معرفی چند گیاه گوشتخوار

معرفی چند گیاه گوشتخوار

معرفی چند گیاه گوشتخوار carnivorous plants 

گیاه گوشتخوار

گیاه گوشتخوار ونوس حشره خوار (Venus fly trap (Dionaea muscipula
ونوس حشره خوار احتمالا یکی از جذاب ترین گیاهان گوشتخوار است که به آن الهه یونانی عشق هم می گویند. این گیاه بومی دشت های ساحلی کارولینای شمالی و سواحل شمال شرقی کارولینای جنوبی است. طعمه ی ونوس حشره خوار توسط برگ های اصلاح شده که تله ها در انتهای این برگ ها توسعه یافته اند، به دام می افتد. تله ی ونوس حشره خوار جزو تله های فعال است. به این معنی که گیاه برای تسخیر طعمه ی خود یک حرکت واقعی انجام می دهد. 4 مو در داخل برگ ونوس حشره خوار به نام موهای گیره وجود دارد. بوی شیرین شهدی که توسط غدد موجود در داخل تله تولید می شود حشرات را جذب می کند. هنگامی که یک حشره ی از همه جا بی خبر به ونوس حشره خوار نزدیک می شود و موهای آن را لمس میکند در یک جابجایی سریع، تله بسته می شود. تله از همان ابتدا محکم بسته نمی شود اما در عرض چند ثانیه بعد از به دام انداختن حشره، محکم بسته می شود.

گیاه گوشتخوار

معتقدند که دلیل محکم بسته نشدن تله در همان ابتدا، این است که حشرات کوچک بتوانند از داخل تله خارج شوند تا انرژی و وقت گیاه برای هضم یک وعده غذایی ناکافی هدر نشود. سپس این گیاه آنزیم های گوارشی مانند آنزیم هایی که در معده ما تولید می شود را آزاد میکند و قسمت های نرم بدن حشرات را هضم میکند. حشرات دارای یک اسکلت بیرونی هستند که توسط گیاه قابل هضم نیست. پس از هضم کامل که می تواند بین 5 تا 10 روز طول بکشد تله باز می شود و اسکلت خارجی حشرات توسط شستشو یا دمیدن دور انداخته می شوند. یک تله حشرات را یک تا 3 بار بسته به اندازه ی آنها به دام می اندازد. سپس تله سیاه خواهد شد و می میرد. به خاطر داشته باشید که هدف از به دام انداختن حشرات کسب مواد غذایی و انرژی برای گیاه است. حتی اگر برگ پس از گرفتن یک حشره بمیرد انرژی برای تولید برگ و تله های بیشتر کسب شده است.

گیاه گوشتخوار

گیاه گوشتخوار کوزه ای آمریکایی (American pitcher plant (sarracenia flava
معتقدند که 8 یا احتمالا 9 گونه از این جنس وجود دارد که همه بجز یکی بومی کشورهای ساحلی جنوب شرقی اعم از آلاباما در کارولینای شمالی هستند. گیاهان کوزه ای آمریکایی طعمه خود را با استفاده از یک تله ی منفعل به نام تله های سرپوشیده به دام می اندازند. تله ها برگ های تخصصی هستند که به صورت لوله هایی توسعه یافته اند. باز هم شهدی شیرین در پایه کلاهک وجود دارد که حشرات را جذب می کند. علاوه بر این، این گیاه خاص دارای موهای سوزن مانند سفت در داخل لوله است که حشرات را برای حرکت به سمت پایین مجبور می کند. اگر حشره برای عقب نشینی و خروج از لوله تلاش کند توسط این موها سوراخ می شود. در پایان تابستان، تله های این گیاهان کوزه ای پُر از حشرات است. اگر شما تله را برش داده و باز کنید تماشای حشرات گرفتار از مگس تا پروانه و زنبور و سوسک، بسیار جالب خواهد بود.

گیاه گوشتخوار کوزه ای گرمسیری (Tropical pitcher plants (nepenthes sp

گیاه گوشتخوار

نپنتس ها گیاهان کوزه ای مناطق استوایی در جهان هستند که بسیاری از آنها بومی جنگلهای انبوه آسیایی هستند. این گیاهان کوزه ای با گیاهان کوزه ای آمریکایی تفاوت دارند. دو طبقه بندی برای نپنتس ها براساس آب و هوایی که در آن رشد می کنند وجود دارد. نپنتس های دشتی در مناطق با ارتفاع زیر 3000 فوت رشد می کنند که در این مناطق روزها بسیار گرم و داغ و شب ها گرم و رطوبت بالا است. نپتس های کوهستانی در بالای کوه ها رشد می کنند( ارتفاع بالای 3000 فوت) که در این مناطق روزها گرم و شب ها سرد و بارندگی زیاد است. در حالی که نپتس های دشتی بسیاری وجود دارد اما اکثر نپتس ها، نپتس های کوهستانی می باشند. این گیاه دارای ساختار بسیار منحصر به فرد است. کوزه در این گیاه در واقع برگ اصلاح شده به عنوان تله می باشد. بخشی که به نظر میرسد شبیه برگ باشد در واقع دمبرگ برگ است. کوزه، مایعی را درون خود نگه داشته است که از آن برای غرق کردن حشرات استفاده می کند. در واقع گیاه مایعی را درون کوزه تولید می کند. قابل توجه است که گونه ای وجود دارد که به اندازه ی سه چهارم یک گالن، مایع در کوزه های آن تولید می شود. اندازه ی کوزه های نپتس ها از 4 الی 5 اینچ تا 12 اینچ (نپتس های کوتاه) تا 24 اینچ (نپتس های سالار) متفاوت است.

گیاه گوشتخوار

به ثبت رسیده که یک موش در کوزه ی نپتس های سالار دیده شده است. نپتس ها همچنین در این مورد که برخی از حیوانات، حشرات و عنکبوت ها زنده ماندن و زندگی کردن در مایع موجود در نپتس ها را آموخته اند، منحصر به فرد هستند. پشه ها و گونه هایی از قورباغه ها وجود دارند که تخم و لارو خود را درون مایع موجود در نپتس ها می گذارند زیرا تخم و لارو آنها تحت تاثیر آنزیم های گوارشی موجود در مایع قرار نمیگیرد.

گیاه گوشتخوار شبنم خورشید (.Sundews (Drosera sp

گیاه گوشتخوار

شبنم خورشید در سراسر جهان یافت می شود. گیاهان مناطق گرمسیری یا معتدل هستند و در هر قاره از جهان رشد می کنند. شبنم خورشید، ظریف، کمی درخشان در برابر نور خورشید، خیلی ترسناک برای حشره های از همه جا بی خبر و یکی دیگر از گیاهان گوشتخوار بدنام است. برگ های شبنم خورشید دارای ساختار مو مانند یا شاخک هستند که شاخک ها یک قطره یا شبنم غلیظ و چسبناک تولید می کنند. در پایه ی این شاخک ها غده ای وجود دارد که آنزیم های گوارشی تولید می کند.

شبنم خورشید

حشرات تصور می کنند که این شبنم های درخشان، شهد گل هستند و به سمت آنها جذب می شوند. اما متاسفانه این شبنم ها چسبناک هستند و حشره را اسیر می کنند همانند تار عنکبوت. اگر حشره برای آزاد کردن خود تلاش کند، توسط گیاه گرفتارتر می شود. این گیاه فقط می تواند بخشی از بدن حشرات را که قابل هضم است مصرف کند. با این حال شبنم خورشید، گروه دوم از گیاهانی است که از تله ی فعال برای خود استفاده می کند. هنگامی که یک حشره در این گیاه گرفتار می شود، یک ریشه ی ظریف در اطراف حشره پیچیده می شود و از فرار حشره جلوگیری می کند.

گیاه گوشتخوار پشه گیر یا انبانی (.Bladderworts (utriculavia sp

پشه گیر یا انبانی

پشه گیر یا گیاه انبانی بزرگترین گروه از گیاهان گوشتخوار شامل بیش از 200 گونه در سراسر جهان می باشد. محیط رشد آنها اشباع از آب، خاک مرطوب یا استخر می باشد. عمدتا در این گیاهان، گل قابل مشاهده است. ماهیت واقعی گیاه نهفته است و در زیر سطح بستر رشد می کند. یک ناهنجاری در مورد این گیاهان پشه گیر یا انبانی، بی ریشه بودن آنها است. این گیاهان توسط تله ی مثانه مانند خود، میکروارگانیسم ها و حشرات کوچک را به تصرف خود در می آورند. این تله یکی از پیچیده ترین ساختارهای موجود در گیاهان موجود در سطح جهان است.

پشه گیر یا انبانی

تله یک برگ تخصصی متصل به ساقه است که می تواند در اندازه های مختلف از کوچکترین به اندازه ی سر سوزن تا بزرگترین به اندازه ی یک هشتم اینچ باشد. این تله یک درب دارد که فقط از داخل باز می شود و در خارج از درب چندین تار مو وجود دارد. هنگامی که حشره یکی از این موها را لمس می کند، درب تله باز میشود و با ایجاد خلأ حشره به داخل مکیده می شود. این تله ممکن است فعال به نظر برسد اما در واقع منفعل می باشد. مدت زمان هضم حشره توسط آنزیم های گوارشی در این گیاه 15 دقیقه می باشد.
Utricularia neglecta تنها گیاه گوشتخوار ایران 

پشه گیر یا انبانی ایرانی
این گونه ی پشه گیر یا انبانی، تنها گونه گوشت خوار (حشره خوار) ایران است. این گونه یک گونه ی جالب آبزی غوطه ور در آب است و در تالاب های استان گیلان می روید. یکی از ویژگی های این گیاه ترشح مواد موسیلاژی است. این گیاه دارای مقادیر فراوانی لیپید است که بعد از رسوب بقایای این گیاه از رسوبات آب های شیرین قابل استخراج است. این گونه علاوه بر ایران پراکنش وسیعی در بسیاری از نقاط دنیا مانند آسیا و اروپا، به ویژه در فرانسه، دارد.

پرورش گیاهان گوشتخوار

پرورش گیاهان گوشتخوار

پرورش گیاهان گوشتخوار

پرورش گیاهان گوشتخوار و نحوه نگهداری

پرورش گیاهان گوشتخوار

رشد و پرورش گیاهان گوشتخوار بسیار ساده است اما به شرطی که از چند قانون ساده پیروی کنید. قبل از اینکه در مورد قوانین کلی رشد و پرورش گیاهان گوشتخوار صحبت کنیم شما باید تصمیم بگیرید که آیا میخواهید یک باغ از گیاهان گوشتخوار ایجاد کنید و یا اینکه آنها را در گلدان پرورش دهید؟

بستر باغ برای پرورش گیاهان گوشتخوار:

پرورش گیاهان گوشتخوار
اگر میخواهید یک باغ از گیاهان گوشتخوار ایجاد کنید، لازم است که یک بستر ویژه آماده کنید. گیاهان گوشتخوار در باتلاقهای بومی در سراسر ایالات متحده رشد میکنند و نمی توانند بطور مستقیم در خاک کشت شوند.دو روش برای ایجاد یک بستر برای گیاهان گوشتخوار وجود دارد:

روش اول : یک وان که به عنوان استخر برای آبزیان استفاده میشود تهیه کنید. وان شما باید حداقل 18 اینچ (45 سانتی متر) عمق داشته باشد.
روش دوم : خودتان یک برکه حفاری کنید و مطمئن شوید که حداقل 45 سانتی متر عمق داشته باشد. سپس 5 اینچ (12.5 سانتی متر) از بالای استخر یا برکه تان را خالی بگذارید و روی آن یک پوشش سوراخدار بکشید چن نباید گیاهان گوشتخوار شما درون آب قرار بگیرند و اینکار برای ایجاد رطوبت کافی است.

4 قانون بسیار ساده اما اصلی و مهم که باید در مورد پرورش و نگه داری گیاهان گوشتخوار به آنها توجه کنید:
1.خیس و مرطوب بودن بستر گیاهان گوشتخوار در تمام مدت زمان رشد:

پرورش گیاهان گوشتخوار

در تمام مدت پرورش گیاهان گوشتخوار خاک را خیس و یا حداقل مرطوب نگه دارید. اگر کشت در گلدان مد نظرتان است، ساده ترین راه برای انجام این کار استفاده از روش سینی است(در مورد مرطوب نگه داشتن بستر باغ، در بالا صحبت کردیم). قرار دادن گلدان در یک سینی یا بشقاب و نگه داشتن آب در سینی در تمام مدت رشد گیاه.

بعضی از گیاهان گوشتخوار ترجیح میدهند خاک آنها خیس باشد و بطور مرتب آبیاری شوند مانند گیاهان پارچ مانند. اما بسیاری از گیاهان گوشتخوار رطوبت را به خاک خیس ترجیح میدهند، بنابراین روش نگه داری آب روی سطح خاک و به دفعات آبیاری کردن تقریبا منسوخ شده است و روش ریختن آب در سینی جایگزین آبیاری گیاهان گوشتخوار شده است.

2.عدم استفاده از آب معدنی:

همیشه از آب فاقد مواد معدنی برای گیاهان گوشتخوارتان استفاده کنید مانند آب باران یا آب مقطر. میتوانید یک سطل در نزدیکی ناودان قرار بدهبد و آب باران را جمع آوری کنید و همچنین آب مقطر را میتوانید از فروشگاه های مواد غذایی تهیه کنید. شاید سؤال کنید که چرا نباید از آب معدنی استفاده کرد؟ همانطور که قبلا اشاره کردیم گیاهان گوشتخوار در خاک های فقیر از نظر مواد مغذی رشد می کنند در نتیجه مواد معدنی موجود در آب بیش از نیاز آنها بوده و ممکن است باعث سوختن گیاهان شود.

3.استفاده از خاک فاقد مواد معدنی:

پرورش گیاهان گوشتخوار

خاک های فقیر از مواد مغذی که گیاهان گوشتخوار با آنها سازگاری دارند اغلب خاک پیت یا شن و ماسه است. شما میتوانید خاک پیت و شن و ماسه ی مخصوص باغبانی را باهم مخلوط کنید. اما در هنگام استفاده به 2 نکته توجه کنید:

1. خاک پیتی که تهیه میکنید از خزه ی اسفاگنوم باشد.

2.مطمئن شوید که شن و ماسه مخصوص باغبانی باشد زیرا شن و ماسه مخصوص ساختمان دارای گرد و غبار ریز، سیلت، رس و مواد معدنی دیگر است.

قبل از استفاده از شن و ماسه، آنها را تا زمانی که آب خروجی شفاف شود شست و شو دهید، زیرا شن و ماسه حاوی نمک است که برای گیاهان گوشتخوار مضر بوده و به آنها آسیب می زند. ترکیب یک قسمت شن و ماسه و یک قسمت خاک پیت، بستر مناسبی برای بسیاری از گیاهان گوشتخوار است.

4.مقدار زیادی نور:

به عنوان یک قاعده کلی، گیاهان گوشتخوار بهترین رشد را در شرایط آفتابی دارند. گیاهانی که در باتلاق ها رشد میکنند معمولا یا رشدشان متوقف می شود و یا ارتفاع آنها کاهش می یابد به همین دلیل گیاهان گوشتخوار در زیستگاه خودشان به منطقه ای باز وآفتابی نیاز دارند. آفتاب کامل، قرمزترین رنگ در گیاهان گوشتخوار را به ارمغان می آورد. اگر گیاه گوشتخوار را در منزل نگه داری میکنید مقابل پنجره های رو به شمال مکان خوبی برای آنهاست. البته گیاهان گوشتخوار زیر نور مصنوعی هم رشد خوبی خواهند داشت(12-14 ساعت نور در روز) که نور فلورسنت بهتر از لامپ های ساده می باشد.

کنترل سایر شرایط محیطی مورد نیاز برای پرورش گیاهان گوشتخوار:

پرورش گیاهان گوشتخوار
دما: برای بیشتر گیاهان گوشتخوار دمای معمولی اتاق مناسب است. از کشت و کار گیاهان گوشتخواری که نیاز به دمای بسیار سرد یا بسیار گرم دارند اجتناب کنید. به خاطر داشته باشید که گیاهان گوشتخوار معمولا متحمل به درجه حرارت هستند و می توانند دماهای مختلفی را تقریبا بدون هیچ آسیبی تحمل کنند اما برای اینکه بهترین نتیجه را حاصل کنید گیاهان گوشتخوار خود را در محدوده مطلوب دمایی آنها قرار دهید.

پرورش گیاهان گوشتخوار

رطوبت: اکثر گیاهان گوشتخواری که شما سعی به پرورش آنها دارید از کشورهای ساحلی ایالات متحده وارد شده اند. این کشورها دارای سطوح بالای رطوبت (نزدیک به 100%) در طی سال هستند. شما باید رطوبت کافی بخصوص در ماه های تابستان برای این گیاهان فراهم کنید تا مشکلی پیش نیاید.

نیاز خواب: این یک مکانیسم حفاظتی طبیعی است که به گیاهان اجازه میدهد تا در خشونت زمستان زنده بمانند. گیاهان گوشتخوار درست زمانی که زمستان آغاز می شود به خواب می روند و اگر شما به آنها اجازه ی استراحت ندهید گیاهتان می میرد. زمانی که گیاه گوشتخوار شما به خواب می رود به مقدار آب کمتری نیاز دارد(فقط به میزانی که خاک مرطوب باشد) و همچنین باید طول روز کاهش یابد. اگر در منطقه ای گرمسیری هستید باید به مدت 3 تا 6 ماه بسته به منطقه بومی خود، گیاه گوشتخوار را خنک نگه دارید تا به خواب برود مثلا قرار دادن در یخچال یا فریزر اما مواظب باشید که راه تهویه ی گیاه را مسدود نکنید. تاریکی در طول دوره ی خواب، صدمه ای به گیاهان گوشتخوار وارد نمی کند.

تغذیه و کوددهی:

پرورش گیاهان گوشتخوار

به عنوان یک قاعده کلی، نباید به گیاهان گوشتخوارتان غذا یا کود بدهید. گیاهان شما به خوبی میتوانند حشرات را برای تغذیه خود جمع آوری کنند. اکثر گیاهان گوشتخوار برای تکمیل مراحل رشد فقط به یک یا دو حشره در ماه نیاز دارند. البته خیلی جالب است اگر یک مگس را با دقت و توسط پنس به گیاه گوشتخوارتان نزدیک کنید و قابلیت منحصر به فرد آنها را در به دام انداختن طعمه تماشا کنید. اما هرگز گوشت خام در قطعات بزرگ را به گیاهتان ندهید. حشرات خشک و فریز شده که در فروشگاه های مخصوص حیوانات خانگی فروخته می شوند و یا مگس، یک منبع عالی از تغذیه برای گیاهان گوشتخوار هستند. البته بعضی از تولیدکنندگان با تجربه از کود استفاده می کنند و نتایج موفقی هم داشته اند که در این روش کودها را با نسبت 1 به 10 رقیق کرده و بصورت اسپری به شاخ و برگ، از آن استفاده می کنند. این روش برای مبتدیان توصیه نمی شود.

منبع

نویسنده : شبنم امیر رضائی

منابع مورد استفاده :

منبع 1

منبع 2

منبع 3

گیاهان گوشتخوار

گیاهان گوشتخوار (carnivorous plants)

گیاهان گوشتخوار

گیاهان گوشتخوار و معرفی اجمالی این موجودات

گیاهان گوشتخوار

معرفی

گیاهان گوشتخوار
گیاهان گوشتخوار یک گروه تخصصی از گیاهان هستند و در واقع گیاهان گلدار درنده ای هستند که جانوران را برای استخراج مواد غذایی از بدنشان می کشند و آنها را می خورند. اما نگران نباشید چون گیاهان گوشتخوار هیچ خطری برای انسان ندارند حتی اگر شما در یک باغ از گیاهان گوشتخوار خوابتان برده باشد!
گیاهان گوشتخوار تمایل به رشد در خاک های سبک و یا فاقد مواد غذایی مانند باتلاقها، مردابها ، لجنزارها و مناطق صخره ای را دارند اما با اینکه مواد مغذی کمی را از خاک به دست می آورند، سالم تر و قوی تر از سایر گیاهان هستند زیرا رژیم غذایی آنها با مواد مغذی به دست آمده از جانوران تکمیل شده است.

این گیاهان سه ویژگی دارند که باعث تمایز بین آنها و سایر گیاهان شده است:
گرفتن و کشتن طعمه
داشتن یک مکانیزم برای تسهیل هضم طعمه
کسب یک منفعت قابل توجه از جذب مواد مغذی موجود در طعمه

 

گیاهان گوشتخوار
اکثر گیاهان گوشتخوار برای تغذیه خود در جستجوی حشرات هستند به همین دلیل گاهی به آنها گیاهان حشره خوار هم می گویند اما این نام مناسب نیست زیرا گیاهان گوشتخواری که در اطراف آب زندگی میکنند جانوران آبزی بسیار کوچک مثل لارو پشه و ماهی های کوچک را طعمه خود قرار می دهند و همچنین عنکبوت ها، بی مهرگان کوچک، پروتوزوآها، مارمولک و در موارد نادر حتی گزارش شده است که برخی از گیاهان گوشتخوار نواحی گرمسیری قورباغه ها و یا حتی موش و پرندگان را طعمه خود قرار میدهند(البته احتمالا این موجودات بیمار و یا نزدیک به مرگ بودند). گیاهان گوشتخوار بدون مصرف طعمه هم رشد خواهند کرد اما با مواد مغذی حاصل از طعمه رشد آنها بسیار سریعتر و تکثیرشان خیلی بهتر می شود.
جلب طعمه

گیاهان گوشتخوار
گیاهان گوشتخوار از استراتژی های مختلفی برای جلب طعمه خود استفاده می کنند. برای مثال معطر بودن، داشتن رنگ روشن و…
تله گذاری و کشتن طعمه
گیاهان گوشتخوار بعد از جلب طعمه با استفاده از 5 استراتژی برای او تله گذاری می کنند:
1.تله های سرپوشیده مثل گیاهان پارچ مانند که طعمه در آن به دام میافتد و بعد از لوله شدن برگ ها، طعمه به استخری از آنزیم های گوارشی منتقل می شود!
2.استفاده از ماده ای چسبناک که باعث چسبیدن طعمه و مانع از فرار آن می شود.
3.ضربه ی محکم و ناگهانی مثلا بسته شدن برگ ها در یک دهم ثانیه و به دام انداختن طعمه
4.استفاده از کیسه یا آبدان برای مکیدن طعمه های آبزی
5.محفظه ی خرچنگ مانند که با استفاده از موهای درون محفظه، طعمه را به زور به سمت آنزیم های گوارشی درون خود می کشاند.
هضم طعمه

گیاهان گوشتخوار

بسیاری از گیاهان گوشتخوار در درون خودشان آنزیم های گوارشی می سازند اما هنوز در بعضی از این گیاهان تولید آنزیم ها به وجود باکتری ها بستگی دارد. باکتری ها باعث می شوند که طعمه تجزیه شده و مواد مغذی آن توسط گیاه جذب شود.
حدود 600 گونه گیاه گوشت خوار وجود دارد که در آینده به معرفی تعدادی از گونه های معروفتر پرداخته و در مورد پرورش آنها بحث خواهیم کرد. فراموش نکنید که این گیاهان گوشتخوار، تکه ای گمشده از گیاهشناسی ایران هستند.

نویسنده: شبنم امیر رضائی

انتشار اختصاصی از سایت landscapers.ir

منبع