کاشت گوجه گیلاسی

گوجه گیلاسی گیاهی مناسب برای پرورش در گلدان

کاشت گوجه گیلاسی

کاشت گوجه گیلاسی

کاشت گوجه گیلاسی

 گوجه گیلاسی چند سالی است که زینت بخش سالاد ها شده است. این گیاه بی نظیر از تلاقی گوجه فرنگی وحشی با گوجه فرنگی خانگی توسط یکی از کشاورزان در بخش فلوریدا تولید شده و امروزه طرفداران زیادی را به خود اختصاص داده است .

معرفی :

کاشت گوجه گیلاسی بسیار آسان است. امروزه این گیاه به سبب آسانی رشد و پرورش از محبوبیت بسیاری برخوردار شده است.

گوجه گیلاسی با نام علمی Solanum lycopersicum var. cerasiforme  و نام انگلیسی cherry tomato شناخته می شود و متعلق به خانواده solanaceae  می باشد.

طعم میوه های این گیاه ترش می باشد . گوجه گیلاسی نسبت به گوجه زیتونی آبدار تر است.

اگر اولین بار است که میخواهید کاشت بذر را در منزل خود امتحان کنید ،کاشت گوجه گیلاسی شما را پشیمان نخواهد کرد.

با یکبار کاشت این گیاه شما تمام طول فصل از میوه آن بهره مند خواهید شد.

کاشت گوجه گیلاسی درون گلدان ، باغچه و باکس گل امکان پذیر است.

ویژگی های ظاهری :

  • گل : گل این گیاه کامل بوده و به صورت خوشه ای است. در هر خوشه ۴ تا ۸ گل می روید.
  • برگ : برگ های این گیاه مرکب و متناوب هستند.
  • میوه: میوه در این گیاه سته است . گوجه فرنگی دارای حفره هایی است که دانه ها در آن تشکیل می شوند

کاشت گوجه گیلاسی

نگهداری

نور :

  • کاشت گوجه گیلاسی نیازمند نور کافی است.
  • بدین منظور بهترین مکان برای کاشت این گیاه در تراس یا پشت پنجره جنوبی یا باغچه می باشد.
  • گوجه گیلاسی در سایه نیز رشد میکند.
  • میوه های این گیاه در سایه کوچک می شود.
  • سایه سنگین سبب رشد علفی ( اصطلاحا اتیوله شدن ) گیاه می شود.
  • کاشت گوجه گیلاسی نیازمند ۸ ساعت نور کامل خورشید است.
  • این گیاه به جا به جایی حساس نیست می توانید در صبح گیاه را به جایی پر نور منتقل کنید .

دما:

  • بهترین دما برای کاشت بذر گوجه گیلاسی دمای ۲۳ تا ۲۶ درجه سانتی گراد است.
  • برای نشا کاری می توانید ۶ تا ۸ هفته قبل از آخرین سرما بذر را در سینی کاشت بکارید.
  • برای کاشت گوجه گیلاسی بهترین زمان فروردین است.
  • این گیاه برای میوه دهی نیاز به نور و گرمای کافی دارد.

آبیاری :

  • کاشت گوجه گیلاسی نیازمند آبیاری منظم و کافی است.
  • بدین منظور از زمان کاشت بذر تا زمان میوه دهی خاک نباید خشک شود.
  • خشکی خاک موجب ترک برداشتن میوه ها می شود.
  • آبیاری بیش از حد نیز موجب ریزش گل و عدم و میوه دهی خواهد شد.
  • خاک همواره باید مرطوب باشد.
  • بر اساس اقلیم و شرایط آب و هوایی منطقه فاصله آبیاری متغییر است.
  • خاک نباید غرقاب شود.
  • حتما زهکشی گلدان را رعایت کنید.
  • اگر نشا را درون خاک باغچه می کارید حتما به زهکشی باغچه توجه داشته باشد.

رطوبت :

  • در کاشت گوجه گیلاسی رطوبت می تواند تسریع کننده رشد و افزاینده عملکرد باشد.
  • این گیاه حساس به رطوبت نیست.
  • رطوبت بیش از حد می تواند باعث افزایش بیماری های قارچی شود.

خاک :

  • این گیاه خاک لومی – رسی را به جهت نگهداشتن آب می پسندد.
  • برای کاشت گوجه گیلاسی درون گلدان بهتر است از خاک مخصوص کاشت بذر استفاده کنید.
  • می توانید از ترکیب پیت ماس ، کوکوپیت ، پرلیت و خاک برگ استفاده کنید.
  • همچنین می توانید خاک باغچه را به واسطه افزودن پیت ماس و پرلیت سبک کرده و از آن استفاده کنید.
  • از خاک بیش از حد رسی یا بیش از حد شنی برای کاشت گوجه گیلاسی بپرهیزید.
  • خاک مخصوص کاشت بذر نیز پیشنهاد می شود.

کوددهی :

  • برای کاشت این گیاه به صورت گسترده باید ابتدا آزمون خاک را انجام دهید.
  • بر اساس آزمون خاک و عناصر موجود ، کمبود ها را با کودهای موجود جبران کنید.
  • برای کاشت گوجه چری درون باغچه کافیست به خاک باغچه کود دامی پوسیده شده اضافه کنید .
  • می توانید از کودد های مخصوص گوجه فرنگی استفاده کنید.
  • پیشنهاد ما در ابتدا کاشت بذر استفاده از کود هربان است.

داربست بستن :

  • در زمان کاشت گوجه گیلاسی می توانید از داربست استفاده کنید.
  • داربست شما باید فلزی یا چوبی باشد.
  • داربست های پلاستیکی برای گیاه مضر است.
  • تربیت گیاه به وسیله داربست به شما میوه هایی تمیز تر و سالم تر خواهد داد.
  • تراکم بوته در زمانی که از داربست در کاشت گوجه گیلاسی استفاده میکنید بیشتر از زمانی خواهد بود که بوته بر روی زمین می خوابد.

کاشت گوجه گیلاسی

مراقبت ویژه :

  • بهترین فصل کاشت بذر گوجه گیلاسی فصل بهار است.
  • این گیاه را می توان در تمام طول سال کشت کرد.
  • برای کاشت درون گلدان یا باکس می توانید از باکس های موجود استفاده کنید.
  • گلدان های سفالی لعاب دار پیشنهاد خوبی برای این گیاه هستند.
  • گیاه را در معرض باد شدید نکارید.
  • می توانید از داربست برای گسترش این گیاه استفاده کنید.
  • از زمان کاشت بذر تا زمان میوه دهی حدود ۲ ماه زمان مورد نیاز است.

برداشت :

  • گل ها بعد از چند روز در صورت عدم وجود تنش آبی تبدیل به میوه می شوند.
  • میوه ها در ابتدا سبز رنگ هستند.
  • به مرور زمان و دریافت گرما میوه ها قرمز رنگ می شود.
  • میوه های رسیده به راحتی از بوته جدا می شوند.
  • اگر گوجه گیلاسی به راحتی از بوته جدا نمی شود زمان برداشت آن فرا نرسیده است.
  • در هنگام برداشت به هیچ وجه بوته را نکشید.
  • برای برداشت میوه گوجه گیلاسی نیاز به کاتر یا چاقو نخواهید داشت.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

گیاه رزماری

گیاه رزماری

گیاه رزماری

گیاه رزماری

گیاه رزماری

هر گاه شما بخواهید از میان یک فضای سبز با طراحی حرفه ای گذر کنید ، عطر بی نظیر گیاه رزماری شما را شگفت زده خواهد کرد. علاوه بر عطر رنگ زیبای این گیاه به شما احساس تضاد زیبایی در میان سبزی سایر گیاهان می دهد.

با ما همراه باشید تا این گیاه بی نظیر را بشناسید و از طریق بذر رزماری به این گیاه بی نظیر دسترسی پیدا کنید.

معرفی :

گیاه رزماری با نام انگلیسی Rosemary و نام علمی Rosmarinus officinalis شناخته می شود. این گیاه  عضوی از  خانواده نعناعیان Lamiaceae می باشد.

این گیاه بی نظیر در فضای سبز به عنوان جدا کننده دو فضا ، تضاد رنگ و … استفاده می شود. همچنین رزماری از جمله گیاهان بی نظیری است که خواص درمانی آن زبانزد عام و خاص است. این گیاه زیبا در باغ های شفا بخش در قسمت رایحه درمانی و در باغ های خوراکی نیز مورد استفاده قرار میگیرد.

این گیاه معطر مصارف مختلفی از جمله مصارف دارویی، بعنوان چاشنی و ادویه غذاها و .. دارد.همچنین از این گیاه معمولا بعنوان پرچین همیشه سبز در باغات و در فضای سبز استفاده میشود. رزماری بومی آفریقا، اروپا و آسیای غربی است.

ویژگی های ظاهری:

  • گل : شکوفه های گیاه رزماری به رنگ آبی مایل به بنفش هستند که در تیر و مرداد ماه مشاهده میشوند. این گیاه جاذب پروانه هاست.
  • برگ: برگ ها نازک بوده و  بصورت متقابل روی ساقه ها قرار گرفته اند و معطر هستند.
  • بوته: فرم بوته ای گرد و همیشه سبز از ویژگی های بارز این گیاه چند ساله است که گاهی ارتفاع آن به دومتر هم میرسد.

شرایط نگهداری :

نور :

  • گیاه رزماری نسبت به تابش مستقیم خورشید مقاومت بسیاری دارد.
  • این گیاه را می توان به راحتی در مناطق گرمسیر با تابش مستقیم کشت کرد.
  • از جمله گیاهانی است که تا حد معقولی می تواند سایه را تحمل کند.
  • سایه بیش از حد سبب رشد علفی ( اتیوله ) شدن گیاه میگردد.
  • شما می توانید این گیاه را در ترکیب با ناز آفتابی کشت کنید.

دما:

  • از جمله گیاهان مقاوم به سرما است.
  • این گیاه می تواند در شهرهایی مانند اردبیل و تبریز کشت شود.
  • بازه دمایی خاصی برای این گیاه در نظر گرفته نمی شود.
  • از نظر گرما نیز گیاهی مقاوم به گرما به شمار می رود.

آبیاری :

  • نسبت به کم آبی گیاه مقاومی است .
  • آبیاری بیش از حد برای این گیاه می تواند موجب مشکلات قارچی شود.
  • از جمله گیاهان مناسب زری اسکیپ ( خشک منظر سازی) به شمار می رود.

رطوبت :

  • نسبت به رطوبت حساس نیست.

خاک :

  • زمین آهکی را می پسندد.
  • گیاه مناسبی برای اکثر باغچه های ایران با اسیدیته قلیایی به شمار می رود.
  • مقاوم به خشکی خاک است.
  • مقاوم به شوری خاک است.
  • این گیاه از نظر مقاومت به شوری و خشکی خاک از گیاه اسطوخودوس پیشی میگیرد.
  • این گیاه از جمله گیاهان مقاوم به آفات و بیماری ها می باشد. در نتیجه اگر در باغچه خود از مشکلاتی چون وجود نماتد ها رنج می برید این گیاه می تواند انتخاب مناسبی باشد.

کوددهی:

  • از جمله گیاهان مقاوم به خاک فقیر است.
  • کوددهی در رابطه با این گیاه ضروری نمی باشد.
  • بهتر است در هنگام کاشت در باغچه ، خاک باغچه با کود دامی پوسیده تغذیه شود.

تکثیر:

تکثیر این گیاه از روش های بذر ، قلمه گیری و خوابانیدن امکان پذیر است.

کاشت بذر رزماری:

  • بذر را از شرکتی معتبر تهیه کنید.
  • سوراخ هایی به عمق ۳ برابر قطر بذر در خاک ایجاد کنید.
  • بذر را درون سوراخ ها قرار دهید.
  • بر روی بذر به آرامی خاک بریزید.
  • آبیاری را به گونه ای که بذر پراکنده نشود انجام دهید.

قلمه گیری رزماری :

  • ساقه ای که سالم و چوبی شده باشند را انتخاب کنید.
  • بهترین زمان برای قلمه زدن بهار یا پاییز است.
  • به اندازه ۱۰ تا ۱۵ قلمه تهیه کنید.
  • برگ های پایین را تا ارتفاع ۳ تا ۴ سانتی متری جدا کنید.( این کار به منظور جلوگیری از پوسیدگی انجام می شود.)
  • قلمه را در خاک مناسب قلمه گیری قرار دهید.
  • هر گاه خاک خشک شد آبیاری را انجام دهید.

خوابانیدن :

  • گودالی حفر کنید.
  • ساقه را به آرامی درون گودال قرار دهید به گونه ای که قسمتی از ابتدا گیاه بیرون از خاک قرار بگیرد.
  • بر روی ساقه خاک بریزید.
  • ساقه از محلی که خاک بر روی آن ریخته شده است ریشه خواهد داد.

برداشت :

  • هر زمان که می خواهید می توانید از این گیاه برداشت داشته باشید.
  • بیشتر از ۲۰ درصد گیاه را برداشت نکنید.

میتوان گیاه رزماری را خشک کرد و مصرف کرد. برای خشک کردن قبل از اینکه گل بدهد شاخه هارا ببرید، دسته های رزماری را که جدا کردید را برعکس کرده و آویزان کنید. بعد از خشک شدن برگ هارا از ساقه ها جدا کنید.

گیاه مارچوبه

گیاه مارچوبه

گیاه مارچوبه asparagus 

گیاه مارچوبه asparagus 

گیاه مارچوبه

معرفی گیاه مارچوبه :

گیاه مارچوبه یک گیاه علفی چند ساله است و ۲ سال زمان نیاز دارد تا کاملا پرورش یابد ، و وقتی کاشته شد می توان ۲۰سال در آن زمین مارچوبه داشت.  پایه نر و ماده آن از هم جداست.مارچوبه متعلق به خانواده مارچوبه سانان Asparagaceae است.  این گیاه بومی آمریکا می باشد.

گیاه مارچوبه دارای خواص زیادی است که از بین آن ها می توان به ، کاهش کلسترول خون و تنظیم فشار خون اشاره کرد.

ویژگی های ظاهری :

بخش ساقه مارچوبه خوراکی می باشد و در سطح ساقه زائده هایی وجود دارد که در واقع برگ های آن هستند.

گیاه مارچوبه ریزوم دارد و پس از رشد از طریق ریزوم گسترش می یابد.

برجستگی های سر ساقه محل رویش گل هستند.

انواع معروف گیاه مارچوبه

مارچوبه سبز

مارچوبه قرمز

گیاه مارچوبه

شرایط نگهداری  :

نور:

نیاز به نور زیاد دارد، اما از آفتاب شدید مانند بعد از ظهر تابستان باید محافظت شود.

دما:

به آب و هوای معتدل نیاز دارد ، از یخ زدگی و گرمای بعد از ظهر تابستان محافظت شود.

بهترین مناطق برای کاشت ان مناطق با روز های گرم و شب های خنک است.

به ۹۰-۱۵۰ روز خنک نیاز دارد.

آبیاری :

خاک آن باید همواره مرطوب باشد اما خیس بودن پیوسته خاک به مازچوبه آسیب می زند.

بهتر است یک بار در هفته آن را عمیقا آبیاری کنید تا اینکه هر روز آن را مقدار کمی آب بدهید.

خاک :

خاک آن باید غنی و دارای زهکش بسیار قوی باشد ، چون گیاه خاک همواره خیس را نمی پسندد.

اگر خاک در دسترس شما سنگین است و زهکش خوبی ندارد ، گیاه راه در جعبه بلند بکارید که آب از طریق نیروی ثقلی خارج شود.

خاک آن باید کاملا از علف هرز خالی شود.

کوددهی:

کوددهی به گیاه جوان:

در دوره های اولیه گیاه به فسفر زیادی نیاز دارد تا ریشه دهی آن تقویت شود.

کودی انتخاب کنید که فسفردار باشد و آن را در زمان کاشت یا در فصل اول کاشت به آن بدهید.

کوددهی به گیاه نیمه بالغ:

کوددهی در این دوره بستگی به محل کاشت دارد ، اگر آن را در باغچه یا زمین کاشت پرورش میدهید،که گیاهان دیگری هم از آن خاک تغذیه می کنند ، بهتر است مقداری کود که دارای نیتروژن باشد را استفاده کنید ، تا رشد قسمت های سبز گیاه تقویت شود.

کوددهی سالیانه :

اگر از کود محلول استفاده می کنید ، هر دو هفته همراه آب آبیاری باید کوددهی شود.

اگر از کود هایی استفاده می کنید که در طول زمان و با توجه به دما مواد غذایی وارد خاک می کنند ، معمولا یک بار در سال باید کوددهی صورت گیرد( به نوشته روی بسته توجه کنید.)

اگر از کود ارگانیک استفاده می کنید،کود ماهی مناسب ترین گزینه است اما از دیگر کود ها هم میتوان استفاده کرد.

کاشت بذر مارچوبه:

زمان کاشت ، اوایل بهار بعد از آخرین سرما و اولین زمانی که خاک قابل کاشت باشد.

تا ۱۰ سانتی متری عمق خاک باید با کمپوست غنی شده باشد ، و بذر باید در عمق ۲۰-۱۰ سانتی متری کاشته شود و وقتی تاج آن مشاهده شد باید ۴ سانتیمتر مالچ روی آن ریخته شود.

و همچنین اگر میخواهید نشا آن را منتقل کنید وقتی حدودا ۲۵ سانتی متر رشد کرد آن را به زمین اصلی منتقل کرده و در عمق ۱۰ سانتی متری خاک بکارید.

۳۰ سانتی متر بین هر دو جوانه فاصله باشد ،چون ریشه ها گسترش می یابند.

اگر میخواهید ان را در گلدان بکارید ، گلدان باید حداقل ۶۰ لیتری باشد.

برداشت:

بعد از دو سال ، مارچوبه هایی که از مداد ضخیم تر هستند را می توانید برداشت کنید.

باید ان را از محل خروج از خاک ببرید.

گیاه مارچوبه

 

چغندر قند

پرورش چغندر قند | حرفه ای همانند کشاورزان و شیرین همانند شکر

چغندر قند Sugar beet

چغندر قند Sugar beet

چغندر قند

پرورش چغندر قند | حرفه ای همانند کشاورزان و شیرین همانند شکر

یکی از مهم ترین تولیدات کشاورزی در ایران عزیزمان چغند قند است . چغندر قند از نظر تجاری ، اقتصادی ، کشاورزی و … از اهمیت ویژه ای برخوردار است . حقایق جالبی در رابطه با این گیاه زیبا وجود دارد که می خواهیم در این مقاله به صورت کامل به شرح آن بپردازیم .

شاید شما هم شنیده باشید که کاشت و برداشت چغند قند سخت است. ما به راحت ترین شکل ممکن به شما آموزش خواهیم داد . پس اگر شما دوست دارید چغندر قند را به صورت حرفه ای پرورش دهید و در شیرین ترین حالت ممکن برداشت کنید با ما همراه باشید.

معرفی چغندر قند :

چغندر قند از خانواده تاج خروس   Amaranthaceae، گیاهی است که به خاطر ریشه شیرینش شناخته شده است .چغندر قند از هم خانواده های اسنفناج به شمار می رود. پس برگ های آن هم به علت داشتن مواد مغذی فراوان می تواند به عنوان سبزی مورد استفاده قرار گیرد. چغندر قند گیاه آسانی است و به راحتی می توان آن را پرورش داد. باور این مساله سخت است اما برگ های چغندر قند به قدری خاصیت دارند که نباید به همین آسانی از کنار آنها رد شوید.

اگر بخواهیم کمی تخصصی تر چغندر را مورد بررسی قرار دهیم باید بگوییم چغند قند گیاهی دو ساله است که در سال اول برگ ها بر روی سطح خاک می خوابند و در سال دوم ساقه و گل و در نهایت بذر تکثیر می شود.

در ایران این گیاه بی نظیر به صورت غالب در اقلید ، شهر کرد و تربت حیدریه کاشته می شود.

ویژگی ظاهری چغندر قند :

  • برگ : برگ های پهن و بلند سبز دارد که به صورت بوته می رویند. معمولا در طول زندگی یک چغندر قند ۷۰ تا ۱۰۰ برگ تولید می کند. همچنین برگ های بیرونی سن بیشتری از برگ های درونی دارند.
  • غده :علت معروفیت این گیاه ، غده شیرین و پر از مواد مغذی است .

دیگر اعضای خانواده چغندر قند:

  • چغندر لبویی قرمز
  • چغندر لبویی زرد
  • چغندر رنگی
  • برگ چغندر

چغندر قند

نگهداری گیاه چغندر قند  :

نور:

  • معمولا این گیاه نور خوب را می پسندد
  • هر چقدر برگ ها گسترش بیشتری پیدا کنند نور بیشتری را جذب کرده و غده شیرین تر خواهد شد.
  • چغند قند نیاز به روزهای طولانی دارد. پس به بیان علمی نسبتا روز بلند است.

دما:

  • گیاهی نسبتا مقاوم به سرما به شمار می رود.
  • گرما را اصلا دوست ندارد و گرمای زیاد سبب از بین رفتن گیاه می شود .
  • سینی کاشت را در مکانی قرار دهید که دارای دمای معتدل باشد.(حدود دمای اتاق)
  • حداکثر دمای قابل تحمل برای آن حدود ۳۵ درجه سانتی گراد است.
  • قابل کاشت به صورت نشا است .
  • جوانه زنی از دمای ۴ درجه تا ۱۶ درجه امکان پذیر است اما بهترین دما ۲۵ درجه است .

چغندر قند

آبیاری:

  • خاک آن باشد همواره مرطوب باشد اما خیس نباشد.
  • اگه خیسی خاک بیش از حد و طولانی مدت می تواند باعث پوسیدگی ریشه شود.
  • توجه داشته باشید که چغندر به خشکی مقاوم است اما برای بهترین رشد به آبیاری منظم نیاز دارد.

رطوبت :

  • چغندر نیاز به رطوبت ندارد.
  • بذر چغندر نیاز به رطوبت ۱۲۰ درصدی دارد.
  • بعد کاشت بذر حتما آبیاری را سطحی انجام دهید و تا زمان سبز شدن بذر سطح خاک خشک نشود.

خاک:

  • خاک لومی با پیت ماس و مواد مغذی فراوان که سنگ نداشته باشد بسیار مناسب است.
  • این گیاه بسیار مستعد بروز قارچ است ، پس حتما از گلدان و یا سینی کاشت تمیز استفاده کنید.
  • چون مهمترین بخش گیاه ریشه آن است
  • توجه داشته باشید که خاک فسفر کافی داشته باشد.

کوددهی:

  • پس از انتقال علاوه بر فسفر به نیترات خاک هم توجه داشته باشید.
  • این گیاه به دلیل داشتن ریشه قطور و پر قند مصرف پتاسیم و فسفر بالایی دارد .

کاشت بذر چغندر قند :

  • در هر گودال ۳-۴ بذر بکارید. روی بذر ها باید حدود ۱ سانتی متر خاک باشد.
  • زمان کاشت:اگر در باغچه می کارید در اوایل بهار یا پاییز بکارید.
  • جوانه زنی ۵ تا ۱۰ روز زمان می برد
  • مکان کاشت:هم در باغچه و هم در گلدان می توانید چغندر را پرورش دهید.۵سانت عمق کاشت و ۱۵ سانت فاصله ردیف های کاشت در نظر گرفته شود.

برداشت :

  • ۵۰ تا ۷۰ روز بعد از کاشت بذر ، چغندر قند قابل برداشت است .
  • زمانی که رشد برگ های جوان با کندی و توقف مواجه می شود. ب
  • رگ ها شروع به پیر شدن میکنن و بافتشان سفت و خشک و رنگشان زرد می شود.

 

نویسنده : یسنا لوافیان نژآد

ویرایشگر و تکمیل کننده : نسیم خدابنده لو

منبع : فروشگاه بذر و گل پادینا

 

کلم بروکلی

کلم بروکلی Broccoli

کلم بروکلی Broccoli

کلم بروکلی Broccoli

کلم بروکلی

معرفی  کلم بروکلی :

کلم بروکلی متعلق به خانواده کلم ها Brassicaceae میباشد و دارای واریته های زیادی است.این گیاه بومی کشور ایتالیا است و در مناطق با آب و هوای خنک می روید.

کلم بروکلی با بذر تکثیر می شود . شما هم می توانید به آسانی بذر کلم بروکلی را در حیاط و یا تراس خانه خود بکارید و از ان بهره مند شوید.

بروکلی منبع غنی کلسیم است و میزان کلسیم آن با شیر برابری می  کند. به دلیل داشتن مقدار زیاد ویتامین c  مصرف آن در پاییز و زمستان بسیار توصیه می شود.

و همچنین به دلیل ساختن ماده ای به نام سولفورافان در بدن می تواند از برئز سرطان جلوگیری کند.

ویژگی ظاهری کلم بروکلی :

  • قسمت خوراکی بروکلی در واقع غنچه های نرسیده آن هستند.
  • کلم بروکلی گیاهی یک ساله (فصل سرد ) میباشد.
  • ارتفاع رشد بوته کلم بروکلی از سطح زمین حدودا ۶۰ سانتی متر است.

انواع کلم بروکلی :

  • ‘Green Goliath’ : مقاوم به گرما است و شاخه های فرعی آن پر محصول می شود.
  • ‘Green Duke’ :مقاوم به گرما است و جز واریته ها زود محصول است که برای کشاورزان در مناطق جنوبی مناسب است .
  • ‘Calabrese’  : واریته قدیمی پر محصول ایتالیایی است . ساقه های غیر اصلی محصول زیادی می دهند. برای کاشت پاییزه بسیار مناسب است.
  • ‘Flash’: رشد سریع دارد و به گرما مقاوم است ، شاخه های فرعی بعد از حذف جوانه راسی پر بار می شوند . برای کاشت در پاییز مناسب است.
  • ‘Paragon’  مناسب برای منطقی که آب و هوای شبیه کانادا دارند.

کلم بروکلی

نگهداری کلم بروکلی :

نور :

  • به ۸ ساعت نور در روز نیاز دارد. نیم سایه را را هم تحمل می کند اما در آفتاب کامل رشد بهتری دارد.

دما :

  • ۴ درجه سانتی گراد بهترین دما برای جوانه زنی است.

آبیاری :

  • این گیاه به آب زیادی نیاز دارد تا بخش های مختلف به خوبی بتوانند شکل بگیرند.
  • خاک آن همواره باید مرطوب باشد، اما نباید کاملا خیس باشد ،چون باعث خفگی ریشه می شود.
  • توجه داشته باشید که قسمت در حال رشد گیاه نباید خیس شود.

خاک :

  • به دلیل نیاز آبی بالا بافت خاک آن باید سبک و زهکشدار باشد و همچنین دارای کمپوست زیادی باشد.
  • استفاده از ماچ می تواند باعث عدم رشد علف های هرز و همچنین پایین نگه داشتن دمای خاک شود.

کوددهی :

  • سه هفته بعد از انتقال جوانه به زمین اصلی به آن ها کود بدهید.
  • و همچنین در طی دور رشد هر دو هفته ،به همراه آب مصرفی به آن کود بدهید.

 

کاشت بذر کلم بروکلی :

  • بروکلی از طریق بذر تکثیر می شود . بذر گیاه را در حدود ۱ سانتی متری عمق خاک بکارید
  • اگر میخواهید نشا کاری کنید ، نشا را اندکی عمیق تر از حالت رشد عادی بکارید.

زمان کاشت :

  • در مناطق با زمستان سرد ۲-۳ هفته قبل از آخرین سرمای پیش از بهار کاشته شود .(کاشت بهاره)
  • در مناطق معتدل تر حدودا ۸۵ روز پیش از شروع سرمای پاییز آن را بکارید .(کاشت پاییزه )

 

فضای کاشت :

  • بین هر دو بذر کاشته شده باید ۵۰ سانتی متر فاصله باشد.
  • ارتفاع رشد گیاه ۳۰-۹۰ سانتی متر و پهنای رشد آن ۴۵ تا ۶۰ سانتی متر است.

کاشت ترکیبی :

  • می توانید در فضای خالی بین بروکلی ها و اطراف آن ها گل جعفری بکارید ، این کار باعث از بین رفتن نماتد های خاک می شود و همچنین تا حدی از حمله آفات جلوگیری می کند.

کلم بروکلی

برداشت :

  • پیش از بازشدن غنچه ها باید بروکلی برداشت شود ، اگر رنگ سر بروکلی ها به زردی ممایل شده سریعا آن ها را برداشت کنید.
  • در هنگام بریدن ،۱۵ سانتی متر از ساقه را هم با آن به صورت کج ببرید. این کار باعث افزایش رشد شاخه های جانبی می شود.
  • برای اینکه بروکلی ها طعم بهتری داشته باشند آن ها را در صبح و پیش از افزایش دما زمین آن ها را برداشت  کنید.

پرورش تربچه

پرورش تربچه Garden Radish

پرورش تربچه Garden Radish

پرورش تربچه

معرفی :

تربچه ، نامی آشنا و خوش طعم در میان سبزیجات !! این گیاه بی نظیر بومی کشور فرانسه خواص بی نظیری دارد. اگر شما به دنبال هضم راحت تر غذا هستید این گیاه را در رژیم غذایی خود بگنجانید. تربچه  با نام علمی Raphanus Sativus   و نام لاتین Garden Radish  شناخته می شود. این سبزی بی نظیر متعلق به خانواده چلیپائیان (Cruciferae) می باشد.

قسمت خوراکی این گیاه ریشه ، ساقه ، برگ و گاها بذر می باشد. علت رنگ قرمز در این سبزی پر خاصیت وجود آنتوسیانین است . طعم تند تربچه به دلیل وجود ماده سنوول Senovol  می باشد. در گونه های بنفش رنگ ، علت وجود این رنگ ماده Malvia chloride می باشد.

تربچه گیاهی دو ساله است اما برای خوراکی به عنوان یکساله کشت می شود. اگر هدف برداشت بذر باشد به عنوان گیاه دو ساله کشت می شود.

این گیاه مناسب کاشت در فصل بهار ، اوایل تابستان و پاییز تا قبل از یخبندان است.

پرورش تربچه

انواع:

تربچه قرمز گرد:

  • از زمان کاشت تا برداشت ۲۲ روز زمان مورد نیاز است.
  • از جمله گونه های بسیار مناسب برای تازه کاران است.

تربچه دو رنگ :

  • از جمله گونه های مرغوب تربچه است.
  • ۲۸ روز از زمان کاشت تا برداشت بذر زمان مورد نیاز است.

تربچه زرد:

  • از جمله گونه های خاص و ویژه تربچه است.
  • رنگ این نوع کاملا زرد است.
  • قیمت بذر این گونه نسبت به سایر گونه ها گران تر است.

تربچه کشیده :

  • طعم این گونه از تربچه کمی متفاوت تر است.
  • مدت زمان جوانه زنی بذر تا برداشت نسبت به سایر گونه ها کمی بیشتر است.
  • طول ریشه نسبت به سایر گونه ها بیشتر است.

شرایط پرورش تربچه :

نور :

  • شما باید برای پرورش تربچه بذر را در مکانی با نور کامل بکارید.
  • هرقدر سرعت رشد گونه انتخاب بیشتر باشد نیاز نوری نیز بیشتر خواهد بود.
  • برخی از واریته های تربچه می توانند تا حدی سایه را تحمل کنند.

دما:

  • این گیاه تا دمای ۳- درجه را تحمل میکند.
  • تربچه از جمله سبزیجات فصل سرد است.
  • این گیاه در گرمای بیش از حد ، پوک خواهد شد.
  • تربچه گیاه گلخانه سرد است.
  • بازه دمایی برای پرورش تربچه ۶ تا ۳۰ درجه سانتی گراد است.

آبیاری:

  • پرورش تربچه نیازمند آب فراوان است.
  • اگر شما این گیاه را ردیف کاری کرده باشید می توانید از آبیاری قطره ای استفاده کنید.
  • خاک نباید خشک شود.
  • همواره سطح خاک باید مرطوب باشد. مرطوب بودن به معنای خیس بودن نیست.
  • سعی کنید آب بر روی برگ ها نریزد.
  • آبیاری را اول صبح انجام دهید تا گیاه شما دچار بیماری نشود. البته این گیاه به دلیل دوره رشد کوتاه حساسیت کمی به بیماری دارد.
  • آبیاری باید به صورت منظم و یکنواخت انجام شود . در غیر این صورت تربچه پوک می شود.

خاک:

  • این گیاه تحمل انواع خاک را دارد.
  • بهترین خاک برای تربچه لومی ماسه ای است.
  • اسیدیته ۶ تا ۷٫۵ برای این گیاه مناسب است.
  • خاک حتما باید دارای زهکش باشد.
  • خاک سبک برای پرورش تربچه مورد نیاز است.
  • تربچه در خاک اسیدی رشد بهتری خواهد داشت.
  • خاک غنی در پرورش تربچه موثر واقع می شود.
  • خاک باید تا عمق ۱۵ سانتی متری شخم زده شد.

کوددهی:

  • اگر شما در سطح خانگی این گیاه را پرورش می دهید استفاده از کود شیمیایی ۱۰-۱۰-۵ (نیتروژن – فسفر- پتاسیم ) توصیه می شود.
  • شما می توانید از آب آکواریوم برای فراهم کردن نیتروژن برای این گیاه استفاده کنید.
  • کود دامی برای بهبود شرایط خاک پیشنهاد می شود.
  • کود دامی حتما باید پوسیده باشد.
  • در استفاده از کود مرغی نکات ایمنی را در نظر بگیرید. استفاده بیش از حد از کود مرغی سبب شوری خاک می شود.
  • اگر شما این گیاه را در مقیاس بزرگ کشت می کنید برای هر هکتار ۱۱۰۰ کیلوگرم کود ۱۰-۱۰-۵ استفاده کنید.
  • این گیاه در هکتار نیازمند ۷۵ کیلوگرم نیتروژن ، ۱۷ کیلوگرم فسفر و ۱۸۰ کیلوگرم پتاسیم است.

مالچ:

  • مالچ های ارگانیک نیز برای این گیاه مورد استفاده قرار می گیرد.
  • مالچ سبب می شود گیاه برداشتی تمیز تر باشد.
  • مالچ در کنترل آفات و حشرات نیز موثر است.
  • مالچ در پرورش تربچه به دلیل افزایش دمای خاک پیشنهاد نمی شود.

کاشت بذر:

  • بذر تربچه باید به تناوب ۱۵ روز یکبار کاشته شود.
  • بذر به دو روش کاشت خطی و کاشت کرتی کاشته می شود.
  • در کاشت خطی بذر در ردیف هایی مشخص با فاصله کاشته می شود.
  • در کاشت کرتی بذر بر روی سطح در نظر گرفته شده پاشیده می شود.
  • از زمان کاشت بذر تا زمان برداشت ۲۰ تا ۴۰ روز بسته به گونه زمان مورد نیاز است.

برداشت:

  • در تابستان و بهار هر ۶ روز یکبار برداشت را انجام دهید.
  • در پاییز روزانه برداشت را انجام دهید.
  • هر ۲ هفته یکبار بذرپاشی دوباره انجام شود.
  • در گونه های برگی هر گاه برگ به اندازه مناسب رسید برداشت کنید.

پرورش تربچه

مشکلات پرورش تربچه:

بیماری:

  • تربچه به ندرت دچار بیماری میشود. دلیل این امر کوتاه بودن دوره رشد گیاه است.
  • از جمله بیماری های رایج می تون به پژمردگی فوزاریومی اشاره کرد.

آفات:

  • آفات رایجی چون شته ، شپشک آرد آلود برای این گیاه وجود دارد.
  • یکی دیگر از آفات لارو پروانه است که برگ ها را می خورد.
  • حلزون و لیسه می توانید یکی دیگر از این آفات باشد.

کمبود ازت :

  • در رشد گیاه تأخیر ایجاد می شود.
  • برگ ها باریک و نازک می شوند.
  • رنگ برگ ها زرد می شود.
  • ریشه نا منظم و کوچک می شود.

کمبود فسفر:

  • پشت برگ ها رنگ قرمز مایل به ارغوانی پیدا می کند.

کمبود پتاسیم:

  • برگ ها در مرکز سبز و در حاشیه زرد تا قهوه ای می شوند.

کمبود منیزیم :

  • سبب ایجاد کلروز می شود.

کمبود بور:

  • در اطراف ریشه لکه تیره ایجاد می شود.
  • گیاه کاهش رشد پیدا می کند.

نامطلوب شدن طعم :

  • عدم برداشت به موقع
  • تغذیه بیش از حد
  • دمای بالا

علت پوک شدن:

  • حرارت بالا
  • آبیاری نامنظم
  • گذر از مرحله رویشی به زایشی

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

سبزی جعفری

سبزی جعفری Parsley

سبزی جعفری Parsley

سبزی جعفری

معرفی سبزی جعفری :

جعفری یکی از پرچم داران سبزیجات پر طرفدار به شمار میرود . این گیاه با نام انگلیسی Parsley  و نام علمی petrpselinum  شناخته می شود.

به صورت کلی این گیاه فصلی به راحتی از طریق بذر تکثیر می شود .

این سبزی خوش عطر را می توان به راحتی در منزل کاشت و در آشپزی و خوراکی از آن به صورت تازه استفاده کرد و خواص متنوع آن بهره برد.

سبزی جعفری دارای درصد بالایی ویتامین A  و C  و B  می باشد. همچنین از نظر عناصر معنی چون آهن ، پتاسیم ، مس و روی غنی است.

سبزی جعفری  گیاهی کم نیاز است که در پشت پنجره خانه هم به راحتی پرورش داده می شود.

ویژگی ظاهری سبزی جعفری:

  • برگ های این گیاه سبز تیره و ۳ گوش بوده و در نهایت به برگ های فر یا مسطح تقسیم می شوند.
  • این گیاه به صورت معمول حدود ۳۶ سانتی متر ارتفاع و عرض به خود میگیرد.
  • گلدهی این گیاه در سال دوم و ارتفاع ۶۰ تا ۹۰ سانتی رخ می دهد. اما برگ ها در سال دوم طعم و خاصیت خود را از دست می دهند.

انواع سبزی جعفری :

  • جعفری فر

Petrpselinum var. crispum

  • جعفری معمولی دارای عطر و مزه قوی تر است

Petrpselinum var. tuberosum

  • جعفری هامبورگ به علت ریشه های متورم و خوراکی پرورش داده می شود .

Petrpselinum var. neapolitanum

نگهداری سبزی جعفری :

نور :

  • جعفری از جمله گیاهانی است که هم در نور کامل و هم در سایه روشن رشد میکند.
  • اگر میخواهید بذر جعفری را در خانه پرورش دهید توجه داشته باشید که ظرف کاشت مورد نظر نزدیک پنجره قرار گرفته باشد.
  • شما میتوانید برای پرورش جعفری از نور فلوئور سنت نیز استفاده کنید. منبع نوری خود را حداقل در ۹ سانتی متری برگ ها قرار بدهید.

دما:

  • این گیاه تا -۶ درجه سانتی گراد را تحمل میکند.
  • جعفری بهترین عملکرد را در آب و هوای خنک یا نسبتا گرم خواهد داشت .
  • اگر در مکانی زندگی میکنید که گرم است ، بهتر است که ظرف کاشت را در جایی قرار بدهید که نسبتا سایه روشن باشد.

آبیاری:

  • با وجود اینکه گیاه جعفری در خاک مرطوب بهترین رشد را دارد اما متحمل به خشکی نیز هست.
  • در واقع جعفری گیاهی تطبیق پذیر با نیاز نگهداری پایین است.
  • هیچ گاه اجازه ندهید که خاک شما کاملا خشک شود. آبیاری روزانه و عمیق بهترین نوع آبیاری است.

خاک :

  • بهترین خاک برای کاشت بذر جعفری، خاک مرطوب ، لومی و دارای زهکش مناسب است.
  • با اضافه کردن کمپوست یا مواد مغذی به خاک سبزی جعفری ،از جمله پیت ماس شرایط رشد بهینه را برای بذر جعفری فراهم سازید.

کوددهی:

  • اگر شما در ابتدای کاشت از مواد آلی برای غنی سازی خاک استفاده کرده باشید نیاز به کوددهی نخواهید داشت.
  • اما اگر احساس میکنید که عملکرد گیاه شما مناسب نیست میتوانید ۲ هفته یکبار از کود ۲۰-۲۰-۲۰ استفاده کنید.

سبزی جعفری

کاشت بذر جعفری:

بخش اول : آماده سازی شرایط

  •   بذر جعفری مورد نظر خود را با توجه به ویژگی های مورد توجهتان انتخاب کنید.
  • سعی کنید ظرف کاشت را در قسمتی قرار دهید که نور کافی و گرما دریافت میکند. پنجره جنوبی بسیار مناسب است.
  •  بهترین ترکیب خاک برای کاشت بذر جعفری ۵۰ درصد خاک برگ و ۵۰ درصد کمپوست است.

بخش دوم : آماده سازی بذر

مرحله اول : بذر جعفری را در آب حاوی مایع ظرفشویی بخیسانید.

یک لیوان بزرگ را با آب ولرم پر کنید. سپس بذرها را درون لیوان بریزید و اجازه بدهید ۱ ساعت در آب باقی بمانند.

دمای بالای آب و مایع سبب از بین رفتن پوشش بذر می شود. به همین جهت بذر شما به راحتی جوانه می زند.

مرحله دوم : بعد از یک ساعت بذرها را از محلول آب و صابون خارج کنید.۰

بذر جعفری را بشویید و درون لیوانی که فقط حاوی آب است قرار دهید. اجازه دهید بذرها ۲۴ ساعت درون آب خیس بخورند.

بعد از ۲۴ ساعت بذر جعفری را از آب خارج کرده و اجازه بدهید درون پارچه خشک شود

مرحله سوم : بذرها را درون ظرف کاشت قرار بدهید.

اگر میخواهید بذرهای شما زودتر جوانه بزنند می توانید ابتدا آنها را درون ظرف کوچکتر بکارید و سپس انتقال دهید.

به صورت روزانه آبیاری را انجام دهید.

بخش سوم: کاشت بذر سبزی جعفری

کجا:

شما می توانید سبزی جعفری را در سینی های کاشت سبزی یا گلدان  یا باغچه بکارید .

 

چه زمان :

اگر میخواهید بذرها ها را در باغچه بکارید، ۳ تا ۴ هفته قبل از اخرین یخ بندان این کار را انجام دهید.

برای سرعت بخشی به جوانه زنی یک شب قبل از کاشت بذرها را خیس کنید. در محیط خانه میتوانید ۲٫۵ تا ۳ ماه قبل از اخرین سرما زمستانه بکارید.

سبزی جعفری

 

برداشت:

زمانی که گره سوم ساقه ها را مشاهده کردید میتوانید برداشت را انجام بدهید.

در سال اول شما باید برگ های را از قسمت بالایی گیاه با کمی فاصله از طوقه برداشت کنید.

در سال دوم طعم و عطر برگ ها کمتر می شود .

اما شما میتوانید اجازه دهید که گیاه جعفری در سال دوم به گلدهی برسد. بدین ترتیب بذر گیاه را برداشت کنید.

شوید

سبزی شوید

 شوید Dill 

 شوید Dill 

شوید

معرفی :

  • شوید با نام انگلیسی Dill  و نام علمی Anethum graveolens  متعلق به خانواده Apiaceae  است.
  •  گیاهی یکساله با ارتفاعی در حدود ۹۰ تا ۱۲۰ سانتی متر و گسترشی در خدود ۶۰ تا ۹۰ سانتی متر است.
  • شرایط کلی برای نگهداری این گیاه آفتاب کامل ، آبیاری متوسط و نگهداری کم است. گل های این گیاه معطر و به رنگ زرد بوده و از نظر فضای سبز می تواند حائز اهمیت باشد.
  • بهترین عملکرد این گیاه در خاک غنی با زهکش مطلوب و در مکانی پر نور است. این گیاه باید در مقابل بادهای شدید محافظت شود. بدین منظور می توانید گیاه را به صورت متراکم کشت کنید.

گونه های مهم :

شوید پا کوتاه :

  • این گونه از  بیش از آنکه از نظر ارتفاعی رشد داشته باشد از نظر عرضی گسترش پیدا میکند.
  •  مقاوت این گونه نسبت به شوید پا بلند به هوای گرم کمتر است و سریعا به گل می رود. در نتیجه بهتر است از این گونه در شهر هایی با تابستان خنک استفاده شود.

شوید پا بلند:

  • این گونه  ارتفاع بیشتری نسبت به گسترش عرضی پیدا میکند.
  • به اقلیم گرم مقام تر است و در مقابل گرما دیرتر به گل می رود.
  •  از این گونه به عنوان گونه ای مطلوب تر در مناطقی با تابستان گرم یاد کرد.

شرایط نگهداری شوید:

اقلیم:

این گیاه بهترین رشد خود را در مناطقی با تابستان خنک خواهد داشت.

آبیاری و رطوبت:

  •  گیاهی رطوبت دوست است.
  • نباید خاک این گیاه خشک شود.
  • اگر خاک خشک شود در گیاه علائم سوختگی ظاهر خواهد شد.
  •   گیاهی مقاوم به کم آبی است.
  • به ایجاد یک دوره تنش خشکی می توانید باعث افزایش طعم و عطر این گیاه شوید.
  • توجه داشته باشید که در اقلیم گرمسیری شما باید خاک را به صورت منظم آبیاری کنید.
  • آبیاری بیش از حد باعث گسترش بیماری های قارچی و از بین رفتن گیاه شما خواهد شد

مکان قرار گیری :

  • این گیاه برای رشد سالم و بوته ای نیازمند آب و هوای معتدل است.
  • آفتاب کامل را ترجیح میدهد. شرایط اقلیمی شرجی و بسیار گرم را نمی پسندد.
  • این گیاه را هم می توانید در باکس های کشت و هم در باغچه بکارید.
  • اگر میخواهید بذر این گیاه را در گلدان یا ظرف کاشت پرورش دهید بهتر است که ظرف مورد نظر خود را در بالکن، تراس یا پاسیو قرار دهید و مطمئن شوید که گیاه نور کافی را دریافت می کند.
  • شوید نسبت به باد حساس است. پس ظرف کاشت خود را در مکانی قرار دهید که گیاه در معرض باد قرار نگرفته باشد.
  • اگر احساس میکنید دما در ظهر بیش از حد مطلوب می شود می توانید با ایجاد سایه دما را کاهش دهید.

خاک:

  • یکی از گیاهان مقاوم به خاک فقیر است.
  • اما غنی سازی خاک به وسیله کمپوست ها و … می تواند طعم و عطر این گیاه را افزایش دهید.
  • برای این گیاه می توانید از بسترهای اماده کاشت سبزیجات استفاده کنید.
  • اگر میخواهید خودتان بستر کاشت برای شوید تهیه کنید بهتر است به نسبت ۵۰ درصد خاک برگ و ۵۰ درصد کمپوست یا ورمی خاک را مخلوط کنید.

کوددهی:

  • به صورت کلی شوید نیازمند کوددهی نخواهد بود .
  • اما برای آنکه گیاه شما قوی تر شود می توانید گیاه را به صورت ملایم با کود ۵-۱۰-۵ تغذیه کنید.
  • اگر شما شوید را در گلدان پرورش می دهید بهتر است تغذیه ماهانه را با کوددهای متوسط انجام دهید.

مالچ:

  • شما می توانید سطح خاک را به اندازه ۵ سانتی متر با مالچ های زمانی که ارتفاع گیاه بیش از ۱۲ سانتی متر شد بپوشانید.
  • مالچ امکان رشد بهتر گیاه، کاهش علف های هرز و حفظ رطوبت خاک را می دهد.

کاربرد در فضای سبز

  •  یکی از گیاهانی است که به دلیل گل های زرد زیبا و عطر دلنشنین در فضای سبز به کار برده می شود.
  • این گیاه در حدود ۹۰ تا ۱۲۰ سانتی متر ارتفاع به خود می گیرد. از این گیاه می توان به عنوان جدا کننده ظریف در فضای سبز استفاده کرد.
  • تنها نکته ای که در فضای سبز در مورد این گیاه حائز اهمیت است، حساسیت این گیاه به بادهای شدید می باشد.

برداشت شوید:

  • به محض اینکه برگ ۴ یا ۵ مشاهده شد، گیاه شوید شما قابلیت برداشت را دارد.
  • شما می توانید برگ ها را برداشت کنید یا اینکه از ساقه قطع کنید.
  • بعد از آنکه گیاه  شما به بذر رفت ، می توانید گیاه متمایل به قهوه ای را درون کیسه ای کاغذی قرار دهید و بعد ۲ تا ۳ هفته بذر شوید را برداشت کنید.

مرحله ۱:

  • بهترین زمان برای برداشت شوید، وقتی است که گیاه شما ۴ تا ۵ برگ داشته باشد.
  • برخی از افراد اعتقد دارند که بهترین طعم زمانیست که گیاه شما به گلدهی رفته باشد.
  • اما نظریه ای دیگه وجود دارد که برگ های جوان بهترین طعم و عطر را دارند.
  • برای آنکه متوجه شوید کدام ایده درست است می توانید امتحان کنید.

مرحله دوم:

  • قبل از برداشت به شوید خود آب دهید.
  • روز قبل از برداشت آبیاری را داشته باشید.
  • این آبیاری باید از روی برگ ها باشد که برگ ها شاداب تر باشند.

مرحله سوم:

  • بهترین زمان برای برداشت شوید صبح است.
  • شما می توانید برگ ها را به وسیله یک چاقو تیز یا دست جدا کنید.
  • تمامی برگ های موجود روی گیاه را قطع نکنید تا گیاه بتواند به رشد خود ادامه دهد.
  • اگر شما این قانون را رعایت کنید تا زمانی که گیاه شوید به بذر برود می توانید از سبزی تازه بهره مند شوید.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع: پادینا گل

سبزی گشنیز

سبزی گشنیز

سبزی گشنیز Cilantro

سبزی گشنیز Cilantro

سبزی گشنیز

معرفی سبزی گشنیز:

گشنیز با نام انگلیسی Cilntro  شناخته می شود. این گیاه متعلق به خانواده  Apiaceae   است. گشنیز گیاهی یکساله با ارتفاع ۴۵ تا ۶۰ سانتی متر می باشد. گل های این گیاه به رنگ سفید ، صورتی و بنفش می باشند.به صورت کلی این گیاه نیازمند آفتاب کامل تا نیمه سایه ، نیاز آبیاری متوسط و نگهداری کم است. گل گشنیز از نظر کاربرد در فضای سبز حائز اهمیت است.

بذرگشنیز و ساقه گشنیز :

بذر و ساقه گشنیز هر دو مصرف خوراکی دارند. در واقع Cilantro مربوط به قسمت های رویشی گیاه از جمله ساقه و برگ و Coriander  مربوط به بذر های این گیاه است.

شرایط نگهداری گشنیز:

نور:

  • بازه نوری مناسب برای این گیاه نور کامل تا سایه نسبی است.
  • سایه بعداظهر می تواند در مناطقی که تابستان گرمی دارند از سوختگی برگ ها جلوگیری کند.

آبیاری:

  • بذر گشنیز  را به صورت مرتب آبیاری کنید. برای رشد بهینه بذرها حدود ۳ سانتی متر آب در هفته مورد نیاز است .
  • بعد از آنکه گیاهچه شروع به رشد خود کرد می توانید آبیاری را کم کنید.
  • تنها کافیست که خاک مرطوب باشد نیازی به آبیاری بیش از حد نخواهد بود.

کوددهی:

  • در فصل رشد ۱ تا ۲ بار از کوددهای نیتروژن برای کوددهی استفاده کنید.
  • طریقه مصرف کود خریداری شده پشت بسته بندی ذکر شده است.
  • توجه داشته باشید بیش از حد کوددهی را انجام ندهید.

خاک :

  • خاک گشنیز باید نسبتا غنی و دارای زهکش مناسب باشد.

مالچ:

  • برای جلوگیری از رشد علف های هرز می توانید از مالچ استفاده کنید.
  • استفاده از مالچ می تواند علاوه بر جلوگیری از رشد علف هرز از سوختن ریشه گیاهچه جلوگیری کند.

اقلیم:

  • بهترین اقلیم برای رشد این گیاه مناطقی با تابستان خشک و سرد می باشد.
  • این گیاه رطوبت و بارش بیش از حد را دوست ندارد.

روش های تکثیر گشنیز:

کاشت بذر گشنیز

برداشت گیاه گشنیز :

  • گشنیز را زمانی که در ارتفاع کوتاهی است برداشت کنید.
  • اگر ساقه گیاه بیش از حد رشد کرده بود، گیاه را به حال خود رها کنید تا به بذر دهی برسد.
  • اگر برگ ها به اندازه کافی رسیده بودند میتواند به صورت مجزا برگ را از ساقه قطع کنید.
  • اما اگر برگها کوچک بودهند می تواند از ۲ سانتی متری ساقه قطع کنید.
  • شما می توانید کل بوته را برداشت کنید. این کار به منظور حذف گیاه از باغچه و عدم ادامه برداشت های آینده خواهد بود.

برداشت بذر گشنیز:

  • زمانی که رنگ بوته مایل به قهوه ای شد می توانید گیاه را به صورت کامل حذف کنید و درون یک پاکت کاغذی قرار بدهید.
  • تا زمانی که گیاه کاملا خشک شود گیاه را درون کیف کاغذی نگه دارید.
  • بعد از آنکه گیاه کاملا خشک شد می تواند بذرها را درون کیسه ای بسته نگه دارید.

مشکلات گشنیز :

مشکل و بیماری خاصی برای این گیاه ذکر نشده است. اما مسائلی که در ادامه مطرح می شود را می توان به عنوان  محتمل ترین مشکلات یاد کرد.

مرگ گیاهچه

  • مرگ گیاهچه بیماری است که در آن به بذر یا ریشه آن در گیاه جوان حمله می شود .
  • علت این بیماری رطوبت بیش از حد و هوای سرد است.
  • در این بیماری گیاهچه سالم است اما ناگهان بر روی خاک پژمرده شده و از بین می رود.
  • این اتفاق به دلیل قارچ های متفاوتی می افتد.
  • پیشگیری: بیش از حد آب ندهید. سعی کنید از خاک های استریلیزه استفاده کنید.

پوسیدگی ریشه

  • این اتفاق به دلیل زهکش نامناسب و آبیاری بیش از حد می افتد.
  • این بیماری از جمله بیماری های قارچی است.
  • این بیماری میتواند باعث مرگ گیاه شما شود.
  • علائم بیماری از بی رنگ شدن گیاه شروع شده و به مرگ گیاه ختم می شود.
  • در این بیماری ریشه ها تیره و لزج می شوند.

آفات گشنیز:

ملخ

کرم حلقه ای کلم

زنجره

شته

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

پیازچه

پیازچه

پیازچه Scallion

پیازچه Scallion

پیازچه

معرفی :

پیازچه با نام انگلیسی Scallion    و نام علمی Allium fistulosum   شناخته می شود. این گیاه متعلق به خانواده پیاز ها است. این سبزی به گروه های متفاوتی تقسیم می شوند. هر گروه از این سبزی ویژگی های ظاهری و خواص خاص خود را دارند.

این گیاه بر خلاف سایر اعضای خانواده پیازها ، از طریق پیاز تکثیر نمی شوند. رایج ترین روش تکثیر این گیاه از طریق بذر است.

برگ : برگ ها در این گیاه شمشیری شکل و تو خالی است که حول یک  پیاز کوچک رشد کرده اند.

گل : گل ها بر روی ساقه ای تکی از پیاز رشد می کند. معمولا در این سبزی گل های تکی یا چند تایی دیده می شود.

انواع :

پیازچه قرمز:

  • این نوع از دارای برگ های سبز بلند ، تو خالی و خوراکی است.
  • این گیاه ارتفاعی بین ۳۶ تا ۴۵ سانتی متر پیدا میکند.
  • رنگ این نوع بر اساس اسمی که دارد قرمز تیره یا بنفش است. علاوه بر این  دارای ریشه های کوتاهی است.
  • این گونه از پیازچه دارای طعمی خاص بوده و نسبت به سایر گونه ها شیرین تر است.
  • این گونه در اوایل بهار و اواخر تابستان قابلیت برداشت دارد.

پیازچه سفید:

  • این نوع به عنوان پیازچه بهاره نیز شناخته می شود.
  • طعم این نوع نسبت به پیاز ملایم تر است.
  • این سبزی به عنوان طعم دهنده بسیاری از غذاها استفاده می شود.
  • این نوع ساقه ای سفید دارد که منتهی به اندامی شبیه به پیاز می شود.
  • که البته اندام پیازی شکل کاملا واضح نیست و بیشتر شبیه به ساقه ای سفید است.
  • برگ ها تو خالی و سبز هستند.

پیازچه محلی یا کالیش :

  • کالیش یا پیازچه محلی نوعی از پیازچه ها به شمار می رود که نسبت به سایر پیازچه ها اندام پیازی شکل این گیاه کمتر گسترش پیدا کرده است.
  • این نوع پیازچه بیشتر در نواحی سردسیر ایران همچون تبریز یافت می شود.

شرایط نگهداری:

نور:

  • پیازچه ها از جمله گیاهانی هستند که تا حدی می توانند سایه را تحمل کنند.
  • بهترین عملکرد این گیاهان در آفتاب کامل مشاهده می شود.
  • به همین جهت اگر میخواهید سبزی را در خانه پرورش دهید.
  • بذر پیازچه می تواند انتخاب خوبی باشد.
  • به منظور پرورش بذر پیازچه در خانه بهتر است مکانی نسبتا دارای نور خوب با حداقل ۶ ساعت نور انتخاب کنید.
  • همچنین می توانید ظرف کاشت خود را در تراس ، بالکن یا پاسیو قرار بدهید.

آبیاری:

  • بر اساس ساختار گیاهی این نوع از سبزیجات آبیاری منظم مورد نیاز است.
  • مهم تر از میزان و مدت آبیاری رعایت زهکش برای گیاه است.
  • بعد از آنکه از زهکش ظرف کاشت خود مطمئن شدید، می توانید آبیاری را به صورت منظم انجام دهید.
  • خاک در این نوع سبزی نباید کاملا خشک شود.
  • آبیاری بیش از حد و زهکش نا مناسب سبب گسترش بیماری های قارچی و از بین رفتن گیاه شما می شود.

خاک :

  • این گیاه نیازمند خاکی غنی همراه با زهکشی مناسب است.
  • ترکیب خاک مناسب برای این گیاه ۲ قسمت خاک برگ و یک قسمت پیت ماس و کمی پرلیت است.
  • زهکشی مناسب در گلدان با اضافه کردن مقدار لیکا درشت یا سنگ به ته گلدان می تواند فراهم شود.
  • در باغچه با اضافه کردن کود دامی پوسیده و کمی ماسه بادی می توانید زهکشی مناسبی فراهم سازید.

کوددهی:

  • این گیاه برای رشد مناسب نیازمند تغذیه است.
  • همراه با آبیاری از کودهای مایع که در میزان نیتروژن از درصد بالایی برخوردار هستند، استفاده کنید.
  • همچنین میتوانید از آب اکواریوم برای آبیاری این این سبزی استفاده کنید.

مالچ:

  • برای جلوگیری از رشد علف های هرز می توانید از مالچ استفاده کنید.
  • استفاده از مالچ می تواند علاوه بر جلوگیری از رشد علف هرز از سوختن ریشه گیاهچه جلوگیری کند.

بیماری و مشکلات:

  • معمولا این گیاه از نظر بیماری و آفات مشکل خاصی ندارد.
  • اما اگر شما مشکل خاصی مشاهده کردید در کاشت بعدی مکانی دیگر برای کاشت انتخاب کنید.

برداشت:

  • برداشت از زمانی که گیاه شما به طول حداقل ۱۵ سانتی متر برسد شروع می شود.
  • گیاه جوان تر تردتر و دارای طعمی ملایم تر خواهد بود.
  •   برداشت با در آوردن بوته به صورت کامل ازدرون خاک صورت می گیرد.
  • به همین جهت اگر شما می خواهید در طول فصل پیازچه داشته باشید.
  • باید هر ۳ هفته یکبار بذرپیازچه جدید آماده نشا کاری باشد.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

 

سبزی مرزه

سبزی مرزه

سبزی مرزه savory

سبزی مرزه savory

سبزی مرزه

معرفی سبزی مرزه:

سبزی مرزه از جمله سبزیجات محبوب و پرطرفدار در ایران می باشد. این گیاه با نام علمی Satureja spp و نام انگلیسی savory شناخته می شود. در این مقاله به معرفی گونه ها ، نحوه نگهداری و مشکلات این گیاه پرداخته ایم.

گونه های سبزی مرزه :

سبزیمرزه زمستانه:

  • مرزه زمستانه، یا مرزه برگ پهن با نام انگلیسی Winter savory  و نام علمی Satureja montana ‌شناخته می شود.
  • مرزه زمستانه گیاهی نسبتا همیشه سبز و چند ساله به شمار می رود.
  • ارتفاع این گیاه در حدود ۴۵ سانتی متر می شود.
  • برگ های مرزه زمستانه سوزنی شکل و سبز تیره به طول ۳ سانتی متر می باشد.
  • ساقه های این گیاه بعد از یک سال حالت چوبی به خود می گیرند.  گل های مرزه زمستانه سفید یا بنفش است.
  • طعم و مزه این نوع مرزه بر خلاف مرزه تابستانه کمی تند و قوی است.

سبزی مرزه تابستانه:

  • مرزه تابستانه یا مرزه برگ ریز با نام انگلیسی Summer savory   و نام علمی Satureja hortensis  شناخته می شود.
  • مرزه تابستان گیاهای یکساله و پر رشد است.
  • این گیاه ارتفاعی در حدود ۵۵ سانتی متر پیدا میکند. این گیاه بیش تر از آنکه حالت بوته ای پیدا کند رشد ارتفاعی دارد.
  • برگ های این گونه از مرزه در حدود ۳ سانتی متر طول داشته و سوزنی شکل هستند.
  • رنگ گل این گیاه بنفش کمرنگ و متمایل به صورتی است.
  • طعم و مزه مرزه تابستانه شیرین است.

نگهداری سبزی مرزه:

نور:

  • سبزی مرزه نیازمند نور کامل است.
  • در نتیجه اگر شما قصد کاشت این سبزی در داخل خانه را دارید باید ظرف کاشت خود را در پاسیو ، تراس یا بالکن قرار دهید.
  • اگر خانه شما نور گیر خوبی دارد، می توانید مرزه را در محیط داخلی خانه نیز پرورش دهید.

خاک:

  • سبزی مرزه تابستانه نیازمند خاکی غنی از مواد ارگانیک است.
  • همچنین این گونه از مرزه خاک با زهکشی خوب را می پسندد.
  • در نتیجه شما در زمان کاشت باید اصول زهکشی را به خوبی رعایت کنید.
  • اسیدیته مورد پسند مرزه ۶٫۷ تا ۷٫۳ است.
  • سبزی مرزه زمستانه خاکی نسبتا سبک و ماسه ای را ترجیج می دهد.
  • در نتیجه اهمیت زهکش در کاشت مرزه زمستانه چشمگیر تر است.
  • این گونه از سبزی مرزه نیز اسیدیته ۶٫۷ تا ۷٫۳ را می پسندد.

آب :

  • بذر سبزی مرزه از زمانی که کاشته می شود تا زمانی که به گیاه بالغ تبدیل می شود از نیاز آبی بالایی برخوردار است.
  • اما توجه داشته باشید که علاوه بر آبیاری مناسب، زهکش مطلوب مهم است.
  • اگر شما زهکش مطلوبی نداشته باشید و خاک شما سنگین باشد .
  • آب در منطقه ریشه باقی می ماند و گیاه شما از بین خواهد رفت.
  • زمانی که سطح خاک نسبتا رطوبت خود را از دست داد آبیاری را انجام دهید. به صورتی آبیاری کنید که اگر بذر مرزه در گلدان یا ظرف کشت کاشته شده باشد . از سوراخ های زهکش آب خارج شود.

کوددهی:

  • این گیاه از جمله گیاهانی است که نیاز به تغذیه کمی دارد.
  • در واقع اگر در زمان کاشت شما خاکی مناسب برای پرورش گیاه خود فراهم کنید. اصلا نیاز به کوددهی نخواهید داشت.
  • استفاده بیش از حد از کود سبب از دست رفتن طعم و مزه سبزی شما خواهد شد.
  • اگر خاک شما فقیر است می توانید از کود نیتروژن به صورت محدود استفاده کنید.

نکته: اگر میخواهید از کود دامی برای اصلاح خاک استفاده کنید. کود دامی پوسیده تهیه کنید.

کاشت ترکیبی سبزی مرزه :

گیاه مرزه در کاشت ترکیبی با لوبیا ، گوجه فرنگی پاسخ خوبی می دهد.

رشد سبزی مرزه درون ظرف کاشت:

هر دو نوع سبزی مرزه را می توان درون ظرف کاشت. مرزه زمستانه به عنوان گیاهی یکساله پرورش داده می شود. برای پرورش این گیاه باید از ظرف کاشتی با عمق و طول حداقل ۱۸ سانتی متر استفاده کنید. شما بعد از آنکه خطر سرمای زمستانه رد شد می  توانید ظرف کاشت خود را به پاسیو یا بالکن انتقال دهید.

آفات و بیماری:

این گیاه از نظر مقاومت ، نسبتا گیاهی مقاوم به شما می رود. آفتی خاصی برای این نوع سبزی ذکر نشده است. همچنین این گیاه نسبت به بیماری خاصی حساسیت ندارد.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

سبزی شنبلیله

سبزی شنبلیله

سبزی شنبلیله Fenugreek

سبزی شنبلیله Fenugreek

سبزی شنبلیله

معرفی سبزی شنبلیله

شنبلیله با نام علمی Trigonella foenum-graecum و نام انگلیسی Fenugreek شناخته می شود.این گیاه به راحتی توسط بذر شنبلیله پرورش داده می شود. بذر شنبلیله جزو بذوری است که حتی می توان در محیط داخل خانه آن را پرورش داد.این گیاه بومی مدیترانه و غرب آسیا است. از نظر رشد این گیاه جزو گروه گیاهان یکساله است. پرورش این گیاه از طریق بذر شنبلیله به راحتی در داخل خانه امکان پذیر است. علاوه بر این شنبلیله جزو گیاهانی است که خواص بی نظیری دارد.

این گیاه ارتفاعی در حدود ۶۰ سانتی متر پیدا میکند. دارای برگ هایی مثلیل شکل است. گل های این گیاه که حاوی بذر آن است به رنگ زرد می باشند. برخی از ارقام شنبلیله رشد بسیار سریعی دارند.

نگهداری سبزی شنبلیله:

نور:

  • این گیاه از نظر سازگاری به شرایط نوری مختلف گیاهی مقاوم محسوب می شود.
  • شما می توانید گیاه را در نور کامل یا سایه روشن قرار بدهید.
  • مقاوت این گیاه به کم نوری باعث می شود که امکان پرورش بذر شنبلیله در خانه فراهم شود.
  • در نتیجه این گیاه در گروه گیاهانی قرار میگیرد که شما می توانید در خانه پرورش دهید.

آبیاری :

  • همانند بسیاری دیگر از سبزیجات این گیاه نیاز آبی بالایی دارد.
  • به صورت منظم به گیاه آب بدهید اما آبیاری بیش از حد گیاه را از بین می برد.
  • در حدی آبیاری را انجام دهید که خاک همواره مرطوب باشد.
  • خاک شما نباید حالت لجنی یا غرقابی داشته باشد.
  • برای آبیاری بهینه بهتر است اصول زهکشی خاک را رعایت کنید.

خاک:

  • بهترین اسیدیته خاک برای این گیاه ۶-۷ است.
  • در واقع این گیاه اسیدیته خنثی تا اسیدی را برای رشد می پسندد.
  • به همین جهت می توان گفت این گیاه در شهرهای شمالی ایران به راحتی رشد پیدا میکند.
  • بهترین خاک برای این گیاه ۲ قسمت خاک برگ، ۱ قسمت پیت ماس است.
  • همچنین شما می توانید از بسترهای آماده کاشت سبزیجات استفاده کنید.
  • برای غنی سازی خاک مورد نظر در باغچه بهتر است که به خاک خود مقدار کمپوست اضافه کنید.

کوددهی:

  • برای کوددهی میتوانید از آب اکواریوم استفاده کنید.
  • همچنین می توانید از کوددهای شیمیایی نیتروژن استفاده کنید.
  • علاوه بر این می توانید قبل از کاشت شنبلیله در منطقه ای که میخواهید گیاه را بکارید، لوبیا کشت کنید.
  • لوبیا جزو گیاهان لگوم به حساب می آید و نیتروژن خاک را تضمین میکند.
  • در نتیجه شنبلیله در چنین خاکی رشد بسیار خوبی خواهد داشت.

برداشت برگ :

  • بعد ۳ تا ۴ هفته گیاه شما آماده برداشت می شود.
  • شما باید برگ های بالایی گیاه را جدا کنید.
  • در واقع با این کار شما گیاه را به رشد تشویق میکنید.
  • شما هر ۲ تا ۳ هفته یکبار میتوانید برداشت را انجام دهید.

برداشت بذر:

  • این گیاه بعد از گلدهی بذرهایش را در غلاف تولید میکند.
  • اگر میخواهید بذر این گیاه را برداشت کنید، تغذیه را به خوبی انجام دهید و به گیاه تا زمان مرگ آب بدهید.
  • زمانی که گیاه از بین رفت میتوانید غلاف های بذر را جدا کنید و در زیر آفتاب قرار بدهید تا خشک شود.
  • شما باید بذر شنبلیله را در پاکتی کاغذی و در محیطی خشک و تاریک قرار دهید.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادنیا گل

بذر سبزی اسفناج

سبزی اسفناج

 سبزی اسفناج Espinach

سبزی اسفناج Espinach

 سبزی اسفناج

معرفی سبزی اسفناج  :

سبزی اسفناج با نام علمی Spinacia oleracea و نام انگلیسی Spinach  متعلق به خانواده Amaranthaceae  است. این گیاه از نظر نگهداری در سطح کم قرار میگیرد. یکی از نکات جالبی که در مورد این گیاه می توان بیان کرد نام سبزی فارسی یا persian vegetable   است که نشان دهنده اصالت ایرانی گیاه است.

این گیاه از جمله گیاهان مقاوم به سرما است که می توان آن را در اوایل بهار یا حتی پاییز در مکان هایی که زمستان بسیار سردی ندارند کاشت.

نیاز های این گیاه تقریبا شبیه به نیاز های کاهو است. اما این گیاه بیشتر از کاهو نیاز به تغذیه نیتروژن دارد. این گیاه از نظر عناصر غذایی حاوی آهن، کلسیمو ویتامین هایی از جمله ویتامین A  و B و C  است.

نگهداری سبزی اسفناج:

سبزی اسفناج

مکان بیرون :

اگر شما می خواهید در پاییز این گیاه را پرورش دهید مکانی با آفتاب کامل انتخاب کنید. این کار در شهرهایی با پاییز ملایم عملی است.

اگر میخواهید گیاه را در بهار و تابستان برداشت کنید. ظرف کاشت خود را در مکانی که نسبتا سایه روشن باشد قرار دهید. در واقع آفتاب شدید این گیاه را از بین می برد.

مکان درون خانه:

این گیاه  نیاز نوری کمی دارد. به همین جهت از جمله گیاهان مناسب برای فضای داخل خوانه است. شما می توانید بذر سبزی اسفناج را در گلدانی با عمق ۱۸ سانتی متر بکارید. ظرف کاشت خود را در جایی قرار دهید که نسبتا نور دریافت میکند.

خاک:

برای پروش بذر سبزی اسفناج در ظرف کاشت باید از مخلوط خاک برگ همراه با کمپوست استفاده کنید. بهتر است که خاک شما کمی لومی باشد. اگر زهکش خاک رعایت نشود خاک غرقاب شده و گیاه از بین می رود.

زهکش مناسب خاک فاکتور مهمی برای حداکثر رشد اسفناج در ظرف کاشت است. اسیدیته خاک باید نرمال و خنثی باشد.

آبیاری:

زمانی که شما بذر سبزی اسفناح را در ظرف کاشت پرورش می دهید نباید بیش از حد آبیاری انجام دهید. آبیاری بیش از حد موجب گسترش بیماری های قارچی می شود.

سعی کنید آب بر روی برگ ها ریخته نشود.

خاک باید مرطوب باشد. خاک باتلاقی یا غرقاب باعث از بین رفتن گیاه می شود.

در زمان کاشت بذر سبزی اسفناج زهکش مناسب گلدان را فراموش نکنید.

دما:

سبزی اسفناج

بذر سبزی اسفناج برای جوانه زنی نیازمند دمای ۴ درجه است. در نتیجه بذر سبزی اسفناج نسبتا نیاز به سرمادهی برای جوانه زنی نیاز دارد. بهترین دما برای رشد این گیاه بین ۱۰ تا ۲۷ درجه است.

بسیاری از واریته های این گیاه نسبت بازه دمایی -۶ تا ۳۲ درجه سانتی گراد را تحمل میکنند. با مشاهده افزایش دما بهتر است که برای گیاه سایه ایجاد شود.

کوددهی:

برای رشد این گیاه در بهترین حالت ممکن شما نیاز به نیتروژن دارید. زمانی که میخواهید بذر سبزی اسفناج را در گلدان بکارید می توانید از کوددهای نیتروژن کند رها استفاده کنید.

همچنین می توانید از آب ماهی یا کمپوست چای برای فراهم کردن نیتروژن استفاده کنید. اگر میخواهید از روشی مطمئن پیش بروید بهتر از کودهای شیمیایی بالانس از جمله کود ۲۰-۲۰-۲۰ استفاده کنید.

مالچ:

حتی اگر بذر سبزی اسفناج را در گلدان میکارید از مالچ استفاه کنید. مالچ رطوبت سطحی خاک شما را حفظ می کند.

انتخاب گلدان :

برای پرورش بذر سبزی اسفناج در گلدان باید گلدانی با عمق ۱۸ تا ۲۴ سانتی متر انتخاب کنید. شما نیاز به استفاده از گلدانی عمیق ندارید. در نتیجه گلدانی را انتخاب کنید که دهانه گلدان بزرگتر باشد. همچنین شما می توانید از گلدان های کوچک یا فلاور باکس ها عریض استفاده کنید.

فضا:

برای هر کدام از بوته های اسفناج حدود ۹ سانتی متر فضا نیاز است. اگر میخواهید برگ گیاه شما رشد بیشتری داشته باشد برای هر گیاه ۱۵ سانتی متر فضا در نظر بگیرید.

اگر می خواهید زمانی که برگ ها جوان هستند برداشت را انجام دهید می توانید ۶ سانتی متر فضا در نظر بگیرید. باکس کاشت خود را به مربع با اندازه مورد نیاز تقسیم کنید و تعداد گیاه مورد نظر را به دست آورید.

آفات و بیماری ها:

در رابطه با نگهداری اسفناج در گلدان نگران نباشید. هیچ بیماری خاص یا آفت مهمی در رابطه با این گیاه وجود ندارد.

برداشت سبزی اسفناج:

سبزی اسفناج

۳۷ تا ۵۰ روز بعد از کاشت بذر سبزی اسفناج، گیاه شما آماده برداشت خواهد بود. هر چند زمان برداشت گیاه بستگی به کولتیوار و واریته ای دارد که انتخاب میکنید.

برداشت زمانی باید انجام شود که گیاه حداقل ۵ تا ۶ برگ سالم با طول ۹ تا ۱۲ سانتی متر داشته باشد. از خارج به داخل شروع به برداشت کنید.

در واقع اول خارجی ترین برگ را جدا کنید و سپس به سمت داخل بیایید. همچنین شما می توانید گیاه را از طوقه قطع کنید. جوانه های گیاه مادری به زودی رشد خواهند کرد.

زمان برداشت اسفناج نسبتا کوتاه است.اگر شما دیرتر از زمان موعود برای برداشت اقدام کنید گیاه شما به گل می رود و طعم سبزی تغییر میکند.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

 

سبزی ریحان

سبزی ریحان

سبزی ریحان Ocimum basilicum

سبزی ریحان Ocimum basilicum

بذر ریحان

برای خرید بذر ریحان کلیک کنید

معرفی کلی سبزی ریحان :

ریحان

بدون شک سبزی ریحان  یکی از رایج ترین سبزیجاتی است که در آشپزی استفاده می شود. این سبزی  گیاهی یکساله ، معطر و خوش طعم است. ارتفاع این گیاه بین ۳۶ تا ۶۰ سانتی متر  و رنگ برگ ها از سبز تا بنفش تیره است. اندازه برگ های این گیاه از یک سانت و نیم تا برگ های اندازه کاهو متنوع است .

سبزی ریحان منطقه ای آفتابی ، خاکی با زهکش مناسب و هوموس ( مواد آلی ) کافی و کود ترجیح می دهد. بهتر است از آب آشامیدنی برای آبیاری استفاده کنید. خاک هایی که مواد غذایی کمی دارند باعث کند رشد شدن این گیاه می شوند. همچنین گیاه شما ترد نخواهد بود. ریحان گیاهی زیبا برای پاسیو یا فلاورباکس های بالکن شما خواهد بود.

یکی از نکات جالب در رابطه با این گیاه این است که باعث دور شدن پشه ها می شود.

واریته های معروف سبزی ریحان :

۱- گروه ریحان شیرین: این گونه از  رایج ترین شکل آن است .

 

Napoletano برگ های استاندارد کاهویی شکل

ریحان

medinette basil

Medinette برگ های بزرگ متراکم

Romanesco برگ های بزرگ با عطر قوی

۲- گروه ریحان های ایتالیایی یا Genovese : این دسته  متعلق به کشور ایتالیا و منطقه جنوا است.

ریحان

genovesebasil

Genovese  ریحان کلاسیک

Emily واریته متراکم

ریحان

dolly

Dolly تولید برگ های سنگین و بزرگ ، مقاوم تر به سرما

۳- گروه  ریحان های بوته ای : به صورت بوته ای ، متراکم  با بافت ریز

بذر ریحان

Spicy Globe  یکنواخت و متراکم

Green Globe انبوه و محکم

 

Bush فرم بوته ای رایج

۴- گروه ریحان های بنفش  : اغلب ریحان های این دسته تزئینی هستند.

ریحان بنفش

Dark Opal  برگ های بنفش تیره و مناسب برای سرکه

Rubin برگ های برنز – بنفش

۵- سایر ریحان ها

ریحان

cinnamon basil

Cinnamon طعم دارچین با عطر و بوی خاص

بذر ریحان

lemon basil

Lemon عطر لیموی شدید

ریحان با عطر گل میخک

Clove

Clove عطر گل میخک

بذر ریحان

thai basil

Thai عطر شیرین بیان

شرایط نگهداری سبزی ریحان:

نور:

بهترین رشد سبزی ریحان در منطقه ای گرم با حداقل دریافت ۶ ساعت نور در روز اتفاق می افتد. این گیاه در مکان هایی با نور کمتر نیز رشد میکند. اما کیفیت ریحانی که نور کافی دریافت نکرده باشد خوب نیست.بهترین مکان برای رشد  قسمت شرقی است.

آبیاری:

بر اساس میزان بارش منطقه ای که در آن زندگی میکنید باید حداقل هفته ای یکبار به گیاه خود آب دهید. آبیاری مناسب به گیاه  شما سایز برگ های مناسب را میدهد. بهترین عملکرد  در خاک مرطوب است. زمانی که گیاه را آبیاری میکنید سعی کنید که از پایین آب بدهید و آب بر روی برگ ها نریزد.

سعی کنید در ساعات اولیه صبح آبیاری را انجام دهید. آبیاری در بعداظهر باعث افزایش تبخیر و استفاده نامناسب از آب می شود. اگر شما در منطقه بارانی زندگی میکنید نیاز به آبیاری نیست.

برای اینکه متوجه شوید چه زمانی آبیاری را انجام دهید. دست خود را بر روی خاک کنار گیاه بکشید. اگر تا عمق ۵ سانتی مرطوب بود نیاز به آبیاری نیست. اما اگر خاک خشک بود باید آبیاری را انجام دهید.

بهترین روش آبیاری ، آبیاری آرام و عمیق است. از استفاده  آبپاش هایی با فشار بالا خودداری کنید که باعث فرسایش خاک می شوند. بهتر است از آبیاری قطره ای برای گیاه خود استفاده کنید.  سعی کنید خاک را مرطوب نگه دارید اما غرقاب نکنید.

میتوایند از لایه ای مالچ اطراف گیاه خود استفاده کنید. این کار باعث می شود خاک مرطوب باقی بماند و علف های هرز رشد نکند.

فضا :

بسته به گونه ریحانی که شما کشت می کنید ، بوته ریحان حدود ۳۶ تا ۵۰ سانتی متر ارتفاع و ۳۶ تا ۴۰ سانتی متر گسترش عرضی دارد. اگر شما از نظر فضا محدودیت دارید بذر را در گلدان بکارید.

خاک:

بهترین عملکرد گیاه  در خاک مرطوب با اسیدیته طبیعی و زهکش خوب است. اوایل فصل رشد به خاک کمپوست اضافه کنید. بیش از حد خاک را غنی نکنید. عطر و طعم  سبزی ریحان در خاک های بیش از حد غنی از بین می رود.

دما:

بهترین دما برای کاشت ریحان ۲۱ درجه به بالا است . اما شما میتوانید زمانی که دما بالای ۱۵ درجه بود ریحان خود را پرورش دهید.

کوددهی :

هر ۴ تا ۶ هفته یکبار به خاک کود استفاده کنید. شما میتوانید از کودهای گرانوله یا شیمیایی استفاده کنید. کاربرد هربان نیز می تواند موثر واقع شود.  شما میتوانید برای کوددهی ریحان از کوددها ۱۰-۱۰-۱۰ یا ۱۲-۱۲-۱۲ استفاده کنید. توجه داشته باشید این اعداد برای نیتروژن – فسفر – پتاسیم است.

اجازه ندهید کودهای گرانوله با گیاه تماس داشته باشند که باعث سوختگی شوند.

به خاک کمپوست اضافه کنید. بیش از حد خاک را غنی نکنید. مواد غذایی بیش از حد خاک می تواند بو و طعم ریحان را از بین ببرد.

کاشت ترکیبی سبزی  ریحان :

بذر ریحان

شما می توانید ریحان را با سبزیجاتی که نیاز نوری و آبی شبیه به هم دارند بکارید . گیاهان مناسب برای کاشت کنار این سبزی گوجه فرنگی و جعفری است. بر اساس تجربه برخی از افراد بهتر است ریحان در کنار گوجه فرنگی کاشته شود. همچنین شما می توانید ریحان را در کنار کاهو ، فلفل و پونه بکارید.

نگهداری در محیط داخل خانه:

ریحان

شما میتوانید این سبزی را در فصولی مثل پاییز ، زمستان و اوایل بهار در پشت پنجره پرورش دهید. تعدادی بذر سبزی ریحان را درون گلدانی کوچک که با خاک مناسب پر شده است بریزید. گلدان را در مکانی که نور خورشید مناسب باشد قرار داده و خاک را مرطوب نگه دارید. بعد از ۴ تا ۵ هفته می توانید اولین برداشت خود را داشته باشید.

 

برداشت :

ریحان

شما به صورت محدود میتوانید از ریحان های جوان برداشت داشته باشید. اگر برداشت  به درستی صورت بگیرد گیاه بزرگتر شده و برگهای مناسب تری برای استفاده می دهد. برداشت را از نوک ساقه ها انجام دهید.

برداشت  بدین صورت باعث می شود گیاه شما پرپشت شود. در نتیجه شما بوته ای متراکم و خوشبو خواهید داشت . هرگاه که شما مشاهده کردید گیاه به گلدهی رفته است. شاخه های گلدهنده را قطع کنید. باقی ماندن شاخه های گلدهنده بر روی گیاه مزه ریحان را تغییر می دهد.

مشکلات سبزی  ریحان :

ریحان یکی از ساده ترین سبزیجات برای  پرورش است که نسبتا با آفات و بیماری ها مقاوم می باشد. مشکلات ممکن است برای هر گیاهی ایجاد شود. اما هر گیاهی دچار مشکل نخواهد شد. بهتر است شما تمامی مشکلات را بشناسید تا زمانی که گیاه شما به این مشکلات دچار شد زود هنگام تشخیص بدهید.

بیماری ها  :

مرگ گیاهچه :

ریحان

مرگ گیاهچه بیماری است که در آن به بذر ریحان یا ریشه آن در گیاه جوان حمله می شود . علت این بیماری رطوبت بیش از حد و هوای سرد است. در این بیماری گیاهچه سالم است اما ناگهان بر روی خاک پژمرده شده و از بین می رود. این اتفاق به دلیل قارچ های متفاوتی می افتد. اما احتمال این اتفاق برای ریحان شما زمانی که خاک زهکش نامناسب و فقط غذایی داشته باشد بیشتر است.

پیشگیری: بیش از حد آب ندهید. سعی کنید از خاک های استریلیزه استفاده کنید.

پوسیدگی ریشه

این اتفاق به دلیل زهکش نامناسب و آبیاری بیش از حد می افتد. این بیماری از جمله بیماری های قارچی است. این بیماری میتواند باعث مرگ گیاه شما شود. علائم بیماری از بی رنگ شدن گیاه شروع شده و به مرگ گیاه ختم می شود. در این بیماری ریشه ها تیره و لزج می شوند.

درمان: اگر دچار این مشکل شدید گیاهان آلوده را حذف کنید و خاک را استریلیزه کنید . از قارچ کش مناسب استفاده کنید . بذر ریحان را دوباره بکارید.

لکه برگی

لکه برگی بیماری باکتریایی است که باعث ایجاد لکه هایی بر روی برگ و ساقه می شود. به محض مشاهده لکه ها برگ های آلوده را از بین ببرید.  آبیاری از بالا و ریزش آب بر روی برگ ها باعث گسترش این بیماری میشود.

پیشگیری: گیاه خود را از پایه بیاری کنید. سعی کنید در صبح که بهترین زمان برای خشک شدن برگ هاست آبیاری را انجام دهید.

پژمردگی فوزاریومی:

بذر ریحان

ریحان شیرین مستعد ترین گیاه برای آلودگی فوزاریومی است. این بیماری باعث ایجاد گیاه کوتاه ، برگ زرد ، ساقه پیچیده و لکه های قهوه ای بر روی ساقه می شود. در این بیماری برگ ها ریزش خواهند داشت. این قارچ خاکزی است و از طریق برگ انتقال پیدا میکند.

درمان: گیاه آلوده را از بین ببرید. برای ۳ سال از کاشت گیاه در ناحیه آلوده پرهیز کنید.

سفیدک دروغین :

ریحان

سفیدک داخلی یکی از میکروب هایی است که به گیاه ریحان حمله میکند. برگ ها ی آلوده به رنگ  زرد با پوششی کرکی و خاکستری در زیر خواهند بود.

پیشگیری : بهترین راه پیشگیری تهویه مناسب است .

درمان: برگ ها و ساقه های آلوده را برای جلوگیری از پخش شدن از بین ببرید.

آفات ریحان:

نماتد ریشه :

بذر ریحان

نماتد ها موجوداتی میکروسکوپی شبیه به کرم هستند که در خاک زندگی میکنند. این موجودات باعث پژمردگی و زردی گیاه شما می شوند. ریشه ها در این بیماری متورم شده و تغییر شکل می دهند.

پیشگیری : بهتر است تناوب سالیانه را انجام دهید. اگر میخواهید هر سال ریحان داشته باشید . در گلدان بذر ریحان را بکارید.

آفید ها یا شته ها :

بذر ریحان

شته ها شیره گیاه را میمکند و از انتهای خود چیزی به نام عسلک تولید میکنند. این حشرات را می توان در پشت برگ ها پیدا کرد. معمولا به رنگ سبز یا زرد هستند. البته به رنگ قرمز ، مشکی و … هم وجود دارند.  معمولا بدن این حشرات شفاف است.

درمان: سعی کنید صبح با فشار آب این حشرات را از سطح گیاه خود پاک کنید.

سوسک کک مانند

بذر ریحان

سوسک های کک مانند سوراخ های ریزی بر روی برگ های ریحان شما ایجاد میکنند.

درمان: می تواند محلولی از آب به علاوه مایع ظرفشویی به نسبت یک قطره مایع در ۱٫۵ لیتر آب ایجاد کنید و برگ های گیاه خود را بشویید.

مگس سفید

بذر ریجان

برای تشخیص این حشرات کافیست گیاه خود را تکان دهید. اگر حشرات ریز سفید بلند شندند گیاه شما آلوده به این حشره است. همانند شته ها این حشرات از شیره گیاهی تغذیه میکنند.

درمان: می تواند محلولی از آب به علاوه مایع ظرفشویی به نسبت یک قطره مایع در ۱٫۵ لیتر آب ایجاد کنید و برگ های گیاه خود را بشویید.

حلزون ها و لیسه ها:

بذر ریحان

این موجودات برگ ها را می جوند.

درمان: تا جای ممکن این موجودات را حذف کنید. از تله ها و طعمه های مخصوص آنها استفاده کنید.

دیگر مشکلات سبزی ریحان:

کمبود نیتروژن:

پژمردگی ، زردی برگ ها و رشد کم ناشی از کمبود نیتروژن و سایر مواد غذایی است . گیاه خود را به وسیله کوده های مایع یا کود هایی ارگانیکی مانند هربان تغذیه کنید. اگر مشکل شما با کوددهی حل نشد ممکن است گیاه دچار بیماری شده باشد.

کاربرد سبزی ریحان:

اگر میخواهید سبزی شما تازه باشد بعد از چیدن در لیوان آب در دمای اتاق قرار دهید. قرار دادنا ین سبزی در یخچال باعث میشود که برگ ها بی رنگ و بی کیفیت شوند. همچنین میتوانید سبزی خود را برای استفاده در آینده خشک کنید.

 فواید و خواص سبزی ریحان:   

ریحان

  • خاصیت ضد التهابی
  • ضد باکتری قوی
  • ۲۲ کالری در هر ۱۰۰ گرم در نتیجه دارای مواد مغذی سنگین در ازای کالری کم است
  • کاهش اثرات پیری
  • ضد سرطان پوست ، دهان ، ریه و کبد طبق تحقیقات صورت گرفته در سال ۲۰۱۳ به وسیله تولید آنتی اکسیدان. در نتیجه تولید این ماده تغییر بیان  ژن و ایجاد مرگ سلولی و کاهش تقسیم سلولی
  • کاهش قند خون
  • کمک به درمان آرتروز
بذر تره

سبزی تره

سبزی تره محلی و تره شادهگان

سبزی تره محلی و تره شادهگان

سبزی تره

معرفی سبزی تره :

سبزی تره محلی و تره شادهگان از جمله گونه های تره هستند که در ایران پرورش داده می شوند. به صورت کلی تره با نام انگلیسی Chives و نام علمی Allium schoenoprasum  متعلق به خانواده پیازها شناخته می شود. گیاهی چندساله است که به عنوان گیاه یکساله و بهاره شناخته می شود.

تره محلی و تره شادهگان از جمله سبزیجات فصل خنک هستند که تحمل سرما را تا حدی دارا هستند. این سبزیجات طعم ملایمی از پیاز و برگ های تو خالی و سبز رنگ این سبزیجات طرفدارهای خاص خود را در اشپزی دارند.

تمامی قسمت های این گیاه از جمله برگ ها ، گل و حتی پیاز قابل مصرف در خانه است. این گیاه از ویژگی های دارویی و درمانی منحصر به فردی برخوردار است.

نگهداری سبزی تره محلی و تره شادهگان:

سبزی تره

نور:

بهترین عملکرد بذر سبزی تره  در آفتاب کامل است. اما نکته قابل توجه سازگاری بذر تره  با هر گونه شرایط نوری است. در نتیجه می توان بذر تره  را در خانه نیز پرورش داد. اگر میخواهد تره محلی یا تره شادهگان را در محیط داخلی خانه پرورش دهید، بهتر است گلدان حاوی بذر تره را در مقابل پنجره جنوبی قرار دهید.

این گیاه به حداقل ۶ ساعت نور افتاب در روز نیازمند است. برای در اختیار گذاشتن نور کافی برای این گیاه می توانید از نورهای مصنوعی و لامپ های رشد نیز استفاده کنید.

آبیاری:

خاک باید مرطوب نگه داشته شود. به صورت منظم آبیاری را انجام دهید. البته مهم تر از آبیاری زهکشی خاک شماست . اگر خاک شما زهکش مناسب نداشته باشد گیاه شما از بین خواهد رفت. در نتیجه ابتدا زهکش را فراهم کنید و سپس آبیاری منظم را انجام دهید.

توجه داشته باشید که خاک باید مرطوب باشد. نباید خاک گیاه خود را غرقاب کنید.

خاک:

خاک مورد استفاده برای کاشت این گیاه، باید خاکی با زهکش مناسب و غنی باشد. برای غنی سازی خاک می توانید از کود های ارگاین یا کمپوست های سالم استفاده کنید.

کوددهی:

کوددهی بیش از حد در فصل رشد باعث کاهش طعم و رشد علفی گیاه می شود. برای هر متر مربع از زمین یا گلدان از کود ۱۶-۱۶-۸ استفاده کنید.

فضا:

تره محلی و تره شادهگان در حدود ۳۶ سانتی متر ارتفاع و گسترش پیدا می کند. در ابتدا می توانید گیاهان را در کنار هم بکارید و پس از آنکه رشد کردند میتوانید با تنک کردن فاصله کافی را بین گیاهان ایجاد کنید.  هر پیاز با پیاز کناری خود باید ۱۸ سانتی متر فاصله داشته باشد.

کاشت ترکیبی سبزی تره :

این سبزیجات را می توان همراه هویج ، گوجه فرنگی و خردل سبز کاشت. در واقع تره فرنگی و تره شادهگان خاصیت دفع آفاتی چون شته ، پروانه هویج و کرم کلم را دارا است.

 

کاشت بذر سبزی تره محلی و بذر تره شادهگان:

برای نحوه کاشت بذر تره کلیک کنید.

برداشت سبزی  تره:

سبزی تره

برگ :  شما می توانید از قیچی یا کاتر باغبانی برای برش برگ ها استفاده کنید. برگ ها را از فاصله ۳ تا ۶ سانتی متری سطح خاک برش بزنید. تمام برگ های گیاه را به یکباره برداشت نکنید. اگر برگ ها را کامل برداشت کردید نگران نباشید. گیاه در سال بعد دوباره رشد خواهد داشت.

برای برداشت برگ های این گیاه باید ارتفاع بوته به ۱۸ سانتی متر رسیده باشد.

گل: گل ها را از ساقه قطع کنید.  ساقه این گیاه هم خوراکی و خوش طعم است. اما نسب به برگ ها بافت چوبی بیشتری پیدا کرده است. گل ها را میتوانید در غذا به عنوان طعم دهنده استفاده کنید.

سوالات رایج سبزی تره :

سبزی تره

آیا سبزی تره و پیاز سبز یکی هستند:

خیر ، در ظاهر این دو گیاه شباهت های فراوانی با یکدیگر دارند اما در واقعیت یکی پیاز است و دیگری نوع گیاه علفی به شمار می رود.

آیا باید به سبزی تره محلی و تره شادهگان اجازه گلدهی را بدهیم؟

به گل رفتن تره محلی و تره شادهگان ابدا به گیاه لطمه ای وارد نمیکند. بر خلاف سیر که تمامی انرژی گیاه صرف گلدهی میشود، تره این عملکرد را از خود نشان نمی دهد. گل های تره را می توان به عنوان بخشی خوراکی و خوش طعم برداشت کرد.

اگر از برداشت گل ها صرف نظر کنید، گل ها به بذر می روند و گیاه به صورت خودگشن سال بعد می روید.

آیا می توان سبزی تره را در زمستان پرورش داد؟

این گیاه، گیاهی چند ساله بوده و در زمستان نمیمیرد. اما گیاه در زمستان به سالمی گیاه تابستانه نخواهد بود. اگر شما می خواهید از این گیاه در زمستان هم استفاده کنید کافیست که آن را در گلدان بکارید و در زمستان به فضای داخل خانه منتقل کنید.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

بادرنج بویه

بادرنجبویه، گیاهی با خاصیت دارویی

 بادرنجبویه Lemon balm

بادرنجبویه Lemon balm

 

معرفی بادرنجبویه :

بادرنجبویه

بادرنج بویه با نام انگلیسی Lemon balm  و نام علمی Melissa officinalis شناخته می شود. این گیاه متعلق به خانواده نعناییان است و با نام های دیگری از جمله وارنگ بو ، فرنجک و یا ملیس شناخته میشود. این گیاه از گیاهان دارویی معطر چندساله بوده درمناطق کوهستان به صورت خودرو رشد میکند. عطر و طعم این گیاه بی نظیر بوده و به همین علت پرورش داده می شود.این گیاه از جمله گیاهان اساطیری است که استفاده از آن به روم و مصر باستان باز میگردد . با توجه به اینکه این گیاه خاصیت دارویی داشته و غالب افراد به مناطق بکری همچون دامنه ی کوه ها دسترسی ندارند، میتوان این گیاه را به راحتی در منازل پرورش داد که در ادامه به آن میپردازیم .

بادرنجبویه علاوه بر قابلیت کاشت در باغچه و گلدان ، بدون کود دهی به بار مینشیند . اگر باغچه ی خلوتی دارید و قصد دارید در مدت کوتاهی آن را سرسبز کنید بادرنجبویه میتواند یکی از منسب ترین انتخاب هایتان باشد . این گیاه رشدی شبیه به نعنا دارد و به اندازه نعنا از محبوبیت بر خوردارد است. بادرنج بویه از گیاهان خود گشن به شما می رود که به راحتی بذر خود را پراکننده می کند. از نظر کاربرد در فضای سبز این گیاه را می توانید به عنوان گیاه مرزی استفاده کنید.از برگ های این گیاه می توان برای خوش طعم کردن چای ، سالاد و غذا استفاده کرد.در این مقاله ابتدا شمارا با ویژگی های ظاهری بادرنجبویه آشنا میکنیم و در ادامه چگونگی کاشت بادرنجبویه در گلدان یا باغچه، خواص و مضرات آن را خواهید فهمید .

ویژگی های ظاهری بادرنجبویه

  • گیاهی چند ساله است.
  • این گیاه خانواده ی نعناسانان میباشد.
  • فرم رشد بوته به صورت پر پشت است.
  • گیاهی علفی است و ریشه های کم عمقی دارد.
  • به طور کلی این گیاه بومی مناطق اروپای جنوبی و مدیترانه است.

گل 

  • گل ها در ابتدا زرد رنگ و بعدبه رنگ بنفش در می آیند.
  • گل ها به شکل لوله ای دولبه هستند.
  • گل های نر دارای ۴ پرچم میباشند.
  • دارای تقارن دو طرفه هستند.
  • گل آذین به شکل سنبله است.
  • گلدهی در تابستان اتفاق می افتد.
  • گل ها از زاویه ی کنار برگ ها خارج میشوند.
  • گل های ریزی دارند.
  • گل ها پر از شهد بوده و جاذب زنبور عسل هستند.

ساقه

  • تا ارتفاع ۳۰-۱۲۵ سانتی متر رشد میکنند.
  • ساقه ها پوشیده از کرک هستند.
  • سطح مقطع ساقه های این گیاهان چهارگوش میباشد.

برگ

  • برگ ها به رنگ سبز تیره هستند.
  • تخم مرغی شکل هستند.
  • حاشیه ها کنگره دار است.
  • برگ های این گیاه معطر( رایحه نعنا) است.
  • که از آن در رایحه درمانی استفاده میکنند.
  • آرایش برگ ها به صورت متقابل است.

انواع بادرنجبویه:

  •  Citronella officinalis
  •  Lemonella officinalis
  •  Quedlinburger officinalis
  •  Lime officinalis
  • Variegata officinalis 
  • Aurea officinalis 

نگهداری گیاه بادرنجبویه:

بادرنجبویه

نور:

  • این گیاه نسبت به نور حساس نیست.
  • به همین جهت می توانید بادرنج بویه را در فضای داخلی خانه نیز پرورش دهید.
  • بهتر است که گیاه در روز حداقل ۵ ساعت نور ملایم را دریافت کند.
  • اگر نور کافی به گیاه نرسد، گیاه شما رشد علفی پیدا خواهد کرد.
  •  سایه را به خوبی تحمل میکند.
  • در نور نامطلوب کمرنگ تر خواهند شد.
  • عطر و طعم بهتری در نور مناسب خواهند داشت.

آب:

  • به عنوان یک قانون کلی زمانی که گیاه بادرنج بویه حالت پژمردگی پیدا کرد باید آبیاری را انجام دهید.
  • به صورت عمومی آبیاری تمامی گیاهان به فاکتور های متعددی بستگی دارد.
  • به عنوان مثال زمان آبیاری بادرنج بویه به میازن نور، دما و … بستگی دارد.
  • در واقع آبیاری در مناطقی با اقلیم خنک کمتر از مناطقی با اقلیم گرم و خشک صورت می پذیرد.
  • به هر حال شما باید فواصل آبیاری با با توجه به منطقه و اقلیم شهر خود تعیین کنید.
  • آبیاری را به صورت عمیق انجام دهید.
  • قبل از آبیاری بعدی سطح خاک باید کاملا خشک شده باشد.
  • بادرنج بویه ای که در گلدان کاشته شود در آب و هوای گرم ممکن است به آبیاری روزانه نیاز داشته باشد.

خاک:

  • در بستر خاک لومی شنی بهتر رشد میکنند.
  • خاک باید دارای زهکشی مناسب باشد.
  • خاک باید از نظر مواد آلی غنی باشد.
  •  در صورت استفاده از خاک مناسب تر، گیاه طعم بهتری خواهد داشت.
  • اسیدیته مناسب برای رشد این گیاه ۶ تا ۷ است. در واقع این گیاه خاک اسیدی یا خنثی را می پسندد.
  • به همین جهت بادرنج بویه در شهرهای شمالی به وفور یافت می شود.

مالچ:

  • اگر شما به اندازه ۳ تا ۶ سانتی متر بر روی سطح خاک از مالچ ارگانیک استفاده کنید. کیفیت خاک افزایش پیدا خواهد کرد.
  • همچنین کاربرد مالچ باعث می شود تغییرات سطح خاک نسبت به تغییرات اقلیم ملایم تر صورت بگیرد.
  • تبخیر نیز از سطح خاک کمتر خواهد شد.
  • بعد از مدت زمانی که حس کردید مالچ کیفیت خود را از دست داده است می توانید مالچ را عوض کنید.
  • با اینکار شما از تکثیر افات و گسترش بیماری های قارچی جلوگیری خواهید کرد.

کوددهی:

 بادرنجبویه

  • اگر شما از مالچ ارگانیک استفاده کنید، استفاده از کود کمتر مورد نیاز خواهد بود.
  • شما می توانید در بهار در زمان رشد گیاه از کوددهای کامل رشد استفاده کنید.
  • همچنین بعد از هر برداشت کوددهی می تواند موثر واقع شود.
  • برای کوددهی بادرنج بویه از یک برنامه سبک استفاده کنید.
  • کوددهی بیش از حد این گیاه موجب کاهش طعم و عطر می شود.
  • برای کوددهی این گیاه می توانید از کوددهای۲۰-۲۰-۲۰  یا از کود های مخصوص سبزیجات استفاده کنید.

هرس و تربیت :

  • بادرنج بویه گیاهی مهاجم است.
  • بدین جهت بهتر است این گیاه را در گلدان بکارید.
  • همچنین برای جلوگیری از گسترش بیش از حد این گیاه اجازه ندهید گل ها به بذر بروند.
  • زمانی که ارتفاع این گیاه به ۶۰ سانتی متر رسید برای جلوگیری از گلدهی می توانید ارتفاع گیاه را با سر شاخه زنی کم کنید.
  • میتوانید انشعابات اضافی را حذف کنید.
  • در پاییز میتوانید گیاه را قطع کنید و ریشه ها را درخاک باقی بگذارید.

مشکلات مربوط به نگهداری بادرنجبویه:

بادرنج بویه از جمله گیاهان مقاوم به بیماری است.

اما اگر شما بیش از حد آبیاری را انجام دهید و محیط گیاه شما مرطوب باشد احتمال بیماری های قارچی و ریشه ای افزایش پیدا میکند.

  • مستعد پژمردگی ورتیسیلیومی هستند.
  • میتوان با هرس از این بیماری جلوگیری کرد.
  • سعی کنید آبیاری را در اول صبح انجام دهید که برگ ها برای خشک شدن تا پایان روز زمان داشته باشند.
  • همچنین سعی کنید بر روی برگ ها آب نریزید و از طوقه آبیاری را انجام دهید.
  • برای اینکار میتوانید از سیستم های نوین ابیاری استفاده کنید.
  • به منظور ایجاد تهویه مناسب فاصله هر ۲ گیاه باید حداقل ۶۰ سانتی متر باشد.
  • با تنک کردن گیاه می توانید به این فاصله برسید.
  • از تجمع برگ و ساقه جلوگیری کنید.
  • با قارچ کش های مخصوص قابل درمان هستند اما ما به شما پیشگیری از به وجود آمدن بیماری را پیشنهاد میکنیم.
  • به طور کلی به آفات مقاوم هستند.

کاشت بذر بادرنجبویه

  • در آب و هوای خنک کاشته میشود. (اواخر زمستان)
  • کاشت این گیاه از اسفند تا اواسط فروردین ادامه میابد.
  • دمای جوانه زنی بذربادرنجبویه ۲۰ درجه سانتی گراد میباشد.
  • باید در عمق کم کاشته شود.
  • بذرها برای جوانه زنی به نور نیاز دارند.
  • بنابراین با کاشت بذر در عمق زیاد مانع رسیدن نور به بذر ها نشوید.
  • آبیاری بعد از کاشت باید در حد رطوبت خاک انجام شود.
  • ۱۲تا ۲۱ روز طول میکشد تا بذر به جوانه زنی برسد.
  • ۳۰تا ۴۰روز بعد از کاشت به بلوغ میرسد.
  • نشا بادرنجبویه را بعد از ظهور برگ حقیقی به گلدان اصلی یا باغچه منتقل کنید.
  • فاصله ی کاشت در باغچه باید ۴۵ سانتی متر باشد.
  • جهت خرید بذر بادرنجبویه میتوانید به بخش فروشگاه همین سایت مراجعه نمایید.

بادرنجبویه در باغچه یا گلدان؟

اگر قصد پرورش بادرنجبویه در باغچه را دارید ، بهتر است آن را در ظرفی قرار داده و سپس نشا آن را در باغچه بکارید. زیرا این گیاه از طریق ریشه های زیرزمینی گسترده میشود و ممکن است مساحت زیادی از باغچه ی شما را اشغال کند. هم چنین گیاه ترجیح میدهد در بخش خنک تر باغچه و محلی که از آفتاب محافظت شود رشد کند و نیاز دارد تا دائما خاک را مرطوب نگه دارید.گیاهانی که دراین شرایط رشد کنند برگ هایی پهن ،با طراوت و آبدار تر خواهند داشت. .  بعد از یخبندان، در بهار ریشه ها دوباره شروع به رشد میکنند. بادرنجبویه ریشه هایی کم عمق با رشدی سریعی دارد ؛ بنابراین برای کاشت در سینی ها و گلدان های کم عمق خانگی( ۱۵ تا ۲۰ سانتی متر ) نیز مناسب است.

روش های تکثیر

  • کاشت بذر
  • تقسیم ریشه
  • قلمه زدن ساقه
  • کشت بافت
  • Self sowing

 

برداشت بادرنج بویه:

  • بعد از آنکه گیاه شما از حالت نشا در آمد می توانید برداشت را انجام دهید.
  • ظهرهنگام بالاترین عطر و طعم را دارند.
  • شما هر زمانی که مد نظرتان باشد می توانید این گیاه را برداشت کنید. بهترین زمان برداشت برای این گیاه صبح ها است.
  • برگ ها همراه با ساقه برداشت شود.
  • سعی کنید مرتبا برداشت داشته باشید.
  • اگر گیاه را در باغچه خود کاشته اید ، به صورت منظم برگ ها را بدراشت کنید که این گیاه بیش از حد باغچه را در بر نگیرد.

نگهداری پس از برداشت 

  • برگ ها را پس از برداشت در آفتاب پهن کرده و خشک کنید.
  • آنها را در ظروف عایق به هوا نگهداری کنید.
  • مدت نگهداری برگ خشک ۶ ماه است.
  • نگهداری برگ تر در فریزر سه روز میباشد.

خواص بادرنجبویه

اگر به دنبال پرورش گیاهی با خاصیت دارویی و عطر دلپذیر برای بهار هستید پیشنهاد ما به شما بادرنجبویه است. از برگ های این گیاه بعنوان چای عصرانه استفاده کنید،یا در آشپزی آن را به کار گیرید. از جمله خواص بادرنجبویه:

  • برگ های معطر
  • آرامبخش ( استفاده در رایحه درمانی)
  • کمک به عملکرد بهتر اعصاب
  • رفع مشکلات گوارشی
  • رفع ناراحتی های معده
  • درمان کولیک
  • افزایش نیتریک اسید
  • درمان بیخوابی
  • کاهش علائم PMS
  • افزایش فشار خون
  • از بین بردن محل تاول های ویروسی

بادرنجبویه را چگونه مصرف کنیم؟

مصرف بادرنجبویه

  • پودر برگ ها ی خشک شده
  • به عنوان ضماد
  • تازه خوری برگ های تازه
  • استفاده از روغن بادرنجبویه
  • استفاه از عرق بادرنجبویه
  • چای بادرنجبویه
  • به عنوان ادویه
  • افزودنی به ماست و نوشیدنی

دز مصرف 

دز مصرف با توجه به هدف مصرف و وضعیت جسمانی افراد متفاوت است. اما به طور متوسط با مصرف روزانه ۲-۳ گرم بادرنجبویه به مدت ۲ ماه تاثیرات آن را مشاهده خواهید کرد.

حساسیت زایی بادرنجبویه

  • در صورت مصرف طولانی مدت و بی وقفه در افرادی  با سیستم های بدنی حساس ممکن است شاهد عوارض جانبی باشیم.
  • عوارضی مانند سردرد ، درد معده ، واکنش های آلرژیک ، افزایش دمای بدن و…
  • حتما قبل از مصرف روی ناحیه ی داخلی ساعد خود امتحان کنید.
  • درصورتی که دچار فشار خون بالا هستید از مصرف بادرنجبویه خودداری کنید.

قیمت بادرنجبویه

قیمت بذر

قیمت برگ خشک بادرنجبویه

قیمت عرق بادرنجبویه  

نویسنده : نسیم خدابنده لو و مهتاب حلمی

منبع : پادینا گل  

سبزی کرفس

سبزی کرفس

سبزی کرفس Celery

سبزی کرفس Celery

سبزی کرفس

معرفی کرفس :

سبزی کرفس با نام انگلیسی Celery  و نام علمی Apium graveolens  شناخته می شود. این گیاه متعلق به خانواده Apiaceae بوده و گیاهی دو ساله است که به عنوان یکساله کشت می شود.

ساقه ، ریشه و بذر کرفس ارزش خوراکی و دارویی دارند. از بذر کرفس برای تولید روغن های درمانی و طعم دهنده غذا استفاده می شود.

نگهداری مناسب از این گیاه سبب ایجاد گیاهی با طعم و خاصیت بی نظیر می شود. این گیاه نیازمند آبیاری ، کوددهی و دمای مناسب است تا بتواند گیاهی با ساقه سالم و مغذی تولید کند.

معرفی گونه های رایج :

بذر کرفس

کرویز

کرویز شاید نامی نا آشنا برای برخی از افراد به شمار رود. سبزی کرویز ، سبزی محلی در مناطق ترک نشین ایران و کشور ترکیه است. این سبزی محبوبیت ویژه ای در سراسر دنیا دارد.

این سبزی با نام های دیگری چون کرفس سیاه یا  محلی شناخته می شود. برخی از غذاهایی ترکیه ای به نام این سبزی ، نام گذاری شده اند.

کرفس وحشی

این گونه از کرفس گونه ای خاص است که معمولا در خانه پرورش داده نمی شود. در واقع درست است که این گیاه متعلق به خانواده کرفس ها است اما شباهت کمی به این خانواده دارد.

این گونه از  در زیر آب رشد پیدا میکند. این گیاه وحشی را می توانید در استخر های طبیعی و در فرم تصفیه کننده آب ببینید. این گونه برای طعم و خوراک پرورش داده نمی شود.

کرفس استالکز Celery Stalks

این گونه از  از جمله گونه هایی است که قدمت باستانی در کاشت زمین های کشاورزی دارد. در بیشتر مناطق کشورها رشد می کند و نسبت به اقلیم حساس نیست.

کرفس فرنگی

این گیاه عمدتا به علت ریشه گوشتی و ابدارش شناخته شده است. ریشه این گیاه به عنوان سبزی مصرف می شود و قابل خوردن است. زمانی که گیاه رشد خود را کامل کند ریشه گیاه به اندازه یک سیب زمینی میشود.

از ریشه کرفس در انواع غذاها استفاده می شود و خواص بی نظیری دارد.

نگهداری از سبزی کرفس و کرویز :

سبزی کرفس

نور :

این گیاه  نیاز نوری نسبتا معمولی دارد. حدود ۶ ساعت نور آفتاب برای این گیاه کافی است. برای نگهداری این گیاه در داخل خانه می تواند ظرف کاشت خود را در قسمت جنوبی خانه جایی که نورگیر دارید قرار دهید.

همچنین این گیاه قابل پرورش در ظروف کاشت، گلدان ها در تراس ، پاسیو یا بالکن است.

دما:

این گیاه هم به گرما و هم به یخ زدگی حساس است. بازه دمایی قابل تحمل توسط این گیاه بین ۱۲ تا ۲۴ درجه سانتی گراد می باشد.

به خاطر حساسیت این گیاه به دما، معمولا سبزی کرفس را در محیط داخلی خانه که دمایی متوسط دارد پرورش میدهند. اگر شما در محدود با آب و هوای گرم زندگی میکنید. گیاه را ابتدا در محیط داخلی خانه پرورش دهید و سپس زمانی که دما در حال کاهش بود به باغچه منتقل کنید.

کاشت درون ظرف کاشت می تواند به تنظیم دما با جا به جایی ظرف کاشت کمک کند.

آب:

سبزی کرفس

خاک این گیاه باید همواره مرطوب باشد. توجه داشته باشید که مرطوب بودن خاک به منظور غرقاب بودن یا لجنی بودن خاک نیست. به اندازه به گیاه آب بدهید که خاک رطوبت نسبی خود را همواره حفظ کند.

این گیاه به دلیل ساقه گوشتی و آب دار نیاز آبی نسبتا بالایی دارد. اگر شما به اندازه کافی به گیاه خود آب ندهید ساقه گیاه چروکیده و بی کیفیت خواهد شد.

کوددهی:

این سبزی از جمله سبزیجاتی است که به کوددهی پاسخی بی نظیر می دهد. در واقع این گیاه علاقه وافری به کوددهی از خود نشان میهد.

هر هفته کوددهی را برای این گیاه داشته باشید. اگر نمی خواهید از کوددهای شیمیایی استفاده کنید به پیشنهادات زیر فکر کنید.

  • کمپوست چای
  • آب آکواریوم
  • هربان

اما اگر قصد استفاده از کود شیمیایی را دارید می توانید از کوددهای با درصد نیتروژن بالا استفاده کنید. کوددهی در زمان رشد بسیار مهم است.

زمانی که می خواهید گیاه را به فضای دیگری منتقل کنید از کوددهی و غنی سازی خاک غافل نشوید.

روش تکثیر :

رایج ترین روش تکثیر کرفس ، از طریق بذر این گیاه است . برای اطلاع کامل از چگونگی کاشت سبزی کرفس کلیک کنید.

جا به جایی:

سبزی کرفس

اگر هوای محوطه بیرون شما به اندازه کافی خنک باشد، می توانید نشا این گیاه را که حداقل ارتفاع ۱۵ سانتی متر به خود گرفته است به محیط بیرون جا به جا کنید.

جا به جایی گیاه را به آرامی و تدریجی انجام دهید. به این صورت که گیاه را در روز به فضای بیرون منتقل کنید و در شب به داخل بیاورید.

۳۰ سانتی متر بین ستون ها فاصله ایجاد کنید. گیاه را در ردیف هایی با فاصله ۶۰ تا ۹۰ سانتی متر از یکدیگر بکارید.

مالچ:

برای حفظ رطوبت و جلوگیری از رشد علف های هرز بهتر است از مالچ های ارگانیک استفاده کنید.

در واقع مالچ می تواند با پوشش سطح خاک به گیاه اجازه رشد قوی تر بدهد. همچنین پوشش مالچ باعث عدم رسیدن نور به بذر علف های هرز می شود. این ممانعت علف های هرز را از بین می برد.

همچنین پوشش مالچ از تبخیر رطوبت سطح خاک به صورت موثری جلوگیری می کند.

سفید کردن ساقه :

یکی از ارزش هایی که در گیاهانی همچون سبزی کرفس و کرویز وجود دارد، رنگ سفید ساقه گیاه است. در واقع شما برای اینکه به ساقه ای سفید برسید باید رطوبت ساقه را حفظ کنید.

بدین منظور خاک اطراف بوته کرفس و کرویز را بالا می آورند و اطراف طوقه را می پوشانند. بدین صورت رطوبت در اطراف ساقه حفظ شده و در زمان برداشت سفید رنگ خواهد بود.

برداشت کرفس و کرویز :

سبزی کرفس

بذر کرفس و بذر کرویز  بعد از کاشت ۱۲۰ تا ۱۴۰ روز زمان نیاز دارد تا به مرحله برداشت برسد. زمانی که ساقه گیاه شما به ارتفاعی در حدود ۳۰ سانتی متر رسید می توانید برداشت را انجام دهید.

همچنین شما می توانید در زمان رشد، شاخه های بیرونی را برداشت کنید و اجازه دهید باقیه گیاه بماند. همچنین شما می توانید به وسیله  کاتر باغبانی از سطح خاک گیاه را برداشت کنید.

طعم این دو گیاه زمانی  که شما آ« ها  در خانه پرورش می دهید بسیار بهتر از طعم  سبزی  است که شما از بیرون خریداری میکنید.

لذت پرورش دادن این سبزی در محیط خانه را از دست ندهید.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع: پادینا گل

سبزی شاهی

سبزی شاهی

سبزی شاهی Garden cress

 سبزی شاهی Garden cress

سبزی شاهی

اگر شما اهل خوردن سبزی باشید ، به احتمال بسیار زیاد سبزی شاهی یکی از سبزیجات مورد علاقه شما به شمار می رود. این سبزی در ایران و در جهان از محبوبیت خاصی برخوردار است.

علاوه بر طعم خوش و عطر بی نظیر ، این گیاه خواص متعددی را دارا است. از جمله خواص بی نظیر این گیاه حاوی گوگرد بودن آن است.

از نظر عناصر معدنی و مغذی این گیاه بسیار غنی است. اگر دوست دارید این سبزی را در منزل پرورش دهید با ما همراه باشید .

معرفی :

سبزی شاهی

سبزی شاهی با نام علمی Lepidium sativum  و نام انگلیسی Garden cress   شناخته می شود. این گیاه متعلق به خانواده Cruciferae می باشد. این سبزی از جمله سبزیجات یکساله فصل خنک محسوب می شود. این گیاه  با نام علف فلفلی هم شناخته می شود. علت این نام گذاری برگ هایی با طعم فلفل است.

بدون شک یکی از سبزیجاتی که به راحتی می توانید درون گلدان پرورش دهید ، سبزی شاهی است. این سبزی را می توانید در گلدانی نزدیک به پنجره پر نور در آشپزخانه پرورش دهید.

به محض آنکه برگ های حقیقی گیاه ظاهر شود شما می توانید برگ های جوان را برداشت کنید. این گیاه بعد از برداشت اولیه پر شاخ و برگ خواهد شد.

این گیاه ارتفاعی در حدود ۳۰ تا ۵۰ سانتی متر پیدا میکند.

شرایط نگهداری :

سبزی شاهی

نور:

اگر بذر سبزی شاهی را در فضای بیرون خانه کشت میکنید ، این گیاه مکانی آفتابی را ترجیح می دهد. اما کمی سایه را تحمل میکند. سبزی شاهی از جمله سبزی هایی است که به نور علاقه دارد. شما می توانید گلدان خود را به صورت مستقیم در معرض تابش آفتاب قرار بدهید.

اما اگر میخواهید بذر سبزی شاهی را در خانه پرورش دهید. کافیست سینی کاشت خود را در زیر نور مصنوعی فلوئورسنت  قرار دهید. فاصله لامپ شما باید در حدود ۶ تا ۱۲ سانتی متر از سطح گیاه باشد.

همچنین اگر شما در خانه پنجره ای دارید که در آن سمت گیاه شما حداقل ۵ ساعت نور را دریافت میکند. گیاه را در نزدیکی پنجره قرار دهید.

آبیاری:

این سبزی به رطوبت نیاز دارد. آبیاری را منظم انجام دهید. سطح خاک باید همواره مرطوب باشد. توجه داشته باشید مرطوب بودن دائمی سطح خاک به معنای لجنی بودن یا غرقابی شدن خاک نیست.

شما ابتدا باید زهکشی مناسب برای بستر کاشت خود فراهم کنید.

این گیاه به راحتی به کاشت هیدروپونیک جواب می دهد.

خاک:

خاک مطلوب سبزی شاهی ، خاکی سبک است. بهتر است اگر میخواهید در گلدان بذر سبی شاهی را بکارید از پرلیت استفاده کنید.

اسیدیته مطلوب این گیاه ۶ تا ۷ است. در نتیجه این سبزی اسیدیته ، اسیدی تا خنثی را می پسندد.

اگر میخواهید سبزی شاهی را در باغچه بکارید به وسیله کود دامی و ماسه بادی خاک را نسبتا سبک کنید.

همچنین این گیاه  نسبت به زهکشی خاک حساس است. بهتر است در گلدان از لیکا برای ایجاد زهکشی مناسب استفاده کنید.

کوددهی:

شما می توانید برای این گیاه از کودهای شیمیایی متعادل استفاده کنید. همچنین قبل از کاشت برای ایجاد بستری مناسب می توانید از ورمی کولیت یا پیت ماس استفاده کنید.

پیشنهاد ما به شما امتحان کود ارگانیک و معدنی هربان است.

کاشت بذر سبزی شاهی :

سبزی شاهی

فواصل کاشت بذر سبزی شاهی در باغچه در حدود ۲٫۵ سانتی متر و زمانی که به اندازه نشا رسیدند ۵ سانتی متر است.  اندازه نشایی این سبزی ۱٫۲۵ سانتی متر است.این گیاه باید در ردیف هایی با فاصله ۱۵ سانتی متر کاشته شود.

برای آشنایی با نحوه کاشت بذر سبزی شاهی کلیک کنید.

بیماری و آفات:

سبزی شاهی

بیماری یا آفت خاصی برای این گیاه ذکر نشده است. مسائل معمول همانند پوسیدگی ریشه به دلیل آبیاری و زهکش نا مناسب . آلودگی به شته به علت وجود گیاه آلوده در نزدیکی گیاه شما و … ممکن است اتفاق بیافتد. اما این گیاه نسبت به بیماری خاصی از خود حساسیت نشان نمی دهد.

برداشت :

زمانی که گیاه شما ارتفاعی در حدود ۷ تا ۱۰ سانتی متر پیدا کرد می توانید برداشت را شروع کنید. شما با برداشت هر سر شاخه از این گیاه ، گیاه را به تولید برگ های تازه تشویق میکنید.

برای آنکه گیاه پس از برداشت قابلیت رشد داشته باشد ساقه ها را از ۱٫۵ سانتی متری قطع کنید. این گیاه اگر در باغچه کاشته شود بعد از گلدهی به راحتی به بذر می رود. بذرهای این گیاه خود گشن هستند.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

سبزی یونجه

سبزی یونجه

سبزی یونجه Alfalfa

سبزی یونجه Alfalfa

معرفی سبزی یونجه :

سبزی یونجه با نام علمی Medicago sativa  و نام انگلیسی Alfalfa شناخته می شود. این گیاه متعلق به خانواده Leguminosae است. همانطور که از نام خانواده این گیاه مشخص است یونجه یک گیاه لگوم است. گیاه لگوم گیاهی است که در خاک قدرت تثبیت نیتروژن را دارا است.

یعنی اگر شما گیاهان خانواده لگوم را یک دوره در باغچه خود بکارید، در دوره بعد نیاز به مصرف کودهای نیتروژن نخواهید داشت.قارچ های همزیست با ریشه این گیاهان نیتروژن مورد نظر گیاهان در دوره کاشت بعدی را فراهم میکنند.

این گیاه ،  گیاهی با میزان پروتئین و مواد معدنی بالا است.

نگهداری سبزی یونجه :

سبزی یونجه

نور:

این گیاه یکی از گیاهانی است که نسبتا به سایه مقاومت به خرج می دهد. به صورت کلی گیاهی مقاوم است. اما بهترین و بالاترین عملکرد این گیاه زمانی که نور کافی به گیاه برسد اتفاق خواهد افتاد.

پس اگر شما باغچه ای دارید که نور کافی ندارد یا قسمتی از آن سایه است می توانید این گیاه را در آنجا بکارید.

آب:

این گیاه از جمله گیاهان مقاوم به کم ابی است. که نسبتا با بسیاری از شرایط از جمله خشکی از خود مقاومت نشان می دهد. اما این گیاه نسبتا نیاز آبیاری متوسطی دارد و بهتر است که به میزان کافی و طبق برنامه آب دریافت کند..

خاک:

خاک مورد نیاز این گیاه خاکی غنی ، دارای زهکش مناسب و عمیق است. نکته قابل توجه در مورداین گیاه،  این است که شما بذر یونجه را نمی توانید در گلدان بکارید . حتما نیازمند زمینی عمیق برای کاشت بذر این گیاه هستید.

سبزی یونجه

کوددهی:

برای آنکه شما گیاهی سالم داشته باشید کوددهی ضروری است. اگر سطح کاشت شما وسیع است، غنی سازی خاک باید ۶ ماه قبل از کاشت بذر گیاه صورت بگیرد.

ابتدا باید اسیدیته خاک اندازه گیری شود. اسیدیته مناسب برای یونجه بین ۶٫۵ تا ۷ است . اگر اسیدیته خاک شما در این بازه قرار نداشت، میتوانید در صورت امکان اسیدیته را اصلاح کنید. اما اگر تفاوت بیش از حد اصلاح است در این خاک این گیاه جواب نمیدهد.

این گیاه علاقه زیادی به کودهای فسفر و پتاسیم برای رشد دارد. نیتروژن مورد نیاز این گیاه توسط قارچ های همزیست با ریشه فراهم میشود. برای این گیاه از کودهای با میزان فسفر و پتاسیم بالا استفاده کنید.

پیشنهاد ما به شما امتحان هربان برای پرورش این گیاه  است.

کاشت بذر یونجه :

برای یادگیری چگونگی کاشت بذر یونجه کلیک کنید.

برداشت یونجه :

سبزی یونجه

۶۰ روز بعد از کاشت  ، گیاه شما قابل برداشت خواهد بود. در واقع این مساله در زمانی است که شما کاشت بهاره انجام داده باشید. در شرایط غیر ایده ال اگر اول فصل بذر یونجه کاشته شود، آخر فصل شما می توانید گیاه خود را برداشت کنید

برداشت این گیاه باید قبل از شکوفه دهی صورت بپذیرد. در واقع طبق روش سنتی شما باید زمانی این گیاه  را برداشت کنید که بین هر ۱۰ گیاه تنها ۱ گیاه به گل رفته باشد. گلدهی در این گیاه انرژی زیادی مصرف می کند.  در نتیجه اگر شما به موقع گیاه خود را برداشت نکنید انرژی گیاه هدر رفته و در برداشت های بعدی با مشکل مواجه خواهید شد.

در هر حال اگر شما تجربه برداشت این گیاه را نداشته باشید، ممکن است در مدت زمان کوتاهی شاهد باغچه ای پر از گل های بنفش بشوید. به همین دلیل برداشت این گیاه را خیلی به تعویق نیاندازید.

بعد از برداشت اولیه ، گیاه شما حداقل نیازمند ۲۰ تا ۳۵ روز است که بتوانید برداشت دوم از گیاه را انجام دهید.

اگر نمیخواهید در سال بعد این گیاه در باغچه شما بروید . تمامی گل ها را حذف کنید. بذر این گیاه به راحتی در سال بعد در باغچه شما خواهد رویید.

اشتباهات رایج در پرورش یونجه

سبزی یونجه

انتخاب سایت نا مناسب :

این گیاه  در خاک های تپه ای ، سنگلاخی و سطحی رشد خوبی نخواهد داشت. در واقع این گیاه نیازمند زمینی مسطح با آبی کافی است . اگر شما این شرایط را ندارید به دنبال پرورش  آن نباشید.

انتخاب خاک نا مناسب :

این گیاه خاک های بیش از حد اسیدی و فقیر را نمی پسندد. یونجه اسیدیته بیشتر از ۶٫۵ می خواهد . در نتیجه اگر مقیاس شما کم است و امکان اصلاح خاک وجود دارد. با متخصص خاک صحبت کنید و با توجه به توصیه متخصص به خاک آهک اضافه کنید.

همچنین این گیاه برای رشد نیازمند مقادیر زیادی از پتاسیم و فسفر است. زمانی که شما برداشت یونجه را انجام میدهید خاک منطقه از این دو عنصر تقریبا خالی می شود. در نتیجه اگر میخواهید خاک شما فقیر نشود تغذیه را به صورت مرتب و با برنامه انجام دهید.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع: پادینا گل

 

بذر سبزی خرفه

سبزی خرفه

 سبزی خرفه یا خلفه  Common Purslane

 سبزی خرفه یا خلفه Common Purslane

سبزی خرفه

سبزی خرفه یا خلفه با نام علمی Portulaca oleracea و نام انگلیسی Common Purslane  شناخته می شود. این گیاه متعلق به خانواده Portulacaceae می باشد.

سبزی خرفه گیاهی یک ساله است که در اکثریت شرایط محیطی توانایی رشد دارد. در نتیجه گیاهی سازگار است. در گذشته از این گیاه به عنوان علف هرز یاد می شده است. علت آنکه این گیاه را به عنوان علف هرز شناسایی می کرده اند توانایی بی نظیر این گیاه در سازگاری با محیط و پراکنش بذر به میزان زیاد است.

همچنین این گیاه از طریق ساقه و ریشه های خود قابل تکثیر است. در برخی از دستورهای غذایی از این سبزی به عنوان طعم دهنده و مزه استفاده می شود.

در مقاله زیر ما به شما آموزش می دهیم که چگونه سبزی خرفه را در باغچه خود پرورش بدهید که تبدیل به علف هرز و گیاه مهاجم نشود.

شرایط نگهداری :

سبزی خرفه

نور:

سبزی خرفه گیاهی آفتاب دوست می باشد که نسبتا سایه را تحمل میکند. سبزی خرفه معمولا در حاشیه باغچه  می روید. اگر آفتاب در باغچه شما زیاد است میتوانید این گیاه را در کنار گیاهان بلندتر بکارید. سایه گیاهان بلندتر شرایط را برای این گیاه مطلوب می سازد.

اما سبزی خرفه نسبت به سایه کامل حساس خواهد بود. اگر سایه شما بیش از حد باشد گیاه اتیوله می شود. اتیوله شدن گیاه به معنای رشد ارتفاعی با فاصله زیاد برگ ها خواهد بود.

در نهایت سایه شدید باعث مرگ این گیاه می شود.

آب:

بهترین رشد سبزی خرفه زمانی است که شما آبیاری منظم داشته باشید. اجازه دهید خاک قبل از آبیاری دوم نسبتا خشک شود و اطراف ریشه رطوبت وجود نداشته باشد.

بدین منظور کافیست انگشت خود را کمی درون خاک فرو ببرید. اگر خاک تا عمق ۱۰ سانتی متری خشک باشد آبیاری مورد نیاز است.

آبیاری را عمیق انجام دهید. اما به قدری آب ندهید که آب بر روی سطح خاک باقی بماند. این گیاه به دلیل آنکه حالت گوشتی دارد حساس به بیماری های قارچی می باشد.

خاک:

بهترین خاک برای این گیاه خاکی سبک با درست ماسه بالا است . در واقع این گیاه در خاکی که به سرعت خشک شود رشد خوبی خواهد داشت.

همچنین اگر در کنار سبک بودن خاک ، خاک مورد نظر از مواد ارگانیک غنی باشد رشد این گیاه بی نظیر است.

کوددهی:

سبزی خرفه

این گیاه به دلیل مقاومت بالا نیاز زیادی به کوددهی ندارد. اما شما برای کوددهی می توانید از کود های مایع ۲۰-۲۰ -۲۰ به صورت هفتگی استفاده کنید. در این صورت گیاه شما رشد بیشتری خواهد داشت . در نتیجه رشد بیشتر گل های بیشتر بر روی گیاه ظاهر می شوند.

دستور مصرف کود های شیمیایی بر روی بسته ای که خریداری می کنید نوشته شده است. سعی کنید کودی که تهیه می کنید از برند معتبری باشد.

نکته: بسیاری از کودهای کریستالون موجود در بازار از کیفیت مطلوبی برخوردار نیستند و گیاه شما را از بین می برند. سعی کنید از برند معتبری استفاده کنید.

کنترل رشد:

سبزی خرفه از جمله گیاهان مهاجم است . این گیاه در فضای سبز به عنوان گیاهی خوراکی و زینتی کاربرد دارد. اگر شما رشد این گیاه را کنترل نکنید. باقی گیاهان شما از رشد بیش از حد این گیاه آسیب خواهند دید.

۱۴ تا ۱۶ روز بعد از باز شدن گل ها ، بذر سبزی خرفه آماده پخش شدن می شود. این گیاه تعداد زیادی بذر تولید می کند و سریعا گسترش پیدا می کنید. بذر خرفه توسط باد، آب و حیوانات پراکنده می شوند.

بذر خرفه د رحدود یک سال می تواند در خاک بماند و زمانی که شرایط مساعد شد جوانه بزند. برای جلوگیری از گسترش بی رویه این گیاه بعد از آنکه گل ها را مشاهده کردید ، چند روز بعد گل ها را قطع کنید.

بذر سبزی خرفه:

سبزی خرفه

بذر خرفه از توانایی جوانه زنی بالایی برخوردار است. این گیاه به صورت طبیعی بذرهای خود را در اواخر بهار پراکنده می کند.

بذر سبزی خرفه زمانی که دمای خاک در حدود ۱۵ درجه سانتی گراد باشد شروع به رشد خواهد کرد. چند هفته بعد از کاشت بذر سبزی خرفه شما شاهد ظاهر شدن گل های زیبای رنگی این گیاه خواهید بود. ۳ هفته بعد از گلدهی بذرسبزی خرفه آماده برداشت خواهد بود.

کاشت بذر سبزی خرفه :

برای نحوه کاشت بذر سبزی خرفه کلیک کنید.

آفات و بیماری ها :

سبزی خرفه

سبزی خرفه از جمله گیاهانی است که به ندرت مورد حمله آفات و بیماری ها قرار میگیرد. اما برخی از آفات از جمله لارو حشراتی شبیه به پروانه به گیاه حمله میکند.

از نشانه های حمله این حشرات رد سفید رنگی بر روی برگ های سبزی خرفه است. برای کنترل این آفات گیاه خود را مرتبا چک کنید. در صورت مشاهده لارو را از بین ببرید. اگر علائم بیش از حد بودند می توانید با مشورت با یک متخصص گیاهپزشک از سم مناسب استفاده کنید.

برداشت :

زمانی که گیاه رشد کافی خود را کرد و به اندازه ای رسید که حداقل ۵ برگ حقیقی دارا بود. می توانید برگ های تازه گیاه را برداشت کنید و از سبزی تازه در غذاهایتان استفاده کنید.

کاربرد در فضای سبز:

سبزی خرفه از جمله گیاهان مقاوم به خشکی است. این گیاه را می توان به علت گل های زینتی و پراکنش سریع در منظر سازی خشک استفاده کرد.

همچنین در باغ های که جنبه مصرف خوراکی دارند،  سبزی خرفه یکی از گیاهان پیشنهادی است. فقط توجه داشته باشید این گیاه به خاک سبک و ماسه ای نیاز دارد.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل