نوشته‌ها

کرم قوزه پنبه Heliothis armigera

کرم قوزه پنبه Heliothis armigera

کرم قوزه پنبه Heliothis armigera

کرم قوزه پنبه

کرم قوزه پنبه

پنبه از مهم ترین و اصلی ترین گیاهان تولیدکننده الیاف طبیعی است و در جهان بعد از سویا بیشترین مصرف را دارد.کرم قوزه پنبه یا غنچ قوزه پنبه  با نام لاتین Cotton bollworm – Corn eraworm – Tomato fruit worm از آفات جهانی مهم پنبه میباشد که در پنبه کاریهای شمال تا مرکز ایران خسارت قابل توجهی وارد میکند. ین گونه در مرکز و جنوب اروپا، معتدل آسیا، آفریقا، استرالیا و اقیانوسیه گسترده است و به تازگی در برزیل هم مشاهده شده است.

میزبان: کرم قوزه پنبه آفتی پلی فاژ بوده و دارای بیش از ۷۰ نوع میزبان میباشد.از میزبانهای آن میتوان به ذرت،نخود،کنجد،گوجه فرنگی، یونجه، خشخاش، کنف،شبدر، گل ابریشم،پسته،بادمجون ،سویا ،لوبیا،کدو و شاهدانه اشاره کرد.

مشخصات ظاهری کرم قوزه پنبه:

حشره بالغ:این حشره در رنگ و اندازه بسیار متغیر است.طول بدن شب پره بالغ بین ۲۰-۱۲ میلیمتر و عرض ان با بالهای باز ۴۰-۳۰ میلیمتر است.بالهای جلویی در ماده ها زرد مایل به نارنجی و در نرها خاکستری مایل به سبز است و دارای یک لکه لوبیایی و یک لکه گرد تیره هستند علاوه بر این ، بال های جلویی دارای یک نقطه سیاه رنگ بوده و در حاشیه خارجی آنها یک نوار عرضی مضرس وجود دارد.بالهای عقبی زرد کمرنگ هستند همراه با یک نوار قهوه ای باریک در لبه خارجی بال و یک نقطه سیاه در وسط بال که نمایانگر این حشره است.

کرم قوزه پنبه

کرم قوزه پنبه

تخم: بین ۶/۰-۵/۰ میلیمتر هستند که ابتدا سفید مایل به زرد و به مرور سبزرنگ میشوند.تخمها گرد و پهن و دارای سطح آجدارهستند.

کرم قوزه پنبه

کرم قوزه پنبه

لارو: رنگ لارو ها ابتدا سفید مایل به کرم با سر کپسولی قهوه ای و به مرور زمان به رنگ سبز روشن در میایند.در طرفین بدن دارای خطوط تیره و روشن هستند.و همچنین در روی طول بدن آنها خطوط تیره ای کشیده شده ای به چشم میخورد.

کرم قوزه پنبه

کرم قوزه پنبه

شفیره:  رشد شفیره  داخل یک پیله ابریشمی به طول ۲۳-۱۸ میلیمتر وبه  مدت ۱۵-۱۰ روز در عمق ۱۰-۴ سانتی متری خاک و یا در داخل قوزه پنبه یا بلال  صورت میپذیرد.دو عدد خار در انتهای شفیره وجود دارد.

کرم قوزه پنبه

کرم قوزه پنبه

چرخه زندگی:

اولین گروه پروانه ها در دهه اول فروردین دیده میشوند.ماده ها میتوانند تا چند صد تخم در بخش های مختلف گیاهان بگذارند.در شرایط مطلوب تخمها میتوانند در عرض سه روز تفریخ و به لارو تبدیل شوند و در یک ماه چرخه زندگی خود را کامل کنند.لاروها ۲۲-۱۳ روز طول میکشد تا به رشد نهایی خود برسند و در سن ششم لاروی طول لارو به بیش از ۴۰ میلی متر میرسد.رنگ لارو ها متغیر ولی اغلب سبز و زرد مایل به قهوه ای هستند و اغلب گوشتخوارند و گاهی رفتار هم خوارگی از خود نشان میدهند.به همین علت اغلب روی یک قوزه فقط یک لارو وجود دارد.لاروها بعد از رشد کامل روی خاک افتاده و تبدیل به شفیره میشوند.

نحوه و علائم خسارت:

لاروها پس از خروج از تخم ابتدا از پارانشیم برگ تغذیه نموده و رگبرگها را باقی می گذارند. سپس به غنچه، گل و قوزه حمله کرده و با سوراخ کردن قوزه ها و ورود به داخل آنها از الیاف پنبه تغذیه میکنند. در مواردی تمام لارو داخل قوزه نمی شود بلکه فضولات سبز رنگ خود را در حوالی قاعده قوزه پراکنده می سازد. سوراخ ورودی غالبا بالای  قوزه می باشد. زیان آفت در پنبه کاری ها از نسل دوم به بعد مشهود و خسارت آن در نسل سوم شدید است. در نسل چهارم نشوونمای کرم قوزه اغلب مصادف با سرمای پائیزه شده و می میرد.

کرم قوزه پنبه

کرم قوزه پنبه

هر کرم ۲۰-۶ غنچه و قوزه را می تواند مورد حمله قرار دهد.هنگامی که کرم حمله میکند ممکن است در زمان شکوفه دهی پنبه باشد در این صورت قوزه قبل از موعد مقرر باز شده و بی ثمر باقی میماند.و دیگر قادر به تولید الیاف نیستند و یا بی کیفیت هستند.

کرم قوزه پنبه

کرم قوزه پنبه

شدت صدمات آفت در پنبه کاری ها اواسط تیر تا واسط مهرماه و مصادف با ظهور حداکثر غنچه و گل و قوزه جوان مزرعه پنبه می باشد.

کرم قوزه پنبه

کرم قوزه پنبه

پیشگیری وکنترل:

زراعی: اجرای عملیات زمستانه نظیر شخم عمیق، آب تخت زمستانه و رعایت تناوب زراعی جمعیت انتقالی آفت را کاهش می دهد.

    (اجرای شخم عمق پس از جمع آوری محصول سبب می شود تا بدین وسیله لانه های زمستانی آفت در خاک تخریب شود. این عمل گاهی تا ۵۰% شفیره ها را تلف می نماید و در صورتی که به زمین آب یخ زده زمستانه داده داده شود ممکن است تا حدود ۹۰% شفیره ها از بین رود)

استفاده از ارقام مقاوم همچنین صفاتی نظیر براکته های فرخورده ، وسعت برگ ( کوچکی اندازه ) و رنگ قرمز بوته ها نیز از خصوصیاتی هستند که با تحمل بوته ها به کرم قوزه همبستگی مثبت دارند ، لذا در نظر گرفتن این خصوصیات می تواند در انتخاب رقم و جلوگیری از خسارت موثر باشد .

بیولوژیک:

تکثیر و رهاسازی زنبور تریکوگراما  در سه نوبت به مقدار حداقل ۵۰۰۰۰۰ زنبور در هر هکتار کاهش چشمگیری در تلفات تخم دارد همچنین استفاده از زنبور پارازیتوئید لارو(براکون) به تعداد ۱۰۰۰۰ عدد در هکتار، تلفات قابل ملاحظه ای به لاروهای متوسط و درشت وارد می نماید.استفاده از حشره کش های میکروبی نظیر باسیلوس توریجینسیس و ویروس N.P.V(چند وجهی هسته ای) واستفاده از تله های نوری و فرمونی جهت پیش آگاهی، موفقیت در امر کنترل را بیشتر می کند.

شیمیایی:

اگر روش های بالا جوابگوی مشکل شما نبود . شما می توانید از روش های کنترل شیمیایی استفاده کنید. نکته ای که در استفاده از سموم وجود دارد این است که شما برای استفاده از سموم باید حتما با یک متخصص گیاه پزشک مشورت کنید تا میزان دوز مصرفی و نحوه استفاده از سم برایتان توضیح داده شود. مشاوره گرفتن از افراد ناآشنا می تواند موجب از بین رفتن گیاه شما و به خطر انداختن سلامتی شما شود.

 

برای مبارزه شیمیائی علیه کرم قوزه پنبه ۲_۳نوبت سمپاشی توصیه می شود . سموم مورد استفاده: امولسیون آزودرین (بمیزان ۵/۲ لیتر در هکتار) و یا نواکرون ۲۰ %بمیزان ۲_۳لیتر در هکتار را علیه این آفت توصیه می کنیم ضمنا گوزاتیون بمقدار ۶۰۰_۹۰۰گرم از ماده خالص نیز در هکتار علیه این آفت موثر است.

همچنین اثربخشی سموم زیر گزارش شده است۱ .تیو دیکارب )لاروین) : ۱ – ۷۵٫۰ کیلوگرم در هکتار یک نوبت

۲٫کارباریل (سوین): ۳ کیلوگرم در هکتار

۳٫اندوسولفان (تیودان) ۳ لیتر در هکتار

۴٫ایندوکسا کارب (آوانت) ۲۵۰ سی سی – ۲۰۰ در هکتار

۵٫فن پروپاترین :۱ لیتر در هکتار

 

منبع : طراحان منظر

سیرسیرک خانگی

سیرسیرک خانگی Gryllus domesticus

سیرسیرک خانگی Gryllus domesticus

سیرسیرک خانگی Gryllus domesticus

سیرسیرک خانگی

سیرسیرک خانگی

حشره ایست با انتشار جهانی  از تیره راست بالان Orthoptra  و خانواده جیرجیرک ها Gryllidae .این حشرات بیشتر در اصطبل ها و خانه های روستایی که دارای باغچه های سبزیکاری و گلکاری هستند ،انبار ها و مکانهای مرطوب دیده میشود.و از نظر بهداشتی زیان آور میباشند.حشرات نر ،با ایجاد اصطحکاک بین بالهای جلویی در شب تولید صدا میکنند.این حشرات همه چیز خوارند و قطعات دهانی جونده دارند.

مشخصات ظاهری سیرسیرک:

حشرات حدود ۲۱-۱۶ میلیمتر و گاهی تا ۱٫۵سانتی متر طول دارند و اغلب در دو نوع صحرایی   وخانگی به رنگ زرد کمرنگ مایل به قهوه ای یا خاکی  و سیاهرنگ هستند.بالهای حشره سطح شکم را پوشش داده و سه باند عرضی در بالای سر و بین چشمها وجود دارد.تمام حشرات بالغ دارای بالهای عقبی بلند و پهن هستند ولی گاهی اوقات ممکن است آنها را بعدا از دست بدهند. شاخک ها موئی و بلند و سینه اول تقریباً چهار ضلعی می باشد.دارای قطعات دهانی جونده هستند. از حشراتی هستند که ترجیح می‏دهند به جای پریدن، به کمک پاهای دراز عقبی خود بجهند. سیرسیرک ها گوش های حساسی دارند که به جای این که به سرشان قرار داشته باشد بر روی ساق پایشان قرار گرفته است.

سیرسیرک خانگی

سیرسیرک خانگی

مشخصه تولید صدا:

آنها باساییدن قسمتهایی از بدن بهم ،احتمالا پاها  چنین صداهایی را از خود در می آورند ،در واقع اگر ما هم مثل سیرسیرکها ، با همان سرعت و شدت، فقط پنج دقیقه پاهایمان را به هم بساییم، بدون تردید ملتهب یا زخم خواهند شد و فریادمان به هوا خواهد رفت. پس چگونه است که سیرسیرک اذیت نمی شود؟

سیرسیرکها با ساییدن پاهایشان به هم جیرجیر نمی کنند. یکی از حشره شناس ها کلیفرد دنیس ( Clifford dennis )، موضوع را این گونه شرح می دهد:

جیرجیرک ها یا سیرسیرک ها  با ساییدن پاهای خود به هم جیرجیر نمی کنند. در واقع لبه ی هر یک از بال های جلویی آنها به سوهان شباهت دارد. آن ها با بلند کردن بال های جلویی خود طوری آن ها را حرکت می دهند که لبه ی تیز و سوهان مانند یکی به لبه ی تیز و سوهان مانند دیگری ساییده شود. از همین سایش ها و ضربه هاست که صدای جیرجیر بلند می شود. پس می توانیم بگوییم که جیرجیرک ها نوازنده های قهاری با یک ساز خدادادی و مختص خودشان هستند.

در جیرجیرک های نر و بزرگ این لبه های تیز و سوهان مانند با چشم غیر مسلح هم قابل رویت است. نرها برای جلب ماده در شب به تولید صدا میپردازند.

سیرسیرک خانگی

سیرسیرک خانگی

.

چرخه زندگی:

این حشره در طول ۳-۲ ماه در دمای ۹۰-۸۰ درجه فارنهایت چرخه زندگی خود را کامل میکند. حشره ماده ۴۰ تا ۱۷۰ عدد تخم می گذارد . دوره  تفریخ تخم ۸ تا ۱۲ هفته و دوره پورگی ۳۰ تا ۳۲ هفته طول می کشد و در طول این مدت ۹ تا ۱۱ مرتبه جلد عوض می کنند. سیرسیرک هیچ گونه مرحله زمستان گذرانی ندارد اما برای زنده ماندن در آب هوای سرد ایالات شمالی و کانادا به داخل ساختمانها یا اولین جای تاریک و گرم پناه میبرند. سیرسیرک خانگی گرما را دوست دارد و اغلب در نزدیکی بخاری های دیواری در میان شکاف سنگ ها و کف اتاق ها و خلاصه جاهای گرم به سر می برد تخمهای آنها در هر بستر مرطوبی مثلا شن یا ماسه یا خزه تفریخ میشوند.حشرات تازه متولد کاملا شبیه بالغین هستند با این تفاوت که از نظر سایز کوچکترند و بال نیز ندارند.در سال چندین نسل دارند.

سیرسیرک خانگی

سیرسیرک خانگی

میزبانهای سیرسیرک:

این حشره اغلب در سبزیکاریها و گلکاریهای منازل دیده میشوند ولی از پشم ، پنبه ، لباس، کاغذ ، میوه و گوشت تغذیه می کند وحتی از حشرات مرده نیز تغذیه میکنند.لارو آنها نیز در مزارع ایجاد خسارت میکند.

 

مبارزه با سیرسیرک خانگی:

در مبارزه با سیرسیرک ها به دلیل صدای آزار دهنده آنها در شب و خسارت به گیاهان زراعی باید با نظر کارشناسان متخصص گیاهپزشک و دامپزشک به دلیل خانگی بودن آفت مبارزه اصولی انجام گیرد.بهترین راه مبارزه بیولوژیکی و ترجیحا غیر شیمیایی میباشد.مبارزه با آنها مشابه با ملخ های بومی است.از جمله راههای مبارزه ایجاد کانالهای با عمق ۱-۱٫۵ متر و عرض حداقل ۱ متر در مسیر تردد و حرکت آنهاو رهاسازی و پرورش انواع طیور در باغات و مزارع خصوصاً در حاشیه های کانونها و مراتع به منظور تغذیه از آفات میباشد.

در مبارزه با سیرسیرک و انواع ملخها سمپاشی را باید به عنوان آخرین راهکار در نظر گرفت.البته اخیرا سموم مجاز پایرتیروئید متناسب برای کنترل این آفت را به شدت ممنوع و غیر مجاز کردند.در صورت استفاده سم توصیه شده فقط و فقط باید برای کنترل سیرسیرک استفاده شود و نه آفات دیگر.به دلیل تماسی یا گوارشی یا تنفسی بودن سم ،از تماس آن با بدن خود جلوگیری کنید.و تا خشک شدن محل سپاشی کودکان و یا حیوانات اهلی را از آنجا دور نگه دارید.و بسیاری از موارد ایمنی باعت رعایت گردد.

استفاده از طعمه مسموم به طور مثال خمیر زارلو یا طعمه تهیه شده از فسفر دو زنگ یا به طور کلی طعمه های مسموم با سموم گوارشی در هنگام غروب و یا همزمان با خروج حشرات از داخل خاک میتواند روشی بسیار موثر باشد.سم را به مقدار ۵ گرم در مترمربع درکنار مرزهای آلوده . برای تهیه طعمه مسموم حشره کش سوین ۸۵% و یا سموم کش دیگری مانند لیندین را به مقدار ۲ تا ۳ کیلوگرم با ۱۰۰ کیلوگرم سبوس برنج و مقدار ۵۰ لیتر آب برای استفاده در یک هکتار زراعت حل می‌نماییم.

انتخاب ماده برای طعمه باید به درستی صورت گیرد و بیشترین غذایی که سیرسیرک به آن تمایل دارد ،گذاشته شود.

سیرسیرک خانگی

سیرسیرک خانگی

توجه: برخی از مطالب فوق از قبیل قسمت عمده مورفولوژی سیرسیرک از تجربیات علمی و عملی و اندوخته های جناب آقای مهندس عبدی سنه کوهی الهام گرفته شده که از کودکی با سیرسیرک آشنایی کامل داشته و از نظر علمی این آفت رو مورد شناسایی قرار د اده اند.مشابه مطالب کامل ایشان در هیچ سایت معتبر خارجی هم دیده نشده است.

منبع : طراحان منظر

زنجره مو

زنجره مو Cicadatra ochreata

زنجره مو  Cicadatra ochreata

زنجره مو  Cicadatra ochreata

زنجره مو

زنجره مو

زنجره مو با نام علمی Psalmocharias alhageos از آفات مهم درختان میباشد که گاهی تا ۵۰ % خسارت وارد میکند.این آفت تقریبا در تمام مناطق زیر کشت مو فعالیت دارد.خسارت اصلی این حشره توسط پوره ها که از ریشه مو تغذیه میکند ،وارد میشود.

حشرات بالغ با تخمریزی روی شاخه ها و قطع آوند موجب خسارت میشوند.علایم خسارت به شکل کاهش ارتفاع گیاه، اندازه و زردی برگها، کاهش شدید اندازه خوشه ها و حبه ها ظاهر میشود.

مشخصات ظاهری زنجره مو:

حشرات بالغ: این حشره بدنی قطور و به اصطلاح چاق دارد.رنگ عمومی بدنشان سبز روشن میباشد.طول بدن حشره نر ۲۴-۲۰ میلیمتر و ماده ها کمی بزرگتر هستند. دو خط سبز تیره یکی بین قفسه سینه اول وعقب سر و بین قفسه سینه دوم و سوم دیده می شود.

حشره دارای پاهای معمولیست.حشره دارای استحاله ناقص است.ظهور حشرات کامل بسته به نوع شرایط آب و هوایی متفات است ولی معمولا از اواخر خرداد تا اوایل مهر ادامه دارد.

زنجره مو

زنجره مو

دارای بالهای شفاف با رگبندی سبز روشن که رگهای ابتدایی قهوه ای روشن میباشد.دارای تخم ریز سر نیزه ای و کاملا مشخص است.حشرات نر به منظور جلب حشرات ماده دارای دستگاه صوتی بین حلقه اول و شوم شکم هستند که به وسیله ان تولید صدا میکندد.

تخم و پوره:تخمها سفید رنگ و بیضی شکل که انتهای ان کمی باریک میشود.پوره های این حشره که در زیر خاک فعالیت دارند و از ریشه تغذیه میکنند به رنگ صورتی با چشمهای قرمز و به طول تقریبا ۳ میلیمترهستند.

پاهای جاویی پوره ها از نوع کننده میباشدو پاهای وسطی و عقبی جهت راه رفتن میباشد.بالهای پوره ها که دارای ۵ سن پورگی هستند به تدریج رشد کرده و زمان ظهور حشره کامل همزمان با تاریخ خروج شفیره از زمین می باشد.

زنجره مو

زنجره مو

چرخه زندگی:

حشرات بالغ به مدت ۲ هفته زندگی میکند،حشره ماده کمی بعد از ظهور جفت گیری نموده و و شروع به تخم ریزی در زیر پوست سرشاخه ها میکند(۹۰۰-۶۰۰تخم)،در حقیقت همین عمل تخم ریزی و آسیب به سر شاخه ها و خشکیدگی شاخه های نازک بخشی از خسارت تاکستانها به شمار میاید.خود حشره کامل زنجره هم با تغذیه از شیره گیاهی موجب خسارت میگردد.

حدود یک ماه بعد تخمها شروع به تفریخ کرده و روی خاک می افتند و از طریق خاک خود را به ریشه های جوان گیاه میرسانند.

در طی دوره ۵ سن پورگی خود به طور متوسط تا ۴ سال میتوانند از ریشه تغذیه و ایجاد لانه جدید کنندو باعث ضعف و مرگ ریشه وبه وجود آمدن خوشه های کوچک انگور و کوتاهی درخت ودر نهایت  موجب خسارت اصلی شوند.

هر چه عمق خاک کمتر باشد فعالیت پوره بیشتر است.در خاکهایی که دارای سنگریزه (رس و گچ و آهک) تراکم آفت بیشتر است.البته سایر خصوصیات فیزیکی،شیمیایی خاک روی فعالیت پوره ها تاثیر گذار است.مثلا در خاکهای لوم سیلتی پوره ها بیشترین فعالیت را دارند.

زنجره مو

لارو زنجره مو

زندگی یک نسل این آفت حدود ۷-۴ سال و گاهی تا ۱۷ سال به طول میانجامد.که البته بیشترین آن به شکل مرحله پورگی است.و هر ساله پوره های سن آخر از خاک خارج شده و بالغ میشوند.

گیاهان میزبان:

علاوه بر حمله به تاکستانها به درختانی همچون سیب،هلو،آلبالو،سنجد،زرد آلو،انار گردو و گاهی درختان غیر مثمر مانند نارون،نسترن،سپیدار ،زبان گنجشک و درخت ابریشم را مورد حمله قرار میدهد.

پیشگیری و مدیریت آفت:

مدیریت آفت ایتدا باید روی حذف حشرات بالغ متمرکز شود،اگر در طی دو هفته مرحله زندگی حشرات بالغ نتوانیم عملیات پیشگیری یا کنترل انجام دهیم وارد مراحل بعدی یعنی جلوگیری از تخم ریزی،جلوگیری از ورود پوره ها به خاک و در نهایت کاهش و یا حذف  جمعیت پوره ها ی درون خاک ،میشویم.

از جمله بهترین راه های پیشگیری از خسارت این آفت، استفاده از ارقام مقاوم (پیوند واریته های مرغوب روی پایه های مقاوم )میباشد. در ابتدای کار کاشت نهال یا قلمه در خاکهای شنی ،سبک و عمیق صورت گیرد. بعد از آن آبیاری منظم (کاهش کمیت آب آبیاری و افزایش دفعات)و در عین حال خشک نگه داشتن خاک در تابستان برای جلوگیری از ورود پوره به داخل خاک روشی بسیار مناسب است.

تقویت گیاه به وسیله کودهای حیوانی و مخلوط کردن کود و خاک با هدف پوک شدن و سبکی خاک وافزایش جذب آب در فصل پاییز و زمستان و صدمه به پوره ها (خفگی و سرمازدگی پوره ها)  ،

و البته ،هرس شاخه های آلوده به تخم در اواسط تیر ماه ،از بین بردن میزبانهای وحشی آفت و سوزاندن آنها ،بیل زدن تابستانه و زمستانه با هدف تخریب دالانها آسیب به پوره ها نیز بسیار موثر است.یخ آب زمستانه با هدف خفگی و کاهش پوره ها در زمستان بی تاثیر نیست.

از جدید ترین روشهای مبارزه و پیشگیری استفاده از خاک دیاتومه یا پودر کائولن است که بر روی سرشاخه ها گرد پاشی میکنند.

کنترل شیمیایی:

سرانجام پس پشت سر گذاشتن تمام مراحل کنترل فیزیکی و مکانیکی در صورت جوابگو نبودن مشکل شما و در صورت نیاز از سموم زیر استفاده کنید. نکته ای که در استفاده از سموم وجود دارد این است که شما برای استفاده از سموم باید حتما با یک متخصص گیاه پزشک مشورت کنید تا میزان دوز مصرفی و نحوه استفاده از سم برایتان توضیح داده شود.

استفاده از سم بیش از حد مجاز علاوه بر گیاهسوزی و رعایت نکردن دوره کارنس سموم میتواند  باعث ایجاد سرطان و آلرژی های تنفسی و پوستی و مسمومیت با مصرف میوه ها شوند.

سمپاشی میتواند در سه مرحله پای بوته ها مو علیه پوره های درون خاک،سم پاشی سطح خاک هنگام خروج پوره ها و سمپاشی علیه زنجره های بالغ صورت بگیرد.

سموم مالاتیون و دیازینون و دوراسپان به صورت محلول پاشی(محلول یک در هزارمخلوط با آب ) در خاک به میزان ۲۰ لیتر به ازای هر درخت استفاده شود.

گرانول (۵ یا ۱۰ %) دیازینون و دورسبان به مقدار ۲۰کیلوگرم در هر هکتار باغ به صورت مخلوط کردن با خاک و آبیاری (کنار زدن خاک سطحی تا عمق ۱۰ تا ۳۰ سانتی متری علاوه بر کمک به حذف فیزیکی و مکانیکی پوره ها با بالا بردن تاثیر سم بر پوره های موجود در لایه های عمقی تر خاک کمک می کند – این کار برای تک درختها و در باغات با سطح کم، روش مکمل موثری است-

سم کونفیدور یا ایمیداکلوپرایدبه میزان ۲۰ سی سی با ۱۰ – ۴۰ لیتر آب برای هر درخت البته همراه با کنار زدن خاک پای درخت نیز موثر است.

 بهترین موقع مبارزه شیمیایی در ماهای مرداد و شهریور است که فعالیت پوره ها در قشر سطحی خاک می باشد . بعلاوه در این موقع تعداد زیادی پوره های سن چهارم در حال کامل شدن و خروج از خاک هستند.

منبع : طراحان منظر