمای اتاق ۲۷ درجه سانتی گراد در روز و ۱۰ درجه سانتی گراد در شب باشد نیاز به آبیاری دارند ، اما اجازه بدهید سطح خاک نسبتا خشک شود و بعد آبیاری نمایید.

اگر رنگ  برگ های گیاه  شما تمایل به زرد پیدا کرد ، تکرار آبیاری را بیشتر کنید . اما اگر تنه گیاه باریک و کشیده شد ، آبیاری را کم کنید . در این حالت گیاه شما مستعد به پوسیدگی ریشه خواهد بود .

آدنیوم ها گیاهانی حساس به آبیاری بیش از حد هستند .در فصول خنک آبیاری بیش از حد و در فصول گرم آبیاری اشباع در صورت فقدان زهکش سبب پوسیدگی ریشه و طوقه خواهد شد .

برای جلوگیری از پوسیدگی ریشه ، از ابیاری بیش از حد خودداری کرده و گلدانی را انتخاب کنید که زهکش مناسب و کافی داشته باشد.

نور :

آدنیوم

آدنیوم ها نیازمند شدت نور بالا در حدود ۵۰۰۰ تا ۸۰۰۰ فوت کندل ( نور خورشید در هوای خشک حدود ۱۰۰۰۰ فوت کندل شدت دارد )  هستند . این گیاه اگر کمتر از نیمی از روز نور دریافت کند به صورت علفی و باریک رشد می کند. در صحرا بهترین عملکرد آدنیوم در مکان هایی با ۳۰ تا ۵۰ درصد سایه اتفاق می افتد.  تنها گونه ای از آدنیون که مقاوت خوبی در گرمای فراوان از خود نشان می دهد Adenium swazicum  است.

گیاه در در تمام طول تابستان در یک جهت نسبت به نور خورشید قرار بدهید. اگر گلدان را بچرخانید ممکن است قسمتی از گیاه که در سایه قرار داشته است بسوزد .

 پاییز خطرناک ترین فصل برای این گیاه  به دلیل قدرت خورشید و پایین بودن آن به شمار می رود . گیاهان جوان باید از نور مستقیم خورشید تا زمانی که به ضخامت ۷ تا ۸ سانتی متر برسند دور بمانند.

دما:

آدنیوم

بهترین دما برای آدنیوم ۳۰ تا ۳۵ درجه با رطوبت نسبتا بالا است . اما رشد و گلدهی در دمای بالای ۳۸ درجه سانتی گراد متوقف می شود .

خواب در تمامی آدنیوم ها زمانی که دما  شب به صورت منظم به زیر ۱۰ درجه سانتی گراد برسد اتفاق می افتند . زمانی که گیاه به صورت کامل خشک و خفته شد می تواند دمای نزدیک به انجماد را تحمل کند . اما در این شرایط احتمال ابتلا به پوسیدگی ریشه افزایش می یابد . تمامی گونه های آدنیوم به جز A.swazicum  در دمای زیر -۲ درحه سانتی گراد آسیب شدید دیده و به صورت کامل خشک می شوند.

 تغذیه :

آدنیوم

آدنیوم ها به تغذیه غنی و مداوم پاسخ خوبی می دهند. بهترین نوع تغذیه برای آدنیوم ها استفاده از کود های آرام رها در خاک و تزریق کود ۲۰- ۲۰-۲۰ به خاک بر اساس برنامه ای مشخص با آب آبیاری است.

دلیل اصلی رشد کند آدنیوم ، آبیاری و تغذیه نا مناسب است . اگر این دو اصل به خوبی رعایت شود گیاه شما به صورت باور نکردنی رشد پیدا می کند.

این گیاهان برای گلدهی و رشد نیازمند نیتروژن بالایی  هستند. اگر میزان نیتروژن کودی که شما استفاده می کنید کم باشد گیاه شما طویل و علفی شکل می شود . علاوه بر این در زمان گلدهی ، گل های از کیفیت مطلوبی برخوردار نخواهند بود .

زمستان گذرانی :

آدنیوم

این گیاهان در شرایط آب و هوایی که  با یخبندان و سرما همراه است باید در گلدان کاشته شوند. برخی از گونه های آدنیوم از جمله Adenium obesum, A.swazicum, اگر دما زیر ۱۰ درجه سانتی گراد نشود نیاز به خفتگی ندارند.

شناخت خواب برای یک گیاه بسیار مهم است . زمان و عمق خواب در گونه های مختلف آدنیوم متفوات است. اولین و بارز ترین علائم خواب آدنیوم ریزش و زرد شدن ناگهانی برگ ها است . چند هفته پیش از این اتفاق ممکن است شما با کم شدن نیاز آبی گیاه خود مواجه شوید .

گاهی اوقات برگ های مسن به علت کوتاه شدن طول روز در پایین ریزش پیدا می کنند. در این صورت اگر برگ های جوان هنوز در حال رشد هستند نیاز به کاهش آبیاری نیست .

برخی اوقات به دلیل تغییرات ناگهانی آب و هوا ، کاهش آبیاری و … گیاه برخی از برگ های خود را از دست می دهد. تا زمانی که تنه گیاه برگ های جدید تولید می کند آبیاری را به حالت نرمال نگه دارید .

خواب در گونه های مختلف آدنیوم متفاوت است به عنوان مثاله در A.boehmianum and A.multiflorum  با ریزش کامل برگ ها همراه است اما درA.somalense and A.arabicum اگر آبیاری ادامه پیدا کنم برگ ها باقی می مانند.

اگر فضای شما به گونه ای است که گیاه نور کافی را دریافت نمی کند یا به صورت اجباری باید به خواب زمستانی برود ، آبیاری را در دمای زیر ۱۰ درجه یا زمانی که علائم خفتگی ظاهر می شود کم کنید .

گلدان را در مکانی که خنک ، خشک و به دور از یخ زدگی باشد قرار بدهید . در دوره خواب گیاه نیازمند نور نیست و نور کم نیز می تواند نیاز گیاه را برطرف کند.

درک پایان دوره خواب ادنیوم نیز از اهمیت زیادی برخوردار است . معمولا پوسیدگی ریشه به علت آبیاری زیاد در فصل بهار به علت تشخیص نادرست بیداری رخ می دهد و این اتفاق در گیاهانی که به تازگی جا به جا شده اند خطرناک تر است.

به عبارت دیگر تا زمانی که خاک آدنیوم کامل خشک نباشد ، اولین برگ ظاهر نمی شود . اما بهتر است در طول فصل زمستان ماهی یکبار به میزان کمی سطح خاک آدنیوم را مرطوب کنید تا آب مورد نیاز برای جوانه زنی در فصل بهار تأمین شود.

نزدیک به فصل بهار به گیاه خود توجه کنید و زمانی که اولین نشانه های رشد را در گیاه مشاهده کردید و اولین جوانه ظاهر شد آبیاری را به آرامی شروع کنید و به تدریج میزان آبیاری را افزایش بدهید.

گلدان

آدنیوم

ریشه آدنیوم برای رشد نیازمند فضای کافی است . گیاهانی که برای رشد ریشه فضای کافی نداشته باشند حتی در صورت تغذیه و ابیاری کافی ، رشد کمی خواهند داشت.

گلدان های پلاستیکی ، رسی ، لعابداری گلدان های مناسبی برای آدنیوم به شمار می روند. اما به یاد داشته باشید به علت گسترش سریع ریشه ادنیوم نباید گلدان گران قیمتی تهیه کنید. بهتر است گلدان هایی با دیواره ضخیم و کاسه ای شکل را انتخاب کنید.

ترکیب خاک مورد استفاده برای آدنیوم بسیار متنوع بوده ، اما دو نکته در تعویض گلدان آدنیوم حائز اهمیت است:

۱- زهکشی مناسب و کافی برای جلوگیری از پوسیدگی ریشه

۲- ترکیب خاک باید ۴ واحد ماسه ، ۱ واحد پیت ماس و اسیدیته خاک باید بین ۵٫۵ تا ۸ باشد . البته در ترکیب خاک مناسب تجربه بهترین ترکیب را معرفی به شما نشان می دهد.

تعویض گلدان را زمانی که گیاه فعال است انجام بدهید. در فصل پاییز که گیاه به خواب می رود به دلیل شرایط ایجاد شده احتمال بیمار شدن و از بین رفتن وجود خواهد داشت .

اگر در هنگام جا به جایی گیاه ریشه بزرگ آسیب دید یا هوا به اندازه کافی گرم و خشک نیست تا ۱ هفته آبیاری انجام ندهید.

 اما اگر آسیب دیدگی به وجود نیامد بلافاصله بعد از تعویض گلدان آبیاری را انجام بدهید . تنش آبیاری ممکن است گیاه شما را تا تابستان سال آینده به خواب ببرد.

پس از جابه جایی گیاه توجه داشته باشید که به صورت ناگهانی گیاه را به نور آفتاب منتقل نکنید  و تدریجا این کار را انجام دهید . در صورت جا به جایی ناگهانی احتمال سوختگی ریشه وجود خواهد داشت .

آفات ، بیماری ، مشکلات

آدنیوم

آفات به ندرت به آدنیوم هایی که بیرون از خانه رشد می کنند آسیب می زنند. گاهی اوقات برگ های جدید به دلیل آفاتی چون تریپس ها و پسیل ها که دیده نمی شوند از بین می روند.

برای کنترل این آفات از سم های سیستماتیک استفاده کنید . ممکن است مجبور باشید چندین بار از این درمان استفاده کنید.

با وجود سمی بودن گیاه آدنیوم ، گاهی اوقات جوندگان به تنه و ریشه گیاه آسیب می زنند.

بیشترین خسارت در فضای داخلی خانه توسط ، شپشک آرد آلود ، کنه تار عنکبوتی ، شته و مگس سفید اتفاق می افتد. ادنیوم به برخی از حشره کش ها حساس است در نتیجه در استفاده از حشره کش ها دقت کنید. از صابون های حشره کش و دیازینون  که برای گیاه مشکلی ایجاد نمی کنند با مشورت گیاه پزشک استفاده کنید.

ریشه این گیاه به پوسیدگی های ناشی از رطوبت از جمله فیتوفترا و پتیوم  حساس است . بهترین راه برای مواجه با این قارچ ها پیشگیری است ، اکثریت قارچ کش ها توانایی از بین بردن این قارچ ها را ندارند و قارچ کش هایی که برای این قارچ ها استفاده می شوند از قیمت بالایی برخوردار هستند.

استفاده از خاک با زهکشی مناسب و رعایت میزان آبیاری می تواند در پیشگیری در برابر این قارچ ها موثر واقع شود.

توجه داشته باشید هیچ گونه از علف کش ها با ماده فعال همانند اُریزالین (سورفلان) را استفاده نکنید . اکثریت گونه های خانواده خرزهره از جمله آدنیوم به این سم از خود حساسیت نشان می دهند. یک بار استفاده از این مواد باعث مرگ تدریجی گیاه شما خواهد شد.

 اتیوله شدن گیاه ( ضعیف و رشد باریک تنه ) به دلیل آبیاری بیش از حد یا کوددهی نامناسب ، نور نامناسب و تهویه نا مناسب به وجود خواهد آمد . بهبود گیاه در این وضعیت با تغییر شرایط و هرس تنه به راحتی امکان پذیر خواهد بود .

 مراقبت از نمونه بالغ

زمانی که گیاه شما به اندازه دلخواه رسید ، آبیاری و کوددهی را کاهش بدهید .  حتی اگر هوا گرم بود این کار را انجام دهید . آدنیوم بر اساس سازگاری که پیدا کرده حتی با ۲ بار آبیاری در ماه زنده خواهد ماند. گیاهانی که تحت شرایط تنش به رشد خود ادامه دهند بعد از مدتی به بسیاری از آفات و مشکلات مقاوم می شوند.

تکثیر

گیاه بالغ را می توان از طریق قلمه تکثیر کرد . قلمه های چوبی به احتمال زیاد ریشه می دهند اما ریشه دهی این گیاه چندین ماه طول می کشد .

 بهترین طول برای قلمه ۱۰ تا ۱۵ سانتی متر است . پس از برش به صورت مورب ، قلمه را در داخل هورمون ریشه زایی قرار دهید و در یک محیط سبک مثل پرلیت ، شن و … قرار دهید .

بهترین دما برای ریشه زنی ۳۲ تا ۳۵ درجه سانتی گراد است . تحت این شرایط ریشه زایی ۲ تا ۴ هفته به طول می انجامد .

با آب آبیاری از قارچ کش مناسب استفاده کنید . به یاد داشته باشید اگر گیاه تحت تاثیر تنش ابی قرار بگیرد ریشه نخواهد داد . در نتیجه خاک را مرطوب نگه دارید .

پیوند زدن در آدنیوم یکی از روش های موفق تکثیر است و باعث افزایش رشد خواهد شد . گونه هایی از آدنیوم مانند A.swazicum که تنه باریکی دارند اگر بر روزی یک طوقه شکل گرفته پیوند زده شوند رشد خوبی خواهند داشت .

پیوند زدن برای قرار دادن چند گل بر روی یک شاخه می تواند مفید واقع شود . شکاف پیوند باید در حدود ۱ سانتی متر باشد و ساقه های ضخیم تر می توانند درصد گرفتن پیوند را افزایش بدهند .

افزایش آدنیوم از طریق بذر کاری ساده است . اما بدست آوردن بذر از گیاه به دلیل مشکل در بذر افشانی ساده نخواهد بود .

دانه ها معمولا یک هفته ای در دمای ۳۰ درجه سانتی گراد جوانه می زنند. قبل از کاشت بذر آن ها را با محلول قارچ کش تیمار کنید . بذر آدنیوم معمولا رشد سریعی دارد .

رشد گونه ای بزرگ از آدنیوم

تمامی گونه های آدنیوم توانایی رشد سریع را دارند. پرورش گونه های بزرگ آدنیوم نیازمند پیوند زدن های متعدد در ۲ تا ۳ سال اول است . معمولا آدنیوم تا زمانی که بلوغ نرسیده است رشد زیادی دارد و گیاهان بالغ سرعت رشد کمتری خواهد داشت .

منبع : طراحان منظر

اشتباهات طراحی کاشت پاییزه

اشتباهات طراحی کاشت پاییزه

اشتباهات طراحی کاشت پاییزه

پاییز بهترین فصل برای غقب کشیدن خودمان و اجازه دادن به طبیعت برای رنگ و بو بخشیدن به فضای بیرون خانه ی مان است. از ریزش برگهای رنگی درختان گرفته تا خنکترین دما ، پاییز بهترین فصل برای استفاده از این امکانات و پیشنهادات به همراه پدید آوردن محفلی برای سرگرمی و تفریح در محل خانه است.

حالا که پاییز را در پیش رویمان داریم ،تصور نکنید که همه چیز محیاست ! این فصل همچنان نیازمند چمنی معمولی  طراحی فضای سبز و شیوه های مختلف نگهداری است تا نمای خانه را در فصل زمستان نیز زیبا نگه دارد و تا بهار بعدی حفظ کند. حال به ۹ اشتباهی که نباید به آن دچار شویم میپردازیم :

۱. از رنگ زدن نمای خانه چشم پوشی نکنید

اشتباهات طراحی کاشت پاییزه

اشتباهات طراحی کاشت پاییزه

در همان حالی که فکر میکنید طراحی فضای سبز مختص به کاشت گیاهان و پوشاندن اطراف خانه بوسیله ی بوته هاست ، رنگ کردن نمای خانه نیز نقش چشمگیری را در این امز بازی میکند. پاییز بهترین فصل برای برگزیدن رنگی جدید ، یا ترمیم بافت های پوسیده ی خانه بوسیله ی رنگ زدن روی آنها که در آخر با انتخاب رنگ مناسب بهترین نتیجه را در نور موجود در این فصل دریافت میکنید.

 

۲. فراموش نکنید که طراحی فضای سبز سخت همانند طراحی فضای سبز نرم مهم است:

طراحی فضای سبز را میتوان به طور عمده به دو گروه نرم و سخت تقسیم کرد. نرم مختص به طراحی با اجسام زنده و قابل کشت مانند گیاهان و سخت مختص به اجسام بی جان مانند پیاده رو ، خیابان ، سنگها ، کود و سنگفرش است که با جاگذاری آنها در مکان درست هم به سلامت و هم به کارامد و زیبایی محیط پرداخته میشود.

 

۳. جاسازی باکس های گل را در زیر پنجره ها به منظور ایجاد بافتی جدید نادیده نگیرید

اشتباهات طراحی کاشت پاییزه

اشتباهات طراحی کاشت پاییزه

این باکس ها یکی از بهترین روش ها برای ایجاد بافتی جدید به فضای خانه محسوب میشوند که به افزایش رنگ و بوی جدید به محیط میپردازند. این باکس ها بهترین انتخاب برای خانه هایی هستند که برروی زمین فضای آنچنانی ندارند اما همچنان میخواهند به گیاهان نما را مورد توجه قرار دهند.

 

۴. زیبایی برگهای ریخته شده را دلیلی برای جمع نکردن آنها نکنید:

اگر در مکانی زندگی میکنید که در اطرافتان درختان زیاد و پیری وجود دارند ، به احتمال زیاد با ریزش خاطره انگیز برگها روبه رو خواهید شد، اما اگر برگها را بهطور منظم جمع آوری نکنید ، این اتفاق ممکن است خطرناک نیز باشد. چرا که با ریزش زیاد برگان ممکن است پیاده رو ها مسدود شوند یا اگر بارشی اتفاق افتد ، خیس شوند و در زیر پا سر بخورند.

 

۵. پاییز به معنای خداحافظی به استخر نیست

اشتباهات طراحی کاشت پاییزه

اشتباهات طراحی کاشت پاییزه

بسیاری از خانواده هایی که دارای استخر هستند در انتهای تابستان استخر خود را تعطیل کرده و تا بهار بعدی از آن استفاده نمیکنند ! دوباره فکر کنید ،حتی در این ۳ماه باز هم شما نیاز دارید که استخر را از برگهای ریخته شده و حشرات جمع شده ، هفتگی پاکسازی کنید.

 

۶. وسایل باغبانی خود را به فراموشی نسپارید

هر پاییز وسایل باغبانیتان در انبار یا گاراژتان زندانی شده و تا بهار آزاد نمیشوند ! قبل از آنکه آنها را راهی “خواب زمستانی” کنید ، یکبار آنها را در آورده و از سلامت آنها مطمئن شوید ، از هر کثیفی و زنگ زدگی ای مبرا کنید و سپس به طرز صحیحی ذخیره شان کنید. به خاک ، رطوبت و هرچیز دیگری اجازه ی صدمه زدن به آنها را تا فصل مورد استفاده تان ندهید.

 

۷. به این فکر نکنید که چمنزارتان به نگهداری و حالخیزی نیازی ندارد:

فقظ به خاطر اینکه چمنتان به سرعت فصل بهار رشد نمیکند ، از آنها غافل نشوید چراکه آنها همچنان نیازمند کوتاه کردن و حاصل خیزی دارند. از باغبانتان یا مشاور فضای سبزتان بخواهید با توجه به اقلیم و آب و هوای موجود در محل زندگیتان برنامه ی معینی برای این امور به شما بدهد تا از آنها به خوبی در فصول سرما محافظت کنید.

 

۸. از فضای بیرونی همسایگان خود غافل نشوید

اشتباهات طراحی کاشت پاییزه

اشتباهات طراحی کاشت پاییزه

از آنجایی که پاییز فصلیست که با شروع مدارس و مشغله ی مردم همراه است ، منظره ی نمای همسایه تان را دست کم نگیرید زیرا به سهل انگاری و مشغله ی آنها منظره ی شما نیز ضربه میزند. به خاطر داشته باشید که پیاده روی مشترکتان را از عاری از برگ نگهداری کنید و نیمکت های زیر درختان را بدلیل بارش و باد ، سالم نگهدارید.

 

۹. کاشت پیاز گیاهان بهاری را برای داشتن سال جدیدی رنگارنگ فراموش نکنید:

۷

پاییز بهترین زمان برای فکر کردن به اینکه چه گیاهانی را میخواهید در بهار بعدی رشد دهید است. از مشاور فضای سبز خود بخواهید تا بهترین گیاه متناسب با محیط زندگیتان معرفی کرده و آنرا رشد دهید. قطعا عاشق این خواهید شد که چگونه کاشت الانتان به بهاری زیبا راهنماییتان خواهد کرد. البته در نظر داشته باشد که مراقبت از پیاز اینگیاهان در فصل سرما کار سختی خواهد بود اما نتیجه ی آن دلنشین میباشد.

منبع : طراحان منظر

کاربرد انواع گیاهان در باغ های ایرانی

گیاهان در باغ ایرانی

گیاهان در باغ ایرانی

گیاهان در باغ ایرانی

گیاهان در باغ ایرانی

مقدمه :

گیاهان در باغ های ایرانی با هدف ایجاد سایه ، برداشت و تزیین کاشته میشوند . حجم اصلی گیاهان متوجه درختان سایه دار و محصول دار است و گل ها و گیاهان تزیینی به میزان میزان کمتری در باغ ها وجود دارند . گیاهان را میتوان در سه گروه تقسیم کرد که شامل درختان ، بوته ها و گل های تزیینی است .

در این مقاله میخواهیم کاربرد هر یک از این ها را در باغ های ایرانی توضیح دهیم .

گیاهان در باغ ایرانی

گیاهان در باغ ایرانی

درختان :

گیاهان در باغ ایرانی

گیاهان در باغ ایرانی

برای ایجاد سایه در باغ های ایرانی از درختان سایه افکن مانند بید ،چنار ، نارون و مانند آن استفاده شده است و برای کمک بیشتر به ایجاد سایه ، گذرگاه های باغ ها را باریک انتخاب نموده اند تا سایه درختان دو طرف همه سطح گذرگاه ها را بپوشاند .

در محور های اصلی باغ ، بیشتر از ردیف درختان سرو و چنار استفاده شده است . تغییر شکلی که درختان چنار در چهار فصل سال از نظر رنگ برگ ها و ریزش آن ها دارد در مجاورت درختان سرو که همواره برگ دارند وسبز رنگ هستند تنوع زیادی در رنگ و طرح و حجم باغ ایران بوجود می آورد .این درختان بهار و پاییز بسیار زیبایی دارند و در فصل زمستان وجود درختان سرو باغ را سرسبز نگاه می دارد که این مسئله بستگی مستقیم به چگونگی آب وهوا و جنس زمین دارد .

در زمین های رسی و شور خاک که چنار بار نمی آید ، درختانی مثل تبریزی ، زبان گنجشک و کبودار می کاشته اند .

گیاهان در باغ ایرانی

گیاهان در باغ ایرانی

درختان تبریزی که به سرعت رشد میکنند چوبشان در ساختمان مورد استفاده قرار میگیرد اما درختان سرو به لحاظ زیبایی دائمی و تناسب و کشیدگی اش محبوب مردم ایران است و شعرا در وصف آن بسیار سروده اند و زیبایی آن را الگوقرار داده و به آن تشبیه کرده اند مانند قد سرو .

گیاهان در باغ ایرانی

گیاهان در باغ ایرانی

پیرامون استخر باغ را هم با درختانی مانند نارون و افرا و مورد و بید شوریده و سرخ بید و ارغوان می پوشانند و در حاشیه خیابان های فرعی معمولا توت برگی میکاشتند و نوغان داران از برگ این درخت استفاده میکردند .

کرت های دو سوی خیابان های باغ را که بیشتر به صورت چهارتخت آرایش می شد با کانال های میوه پر میکنند . در مناطق خشک غالبا سیب ترش و آلو سیاه و انار و هلو و شفتالو و زرد آلو هر یک جداگانه در یک یا چند کرت نزدیک به هم کاشته میشد . در کرت های دورتر و پیرامون باغ ، مو می کاشتند و بر دیوار قسمتهایی از باغ داربستی می زدند و مو های سواره را بر آن میانداختند . خیابان کمربندی باغ و گوشه ها و پناه دیواره ها به انجیر و سنجد و عنّاب اختصاص داشت .

درختان سایه دار و زمینی باغ های دوره صفویه که در کتاب ارشادالزراعه نام برده شده مشک ، بید ، چنار ، سفیدار ترکمنستانی ، عرعر سمرقندی ، کنده دال ، ارغوان و چند گونه دیگر است .

در باغ های ایرانی فاصله میان محور های موازی معمولا تخته زمینی است که در برخی جاها برای کاشت گیاهان چهار فصلی

از قبیل اسپست که نوعی یونجه است و پژند اهلی که گیاهی خوشبو است استفاده می شود و به آن میان کرت می گویند و در بعضی دیگر در صورتی که زمین شیب دار باشد ، مانند باغ شاهزاده در ماهان ، به ایجاد آب نما و آبشار اختصاص می یابد . در میان کرت ، بوته های بلند که چشم انداز ساختمان باغ را بپوشاند کاشته نمی شده است . اسپست که از قدیم در باغ های ایرانی ساخته میشده چند سال می پاید و از هنگامی که سر میزند تا آنگاه که گل می دهد و درو می شود زیبا و خوشبواست و چشم انداز جلو ساختمان را هم بی اینکه پیش دید را بگیرد می آراید و زیبا می سازد .

گیاهان در باغ ایرانی

گیاهان در باغ ایرانی

بوته  ها :

گیاهان در باغ ایرانی

گیاهان در باغ ایرانی

این دسته از گیاهان باغ های ایرانی شامل انواع گل سرخ و انواع یاس ها است .

همانطور که گفته شد محبوب ترین درخت نزد ایرانیان سرو است . گل سرخ محبوب ترین گل باغ های ایران است به طوری که کلمه گل درفارسی معنی گل سرخ و هم معنی مطلق گل را دارد .

لفظ گل در ترکیب های دیگری نیز به چشم می خورد مانند گلستان یعنی باغ گل سرخ ، گلشن و گلزار به معنی باغ گل ، گلگشت به معنی تفرجگاه ، گلکاری یعنی ایجاد باغچه یا تپه گل و حتی صدای بلبل را گلبانگ می گویند .

شاعران بسیارو همچنین سیاحان و جهانگردان ، حسن ویژه گل سرخ در میان گل های ایران را تایید کرده اند . چنانچه همه بر والایی (( سرو )) در میان درختان ایرانی اقرار داشته اند . از این روست که (( گل سرخ )) و (( درخت سرو )) از بدیع ترین ارکان اساسی باغ های ایران به شمار می آیند .

گل سرخ آن طور که شاردن می گوید پنج رنگ است : سفید ، زرد ، سرخ ، سرخ اسپانیایی و سرخ خشخاشی و گل سرخ های دو رنگ که یک روی گلبرگهای آن سرخ و روی دیگر زرد است و بوته هایی نیز دارای گل های زرد و سفید و زرد و سرخ است که بر روی یک پایه می روید .

متاسفانه گونه های مختلف گل سرخ که بسیار معطر نیز بوده اند و باغ ها ایرانی را معطر می ساخته اند و یا برای تهیه گلاب و عطر از آنها استفاده می شده به ندرت به جا مانده یا دست کم در ایران بسیار کم است . تنها گل گلاب به میزان قابل توجهی کشت می شود و معروف ترین جایی که گل گلاب برای گلاب گیری پرورش می یابد نواحی قمصر و نیاسر کاشان است .

ایرانیان گل ها را به همان حالت شاداب و طبیعی که دارند می پسندند و هیچگاه به دنبال پیوند کردن یا ترکیب آن ها نبوده اند .

گل های بوته ای دیگر انواع یاس ها هستند که از آن جمله میتوان یاس سفید ، یاس بنفش ، یاسمن ، یاس زرد و غیره را نام برد . همچنین انواع نسترن ها از این گروه می باشند .

نقاشی انواع گل ها نیز یکی از هنر های مورد علاقه ایرانیان بوده است و این هنر در دوران تیموری و صفوی رایج بوده و به ویژه در دوران قاجار بیشتر معمول گردیده به طوری که روی جلد ها و قلمدان ها را با تصویر گل نقاشی نموده اند ( گل و مرغ )

گیاهان در باغ ایرانی

گیاهان در باغ ایرانی

گل های تزیینی :

گیاهان در باغ ایرانی

گیاهان در باغ ایرانی

گل های تزیینی را بیشتر در باغچه های جلوی ساختمان ، محور ورودی یا محورهای اصلی که متوجه بناست می کاشتند . از گلهایی که بیشتر مورد توجه ایرانیان بوده است و شاردن و برخی از جهانگردان از آن ها نام برده اند ، به موارد زیر میتوان اشاره کرد :

بنفشه ، سوسن با رنگ های مختلف ، سنبل سفید و آبی ، قرنفل ، سنبل خوشه ای ، زنبق ، انواع لاله ، میخک پرپر ، میخک کم پر ، گل شب بو ، زبان در قفا ، گل مریم ، همیشه بهار ، تاج خروس ( بستان افروز) ، ختمی ، خیری ، نیلوفر ، گل گندم ، گل خشخاش ، گل پامچال ، گل زعفران ، نرگس زرد و گل نسرین . یونجه نیز به جای چمن امروزی محوطه ی بزرگ زیر ذرختان و میان کرت را سرسبز نگه می داشته است .

در بعضی باغ ها در قسمتی از محوطه باغ به نام باغچه یا گلزار یا گلستان که معمولا نزدیک کوشک بود و گاهی به جای استخر می ساختند فقط گل دستی می کاشتند مثلا گل آتشی ( بغدادی ) ، گل چای و گل دشتی ( نوعی گل صورتی رنگ کم پر ) . در اطراف گلزار نیز ترشه ( یا تریشه ) یعنی باریکه یا حاشیه ای از ۳۰ تا ۷۰ سانتی متر می ساختند و بعد از آن خرندی بود از آجر به شکل کلاغ پر که بسیار ساده ولی قشنگ بود .

در این ترشه ، گلهای دستی که اغلب ناز بود می نشاندند . در گوشه های گلزار ، کاشتن یاس زرد ( یاسمن ) که هم معطر است و هم زنبور عسل به آن علاقه بسیار داشت و همچنین گل خرزهره و یاس باغی ( سفید ) و شاه پسند بسته ای خیلی معمول بود وسط گلزار را هم تقسیم بندی می کردند و این اواخر رسم شده بود که گل تپه می ساختند .

در این بخشها گلهایی نظیر لاله عباسی ، شاه پسند یک ساله ، شاه اشرفی ، میخک یا پنج انگشت ، قرنفل ، میمون و خطمی کاشته می شد . زنبق معمولی و زنبق سفید را که دوامش کمتر بود معمولا کنار خرند آجر یا گوشه ها می کاشتند به خصوص زنبق سفید را که در جنوب ایران فراوان است و عطر لطیفی دارد .

یکی دیگر از گیاهان باغ ها گل ابریشم و نسترن بودار ( عرقی ) و ارغوان پا کوتاه بود که یا در میان کرت می کاشتند یا در بنه گاه .

بنه گاه زمینی بود مربع مستطیل یا گرد ، بیشتر به شکل مربع ، که نشیمن تابستانی در کنار درختان کهن بود . در کنار این نشیمنگاه بیشتر گل ابریشم و نسترن بودار یا خرزهره ( برای دفع پشه و حشرات دیگر ) می کاشتند .

گل های پیچی انواع و اقسام نیلوفرها به رنگ های مختلف ، لوبیا فرنگی و پیچک ( عشقه ) را معمولا روی چفته یا فلکه می انداختند و سر انجام در نقاطی که نمی خواستند منظرشان مسدود شود ( بیشتر نزدیک به باغچه و مقابل بنا های فرعی ) سبزی کاری می کردند . امروزه نام تعدادی بیشماری درخت و گل که از ایران قدیم به سراسر گیتی رفته هنوز در کتاب های یونانی و لاتینی ماخذ علمی به نام ایران مضبوط و محفوظ است . در فرهنگ مشهور وبستر ، از میوه ها و گل های زیادی نام برده شده که همه نام صفات ایرانی یا پارسی را با خود دارند ، از آن جمله نباتات زیر را می توان یاد کرد :

 گل داوودی ایرانی

Persian Daisy

 سیب ایرانی

  Persian Apple

 گل یاس بنفش

Persian Lilac

 توت ایرانی

  Persian Berry

 گل سرخ ایرانی

  Persian Rose

 خرمای ایرانی

Persian Dates

 گل بنفشه ایرانی

Persian Violet

 خربزه ایرانی

Persian Melon

 شبدر ایرانی

Persian clove

 پرتقال ایرانی

Persian Orange

 گندم ایرانی

Persian Wheat

 آلاله ایرانی

Persian Butterap

 گل یاس ایرانی

Persian Syringa

گیاهان در باغ ایرانی

گیاهان در باغ ایرانی

منبع : طراحان منظر