شبدر زینتی

شبدر زینتی (Purple shamrock)

شبدر زینتی ( Purple shamrock )

شبدر زینتی ( شبدر بنفش )

شبدر زینتی

نام فارسی شبدر زینتی
نام انگلیسی Purple shamrock
نام علمی Oxalis triangularis
خانواده  Oxalidaceae –  شبدر ترشکیان

اطلاعات کلی :

نام فارسی : شبدر زینتی

نام رایج فارسی : شبدر بنفش

نوع : علفی

خانواده :  Oxalidaceae – شبدر ترشکیان

ارتفاع : ۲۵ سانتس متر

گسترش : ۲۵ سانتی متر

رنگ گل : سفید ، صورتی

نور : نیم سایه

نیاز آبی : متوسط

نگهداری : آسان

گل : تک ، پنج پر

برگ : مرکب سه برگی، بنفش – سبز

مقاومت : نسبتا مقاوم به انواع خاک

معرفی

شبدر زینتی

این گیاه بومی برزیل است و به تازگی به ایران وارد شده.به دلیل رنگ بنفش برگ ها محبوبیت زیادی دارد.با وجود شباهت اسمی شبدر به خانواده  fabaceae  تعلق ندارد.نگهداری آن بسیار ساده است.

ویژگی های ظاهری

برگ : برگ های مرکب سه برگچه ای ارغوانی دارد . برگ های آن شبتنجی دارند و شب ها بسته می شوند.

شبدر زینتی

گل : گل های آن تک و سفید رنگ هستند.در هر موقع از سال مخصوصا تابستان گل می دهند.اما حساسیت زا می باشند .می توانید برای رفع این مشگل پرچم های آن را بچینید.

شبدر زینتی

نگهداری

نور: به ساعات طولانی نور غیر مستقیم خورشید نیاز دارد .اگر در فضای باز آن را می کارید بهتر است در مکانی باشد که در بعد از ظهر سایه است.زیرا آفتاب طولانی مدت باعث سوختگی برگ ها و ضعف گیاه می شود.

نور مستقیم و هوای گرم باعث می شود برگ های آن به رنگ سبز بگراید.

اگر نور از یک جهت به ان بتابد ،گیاه بد قواره می شود و به یک سمت کشیده می شود و دراز می شود.

این گیاه متعلق به مناطق معتدل است و محدوده ۱۵ – ۲۷ درجه سانتی گراد را می شناسد .در خارج از این محدوده دمایی رشد آن دچار رکود می شود.آبیاری منظم هم به حفظ دمای پایین کمک می کند هم به مرطوب نگهداشتن رطوبت هوا .

شبدر زینتی

آبیاری : وقتی خاک آن خشک شد به آن آب بدهید ،آبیازی زیاد باعث پوسیدگی ریشه پیازی آن می شود.

این گیاه برای باز و بسته شدن برگ ها نیاز به هوای مرطوب دارد. با قرار دادن یک سینی آب زیر آن یا ظرف آب کنازر آن می توان این رطوبت را تامین کرد.

شبدر زینتی

خاک: نسبت به خاک سختگیر نیست و اما به زهکش آن بسیار دقت کنید چون دیر خارج شدن آب از گلدان باعث پوسیدگی ریشه می شود.

موقع کاشت برای خاک می توان ترکیب خاک ،خاک برگ به علاوه شن درشت را در نظر گرفت.

شبدر زینتی

کوددهی : اگر خاک آن از نظر غذایی ضعیف شد می توان در اول هر فصل مقداری کود ۱۰-۱۰-۱۰ به ان داد.

در صورتی که خاک آن درای مقدار زیادی کود باشد ،برگ های آن زیاد شده و اکان گلدهی آن کم می شود.

شبدر زینتی

آفات و مشکلات :

بیماری : سفیدک حقیقی و دروغین ،پوسیدگی ریشه

آفات : شته ،حلزون ، سوسک سر خرطومی

تکثیر :

شبدر زینتی

برای تکثیر آن می توان گیاه مادر را به چند قسمت تقسیم کرد .برای کاشت پیاز می توان هر ۱۰ پیاز را در گلدانیبه دهنه ۲۵ سانتی متر کاشت.

دقت کنید که در آبیاری کاشت اولیه زیاده روی نکنید تا ریشه ها آسیب نبینند.

کاربرد :

می توان این گیاه را در بین گیاهان سبز رنگ کاشت و طیف یکنواخت را از بین برد.

با تواجه به اسن که این گیاه ریزوم دارد برای کاشته شدن به صورت ردیفی و در حاشیه هم مناسب است.

همچنین می توان ان را به عنوان گیاهی آپارتمانی نگهداشت.

شبدر زینتی

مباحث اضافی :

شبدر زینتی زود به زود نیاز به تعویض گلدان ندارد و وقتی ریشه از منافذ کف گلدان بیرون زد و یا پیاز ان خیلی بزرگ شد نسبت به تعویض گلدان آن اقدام کنید. گلدان جدید هم نباید خیلی بزرگ تر از قبلی باشد چون ریشه شبدر زینتی رشد خیلی زیادی ندارد.تعویض گلدان را در زمان خواب زمستانی و رکود انجام دهید و همچنین تعویض گلدان را ۱۰ روز الی دو هفته بعد از کف بر کردن آن انجام دهید.

شبدر زینتی

منبع: طراحان منظر

 

Save

 

درختچه سه رنگ

درختچه سه رنگ(Chinese photinia)

 درختچه سه رنگ (Chinese photinia)

درختچه سه رنگ (Chinese photinia)   

درختچه-سه-رنگ

نام فارسی درختچه سه رنگ
نام انگلیسی Chinese photinia
نام علمی Photinia Spp
خانواده  Rosaceae

اطلاعات کلی:

نام فارسی: درختچه سه رنگ

نام رایج فارسی:  درختچه سه رنگ

نوع: چندساله

خانواده: Rosaceae

ارتفاع: ۴ تا ۱۵ متر

گسترش: ۶ تا ۹ متر

رنگ گل: سفید

نور: نور مستقیم آفتاب

نیاز آبی: متوسط

نگهداری: آبیاری متوسط و نور مستقیم خورشید، همراه با کمی سایه و البته خاک زه کشی و شده غنی نیاز های اولیه سه رنگ اند.

گل: کوچک و سفید

برگ: ساده، یکی درمیان و برنگ سبز تیره

میوه: به شکل سیب، به اندازه ۴ تا ۱۲ میلی تر، در مقدار زیاد و به رنگ قرمز یا سیاه

مقاومت: مقاوم به خشکی و سرما

معرفی درختچه سه رنگ(Chinese photinia)

درختچه سه رنگ

درختچه سه رنگ بومی مناطق گرم و معتدل آسیا، ژاپن، جنوب هند و تایلند، است. این گیاه که از خانواده گل سرخیان یا رزاسه است، یگ گیاه زینتی است. آنچه باعث شده این گیاه به عنوان گیاه زینتی بکار برده شود گل های سفید و زیبای آن نیست بلکه رنگ قرمز برگ های جوان و تازه روییده آن در فصل بهار است. گل های آن در بهار و میوه آن در بعضی گونه ها در پاییز و زمستان ظاهر می شود.

درختچه سه رنگ که دارای حدود ۶۰ گونه است،  شامل درختان و درختچه‌های همیشه سبز و گاهی خزان شونده است. از گونه های آن می توان به سه تا از معروف ترین شان اشاره کرد؛ سه رنگ چینی، سه رنگ ژاپنی و سه رنگ رد رابین.

ویژگی های ظاهری

برگ:

برگ درختچه سه رنگ

اندازه برگ سه رنگ در گونه های مختلف در طول از ۳-۱۵ سانتی متر و در عرض از ۵-۱۵ سانتی متر است. گاهی کل برگ و گاهی نوک آن دندانه دندانه است. برگ های براق نیزه ای شکل آن هنگامی که تازه به وجود آمده اند، قرمز رنگ اند.

گل:

گل درخنچه سه رنگ

هر گل سه رنگ دارای پنج گلبرگ سفید است که هر کدام بین ۵ تا ۱۰ میلی متر اند. گل های آن بوی خفیف و زالزالک مانندی هم دارند. این گل ها در پاییز جای خود را به میوه قرمز می دهد.

ساقه:

درختچه سه رنگ

شاخه های  سه رنگ معمولا خشبی اند و گاهی نیمه خشبی اند. این شاخه ها گاهی خاردار اند.

نگهداری

نور:

نور درحتچه سه برگ

درخچه سه رنگ در نور کامل خورشید در خاکی مرطوب رشد خوبی خواهد داشت. ولی مخلوطی از سایه و خورشید را هم می تواند تحمل کند. در چنین شرایطب ریوبت خاک را کاهش دهید.

در کل می توان گفت آب و هوای گرم و مرطوب کمی سایه برای گیاه خوب خواهد بود.

آبیاری:

آبیاری درختچه سه رنگ

در اولین فصل رشد به طور منظم گیاه را آبیاری کنید تا به خوبی مستقر شود و ریشه هایش به اندازه لازم گسترش یابند. سپس آبیاری اش را کمتر کنید.

آنقدر آب ندهید که اشباع شود، این گیاه آبیاری متوسط نیاز دارد و حتی به خشکی مقاوم است. البته مقاومت آن شامل گل هایش نمی شود. در خشکسالی گلدهی آن دچار مشکل می شود.

خاک:

خاک-درختچه-سه-رنگ

مانند خیلی از گیاهان زینتی دیگر این گیاه خیلی به نوع خاک حساس نیست ولی با توجه به زینتی بودن آن، جلوه گیاه مهم است؛ پس برای گرفتن نتیجه بهتر، خاک باید شامل خاک باغچه به همراه خاک رسی که خوب زه کشی شده است، باشد. PH خاک را خنثی و کمی اسیدی نگه دارید.

نکته ای که نباید فراموش کنید این که سه رنگ مقاوم به شوری بالا نیست.

کوددهی:

درختچه سه رنگ

کود دانه

کوددهی درختچه سه رنگ در نوع بالغ و تازه کاشته شده آن متفاوت است.

برای گیاهان نهال، کود دانه ای و غنی از فسفر مناسب است. با توجه به این که فسفر به گیاه تازه کاشته شده برای ریشه زایی کمک می کند.

کود دانه ای فسفر دار را در خاک مخلوط کنید و سعی کنید تا عمق ۸ سانتی متری آنها را قرار دهید. سپس با خاک ریشه گیاه را پوشاندید و آبیاری کنید.

برای درختان قدیمی تر می توانید از کود مایع و کود دانه ای استفاده کنید. درختان هر چند سال یکبار به کوددهی نیاز دارند. برای تعیین نوع کود یه آزمون از خاک، فقدان ماده مورد نظر را نشان خواهد داد. در کل برای درختچه سه رنگ بالغ، کود همه منظوره بهترین انتخاب است.

کود مایع را صبح زمانی که خورشید هنوز خیلی نمایان نشده است، اسپری کنید. اینگونه از سوختگی برگ های خیس جلوگیری می کنید. عمل کودهی را در دمای بین ۱۶ تا ۲۷ درجه سانتی گراد انجام دهید. بعد از هر گونه کوددهی باید عمیق و خوب گیاه را آبیاری کنید.

کوددهی را از اواخر بهار تا اواسط مهر به صورت یک ماه درمیان انجام دهید. انجام کوددهی در ماه های رشد سلامت آن را دربرابر بیماری ها و آفت ها تضمین می کند.

آفات و مشکلات:

بیماری و مشکلات درختچه سه رنگ

مشکلات درخچه سه رنگ معمولا با ایجاد شرایط مناسب قابل پیشگیری اند. از مشکلاتی که ممکن است ایجاد شوند به لکه برگ، پوسیدگی ریشه و از آفات ایجاد شده می توان به شته ها و سوسک چوب اشاره کرد.

پوسیدگی ریشه:

پوسیدگی ریشه درکل به دلیل آبیاری زیاد اتفاق خواهد افتاد؛ زمانی که انقدر خاک آب داشته باشد که به ریشه اکسیژن نرسد و در آخر بمیرد. بنابراین از خاک مرطوب اجتناب کنید.

از علایم آن می توان به پژمردگی و زردی برگ ها و نرم شدن ریشه ها اشاره کرد.

لکه برگ:

لکه برگ توسط قارچ ایجاد می شود، می تواند باعث پارگی برگ و در نهایت نابودی آن شود. برای مبارزه برگ های آسیب دیده آن ها حذف و از باغ خارج کنید. در صورت نیاز از محلول مس و   chlorothalonil(کلروتالونیل)  استفاده کنید. نکته دیگر اینکه آبدهی را از بالا انجام ندهید که این کار قارچ را افزایش می دهد.

شته ها:

شته به رنگ های سبز، قرمز، صورتی، زرد، قهوه ای و سیاه وجود دارد که در نوک و زیر برگ های سه رنگ تجمع کرده و با مکیدن شیره ی آن رشدش را متوقف می کند. در نتیجه، برگ های گیاه کمرنگ شده و به تدریج جمع شده و می میرند.

برای مبارزه با شته ها کافی است روی آن ها آب سرد اسپری کنید. اگر با تهاجم تعدا زیادی از شته روبه رو شدید می توانید به راحتی آنها را با آرد غبار پاشی کنید.

همچنین می توانید با محلولی از آب و چند قطره مواد شوینده مثل مایع ظرفشویی، برگ گیاه را از شته ها پاک کنید. یا می توانید یه لیتر آب را با یک قاشق چایی خوری مایع ظرف شویی و کمی فلفل قرمز را قاطی کنید و به روی برگ اسپری کنید.

سوسک چوب(bark beetles):

آفتاب فراوان و شدید باعث تبخیر سطحی بسیار زیاد دشده و نهایتاً به علت فقدان آب کافی تغییراتی در کمیت و کیفیت شیره گیاه به وجود می آید و سوسک چوب به گیاه جذب می شود.  سایر عوامل از قبیل ضعف زمین و گرمای هوا این اثر را تشدید می کنند.

سوسک چوب را می توان با تعدادی از حشره کش های تجاری در دسترس درمان کرد.

تکثیر:

تکثیر درختچه سه رنگ

تکثیر سه رنگ به سه روش قلمه زدن، پاشش بذر و خوابانیدن ساده انجام می شود.

۱- قلمه زدن:

ساقه اصلی سالم، بدون آفت و بدون گل را از گیاه اصلی جدا کنید. برای جلوگیری از خشک شدن آن را درون کیسه ای که حاوی آب است قرار دهید.

ساقه هایی به اندازه ۵ تا ۱۰ سانتی متر جدا کنید. به جز دو برگِ راس، بقیه را بچینید. دو برگ راس نقش تغذیه قلمه را خواهند داشت.

گلدانی با خاک زه کشی شده و غنی آماده کنید. سطح خاک را صاف کنید. قلمه ها را در جداره کناری یک طرف گلدان قرار دهید. آنها را در منطقه ای آفتابگیر قرار دهید و سپس  آبیاری کنید و به هیچ وجه نگذارید خاکشان خشک شود.

وقتی که قلمه ها را به قصد در آوردند کشیدید ولی کمی گیر کرد، این زمانی است که قلمه ریشه زده است. هر کدام از قامه ها را برداشته و در گلدان های خود بکارید. بعد از مدتی که ریشه دواندند و قد آنها به ۱۶ سانتی متر رسید برگ های راس را بچینید تا گیاه نونهال خودش برگ های تازه ایجاد کند.

رطوبت، تهویه هوا، نور شدید و روزهای بلند، دما ۲۵ درجه سانتی گراد از شرایطی است که باید برای قلمه فراهم کنید.

قلمه اگر از گیاه جوان و نزدیک ریشه گیاه گرفته شود ریشه زایی بهتری خواهد داشت.

قلمه نیمه خشبی

در هر موقع از سال می توان این نوع قلمه را گرفت ولی اکثرا در اواخر بهار که شرایط برای ریشه دار کردن قلمه ها مساعد است. ولی مهم است که هنگام گلدهی از سه رنگ قلمه نگیرید.

 قلمه خشبی گونه خزان پذیر

این قلمه ها باید بعد از برگ ریزان و قبل از وسط زمستان از شاخه های فصل جاری گرفته می شود. قلمه های خشبی به طول ۵۰ سانتیمتر گرفته می شوند و پس از ضدعفونی با قارچ کشها در کیسه های نایلونی نسبتا ضخیم با چند سوراخ در زیر ماسه شسته نگه داری می شوند.

درختچه سه رنگ

خوابانیدن ساده

۲- خواباندین ساده:

شاخه ای از شاخه های جانبی را گرفته و  با یک فلز U  شکل آن را درون خاک نگه میداریم. فقط ۲۵ سانتی متر از سر شاخه را بیرون از خاک قرار می دهیم و آن قسمتی که در خاک است کمی زخم می کنیم تا ریشه دواند.  قسمت بیرونی نقش ساقه گیاه جدید را خواهد داشت.

۳- پاشش بذر:

در بهار در خاک زه کشی شده، دانه را بکارید.  برای کاشت  سه رنگ در فضا آزاد باید بعد از آخرین سرما زدگی، تقریبا اوایل بهار، دانه ها را کاشت. سوراخ هایی با عمق نیم سانتی متر ایجاد کنید، دانه را درون آن قرارد دهید و روی آن را به اندازه نیم سانتی متر با خاک حاصلخیر بپوشانید.  فراموش نکنید خاک را قبل از کاشت شخم بزنید و با مواد آلی آن را غنی کنید. در آخر خاک را آبیاری کنید.

سه رنگ در پاییز رشد می کند و در زمستان خیلی خوب دوام می آورد.

کاربرد:

درختچه سه رنگ

درخچه سه رنگ به دلیل برگ ها، گل و میوه های جذابش به عنوان گیاه زینتی شناخته شده است. جدا از زیبایی که این گیاه برای فضای سبز شما به ارمغان می آورد، از آن به عنوان پرچین و حصار در فضای سبز هم می توان استفاده کرد.

سه رنگ شرایط و آب و هوای شهری را می تواند تحمل کند. همین باعث می شود در فضاها سبز شهری، مانند پارکینگ ها، کنار جاده ها و در بلوار ها، استفاده  شود.

ولی با توجه به اینکه سه رنگ شوری را نمی تواند تحمل کند، آن را در کناطق ساحلی نکارید.

مباحث اضافی:

درختچه سه رنگ

برخی از انواع Photinia به دلیل حضور گلیکوزیدهای سیانوژنیک در شاخ و برگ و میوه سمی هستند.

Save

پالونیا

پالونیا ( princess tree )

پالونیا ( princess tree )

پالونیا ( princess tree )

پالونیا

پالونیا

نام فارسی  پالونیا
نام انگلیسی EMPRESS TREE
نام علمی PAULOWNIA TOMENTOSA
خانواده PAULOWNIACEAE


مشخصات کلی

نام فارسی : پالونیا

نام رایج انگلیسی : princess tree

نوع: چوبی چندساله

خانواده : PAULOWNIACEAE
ارتفاع: ۱۰-۲۵ متر
رنگ گل: سفید آبی
نور: نور زیاد
نیاز آبی: مرطوب

میوه :خشک، تخم مرغی شکل و کپسول مانند هستند و بین ۳ تا ۴ سانتیمتر طول دارند .

معرفی

پالونیا

درخت پالونیا Paulownia tomentosa  به خانواده Paulowniaceae  تعلق دارد و بومی مناطق مرکزی و غربی چین است. پالونیا درختی خزانپذیر با رشدی نسبتا سریع است. این درخت امروزه به طور گسترده در آمریکا کاشته میشود.
حدودا ، ۱۰ سال است که پالونیا وارد کشور ما شده  و دراستان گلستان کاشته میشود.از نامهای انگلیسی این گیاه می توان به  empress tree, princess tree,foxglove tree اشاره کرد.

این درخت به دلیل گلهای بسیار زیبا و خوشه مانندی که دارد ، درخت زینتی بسیار محبوبی به شمار می آید و به وفور در پارکها و باغها کاشته میشود و جایزه انجمن شایستگی باغ انگلستان را از آن خود کرده.

این گیاه دارای ریشه هایی قوی است و به همین دلیل گیاهی مهاجم شناخته می شود.
مشخصات ظاهری

برگ: برگهای پهن و بسیار بزرگ به طول ۳۰سانتی متر و عرض تا ۲۰سانتی متر و قلبی شکل ،برگهای این گیاه دارای ۵ لوب می باشند.

پالونیا

گل: خوشه های گل ایستاده به رنگ ارغوانی روشن با گلهای بسیار خوشبو به رنگ سفید آبی که در اردیبهشت ماه ظاهر می شوند.

پالونیا

نگهداری:

آبیاری: درختان جوان تا زمان استقرار در مکان کاشت که حدود یک سال اول کاشت است به ابیاری نسبتا منظم و خاکی مرطوب نیاز دارند اما نیازی به آبیاری درختان بالغ نیست و این درختان از رطوبت موجود در خاک که به دلیل آبیاری سایر گیاهان اطرافشان  است می توانند استفاده کنند و مقاومت نسبی خوبی نسبت به دوره های خشکی خاک دارند . آبیاری بیش از اندازه بخصوص اگر خاک بافتی سنگین و زهکش ضعیف داشته باشد از دلیل ضعف رشد ، زردی و ریزش برگها می باشد.

نور: این گیاه افتاب دوست است و گیاهان جوان ان نمی توانند در سایه سایر درختان رشد خوبی داشته باشند. بنابراین بخصوص در ابتدای کاشت می بایست مکان کاشت را به گونه ای انتخاب کرد که از افتاب کامل به مدت حداقل ۸-۶ ساعت در روز برخوردار باشد.

دما : این گیاه سرما را می تواند تا حدود ۱۸- تحمل کند اما وجود چنین سرمایی یکی از عوامل محدود کننده رشد این گیاه است. همچنین گزارش شده است که در زمانی که گیاه بالغ در رکود کامل به سر می برد سرما را تا ۲۵- نیز می تواند تحمل کند. سرماهای شدید زمستانه و همچنین دیررس بهاره نیز از عوامل اسیب رسی به جوانه های گل این گیاهان است  .

خاک:   شرایط مختلف خاک و انواع متفاوت خاک را تحمل می کند . فقر غذایی ، اسیدیته بالا و خشکی را به خوبی تحمل میکنند اما بهترین شرایط خاکی با زهکش خوب و رطوبت مناسب است . خشکی خاک بخصوص در مراحل اولیه رویش موجب ضعیف شدن گیاه می گردد.  از نظر قلیایت در خاکهایی که اسیدی هستند و یا کمی قالیایی هستند رشد می کند . سنگین بودن خاک و گل بودن همیشگی خاک از دلایل عدم رشد ، زردی و ریزش برگها و حتی از بین رفتن گیاه است . در سالهای اولیه رشد اگر از کودهای محتوی نیتروژن و فسفر استفاده شود به رشد سریعتر و شکل گیری درختی قوی تر کمک می شود .

پالونیا

آفات و بیماری ها

این درخت، به نسبت مقاوم است ولی مراقب کپک پودری، پوسیدگی چوب ، پوسیدگی قارچ باشید

تکثیر:

پالونیا

پالونیا

۱-کاشت بذر: در پاییز یا بهار اقدام شود بهتر است .
بذر را در قاب سرد بکارید و اگر در آفتاب قرار دهید زودتر شکوفا خواهد شد.
۲- قلمه ریشه

قابل توجه افرادی که می خواهند از درخت پالونیا در اطراف منزل خود نگهداری کنند:

۱- هرگز از کاشتن این نوع درخت در کنار دیوار استفاده نکنید.
۲- از کاشت درخت پالونیا در نزدیکی لوله های آب خودداری فرمائید.
۳- حداقل در سال اول کاشت ، درخت را در زمانهای معین آبیاری نمائید . بطوریکه هیچگاه خاک آن خشک نشود و برگهای آن جمع نشود.
۴- سعی کنید در ابتدای رشد روند مسیر حرکت درخت را با هرس نمودن شاخه ها و جوانه های آن تعیین نمائید.
۵- حداقل سعی کنید تا فاصله ۲ الی ۳ متر از ایجاد شاخه به سمت اطراف جلوگیری نموده و یک جوانه قوی را برای قلمه انتخاب کنید.

پالونیا

کاربرد:
چوب و تنه قابل استفاده در صنعت تجاری جهت ساخت مبلمان،تخته لایه،کبریت،کاغذ،کارتن،هواپیما،ادوات موسیقی تولید می شود.
برگها و گلهای پالونیا در تولید کمپوست و تغذیه دام مصرف می شود و انواع ترکیبات دارویی از آن استخراج می شود.
یکی از کاربردهای مهم پالونیا در ایران استفاده از نهال آن برای فضای سبز شهرهاست.
پالونیا درختی زیبا و سرسبز است که جلوه رؤیایی به شهر می دهد.
درختان شگفت انگیز پالونیا بیش از ۵/۱برابر درخت صنوبر رشد دارد.استحصال چوب از پالونیا ۴برابر صنوبر و اکالیپتوس می باشد

مباحث اضافی :

هرس:

نیاز خاصی به هرس ندارد مگر قطع شاخه های اسیب دیده و سرما زده . توجه کنید که جوانه های گل روی ساقه های قدیمی شکل می گیرد بنابراین قطع ساقه های قدیمی گیاه منجر به کاهش گلدهی در سال اینده بعد از عمل هرس می شود.

پالونیا

پالونیا

هوستا

هوستا(Hosta)

هوستا(Hosta)

هوستا(Hosta)

هوستا

نام فارسی هوستا
نام انگلیسی  Hosta, Plantain Lily
نام علمی  Hosta
خانواده Asparagaceae

 

اطلاعات کلی:

نام فارسی: هوستا

نام رایج فارسی: هوستا

نوع: چندساله

خانواده: asparagaceae

ارتفاع: ۸ تا ۹۰ سانتی متر

رنگ گل: صورتی، سفید، بنفش مایل به آبی

نور: سایه کم تا سایه کامل

نیاز آبی: کم

نگهداری: از نیاز های مهم هوستا که هنگام نگهداری باید به آن توجه شود، علاقمندی آن به سایه است. آن را در سایه و خاک مرطوب با آبیاری کم نگه دارید تا در بهترین حالت خود باشد.

گل: زنگوله ای شکل

برگ: به رنگ آبی، خاکستری است.

مقاومت: مقاوم به خشکسالی وقتی که در جایش مستقر شود.

معرفی

هوستا

هوستا از خانواده مارچوبگان و بومی شمال شرقی آسیا به خصوص چین و ژاپن است. این گیاه دارای ۷۰ گونه است که بیشتر در ژاپن، کره، چین و روسیه وجود دارند. هوستا گیاهی است که در فضای سبز به دلیل امکان ترکیب بندی های مختلف و زیبایی برگ هایش مورد استفاده قرار می گیرد.

این گیاه زینتیِ سایه دوست، سریع رشد می کند. و به طور کامل بعد از ۴ تا ۸ سال بالغ خواهند شد.

ویژگی های ظاهری

هوستا

برگ:

برگ های هوستاجزو ویژگی های مهم آن است. در گونه های مختلف هوستا برگ ها می توانند به رنگ و ها طرح های مختلفی باشند. برگ ها می توانند بیضی یا نیزه ای یا قلبی شکل باشند. برگ ها می توانند پیچ بخورند. جنس آنها هم به نسبت گونه هایشان می تواند براق، ساده و مومی باشد. اندازه برگ های هوستا هم مانند تمام دیگر ویژگی های برگ می تواند به نسبت گونه های مختلف متفاوت باشد. درازای آن ۳–۴۵ سانتی متر و پهنا ۲–۳۰ سانتی متر می تواند باشد.

هوستا

گل:

گل های شیپوری هوستا در بالای شاخ و برگ آن بهصورت خوشه ای ظاهر می شوند. درازای گل ها به طور نوسانی بین ۲ تا ۵ سانتی متر هستند. هر گل دارای شش گل برگ به رنگ های صورتی، سفید و بنفش مایل به آبی است که معمولاً بی بو هستند.

هوستا

ساقه:

ساقه هایی گل ها را حمل می کنند که فاقد برگ هستند. این ساقه ها نازک و سست اند و کمی قوس پیدا می کنند. اما ساقه هایی که برگ های روی آنها سبز می شوند کلف و کوتاه اند.

نگهداری

نور:

هوستا را در سایه یا نیمه سایه نگهداری کنید. می توانید در آفتاب شدید سایه بان ایجاد کنید تا از از ایجاد رنگ پریدگی و نابودی برگ ها جلوگیری کند. هوستا به راحتی در سایه های عمیق زندگی می کند و  در طول روز ۴ ساعت و کمتر نور خورشید صبحگاهی باید دریافت کند. نوری که دریافت می کند نباید شدید و مستقیم باشد.

البته فراموش نکنید با این که هوستا یک گیاه سایه دوست است ولی اگر در تاریکی نگهداری اش کنید، رشد آن کند شده و عملکرد خوبی نخواهد داشت.

اگر سطح برگ یا نوک آن قهوه و سوختگی شد نشانه ای های آفتاب سوختگی گیاه است.

آبیاری:

هوستا

هولستا مقاوم به خشکی است و نیاز آبی کمی دارد، مگر در آب هوای خیلی گرم. در جنوب هولستا نیاز به آبیاری منظم دارد.

در اولین فصل رشد به طور منظم گیاه را آبیاری کنید تا بخوبی مستقر شود و ریشه هایش به اندازه گسترش یابد. بعد از گسترش ریشه ها و استقرارش آبیاری اش را کمتر کنید.

خاک:

هوستا

مالچ متشکل از قسمت های بزرگ پوست درختان

هوستا جزو گیاهانی است که مراقبت مدام نیاز ندارد و اگر به حال خود هم رها شود دچار مشکل نمی شود. ولی اگر می خواهید از گیاهتان نتیجه بهتری بگیرید، برایش خاکی عمیق و زه کشی شده، غنی و شامل خاک گلدان، شنی و رسی و کمپوست تهیه کنید. می توانید همچنین برای گرفتن نتایج بهتر از مالچ استفاده کنید. فراموش نکنید مالچ نزدیک گیاه، اطراف ساقه، را نپوشاند. خاک باید دقیقا از جایی که ساقه شروع می شود با گیاه هم سطح باشد تا گیاهتان دچار بیماری و پوسیدگی نشود. مالچ را وسط بهار وقتی خاک گرم شد می توانید استفاده کنید. همچنین در زمستان به عنوان عایقی برای سرما.

در آخر هوستا خاک اسیدی و خنثی را ترجیح می دهد و بهترین PH ای که می توانید برایش فراهم کنید، ۶٫۵ تا ۷٫۵ است. چه بهتر که PH بالای ۷٫۵ ایجاد کنید.

کوددهی:

هوستا

هوستا -به جز کود نیتروژن دار- تا زمانی که با آزمون متوجه کمبود خاکش نشدید، نیازی به کود ندارد.

اگر خاک هوستا نیاز به کوددهی داشت دو بار در طول فصل رشد، خاک را تغذیه کنید؛ یک بار زمانی که برگ ها در حال پدیدار شدن هستند و یک بار هم قبل از گلدهی.

کود دانه ای را نزدیک به ساقه(محل اتصال ساقه و ریشه) نگه دارید تا دچار آفتاب سوختگی نشود. کود دانه ای هیچگاه نباید در تماس با برگ هوستا باشد.

استفاده از کود مایع هم آسان خواهد بود منتها باید تکرار شود.

هرس:

هوستا

با اینکه هرس در فصل رشد لازم نیست ولی در تابستان برای زیبا کردن گیاهتان برگ های زرد و مرده را هرس کنید. همچنین خوشه های گل هم زمانی که گلدهی شان تمام شد حذف کنید. مگر اینکه که بخواهید بذرهایش را جمع آوری کنید. در پاییز نیز شاخ و برگ ها را تا سطح خاک هرس کنید.

جمع آوری و دفع برگ های مرده وقتی گیاه در خواب است، به کاهش بیماری ها و آفات کمک می کند.

آفات و مشکلات:

هوستا

اثرات راب بر روی برگ گیاه

در مورد هولستا لازم نیست نگران بیماری و آفات باشید؛ چون خیلی کم پیش می آید که دچار مشکل شود. ولی در این قسمت به تعدادی از مشکلاتی که ممکن است برای گیاهتان مشکل ایجاد کنند، اشاره می کنیم.

راب:

راب ها از جمله مشکلاتی هستند که برای هوستا به وجود می آیند. آنها در شب سوراخ های ناخوشایندی در برگ ها ایجاد می کنند، مخصوصاً در اواخر بهار.

۱- شرایط مطلوب برای راب ها تاریکی و رطوبت است. آنها همچنین برگ های نرم و بالغ نشده را ترجیح می دهند.

۲- برای جلوگیری از راب ها به طور کل چند روش ساده وجود دارد.

۳- از مالج هایی که متشکل از چوب های درشت است استفاده کنید.

۴- سطح خاک را خشک نگه دارید و از سنگ های ریز و لبه تیز استفاده کنید.

۵- در ساعات آخر روز گیاه را آبیاری نکنید تا در تاریکی شب محیطی مرطوب برای راب ها فراهم نکنید.

۶- فاصله مناسب و حتی زیاد بین گیاهانتان بگذارید و گردش خوب هوا را برای آنها فراهم کنید.

۷- در پاییز یا بهار شاخ و برگ ها را هرس کنید.

۸- راب ها از خاک قلیایی متنفر اند. سعی کنید PH خاک را در ۷٫۵ نگهدارید. می توانید برای اینکار از آهک استفاده کنید و یک لایه کم نزدیک هوستا بریزید سپس آبیاری کنید که وارد خاک شود و به پای خاک دیگر گیاهانتان نرود.

این روش های ساده را انجام دهید. ولی اگر به هر دلیلی باز هم با راب ها مواجه شدید می توانید از طعمه استفاده کنید. بعد از تهیه طعمه دستور عملی که روی آن نوشته شده را دنبال کنید تا نتیجه مطلوب را بگیرید.

حلزون ها:

حلزون ها در شرایط مرطوب و سرد به سراغ گیاهتان می آیند و تمام روش هایی که استفاده می کنید تا با راب ها مبارزه کنید برای جلوگیری از حلزون ها هم موثر خواهد بود.

موش صحرایی:

موش های صحرایی می توانند با خوردن ریشه گیاه مشکل ایجاد کنند. اگر در منطقه ای هستید که ممکن است گیاهتان ممکن است مورد حمله موش صحرایی قرار بگیرد، تله موش می تواند روش مناسبی برای جلوگیری از آن باشد.

پوسیدگی ریشه:

پوسیدگی ریشه درکل به دلیل آبیاری زیاد اتفاق خواهد افتاد؛ زمانی که انقدر خاک آب داشته باشد که به ریشه اکسیژن نرسد و در آخر بمیرد. همچنین آبیاری زیاد باعث می شود قارچ هایی که از قبل در خاک بوده اند، بروز کرده و به ریشه حمله کنند و باعث پوسیدگی و مرگ آن شوند.

وقتی به دلیل نامشخص دیدید که هوستا کم کم پژمرده و برگ‌ها یش زرد می شوند، ریشه‌ها را بررسی کنید. ریشه سالم سفید و رنگ پریده ولی سفت و انعطاف پذیر است. ریشه بیمار نرم است و به راحتی جدا می شود.

ریشه ها را با الکل شست و شو دهید، قسمت های آسیب دیده را جدا کنید، گلدانی جدید با خاکی زه کشی شده آماده کنید. بعد از آن آبیاری گیاه را حتما کم کنید.

بهتر است از سم دومیل ام زد به نسبت ۲۵۰ گرم در۱۰۰ لیتر آب استفاده کنید.

پوسیدگی ساقه:

در فصل خفتگی پوسیدگی ساقه به راحتی ممکن است سراغ گیاهتان آید.

وقتی گیاه تازه به پوسیدگی ساقه دچار شده است ممکن است خط هایی در نزدیکی ریشه مشاهده بشود. معمولاً تا زمانی که دیگر خیلی دیر شده باشد، به بقیه بقیه نشانه ها توجه نمی شود. برای گیاهان جوان بیشتر احتمال اینکه پوسیدگی ساقه آنها را از پا درآورد، بیشتر است.

پوسیدگی ممکن است از یک طرف ساقه یا از یک شاخه جانبی شروع شود تا در آخر کاملاً گسترده شود. قسمت های آلوده معمولاً به رنگ های قهوهای مایل به زرد یا قهوه ای تیره در می آیند که نشان از مرگ آن بافت است. همچنان که پوسیدگی ساقه پیشرفت می کند گیاه به سمت پژمردگی و در آخر مرگ می رود. در ضمنِ پیشرفت گیاه ممکن است همچنان به گلدهی ادامه بدهد، اما خیلی کم.

با توجه به اینکه بیشتر اوقات این بیماری دیر مورد توجه قرار می گیرد، درمان  معمولاً دشوار است. در نتیجه خیلی کارهای کمی است که بتوانید انجام بدهید تا گیاهتان را نجات دهید، بنابراین بهترین کار پیشگیری است.

فقط زمانی که لازم است، به گونه ای که خاک بین فواصل آبیاری خشک شود، ابیاری کنید. وقتی فاصله بین زمان های آبدهی را زیاد می کنید سعی کنید عمیق آبیاری کنید تا خاک به خوبی بهره ببرد.

سعی کنید خاک زه کشی شده و سبک باشد. برای این کار می توانید از خاک رس استفاده کنید.

و در آخر اگر اولین نشانه ای از این بیماری دیدید سریعاً قسمت آلوده را جدا کنید، اطراف گیاه و باغتان را تمیز نگه دارید. قسمت آلوده را کاملاً از باغ دور کنید. وسایل باغبانی تان را با مواد ضد عفونی کننده، تمیز کنید.

لکه برگ:

وقتی رطوبت هوا و باران یا آبدهی زیاد شود گیاه دچار این مشکل می شود. برای حل این مشکل ابتدا محیطی را برایش فراهم کنید که رطوبت هوا و باران زیاد نباشد سپس قسمت های آسیب دیده را حذف کنید.

تکثیر:

هوستا

تکثیر هوستا به دو روش کاشت دانه(نشا) و تقسیم بوته انجام می شود.

  • تقسیم بوته:

اوایل بهار، هنگامی که برگ های نزدیک زمین در حال پدیدار شدن هستند، گیاه را از خاک خارج کنید. با بیلچه ای که لبه تیز دارد یا با یک چاقو گیاه را به دو قسمت تقسیم کنید. سپس آنها را در خاکی که به خوبی زه کشی شده و در خاکی که از قبل به آن کود داده شده و شامل خاک گلدانی است، بکارید. خاک را هم سطح با جایی که ساقه شروع می شود قرار دهید.

چون ریشه های هوستا گوشتی است، آب و مواد غذایی را به خوبی نگه می دارد. همین باعث می شود وقتی تقسیم شدند، بعد از کاشت سریع مستقر شوند. فاصله ای که بین گیاه هایتان می گذارید، با در نظر گرفتن اندازه هر کدام وقتی که بالغ می شوند، باشد. تا زمانی که گیاه به خوبی ریشه بدواند و مستقر شود مرتب آبیاری اش کنید.

این روش بهترین روش برای تکثیر هوستا است.

  • کاشت دانه(نشا):

اوایل بهار زمان خوبی برای کاشت دانه هوستا است. در سینی های مورد نظر خاک سبک و غنی شده بریزید. دانه را درون آن قرار داده و به اندازه نیم سانتی متر روی آن خاک بریزید. در دما۲۱ تا ۲۲ درجه ۱۵ تا ۲۰ روز جوانه زنی طول خواهد کشید.

وقتی نشاء به ارتفاع شش سانتی متر رسید و دارای ۳ تا ۴ برگ شد، با دقت از بستر آن در آورید، به طوری که خاک کاملاً به ریشه اش چسبیده و جدا نشود، سپس به محل مورد نظر انتقال دهید و با فاصله از همدیگر با دقت بکارید.

تا زمانی که گیاه به خوبی ریشه بدواند نیاز به مراقبت و آبیاری مداوم دارد. بعد از یکسال کاشته شدن مراقبت از هوستا خیلی راحت خواهد شد.

کاربرد:

هوستا

هوستا گیاهی تزیینی است که در باغ و حیاطتان جزو گیاهان چشمگیر و خاص خواهد بود. این گیاه سایه پسند به عنوان پوشش زمین حتی زیر درختان استفاده می شود.

هوستا گیاه زیبایی است که برای مرزبندی کردن، کاشت در مناطق ساحلی و کنار دریا و باغهای صخره ای(باغ هایی که در آن سنگ و گیاهانی که نیاز به مراقبت کم دارند، به کار می رود.)

مباحث اضافی:

هوستا

خوب است که دقت کنید برای گیاهانتان چه همنشین هایی انتخاب می کنید و در کل چطور  می خواهید گیاهان باغتان را ترکیب بندی کنید. بهترین هم نشین ها برای هوستا گیاهانی هستند که مانند خودش سایه پسند باشند؛ مانند؛ سرخس ها، ادریسی….

Save

گل داوودی

گل داوودی chrysanthemum

گل داوودی (chrysanthemum)

گل داوودی (chrysanthemum)

گل داوودی

نام فارسی

داوودی

نام انگلیسی

chrysanthemum

نام علمی

chrysanthemum

خانواده

asteraceae

نام فارسی : داوودی

نوع : علفی

خانواده : Asteraceae

ارتفاع : ۱۰-۹۰ cm

گسترش :۱۰-۵۰ cm

رنگ گل : سفید، صورتی، بنفش، قرمز، نارنجی، زرد و برنزی

نور : آفتابی

نیاز آبی : متوسط

نگهداری : سخت

گل : تک و پُر پر

برگ : برگ های سبز رنگ با لبه های دنده ای شکل

مقاومت : متوسط

گل داوودی

معرفی

گیاهی گلدار از خانواده ی Asteraceae ، بومی آسیا و شمال شرقی اروپا؛ البته اکثر تنوع گونه ای در آسیای شرقی و بخش مرکزی چین وجود دارد. داوودی بسته به گونه ی آن هم بصورت یکساله و هم چند ساله وجود دارد.

ویژگی های ظاهری 

برگ

دو نوع اصلی برگ داوودی وجود داری، برگ های کوچک و برگ های پهن. هر دو نوع برگ دارای رنگ سبز هستند. برگ های ظریف و باریک با لبه های دندانه ای شکل و با طعمی شبیه خردل.

گل داوودی

گل

گل داوودی در شکل های مختلف وجود دارد از جمله قاشقی شکل، تیغی شکل، نخی شکل و عنکبوتی شکل. بر روی ساقه نیز یک گل یا چند شکوفه وجود دارد. رنگ گل شامل صورتی، زرد، سفید، قرمز و نارنجی است.زمان گلدهی آن از اواخر تابستان و اوایل پاییز است.

گل داوودی

نگهداری

گل داوودی

نور

برای کاشت داوودی مکانی را انتخاب کنید که حداقل روزی ۶ ساعت نور خورشید به آن بتابد. داوودی بیشترین رشد را در محیط باز و موقیت آفتابی دارد با این حال قادر به تحمل سایه جزئی است. اگر نور کافی به آن نرسد گیاهی کوتاه با گل هایی کوچک خواهیم داشت.

آبیاری

داوودی را باید بطور منظم به عمق ۲۰-۱۵ سانتیمتر در فصل تابستان آبیاری کنیم. همچنین برای حفظ آب و رطوبت بر روی خاک تا ارتفاع ۵-۸ سانتیمتر مالچ بریزیم.

خاک 

خاک داوودی باید زهکشی خوبی داشته باشد و با اضافه کردن کود و مواد آلی خاک را قوی کنیم.

کوددهی

همچنین سعی کنید از کود هایی استفاده کنید که آهسته آزاد میشوند مانند کود مرغ . برای رشد بهتر گیاه هم هر ۴-۶ هفته یکبار به آن کود محلول بدهید. همچنین نسبت پیشنهادی NPK برای این گل ۵-۱۰-۵ یا ۱۰-۱۰-۵ است.

گل داوودی

آفات و مشکلات

باید فضای مناسب را در بین شاخه و برگ داوودی بوجود آوریم تا هوا در جریان باشد. جریان هوا باعث میشود تا رطوبت باقی مانده در بین شاخ و برگ خشک شده. باقی ماندن رطوبت در مدت زمان زیاد باعث رشد بیماری های قارچی میشود. قارچ ها عامل بسیاری از مشکلات گل داوودی هستند. قارچ ها باعث ایجاد لکه هایی لزج بر روی گیاه هستند همچنین باعث پوسیده شدن بافت ها می شوند. زردی برگ ها و رشد کم گیاه هم بدلیل حمله قارچ ها است ؛ برای مبارزه با قارچ ها باید برگ های زرد و پوسیده را از گیاه جدا کرده و از قارچ کش مناسب استفاده کنیم. از دیگر آفات میتوان به شته ها ، برگ خواران و گوشخیزک اشاره کرد.

گل داوودی

تکثیر

برای کاشت گل داوودی اولین قدم انتخاب گونه مناسب است. گل داوودی برای بیشتر بصورت گل های شاخه بریده در گل فروشی ها کاربرد دارد و استقبال زیادی از آن میشود ، بدلیل وجود سیستم ریشه ای محدود کمتر آن را در باغچه میکارند. و اگر کسی تمایل به کاشت داوودی در باغچه دارد باید تلاش خود را برای مراقبت از آن چند برابر کند. اگر داوودی را برای استفاده از گل شاخه بریده ی آن میخواهید فاصله ی آنها باید از هم حدود ۶۰-۷۵ سانتیمتر باشد در غیر این صورت فاصله حدود ۴۵-۵۰ کافی است. اگر میخواهید گیاه شما بیشتر گل دهد زمانی که که حدود۲۰ سانتی متر ارتفاع دارد باید راس گیاه را کوتاه کنید و اگر میخواهید گل هایی درشت بدهد باید زمانی که گیاه کوچک است ، تعداد شکوفه ها را کم کنید.

کاربرد

از برگ داوودی بعنوان سبزی در سالاد استفاده میشود. همچنین از این برگ چای نیز درست میشود که خواص بسیاری هم دارد. برگ این گیاه سرشار از ویتامین است و چای این گیاه مانند قهوه دارای کافئین طبیعی است. یکی از مهمترین کابرد های داوودی استفاده از آن بصورت گل های شاخه بریده در گل فروشی ها است که استقبال زیادی از آن میشود. معمولا این گل های شاخه بریده را در صورت مراقبت میتوان تا ۳ هفته نگهداری کرد ، برای این کار باید آب ظرف را به صورت مداوم تعویض کرده و همچنین کمی از ساقه کوتاه کنید.

 

گل داوودی

مباحث اضافی

آشنایی با چند گونه متفاوت :

Blizzard بزرگترین گل را در بین انواع داوودی دارند (۴-۵ سانتی متر) ؛ در باغچه شما از همه ی گل های دیگرسفید تر هستند. شکل این گل به صورت یک توپ سفید است و با برگ شاخه هایی به رنگ سبز تیره جذابیت بیشتری پیدا کرده.

Carrie دارای گلی دو رنگی؛ گلبرگ های بزرگ به رنگ قرمز و برنزی در اطراف و گلبرگ های کوچک زرد رنگ در وسط، از جمله زیبا ترین انواع داوودی است.

Vicki دارای گلبرگ های نارنجی با یک مرکز نارنجی تیره تر و گسترش زیاد در محیط دارای ابهت و زیبایی خاصی است.

Save

 

آکالیف

آکالیف ( chenille plant )

آکالیف ( chenille plant )

آکالیف ( chenille plant )

آکالیف

آکالیف

نام فارسی آکالیف
نام انگلیسی chenille plant / fijian fire plant / Acalyph
نام علمی Acalyph hispida
خانواده Euphorbiaceae

 

اطلاعات کلی :

آکالیف
نام فارسی : آکالیف
نام فارسی رایج : آکالیف
نوع : درختچه همیشه سبز
ارتفاع : ۲ – ۳٫۷ متر
گسترش : ۰٫۹ – ۱٫۸ متر
رنگ گل : قرمز آتشین
نور : تقریبا آفتاب کامل
نیاز آبی : متوسط
نگهداری : آسان
گل : خوشه ای زنگله مانند ( شاتون بلند و قرمز رنگ و شبیه دم روباه )
برگ : درشت و بیضی شکل با نوک تیز و کرکی و لبه ی دندانه دار با بازه تغییر رنگ سبز تا قرمز

معرفی :

آکالیف

این گیاه ریشه در اقیانوسیه دارد اما تابعیت به کشور های مختلف در شمال آمریکا ، از جمله ایالت متحده ، مکزیک و بلیز تبدیل شده است . دارای گونه های مختلفی است که گونه از آن بخاطر گل هایی شبیه دم روباه به رنگ قرمز دارند و گونه دیگر به دلیل برگ هایی با بازه تغییر رنگ سبز تا قرمز دارای کاربرد تزئینی می باشند . میتوان آن ها را هم در فضای باز و هم در گلدان به عنوان یک houseplant نگهداری کرد . گیاهی دو پایه است . این گیاه را میتوان هم از طریق دانه و هم قلمه تکثیر کرد . آکالیف عمر طولانی  دارد و بعد از ۵ سال به بلوغ می رسد . توجه شود که این گیاه نباید توسط حیوانات خورده شود زیرا برای آن ها سمی می باشد .

ویژگی های ظاهری :

آکالیف

گل : گل های آن خوشه ای زنگوله مانند ( شاتون بلند شبیه دم روباه ) به رنگ قرمز آتشین هستند .
در تمام طول سال گل میدهد ولی بهترین زمان گلدهی این گیاه از اواخر بهار تا اوایل پاییز می باشد . دو گونه ی معروف این گیاه دارای کاربرد تزئینی متفاوتی اند یکی از آن ها به علت گل های خود و دیگری به علت برگ های رنگی زیبایش کاربرد دارند .

آکالیف

برگ : دارای برگ هایی متناوب ، بیضی شکل با لبه مضربی و نوک تیز و کرکی که رنگ آن در گونه های مختلف متفاوت است . در گونه ای از آن برگ ها در وسط قرمز مایل به قهوه ای و در اطراف به رنگ کرم است اما در گونه ای دیگر دارای برگ های سبز است .

آکالیف

آکالیف

 

آکالیف

ساقه : دارای ساقه و شاخه های تقریبا نازک سبز رنگ دارند که برگ ها و گل ها را بر روی خود نگهداری میکنند .

آکالیف

نگهداری :

آکالیف

نور :

نور کامل آفتاب به بهتر رنگ گیری شاخ و برگ آن کمک میکند و گیاه به این درجه از نور نیازمند است البته تا حدودی سایه را هم میتواند تحمل کند . توجه شود که تابش مستقیم نور خورشید برای آکالیف مضر است و سبب خشک شدن آن میشود .
توصیه میشود آن ها را در داخل منزل نگهداری نکنید زیرا اغلب موجب ریزش برگ های آن میشود ( بالکن و یا حیاط منزل شما جای مناسب تری برای پرورش آن ها میباشد )

دما :

بازه دمایی حداقل ۱۶ – ۱۹ درجه تا حداکثر ۳۰ درجه برای این گیاه مناسب است .
آکالیف مخصوص گلخانه های گرم است ولی باید آن را از منبع حرارتی همانند شوفاژ و رادیاتور و همچنین جریان مستقیم هوا دور نگه داشت

آبیاری :

به آبیاری منظم و به صورت عمیق به خصوص در ماه های گرم نیاز دارد . باید خاک آن همیشه مرطوب باشد به این منظور باید آن را روزانه با مقدار آب کمی آبیاری کنید تا رطوبت خاک حفظ شود .
این گیاه به رطوبت زیادی احتیاج دارد پس نگهداری آن در خانه اشتباه است زیرا در خانه نمیتوان رطوبت مورد نیاز آن را تامین کرد و سبب ریزش برگ ها می شود ( با پاشیدن آب بر روی برگ ها تا حدودی میتوان از ریزش برگ ها جلوگیری کرد ) .

خاک :

به خاکی با زهکشی خوب و تقویت شده با مواد آلی نیاز دارد ( مالچ های آلی نیز میتواند برایشان مناسب باشد )
خاک مطلوبی که ما برای اکالیف توصیه میکنیم مخلوطی از یک قسمت تورب ، سه قسمت خاک برگ ، دو قسمت ماسه و یک قسمت کود پوسیده دامی می باشد .
پیشنهاد میکنیم هر سال دو مرتبه گلدان را عوض کنید زیرا عدم انجام آن موجب می شود ریشه های گیاه گلدان را پر کند و سبب زرد شدن برگ های آن می شود .

کوددهی : 

این گیاه رشد زیادی داره در نتیجه نیاز به تغذیه درست و به اندازه دارد ، اگر به گیاه کود ندهید برگ هایش سریعا زرد میشوند و میریزند . شما میتوانید از اوایل بهار تا اواسط تابستان هر دو هفته یکبار به آن کود دهید .
این گیاه احتیاج زیادی ب کود ازته دارد بنابراین پیشنهاد میکنیم از کودی که شامل ۱۰۰ گرم نیترات پتاسیم ، ۱۰۰ گرم فسفات کلسیم و ۲۰۰ گرم سولفات آمونیوم است به مقدار ۲ گرم در لیتر در زمان مناسب استفاده کنید .

آفات و مشکلات :

آفت و یا مشکل بخصوصی برای این گیاه هنوز شناسایی نشده است .
یک مشکلی که ممکن است این گیاه ایجاد کند برای حیونات است زیرا نباید بگذارید حیوانات از این گیاه تغذیه کنند چون برای آنان سمی است

تکثیر :

آکالیف

به دو روش بذر و قلمه میتوان آن را تکثیر کرد . روش قلمه بسیار رایج تر میباشد به همین دلیل این روش را برای شما توضیح می دهیم :

قلمه زدن : زمان مناسب برای تکثیر این گیاه در زمان گلدهی آن می باشد ( و یا اوایل تا اواخر بهار ) .
برای قامه زنی باید ابتدا قلمه های انتهایی ساقه را به طول ۱۰ – ۸ سانتی متر جدا کنید و یا میتوانید از ساقه های تازه روییده شده جانبی به همراه پاشنه شان ( یعنی قسمتی از ساقه اصلی که به ساقه جانبی متصل است ) جدا کنید و استفاده کنید .
سپس این قلمه ها را برای ریشه زایی در پودر هورمون ریشه زایی فرو ببرید و هر یک را در گلدان با قطر دهانه ۹ سانتی متر حاوی کمپوست بذرو قلمه بکارید .
گلدان ها باید در شرایط مناسب یعنی نور کافی ( دور از تابش مستقیم آفتاب ) و رطوبت مناسب و دمای ۲۰ – ۲۲ درجه قرار دهید . ( بهتر است گلدان ها را با کیسه های پلاستیکی شفاف بپوشانید )
خاک گلدان ها را فقط در ابتدای کاشت خیس کنید و خیس کردن مجدد خاک آن در طی زمان ریشه دهی گیاه لازم نمی باشد .
شما میتوانید پس از ریشه دهی قلمه ها ، آن ها را به گلدان هایی با قطر دهانه تقریبا ۱۳ سانتی متر حاوی کمپوست گلدانی معمولی بکارید .

کاربرد :

آکالیف

به علت شاخ و برگ زیبا و رنگارنگش کاربرد زینتی دارد .  این گیاه در بالکن های منازل در گلدان های بزرگ و یا سبد آویز جلوه ی بسیار خوبی دارد .
از آکالیف برای ایجاد پرچین و حصار میتوان استفاده کرد زیرا با کشت انبوه آن و کنار هم پرچین های زیبایی بوجود می آید .
در  ایران اغلب در گلدان کشته میشوند ولی در کشور های دیگر مانند شمعدانی نیز با آن رفتار می شود یعنی ابتدا آن را در باغ کشت می کنند و سپس در زمستان از خاک خارج اش می کنند و در محل سردی نگهداری می کنند .
آکالیف در بوستان های گرم ، زیبایی خاصی به آنجا می بخشد .

 

آکالیف

آکالیف

آکالیف

مباحث اضافی :

این گیاه برای در امان بودن از باد های شدید به سایبان نیاز دارد البته اگر در باغ های ساحلی باشد اشکالی ندارد زیرا مستقیما در معرض باد های شور نیست .
به طور معمول باید جوانه انتهایی ساقه های مسن گیاه را هرس کرد تا شاخه های جانبی شروع به رشد نمایند .

 

منبع : طراحان منظر

Save

استاتیس

استاتیس(sea lavender)

استاتیس(sea lavender)

استاتیس(sea lavender)

استاتیس

استاتیس

نام فارسی استاتیس
نام انگلیسی statice/sea lavender
نام علمی Limonium sinuatum
خانواده Plumbaginaceae

اطلاعات کلی:

نام فارسی: استاتیس (لیمونیوم)

نام رایج فارسی: استاتیس (لیمونیوم)

نوع: علفی

خانواده: Plumbaginaceae

ارتفاع: ۴۵-۶۰ سانتی متر

گسترش: ۳۸-۴۵ سانتی متر

رنگ گل:  ارغوانی، صورتی، قرمز، آبی، سفید، زرد

نور:  آفتاب کامل

نیاز آبی:  کم

نگهداری: بهترین حالت این گیاه در نور کامل، آبدهی کم، خاک گلدانی- شنی با زه کشی خوب اتفاق خواهد افتاد.

گل: خوشه ای و کاغذی

برگ:  خطی شکل و دندانه دندانه

مقاومت: مقاوم به شرایط مختلف آب و هوایی مخصوصاً شرایط خشکی

معرفی

استاتیس

استاتیس بومی اروپا، آسیا، آفریقا، استرالیا و آمریکا شمالی است. بسیار متنوع است و تقریبا ۱۵۰ گونه خود را همه جا پراکنده کرده است. ولی بیشتر بومی جنوب اروپا و شمال آفریقا محسوب می شود. ولی خودرو و بومی ایران نیست.

انواع مختلفی از یکساله و چند ساله را شامل می شود ولی بیشتر یکساله در نظر گرفته می شود.

لیمونیوم رشد سریعی دارد و می تواند مهاجم باشد. همچنین به عنوان گلی با گل های کاغذی شناخته شده است.

ویژگی های ظاهری

برگ:

استاتیس

لیمونیوم دارای برگ های بریده بریده(بریده های عمیق) در دو سوی دم برگ است. برگ های خطی و نیزه شکل اش مانند تمام قسمت های دیگر آن کرک دارند. طول برگ لیمونیوم به ۱۰ سانتی متر می رسد.

گل:

گلل copy

گل لیمونیوم خوشه ای شکل و کاغذی اند و به رنگ های ارغوانی، صورتی، قرمز، آبی، سفید و زرد وجود دارند.

ساقه:

استاتیس

ساقه لیمونیوم تا حدودی دندانه دندانه و کرک دار است. خوشه گل تا حدودی ساقه را هم خم می کند.

نگهداری

نور و دما:

استاتیس نور کامل خورشید و دماهای حدود ۲۵ درجه را ترجیح می دهد و حتی تا ۳۰ درجه را به راحتی تحمل می کند.

با این که تقریبا نسبت به بیشتر آب و هوا ها مقاوم است اما سرما را تا دما ۵- می تواند تحمل کند.

استاتیس همانند بسیاری از گیاهان پس از بیدار شدن، مخصوصاً در مراحل زایشی، نسبت به سرما حساس است.

آبیاری:

استاتیس

انواع مالچ

در کل گیاهان علفی که رشد سریعی دارند، مانند استاتیس ، در آبیاری به توجه بیشتری نیاز دارند تا گیاهان چوبی. استاتیس به آبیاری متوسط و حتی کم نیز دارد و مقاومت خوبی از خود در برابر خشکی نشان می دهد. مهم است که این گیاه را زیاد آبیاری نکنید چراکه ریشه هایش دچار بیماری خواهد شد. همچنین بهترین زمان برای آبیاری استاتیس صبح است تا از وقوع بیماری های دیگر جلوگیری شود.

آبیاری قطره ای بهترین روش برای آبیاری آن است چون هم کارآمد است هم صرفه جویانه.

اگر احساس کردید گیاهتان به سمت پژمردگی می رود، آرام و عمیق آن را آبیاری کنید. و بعد از چند دقیقه دوباره آن را آبیاری کنید.

در آب هوای خشک می توانید از مالچ استفاده کنید تا از تبخیر آب جلوگیری کنید. همچنین می توانید با خاک اطراف گیاهتان حلقه ای دور آن ایجاد کنید تا آب را بهتر نگهداری کند.

خاک:

استاتیس به خاک گلدانی و شنی که به خوبی زه کشی شده است، نیاز دارد. اضافه کردن کمپوست به خاک آن همچینین مطلوب است. این گیاه در کل خاک قلیایی را ترجیح می دهد و بهترین حالت PH برای آن ۶٫۶ تا ۷٫۵ است.

کوددهی:

استاتیس

برای کوددهی در اویل دوره رشد گیاه، در بهار به گیاهان تابستانی و در پاییز برای گیاهان زمستانی، زمان مناسبی است.

اگر می خواهید گیاه را پر برگ کنید یا برگ های آن را تقویت کنید، از کودی که غنی از نیتروژن است،  استفاده کنید.

اگر می خواهید گل یا میوه گیاه را  تقویت کنید، از کود غنی از فسفرش استفاده کنید.

در صورتی که کود محلول در آب استفاده می کنید؛ با توجه به نوع استفاده (پر برگ یا پر گل و میوه) و آنچه در بالا گفته شد، مخلوطی در محفظه مورد نظر درست کنید و مستقیماً به برگ ها و به خاک بزنید. این عمل را تکرار کنید.

در وصورتی که از کود دانه ای استفاده می کنید؛ مقدار کمی از این کود را به آرامی زیر ساقه تا شعاعی که شاخ و برگ ها هستند پراکنده کنید. سپس به آرامی و عمیق آبیاری کنید.

هشدار: اگر زیادی کود دهید با پژمردگی گیاه و کم شدن گلدهی مواجه خواهید شد.

آفات و مشکلات:

استاتیس

استاتیس

از جمله مشکلاتی که استاتیس به آنها دچار می شود، می توان به کنه، شته، پوسیدگی ریشه و پوسیدگی ساقه شاره کرد.

کنه:

کنه ها موجودات ریزی هستند و به آسانی دیده نمی شوند، بنابراین؛ از روی مشکلاتی که برای گیاه ایجاد می کنند باید به وجود آنها پی برد. ایجاد نقاط متعدد زرد رنگ روی برگ که به تدریج تغییر رنگ داده و کم کم خاکستری، قرمز یا قهوه ای می شود، نشان از وجود این آفت است.

برای مبارزه با این آفت گیاه را با آب شست و شو دهید واز سموم فسفره کنه کش استفاده کنید.

شته:

شته به رنگ های سبز، قرمز، صورتی، زرد، قهوه ای و سیاه وجود دارد که در نوک و زیر برگ های استاتیس تجمع کرده و با مکیدن شیره ی آن رشدش را متوقف می کند. در نتیجه، برگ های گیاه کمرنگ شده و به تدریج جمع شده و می میرند.

برای مبارزه با شته ها کافی است آب سرد به روی آن ها اسپری کنید. اگر با تهاجم تعدا زیادی از شته روبه رو شدید می توانید به راحتی آنها را با آرد غبار پاشی کنید.

همچنین می توانید با محلولی از آب و چند قطره مواد شوینده، برگ گیاه را از شته ها پاک کنید. یا می توانید یه لیتر آب را با یک قاشق چایی خوری مایع ظرف شویی و کمی فلفل قرمز را قاطی کنید و به روی برگ اسپری کنید.

پوسیدگی ساقه(crown rot):

وقتی گیاه تازه به پوسیدگی ساقه دچار شده است ممکن است خط هایی در نزدیکی ریشه مشاهده بشود. معمولاً تا زمانی که دیگر خیلی دیر شده باشد، به نشانه ها توجه نمی شود. برای گیاهان جوان بیشتر این احتمال وجود دارد که این بیماری آنها را از پا درآورد.

پوسیدگی ممکن است از یک طرف ساقه یا از یک شاخه جانبی شروع شود تا در آخر کاملاً گسترده شود. قسمت های آلوده معمولاً به رنگ های قهوهای مایل به زرد یا قهوه ای تیره در می آیند که نشان از مرگ آن بافت است. همچنان که پوسیدگی ساقه پیشرفت می کند گیاه به سمت پژمردگی و در آخر مرگ می رود. در ضمنِ پیشرفت گیاه ممکن است همچنان به گلدهی ادامه بدهد، اما خیلی کم.

با توجه به اینکه بیشتر اوقات این بیماری دیر مورد توجه قرار می گیرد، درمانش معمولاً دشوار است. در نتیجه خیلی کارهای کمی است که بتوانید انجام بدهید که گیاهتان را نجات دهید. با توجه به این موضوع بهترین کار پیشگیری است.

فقط زمانی که لازم است، به گونه ای که خاک بین فواصل آبیاری خشک شود، ابیاری کنید. وقتی فاصله بین زمان های آبدهی را زیاد می کنید سعی کنید عمیق آبیاری کنید تا خاک به خوبی بهره ببرد.

سعی کنید خاک زه کشی شده و سبک باشد. برای این کار می توانید از خاک رس استفاده کنید.

و در آخر اگر اولین نشانه ای از این بیماری دیدید سریعاً قسمت آلوده را جدا کنید، اطراف گیاه و باغتان را تمیز نگه دارید. قسمت آلوده را کاملاً از باغ دور کنید. وسایل باغبانی تان را با مواد ضد عفونی کننده، تمیز کنید.

پوسیدگی ریشه:

استاتیس

استاتیس

پوسیدگی ریشه درکل به دلیل آبیاری زیاد اتفاق خواهد افتاد؛ زمانی که انقدر خاک آب داشته باشد که به ریشه اکسیژن نرسد و در آخر بمیرد. همچنین آبیاری زیاد باعث می شود قارچ هایی که از قبل در خاک بوده اند، بروز کرده و به ریشه حمله کنند و باعث پوسیدگی و مرگ آن شوند.

وقتی به دلیل نامشخص دیدید که استاتیس کم کم دارد پژمرده می شود، برگ‌ها نیز زرد می شود، ریشه‌هایش را بررسی کنید. ریشه سالم سفید و رنگ پریده ولی سفت و انعطاف پذیر است. ریشه بیمار نرم است و به راحتی جدا می شود.

ریشه ها را با الکل شست و شو دهید، قسمت های آسیب دیده را جدا کنید، گلدانی جدید با خاکی زه کشی شده آماده کنید. بعد از آن آبیاری گیاه را حتما کم کنید. خاک را حتما عوض کنید.

بهتر است از سم دومیل ام زد به نسبت ۲۵۰ گرم در۱۰۰ لیتر آب استفاده کنید.

هرس:

بعضی گیاهان بلند را اگر هرس کنید و در یک اندازه معقول نگه دارید رشد بهتری خواهند داشت. برای استاتیس هر زمان از سال برای هرس کردن مناسب است. برای هرس کردم ساقه را از بالای برگ یا دقیقا جایی که برگ جوانه زده، هرس کنید.

در نوع دیگر می توانید با کندن گل های پژمرده باعث تحریک گلدهی شوید. همچنین قسمت های مرده، پژمرده و آسیب دیده و بیمار را حذف کنید.

زمان انتقال نشا و زمانی که تازه گیاه کاشته شده سعی کنید شاخ و برگ های اضافه را حذف کنید تا بیشتر انرژی برای ریشه ها صرف شود.

تکثیر:

برای تکثیر استاتیس از سه روش کاشت دانه، قلمه زدن و تقسیم بوته استفاده می شود. که بهترین روش کاشت دانه است.

۱- کاشت بذر:

برای کاشت در فضا آزاد باید بعد از آخرین سرما زدگی، تقریبا اوایل بهار می شود، دانه ها را کاشت. سوراخ های به فاصله ۲۰ سانتی متری ایجاد کنید. سوراخ هایی با عمق نیم سانتی متر ایجاد کنید دانه را درون آن قرارد دهید و روی آن را به اندازه نیم سانتی متر با خاک حاصلخیر بپوشانید. فراموش نکنید خاک را قبل از کاشت شخم بزنید و با مواد آلی آن را غنی کنید. در آخر خاک را آبیاری کنید.

در دمای ۲۵ درجه سانتی گراد از ۱۴ تا ۲۱ روز جوانه زنی طول خواهد کشید.

اگر می خواهید استاتیس را در فضا داخلی بکارید، عمل کاشت بذر را باید هفت تا هشت هفته قبل از آخرین سرمازدگی بکارید. در دما ۲۱ تا ۲۴ درجه سانتی گراد  هشت روز تا سه هفته جوانه زنی طول خواهد کشید. یکی دو هفته بعد از آخرین سرما زدگی وقتی نشاد حدوداً دارای ۶ برگ است آن را به فضا خارج منتقل کنید. متنها مهم است که دما از ۷ درجه سانتی گراد کمتر نشود.

همچنین دانه ها باید در تاریکی باشند؛ پس روی آن ها را چادری پلاستیکی بکشید. زمانی که تقریبا همه آنها جوانه زدند، روکش آنها را بردارید تا از نور آفتاب برخوردار شوند.

بهترین زمان کاشت دانه در بهار و پاییز است.

نحوه جمع آوری دانه:

در اوایل فصل دانه ها را از روی گیاهان بالغ جمع آوری کنید تا از بیماری  seed-borne هم جلوگیری کنید.

دانه ها را در محفظه ای که برچسب داشته باشد بگذارید و روی آن سالی را که دانه را جمع آوری کرده اید، بنویسید. سپس در فضا داخلی قابل کنترل محیطی خنک و خشک را برایش فراهم کنید. اگر می خواهید مدت زیادی دانه را نگه دارید حتماً در محیطی سرد آن را  بگذارید.

۲- قلمه زنی:

برای قلمه استاتیس ساقه را از بیخ(از قسمت تحتانی ساقه) در زمستان و اوایل بهار جدا کنید.

به اندازه چند سانتی متر ساقه را از یک گیاه تازه بالغ شده تهیه کنید. برگ های پایین را بکنید و فقط دو سه تا برگ در راس باقی بگذارید. قلمه مورد نظر را در خاک مرطوب و خاک باغچه، جایی که نور دریافت کند ولی غیر مستقیم، قرار دهید.

رطوبت را با کشیدن یک چادر پلاستیکی یا کیسه پلاستیکی حفظ کنید. آن را مرطوب نگه دارید نه خیس.

۳-تقسیم بوته:

تکثیر لیمونیوم چند ساله به روش تقسیم بوته است که در بهار و پاییز صورت می گیرد.

در اوایل بهار قبل از بیدار شدن گیاه آن را به دو قسمت تقسیم کرده و برای آماده کردن گلدان در کف آن دو سوراخ ایجاد کنید و به قطر حدود یک سانتی متر سنگ ریزه بریزید. تا حدود یک سوم گلدان را خاکی مخلوط از خاک باغچه, خاک ماسه ای بریزید. گیاه را قرار داده و دوباره خاک بریزید، تا حدی که گیاه با خاک هم سطح شود. سپس آبیاری کنید.

گیاه والد باد بالغ باشد و نباید آسیب دیده و مریض باشد.

کاربرد:

استاتیس

استاتیس به عنوان گیاه خشک شده و گل شاخه ای برای تزییات خانه ها کاربرد زیادی دارد.

از استاتیس در فضا سبز در rock garden (باغچه هایی که در آن سنگ و گیاهانی که مراقبت زیادی نیاز ندارند به کار می برند.)  و باغ های ساحلی  استفاده می شود. همچنین از آن در باغچه هایی که مخلوطی از گل ها را می کارند، استفاده می شود.

مباحث اضافی

استاتیس

نحوه تهیه استاتیس خشک شده:

 وقتی سه چهارم گلبرگ هایش باز شد، گل شاخه ای را با ساقه ای به طول ۳۰ تا ۳۴ سانتی متر بچینید.

برای خشک کردن آن خوشه ای از گل های شاخه ای را به مدت ۷ تا ۱۰ روز، وارانه در یک محیط تاریک و سرد آویزان کنید تا خشک شوند.

اگر گل های خشک شده را در نور مستقیم خورشید قرار ندهید، رنگ آن ها تا سال ها به حالت اولیه باقی خواهد ماند. همچنین برای ماندگاری بیشتر شاخ و برگ های قسمت های پایین ساقه را بکنید.

منبع : طراحان منظر

 

Save

گل های سیاه

گل و گیاه سیاه ( black flowers and plants)

گل های سیاه ( black flowers and plants)

گل های سیاه ( black flowers and plants)

معرفی گل های سیاه

با کاشتن گیاهان مشکی و گل های سیاه در گلدان و یا باغچه تان منظره ای شیک و دراماتیک ایجاد کنید.

گل های سیاه در حقیقت مشکی نیستند ، آن ها بنفش تیره ،شرابی تیره و یا زرشکی بسیار پررنگ هستند.این دسته از گل های مشکی باغچه و یا گلدان شما را بسیار بدیع می سازند .می توانید با کاشتن این گیاهان به صورت ترکیبی با گل و گیاهانی رنگ روشن باغچه ای بی نظیر داشته باشید.

۱- لاله ی ” ملکه ی شب ”  ( ‘Tulip ‘Queen of Night )

گل های سیاه

لاله ی ملکه شب

این گیاهان زیبا گل هایی شرابی رنگ در بهار گل می دهند و رنگ گل برگهایشان بسیار نزدیک به سیاه است..

برای ایجاد تنوع می توانید آن ها را به صورت ترکیبی با لاله سفید و صورتی و گل هایی دیگر با رنگ های روشن بکارید تا تضادی جالب توجه ایجاد شود.

نگهداری لاله بسیار راحت است و به آسانی رشد می کند ،این گیاه برای کسانی که برای اولین بار می خواهند گیاه نگهداری کنند بسیار مناسب است.لاله گیاهی نیمه معتدل است و در اواسط تا اواخر بهار گل می دهد.

۲- اطلسی ” هیبرید شاتوتی” ( Petunia, Sophistica Blackberry Hybrid )

گل های سیاه

اطلسی ( هیبرید شاتوتی )

انواع جدیدی از اطلسی تازگی به وجود آورده اند مانند ” اطلسی مخملی سیاه ” یا ” اطلسی گربه سیاه ” که تقریبا سیاه به نظر می رسند اما پیدا کردن  بذر آن سخت است و همچنین گران قیمت می باشد. با این حال یک گونه زیبا ی اطلسی به نام ” شاه توتی سوفسیتیکا “وجود دارد که دستیابی به این گل سیاه آسان تر است .

این گونه ی یک ساله گل هایی سیاه دارد که در واقع رنگ آن ها قرمز بسیار بسیار تیره است .می توان آن ها را در گلدان  و یا باغچه ها کاشت.

۳-خربق ” عقیق ادیسه ” ( ‘Helleborus ‘Onyx Odyssey )

گل های سیاه

خربق ( عقیق ادیسه)

 رنگ شرابی بسیار تیره نزدیک به سیاه این گیاه بسیار جالب توجه و زیبا می باشد . این گیاهان دائمی را می توان در گلدان کاشت و آن ها را در مکان آفتابی تا نیمه آفتابی نگهداری کرد.گلدان آن را در جایی بگذارید که جریان هوا وجود داشته باشد و خاک آن را همواره نمناک نگهدارید.در اوایل بهار گل های این گیاه شکوفا می شوند و منظره ای جذاب از گل های سیاه به نمایش می گذارند.

۴- بنفشه “مولی سندرسون ”  ( ‘Viola ‘Molly Sanderson )

گل های سیاه

بنفشه ( مولی سندرسون)

بنفشه ی ” مولی سندرسون ” یکی دیگر از گل های سیاه رنگ جالب توجه است.می توانید آن ها را در گلدان و یا باغچه تان بکارید.این گیاه از بهار تا پاییز گل می دهد.

میتوانید آن ها را اطراف پامچال هایی که رنگ زرد روشن دارند و یا بنفشه های رنگی مخصوصا رنگ روشن بکارید.

۵-زنبق ” پیش از طوفان”  ( ‘Iris ‘Before the Storm )

گل های سیاه

زنبق پیش از طوفان

زنبق گل محبوبی است و در باغچه و گلدان قابل کشت است. دسترسی به تمام رنگ های این گیاه امکان پذیر است و در بازار عرضه می شود. از رنگ های ویژه آن می توان به رنگ شکلاتی و یک واریته جدید به نام ” پیش از طوفان ” که مشکی رنگ می باشد اشاره کرد. این گل سیاه خوش بو برای اینکه رشد خوبی داشته باشد باید در محلی آفتابی قرار داشته باشد، و همچنین خاک آن باید دارای زهکشی قوی باشد.

۶ – فیزوکارپوس ” شیطانی ”  ( ‘Physocarpus Opulifolius ‘Diabolo’ syn. ‘Monlo )

گل های سیاه

فیزوکارپوس ( شیطانی)

فیزوکارپوس درختچه ای جذاب و سازگار با محیط می باشد .رنگ گل ای آن سفید است و شاخ و برگ آن شرابی بسیار تیره می باشد که در سایه سیاه به نظر می رسند. نیاز به نگهداری زیادی ندارد و در انواع خاک ها رشد می کند .در مناطق سردسیر رشد بسیار مناسبی دارد و اگر در نواحی گرمتر کاشته می شود باید در سایه کاشته شد چون گرما باعث سبز شدن رنگ برگ های آن می شود.

۷- رز سیاه باکارا  ( Black Baccara Rose )

گل های سیاه

رز سیاه باکارا

این رز بی نظیر به علت رنگ خیره کننده و عادت رشد مستقیم خود چشمگیر به نظر می رسد،به همین علت یکی از بهترین گل های سیاه به شمار می رود. رنگ سیاه گلبرگ ها و عطر شکوفه های آن باعث می شوند فضایی فوق العاده در باغچه ایجاد شود .جنس برگ های آن چرم گونه است و در دوران جوانی به قرمزی می گراید.رنگ گل های آن در هوای سرد تیره تر می شود .

۸ – ختمی درختی ” نیگرا ”  ( ‘Hollyhock ‘Nigra )

گل های سیاه

ختمی درختی (نیگرا)

ختمی درختی بسیار زیبا است و وقتی گل های آن شکوفا می شوند منظره ای بسیار فوق العاده به وجود می آورند. یک گونه خاص از ختمی به نام “آلکئا رزا نیگرا” وجود دارد که رنگ گل ها شرابی بسیار تیره است و بسیار جالب توجه و زیبا می باشد.درخت ختمی درختی از قدیم مورد علاقه مردم بوده و بسیار کاشت می شود ،آن ها به آسانی رشد می کنند و تقریبا در هر اقلیمی در قابل کشت هستند (هم در اقلیم سرد هم گرم ).

۹- ویگلیا  (  (Wine and Roses (Weigela florida )

گل های سیاه

ویگلیا

این گونه از ویگلیا با نام ” باد و رز ” و یا “الکساندرا” شناخته شده است .این گونه از ویگلیا گل هایش ترکیبی است و بعضی در طیف صورتی و بعضی سفید هستند ، گل ها در بین برگ های شرابی رنگ فرو رفته اند . این گیاهان در اقلیم سرد به خوبی رشد می کنند. آفتاب کامل را می پسندد اما نیم سایه را هم تحمل می کند . درختچه ویگلیا در گلدان هم می روید،نگهداری آن آسان است ، در بهار و اوایل تابستان آغاز به گلدهی می کند و در تابستان گلدهی آن ادامه می یابد.

۱۰ – سیاه زیبا ” آقطی”  (  ‘Black Beauty ‘Elderberry  )

گل های سیاه

سیاه زیبا ( آقطی)

 

گل های سیاه

گل های سیاه

یکی دیگر از گیاهان سیاه که در این مقاله به آن می پردازیم آقطی سیاه یا “گردا” است که به خاطر برگ های بنفش-سیاه،گل های صورتی و میوه های آبدار خوردنی شناخته شده است. معمولا به خاطر شاخ و برگ جذاب در باغچه کاشته می شود . گل های آن که در تابستان ظاهر می شوند نیز بسیار زیبا هستند.گل ها سطح گیاه را پوشش می دهند و عطری شبیه به بوی لیمو به محیط می دهند ،بعد از گل ها میوه های سیاه آن ظاهر می شوند .

۱۱ –  گل شیپوری اتیوپیایی ” ستاره ی سیاه ”  ( ‘Calla Lily ‘Black Star )

گل های سیاه

گل شیپوری اتیوپیایی

یکی از گیاهان پرطرفدار زینتی شیپوری” ستاره سیاه ” می باشد که رنگ گل آن بنفش بسیار  تیره است و گریبانه آن نیز تقریبا سیاه می باشد، یکی از جذاب ترین گل های سیاه است.این گیاه در ترکیب با برگ های سبز روشنش که خال سفید دارند و گل های قرمز همین جنس بسیار جذاب و جالب توجه می باشد.

می توان آن را در گلدان و باغچه کاشت.

۱۲- علف سیاه موندو  ( Black Mondo Grass )

گل های سیاه

علف سیاه موندو

یکی دیگر از گیاهان مناسب برای اقلیم گرمسیری علف موندو است ،می توان آن را در کناره باغچه و یا  در گلدان کاشت. ” علف سیاه موندو ” است که ارتفاع آن به ۳۰ و عرض آن به ۱۵-۳۰ می رسد، در بهار برگ های تازه  آن که به رنگ سبز بسیار تیره هستند رشد می کنند و در تابستان رنگ آن ها به مشکی – بنفش تغییر می یابد . در میانه تابستان گل های سفید زنگوله ای آن ظاهر می شوند و پس از آن دانه های سیاه ریز آن می رویند.

۱۳ – آئونیوم آربوروم ( Aeonium Arboreum )

گل های سیاه

آئونیوم آبرئوم

این گیاهچه استوایی بسیار جالب توجه و جذاب است. این گیاه باطراوت و بلند به رنگ قرمز متمایل به قهوه ای و گل  هایی زرد دارد که از تابستان تا پاییز می رویند.این گیاه برای مناطق گرمسیر مناسب است و باید در زمستان و هوای سرد محافظت شود.

۱۴ – کانا تروپیکانا مشکی  (  Canna- Black Tropicanna )

گل های سیاه

زنبق سیاه

با کاشتن این گیاه در باغچه می توانید به آن حال و هوای استوایی بدهید. این گیاه با گل های رنگ روشن و برگ های بزرگ برنزی که به شکلاتی می زنند تضادی جالب در باغچه ایجاد می کنند. گیاه کایا تروپیکانا برای اقلیم های گرم مناسب است و باید در روز حداقل ۶ ساعت نور خورشید دریافت کند.

۱۵ – گل کوکب ” شب عربی ”  ( ‘Dahlia ‘Arabian Night )

گل های سیاه

گل کوکب ( شب عربی)

گل کوکب زیبا ترین شاخه گل بریدنی است .این گونه کوکب به نام ” شب عربی ” گل هایی به رنگ ارغوانی بسیار تیره دارد که در سایه مشکی به نظر می رسند. کوکب برای رشد به نور آفتاب مستقیم نیاز دارد ، اما با این حال اگر در اقلیم گرم کاشته می شود ،بعد از ظهر مکان سایه دار برای آن مناسب تر است.

۱۶ – برگ گوش فیل ” جادوی سیاه ”  ( ‘Colocasia ‘Black Magic  )

گل های سیاه

بابا آدم سیاه

گونه ی  ” جادوی سیاه ”  از جنس گوش فیل گیاهی حیرت آور است که از برگ های بزرگش که ارغوانی تیره مات هستند قابل شناسایی است. این گیاه برای اینکه به حداکثر رشد خود برسد به هوایی بسیار گرم و رطوبت زیاد نیاز دارد. اما با این حال در منطق سرد هم زنده می ماند و میتوان آن را به عنوان یک گیاه سالیانه کاشت . برای اینکه باغچه ای جذاب و متفاوت داشته باشید  می توانید آن را در نقطه مرکزی بکارید و اطراف آن را گیاهان رنگارنگ و رنگ روشن بکارید.

۱۷ – حسن یوسف ” شاهزاده سیاه ” (  ‘Coleus ‘Black Prince )

گل های سیاه

حسن یوسف ( جادوی سیاه)

حسن یوسف یکی از متنوع ترین گونه های گیاهی است که محبوبیت زیادی هم دارد.حسن یوسفِ ” شازده سیاه ” به خاطر برگ های مقاوم مشکی رنگش که بسیار خاص و جالب توجه هستند و همچنین گل های کوچکش کاشته می شود.این گیاه در مناطق گرم و استوایی دائمی و در مناطق معتدل سالیانه است.می توان حسن یوسف را در حاشیه باغچه ها و یا به صورت ترکیبی با دیگر گیاهان در گلدان کاشت.

۱۸- گل مغربی ( پامچال ویکتوریانا نوارنقره ای مشکی )  (  (‘Silver-Laced Primrose (Primula ‘Victoriana Lace Silver Black  )

گل های سیاه

گل مغربی سیاه

این گیاه زیبا و جالب توجه بسیار کمیاب است و به سختی یافت می شود.این گیاه گل هایی به رنگ قهوه ای متمایل به سیاه تولید می کنند که حاشیه ای کنگره دار و نقره ای رنگ دارند و مرکز گل هم طلایی می باشد. گل مغربی مطر است و در بهار گل می دهد.

می توان آن را هم در مناطق سردسیر و هم گرمسیر کاشت.باید آن را در مکانی نیم سایه قرار داد تا نور غیر مستقیم دریافت کند و خاک آن نیز  باید همواره مرطوب باشد.

۱۹ – هیوچرس ” ابسیدان ”  ( ‘Heuchera ‘Obsidian )

گل های سیاه

هیوچرس

این گیاه را ” ابسیدان مرجانی زنگوله ای ” نیز می نامند . هیوچرس یکی از گل های سیاه بسیار زیباست که  می توانید ان را در باغچه و  گلدان  بکارید تا زیبایی و جذابیت و به محیط داخلی و یا باغچه شما بدهد.گل های ریز و کوچک آن هم جالب توجه می باشند  می باشند .

این گیاه برای رشد خوب به آب و هوای خنک و نور غیر مستقیم خورشید ( مکانی نیم سایه ) نیاز دارد.

۲۰ – گل خفاشی  ( Bat Flower )

گل های سیاه

خفاش سیاه

گل خفاشی تاکا بسیار خاص و کمیباب است و گل آن ظاهری بسیار عجیب داردد که شیبه یک خفاش در حال پرواز است.

این گیاه به محیطی گرم و استوایی نیاز دارد پس بهتر است اگر در منطقه سردسیر هستید آن را در فضای داخلی نگهدارید تا بتوانید محیطی گرم برای آن به وجود آورید.

منبع : طراحان منظر

 

 

Save

Save

گل اوریوپس

گل اوریوپس (Euryops)

گل اوریوپس (Euryops)

گل اوریوپس (Euryops)

گل اوریوپس

گل اوریوپس

نام فارسی اوریوپس
نام انگلیسی Euryops
نام علمی Euryops petinatus
 خانواده Asteraceae

اطلاعات کلی :

نام فارسی : اوریوپس

نام رایج فارسی : اوریوپس

نوع:  چندساله و همیشه سبز

خانواده:  Asteraceae

ارتفاع:  ۱۲۰ سانتیمتر

گسترش:  ۱۰۰ سانتی متر

رنگ گل:  زرد

نور:  آفتاب کامل

نیاز آبی:  متوسط

نگهداری:  متوسط

گل:  مشابه گل های آفتابگردان

برگ:  سرخس مانند

مقاومت: گرما

معرفی

گل اوریوپس

گل اوریوپس

اوریوپس یک انتخاب شگفت انگیز برای اضافه شدن به باغ شماست. این گیاه در سایز ها و شکل های مختلف از جمله درختچه ها و درخت های کوچک وجود دارد. در واقع هیچ فضای سبز و باغی وجود ندارد که از رنگ زرد در آن استفاده نشده باشد و در طول فصل به این رنگ نیاز نداشته باشد. اوریوپس گیاهی است زیبا که نیاز به مراقبت زیادی ندارد پس فراموش نکنید که یک یا چند گلدان از آن را در حیاط خانه یا باغ خود حتما نگهداری کنید. این گیاهان مقاوم به گرما عمدتا بومی مناطق صخره ای آفریقای جنوبی می باشند. در زمستان مناطقی که از این گیاه پوشیده شده است هنوز هم زیبا به نظر می رسند درحالی که مناطق دیگر خالی از گیاه هستند.

ویژگی های ظاهری

گل اوریوپس

گل اوریوپس

برگ : برگ های ظریف و خوش نما که به رنگ سبز خاکستری وجود دارند که در تمام فصول سبز هستند و در واقع همیشه سبز اند. این گیاه معمولا در گرمای تابستان هم رنگ سبز برگ های خود را حفظ می کند اما گاهی برگ های زیرین قهوه ای رنگ می شوند آنها را از گیاه حذف کنید. برگ ها موهای ظریفی دارند.

گل اوریوپس

گل اوریوپس

گل : اوریوپس گیاهی است که گل هایی با رنگ زرد روشن که بسیار به گل های آفتابگردان شباهت دارند تولید می کند که رنگ زرد این گل ها در تضاد با رنگ شاخ و برگ هاست. در شرایط بسیار گرم تعداد گل های محدودی تولید می کند. زمستان تا اواخر بهار زمان گلدهی این گیاه است.

گل اوریوپس

ساقه: ساقه های این گیاه محکم هستند اما به عنوان یک اصل بهتر است هر چند وقت یکبار با چوب آن ها را ببندیم.

نگهداری

گل اوریوپس

گل اوریوپس

نور: به نور کامل آفتاب نیاز دارد. وقتی که این گیاه را می کارید حتما توجه داشته باشید که در محلی با بیشترین آفتاب قرار داشته باشد.

گل اوریوپس

گل اوریوپس

آبیاری : در هفته های اول مراقب این گیاه باشید زیرا  اگر به اندازه ی کافی آبیاری نشود به سرعت پژمرده می شود. پس در چند هفته ی اول به خوبی آبیاری کنید تا اینکه گیاه محکم و مستقر شود. به خوبی خشکی را تحمل می کند اما به طور منظم آبیاری کنید و توجه داشته باشید که از زیاده روی در آبیاری این گیاه خودداری کنید.

گل اوریوپس

گل اوریوپس

خاک: خاک باید به خوبی زهکشی شده باشد.

گل اوریوپس

گل اوریوپس

کوددهی : از کودهای همه منظوره در بهار برای تقویت گیاه استفاده کنید

گل اوریوپس

گل اوریوپس

آفات و مشکلات: بیماری ها و آفات مربوط به این گیاه اندک می باشد، اگر از گیاه به خوبی مراقبت نکنید و خاک زهکشی مناسبی نداشته باشد، تنها مشکل جدی ای که شما ممکن است با آن مواجه شوید پوسیدگی گیاه است. اوریوپس گیاهی است که تحمل رطوبت بالای ریشه را ندارد، بنابراین به خاک گیاه توجه زیادی کنید. نماتد ها هم گاهی مشکل آفرین می شوند.

تکثیر :

گل اوریوپس

گل اوریوپس

چه بخواهید قلمه های این گیاه را بکارید و چه گیاهی که از فروشگاه تهیه کردید، یک چاله ی خوب و بزرگ حفر کنید و مقداری کمپوست به آن اضافه کنید سپس گیاه را با مقدار مناسبی از خاک، درست مثل گلدان اصلی، در چاله قرار دهید. از مقداری مالچ برای مرطوب نگه داشتن آن استفاده کنید. قلمه گرفتن از ساقه و ریشه به خوبی انجام می شود . تابستان بهترین زمان برای قلمه گرفتن از این گیاه است. همچنین شما می توانید اجازه دهید که سر دانه ها روی گیاه خشک شود سپس آن ها را جمع آوری کنید.

کاربرد:

گل اوریوپس

گل اوریوپس

در حاشیه ها در باغ ها و فضا های سبز و در باغ های انگلیسی و گیاهان چندساله کاربرد دارد. حتی اگر این گیاه گل نداشته باشد برگ های زیبای آن باعث سرسبزی محل می شود.

مباحث اضافی :

گل اوریوپس

گل اوریوپس

می توان گفت نگهداری از این گیاه نسبتا آسان است. این گیاه سرما را تا ۷ درجه ی سلسیوس تحمل می کند. توجه داشته باشید که گل های پژمرده را از گیاه حذف کنید تا گیاه سالم باشد و گلدهی آن زیاد شود. آن ها را هم میتوانید در گلدان نگهداری کنید هم می توانید در زمین بکارید. این یک گیاه فوق العاده و مردم پسند است پس اگر تا بحال آن را در گلدان و یا باغ خود نداشتید حتما این گیاه را تهیه کنید.

منبع : طراحان منظر

Save

برگ عبایی

برگ عبایی (CAST IRON PLANT)

برگ عبایی (CAST IRON PLANT)

 برگ عبایی (CAST IRON PLANT)

برگ عبایی

برگ عبایی

    نام فارسی    برگ عبایی
    نام انگلیسی    CAST IRON PLANT
    نام علمی    ASPIDISTRA ELATIOR
    خانواده      LILIACEAE

نام فارسی : برگ عبایی

نوع : چند ساله

خانواده : LILIACEAE

ارتفاع : حدود ۶۰ سانتی متر

گستردگی : ۵۰ سانتی متر

رنگ گل : کرم و بنفش

نور : نسبتا کم

آبیاری : متوسط

نگهداری : به نسبت کم

گل : ریز و فنجانی مانند

برگ : سبز تیره ، براق ، پهن و کشیده

مقاومت : بالا

 

برگ عبایی

برگ عبایی

معرفی :

برگ عبایی بومی چین و ژاپن می باشد و عمری طولانی دارد . سپرگرده نام آن در زبان فارسی اصیل است که به کلاله ی گرد آن در گل ها اشاره دارد و در زبان انگلیسی فولاد نامیده می شود زیرا بسیار مقاوم بوده تا جایی که سم هم نمی تواند آن را بخشکاند . لازم به ذکر است که این گیاه دارای ریزوم بوده و بدون ساقه هوایی می باشد .

ویژگی های ظاهری :

برگ : برگ ها مستقیما از ساقه های زیرزمینی خارج می شوند . به رنگ سبز تیره ، براق ، پهن ، ظاهری چرمین و طولی ۳ تا۵۰ سانتی متر دارند و همچنین دمبرگ آن ها بلند نیز است .برگ های بلند آن ها شبیه برگ ذرت و الیاف مقاوم است .

برگ برخی از انواع عبایی ها سبز ساده و برخی نیز ابلق است که به رنگ سبز و کرم می باشد و در سرار برگ به موازات رگبرگ ها چندین نوار با رنگ روشن تر وجود دارد . واریته ابلق مقاومت کمتری نسبت به برگ سبز دارد .

برگ عبایی

برگ عبایی

برگ عبایی

برگ عبایی

برگ عبایی

برگ عبایی

گل : دارایی گل هایی ریز که ارغوانی ، فنجانی مانند و فاقد زیبایی می باشند که در اواخر فصل تابستان بر روی سطح خاک و در قسمت تحتانی گیاه می رویند .

واریته ابلق گل هایی به رنگ بنفش که جنبه ی زینتی ندارند دارا است .

برگ عبایی

برگ عبایی

برگ عبایی

برگ عبایی

گل : دارایی گل هایی ریز که ارغوانی ، فنجانی مانند و فاقد زیبایی می باشند که در اواخر فصل تابستان بر روی سطح خاک و در قسمت تحتانی گیاه می رویند .

واریته ابلق گل هایی به رنگ بنفش که جنبه ی زینتی ندارند دارا است .

نگهداری :

نور : این گیاه به نور کم تا متوسط نیاز دارد البته نوع ابلق آن نیز نور بیشتری را نسبت به نوع سبز آن نیازمند است . قرار گیری گیاه در مقابل نور مستقیم خورشید باعث می شود برگ های آن بسوزد بنابرابن پیشنهاد می شود در تابستان در نیم سایه آن را قرار دهید .

آبیاری : در زمستان هفته ای یکبار ( در صورت اینکه درجه حرارت پایین تر از ۱۰ درجه باشد هر ۱۰ روز یکبار آبیاری شود ) و در تابستان هفته ای دو بار آبیاری شود و توجه داشته باشید که بین دو آبیاری سطح خاک گلدان  خشک باشد. درزمستان غبار پاشی لازم نیست اما در تابستان در جهت تامین رطوبت هفته ای یکبار غبار پاشی کنید. اگر آبیاری به موقع و کافی باشد برگ های گیاه خیلی نرم تر خواهند بود. رطوبت لازم ۵۰ تا ۷۰ درصد می باشد.

خاک و کود دهی:در تابستان هر دو هفته یکبار می توان به میزان ۳ گرم در لیتر کود داد .

خاک مطلوب شامل خاک معمولی همراه با ماسه و تورب و کمی مواد آلی می باشد. توصیه می شود واریته های ابلق تغذیه نشوند و برای آن ها کمپوست بدون کود استفاده شود.

آفات و مشکلات:

حمله ی حشرات به این گیاه سبب به وجود آمدن زخم های سفید پنبه ای در سطح زیرین برگ ها می شود.

حشره آفت عامل به وجود امدن لکه های قهوه ای رنگ روی ساقه و سطح زیرین برگ ها و همچنین مشاهده نقاط زرد رنگ در طول رگ برگ ها است .

در صورت قرار گرفتن گیاه در برابر افتاب مستقیم لکه های سوخته و قهوه ای روی برگ ها دیده می شود.

استفاده از مواد براق کننده شیمیایی ایجاد نقاط ریز قهوه ای در برگ ها را به دنبال دارد .

در صورت مشاهده برگ های رنگ پریده هوا خشک و خاک گلدان ضعیف است.

کنه قرمز باعث می شود برگ ها بخصوص نوک آن ها زرد شده و در سطح زیرین آن ها تارهای عنکبوتی دیده شود.

شپشک ها نیز ماده ی چسبناکی به نام عسلک تولید می کنند که باعث چسبندگی سطح برگ می شود و همچنین فعالیت شپشک ها کاهش رشد و زرد شدن برگ ها را بدنبال دارد.

لارو حشرات مختلف به دلیل مصرف بافت برگ ها بر روی برگ سوراخ هایی را ایجاد می کنند .

لکه برگی قارچی بر روی برگ های نا بالغ لکه هایی را ایجاد می کند که در ابتدا برگ ها آبدار بوده و سپس قرمز یا قرمز قهوه ای و در مرکز لکه ای زرد رنگ تشکیل می شود.

پوسیدگی ریشه و دمبرگ از بیماری های قارچی می باشد که بر روی سطح خاک میسلیوم های سفید رنگ قارچ مشاهدده می شود.

در صورت آبیاری بیش از اندازه سبب زردی برگ ها و سقوط آن ها می شود.

تغذیه ی مصنوعی بیش از اندازه سبب شکاف برداشتن برگ ها می شود.

برگ عبایی

برگ عبایی

برگ عبایی

برگ عبایی

-f5653c080c346a50

Cast-Iron-plant-with-flower

تکثیر:

تکثیر این گیاه به وسیله ی قلمه زدن صورت می گیرد.

اواسط بهار تا اوایل تابستان زمان مناسبی است برای جدا کردن ریزوم های فشرده می باشد به وسیله ی چاقوی تیز قسمت هایی ازگیاه را که شامل دو برگ یا بیشتر می باشد از گیاه مادری جدا کرده و هر قسمت را به تنهایی در گلدانی با قطر دهانه ۹ تا ۱۱ سانتی متر که حاوی کمپوست گلدانی با پایه ی پیت است بکارید. در این مدت توصیه می شود دما را حدود ۱۸ تا ۲۰ درجه سانتی گراد و خاک را به ویژه در هفته های اول تکثیر مرطوب نگه دارید تا سرعت ریشه دهی افزایش یابد. تقسیم ساقه های زیرزمینی در بهار در هنگام تعویض گلدان صورت می گیرد. تقسیم ریشه در زمانی صورت می گیرد که حجم ریشه ها افزایش یافته باشد که در این هنگام گیاه را از گلدان خارج کرده و آهسته خاک های اطراف ریشه ها را کنار بزنید. وضعیت و حجم ریشه نمایان آن است که از گلدان مادری چند گلدان تهیه و تکثیر می توان کرد.

cast-iron-plant

کاربرد:

این گیاه از جمله مقاوم ترین گیاهان آپارتمانی و قابل سازش با شرایط آپارتمانی است و مناسب ترین گیاه برای کسانی که زمان زیادی را برای مراقبت از گیاهان را ندارند. این گیاه سال های متمادی بدون تغذیه و تعویض گلدان در اتاق می ماند.

نوع ابلق این گیاه دارای نوار کم رنگ می باشد و بسیار جذاب است.

Аспидистра_۳

مباحث اضافه:

برگ عبایی بسیار مقاوم در برابر خشکی و تغییرات درجه حرارت می باشد از این رو این گیاه را گیاه فولادی می نامند.

پیشنهاد می شود گلدان را هر ۳ تا ۴ سال یکبار تعویض نمایید زیرا این گیاه دوست ندارد ریشه هایش درهم برود و همچنین تعویض گلدان ها را در اوایل بهار قبل از آغاز فعالیت مجدد گیاه در محیطی سر بسته صورت گیرد.

دمای ایده آل رشد این گیاه ۱۰ درجه سانتی گراد بوده وحداقل دمای قابل تحمل این گیاه در زمستان ۷ درجه سانتی گراد می باشد.

برای جلوگیری از بیماری لکه برگی قارجی از خیس کردن برگ ها در زمان آبیاری خودداری گردد و در صورت مبتلا برگ های آلوده را جدا کرده و در صورت لزوم از قارچ کش استفاده نمایید.

برای تمیز نمودن برگ ها به جای مواد براق کننده شیمیایی می توان از پارچه و یا اسفنج مرطوب استفاده کرد.

برای مقابله با کنه قرمز هر ۱۴ روز یکبار با سم کنه کش گیاه را سم پاشی کنید .

غبار پاشی در کاهش آفات موثر است.

۶۳۴۶۲۸_lhMWTPwi

منبع : طراحان منظر

 

Save

پوتوس

پوتوس ( Devils ivy )

پوتوس ( Devils ivy )

پوتوس  ( دلبر )

پوتوس

پوتوس

نام فارسی پوتوس
نام انگلیسی Devils ivy
نام علمی Scindapsus aureus
خانواده Araceae

اطلاعات کلی :

نام فارسی :   پوتوس

نام رایج فارسی :  دلبر

نوع :  علفی

خانواده :  Areceae

ارتفاع :  دو متر

نور :  نور غیر مستقیم

نیاز آبی :  معمولی

نگهداری :  آسان

گل :  ندارد

برگ :  تخم مرغی یا قلبی

مقاومت :  مقاوم به سایه و کم آبی

معرفی

پوتوس

پوتوس ابلق بومی آسیای جنوب شرق است.ساقه و برگسار این گیاه سمی است و باید دور از دسترس کودکان باشد.این گیاه سریع الرشد است و نگهداری آسانی دارد.به راحتی پیدا می شوذد و ارزان قیمت است.رطوبت کم محیط را تحمل می کند و نگهداری آن ساده است. این گیاه با اسامی نظیر پتوس و پیتوس نیز در بازار شناخته می شود.

ویژگی های ظاهری پوتوس

پوتوس

برگ : برگهای جوان تخم مرغی شکل با نوک تیز به رنگ سبز براق ویا بصورت ابلق با لکه های سفید یا زرد ، برگهای مسن به صورت قلبی شکل هستند.

پوتوس

ساقه : ساقه های بلند و ظریف و آویخته دارد که در صورت وجود قیم به آن می پیچند.

پوتوس

نگهداری

پوتوس

نور : باید در نیم سایه قرار داده شود و نور غیر مستقیم خورشید را دریافت کند.

اگر در سایه باشد از حالت ابلق خارج شده و رنگ آن سبز یکدست می شود .اگر می خواهید برگ های ابلق بمانند باید نور بیشتری دریافت کند اما نور مستقیم نباشد.

آبیاری : برای رشد بهتر هوای اطراف آن حدالامکان مرطوب باشد.در بین دو آبیاری اجازه دهید خاک سطحی خشک شود و سپس آبیاری کنید.در تابستان هر ۴ تا ۵ روز و در زمستان هفته ای یک بار.

خاک : خاک ماسه ای سبک و با زهکش مناسب آن است.

کوددهی : در صورت کمبود مواد غذایی در خاک فاصله برگها زیاد می شود و برگها کوچک می مانند .در صورت کمبود مواد غذایی موجود در خاک را می توانید با افزودن کود های شیمیایی جامد و یا مایع مخصوص گیاهان زینتی به خاک کمبود را جبران کنید.

پوتوس

آفات و مشکلات :

کنه ریز قرمز و شپشک ها آفاتی هستند که گیاه را تهدید می کنند.وجود تار عنکبوت بر سطح زیرین برگ ها از علائم وجود کنه است.

در صورتی که بستر آن طولانی مدت خیس بماند دچار پوسیدگی ریشه می شود فو برگها حالت افتاده و بی رمق می گیرند.

اگر نوک و یا حاشیه برگ ها حالت سوختگی پیدا کردند به دلیل زیاد بودن نور است.

وجود لکه زرد می تواند دلایل متعدد داشته باشد از جمله ؛ آفت ،کمبود نیتروژن ،استفاده از مواد براق کننده برای برگ ها و …

تکثیر :

بهترین راه تکثیر آن قلمه زدن است. قلمه زنی در بهار انجام می شود و باید حدودا ۱۵ سانتی متر باشند.قلمه ها را در همان گلدانی که میخواهید پتوس را در آن نگهدارید قرار دهید چون قلمه ها پس از ریشه دار شدن به تنش هایی مانند جابه جایی حساس می شوند.البته می توان قلمه ها را در لیوان را در  لیوان هم قرار داد تا قلمه بدهند و سپس در گلدان گذاشت.

ریشه دادن قلمه ها تقریبا سه – چهار هفته زمان می برد. هر چند بهار مناسبترین زمان برای ازدیاد پوتوس است اما درداخل آپارتمان هر زمانی می‏توان آن را تکثیر نمود. بهترین درجه حرارت برای ریشه‏ زایی قلمه‏ ها ۲۱ درجه سانتی‏گراد است.

یکی دیگر از راه های تکثیر ان این است که اطراف ریشه های فرعی ان بسته خاک قرار داد.

پوتوس

پوتوس

کاربرد :

پوتوس معمولا در فضا های داخلی نگهداری می شود و از محبوبترین گیاهان آپارتمانی است.

همچنین می توان از آن برای ایجاد پوشش دیوار سبز استفاده کرد.

پوتوس

مباحث اضافی :

پوتوس

ریزه‏ کاریهای پرورش پوتوس:

پوتوس احتیاج به قیم دارد. برای اینکه گیاه به صورت بالارونده تربیت شود بهتر است آن را به نخ ببندید. یکی از روشهای معمول برای حفظ زیبایی و استحکام این گیاه استفاده از قیم‌های خزه‏‌دار است.

برای درست کردن این نوع قیمها به این صورت عمل کنید:

قبل از اینکه خاک تهیه شده را در گلدان بریزید لوله‏‌ای رادر گلدان قرار دهید ، خاک را به گلدان اضافه نموده و قسمتی از لوله را که خارج از خاک است با خزه بپوشانید.

برای اینکه خزه روی قیم محکم شود دور آن را با نخ بافتنی بپیچید. هر وقت که پوتوس را کاشتید ساقه اصلی‏‌اش را به خزه ببندید.

درموقع آبیاری آب را روی خزه بریزید، ساقه پوتوس را در محلهایی که روی خزه قرار دارد ریشه می‏زند، این ریشه‏‌ها سبب رشد بهتر و استحکام ساقه می‏گردد.

تربیت پوتوس برای آویز:

در صورتی که از این گیاه به صورت آویز استفاده کنید نیاز به قیم ندارد. برای اینکه گلدان پوتوس پرشاخ و برگ باشد تعدادی ازساقه‏‌های کشیده آن را به روش قلمه تکثیر نموده و قلمه‏‌های ریشه‏‌دار را درکنار بوته مادری بکارید.

عوض کردن گلدان:

زمانی که ریشه به اندازه کافی رشد کرد گیاه را به گلدان بزرگتری منتقل کنید. برای اینکه مطمئن شوید که گیاه به گلدان بزرگتری احتیاج دارد نگاهی به کناره‏‌های سطح خاک و منفذ زیر گلدان بیندازید. ریشه‏‌های طویل از منفذ زیر گلدان و لبه‏‌های سطح خاک بیرون می‏زنند در اینصورت گیاه به گلدان بزرگتری احتیاج دارد.

گلدانی یک درجه بزرگتر از گلدان قبل تهیه نموده، به گیاه آب کافی بدهید، آن را وارونه کنید و ضربه‏‌ای به ته گلدان بزنید. گیاه با ریشه و خاکهای اطرافش از گلدان خارج می‏شوند. مقداری از خاک‌های نامرغوب و ریشه‌های ضعیف را جدا کنید حالا به گلدان جدید قدری خاک اضافه نموده و گیاه را منتقل کنید و با خاک مرغوب اطراف را پر کنید گیاه را آبیاری کنید و در محل مناسب بگذارید.

پوتوس

منبع : طراحان منظر

گل یخ در بهشت

گل یخ در بهشت Mesembryanthemum

گل یخ در بهشت Mesembryanthemum 

گل یخ در بهشت Mesembryanthemum

گل یخ در بهشت

گل یخ در بهشت

نام فارسی یخ در بهشت
نام انگلیسی Ice plant/Livingstone daisy
نام علمی Dorotheanthus spp Mesembryanthemum spp
خانواده Aizoaceae/علف فرشیان
گل یخ در بهشت

گل یخ در بهشت

اطلاعات کلی
نام فارسی: یخ در بهشت
نوع: گوشتی و زینتی
خانواده:
Aizoaceae/علف فرشیان
ارتفاع: ۱۰-۱۵سانتی متر
رنگ گل: سفید، صورتی، زرد، نارنجی و قرمز
نور: آفتاب کامل
نیاز آبی: کم
نگهداری: متوسط
گل: زینتی مینا مانند
برگ: متقابل یا متناوب
مقاومت: متوسط

معرفی

گل یخ در بهشت

گل یخ در بهشت

مزمبریانتموم با نام فارسی یخ در بهشت گیاهی یکساله و گوشتی است که به آفریقای جنوبی تعلق دارد. این گل زیبا رشد کمی دارد و ازجمله گیاهانی با سیستم تنفسی سه کربنه است اما در شرایط تنش خشکی یا شوری میتواند از مسیر متابولیسم اسید کراسولاسه جهت تنفس و تولید انرژی استفاده کند. به همین دلیل تنش های خشکی و شوری را تحمل میکند.

ویژگیهای ظاهری

برگ:
برگهای مزمبریانتموم متقابل یا متناوب باریک و کشیده تا قاشق مانند با ساختارهای درخشان کریستال مانند در سطح آن است.

گل:
گلهای مینا مانند مزمبریانتموم یا یخ در بهشت به رنگ سفید، صورتی، زرد، نارنجی و قرمز به صورت تک رنگ یا دو رنگ ظاهر میشوند. گلهای این گیاه در شب و نیز در هوای ابری بسته و در نور آفتاب باز میشود. با کاشت بذر در اوایل بهار در تابستان به گل میرود و گلدهی آن تا اواخر تابستان ادامه دارد. برای افزایش گلدهی گلهای پژمرده باید حذف شوند.

ساقه:
ساقه یخ در بهشت رشد چندانی ندارد و حداکثر ارتفاع این گیاه ۱۰-۱۵سانتی متر است.

نگهداری

گل یخ در بهشت

گل یخ در بهشت

بطور کلی با آگاهی از شرایط نگهداری گیاهان میتوان عمر و کیفیت آنها را بهبود بخشید. در گیاهان زینتی این مسئله بیشتر مورد توجه قرار میگیرد. چون رعایت اصول نگهداری روی کیفیت گل آنها اثرگذار است. یخ در بهشت یا مزمبریانتموم به سرما بسیار حساس است و در مناطق گرمسیری بهترین رشد را خواهد داشت.

نور:
یخ در بهشت برای بقا و گلدهی به محل آفتابی نیاز دارد. بهترین دما برای این گل ۱۶-۳۶سانتی متر است. همانطور که اشاره شد این گل به سرما حساس است و دماهای پایین به آن صدمه خواهد زد.

آبیاری:
مزمبریانتموم به آبیاری کمی نیاز دارد و تحمل آن در زمین های خشک و بایر زیاد است و به دلیل استفاده از سیستم تنفسی اسید کراسولاسه در تنش های شوری یا خشکی میتواند این تنش ها را تحمل کند.

گل یخ در بهشت

گل یخ در بهشت

خاک:
گل یخ در بهشت در انواع مختلفی از خاکها میتواند رشد کند اما خاک شنی لومی که به خوبی آبیاری شده باشد مناسب ترین بستر برای رشد آن است. این گیاه میتواند خاک های فقیر یا شور را نیز تحمل کند.
کوددهی:
کوددهی مناسب قطعا باعث رشد بهتر گیاه خواهد شد. افزودن کودهای دامی پوسیده به خاک علاوه بر افزایش کیفیت رشد گیاهان به حفظ کیفیت خاک نیز کمک میکند.

آفات و مشکلات:
آفت یا بیماری خاصی برای این گیاه در منابع ذکر نشده است. فقط باید توجه داشت آبیاری بیش از حد انجام نشود زیرا آبیاری بیش از حد باعث میشود ریشه ها دچار پوسیدگی شوند و گیاه در اثر عارضه ی مرگ گیاهچه از بین خواهد رفت.

تکثیر:

گل یخ در بهشت

گل یخ در بهشت

تکثیر مزمبریانتموم از طریق کشت بذر در خزانه در فصل بهار و انتقال نشا در مرحله ۴-۶برگی به زمین اصلی انجام میشود. باید توجه داشت فرآیند انتقال پس از رفع خطر سرما صورت گیرد. از کشت بذر تا گلدهی آن سه ماه طول میکشد. کشت بذر را میتوان در اواخر زمستان یا اوایل بهار انجام داد.

کاربرد:
یخ در بهشت مناسب کاشت در حاشیه، باغ های صخره ای، سبدهای آویزان، باغچه منازل و نیز وردها یا رزهای استاندارد است. برگها و بذرهای این گل قابل خوردن هستند. همچنین از برگهای آن در تهیه صابونها یا داروهای گیاهی بهره میگیرند. برگها و ساقه های نارس آن را پخته و مصرف میکنند.میتوان از برگها و ساقه های آن به عنوان جایگزین اسفناج در غذاها استفاده کرد.

منبع : طراحان منظر

Save

Save

Save

گل آلاله

گل آلاله ( RANUNCULUS ASIATICUS)

گل آلاله ( RANUNCULUS ASIATICUS)

گل آلاله ( RANUNCULUS ASIATICUS)

۱۰۰۷۷۸۳

    نام فارسی      آلاله
    نام انگلیسی     Persian buttercup
    نام علمی      RANUNCULUS ASIATICUS
    خانواده       RANUNCULANCEAE

نام فارسی : گل آلاله

نام خانواده:  RANUNCULANCEAE

نوع: چند ساله

ارتفاع: ۴۵ سانتی متر

رنگ گل: نارنجی، بنفش، قرمز صورتی، زرد و سفید

نور: نسبتا زیاد

آبیاری: متوسط

نگهداری: متوسط

گل: در انواع مختلف پر پر و کم پر

برگ: بریده بریده و دندانه دار

مقاومت: متوسط

 

گل آلاله

گل آلاله

معرفی:

گل آلاله یک گل زینتی و چند ساله که در خاورمیانه و مناطق معتدله می روید. یکی از تیره های بزرگ نهاندانگان است .

تیره ی آلاله شامل ۳۲ جنس و تقریبا ۱۲۰۰ گونه که ۲۵۰ گونه آن فقط آلاله و ۱۷۰ گونه به جنس کله ماتیس تعلق دارند.در ایران حدود ۶۰ گونه از این گیاه می روید که برخی از آن ها به صورت خودرو و بومی ایران اند. آلاله های خودرو در جنگل ها ، مرداب ها ، کنار نحر ها چشمه ها ، حاشیه کشت زارها و جاده ها ، درآب های کم عمق، باتلاق ها و نیز کوهستان ها می رویند .

از گونه های مهم آن می توان به آلاله آفریقایی, آلاله ایرانی و آلاله خزنده اشاره کرد به طور کلی از گیاهان علفی بوده و به ندرت درخچه ای ، با لا رونده و داری دمبرگ های پیچنده هستند.

ویژگی های ظاهری :

برگ:

بریده بریده و دندانه دار که برگ های پایینی سه لوب دارند و برگ های بالاتر بر روی ساقه عمیق تر می باشند و مانند ساقه ،کرک دار هستند. گلبرگ ها و کاسبرگ ها بسیار نازک و کاغذی اند.

گل آلاله

برگ گل آلاله

گل:

در رنگ های مختلف از جمله زرد، سفید، ،بنفش، قرمز صورتی و نارنجی. گل آن ها با قطری حدود سه تا پنج سانتی متر می باشد که در انواع پر پر و کم پر دیده می شوند.

گل آلاله

گل آلاله

ساقه:

ساده و یا منشعب بوده و کرک دار می باشد که یک تا چند گل در هر ساقه دیده می شود.

 

ranunculus-asiaticus-flower

 

 

نگهداری:

نور:

برای رشد به نور مستقیم آفتاب به مدت حد اقل ۶ساعت نیاز دارد.

آبیاری:

در فصل بهار نیاز آبی آن بالا است.

در زمان گلدهی این گیاه فقط در حدی آبیاری شود که خاک ازمقداری رطوبت برخوردار باشد.

خاک و کود دهی:

خاکی که آلاله در آن کاشته می شود غنی و دارای مواد آلی و کود فراوان با زهکشی عالی می باشد. استفاده از مواد ارگانیک مانند خاکبرگ و یا کود بسیارپوسیده دامی به رشد و گلدهی این گیاه کمک می کند. این گیاه در خاک های سنگین و رسی رشد خوبی ندارد پس خاک ایده آل آن ترکیبی از مقداری شن ، خاک معمولی و خاکبرگ است.

 

گل آلاله

گل آلاله

گل آلاله

تکثیر:

آلاله با کشت بذر و تقسیم ریشه افزایش می یابد ولی معمول ترین روش تکثیر آن استفاده از بذر است .

بذر: بذرها را در ماه های تیر و مرداد می کارند. ابتدای کاشت می توان از روش غبار پاشی برای آبیاری استفاده کرد که بذرها جابه جا نشوند.

در طول زمستان برای جلوگیری از سرمازدگی به وسیله ی خاک ، بستر کاشت پوشیده می شود در این حالت گیاهان در بهار گل می دهند ولی بهترین گلدهی آن ها در سال بعد خواهد بود و اگر سرما باعث از بین رفتن گیاهان شود می توان بذر را در بهار دوباره کاشت. گیاهان رشد کرده و ریشه  ی ژوخه ای تشکیل می دهند. با گرم شدن هوا در تابستان آبیاری قطع می شود تا دوره ی خفتگی ریشه سپری شود. در پاییز دوباره آبیاری می کنند تا سبز شود وپس ازظهور دو تا سه برگ از روش آبیاری معممولی استفاده کرده و آن را به محل مورد نظر منتقل نموده و با ادامه ی مراقبت ، گیاه در بهار یا تابستان بعد گل می دهد.

تقسیم ریشه: در مناطق گرمسیری در بهار و در مناطقی که زمستان ملایم دارند ، در پاییز این عمل انجام می شود.

ریشه های استفاده شده قبلا باید در شن خشک دوره خفتگی خود را سپری کرده باشند. در هنگام کاشت سر پیاز باید به طرف بالا باشد،  پس از ۴ تا ۶ ماه گل خواهد داد.

پس از دوران گلدهی زمانی که بوته ها خشک شدند شاخ و برگ ها را قطع وآبیاری را متوقف کرده و ریشه ها را به حال خود رها کنید بعد از دوره خفتگی در پاییز دوباره آبیاری شود تا گیاه رشد کند.

آفات و مشکلات:

شته ها: شته های کوچک حشرات سبزند که بر گل آلاله هجوم می آورند.

پوسیدگی ریشه: علائم پوسیدگی ریشه در ابتدا به عنوان پژمردگی عمومی و افتادگی ظهور می کند که حتی با آبیاری نیز بر طرف نمی شود. اگر به پوسیدگی ریشه توجه نشود کل گیاه قهوه ای وحالت خیس پیدا می کند و سپس می میرد.

پرنده ها: پرندگان علاقه زیادی به خوردن قسمت خوشمزه ، ترد ونازک شاخه ی جوان گل آلاله دارند.

از دیگر آفات آن می توان به شپشک وکنه های عنکبوتی اشاره نمود .

آبیاری بیش از اندازه باعث کاهش گلدهی و درنهایت پوسیدگی گیاه می شود.در اواخر بهار و تابستان گرماهی هوا یا مکان های کم نور می توانند از عوامل عدم گلدهی باشند.

دمای بیش از ۲۷ درجه باعث زرد شدن برگ های پایینی می شود.

 

The-Flower-Fields-of-Carlsbad--Ranch-are-a-feast-for-the-senses

کاربردها:

گل آلاله کم پر یک گیاه زینتی بسیار محبوب در باغ ها می باشد.اما آنچه این گیاه را به یکی از گونه های محبوب در دنیا تبدیل کرد ه ارقام اصلاح شده وپر گلبرگ آن است. این گیاه برای تزیین حاشیه ها و تپه ها نیز کاربرد دارد . با اینکه گل های رنگین این گیاه اهمیت بسیاری دارند اما انواع کوتاه قامت و خزنده ی آن به عنوان کفپوش استفاده می شود لازم به ذکر است که بعضی از گونه ها از نظر پزشکی اهمیت دارد.

 

Lovely-Pink-Persian-Buttercup-Boquet

 

مباحث اضافه :

آلاله آفریقایی : گل های درشت و پر پر و زود رس دارد.

آلاله ایرانی: به شکل یک رنگ و در برخی ابلق و خط دار دیده می شوند. گل اغلب پر پر و نیمه پر است. ساقه گل دهنده به ۲۵ تا ۵۰ سانتی متر می رسد.

آلاله خزنده: دارای دسته برگ های مثلثی یا تخم مرغی شکل که هر یک دارای سه لوب می باشد. ساقه های منشعب دارد و دارای گل های زرد روشن براق به قطر ۲ تا ۵ سانتی متر می باشد.

آلاله گیاهی است دائمی با ریشه های متورم و ژوخه مانند که در قسمت بالایی خود دارای چندین جوانه فلس دار پوشیده از کرک است.

دمای شبانه ۷ تا ۱۰ درجه و دمای روزانه ۲۰ درجه برای این گیاه مناسب است. این گیاه می تواند در دمای ۵- درجه نیز زنده بماند.

برای تولید گل با کیفیت وکمیت بالا شرایط روز کوتاه و شب های خنک مناسب است. برای نمو بهتر گل شرایط روز بلند مناسب است اما باعث کاهش کیفیت نیز می شود وهمچنین روز بلند و دماهای بالا سبب تشکیل ریشه ژوخه ای و خواب آن و پیری گیاه می شود.

این گیاه در فضای آزاد در اوایل تابستان گل می دهد اما در گلخانه می توان شرایط را برای گلدهی در زمستان و بهار بوجود آورد.

بطور کلی آلاله ها در مناطقی که زمستان های ملایم به همراه بهاری خنک وطولانی دارند بهترین رشد و گلدهی را دارند. اگر هوای منطقه در طی زمستان به زیر ۱۰- برسد پیازها را از خاک در آورده تا از یخ زدگی آن چلوگیری شود. اما اگر چنین امکانی وجود نداشته باشد می توان لایه ای از مواد ارگانیک همانند خاکبرگ به ضخامت ۱۵ تا ۳۰ سانتی متر بر روی سطح خاک پخش کرد. با فرا رسیدن بهار و مناسب شدن دمای هوا خاکبرگ ها را باید برداشت.

بهترین دما برای شروع جوانه زنی پیازها حدود ۱۰ درجه سانتیگراد است و جوانه زنی بین ۱۵ تا ۲۵ روز طول می کشد. خیساندن پیازها به مدت ۱ تا ۲ ساعت در آب به جوانه زنی کمک می کند. و اگر در زمان کاشت پیازها دمای محیط در حدود ۲۶ درجه باشد پیازها به خواب خواهند رفت و دیگر جوانه نخواهند زد.

برگ ها بعد از گلدهی نیز وظیفه ی غذا سازی و انتقال آن به پیازها را دارند.

این گیاه سمی می باشد در صورت خورده شدن می تواند مشکلاتی را برای دهان و زبان ایجاد کند.

برای از بین بردن شپشک وکنه های عنکبوتی می توان با آفت کش ها بر روی گیاه اسپری کرد.

برای جلوگیری از خورده شدن گیاه توسط پرنده ها می توان با سیم و یا شبکه هایی از گیاه محافظت کرد.

برای از بین بردن شته ها مخلوطی از دو قطره صابون یاروغن در دو فنجان آب در یک بطری تهیه و بر روی گیاه اسپری کرد.

 

WPZK2T66

منبع : طراحان منظر

Save

لوبلیا

لوبلیا Lobelia

لوبلیا Lobelia

لوبلیا Lobelia

لوبلیا

نام فارسی لوبلیا
نام انگلیسی Lobelia
نام رایج انگلیسی Indian tobacco
نام علمی Lobelia spp
خانواده Campanulaceae

لوبلیا
مشخصات کلی
نوع: علفی یکساله
ارتفاع: ۲۲-۱۰ سانتی متر
گسترش: ۱۵-۷٫۵ سانتی متر
فصل گلدهی: اوایل تابستان-اواسط تابستان/ اوایل پاییز-اواسط پاییز
رنگ گل: قرمز، آبی، بنفش، سفید
رنگ شاخ و برگ: سبز-سبز تیره
مراقبت: متوسط تا دشوار
نور: آفتاب کامل+کمی سایه(گرمای شدید تابستان)
خاک: زهکشی خوب
فاصله کشت: ۳۰ سانتی متر
pH: اسیدی-خنثی
معرفی:

لوبلیا
لوبلیا گیاهی گلدار با نام رایج تنباکو هندی می باشد. جنس لوبلیا شامل ۴۱۵ گونه است که در درجه اول در مناطق گرمسیری تا معتدل گسترش یافته است اما تعدادی از گونه ها در مناطق معتدل خنک تر نیز پرورش یافته اند. لوبلیا دارای سابقه طولانی برای استفاده به عنوان درمان گیاهی آسم، برونشیت، ذات الریه و سرفه می باشد. از لحاظ تاریخی، بومیان آمریکایی از این گیاه برای درمان آسم استفاده می کردند و همچنین در قرن ۱۹ پزشکان آمریکایی از لوبلیا به عنوان گیاه تهوع آور برای استخراج سموم از بدن استفاده می کردند و به همین دلیل این گیاه به نام «علف هرز قی» نیز معروف است. در حال حاضر محققان به این نتیجه رسیده اند که لوبلیا دارای ماده ای به نام لوبلین می باشد که این ماده اثرات نیکوتین را کاهش داده و برای ترک سیگار مفید می باشد. استفاده از لوبلیا در دوزهای بالا ممکن است باعث عوارضی همچون خشکی دهان حالت تهوع شود به همین دلیل هرگز این گیاه را نباید بدون تجویز پزشک مصرف کرد.
مشخصات ظاهری
ساقه: کوتاه، زاویه ای، کرک دار، خشن
برگ: متناوب، ۵ سانتی متر
گل: لوله ای و دارای ۵ لوب، نامتقارن، دو جنسی
نگهداری:

لوبلیا
در طول دوره های گرم و خشک، گیاه باید به صورت مکرر آبیاری شود. این گیاه به طور معمول نیازمند یک منطقه با آفتاب کامل می باشد اما سایه جزئی را نیز تحمل می کند. لوبلیا ترجیح می دهد در خاک مرطوب و غنی رشد کند. به منظور تغذیه می توانید از کود مایع، یک بار در ماه و یا هر ۴ تا ۶ هفته یکبار استفاده کنید.
آبیاری: لوبلیا به شرایط خشکی حساس بوده و در مناطق و یا فصول گرم و خشک باید آبیاری منظمی داشته باشد، در غیر اینصورت خشکی مانع رشد گیاه می شود.
نور: اگرچه لوبلیا به نور کامل آفتاب نیازمند است شدت بالای آفتاب در روزهای بسیار گرم را نمی تواند تحمل کند و این گرمای زیاد می تواند باعث سوختگی برگ ها بشود.
خاک: تقریبا با انواع خاک ها سازگاری دارد اما خاک های قلیایی می تواند کمی مشکل ساز باشد. به عنوان کو می توانید از خاک برگ و یا کود شیمیایی با نسبت ۱۰-۱۰-۱۰ استفاده کنید.

دما: لوبلیا نسبت به زمستان های سرد و سخت مقاوم است. از نظر گرما هم قادر است تا دمای ۳۲ درجه سانتی گراد را تحمل کند و اگر دما از این مقدار بیشتر شد باید گیاه را به مکانی سایه منتقل کنید.
تکثیر:

لوبلیا
لوبلیا از طریق بذر تکثیر می شود. برای دوره ی رکود، بذرها باید یک دوره ی سه ماهه سرما ببینند که برای این منظور دمای ۷-۲ درجه سانتی گراد مناسب است. دمای جوانه زنی بذرها ۲۱ درجه سانتی گراد بوده و بعد از ۲۰-۱۵ روز بذرها جوانه می زنند. به عنوان بستر کشت می توانید از مخلوط خاک برگ و شن استفاده کنید. عمق کشت بذرها هرچه کمتر باشد بهتر است، در واقع بهتر است بذرها را بسیار سطحی کشت کنید زیرا نور عاملی بسیار موثر در جوانه زنی بذر لوبلیا می باشد. بذرهای این گیاه به شکل طبیعی و بعد از پایان فصل گلدهی روی زمین ریخته شده و دوره ی رکود خود را در زمستان همان سال طی میکند.
آفات و بیماری ها:
آفات: شته، کنه تارعنکبوتی، شپشک
بیماری ها: سفیدک سطحی، زنگ، لکه برگی
کاربرد:

لوبلیا
باغ، فضای سبز، دارویی، گلدانی

منبع : طراحان منظر

Save

آنتریوم

آنتریوم ( Anthurium )

آنتریوم ( Anthurium )

آنتریوم ( Anthurium )

آنتریوم

آنتریوم

نام فارسی  آنتریوم ( گلدم )
نام انگلیسی  Tailflower / Flamingo flower / Anthurium
نام علمی  Anthurium sp
خانواده Araceae

اطلاعات کلی :

آنتریوم
نام فارسی : گلدم ( آنتریوم )
نام فارسی رایج : آنتریوم
نوع : علفی ( که انواعی از آن ها وابسته به سایر گیاهان و انواعی مستقل هستند )
ارتفاع : میتواند تا حدود یک متر برسد
رنگ گل : قرمز ، صورتی ، آبی ، زرد ، سفید
نور : نور زیاد ولی غیر مستقیم
نیاز آبی : متوسط
نگهداری : متوسط
گل : صفحه ای رنگی و قلبی شکل با گل دم بلند در انتهای خود
برگ : مخملی و قلبی شکل به رنگ سبز تیره
میوه : به شکل دانه های ریزی بر روی گل دم گلهای گیاه
مقاومت : متوسط

معرفی :

آنتریوم

آنتریوم

گیاه آنتریوم بومی آمریکا است که از شمال مکزیک تا نواحی شمالی آرژانتین و قسمت هایی از جزایر کارائیب می باشد .
این گیاه دارای گل هایی قلبی شکل با رنگ های زیبای صورتی ، قرمز ، زرد یا سفید است که گلدمی بلند در انتهای گل معمولا به رنگ زرد دارند . همچنین این گیاه برگ هایی قلبی شکل به رنگ سبز تیره دارند .
این گیاه انواع گوناگونی دارند و بخاطر برگ ها و گل ها ی گوناگون و زیبای خود کاربرد زینتی بسیاری دارد .

ویژگی های ظاهری :

آنتریوم

گل : صفحه ی رنگی که به عنوان گل جلب نظر می نمایند در حقیقت براکت هایی رنگی و براق ( معمولا به رنگ های قرمز ، صورتی، آبی ، زرد ، سفید ) هستند که در اواخر بهار یا فصل تابستان ظاهر میشوند . دوام گل های آنتریوم زیاد ( حدود ۲ تا ۳ ماه ) می باشد.
از انتهای گل های آن دم زرد یا قرمز رنگی بیرون میاید .

آنتریوم

آنتریوم

آنتریوم

برگ : برگ هایی مخملی و زیبا و قلبی شکل دارند که رنگ آن ها سبز تیره اند .
انواعی از گیاه آنتریوم به خاطر برگ های زیبایشان ( نه گل هایشان ) کاربرد زینتی دارند.

آنتریوم

ساقه : دارای ساقه های علفی و سبز رنگ می باشد و برگ های زیبایی بر روی خود نگهداری میکنند . در اکثر انواع آن گل ها در انتهای شاخه های آن قرار دارند.

آنتریوم

آنتریوم

نگهداری :

آنتریوم

آنتریوم

نور :

این گیاه برای گلدهی به نور کافی ( اما غیر مستقیم ) نیاز دارد . نور مستقیم آفتاب ممکن است موجب ایجاد ناحیه های قهوه ای رنگ و سوختگی در برگ و مرگ آن شود . همچنین نور زیاد سبب کاهش رشد گیاه و مانع گلدهی آن خواهد شد .
بهترین مکان برای گیاه آنتریوم ، جای نزدیک به یک پنجره جنوبی و یا شرقی و یا هر مکان دیگری که پر نور و روشن است ، می باشد ( البته توجه شود از تابش مستقیم نور و مخصوصا در بعد از ظهر در امان باشد ) مخصوصا در بهار و تابستان و پاییز که نور مستقیم به آن ها آسیب میرساند و نور کم هم منجر به کاهش رشد و تعداد گل های این گیاه میشود .
در طول زمستان که اصولا میزان نور محیط کم است می توان در طی ساعات صبح آن را در معرض نور مستقیم آفتاب قرار دارد .
برخی از انواع آنتریوم به دلیل برگ های زینتی و زیبایشان ( نه گل هایشان ) مورد توجه قرار میگیرند که این نوع از آن ها نور کم محیط را بهتر تحمل میکنند .
دما :

دمای مناسب برای این گیاه در روز ۲۵ – ۳۲ درجه و در شب حدود ۲۱ – ۲۳ درجه است ( اصولا بین دمای شب و روز برای این گیاه باید ۱۰ درجه اختلاف باشد ) .
هر مقدار دمای محیط بالاتر باشد باید رطوبت را افزایش و فاصله دفعات آبیاری کاهش یابد . به دلیل تنظیم درست رطوبت برای گیاه در خانه توصیه میشود دمای محیط نگهداری این گیاه در خانه از ۲۶ درجه بیشتر نشود .
آبیاری :

این گیاه نیاز به خاک مرطوب دارد اما توجه کنید که نباید خاک آن غرقابی و خیس باشد بلکه باید همواره رطوبت آن حفظ شود .
معمولا زمان آبدهی به این گیاه وقتی است که سطح رویین خاک شروع به خشک شدن کرد و مقدار آبی که به آن میدهید باید به اندازه ای باشد که آب اضافی از منفذ زیرین گلدان خارج شود ( خروج آب اضافی از گلدان نمایانگر دادن مقدار آب کافی به گیاه است )
خاک :

به خاکی مرطوب با مواد ارگانیک زیاد نیاز دارد . توصیه میکنیم از خاکی با ترکیب از یک قسمت پیت موس + یک قسمت خاک برگ + یک قسمت پرلایت استفاده کنید ( به طور کلی خاکی سبک با مواد ارگانیک مناسب آن است )
توجه شود زمانی که ریشه های گیاه از گلدان خارج شده یا سطح خاک گلدان به علت رشد گیاه و یا آبیاری آن نشست کرده است ، باید گلدان را تعویض کنید .
کوددهی :

کودهایی با نصف قدرت ( ملایم ) مثلا فرمول ۱۰ – ۱۰ – ۱۰ را توصیه میکنیم . طبق نتایج بدست آمده از تجربیات پرورشدهندگان این گیاه ، کود هایی با نصف غلظت و حتی یک چهارم غلظت استفاده کنید و همچنین کودهایی با فسفر بیشتر ( در مقایسه با نیتروژن مانند فرمول ۱۵ – ۳۰ – ۱۵ و یا ۱۰ – ۲۰ – ۱۰ ) گیاه را به گلدهی تشویق میکنند ( البته باز هم تاکید میکنیم که کود را با نصف غلظت توصیه شده استفاده کنید ) .
کوددهی با غلظت هایی معمولی که برای سایر گیاهان استفاده میشود برای این گیاه بسیار مضر است و سبب زرد شدن برگ هایی که در قسمت پایین گیاه قرار دارند می شود همچنین سبب سوختگی نوک برگ ها میشود . اگر از آب با املاح بالا استفاده کنید به تدریج این لکه های سوختگی بزرگتر خواهند شد .
شما می توانید برای شستوشوی خاک و خروج املاح اضافی از آن ، موتی گیاه را با آب مقطر آبیاری کنید .
آفات و مشکلات :

شته ، تریپس و انواع شپشک ها را میتوان انواعی از آفات این گیاه نام برد . یکی دیگر از آفت های آن نوعی نماتد است که برگ های جوان گیاه را آلوده میکند و سبب رگه دار شدن سطح برگ ها میشود .
اگر شدت آلودگی گیاه زیاد شود میتواند برگ های گیاه را خشک کند و از بین ببرد .
از بیماری های این گیاه می توان مهمترین آن یعنی بیماری قارچی ریزوکتونیا ( Rhizoctinia ) را نام برد که در شرایط دما و رطوبت بالای محیط و خاکی با زهکشی نامناسب شیوع می یابد .
سوختگی باکتریایی منجر به تشکیل لکه های قهوه ای رنگ بر روی برگ ها می شود .
یکی دیگر از مشکلات این گیاه پژمردگی باکتریایی توسط باکتری Ralstonia Solanacearum است که سبب میشود ابتدا برگ ها زرد شوند و سپس نواحی رگبرگی قهوه ای یا برنزه شوند و ساقه ها پژمرده خواهند شد .

تکثیر :

آنتریوم
این گیاه را به روش های مختلفی میتوان تکثیر کرد :
۱ – بذر :

برای تکثیر این گیاه از طریق بذر باید از بذر رسیده استفاده شود . بذر بر روی گیاه در مدت ۶ – ۷ ماه میرسد .
برای جوانه زنی بهتر بذر ، باید پوشش بذر را برداشت که از طریق گذاشتن بذر ها ۳ الی ۴ روز در ظرف آب ۲۱ درجه به منظور خیس خوردن و نرم شدن پوشش بذر ، می توان این کار را انجام داد ( البته توجه شود که روزانه باید آب ظرف تعویض شود و آب تازه در آن بریزید ) .
بعد از آماده کردن بذر برای کاشتن ، حال باید بستر کاشت را محیا کرد . بستر کاشت میتواند مخلوطی از سه چهارم خزه اسفاگنوم + یک چهارم زغال چوب مخصوص آکواریوم باشد یا میتواند ترکیبی از پرلایت + کوکوپیت باشد .
برای کاشت بذر ها باید آن را بر روی سطح بستر کاشت قرار داد و با کف دست آن ها را به سطح خاک فشرد ( فرو رفتن بذر ها به عمق ۳ میلی متر در بستر کاشت کافی است ) . سپس باید آن ها را به صورت غبارپاشی آبیاری کرد . سپس گلدان ها را در مکان گرم با دمای ۲۶ – ۲۹ درجه سانتی گراد و پر نور و به دور از نور مستقیم آفتاب قرار دهید .

آنتریوم

بذر آنتریوم

آنتریوم

آنتریوم

آنتریوم
۲ – تقسیم بوته :

این کار را می توان زمان تعویض گلدان انجام داد . زمانی که گیاه را از گلدان خارج کردید با وسیله ای تیز توده ی ریشه به همراه برگسار متصل به آن به چند قسمت تقسیم کنید و هر قسمت را به عنوان گیاهی مستقل در گلدان کاشت و پرورش داد .

۳ – قلمه گیری :

این روش را در همه ی فصول سال به جز در زمستان می توان به کار برد . در این روش باید قلمه ها به طول حدود ۱۰ – ۱۵ سانتی متر ترجیحا از قسمت های پایین ساقه تهیه کرد . سپس آن قلمه ها را در بستری مناسب کشت داد . بستر کشت مناسب برای قلمه ها مخلوطی از خاک برگ + پیت موس و یا شنی + پیت موس ( و یا مخلوط های دیگری که سبک هستند و رطوبت خود را به خوبی حفظ میکنند ) است . دمای مناسب برای کشت قلمه ها در حدود ۲۲ – ۲۴ درجه سانتی گراد است .
توجه شود  که رشد ریشه های قلمه وابسته به رطوبت دائمی است پس باید همواره بستر کاشت آن را مرطوب نگه داشت . برای این منظور برخی آن ها را در آب نگهداری می کنند و سپس به بستر کاشت منتقل میکنند .

۴ – پاجوش :

جدا کردن پاجوش ها روش دیگری برای تکثیر آن ها می باشد . پاجوشی که ۳ – ۴ برگ داشته باشد آماده است از گیاه مادری جدا شده و آن را به عنوان گیاه مستقل پرورش داد .

 کاربرد :

آنتریوم

آنتریوم

گیاه آنتریوم به علت انواع مختلف زیبایی های بسیاری دارد و دارای کاربرد زینتی خوبی است .
انواعی از آن به خاطر برگهای زیبایش و انواعی به خاطر گل های بی نظیرش در گل فروشی ها به عنوان دسته گل و یا در گلدان های منازل و باغچه ها مورد استفاده قرار میگیرد .

آنتریوم
مباحث اضافی :
پس از اتمام دوران گلدهی در زمستان اقدام به تعویض گلدان نمایید ، دقت کنید که در هر حال گلدان باید دارای زهکشی مناسب باشد .
بهتر است برگ های آن را تمیز کنید ، برای اینکار می توانید از پارچه یا اسفنج مرطوب استفاده نمایید . اگر نیاز بود مواد براق کننده شیمیایی استفاده کنید فقط یک بار در ماه حق استفاده از آن دارید .
اگر سطح برگ ها مملوء از تار عنکبوت شد عامل آن کنه ریز قرمز است که با پارچه و یا اسفنج مرطوب برگ ها را تمیز و با سم کنه کش طبق دستور سم پاشی کرده تا علایم برطرف گردند ( تامین رطوبت در کاهش آفت موثر است ) .

منبع : طراحان منظر

 

گل میخک (Carnation)

گل میخک (Carnation)

گل میخک (Carnation)

گل میخک

گل میخک

نام فارسی میخک
نام انگلیسی Carnation
نام علمی Dianthus
 خانواده   CARYOPHYLLACEAE

اطلاعات کلی :

نام فارسی : میخک

نام رایج فارسی : میخک

نوع:  بسته به نوع آن یکساله و چندساله دارد

خانواده:  CARYOPHYLLACEAE

ارتفاع:  معمولا ۴۰ تا ۴۶سانتی متر

گسترش:  بستگی به نوع آن دارد

رنگ گل:  قرمز، سفید، صورتی، بنفش و …

نور:  آفتاب کامل

نیاز آبی:  متوسط

نگهداری:  متوسط

گل:  معطر

برگ:  باریک، ساده و بدون دندانه

معرفی

گل میخک

گل میخک

carnations بومی اروپا و آسیاست و تاریخ این گیاه به زمان یونان و روم باستان برمیگردد و نام علمی آن(Dianthus) هم ریشه ی یونانی دارد که در آن “dios” به معنی خدا و “anthos” به معنی گل است. بیش از ۳۰۰ گونه از این گیاه وجود دارد و از میان انواع مختلف این گیاه سه گونه بسیار شایع هستند که شامل میخک سالانه (annual carnations)، border carnation و میخک های دائمی (perpetual-flowering). دلیل دیگری که باعث مشهور شدن این گل شده است رنگ های متفاوت آن است که هر کدام معانی مختلفی دارند برای مثال میخک صورتی به معنی عشق مادر است و رنگ قرمز روشن آن به معنی تحسین شخص است و رنگ های دیگر و معانی دیگر. بنابراین قبل از هدیه دادن این گل به شخصی به نوع آن و معنی آن توجه کنید!!!

ویژگی های ظاهری

گل میخک

گل میخک

برگ : برگ های میخک باریک و بلند هستند و ارتفاع آن ها به ۱۵ سانتی متر میرسد و در رنگ های سبز و خاکستری مایل به آبی و بنفش دیده می شوند.

گل میخک

گل میخک

گل : میخگ گیاهی است که دارای خصوصیات جنس نر و ماده است یعنی درواقع گیاهی دو جنسه به شمار می آید و به راحتی گل می دهند. پرچم در میخک می تواند در یک یا دو حلقه واقع شود در تعداد برابر یا دوبرابر تعداد گلبرگ ها می تواند وجود داشته باشد. قطر گل ها به ۳ تا ۵ سانتی متر می رسد. گلبرگ ها دارای لبه های دندانه دار هستند. فصل گلدهی در تابستان می باشد.

گل میخک

گل میخک

ساقه: محل اتصال برگ ها به ساقه ی میخک متورم است و درواقع همان گره (node) است و گل ها به صورت منفرد در انتهای ساقه ها قرار می گیرند.

نگهداری

گل میخک

نور: در روز حداقل به ۴ یا ۵ ساعت نور کامل آفتاب نیاز دارد اما توجه کنید که نباید مستقیم در برابر نور و حرارت قرار بگیرد.

گل میخک

آبیاری : از آبیاری بیش از اندازه جلوگیری کنید زیرا آبیاری زیاد باعث می شود شاخ و برگ آن زرد شود. معمولا آبیاری هفتگی برای این گیاه کافی است مگر این که آب و هوا بسیار خشک باشد.

گل میخک

گل میخک

خاک: میخک ها خاک های غنی و به خوبی زهکشی و خنثی و یا به مقدار کمی قلیایی را ترجیح می دهند و خاک بهتر است که لومی شنی باشد و خاک مناسب آن شامل ۱۰ درصد رس، ۴۰ درصد ماسه و ۵۰ درصد پیت است.

گل میخک

کوددهی : برای تشویق به رشد از کود ۲۰-۱۰-۲۰ استفاده کنید. قبل از کاشت در حدود ۵ تا ۷٫۵ سانتی متر از مواد آلی مثل کمپوستی که به خوبی پوسیده شده یا کود چند ساله استفاده کنید و آن را به حداقل ۲۰ سانتی متری از سطح خاک اضافه کنید مخصوصا در مکان هایی که خاک رسی است یا باروری خاک کم است برای افزایش توان گیاه اضافه کنید.

گل میخک

آفات و مشکلات : میخک مشکلات کمی از نظر آفات و حشرات دارد اما اگر مشکلی پیش آمد درمان اولیه را با مواد آلی یا شیمیایی دافع حشرات شروع کنید و از قارچ کش های مناسب استفاده کنید. شته ها، کنه ی سیکلامن، کرم هایی که از شاخ و برگ تغذیه می کنند و کنه های عنکبوتی حشرات مشکل آفرین برای این گیاه هستند و بیماری هایی مثل سوختگی آلترناریا، پوسیدگی ریشه آرمیلاریا، پژمردگی باکتریایی و کپک پرزدار میتوانند مشکل ساز باشند.

تکثیر :

گل میخک

از طریق دانه: در اوایل بهار بذر هارا بکارید. برای گرفتن بهترین نتیجه اطمینان حاصل کنید که خاک محل بیش از اندازه خیس نباشد سپس بین بذر ها ۳۰ سانتی متر فاصله ایجاد کنید و روی آن ها ۶ سانتی متر خاک بریزید و گاهی اوقات دانه هارا مرطوب کنید. دانه ها باید طی دو یا سه هفته جوانه بزنند.

قلمه زدن: بخش هایی را از ساقه یک میخک سالم برش دهید، هر کدام از این بخش ها باید دو تا سه تا برگ داشته باشند. سریعا ساقه را از زیر برجستگی برگ قطع کنید سپس برگ ها را از نیمه ی پایین بخش های ساقه حذف کنید. یک ظرف کاشت را پر از شن و ماسه ی بزرگ کنید سپس آن را به طور کامل مرطوب کنید و این عمل را برای ساقه های دیگر جدا شده نیز انجام دهید. یک دوم تا یک سوم از ساقه را در ماسه فرو کنید و هر برگی که با ماسه در تماس است را حذف کنید. گلدان را در محلی قرار دهید که نور افتاب کامل اما غیر مستقیم به آن برسد و هر روز ماسه را مرطوب نگه دارید. یک ماه بعد زمانی که گیاه ریشه زد با استفاده از یک بیلچه باغبانی خاک را نرم کنید.

با تقسیم: اطراف میخکی که به صورت دسته ای وجود دارد را حفر کنید و آن را با ریشه و با دقت بیرون بیاورید و قسمت های مختلف را از هم جدا کنید و هر کدام را در جایی بکارید و آبیاری کنید.

کاربرد:

گل میخک

در حاشیه ها در باغ ها و فضا های سبز و در باغ های سنگی کاربرد دارد.

مباحث اضافی :

گل میخک

به منظور ترویج گلدهی در گیاه، گل های پژمرده باید به سرعت حذف شوند. این گیاهان در آب و هوای خنک بهتر رشد می کنند و این گیاهان در تمامی زمانها نیاز به گردش هوای مناسب در اطراف ریشه هایشان دارند و همچنین باید از هرگونه رطوبت طولانی مدت دور باشند.

منبع : طراحان منظر

گل لادن (Garden Nasturtium)

گل لادن GARDEN NASTURTIUM

گل لادن GARDEN NASTURTIUM

nasturtians

 

 نام فارسی   لادن
 نام انگلیسی   GARDEN NASTURTIUM
 نام علمی   TROPAEOLUM MAJUS
 خانواده  TROPAEOLACEAE  – تروپائولاسه

اطلاعات کلی :

نام فارسی : لادن

نام فارسی رایج : لادن (بیشتر بخش‌های این گیاه به ویژه برگ هایش طعم شاهی می دهد از این رو به آن شاهی هندی هم می گویند)

نوع : علفی

خانواده : تروپائولاسه TROPAEOLACEAE

ارتفاع : ۱۵ سانتی متر تا ۳۰ سانتی متز

گسترش : ۱۵ سانتی متر تا ۳۰ سانتی متز.

رنگ برگ : زرد تا نارنجی و به قرمز متفاوت است که اغلب تیره تر در قاعده از گلبرگ میباشند.

نور : آفتابی تا نیمه سایه

نیاز آبی : رطوبت متوسط

گل : قرمز در تابستان و پاییز

برگ :  برگ گرد تا سپری شکل

میوه : میوه شیزوکارپ آن ۲ سانتی متر پهنا دارد و از سه بخش تشکیل شده و هر بخش دارای یک بذر منفرد بزرگ به طول ۱ تا ۱٫۵ سانتی متر می باشد .

مقاومت : گل لادن نسبتاً به سرما مقاوم است.

معرفی: 

The yellow, red and orange nasturtium flowers attract butterflies to this cascading vine. (Photo by MSU Extension Service/Gary Bachman)

مبدا آن آمریکا جنوبی و مرکزی می باشد.گیاهی پر رشد است و نیاز به مراقبت زیادی ندارد .اغلب یک ساله است اما گاهی هم چند ساله است.گیاهی ست گاها بالا رونده یا نیمه بالا رونده،پاکوتاه یا پا بلند که به وسیلع دمبرگ خود به دور گیاهان دیگر می پیچد.گاهاٌ ابلق است گاهی گل پر پر است به رنگ های زرد ،نارنجی تا قرمز .

برگ و گلهای، گل لادن خاصیت ضد اسکوربوت دارد و همچنین خواصی چون : تصفیه خون ، رفع بیماریهای نزله ای دستگاه تنفسی ، برونشیت های مزمن و اخلاط خونی دارد . همچنین اثراتی چون باز کردن مجراهای شریانی قلب ، درمان ْنژین تقویت موی سر و پیاز مو و رفع ریزش مو برای آن بر شمرده اند .

ویژگی های ظاهری

برگ : دارای برگ های بزرگ، تقریبا دایره ای شکل، به قطر ۳ تا ۱۵ سانتی متر، به رنگ سبز مایل به زرد در بالا، با دمبرگ ۵ تا ۳۰ سانتی متری که در نزدیکی وسط برگ با رگه های متعدد و لبه های لوب دار میباشد. دارای برگ های بزرگ، تقریبا دایره ای شکل، به قطر ۳ تا ۱۵ سانتی متر، به رنگ سبز مایل به زرد در بالا، با دمبرگ ۵ تا ۳۰ سانتی متری که در نزدیکی وسط برگ با رگه های متعدد و لبه های لوب دار میباشد .

Starr_070906-8820_Tropaeolum_majus

گل : گل آن ۲٫۵ تا ۶ سانتی متر قطر ، با پنج گلبرگ و هشت پرچم و اسپور ۲٫۵ تا ۳ سانتی متر است و رنگ آن زرد تا نارنجی و به قرمز متفاوت است که اغلب تیره تر در قاعده از گلبرگ میباشند .

Tropaeolum_majus_04

ساقه : در برخی از انواع گل لادن تا حدودی آبدار هستند و در برخی نیز دارای ریشه های غده ای می باشند .

TPLMJ-Tropaeolum_majus_Leaves3_[7570]

نگهداری : 

گل لادن  را می توان در گلدان یا باغچه نگهداری کرد ،در صورتی که نوع بالا رونده ی ان باشد باید برای آن قیم گذاشته شود .این گیاه در مناطق جنوبی ایران به عنوان گل بهاره یا زمستانه کاشته می شود. کشت آن در پاییز و نگهداری آن در گلخانه باعث می شود در زمستان گل بدهد و همچنین برای بهار پر از گل باشد. البته اگر در هوای آزاد کاشته شود در تمام فصول قادر به گلدهی خواهد بود.

نور :  آفتاب دوست است اما تحمل آفتاب خشک و سوزان را ندارد و بهتر است در نور تقریبا غیر مستقیم آفتاب قرار گیرد .

آبیاری : آبیاری خیلی زیاد باعث می شود فقط برگ هایش زیاد شود و مانع گلدهی آن می شود ،آبیاری کم هم باعث کاهش گلدهی آن و کمرنگ شدن ساقه و زرد شدن برگ ها می شود.وقتی یک سانتی متر بالای خاک آن خشک شد آن را آبیاری کنید .

خاک : خاک باید دارای زهکش مناسب باشد و برای گلدهی زیاد باید نسبتا خشک باشد.

کوددهی :  خاک قوی و حاصلخیز باعث می شود فقط برگهایش رشد کند .این گیاه در خاکی که فقر مواد غذایی دارد هم گل می دهد .پس بهتر است به خاک آن خاک برگ یا کود دامی اضافه نکنید .از کو هایی که کارخانه ای استفاده کنید که میزان بیشتری فسفر نسبت به نیتروژن دارند .هنگام افزودن کود یک چهارم میزان توصیه شده را به خاک اضافه کنید.

آفات و مشکلات : هزارپا ، سوسک ککی ،شته سیاه ، مگس سفید .در صورت نامناسب بودن زهکش و زیاد بودن سایه احتمال سفیدک پودری و لکه برگی افزایش می یابد.

Bemisia_argentifolii_5194038

تکثیر :

گل لادن با بذر و قلمه قابل افزایش است .بذر آن درشت و تقریبا اندازه یک نخود است . باید در خرداد ماه و در هوای آزاد کاشت .این گیاه به جا به جایی حساس است بنابراین کمتر به صورت نشایی کاشته می شود . در مناطق سرد در اواخر زمستان در گلدان کاشته می شود و سپس در شرایط مناسب آب و هوا می توان آ را با خاک اطرافش به زمین منتقل کرد.

Nasturtium-Seeds

رقم های پرُ پر ان را می توان با قلمه کاشت به این صورت که یک ساخه سفت را انتخاب کرده و برگ های آن به جز دو برگ بالایی را جدا می کنند و آن را در آب قرار می دهند و در نور آفتاب قرار مب دهند تا ریشه دهد .سپس آن را به گلدان یا زمین منتقل می کنند .

کاربرد :

گل لادن از گلهای بسیار زیبا می باشد که دو نوع رونده و پیچنده و پا کوتاه دارد. از نوع اول در کاشت و تزیین حاشیه آلاچیق و سر درهای ورودی و باغچه های کنار استخر می کارند زیرا پوشش خوب و گلهای زیبای آن زیبائی کناره ها را دو چندان می نماید. از نوع دوم در خط دوم کاشت وحاشیه های تپه های گل استفاده می نمایند.

8796411002910

گل پنستمون PENSTEMON ISOPHYLLUS

گل پنستمون PENSTEMON ISOPHYLLUS

گل پنستمون PENSTEMON ISOPHYLLUS

گل پنستمون

گل پنستمون

نام فارسی پنستمون
نام انگلیسی beard tongue
نام علمی PENSTEMON ISOPHYLLUS
خانواده بارهنگ – Plantaginaceae

گل پنستمون
نام فارسی:پنستمون
نوع گیاه:چندساله
خانواده: بارهنگ – Plantaginaceae
ارتفاع:تا بیش از یک متر
رنگ گل:سفید،صورتی،بنفش،ارغوانی
نور:آفتاب کامل
نیاز آبی:کم
نگهداری:کم تا متوسط
گل:زینتی
برگ:نیزه ای شکل

معرفی

گل پنستمون

گل پنستمون گیاهی چندساله است که اغلب به صورت دوساله پرورش داده می شود.منشا این گیاه آمریکای شمالی است.این گیاه بسیار شبیه به گل انگشتانه ای می باشد و تنها اختلاف آن ها در نحوه قرار گرفتن گل های آن هاست.در گل انگشتانه ای گل ها به تدریج در انتها کوچک می شوند و شاخه گلدهنده کم و بیش مخروطی شکل است در حالی که در گیاه پنستمون گل ها در پایین و بالای شاخه گلدهنده یکسان می باشند.این گیاه که معمولا به عنوان یک گیاه زینتی تکثیر میشود یک گیاه با رشد آهسته در ماه های زمستان و متوسط در بهار و تابستان است.این گیاه به طور گسترده در تپه های خشک وهمچنین محدوده ساحل یافت میشوند.

ویژگیهای ظاهری

گل پنستمون

برگ:برگ های گیاه پنستمون نیزه ای شکل هستند.این برگ ها ممکن است بدون دمبرگ یا دارای دمبرگ باشند و به صورت متقابل یا فراهم و گاهی متناوب روی شاخساره قرار می گیرند.برگ ها ممکن است نزدیک به ۱۰ سانتیمتر طول داشته باشند.

گل پنستمون

گل:گل های گیاه پنستمون لوله ای تا قیفی و یا زنگوله ای شکل هستند.گل ها دارای دو لب هستند که لب بالایی به طور معمول دو قسمتی و لب پایینی سه قسمتی است و به صورت خوشه ای یا سنبله ای به رنگ سفید،صورتی،بنفش یا ارغوانی روی گیاه ظاهر می شوند.گل ها ممکن است تا چهار سانتیمتر طول داشته باشند.
پنستمون با کاشت بذر در پاییز از اواخر بهار تا اواخر پاییز گل می دهد.

ساقه:این گیاه چند ساله در تولید ساقه راست قوی است و به راحتی بیش از یک متر در ارتفاع رشد میکند.

نگهداری

گل پنستمون

نور:گل پنستمون به نور نسبتا زیاد و محل آفتابی نیاز دارد.بنابراین گلدان این گیاه را پشت پنجره های آفتاب گیر در ضلع جنوبی و یا شرقی آپارتمان قرار دهید.

آبیاری:این گیاه نیاز آبی کمی دارد بنابراین نباید زیاد آبیاری شود.
گلدان این گیاه را در تابستان هفته ای یک بار و در زمستان هر پانزده روز یک بار آبیاری کنید و در فواصل بین آبیاری ها اجازه دهید سطح خاک خشک شود.

گل پنستمون

خاک:این گیاه به خاک حاصلخیز با زهکشی خوب و مناسب نیازمند است.برای جلوگیری از آسیب ناشی از سرما در مناطق سرد باید در زمستان با خاکپوش پوشانده شود.خاک قلیایی و خاک رس با اسیدیته حدود ۶ تا ۷٫۵ برای آن پیشنهاد می شود.خاک مناسب برای رشد و پرورش این گیاه مخلوطی از دو قسمت خاکبرگ کاملا پوسیده، یک قسمت خاک باغچه و کمی ماسه است.

تکثیر

گل پنستمون

گیاه پنستمون با روش های کاشت بذر،تقسیم بوته و قلمه قابل(تهیه قلمه چوب نرم از ساقه هایی که گل نمی دهند) تکثیر و افزایش است.بذر آن اواخر تابستان کاشته شده و نشای آن در پاییز به زمین اصلی منتقل می شود که بدین طریق در تابستان سال بعد به گل خواهد رفت.

کاربرد

گل پنستمون

گل پنستمون

به عنوان گیاه تزیینی در گلدان و باغچه از این گیاه استفاده می شود.

مباحث اضافی

گل پنستمون

این گیاه بسته به نوع گونه ،در مقابل سرما مقاوم یا نیمه مقاوم است.

برای حفظ قدرت گیاه در آخر فصل قسمت هوایی باید حذف شود.

دامنه عمر گیاه پنستمون میتواند تا حدود (۳۰ سال) باشد.

درجه حرارت متوسط محیط در فصول سرد و گرم سال در محدوده ۵ تا ۲۵ در جه سانتیگراد می باشد.

این گیاه در مناطق با شرایط بومی خود بسیار پایدار است و تقریباً هیچ نیازی به نگهداری و رسیدگی مخصوص ندارد.

منبع : طراحان منظر

درختان بام سبز

درختان بام سبز

   درختان بام سبز

        درختان بام سبز

درختان بام سبز

به تازگی روف گاردن یا بام سبز به تازگی رشد خوبی داشته .استفاده ار بام سبز یا روفگاردن در از خانه های ویلایی و برزگ فراتر رفته و به تازگی در مکان های عمومی رستوران ها و مراکز تجاری به فضای سبز مانند روف گاردن گرایش بیشتری هست . موارد استفاده از از بام سبز زمانی که ساختمان ها باز سازی شده و محاسبان سازه تلفیق اهداف عملکردی را انتخاب می نمایند.پشت بام هایی نظیرپشت بام های پارکینگ ها نیز به مکانی تفریحی مشابه پارک ها جهت صرف غذای کارمندان آن مجموعه تبدیل شده است و اینگونه فضای موجود پشت بام به صورت مفید مورد استفاده قرار می گیرد.

انتخاب درختان بام سبز

درختان بام سبز
اول باید از میزان باری که سقف تحمل می کند شروع کنیم زیرا این عامل مهم ترین عامل بازدارنده اجرای بام سبز می باشد.برای کاشت درختان بام سبز بایستی بر اساس باری که سقف تحمل می نماید برنامه ریزی کنیم اما در ساختمان های جدید امکانات بیشتری در دسترس داشته چرا که سازه ها می توانند بر اساس محل کاشت گیاه برروی بام و نوع گیاه محاسبه شوند.

همچنین باری که سازه تحمل می نماید بایستی از وزن درختانی که کاشته می شوند بیشترباشد تا صدماتی به سقف سازه وارد نیاید ومحاسبان سازه باید وزن درختان بالغ رادرمحاسبات خود لحاظ نمایند.پس به گفته محاسبان سازه می توان نتیجه گرفت درختانی که مجموعه بار وارده آنها کمتر از ۱۰۰۰ کیلوگرم به متر مربع باشد را می توان برروی باغ بام ها کاشت.

درختان بام سبز
زمانی که تمامی کار های فنی درست شد ، درختان خیلی زیادی هست که می توانند در روف گاردن ها یل بام سبز استفاده کرد. انتخاب درخت مناسب عامل مناسبی در داشتن یک بام سبز خوب می باشد. اول اندازه و میزان حساسیت درخت به باد می باشد. درختان که شاخ وبرگ زیادی دارند وهم چنین ریشه بهم پیوسته و جمع و جور دارند،بهترین انتخاب برای بام سبز می باشد،درختان کوچک می توانند به وسیله یک شبکه بندی تقویت کننده زیر زمینی محافظت شوند.

هر چه قدر وسعت باغ بام بیشتر باشد عامل باد از اهمیت بیشتری برخوردار است.در باغ بام ها با ارتفاع بالا و هم چنین باغ بام هایی در سطح زمین که نسبت به باد وچرخش شاخ و برگ ها حساس تر هستند.باید از انتخاب درختانی که نسبت به شکست شاخه ها حساس تر هستند و درختانی که در خشکی و کم آبی دچار شته و یا خزه می شوند اجتناب به عمل آورید.

خوشبختانه درختان زیادی جهت کاشت برروی بام وجود دارد، بعنوان مثال درخت چند تنه نه تنها مرسوم بوده بلکه بسیار مناسب جهت کاشت برروی بام میباشند. همچنین درختان تزئینی قیچی خورده نیز انتخاب خوبی بوده چرا که بطور مداوم هرس شده و یک شکل و نسبتا کوتاه می باشند.

بدیهی است انواع درختان جهت کاشت برروی بام مناسب میباشند اما تجربه ثابت کرده است که کاشت درختان برگ خاکستری برروی بام گزینه بسیار مناسبی می باشد. این درختان مقاومت بسیار بالایی در برابر گرما ،خشکسالی و باد داشته وتنوع این نوع درختان نیز زیاد می باشد.

نام برخی گیاهان که به عنوان درختان بام سبز مناسب هستند:

درختان بام سبز
Actinidia کیوی (درختچه ای بالا رونده- استفاده زینتی دارد و از میوه آن نیز استفاده می گردد)
Trifoliata شبدر
Aristolochia چپقک خزری- رودباری- زاگرسی
Compsis پیچ اناری (بومی شمال آمریکاو ژاپن و چین)
Celastru شمشاد
Clematis گیاهی چوبی و بالا رونده (شش گونه دارد از جمله سرخ – بنفش – لاجوردی)
Cotoneaster شیرخشت ۱۶ گونه درختچه ای دارد (مازندرانی – فیروزکوهی – تاجیک – کرمانی- برگ ساده- لرستانی- زاگرسی-سیاه- سکه ای- خراسانی- مومی- هرمزی- ترکمنی و…)
Fortuynia شب بو (در مناطق بیابانی هم می روید)
Hedra پاپیتال ، گونه ها و فرم های اصلاح شده زیادی از آن نیز امروزه در پارک ها- حیاط منازل و باغ های گیاه شناسی کاشته شده است (ساقه رونده دارد و بسیار بردبار و سایه پسند است)
Homulus رازک ، یک گونه علفی بالا رونده است که درشمال ایران و جنگل های ارسباران می روید.
Lonicera پیچ امین الدوله، پلاخور- شونگ- شن – گل های زیبا و معطر دارد
Parthenocissus موچسب ، درختچه ای بالا رونده و همیشه سبز- انگور- مو – تاک، درختچه ای بالا رونده و میوه دار(گونه ای به نام Vitisberlandieri دارد)

Polygonum auberti بند واش – علف هفت بند ، ۳۵ گونه علفی یا بوته ای یک ساله یا چند ساله
Pyracantha شیر خشتی، در ایران یک گونه گیاه درختچه ای خودرو دارد.گیاهی است زینتی
Wisteria گلیسین، درختچه ای است بالا رونده با گل های خوشه ای بنفش یا آبی بسیار زیبا

منبع : طراحان منظر

گل جاوید (Straw flower)

گل جاوید (Straw flower)

گل جاوید (Straw flower)

گل جاوید

گل جاوید

نام فارسی

گل جاوید
نام انگلیسی Straw flower/Everlasting flower
نام علمی Helichrysum bracteatum
خانواده Asteraceae

گل جاوید

اطلاعات کلی :

نام فارسی اصیل: گل جاوید

نام رایج فارسی :گل جاوید

نوع:  یکساله علفی

خانواده :Asteraceae

ارتفاع: ۶۰-۱۰۰ سانتی متر

گسترش:  ۲۰-۴۵ سانتی متر

رنگ گل: زرد،نارنجی،قرمز،سفید،صورتی

نور:  آفتاب پسند

نیاز آبی:  کم

نگهداری: کم

گل:  انفرادی

برگ:  کرک دار

مقاومت: زیاد

گل جاوید

معرفی

Straw flowers را با نام دیگر erverlasting flowers نیز می شناسند که به معنای گل ابدی یا جاوید است که به دلیل توان بالای تحمل خشکی این نام را گرفته است.این گیاه از اواخر بهار تا اوایل پاییز گل می دهد.گل های آن از بهترین گل های خشک محسوب می شود و در تهیه سبد های گل از آن استفاده می شود.

گل جاوید

ویژگی های ظاهری

گل جاوید

برگ: طول برگ ها ۵/۱-۱۰ سانتی متر و عرض آنها ۵/۰-۲ سانتیمتر است که با کرک پوشیده شده اند.

PicsArt_08-02-03.10.06

گل : گل ها انفرادی و در انتهای ساقه ایجاد می شوند.قطر گل ها۳-۸ سانتی متر می باشد.

گل جاوید

ساقه: ساقه های این گیاه سبز است و دارای کرک های نرم می باشد.

نگهداری

گل جاوید

نور: گیاه گل جاوید آفتاب پسند بوده و به مکانی دارای ۶-۸ ساعت نور مستقیم آفتاب نیاز دارد.

گل جاوید

آبیاری :تنها شرط اصلی برای رشد گل جاوید آبیاری اندک است.اگرچه این گیاه به خاک خشک نیاز دارد اما خشکی زیاد را هم نمی تواند تحمل کند.زمانی که گل های جوان را به فضای آزاد منتقل می کنند باید تمام ریشه را در خاک قرار دهند در غیراین صورت گیاه به درستی رشد نمی کند و حتی ممکن است بمیرد.بنابراین شما می توانید گیاه خود را یک بار در هفته آبیاری کنید اما اگر هوا خیلی گرم و مرطوب بود آبیاری را به دو یا سه بار در هفته برسانید.

گل جاوید

خاک: این گیاه به خاک حساس نبوده و می تواند به راحتی رشد کند.اما خاک مناسب آن مخلوط هوموس و ماسه و بارور کننده های آلی و دارای زهکشی خوب است.PH مناسب خاک ۵/۶ است.

گل جاوید

کوددهی: گل جاوید خاک هایی که از نظر مواد غذایی فقیر هستند به خوبی تحمل می کند.اما شما می توانید ماهی یک بار کود ۱۰-۱۰-۱۰ را در پایه گیاه بریزید تا گیاه تغذیه شود.

گل جاوید

آفات و مشکلات: این گیاه مستعد ابتلا به کپک و سایر بیماری ها می باشد.آفاتی مانند کنه،شته و شپشک می توانند این گیاه را تحت تاثیر قرار دهند.برای جلوگیری از کپک زدن نباید زیاد به گیاه آب بدهید.همچنین می توانید برای کنترل آفات و قارچ ها از قارچ کش های آلی و آفت کش ها استفاده نمایید.همچنین ممکن است تحت حمله حشرات قرار بگیرد که می توان از مواد دافع حشرات آلی و یا شیمیایی استفاده نمود.

همچنین ویروس زردی مینا می تواند گیاه را تحت تاثیر قرار دهد.این بیماری بیشتر در مناطق دارای آلودگی زنجرک که در آن حشرات به عنوان یک ناقل عمل می کنند دیده می شود.گیاهان تحت تاثیر این بیماری برگ هایشان زرد و رشدشان ناقص می شود.

نماتدها نیز می توانند بر روی ریشه گره ایجاد کنند که رشد را ضعیف می کند.

گل جاوید

تکثیر :

گل جاوید هم از طریق بذر و هم از طریق قلمه چوب نرم قابل تکثیر است.

بذر:

بذر را ممکن است داخل خانه و یا در فضای آزاد کشت کنند.برای کشت درداخل خانه ،حدود۶-۸ هفته قبل از آخرین تاریخ سرما بذر ها را می پاشند.دانه ها نباید پوشیده شوند چون برای رشد به روشنایی نیاز دارند.سپس بذر ها را روزانه یک یا دوبار با آب گرم مرطوب کنید و ظرف را در مکان گرم و آفتابی قرار دهید.جوانه زنی در ۷-۱۰ روز در دمای ۲۰ درجه سلسیوس صورت می گیرد.هنگامی که جوانه رشد کرد و طول آن ها به چند سانتی متر رسید آن ها را به خارج از منزل منتقل کنید.

برای کشت بذر در فضای آزاد،در فصل بهار که خاک نهایتا تا ۱۲ درجه سلسیوس گرم می شود ،بذرها را به طور مستقیم در باغ خود بکارید.بذر هارادر عمق ۷ سانتی متری با فاصله ۲۲-۴۵ سانتی متر بسته به نوع بکارید.

قلمه:

قلمه ساقه نرم آن به طول ۱۵-۲۰ سانتی متر را در خاک بکارید تا تولید ریشه کند.

گل جاوید

کاربرد : گل جاوید را به صورت وارونه خشک می کنند و در دکوراسیون و سبد گل و مصارف زینتی از آن استفاده می کنند.

گل جاوید

نویسنده: ندا جوادی

منبع: طراحان منظر