گوجه زیتونی

گوجه زیتونی

گوجه زیتونی

گوجه زیتونی

گوجه زیتونی

گوجه زیتونی یکی از انواع گوجه ها است که نسبت به سایر گونه های این گیاه از مقاومت بیشتری نسبت به شرایط سخت برخوردار است. این گیاه همانند گوجه گیلاسی ( گوجه چری ) یکی از گیاهان مناسب برای پرورش در خانه به شمار می رود.

در مقایسه با گوجه چری این گیاه دانه های کمتری داشته و کم آب تر است. در واقع پوست این نوع گوجه سفت تر از سایر گوجه ها است. به همین جهت گوجه زیتونی مدت بیشتری در انبار می ماند و صیفی مناسبی برای سالاد ها و رب به شمار می رود.

معرفی :

گوجه زیتونی با نام انگلیسی Roma tomato  و نام علمی Lycopersicum Esculentum enchantment متعلق به خانواده solanaceae  است . این گیاه یکساله بوده و هر گل تبدیل به میوه می شود. مدت زمان کاشت بذر تا زمان میوه دهی ۲ تا ۳ ماه بسته به شرایط مکان کاشت است.

ارتفاع این گیاه تا حدود ۱ متر می تواند افزایش پیدا کند. از زمان کاشت بذر تا زمان باردهی این گیاه ۷۵ تا ۹۰ روز زمان مورد نیاز است.

ویژگی های ظاهری :

گل : گل این گیاه کامل بوده و به صورت خوشه ای است.

برگ : برگ های این گیاه مرکب و متناوب هستند.

میوه: میوه ها در این نوع گوجه بیضی شکل و کوچک می باشند.

شرایط نگهداری :

نور:

  • این گیاه همانند گوجه گیلاسی نیازمند نور کامل و کافی است.
  • حداقل ۶ ساعت نور کامل آفتاب می تواند برای این گیاه مفید باشد.
  • اگر این گیاه را درون گلدان کاشته اید می تواند روزها گیاه را به مکانی پر نور منتقل کنید.
  • نور شدید و بیش از حد باعث گیاه سوزی و ایجاد لکه بر روی برگ ها می شود.
  • اگر در اقلیم گرم و خشک زندگی می کنید گیاه را در سایه سبک درختان دیگر بکارید.
  • نور کافی سبب ایجاد محصولاتی با کیفیت و خوش طعم می شود.

دما:

  • دمای ۳۰ درجه برای جوانه زنی بذور گوجه زیتونی نیاز است.
  • دمای مناسب رشد برای رشد بوته گوجه زیتونی ۲۰ تا ۳۰ درجه سانتی گراد است.
  • گوجه زیتونی تابستان های نسبتا خنک را می پسندد.

آبیاری :

  • گوجه زیتونی گیاهیی رطوبت دوست است.
  • این گیاه نیاز به مقدار کافی از آب دارد.
  • در مناطق خنک مراقب آبیاری باشید. آبیاری بیش از حد سبب گسترش بیماری های قارچی می شود.
  • در مکان های که سایه دارند ، ابیاری باید کاهش پیدا کند.
  • گیاه در زمان میوه دهی نیازمند آب بیشتری است.
  • خاک از زمان کاشت بذر تا زمان مرگ بوته باید رطوبت نسبی داشته باشد.
  • بیش از حد خاک را خیس نکنید.
  • خاک نباید غرقاب شود.
  • کمبود آب می تواند سبب ترک خوردن میوه ها شود.
  • همچینن تنش آبی می تواند سبب ریزش گل ها شود.

رطوبت :

  • رطوبت می تواند عاملی برای باردهی بیشتر این گیاه محسوب شود.
  • رطوبت بیش از حد سبب گسترش بیماری های قارچی می شود.
  • این گیاه را هم در گلخانه و هم در فضای آزاد می توان پرورش داد.

خاک :

  • خاک سبک برای کاشت این گیاه مناسب است .
  • خاک مورد استفاده برای این گیاه باید غنی و سبک باشد.
  • خاک لومی و غنی از مواد ارگانیک پیشنهاد می شود.
  • زهکشی در مورد این گیاه حائز اهمیت است.
  • برای بهبود زهکشی خاک باغچها به خاک کود دامی پوسیده و مقداری ماسه بادی بیافزایید.
  • برای بهبود زهکش گلدان از سوراخ های زهکش و لیکا به عنوان لیکا به عنوان لایه انتهایی استفاده کنید.
  • پیشنهاد ما به شما استفاده از خاک مخصوص کشت بذر است.
  • همچینین شما در گلدان یا باکس کاشت می توانید از ترکیب کوکوپیت + پیت ماس + پرلیت و خاک برگ بهره مند شوید.

کوددهی :

  • یکی از حساسیت های واریته های گوجه فرنگی به کمبود نیتروژن است .
  • پس از آنکه گیاه شما ۴ برگی شد تغذیه کودی را با کودهای کامل که درصد بالایی نیتروژن دارند شروع کنید.
  • در زمان گلدهی از کوددهای حاوی فسفر و پتاسیم استفاده کنید.
  • از کودهای مخصوص گوجه فرنگی نیز می توانید بهره مند شوید.
  • برای بهبود شرایط خاک از نظر ساختاری و عناصر می توانید به خاک باغچه خود کود دامی پوسیده شده اضافه کنید.
  • استفاده از کوددهای مرغی سبب شوری خاک می شود.

داربست بستن :

  • یکی از قسمت های ضروری در مراقبت از گوجه زیتونی استفاده از داربست است.
  • استفاده از داربست سبب سالم تر بودن و تمیز تر ماندن میوه می شود.
  • همچنین احتمال آفات و حشرات کاهش پیدا میکند.
  • برای داربست می توانید از داربست های فلزی یا چوبی استفاده کنید.
  • از دارست های پلاستیکی برای گیاه استفاده نکنید.
  • داربست های پلاستیکی برای گیاه خطرناک و سمی هستند.

تکثیر :

  • تکثیر این گیاه از طریق تکثیر جنسی امکان پذیر است.
  • تکثیر از طریق بذر یکی از رایج ترین روش های تکثیر این گیاه به شمار می رود.
  • برای خرید بذر گوجه زیتونی می توانید از طریق کانال یا فروشگاه اقدام کنید.

برداشت :

  • از زمان کاشت بذر تا زمان برداشت میوه گوجه زیتونی ۷۵ تا ۹۰ روز زمان مورد نیاز است.
  • میوه های رسیده به راحتی قابل جدا هستند.
  • از زمان گلدهی تا زمان میوه دهی ۲۰ روز زمان مورد نیاز است.
  • از زمان گلدهی تا زمان رسیدن میوه ۴۰ روز زمان مورد نیاز است.

نویسنده : نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

خودتان بادمجان را پرورش دهید !!!!

کاشت بادمجان

کاشت بادمجان

کاشت بادمجان

معرفی :

گیاه بادمجان یکی از صیفیجات پر طرفدار در سبد غذای خانواده های ایرانی است. این گیاه بی نظیر به دلیل خواص و طعم بی نظیرش از محبوبیت بسیاری برخوردار است.

اگر شما یکی از افرادی هستید که می خواهید این با کاشت بادمجان این گیاه را در باغچه خانه یا گلخانه خانگی تان داشته باشید. با ما همراه باشید.

بادمجان با نام علمی Solanum melogena و نام انگلیسی eggplant  متغلق به خانواده Solanaceae  است. بادمجان گیاهی سرشار از ویتامین A و C می باشد. همچنین این گیاه حاوی عناصری چون آهن ، کلسیم ، منیزیم و فسفر می باشد.

بادمجان گیاهی گرمسیری و چندساله است. اما این گیاه در اقلیم ها معتدل و سرد به عنوان گیاه یکساله کاشته می شود. بادمجان گیاهی حساس به سرما است.

شما می توانید بادمجان را هم در زمین و هم در ظرف کاشت پرورش دهید. بادمجان برای پرورش نیاز به قیم یا داربست خواهد داشت.

ویژگی های ظاهری :

برگ :

  • برگ این گیاه پهن ، کشیده است.
  • رنگ برگ سبز متمایل به خاکستری می باشد.
  • گاها برگ ها دارای تیغ هستند.

گل :

  • گل این گیاه شبیه به گل سیب زمینی است.
  • معمولا گل بادمجان به رنگ بنفش کمرنگ دیده می شود.

کاشت بادمجان

انواع:

بادمجان دلمه ای :

  • این نوع بادمجان پا کوتاه است.
  • عرض میوه در این گونه دو برابر طول میوه است.
  • در رنگ های متنوعی بسته به گونه میوه دیده می شود.
  • رشد این نوع بوته ای است.

بادمجان قلمه ای:

  • این نوع بادمجان نیاز به قیم دارد.
  • می توانید از روش داربست برای این نوع استفاده کنید.
  • طول میوه ۳۰ تا ۳۵ سانتی متر بسته به واریته است.
  • عرض میوه ۵ تا ۶ سانتی متر بسته به واریته است.
  • رشد این نوع سریع تر از بادمجان دلمه ای است.
  • میوه این نوع در تنوع رنگی بسیاری دارد.

بادمجان مینیاتوری :

  • این نوع بادمجان رشد بسیار محدودی دارد.
  • میوه های این نوع بسیار ریز است.
  • از گونه های خاص بادمجان به شمار می رود.
  • رنگ های متنوع در میوه های این نوع دیده می شود.

بادمجان نخودی:

  • میوه های این نوع از بادمجان بسیار ریز هستند.
  • رشد به صورت بوته ای است.
  • گیاه مناسبی برای پرورش در ظروف کاشت سبزیجات است.
  • تعداد زیادی میوه به صورت خوشه ای بر روی بوته ظاهر می شود.
  • دارای تنوع رنگی است.

کاشت بادمجان

شرایط نگهداری و پرورش بادمجان:

نور:

  • کاشت بادمجان نیازمند نور کافی است.
  • این گیاه نور کامل را می پسندد.
  • بادمجان تا حد کمی تحمل سایه را دارد اما بهتر است در مکانی آفتابگیر کاشته شود.
  • این گیاه را در زیر سایه درختان کاشت نکنید.
  • با رعایت فاصله کاشت بوته ها می توانید از سایه اندازی بوته ای بر روی بوته دیگر جلوگیری کنید.

دما:

  • کاشت بادمجان نیاز به دمای بالا برای دارد.
  • این گیاه به سرما حساس است.
  • دمای مطلوب برای این گیاه ۱۸ تا ۲۵ درجه سانتی گراد است.
  • دمای مطلوب برای جوانه زنی بذر ۲۷ تا ۳۵ درجه سانتی گراد است.
  • این گیاه ، گیاهی گرمسیری است به همین جهت نیاز به دمای بالا دارد.
  • دمای خاک برای این گیاه باید بالا باشد . به همین جهت کاشت بذر معمولا در محیط داخل ۲ ماه قبل از اخرین سرما صورت می پذیرد.
  • برای افزایش دمای خاک از کمپوست و پیت ماس در بستر کاشت بادمجان استفاده می شود.

آبیاری:

  • بادمجان از جمله گیاهان پر آب به شمار می رود.
  • شما می توانید از روش آبیاری قطره ای استفاده کنید.
  • همچنین می توانید از روش ابیاری جوی پشته ای برای پرورش بادمجان استفاده کنید.
  • نشا بادمجان به آبیاری بسیار حساس است.
  • زمانی که نشا را منتقل کردید ، روزانه آبیاری را تا یک هفته انجام دهید.
  • بعد از یک هفته بسته به اقلیمی که در آن زندگی می کنید آبیاری را ۲ تا ۴ روز یکبار انجام دهید.
  • سعی کنید آب بر روی برگ ها نریزد.
  • بهتر است آبیاری در صبح زود انجام پذیرد.
  • بادمجان تا حدی تحمل خشکی را دارد اما عملکرد بوته در تنش خشکی کاهش می یابد.

خاک:

  • زهکشی برای کاشت بادمجان بسیار مهم است. خاک سنگین سبب ایجاد بیماری می شود.
  • خاک باید لومی – شنی یا رسی – شنی باشد.
  • رطوبت خاک باید در طول فصل کاشت حفظ شوند.
  • خاک باید غنی باشد.
  • برای غنی سازی خاک می توانید از کود دامی پوسیده استفاده کنید.
  • اسیدیته خاک باید بین ۶٫۳ تا ۶٫۸ باشد.

کوددهی:

  • بادمجان از جمله صیفیجات با نیاز کودی بالا است.
  • هر دو هفته یکبار خاک را با کوددهای بالانس تغذیه کنید.
  • برای زمین کود فسفات و پتاسیم ۱۰۰ تا ۱۵۰ کیلوگرم در هکتار و ۵۰ تا ۷۵ کیلوگرم کود نیتروژن در هکتار مورد نیاز است.
  • برای هر هکتار ۳۰ تا ۴۰ تن کود دامی مورد نیاز است.

هرس:

  • هرس در پرورش بادمجان از مراحل مهم به شمار می رود.
  • گل های اضافی بر روی بوته را بکنید.
  • تعداد فراوان گل در بوته باعث ضعف در میوه ها می شود.
  • یک شاخه اصلی در نظر بگیرید و بر روی شاخه اصلی ۴ شاخه فرعی ، باقی شاخه ها را هرس کنید.

برداشت:

  • میوه بادمجان را حتما زمانی که رسیده باشد برداشت کنید.
  • اگر میوه رسیده مدت زمان بیشتری بر روی بوته بماند طعم آن کمی تلخ می شود.
  • بعد از برداشت حتما میوه را به جای خنگ منتقل کنید.
  • در زمان برداشت حتما از کاتر یا چاقوی باغبانی تیز استفاده کنید.
  • میوه را نکشید .
  • بادمجان نرسیده حاوی سولانین است که برای سلامتی خطرناک می باشد.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

کاشت گوجه فرنگی

می خواهید گوجه فرنگی را پرورش بدهید؟!

کاشت گوجه فرنگی

کاشت گوجه فرنگی

کاشت گوجه فرنگی

لذت استفاده از گوجه فرنگی هایی که توسط خودتان پرورش داده شده باشد وصف ناپذیر است. چگونه ؟!! ما به شما به ساده ترین شکل می گوییم که چگونه برای مدت زمان طولانی از یک بذر گوجه فرنگی خوش طعم و خوش رنگ برداشت کنید.

با ما همراه باشید تا با این گیاه ویژه آشنا شوید ، سپس ما شرایط نگهداری این گیاه را بررسی خواهیم کرد و در نهایت کاشت و و برداشت مورد بررسی قرار میگیرد.

معرفی :

گوجه فرنگی با نام انگلیسی Tomato   و نام علمی Solanum lycopersicum شناخته می شود. این صیفی خوش طعم و رنگ متعلق به خانواده Solanaceae است. از نظر دوره زندگی گوجه فرنگی بسته به رقم و گونه کاشته شده گیاهی یکساله یا چند ساله است.

معمولا این گیاه به عنوان گیاهی یکساله در مناطق معتدل و سردسیر کاشته می شود. به دلیل تنوع بی نظیر اقلیم در ایران گوجه فرنگی در شهرهای متفاوت در زمان های متفاوتی کاشته می شود.

نکته قابل توجه در رابطه با این گیاه ، حساسیت آن به سرما است. در واقع هر زمان که سرما گیاه را تهدید نکند می توانید آن را بکارید. این جمله به معنای بی تفاوتی این گیاه به طول روز نیز می باشد.

ویژگی های ظاهری :

گل : گل این گیاه کامل بوده و به صورت خوشه ای است. در هر خوشه ۴ تا ۸ گل می روید.

برگ : برگ های این گیاه مرکب و متناوب هستند.

میوه: میوه در این گیاه سته است . گوجه فرنگی دارای حفره هایی است که دانه ها در آن تشکیل می شوند.

شرایط نگهداری:

نگهداری از گوجه فرنگی در وهله اول کار سهل و آسانی نیست اما ما به شما قول می دهیم با مطالعه این مقاله بتوانید به راحتی بوته گوجه فرنگی خود را از بذر پرورش دهید و از میوه های خوش طعم و سالمش استفاده کنید.

نور:

همانطور که می دانید یکی از مهم ترین موارد در چرخه رشد گیاه دریافت نور است.  گوجه فرنگی از این قاعده مستثنی نخواهد بود .

  • کاشت گوجه فرنگی نیاز به فضایی با نور کافی و کامل دارد.
  • اگر شما می خواهید بوته گوجه فرنگی را در گلدان یا باکس کاشت پرورش دهید ، باکس را در بالکن یا جایی که نور کافی دریافت کند قرار بدهید.
  • گوجه فرنگی نیاز به ۶ تا ۸ ساعت نور مستقیم دارد.
  • توجه داشته باشید که سایر گیاهان بعد از رشد بر روی بوته سایه اندازی نداشته باشند.
  • نور بیش از حد سبب گیاه سوزی می شود.
  • اگر می خواهید گوجه فرنگی را به صورت نشا به زمین منتقل کنید ، حتما مراحل سازگاری را انجام دهید.

دما:

یکی از عوامل مهمی که در رشد ، گلدهی و میوه دهی گیاهان موثر واقع می شود دما است. هر گیاهی در بازه دمایی خاصی حداکثر بازدهی و عملکرد را دارا است.

  • گوجه فرنگی گیاهی حساس به سرما است.
  • حساسیت به سرما در گوجه فرنگی باعث می شود که کاشت آن در فصول خاصی محدود شود.
  • بازه دمایی بهینه برای کاشت این گیاه ۱۹ تا ۲۹ درجه سانتی گراد است.
  • توجه داشته باشید که بهترین بازه دمایی برای جوانه زنی ۲۴ تا ۲۶ درجه سانتی گراد می باشد.
  • اگر می خواهید بذر را مستقیما در زمین بکارید ، دمای خاک شما باید بالای ۱۹ درجه سانتی گراد باشد.
  • گوجه فرنگی تا دمای ۰ درجه را می تواند تحمل کند اما کمتر از این دما از بین می رود.
  • بهترین زمان کاشت برای بذر گوجه فرنگی بعد از اخرین سرمای بهاره است.
  • در واقع اواخر فروردین زمان مناسبی برای کاشت این محصول در کرج و تهران به شمار می رود.
  • برخی از ارقام گوجه فرنگی به گرما مقاوم هستند. اما گرمای بیش از حد نیاز آبی را افزایش می دهد.

آبیاری:

با توجه به بحران های شدید آب در ایران و اهمیت آبیاری در گیاهان استفاده از روش های آبیاری نوین می تواند گزینه خوبی در سطوح گسترده باشد. اما باید توجه داشت که مزایا و معایب هر روش آبیاری باید به خوبی بررسی و شناخته شود.

  • موفقیت در کاشت گوجه فرنگی تا حد زیادی بستگی به شرایط آبیاری گیاه دارد.
  • گوجه فرنگی از جمله گیاهان با نیاز آبی بالا است.
  • زمانی که شما بذر را می کارید تا زمانی که بذرها جوانه بزند خاک نباید خشک شود.
  • شما می توانید از آبیاری قطره ای در کاشت گوجه فرنگی استفاد کنید.
  • از جمله مزایای آبیاری قطره ای عدم ایجاد تنش آبی و صرفه جویی در مصرف آب و از جمله معایب آن شور شدن خاک است. اگر از این سیستم استفاده می کنید به فکر حل مشکل آن باشید.
  • خاک گوجه فرنگی باید همواره مرطوب باشد.
  • خاک نباید غرقاب یا خیس شود.
  • آب نباید به هیچ وجه بر روی خاک باقی بماند.
  • تا جای ممکن سعی کنید آب بر روی برگ های بوته نریزد.
  • بهترین زمان برای آبیاری این گیاه صبح زود است.
  • بعد از هرس به هیچ وجه آب نباید بر روی ساقه یا برگ ها بریزد. سعی کنید آبیاری با زمان هرس متفاوت باشد.

خاک:

یکی از عوامل محدود کننده در رشد گیاهان خاک است. هر گیاهی برای رشد خود از خاک عناصر مورد نیازش را تامین میکند. به همین جهت خاک علاوه بر نقش نگهداری بوته ، نقش تغذیه را بر عهده دارد.

  • خاک شما باید دارای زهکش مناسبی باشد.
  • کاشت گوجه فرنگی در خاک حاصلخیز پاسخ بسیار خوبی می دهد.
  • میزان باردهی بوته گوجه فرنگی با میزان حاصلخیزی خاک رابطه مستقیم دارد.
  • در زمان کاشت حتما تغذیه کودی را در نظر داشته باشید.
  • اگر میخواهید در سطح عظیمی کاشت را انجام دهید حتما آنالیز خاک ، گیاه را انجام بدهید.
  • بهترین اسیدیته برای گوجه فرنگی اسیدیته ۶ تا ۷ است.
  • گوجه فرنگی از جمله گیاهانی است که خاک اسیدی را می پسندد.

کوددهی:

کاشت گوجه فرنگی

هر خاکی تا حد معینی قدرت تامین عناصر مورد نیاز گیاه را خواهد داشت. بعد از مدتی خاک از عناصر مصرفی گیاه خالی شده و اصطلاحا فقیر می شود. برای جلوگیری از این رخداد باید کوددهی یا تغذیه در نظر گرفته شود.

  • در ابتدا کاشت اگر می خواهید در زمین بوته را بکارید خاک را با هوموس اصلاح کنید.
  • از کوددامی پوسیده استفاده کنید.
  • کود مرغی دارای نیتروژن فراوانی است اما زمین را شور می کند.
  • در مقیاس بزرگ از ۲۰ تا ۳۰ تن کوددامی پوسیده استفاده کنید.
  • در مقیاس بزرگ از ۲۵۰ تا ۳۰۰ کیلوگرم ازت در هکتار ، ۱۰۰ تا ۱۵۰ کیلوگرم پتاسیم و ۱۵۰ تا ۲۰۰ کیلوگرم فسفر در هکتار استفاده کنید.
  • برای کاشت گوجه فرنگی در سطح خانگی کافیست از کود هیومیک اسید یا کود ۵-۱۰-۵ استفاده کنید.
  • همچنین برای اصلاح و بهبود خاک می توانید از کود معدنی هربان استفاده کنید.

کاشت:

برای کاشت گوجه فرنگی از بذر آن استفاده می کنند. گوجه فرنگی دارای تنوع بسیاری زیادی است . شما می توانید از فروشگاه پادینا گل بذر گوجه فرنگی مورد نظر خود را خریداری نمایید.

برای مطالعه روش کاشت بذر گوجه فرنگی می توانید بر روی کلمه کلیک کنید.

هرس و تربیت :

گوجه فرنگی در دو نوع بوته ای و درختی وجود دارد. گونه درختی ارتفاع بسیاری گرفته و نیاز به داربست دارد. در گونه بوته ای از روش خوابانیدن برای پرورش و تربیت استفاده می شود.

داربست بستن گوجه فرنگی :

  • در انواع گونه درختی رایج است.
  • در این نوع یک قیم در نظر گرفته می شود و به وسیله نخ بوته تربیت می شود.
  • این نوع رشد ارتفاعی بیشتری دارد .
  • گونه های درختی به بیماری حساسیت کمتری از خود نشان می دهند.
  • برای تربیت گوجه فرنگی و داربست بستن یک شاخه اصلی انتخاب شده و ۴ شاخه بر روی شاخه اصلی در نظر گرفته می شود. باقی شاخه ها حذف می شود.

خوابانیدن:

  • یکی از عادات رشد گوجه فرنگی تولید ریشه های نا به جا است.
  • در کاشت گوجه فرنگی بوته ای بعد از آنکه بوته به قدر کافی رشد کرد خوابانیدن را انجام می دهند.
  • روش خوابانیدن عملکرد بوته را افزایش می دهد.
  • ساقه را در گودال ها ۵ تا ۱۰ سانتی متر دفن می کنند و اجازه می دهند برگ ها بیرون بماند.
  • پس از مدتی ساقه تولید ریشه نا به جا کرده و بوته جدید از آن محل شروع به رشد می کند.

برداشت :

  • گوجه فرنگی از جمله گیاهانی است که می توان میوه آن را نارس نیز برداشت کرد.
  • این گیاه توانایی بالایی در تولید اتیلن دارد به همین جهت از جمله گیاهانی است که به صورت کال برداشته شده و در مدت زمان کوتاهی می رسد.
  • پس برداشت گوجه فرنگی را به جای خنک منتقل کنید تا خراب نشود.
  • در هنگام برداشت بوته را نکشید که زخم ایجاد نشود.
  • برای برداشت از چاقو یا کاتر باغبانی استفاده کنید.
  • زمانی که میوه رنگ خود را به صورت کامل بدست آورد زمان برداشت محصول است.

با توجه به موارد ذکر شده در مقاله بالا شما می توانید به راحتی این صیفی خوش طعم و خوش رنگ را پرورش دهید و از طعم لذت بخش آن استفاده کنید.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

پرورش خیار

کاشت و پرورش خیار

پرورش خیار cucumber

پرورش خیار cucumber

پرورش خیار

معرفی :

خیار با نام علمی Cucumis Sativus  و نام انگلیسی Cucumber  شناخته می شود.  به صورت کلی رشد خیار به دو دسته بوته ای و درختی تقسیم می شود. پرورش خیار در باغچه کار بسیار لذت بخشی خواهد بود. شما حتما یکبار باید پرورش خیار را امتحان کنید.

طعم خیار پرورش یافته توسط شما با خیاری که خریداری می کنید کاملا متفاوت خواهد بود. همچنین شما می توانید این گیاه را در باکس های کاشت بزرگ در تراس خود پرورش بدهید.

ویژگی های ظاهری :

  • برگ : برگ های این گیاه اندازه بزرگی دارند. هر برگ ۳ تا ۵ بریدگی داشته و انتهای آن تیز است.
  • گل : دو نوع گل در هر گیاه خیار دیده می شود. گل نر و ماده . گل نر به صورت مجمتع و گل های ماده به صورت منفرد در محور برگ ها قرار می گیرند. تعداد گل نر از ماده بسیار بیشتر است.

شرایط نگهداری و پرورش خیار :

نور:

  • خیار نیاز نوری بالایی دارد.
  • حداقل ۶ تا ۸ ساعت نور کامل برای این صیفی مورد نیاز است.
  • شما باید این گیاه را در مکانی بکارید که نور کافی دریافت کند.
  • اگر پاسیو یا تراس شما نور کافی دارد می توانید کاشت این گیاه را در ظرف کاشت امتحان کنید.

دما:

  • خیار برای رشد نیاز به خاک گرم دارد.
  • بهترین دما برای رشد این گیاه بازه دمایی ۲۱ تا ۳۵ درجه سانتی گراد است.
  • این گیاه را می توان در مناطق جنوبی در صورت عدم مشکل آب پرورش داد.
  • در واقع بذر باید در دمای ۲۱ درجه سانتی گراد در خاک کاشته شود.
  • با توجه به نوع بستر مورد استفاده ، کاشت درون زمین یا ظرف کاشت ، ۲ هفته بعد از اخرین سرمای زمستانه ، زمان کاشت بذر است.
  • برخی از گلدان ها نسبتا زودتر گرم می شوند.
  • گلدان های سیاه رنگ با پوششی بر سطح خاک گرمای خود را بیشتر حفظ میکنند.

آبیاری:

  • موفقیت در پرورش خیار بستگی به نحوه آبیاری و میزان آب دریافتی دارد.
  • خاک همواره باید مرطوب باشد ( مرطوب بودن به معنای خیس بودن نیست.)
  • شما می توانید تکه چوبی را در خاک فرو کنید اگر ذرات خاک به چوب بچسبد خاک رطوبت کافی دارد.
  • آبیاری را به آرامی انجام دهید .
  • اگر میخواهید گیاه را درون ظرف بکارید ، سوراخ های زهکش را چک کنید.
  • خاک شما باید تا حد معقولی رس داشته باشد.
  • آب نباید بر روی سطح خاک جمع شود.
  • شما می توانید از آبیاری قطره ای استفاده کنید.
  • مزیت آبیاری قطره ای خیس نشدن برگ ها و عدم گسترش بیماری است.

خاک:

  • می توانید از بستر کاشت مخصوص سبزیجات استفاده کنید.
  • خاکبرگ نیز می تواند انتخاب مناسبی باشد.
  • همچنین می توانید از ترکیب پیت ماس و خاک برگ و پرلیت استفاده کنید.
  • اگر در ابتدا به میزان کافی هوموس در خاک وجود داشته باشد نیاز به کوددهی کاهش می یابد.
  • شما می توانید قبل از کاشت به بستر کاشت خود کود کامل اضافه کنید.
  • اسیدیته خاک باید بین ۶ تا ۶٫۸ باشد.
  • خیار تحمل اسیدیته تا ۷٫۶ را نیز دارد.

کوددهی:

  • خیار نیاز به تغذیه فراوان دارد.
  • شما می توانید از کوددهای کند رها یا کودهای کامل قبل از کاشت بذر استفاده کنید.
  • همچنین استفاد از آب آکواریوم یا کمپوست های ارگانیک از جمله چای پیشنهاد می شود.
  • شما می توانید خاک را قبل از کاشت با مواد آلی غنی کنید.
  • پیش نهاد ما استفاده از کود هربان قبل از کاشت است.

مالچ:

  • یکی از ضروری ترین قسمت ها در پرورش خیار استفاده از مالچ است.
  • شما می توانید برای افزایش دمای خاک از پلاستیک سیاه بین ردیف ها استفاده کنید.
  • مالچ های ارگانیک نیز برای پرورش خیار مورد استفاده قرار می گیرد.
  • مالچ سبب می شود گیاه برداشتی تمیز تر باشد.
  • مالچ در کنترل آفات و حشرات در پرورش خیار نیز موثر است.

بستن داربست در پرورش خیار برای خیار درختی:

  • دلایل زیادی برای انجام این کار وجود دارد.
  • اولین دلیل این است که اگر شما داربست نبندید خیار بر روی زمین پراکنده می شود. موجودات دیگر از خیار تغذیه می کنند.
  • با بستن بوته خیار به داربست برداشت راحت تر می شود.
  • برگ ها بر روی داربست شانس بیشتری در مورد دریافت نور خواهند داشت.
  • بوته خیاری که به داربست بسته شده باشد نسب به باد مقاومت بیشتری خواهد داشت.
  • اگر شما می خواهید این گیاه را در گلدان پرورش بدهید ، گلدان را در مکانی امن قرار بدهید.
  • سعی کنید بوته خیار را در محل وزش شدید باد قرار ندهید.
  • بستن داربست فقط برای خیار درختی کاربرد دارد.

برداشت:

  • رشد خیار بسیار سریع است.
  • این گیاه چند روز زمان می خواهد تا میوه از اندازه کوچک به اندازه بزرگ تبدیل شود.
  • اگر خیار بیش از حد رشد کند ، طعم تلخی پیدا میکند .
  • به محض آنکه خیار به سایز برداشت رسید ، میوه را برداشت کنید.
  • با توجه به نوع خیار می توانید این میوه را زمانی که کوچک است برداشت کنید.
  • برخی از انواع خیار ، زمانی که کوچکتر باشند مزه بهتری دارند.
  • برای برداشت از چاقو یا کاتر باغبانی استفاده کنید.
  • اگر شما بخواهید این محصول را در هنگام برداشت بکشید ، بوته دچار آسیب می شود.
  • به صورت منظم برداشت را انجام دهید. برداشت بیشتر سبب تولید بیشتر می شود.
  • حتی اگر میوه ای خراب یا بسیار بزرگ باشد ، باید برداشت کنید.
  • زمانی که برگ ها خیس است برداشت انجام ندهید.

مشکلات پرورش خیار:

گیاه خیار گل میدهد اما میوه نه ؟!!

  • تلقیح به صورت درستی انجام نگرفته است .
  • ابتدا از وجود هر دو گل نر و ماده بر روی بوته مطمئن شوید.
  • اگر گل های نر بلافاصله میریزند نگران نباشید حداکثر تا ۱ هفته دیگر برجستگی میوه در گل ماده قابل مشاهده است.
  • شما می توانید با تکان دادن بوته به صورت مصنوعی تلقیح را انجام دهید.

حلزون تمام برگ ها و گل ها را می خورد؟!!

  • شما می توانید از طعمه حلزون استفاده کنید.
  • مالچ پیشنهاد مناسبی است.
  • برای خیار درختی از داربست استفاده کنید.

سوسک خیار !!

  • با یک متخصص گیاه پزشک مشورت کنید.

شته

  • آفتی طبیعی است .
  • می توانید از سم های ضعیف استفاده کنید.
  • می توانید با فشار آب شته ها را از گیاه خود دور کنید.
  • می توانید از کفشدوزک ۷ نقطه ای استفاده کنید.

سفیدک پودری :

  • با مشورت یک گیاه پزشک به محض مشاهده اولین علائم از قارچ کش استفاده کنید.

نکته: برای کنترل آفات و بیماری ها زمانی که برگ ها خیس است برداشت را انجام ندهید.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

خیار لیمویی

خیار لیمویی

خیار لیمویی  Cucumis sativus

خیار لیمویی Cucumis sativus

خیار لیمویی

معرفی :

خیار لیمویی یکی از گونه های ویژه خیار است. این میوه بی نظیر بر خلاف سایر گون ههای خیار زرد رنگ و گرد است. این میوه به اندازه یک توپ تنیس است. یک عدد از این میوه برای دو نفر کافی است.این نوع خیار از اواخر ۱۸۰۰ در آمریکا معرفی شده است. این خیار طعم و مزه لیمو ندارد ، تنها رنگ این خیار لیمویی است. طعم این خیار نسبت به سایر گونه ها کمی متفاوت است .

خیار لیمویی نسبت به سایر گونه های خیار نسبت به سرما حساسیت کمتری نشان می دهد. درنتیجه برای رشد و بلوغ نیاز به گرمای کمتری دارد.

خیار لیمویی از جمله خیارهای بوته ای است که میوه هایی به انداز ۸ تا ۱۰ سانتی متر تولید می کند. از زمان کاشت بذر تا زمان برداشت ۶۵ روز فاصله است . فاصله کاشت این گیاه ۱ تا ۱٫۵ متر است. بوته این گیاه رشد عرضی بسیار سریعی دارد.

شرایط نگهداری :

نور:

  • این گیاه نیاز به نور کامل دارد.

آبیاری :

  • خاک باید همواره رطوبت نسبی داشته باشد.
  • خاک خشک به گیاه آسیب می زند.
  • حداقل هفته ای ۲٫۵ سانتی متر آب برای این گیاه مورد نیاز است.
  • آبیاری را در دفعات متعدد انجام دهید تا همواره خاک مرطوب باشد.
  • شما می توانید از آبیاری قطره ای استفاده کنید. استفاده از آبیاری از گسترش بیماری جلوگیری می کند.

خاک :

  • خاک مرطوب را می پسندد ( خاک خیس پیشنهاد نمی شود. )
  • اگر در گلدان کاشته می شود سوراخ های زهکش مورد نیاز است.
  • اگر در باغچه کاشته می شود خاک نباید بسیار سنگین باشد.
  • خاک را با کمپوست و مواد ارگانیک غنی کنید.
  • اسیدیته مورد نیاز خیار لیمویی ۶ تا ۶٫۸ است.

مالچ:

  • شما می توانید از مالج استفاده کنید.
  • زمانی مالچ را استفاده کنید که دمای خاک بالا باشد.

نکات نگهداری ویژه :

  • این گیاه در سرمای زیر ۰ درجه آسیب جدی می بند.
  • اگر شما توسط سرمای بهاره غافلگیر شده اید می توانید گیاهچه ها را با پوشش پلاستیکی حفظ کنید
  • کمبود رطوبت سبب شکل نا مناسب و طعم بعد این میوه می شود.
  • اگر بوته شما نا گهانی پژمرده شد دچار پژمردگی باکترایی شده است که توسط سوسک خیار پخش می شود. کاری از دست شما بر نمی اید.
  • مراقب آفت هایی چون شته ، حلزون و شپشک آرد آلود باشد.

برداشت :

  • زمانی که به اندازه کافی خیار لیمویی رشد کرد برداشت کنید.
  • روزانه برداشت را می توانید داشته باشید.
  • برداشت بیشتر باعث محصول بیشتر می شود.
  • میوه هایی که سایز رد کرده اند تلخ می شوند.
  • برای برداشت از چاقو یا کاتر باغبانی استفاده کنید.

ذخیره :

  • اگر این میوه را تازه مصرف میکنید ، ۱ تا ۲ روز در دمای اتاق باقی می ماند.
  • برای نگهداری در یخچال میوه را درون یک دستمال کاغذی بگذارید و نزدیک به هم درون پلاستیک قرار دهید.
  • برای بهترین طعم ۱ تا ۳ روز بعد از برداشت مصرف کنید.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

خیار چنبر

پرورش خیار چبنر

پرورش خیار چنبر Armenian Cucumber

پرورش خیار چنبر Armenian Cucumber

خیار چنبر

معرفی :

یکی از صیفیجاتی که شاید پرورش آن خالی از لطف نباشید خیار چنبر است. این گیاه هم خانواده ملون ها و هندوانه ها است اما ظاهری شبیه به خیار دارد. از نظر خواص غذایی و دارویی این گیاه بی نظیر است. اگر شما به سلامت پوست و بدن خود اهمیت میدهید از گنجاندن این صیفی در رژیم غذایی خود صرف نظر نکنید.

خیار چنبر با نام علمی Cucumis melo var. flexuosus و نام انگلیسی Armenian cucumbers شناخته می شود. این گیاه متعلق به خانواده کدوئیان Cucurbits است .

معمولا فصل برداشت و پرورش خیار چنبر  تابستان است. این گیاه با نام هایی چون خیار ماری یا طالبی ماری شناخته می شود. شکل منحصر به فرد این میوه سبب اسامی متفاوت شده است.

طعم و مزه این میوه ملایم است و پرورش خیار چنبر انتخاب مناسبی برای فضای سبز خوراکی به شمار می رود. در هنگام برش این میوه رایحه خاصی از آن تراوش می شود.

ویژگی ظاهری :

  • گل : بوته گیاه هم گل ماده و هم نر تولید میکند. گل های ماده در انتهای خود برآمدگی دارند که از گلهای نر مجزا می شوند. گل های نر معمولا خوشه ای هستند. تعداد گل های نر از گل های ماده بیشتر است. رنگ گل نر و ماده زرد است. گل های نر بعد از ۱ یا ۲ روز میریزند. اما گل های ماده چند هفته باقی می مانند. انتهای متورم گل ماده تبدیل به میوه می شود.
  • میوه: میوه ها به دلیل گرده افشانی توسط پرنده ها یا زنبورهای عسل ایجاد می شود. اگر گرده افشانی طبیعی انجام نمی شود با تکان دادن بوته سبب گرده افشانی شوید.

شرایط پرورش خیار چنبر :

نور:

  • این میوه مکانی آفتابی و گرم را می پسندد.
  • نسبت به سایه حساس است ، فاصله میان گره ها بیش از حد می شود و میوه ها بد شکل می شوند.
  • گاها در سایه گیاه میوه نمی دهد.

آبیاری:

  • اولین و مهم ترین نیاز این گیاه آبیاری است.
  • آبیاری منظم و کافی کلید موفقیت در رشد خیار چنبر می باشد.
  • تنش آبیاری و خشکی خاک سبب تلخ شدن میوه می شود.
  • خیار چنبر نسبتا به استرس گرمایی مقاوم است و طعم میوه اگر استرس آبی مطرح نباشد تغییر نخواهد کرد.

خاک:

  • می توانید از بستر کاشت مخصوص سبزیجات استفاده کنید.
  • خاکبرگ نیز می تواند انتخاب مناسبی باشد.
  • همچنین می توانید از ترکیب پیت ماس و خاک برگ و پرلیت استفاده کنید.
  • اگر در ابتدا به میزان کافی هوموس در خاک وجود داشته باشد نیاز به کوددهی کاهش می یابد.
  • شما می توانید قبل از کاشت به بستر کاشت خود کود کامل اضافه کنید.
  • اسیدیته خاک باید بین ۶ تا ۶٫۸ باشد.
  • خیار تحمل اسیدیته تا ۷٫۶ را نیز دارد.

کوددهی:

  • خیار نیاز به تغذیه فراوان دارد.
  • شما می توانید از کوددهای کند رها یا کودهای کامل قبل از کاشت بذر استفاده کنید.
  • همچنین استفاد از آب آکواریوم یا کمپوست های ارگانیک از جمله چای پیشنهاد می شود.
  • شما می توانید خاک را قبل از کاشت با مواد آلی غنی کنید.
  • پیش نهاد ما استفاده از کود هربان قبل از کاشت است.

مالچ:

  • یکی از ضروری ترین قسمت ها در پرورش خیار استفاده از مالچ است.
  • شما می توانید برای افزایش دمای خاک از پلاستیک سیاه بین ردیف ها استفاده کنید.
  • مالچ های ارگانیک نیز برای این گیاه مورد استفاده قرار می گیرد.
  • مالچ سبب می شود گیاه برداشتی تمیز تر باشد.
  • مالچ در کنترل آفات و حشرات نیز موثر است.

برداشت:

  • خیار چنبر حدود ۱ متر رشد می کند. ، اما سایز میوه بستگی به واریته بذر مورد استفاده دارد.
  • برای افزایش راندمان زمین ، زمانی که خیار شما ۳۶ تا ۵۰ سانتی متر شد برداشت را انجام دهید.
  • برداشت منظم استرس گیاه را کم می کند و باعث تولید میوه بیشتر می شود.
  • رشد خیار چنبر بسیار سریع است.
  • بهترین طعم خیار چنبر زمانی است که برداشت اول صبح زود قبل از طلوع آفتاب انجام شود.
  • به آرامی میوه را جدا کنید که به بوته استرس وارد نشود . سعی کنید از کاتر یا قیچی باغبانی استفاده کنید.
  • میوه را نکشید.
  • اجازه ندهید هیچ کدام از میوه ها بیش از حد رشد کنند. نتیجه رشد بیش از حد تلف شدن انرژی گیاه برای تولید بذر می شود. در نتیجه بوته شما از بین می رود.
  • تا زمانی که هوا گرم است بوته خیار چنبر میوه تولید میکند.

مشکلات پرورش خیار چنبر :

پژمردگی باکتریایی :

  • این پژمردگی توسط سوسک خیار منقل می شود.
  • برای جلوگیری از پژمردگی از توری های محافظت کننده کاشت برای گیاهچه استفاده کنید.

حشره سن کدو :

  • این حشره علاقه زیادی به تغذیه از میوه و برگ های خیار چنبر دارد.

حلزون و لیسه:

  • این دو موجود زنده از برگ های خیار چنبر تغذیه می کنند.
  • می توانید از مالچ برای کنترل این دو استفاده کنید.
  • طعمه حلزون می تواند انتخاب مناسبی باشد.

شته:

  • شته ها به گل ها و برگ های این گیاه حمله می کنند.
  • شما می توانید با اسپری پر فشار شته ها را از رو گیاه از بین ببرید.
  • اسپری آب را صبح خیلی زود انجام دهید .

سفیدک پودری :

  • اگر تراکم کاشت این گیاه بیش از حد باشد احتمال بروز این بیماری پیشتر خواهد بود.
  • علف های هرز را از زمین خود پاک کنید تا رطوبت در محل افزایش پیدا نکند.
  • سعی کنید آب بر روی برگ ها نریزد.
  • از آبیاری قطره ای استفاده کنید. در غیر این صورت آبیاری را اول صبح انجام دهید.

نکته: برای آنکه بیماری های این گیاه بروز نکند ، هر ساله در نقطه ای که یکی از اعضای این خانواده را کاشته اید محصولی از خانواده دیگر بکارید . در واقع تناوب کاشت را رعایت کنید.

نکته: برای افزایش تلقیح می توانید از گیاهانی که جاذب پروانه ها و زنبور هستند استفاده کنید. بدین منظور می توانید از جعفری ، اسطوخودوس ، ریحان ، انگشتانه و رز استفاده کنید.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل