درخت پر

درخت پر (Euroasian smock bush)

درخت پر  (Euroasian smock bush)

درخت پر  (Euroasian smock bush)

درخت پر

نام فارسی درخت پر
نام انگلیسی Euroasian smock bush
نام علمی (Cotinus coggygria (syn.rhus cotinus
خانواده Anacardiaceae

اطلاعات کلی :

نام فارسی :  درخت پر

نوع:  درخت خزان دار

خانواده:  Anacardiaceae

ارتفاع:  ۴٫۵ متر

گسترش:  ۴٫۵ متر

رنگ گل:  صورتی دودی، زرد

نور:  کاملا افتابی

نیاز آبی:  کم

نگهداری:  متوسط

گل: پانیکول

برگ:  گرد سبز-ارغوانی

میوه: شفت

مقاومت :  مقاوم به شرایط گرم و خشک

معرفی

درخت پر

درخت پر بومی نواحی جنوبی اروپا ،شرق آسیا تا چین است.این درخت مقاومت به سرمای خوبی دارد.این درخت خزاندار در مناطق دارای زمستان سرد رنگ پاییزه برگ ها جالب می شود.گونه های معروف آن Daydream , Grace, Nordline , Royal purple   می باشد.به شرایط گرم و خشک هم مقاوم است.

این گیاه در انگلستان بسیار محبوب میباشد و جایزه سلطنتی انجمن باغبانی انگلستان را نیز از آن خود کرده است.

ویژگی های ظاهری

برگ : برگ های تک ،متناوب ،تخم مرغی یا گرد که به رنگ سبز هستند و گاه قرمز-ارغوانی هم می شوند.

درخت پر

درخت پر

گل : گل آذین خوشه ای – پانیکولی مرکب دارد که تقریبا ۱۵ تا ۲۰ سانتی متر طول دارند.

گل های اصلی آن ریز هستند و گل های زیبای آن مربوط به موهای پشمین – صورتی دودی رنگ،زرد- گل های عقیم است .زمان گل دهی آن اواسط بهار آغاز می شود و تا زمان خزان کردن گیاه ادامه دارد.

درخت پر

نگهداری

نور : درخت پر محل های کاملا آفتابی را می پسندد. باید روزانه حداقل ۶ ساعت نور دریافت کند. نور کم باعث ایجاد ضعف در گیاه می شود.

آبیاری : این گیاه به خشکی مقاوم است و نیاز به آبیاری زیادی ندارد اما در دوره جوانی به دلیل تقویت گسترش رشه و شاخه ها بیشتر از زمان بلوغ به آبیاری نیاز دارد.توجه داشته باشید که به دلیل مقاوم بودن آن به خشکی نباید مدت طولانی به درخت خشکی بدهید.آبیاری با فاصله اما منظم مورد نیاز است.

خاک : خاک آن باید زهکش قوی داشته باشد.اگر در مناطقی با بارندگی زیاد زندگی می کنید به زهکش خاک درخت پر کاملا توجه داشته باشید.

کوددهی : معمولا برای این درخت از کود شیمیایی استفاده نمی شود .برای تقویت آن باید در ابتدای فصل رشد می توان کمپوست به قطر ۱۵ سانتی متر روی خاک ریخت و آن را با خاک سطحی به هم زد.

درخت پر

آفات و مشکلات :

مشکل خاصی درخت پر را تهدید نمی کند اما با توجه به انبوه بودن شاخ و برگ ،ممکن است امکان رشد قارچ ایجاد شود.

درخت پر

تکثیر :

تکثیر درخت پر از طریق خوابانیدن ، کشت بذر و قلمه امکان پذیر است.

می توان بذر آن را پیش از خشک شدن از روی درخت برداشت .قبل از کاشتن آن ها را مدتی در آب داغ یا گرم بخیسانید.

زمان کاشت بذر آن در زمستان است.بذر های آن در بهار جوانه می زنند.

درخت پر

کاربرد :

از این درخت می توان هم به عنوان پرچین استفاده کرد هم به صورت تک کاشته شود.

رنگ ارغوانی برگ ها و گل ها پف آن بسیار جالب توجه است.

درخت پر

مباحث اضافی :

برای شکلدهی خوب به درخت و رشد بهتر آن باید شاخه های خشک و طویل را هرس کرد.

موقع شروع کردن هرس توجه داشته باشید درخت تمیز و در اطراف شاخه ای که می خواهد هرس شود شاخه عوامل بیماری زا نباشد.

توجه داشته باشید هرس شدید و پیاپی باعث پژمردگی و عدم گلدهی گیاه می شود.

نگهداری درخت پر بسیار راحت است اما دقت کنید که تنه آن آسیب نبیند چون ظریف و حساس است.

درخت پر

درخت پر

منبع : طراحان منظر

 

بنت قنسول

بنت قنسول (POINSETTIA)

بنت قنسول (POINSETTIA)

بنت قنسول (POINSETTIA)

بنت قنسول

نام فارسی بنت قنسول
نام انگلیسی POINSETTIA
نام علمی Euphorbia pulcherrima
 خانواده Euphorbia

اطلاعات کلی :

نام فارسی : بنت قنسول، گل کریسمس

نام رایج فارسی : بنت قنسول

نوع:  روز کوتاه، درختچه

خانواده:  Euphorbia

ارتفاع:  ۱ متر

گسترش:  ۴۵ سانتی متر

رنگ گل:  سفید یا زرد

نور:  افتاب کامل

نیاز آبی:  متوسط

نگهداری:  متوسط

گل:  کوچک و فاقد ارزش زینتی

برگ:  بیضوی

معرفی

بنت قنسول

بنت قنسول بومی مکزیک است. مدت زمانی که شما میتوانید از زیبایی این گیاه در خانه ی خود لذت ببرید بستگی به سه چیز دارد: * بلوغ گیاه * زمانی که آن را خریداری کرده اید * نحوه ی نگهداری شما. با مراقبت های لازم گیاه بنت قنسول شما می تواند برای هفته ها ( ۶ تا ۸ هفته ) و در بعضی گونه ها حتی تا ماه ها زیبایی خود را حفظ کند. این گیاه دمای زیر ۱۰ درجه را نمی تواند تحمل کند بنابراین پس از انتخاب بنت قنسول مورد نظرتان آن را به محلی گرم و مناسب انتقال دهید ( اگر در زمستان این گیاه را خریده اید زمان انتقال آن از فروشگاه به خانه را تا می توانید کوتاه کنید یا روی آن را با چیزی بپوشانید تا هوای سرد به آن آسیب نزند.) زیرا قرار دادن این گیاه در دماهای پایین حتی برای چند دقیقه می تواند به برگ ها و برگچه های آن آسیب وارد کند.

ویژگی های ظاهری

بنت قنسول

برگ : هشتاد درصد بنت قنسول ها قرمز بوده و ما بقی صورتی، سفید و یا کرم هستند. بنت قنسول های قرمز ۸ هفته طول می کشد که از رنگ سبز به قرمز درآیند. برگ‌ها سرنیزه‌ای شکل بوده و در زمستان براکته‌های قرمز رنگ آن ظاهر می‌شوند. لبه های برگ ها صاف و یا گاهی دالبر دار دیده می شوند.

گل : پروسه ی گلدهی و رنگ گیری برگ ها  با طول کوتاه روزها در زمستان آغاز می شود و در پاییز می توانید گل دادن آن را مشاهده نمایید به این نکته توجه داشته باشید که افزایش دما در روزهای پاییز گلدهی را به تاخیر می اندازد.

نگهداری

بنت قنسول

نور: بنت قنسول را در برابر نور غیر مستقیم آفتاب قرار دهید. قرار گرفتن در زیر نور غیر مستقیم آفتاب به مدت ۶ ساعت در روز نیاز نوری این گیاه را برطرف می کند. اگر در روزهای سرد زمستان آن را کنار پنجره برای نورگیری قرار می دهید از برخورد آن به شیشه ی سرد پنجره جلوگیری کنید. از نور زیاد  و مستقیم آفتاب و خشکی دور نگه داشته شود. میزان تاریکی مطلق شبانه ۱۴ – ۱۲ ساعت در شبانه روز برای گیاه است.

بنت قنسول

آبیاری : زمانی که سطح خاک خشک است آبیاری کنید و هر روز خاک را چک کنید و با ایجاد سوراخ هاسس در آن اجازه دهید آب اضافی خارج شود و به زیر گلدانی بریزد زمانی که گیاه پژمرده می شود سریع تر برگ های خود را میریزد. به اندازه آبیاری کنید زیرا آبیاری بیش از اندازه به گیاه آسیب می زند. زمان گلدهی بنت قنسول با رطوبت مناسب افزایش می یابد پس گیاه را به طور منظم مرطوب کنید.

بنت قنسول

خاک: خاک باید زهکشی مناسبی داشته باشد به گونه ای که آب اضافی را در خود نگه ندارد. مخلوطی از پیت موس+ پرلایت و یا خاک برگ +کوکوپیت برای این گیاه مناسب است.

بنت قنسول

کوددهی : در زمان گلدهی به هیچ عنوان کوددهی نکنید. هر دو هفته یکبار یا هر ماه از کودهای کامل و مناسب گیاهانی که در خانه نگهداری می شوند برای کوددهی استفاده کنید. در صورتی که گیاه بنت قنسول در شرایط مناسب محیطی قرار گیرد باید بعد از چندهفته شروع به رشد کند. از کودی استفاده کنید که نیتروژن کمتر و پتاسیم بیشتری داشته باشد

بنت قنسول

آفات و مشکلات : اگر گیاه بیش از اندازه آبیاری شود ممکن است به کپک قارچی دچار شود و همچنین ممکن است مورد حمله ی آفاتی که بین گیاهانی که در محیط داخلی نگهداری می شوند رایج اند، قرار بگیرد مثل شپشک ها (scale insect  و  mealybug).

اگر برگ های بنت قنسول شما میریزد، خیلی مهم است که ابتدا علت آن را پیدا کنید، در بعضی از شرایط به سادگی مشکل قابل حل شدن می باشد. عوامل محیطی مثل گرما و شرایط خشکی مهمترین علت های ریزش برگ ها هستند. استرس هم میتواند باعث ریزش برگ ها شود بنابراین گیاه را در محلی خنک و بدون باد و به اندازه ی مورد نیاز آب نگهدارید اگر هیچ کدام از این موارد نبود و گیاه بهبود نیافت باید دور انداخته شود البته قبل از دور انداختن گیاه تمام سعی خود را برای نجات آن انجام دهید. ممکن است عمر گیاه پژمرده کاهش یافته باشد اما با غوطه ور کردن ریشه و محتویات اطراف آن در آب گرم در بعضی موارد می توان گیاه را نجات داد. ااحیای گیاه باید در مدت زمان یک ساعت اتفاق بافتد پس قبل از امتحان کردن این روش آن را بیرون نیاندازید ( این ایده توسط Kenneth Freeman ارائه شده ).

گاهی اوقات پیش می آید که گیاه بنت قنسول پس از این که خریداری شده و به خانه آورده شده است، برگ های آن شروع به زرد شدن و ریختن می کند که جای نگرانی نیست زیرا گیاه دارد به محل جدید واکنش نشان می دهد. گیاهانی را خریداری کنید که سالم و قوی به نظر میرسند و زیر برگ های آن هارا قبل از خریداری برای چک کردن افات و حشرات بررسی کنید و گیاهانی که برگ های زردی دارند نخرید و گل های زرد کوچک هم باید در وسط گیاه وجود داشته باشند.

تکثیر :

بنت قنسول

تا اواسط بهار آبیاری کنید و سپس اجازه دهید گیاه خشک شود و ساقه های آن چروکیده شود، آن را در جای خنک نگهدارید و در اواخر بهار، تمام شاخ و برگ ها را تا فاصله ی چند اینچی (۲٫۵ سانتیمتر=هر اینچ) از سطح خاک قطع کنید و آن ها را در گلدانی دیگر بکارید، خوب آبیاری کنید و گرم نگهش دارید و با استفاده از کودهای مناسب گیاهان خانگی آن را تغذیه کنید تا زمانی که رویش جدید اتفاق بافتد، یک ماه بعد گیاه را بیرون برده و در مکانی که سایه است قرار دهید و سپس در اواسط تابستان و قبل از برگرداندن گیاه به محیط خانه، نوک قسمت های رشد کرده را جدا کنید و گیاه را در مکانی آفتابی قرار دهید و به طور منظم آبیاری کنید و کود دهید و سپس از اواسط پاییز گیاه را در محلی تاریک بین ساعت های ۵ غروب تا ۸ صبح نگهدارید بنابراین این گیاه دوباره شروع به گلدهی و درآوردن برگ های رنگی می کند.

مباحث اضافی :

بنت قنسول

از قرار دادن بنت قنسول در برابر باد گرم یا سرد رادیاتور یا دستگاه های تهویه ی هوا و یا در مقابل باد مستقیمی که از در یا پنجره وارد می شود جلوگیری کنید. در تابستان آن ها را در محیطی با نور کافی و خنک و در دمای ۱۵ تا ۱۸ درجه ی سانتیگراد نگهداری کنید. گیاه برای رنگ گیری هر چه بهتر به یک دمای ثابت در حدود ۱۸ درجه سانتی گراد نیاز دارد پس دقت کنید که محیط زیاد سرد یا خیلی گرم نباشد. تلاش برای نگه داشتن گیاه از سالی به سال دیگر معمولا ناامید کننده است زیرا به وجود آوردن شرایط مناسب رشد سخت است اما تحت شرایطی مقدور است اما شما میتوانید از آن به عنوان یک گیاه خانگی سبز هم استفاده کنید زمانی که برگ های قرمز آن افتاد. این گیاه اگرچه سمی نیست، اماکسانی که به لاتکس حساس هستند ممکن است نسبت به آن واکنش های آلرژیک نشان دهند پس هنگام قلمه زدن و بریدن شاخ و برگ ها از دستکش استفاده کنید چون ممکن است شیره ی آن مشکل آفرین باشد.

منبع : طراحان منظر

کلومنیا

کلومنیا ( Goldfish plant )

کلومنیا ( Goldfish plant )

کلومنیا ( Goldfish plant )

کلومنیا

 

 نام فارسی   کلومنیا
 نام انگلیسی   Goldfish plant
 نام علمی   Cloumnea microphylla
خانواده   Gesneriaceae

 

کلومنیا

اطلاعات کلی :

نام فارسی : برژی ( برژ = شکوه تمام + یای نسبت )

نام رایج فارسی : کلومنیا

نوع : اپی فیت است و بر روی گیاهان جنگلی زندگی میکند و همچنین رونده است

خانواده : Gesneriaceae

ارتفاع : cm ( 60 – 90 )

رنگ گل : قرمز ، نارنجی ، زرد

نور : نور کامل آفتاب ( اما غیر مستقیم )

نیاز آبی : متوسط

نگهداری : آسان ( اما نیاز به توجه دارد )

گل : شبیه ماهی های قرمز کوچک

برگ : به رنگ سبز تیره ، قلبی شکل ، ضخیم و دارای پرز هایی بر سطح خود

مقاومت : متوسط

معرفی :

کلومنیا

گیاه کلومنیا بومی جنوب مکزیک ؛ برزیل و کاستاریکا می باشد . این گیاه بیش از ۲۵ گونه مختلف دارد .

کلونیا دارای گلهایی زیبا و خاص شبیه به ماهی های قرمز کوچک به رنگ های قرمز ، نارنجی و زرد است همچنین برگ هایی به رنگ سبز تیره و قلبی شکل کوچک به طول  ۲ – ۳ سانتی متر دارد .

این گیاه زینتی مراقبت از آن بسیار آسان بوده و مقاوم در برابر خشکسالی است و با مراقبت های مناسب میتوان در تمام طول سال آن را بپرورانید .

ویژگی های ظاهری :

کلومنیا

گل : زمان گلدهی این گیاه اواخر زمستان و اوایل بهار می باشد .

گل های کلومنیا شبیه ماهی های قرمز کوچک هستند و به رنگ های قرمز ، نارنجی و یا زرد وجود دارند و بسیار زیبا و خاص می باشند .

کلومنیا

کلومنیا

کلومنیا

برگ : برگ هایی قلبی شکل کوچک به طول حدودا ۲ – ۳ سانتی متر دارد که ضخیم و مومی شکل و به رنگ سبز تیره اند ( اگر چه تعداد کمی گونه با برگ مو وجود دارد ) .

گونه ای از آن دارای برگ های پوشیده از پرز های ارغوانی است که زیبایی بسیاری به آن ها پوشیده اند .

کلومنیا

کلومنیا

ساقه : ساقه های آن آویزان اند و طول آن ها حدودا ۶۰ سانتی متر میشوند .

پر گل شدن گیاه در سال آینده بستگی به قطع آن ها پس از پایان دوران گلدهی دارد .

کلومنیا

نگهداری :

کلومنیا

نور :

کلومنیا

کلومنیا به نور کامل آفتاب اما غیر مستقیم نیاز دارد ( اشعه ی مستقیم خورشید برای این گیاه بسیار مضر میباشد ) .

نگهداری این گیاه در یک مکان بسیار روشن ، آن را به گلدهی تشویق میکند.

دما :

بهترین دما برای این گیاه درجه حرارت ۱۳ تا ۱۶ درجه میباشد البته اگر رطوبت محیط آن ها زیاد باشد میتوانند دمایی تا حدود ۲۴ را هم تحمل کنند .

آبیاری :

کلومنیا

در تابستان به علت گرمی هوا باید بسیار به آبیاری این گیاه و حفظ رطوبت خاک آن توجه کنید بنابراین پیشنهاد میکنم در این فصل هفته ای دوبار گیاه خود را آبیاری کنید . البته لازم به ذکر است که به مقدار آبی که به گیاه میدهید بسیار توجه کنید زیرا خاک آن نباید باتلاقی شود و باید همواره زهکشی خوبی داشته باشد .

در فصل پاییز شما میتوانید میزان آبیاری را به هفته ای یک بار کاهش دهید .

در فصل زمستان میزان آبیاری بسیار کمتر از فصل های قبل است . شما می توانید زمانی که سطح خاک خشک شد آن را آبیاری کنید . به طور معمول در این فصل فاصله زمانی بین دو آبیاری ۱۰ روز می باشد ( البته با توجه به مکان کشت و شرایط آب و هوایی می تواند متغیر باشد ) .

اگر این گیاه را بیش از حد آبیاری کنید و یا رطوبت بیش از حد داشته باشد سبب ریزش برگ های گیاه و نابودی آن می شود .

رطوبت :

 کلومنیا

یکی از نیاز های اصلی این گیاه رطوبت است . کلومنیا نیاز خفیف تا متوسط به رطوبت دارد و باید روزانه با آب در هوای اطراف گلدان و روی برگ ها را غبار پاشی کنید ( توجه کنید که آب روی گل ها نریزید زیرا موجب از بین رفتن آن ها میشود ) .

توجه شود آب سرد باعث آسیب به شاخ و برگ میشود .

شما می توانید از یک مرطوب کننده اتاق و با یک سینی مرطوب استفاده کنید . این کار در هر شرایطی به ویژه در مناطقی که هوا معمولا خشک است ، مفید خواهد بود .

کوددهی :

کلومنیا

در تابستان و بهار گیاه شما بسیار پر گل می شود پس به تغذیه بیشتر و مناسب نیاز دارد . شما باید در این زمان گیاه خود را با نیم دوز از کود مایع با فسفر بالا ( ۱۰ – ۳۰ – ۱۰ ) ، هر دو هفته تغذیه کنید .

خاک :

کلومنیا

کلومنیا به خاک گلدان غنی نیاز دارد . خاکی که قدرت نگهداری آب داشته باشد البته در عین حال بتواند زهکشی خود را حفظ کند .

پیشنهاد میکنم از خاکی با ترکیبی از سه قسمت خاک لوم و پیت ماس استفاده کنید .

آفات و مشکلات :

این گیاهان بسیار مستعد ابتلا به کپک  خاکستری ، لکه های برگی قارچی و ویروس موزائیک اند .

آفاتی چون شته ها ، کنه های عنکبوتی و … برای کلومنیا رایج می باشند . بنابراین بازرسی دقیق کلومنیا برای این آفات و بیماری ها بخش مهمی از مراحل مراقبت از این گیاه می باشد .

تکثیر :

کلومنیا

برای تکثیر این گیاه، قلمه‌های جوان ۷ تا ۸ سانتیمتری را که پس از اتمام گل از گیاه جد‌ا می‌کنند‌، با استفاد‌ه از بیوروت د‌ر بستر گرم ماسه شسته می‌کارند‌.

قلمه ها را در محلی با نور و رطوبت مناسب قرار دهید تا بتوانتد رشد درستی داشته باشند.

کاربرد :

کلومنیا

یک گیاه بسیار زیبا و خاص است و جلوه بی نظیری در گلدان ها و مخصوصا سبد آویز دارد .

این گیاه کاربرد زینتی ویژه ای در فضاهای سبز و منازل شما دارد .

مباحث اضافی :

بهتر است هر سه سال یک بار در اواخر فصل بهار گلدان گیاه خود را تعویض کنید تا گیاه شما رشد مناسب تری داشته باشد .

از مواد براق کننده شیمیایی برای تمیز کردن برگ ها استفاده نکنید ، غبار پاشی برای تمیزی برگ ها کافی است .

این گیاهان در نظر گرفته کمی سمی است و باید به دور از حیوانات خانگی و کودکان نگهداری شود .

کلومنیا

منبع : طراحان منظر

Save

ازملک (Smilax)

ازملک (Smilax)

ازملک (Smilax)

ازملک

نام فارسی ازملک
نام انگلیسی Smilax
نام علمی SMILAX ASPERA
 خانواده   SMILACACEAE  – سوسنسانان

اطلاعات کلی :

نام فارسی : ازملک

نام رایج فارسی : ازملک

نوع:  چندساله

خانواده: SMILACACEAE  – سوسنسانان

ارتفاع:  یک تا ۴ متر

رنگ گل:  زرد مایل به سبز

نور:  آفتاب کامل یا سایه-افتاب

نیاز آبی:  متوسط

نگهداری:  متوسط

گل:  معطر

برگ:  بیضی شکل

مقاومت: سرما ( تا حدودی)

میوه: براق ، درخشان و قرمز رنگ و گرد

معرفی

ازملک

جنس ازملک شامل بیش از ۲۰۰ گونه است. ازملک یک گیاه چندساله ی همیشه سبز و بالارونده و تک لپه ای است که جز خانواده ی مارچوبه است. این گیاه بومی مناطق معتدل جهان مثل هند و اروپاست و به تعداد زیادی هم در جنگل های شمال ایران یافت می شود. نام های محلی این گیاه عبارت اند از: در لاهیجان و شهسوار «ازملک»، در آستارا «شنگیله»، در اطراف رشت «تمیس و کامپوره» و در سایر نقاط گیلان «کُلْکادانه»، در نور و کجور و آمل «سِکْلیم»، در بهشهر «لَمْ»، در ساری «بلاش»، در چالوس «تِلی»، در گرگانرود «کُفُلِه‌بورْ»، در درفک «بالیکا» و در دیلمان «شات‌دانه». این گیاه تا دمای ۱۰- درجه را تحمل می کند.

ویژگی های ظاهری

ازملک

برگ : برگ ها ۸ تا ۱۰ سانتی متری اند و به رنگ سبز تیره دیده می شوند و به تعداد زیاد و متناوب روی ساقه قرار میگیرند. دمبرگ های کوتاهی دارند و دارای حالتی چرمی و قلبی شکل اند و حاشیه های آن ها خاردار و دندانه دار است. آرایش رگبرگ ها به صورت کمانی است.

ازملک

گل : گل های کوچک ازملک بسیار معطر بوده و رنگی سفید و یا زرد متمایل به سبز دارند و در یک گل آذین خوشه ای کنار هم قرار میگیرند. زمان گلدهی در مناطق مدیترانه ای در پاییز می باشد. گل ها دوپایه هستند ( هر گل ممکن است نر یا ماده باشد اما تنها یک جنس است که بر روی هر یک از این گیاهان رشد می کند پس دو گیاه نر و ماده باید کنار یکدیگر کاشته شوند اگر میخواهید تولید بذر صورت بگیرد) این گیاه خودبارور نیست.

ازملک

ساقه: ساقه های این گیاه نازک بوده و قابلیت انعطاف خوبی دارند و همچنین دارای تیغ های تیزی هستند. به صورت زیگزاگی رشد می کنند و در محل گره ها تغییر جهت می دهند. روی ساقه های این گیاه ریشه های هوایی دیده می شود.

ازملک

میوه: میوه های حبه ای و گرد که در یک خوشه در کنار هم قرار میگیرند، در پاییز میرسند.در ابتدا قرمز هستند و مدتی بعد به مشکی تغییر رنگ می دهند. اندازه ی آن ها ۸ تا ۱۰ میلی متر است و یک تا سه عدد دانه ی گرد را شامل می شوند. میوه ها ممکن است مزه ی خوب و خوشایندی برای انسان ها نداشته باشند اما یک منبع تغذیه برای بسیاری از گونه های پرندگان به شمار می آیند.

نگهداری

ازملک

نور: از لحاظ نور این گیاه بهترین عمکرد خود را زمانی دارد که در نور کامل یا سایه-آفتاب قرار بگیرد.

ازملک

آبیاری : این گیاه خاک مرطوب را ترجیح میدهد. به صورت منظم آبیاری کنید و از آبیاری بیش از اندازه پرهیز کنید.

ازملک

خاک: خاک باید به خوبی زهکشی شده باشد ولی ازملک حساسیت زیادی نسبت به خاک ندارد و در خاک معمولی باغچه هم رشد می کند.

تکثیر :

ازملک

این گیاه را میتوان از طریق بذر گسترش داد که این کار باید در بهار صورت بگیرد. روش دیگر از طریق تقسیم بوته هایی که به خوبی استقرار یافته اند صورت میگیرد و همچنین می توانید در فصل تابستان با ریشه دار کردن قلمه های شاخه های نیمه رسیده و یا از طریق خواباندن شاخه ازملک را تکثیر کنید. تقسیم بهتر است در اوایل بهار که رویش جدید گیاه شروع می شود انجام شود. شما میتوانید بخش های بزرگ که به اندازه ی کافی قوی هستند را در محل مورد نظر بکارید ولی بخش های کوچکتر که نیاز به مراقبت دارند را در یک گلدان نگهدارید و آن ها را در منطقه ای سایه_آفتاب و در یک قالب خنک نگهدارید و زمانی که به حد کافی رشد کردند آن ها را در تابستان به محل منتقل کنید.

کاربرد:

ازملک

در باغ های جنگلی با محیط آفتابی و پرچین ها می تواند استفاده شود.

مباحث اضافی :

ازملک

در منطقه دریای سیاه کشور ترکیه از برگ های این گیاه برای مصرف روزانه در غذا استفاده می شود  و به خاطر خواص دارویی در طب عامه به کار می رود. برگ های گیاه دارای مواد فنلی، فلاونوئید و آنتوسیانین است و خواص آنتی اکسیدان دارد. برگ ها و ریشه بخش های خوراکی این گیاه به حساب می آیند و می تواند به جای مارچوبه استفاده شود. از ریشه ی آن برای کاهش درد های رماتیسمی و بسیاری از بیماری ها مانند (آنفلوانزا، بی اشتهایی، نقرس، بیماری های تنفسی، بیماری های مقاربتی) استفاده می شود.محرک و مقوی است و برای برخی از بیماری های کلیه ، مناسب است.

*این گیاه خواص دارویی دارد اما توجه داشته باشید که همیشه قبل از استفاده از گیاهان دارویی از یک متخصص در این امر مشاوره بگیرید و سرخود از آن استفاده نکنید.

منبع : طراحان منظر

Save

علف شیر

علف شیر(Galega officinalis)

علف شیر (Galega officinalis)

علف شیر (Galega officinalis)

علف شیر

نام فارسی علف شیر
نام انگلیسی Galega officinalis/goats rue
نام علمی Galega officinails L.
خانواده Fabaceae

اطلاعات کلی :

علف شیر

نام فارسی اصیل: علف شیر

نام رایج فارسی : علف شیر

نوع:  چندساله علفی

خانواده:  Fabaceae پروانه آسا

ارتفاع:  ۸۰-۲۰۰ سانتی متر

گسترش:  ۲۰-۹۰ سانتی متر

رنگ گل: بنفش مایل به ارغوانی،سفید

نور:  آفتاب کامل تا سایه جزئی

نیاز آبی:  متوسط

نگهداری: کم

گل:  خوشه

برگ:  مرکب

میوه: نیام

مقاومت: زیاد

علف شیر

معرفی

نام Galega  از دو بخش  (Gala) به معنای شیر که از (EGA) آمده،تشکیل شده است.این گیاه به عنوان یک علف هرز سمج در برخی مناطق می روید.گیاه علف شیر از قدیم تا به امروز بعنوان علف شیرآور مطرح بوده و در طب سنتی استفاده می شود.میوه آن نیام است که دارای غلاف بوده و به طول ۲-۴ سانتی متر و ضخامت ۲-۳ میلی متر می باشد.درون میوه دانه هایی به رنگ قهوه ای روشن وجود دارد.

ویژگی های ظاهری

علف شیر

برگ: برگ های آن مرکب شانه ای فرد هستند و به صورت متناوب روی ساقه مستقرند.برگ ها دارای ۱۱-۱۷ برگچه نیزه ای یا بیضوی به طول ۵/۱-۴ سانتی متر هستند.

علف شیر

گل : گل آذین گل های علف شیر خوشه ای و به رنگ بنفش مایل به ارغوانی بوده و در انتهای ساقه می روید.تعدادپرچم ها ۱۰ عدد است که مادگی را احاطه می کند.

علف شیر

ساقه: ساقه گیاه گالگا مستقیم و توخالی به ارتفاع ۴۰-۱۰۰ سانتی متر است.ساقه گل دهنده بلند و پوشیده از گل می باشد و طول آن ۲-۴ سانتی متر می باشد.

نگهداری

علف شیر

نور: این گیاه برای رشد بهینه نیاز به نور کامل خورشید دارد.بنابراین باید در مکانی کاشته شود که نور خورشید را به طور کامل دریافت کند.

علف شیر

آبیاری : گیاه علف شیر به آبیاری منظم و مکرر نیاز دارد.پیشنهاد می شود خاک گیاه را با ۳-۴ لیوان آب مرطوب نگاه دارید.

علف شیر

خاک: خاک باید نرم و نفوذپذیر باشد.علف شیر به خاک های با بافت متوسط نیاز دارد.کشت این گیاه در خاک سنگین مناسب نیست و باعث کاهش عملکرد پیکر رویشی می شود.

علف شیر

کوددهی: خاک را باید با برخی کودها و یا کرم خاکی و هوموس غنی سازی کرد.عملکرد پیکر رویشی گیاه علف شیر با اضافه نمودن کودهای اکسید فسفر و اکسید پتاس به طور چشمگیر افزایش می یابد.

علف شیر

آفات و مشکلات: گیاه گالگا ممکن است توسط سوسک سیب زمینی و انواع سرخرطومی ها که از حاشیه برگ تغذیه می کنند مورد حمله قرار گیرد.

بیماری های قارچی نیز مانند سفیدک می توانند این گیاه را تحت تاثیر قرار دهند.

علف شیر

تکثیر :

تکثیر این گیاه توسط بذر امکان پذیر است.بذر های آن را مستقیما در زمین اصلی ،در پاییز و یا آخرین دوره ی سرمای بهاره در عمق ۶-۷ میلی متر بکارید.بسته به زمان کاشت جوانه زنی ۲هفته  تا ۲ ماه ممکن است طول بکشد.بذر در دمای ۵-۲۵ درجه سانتی گراد جوانه می زند.هر ۳ سال گیاه باید تقسیم شود.

علف شیر

کاربرد :

قسمت های رویشی گیاه گالگا که شامل برگ ها و سرشاخه های گلدار است دارای خواص درمانی هستند و معمولا به صورت خشک شده در طب سنتی استفاده می شوند.در واقع بخش رویشی گیاه گالگا باعث افزایش تولید شیر و کاهش قند خون می شود و در درمان دیابت استفاده می شود.

ترکیبات موجود در قسمت رویشی این گیاه شامل ساپونین،فلاونوئید،تانن،گوانیدین،گالگین و هیدروکسی گالگین می باشد.همچنین حاوی استروئید ها مانند کلسترول بتا،سیستوسترول و استیگماسترول می باشند.

منبع: طراحان منظر

Save

گل شرابی

گل شرابی(sweet shrub)

گل شرابی (sweet shrub)

گل شرابی (sweet shrub)    

 گل شرابی  

نام فارسی  گل شرابی
نام انگلیسی sweet shrub
نام علمی     Calycanthus occidentalis
خانواده Calycanthaceae

 

اطلاعات کلی:

نام فارسی: گل شرابی

نام رایج فارسی: گل شرابی

نوع:  چند ساله

خانواده:  Calycanthaceae

ارتفاع: ۱٫۲-۱٫۸ متر

رنگ گل: قرمز ـ ارغوانی

نور: آفتاب متوسط- سایه

نیاز آبی: رطوبت کم

نگهداری: گل شرابی خاکی مرطوب و غنی، نور متوسط و  سایه و آبیاری کم نیاز دارد. رشد آن در خاک خشک و نور کامل خورشید کند خواهد بود.

گل: کوچک، گوشتی و تسمه مانند

برگ: نسبتا بزرگ به رنگ سبز تیره

میوه: جامی شکل و معطر به اندازه ۵–۷ سانتی متر با دانه های متعدد

مقاومت: مقاوم به سرما

 

معرفی گل شرابی

 گل شرابی

گل شرابی، این درختچه‌ ی خزان پذیر که بومی امریکای شمالی است، همه ی قسمت هایش معطر است. این گیاه که به سرزمین جنگل های مرطوب جنوب شرقی ایالات متحده متعلق است، به عنوان گیاه زینتی در فضاهای سبز، در مناطق معتدل و معتدل سرد کاشته می شود. عطر گل ها شرابی عصر هنگام بیشتر  فضا را آکنده می کند.

 

ویژگی های ظاهری

برگ:

 گل شرابی

برگ های تخم مرغی شکل گل شرابی نسبتا بزرگ هستند و درازای آنها ۱۰ تا ۱۵ سانتی متر و پهنایشان ۵ تا ۷٫۵ سانتی متر است. برگ های پوشیده شده با کرکش می تواند نوک تیز باشند.

در طول تابستان برگ های گل شرابی براق، به رنگ سبز تیره هستند و پس از آن در پاییز به رنگ زرد طلایی می گرایند.

گل:

 گل شرابی

گل هایی به رنگ قرمز تیره که گاهی لبه های آن قهوه ای رنگ است، در کنار برگ های براق، گل شرابی را بهی اندازه چشمگیر می کند. پهنا این گل ها که ماندگاری زیادی هم دارند، به ۲٫۵ تا ۵ سانتی متر می رسد.

در فصل بهار یا تابستان گل هایی کوچک، گوشتی و تسمه مانند از راس ساقه ها نمایان می شوند.

ساقه:

 گل شرابی

همانند تمام قسمتهای دیگر گل شرابی ساقه قهوه ای آن هم معطر است و اگر بشکند عطر آن در فضا آکنده می شود. جنس آن بین علفی و چوبی است.

 

نگهداری

نور:

گل شرابی در سایه و آفتاب رشد خواهد کرد ولی برای رشد بهتر این گیاه سعی کنید در سایه جزیی باشد. بهترین مکانی که می توانید گل شرابی را بکارید تا نور ایده آل را دریافت کند زیر درختان است؛ تا از لابه لای برگ های آنها نور را دریافت کند.  

بیشترین زمانی که گل شرابی می تواند در نور مستقیم خورشید باشد، ۴ ساعت است.  نور زیاد خورشید زمانی که خاک هم مرطوب نیست، باعث می شود برگ ها به رنگ قهوه ای بگرایند. از طرفی هم سایه زیاد باعث کاهش گلدهی و کوتاه ماندن آن می شود.

 

آبیاری:

 گل شرابی

زمانی که تازه گیاهتان را کاشته اید بهتر است منظم آن را آبیاری کنید تا مستقر شود. بعد از اسقرار دیگر نیازی به آبیاری منظم و مدام نیست.

گل شرابی آبیاری کمی نیاز خواهد داشت و در طول دوره خشکسالی هفته ای یکبار برایش کافی خواهد بود. قبل از آبیاری دقت کنید که سطح رویی خاک تا عمق چند سانتیمتری خشک شده باشد.

 

خاک:

 گل شرابی

بهترین خاکی که می توانید برای گل شرابی فراهم کنید، خاکی از جنس خاک باغچه و رس و شنی است که خوب زه کشی شده باشد. بهترین PH ای که خاک آن می تواند داشته باشد ۶٫۶ تا ۷٫۵ است.

گل شرابی با این که تحمل خیسی فصلی خاک را دارد اما شوری، PH بالا و خشکی مداوم خاک را نمی تواند تحمل کند.

 

کوددهی:

 گل شرابی

کود گرانول

گل شرابی در دوره بهار گل ها و شاخ و برگ هایش را توسعه می بخشد، به همین دلیل در اواخر دوره زمستان یک دوز از هوموس یا کود کامل، یا کود گرانول -کند آزاد –  باید پای گیاه اضافه شود.

در بهار  می توانید یک کود غنی از نیتروژن و پتاسیم را انتخاب کنید و مخلوط با آب آبیاری، هر ۲۰-۲۵ روز، به گیاه بدهید.

 

آفات و مشکلات:

گل شرابی معمولا در برابر آفات و بیماری ها مقاوم است ولی گاهی شته، کنه عنکبوتی، سفیدک پودری، شپشک، پوسیدگی ریشه و ساقه و لکه برگ برایش مشکل ساز می شوند.

 گل شرابی

کنه عنکبوتی

شته:

شته به رنگ های سبز، قرمز، صورتی، زرد، قهوه ای و سیاه وجود دارد که در نوک و زیر برگ های گل شرابی تجمع کرده و با مکیدن شیره ی آن رشدش را متوقف می کند. در نتیجه، برگ های گیاه کمرنگ شده و به تدریج جمع شده و می میرند.

برای مبارزه با شته ها کافی است آب سرد به روی آن ها اسپری کنید. اگر با تهاجم تعدا زیادی از شته روبه رو شدید می توانید به راحتی آنها را با آرد غبار پاشی کنید.

همچنین می توانید با محلولی از آب و چند قطره مواد شوینده مثل مایع ظرفشویی، برگ گیاه را از شته ها پاک کنید. یا می توانید یه لیتر آب را با یک قاشق چایی خوری مایع ظرف شویی و کمی فلفل قرمز را قاطی کنید و به روی برگ اسپری کنید.

کنه تارعنکبوتی:

 از قسمت های زیرین برگ تغذیه می کند و باعث زردی و خشکی اش می شود. با فشار آب به راحتی می توانید با آن مقابله کنید.

شپشک:

از آنها مواد مومی و شاخی ترشح می شود این مواد گاهی به صورت توده ای آرد مانند (شپشک های آرد آلود) و یا به صورت سپرهایی به اشکال مختلف (شپشک واوی ، الفی و …) روی بدن آنها قرار می گیرد.

این آفت با سوراخ کردن بافت های گیاه و خارج کردن شیره گیاهی با قطعات دهانی خود، به گیاه خسارت می زند. گیاه را ضعیف می کند و سر انجام بخش هایی از گیاه از بین می رود. حشرات معمولا به قسمت زیرین و مفصل ای برگ حمله می کنند.

در چرخه زندگی این آفت، در مرحله نابالغ (پورگی) متحرک هستند که در این مرحله نسبت به سم پاشی با حشره کش ها آسیب پذیر ترند.

برای مبارزه با آنها هرس کردن شاخ و برگ ها را جدی بگیرید. اگر تعداد آنها کم بود می توانید آن را با دست بردارید.

برای مقابله شیمیایی آنها حشره کش های زیادی در فروشگاه ها در دسترس است. می توانید از حشره کش ها هر یک هفته به مدت یک ماه استفاده کنید.

سفیدک پودری:

 مهم ترین بیماری که ممکن است دچار آن شود سفیدک پودری است که علت آن رطوبت زیاد، شب های سرد و روزهای گرم و عدم تهویه و گردش خوب هواست. برای رفع آن می توانید قسمت های آسیب دیده را هرس کرده و از تراکم گیاه کم کنید. معمولا در فضا سبز خانه ها از روش های شیمیایی برای مقابله استفاده نمی شود ولی اگر لازم بود می توانید با استفاده از مشاوره های گیاه پزشکی از قارچ کش هایی مثل کلروتالونین ،wettable sulfurو thiophanate-methyl استفاده کنید.

لکه برگ:

وقتی رطوبت هوا و باران یا آبدهی زیاد شود گیاه دچار این مشکل می شود. برای حل این مشکل ابتدا محیطی را برایش فراهم کنید که رطوبت هوا و باران زیاد نباشد سپس قسمت های آسیب دیده را حذف کنید.

پوسیدگی ریشه:

زمانی که زه کشی خاک ضعیف است گیاه دچار پوسیدگی ریشه می شود. و برای جلوگیری از آن در محل هایی که گودال مانند اند آن را نکارید.

bacterial crown gall: اگر زیگیل های گوشتی در ناحیه ساقه در نزدکی زمین مشاهده کردید، گیاهتان دچار بیماری باکتریای در این ناحیه شده است. بهترین کار این است که گیاه و خاک اطرافش را حذف کنید تا به بقیه گیاهان و باغ آسیبی نرسد.

درمان پیشگیرانه تقریبا برای همه این مشکلات حشره کش های درای طیف گسترده و یک قارچ کش سیستمیک است.

 

هرس:

پاجوش های متعددی که پای گیاه مادر ایجاد می شوند و را برای جلوگیری از شلوغی حذف کنید.

در تابستان بعد از گلدهی شاخه های جانبی که جوانه زده اند را قطع کنید تا از گسترش زیاد گل شرابی جلوگیری کنید(با توجه به اینکه می تواند گیاهی تهاجمی باشد) و آن را تحت کنترل داشته باشید. نازک شدن ساقه های قدیمی نشان از آن است که در فصل رشد جدیدی که در راه است قسمت های جدید با نیروی بیشتری خواهند آمد.

 

تکثیر:

دانه گل شرابی

دانه گل شرابی

تکثیر گل شرابی به سه روش کاشت بذر، قلمه زدن و خوابانیدن صورت می گیرید.

مکان کاشت گل شرابی  – از هر روش که بخواهید آن را بکارید-  بهتر است سایه با خاکی مرطوب و غنی باشد. اگر در باغتان فضای زیادی دارید این گیاه را بکارید چراکه  گل شرابی نه تنها گسترش زیادی خواهد داشت که ممکن است ارتفاع آن به بلندا بکشد.

۱ـ کاشت بذر:

در بهار در خاک زه کشی شده، دانه را بکارید.  با توجه به اینکه گاهی دانه ها مانند والدین خود نخواهند بود، می توانید بیشتر از مورد نیاز دانه بکارید و هر کدام از دانه ها که بعد از گلدهی عطر خوبی داشت، را نگهداری کنید.

برای کاشت  گل شرابی در فضا آزاد باید بعد از آخرین سرما زدگی، تقریبا اوایل بهار، دانه ها را کاشت. سوراخ هایی با عمق نیم سانتی متر ایجاد کنید، دانه را درون آن قرارد دهید و روی آن را به اندازه نیم سانتی متر با خاک حاصلخیر بپوشانید.  فراموش نکنید خاک را قبل از کاشت شخم بزنید و با مواد آلی آن را غنی کنید. در آخر خاک را آبیاری کنید.

اگر می خواهید گل شرابی را در فضا داخلی بکارید، عمل کاشت بذر را باید قبل از آخرین سرمازدگی بکارید. بعد از آخرین سرمازدگی وقتی نشاد حدوداً دارای ۶ برگ است آن را به فضا خارج منتقل کنید.

جمع آوری دانه: در پاییز یا زمستان وفتی دانه ها به رنگ قهوه ای در آمدند دانه ها را جمع آوری کنید و سریعا آن ها را بکارید.

۲ـ خوابانیدن شاخه:

برای این کار شاخه ای از گل شرابی را در اواخر خرداد ماه تا اواسط تیر ماه بدون اینکه از گیاه مادر جدا کنید، زیر خاک باغچه خوابانیده و آن را آبیاری می کنید. کم کم از زیر شاخه در خاک، ریشه روییده می شود و این شاخه خود گیاه جداگانه ای به حساب می آید. در این زمان می توانید ارتباط دو گیاه را قطع کنید و ببینید که گیاه نوپایی را دارا هستید.

خوابانیدن شاخه چندین روش دارد؛ خوابانیدن انتهایی، ساده.

در خوابانیدن انتهایی، انتها شاخه مورد نظر را در سوراخی که در نزدیک گل شرابی ایجاد کرده ایم قرار می دهیم تا ریشه دهد. برای اینکه ساقه در خاک بماند یک فلز U  شکل را روی آن می گذاریم. از همان جایی که ریشه دوانده، ساقه ای هم ایجاد خواهد شد، گیاه نوپا را جدا کرده و از خاک بیرون آورده و در محل مورد نظر می کاریم.

 گل شرابی

خوابانیدن ساده

در خوابانیدن ساده که مانند خوابانیدن انتهایی است، فقط ۲۵ سانتی متر از سر شاخه را بیرون از خاک قرار می دهیم. آن قسمتی که در خاک است کمی زخم کنید تا ریشه دواند.  قسمت بیرونی نقش ساقه گیاه جدید را خواهد داشت.

۳-گرفتن قلمه ریشه:

گل شرابی جزو گیاهانی است پاجوش های متعددی تولید می کند. این موضوع باعث می شود تا از آن بتوان قلمه ریشه گرفت.

در تابستان از شاخه های جوان قطعاتی با طول ۱۵-۳ سانتی متر ببرید. اگر ریشه های بدست آمده طول کمی داشتند، آنها را درون جعبه  ی کاشت و در زیر بستری از ماسه یا خاک اره به صورت افقی قرار  و به گلخانه انتقال دهید.

اگر ریشه های بدست آمده، بزرگ با طول بیشتری بود، در جعبه کاشت و سپس در خزانه بگذارید. مهم است که در هر دو حالت در هوای آزاد قرارش دهید. باید توجه داشت که اگر قلمه های ریشه به صورت عمودی در بستر کاشت قرار می گیرند، آنها را به صورت سر و ته قرار دهید. (انتهای نزدیک به طوقه به طرف بالا باشد.)

عواملی که باید برای قلمه تان فراهم کنید، رطوبت و تهویه هوا، دما ۲۵ درجه و نور کامل خورشید برای فتوسنتز قلمه است تا بتواند انرژی مورد نیاز را کسب کند. نکته دیگر این است که موقع گلدهی از گیاه قلمه نگیرید.

آبدهی را تا زمانی که گیاهتان استقرار پیدا کند، ادامه دهید.

آنچه در گل شرابی تکثیر غیر جنسی را به جنسی ارجعیت می دهد این که می توان تضمین کرد گیاهی که بدست می آید دقیقا چه بویی خواهد داشت. مثلاً ‘Michael Lindsey’ گونه ای از گل شرابی است که به عطر دل انگیزش و برگ های براقش معروف است.

و در آخر هرگز گل شرابی را از گونه ای که در طبیعت است نگیرید تا تکثیر کنید چرا که می تواند خطرناک باشد.

کاربرد:

بوته گل شرابی

بوته گل شرابی

گل شرابی علاوه بر زیبایی چشمگیر عطر دل انگیزی هم دارد که باعث محبوبیت آن در فضاهای سبز شده است. عطر آن با توجه به اینکه از چه گونه ای باشد متفاوت است پس قبل از انتخاب گیاه مورد نظر بوی آن را تست کنید.

گل شرابی را در شیبهای مرطوب، کنار آبروها و میان چمنکاریهای درون پارکهای شهری و جنگلی و همچنین باغ های خانگی می کارند تا از زیبایی و بوی آن بهره مند شوند.

این گیاه همچنین به عنوان گل شاخه ای استفاده می شود تا آن را در گلدان های داخل خانه بگذارید و حتی برای مدتی کم از بو و زیبایی آن لذت ببرید.

استفاده دیگری که گل شرابی دارد، از روغن آن است. روغنی که از گل های معطر آن گرفته می شود برای درست کردن عطر های با کیفیت استفاده می شود. بوی عطر های بدست آمده، تند و شیرین است.

 

مباحث اضافی:

 گل شرابی

با اینکه در گذشته از شاخه گل شرابی به عنوان جایگزین دارچین استفاده می کردند، ولی بسیار مهم است که هیچکدام از قسمت های این گیاه – مخصوصاً دانه ی آن- را نخورید.

گل دهی گل شرابی از اواسط بهار شروع می شود و در تابستان هم ادامه دارد.

گل شرابی با انتقال مشکلی نخواهد داشت. اگر نیاز شد می توانید در پاییز و مستان عمل انتقال را انجام دهید.

منبع : طراحان منظر

Save

شیرین بیان

شیرین بیان

شیرین بیان

شیرین بیان

شیرین بیان

شیرین بیان

نام فارسی مهک
نام انگلیسی Liquorice – Licorice
نام علمی Glycyrrhiza globra
خانواده Fabaceae/باقلاییان

شیرین بیان

اطلاعات کلی
نام فارسی: شیرین بیان/مهک
نوع: چندساله دارویی
خانواده:
Fabaceae/باقلاییان
ارتفاع: ۱-۲متر
رنگ گل: بنفش، سفید، زرد
نور: متوسط
نیاز آبی: متوسط
نگهداری: متوسط
برگ: مرکب از تعدادی برگچه
میوه: نیام
مقاومت: متوسط

شیرین بیان

معرفی
گیاه بومی مناطق مدیترانه است و در ایران در اکثر نقاط کشور می روید. شیرین بیان از منظر طب قدیم ایران معتدل است. از جمله گیاهان دارویی خودرو است و کمتر مورد کشت و کار قرار میگیرد.

ویژگیهای ظاهری

شیرین بیان

برگ:
برگ ها مرکب است و از ۴-۷زوج برگ به اضافه یک برگچه انتهایی تشکیل شده است که به سبب ترشح شیره چسبنده اند.
گل:
گل های شیرین بیان به رنگ های بنفش، سفید، زرد می باشد.
ساقه:
دارای ساقه ای به طول یک متر است که در نواحی معتدل ارتفاع آن به دو متر هم میرسد.

نگهداری:

شیرین بیان
از جمله گیاهان دارویی خودرو است که کمتر مورد کشت و کار قرار میگیرد. این گیاه در اغلب نقاط ایران نیز می روید.

کاربرد:
ریشه شیرین بیان بطور خیلی عمیق در زمین فرو می رود . پوست ریشه قهوه ای سیر وسیاه است . مغز ریشه زرد رنگ بوده و طعم آن بسته بانواع مختلف تغییر می کند . مثلا شیرین بیان اسپانیا طعم ملایم درد در حالیکه شیرین بیان یونان دارای طعم تلخ است.
ترکیبات شیمیایی:
ریشه شیرین بیان دارای گلوکز ،‌ساکاروز ، آسپاراژین ، مواد آلبومیدی ،‌رزین و کمی اسانس میباشد . ماده اصلی که باعث شیرینی این گیاه است گلیسیرین خوانده می شود . در شیرین بیان ماده ای بنام لکوریتی جننی چالکون وجود دارد که خاصیت دفع اسپاسم عضلات را دراست .
خواص دارویی:

شیرین بیان
این گیاه  را بصورت قطعات کوچک به قطر ۰/۵ سانتیمتر و طول ۱/۵ سانتیمتر بفروش می رسانند .

۱)مهمترین خاصیت شرین بیان که جدیدا کشف شده است و در آلمان و اروپا و آمریکا ساتفاده می شود درمان کننده زخم معده و سرطان معده است برای این منظور شربت شیرین بیان را تهیه کرده و هر روز بمقدر یک قاشق غذا خوری قبل از غذا به مریض بدهید و اگر این عمل را تا ۴ ماه تکرار کنید شخص معالجه خواهد شد .

۲)برای تقویت عمومی بدن مفید است

۳)خوردن آن از پیری جلوگیری می کند

۴)برای نرم کردن سینه موثر است

۵)زخم ها و تاول های پوست را با چای شیرین بیان شستشو دهید تا زود خوب شود .

۶)ملین است و معمولا آنرا با گیاهان دیگر مخلوط می کنند که انقباضات را کم می کند

۷)مدر و عرق آور است

۸)برای برطرف کردن زخم و التهاب دهان ریشه شیرین بیان را بمکید .

۹)سرفه را برطرف می کند

۱۰)ورم معده را برطرف می کند

۱۱)تنگی نفس را تسکین می دهد

۱۲)برای درمان سوء هاضمه مفید است

۱۳)برای از بین بردن نفخ شکم مفید است

۱۴)چشم را تقویت کرده و رفع سردرد می کند برای این منظو از فرمول زیراستفاده کنید :

۲ گرم ریشه شیرین بیان را پودر کرده و با یک گرم شکر و یک گرم رازیانه مخلوط کنید سپس آنرا در آب خیس کرده و هر روز بخورید.

۱۵)برای درمان موخوره چای شیرین بیان را به سر بمالید .

۱۶)برای رفع بوی بد زیر بغل و پا از برگ های شیرین بیان پماد درست کرده و در این قسمت ها بگذارید .
روش استفاده:

شیرین بیان
دم کرده  : مقدر ۵۰گرم ریشه بدون پوست  را آسیاب کرده و در یک لیتر آب جوش بریزید و بگذارید مدت ۱۰ دقیقه دم بکشد .

جوشانده  : ۲۰ گرم ریشه  بدون پوست را آسیاب کرده و در ۱۰۰ گرم آب ریخته و آنقدر بجوشانید که دو سوم آن باقی بماند .

شربت  : ریشه  بدون پوست را آسیاب کرده و با آب مخلوط کرده و آنقدر بجوشانید تا غلیظ شود

تکه های  : مانند آب نبات می توانید در دهان گذاشته و بمکید .
مضرات:
استفاده زیاد از این گیاه  برای طحال مضر است و اگر می خواهید از ـآن برای برطرف کردن بیماری و برای مدت طولانی استفاده کنید بهتر است آنرا با کتیرا بخورید .
عموما به عنوان گیاه سالم و بی خطر در نظر گرفته می شود. اما هنگامی که مصرف آن زیاد و یا برای مدت طولانی باشد ممکن است علائم زیر بروز نماید:
بی حالی و رخوت
درد عضلانی
بی حسی و کرخی
آریتمی قلبی
کاهش غلظت پتاسیم خون
آسیب شبکیه چشم در اثر افزایش فشارخون
در موارد نادر ادم ریه
در افراد الکلی ممکن است عوارض شدید قلبی و حتی مرگ روی دهد.
مصرف این گیاه در افراد مبتلا به مشکلات قلبی، فشارخون، سیروز، مشکلات کلیوی و مشکلات زمان بارداری ممنوع است.

منبع: طراحان منظر

شنبلیله

شنبلیله trigonella foenum-graecum

شنبلیله  trigonella foenum-graecum 

شنبلیله  trigonella foenum-graecum 

نام فارسی شنبلیله
نام علمی trigonella foenum-graecum
خانواده fabaceae

نام فارسی:شنبلیله
نوع گیاه:علفی و یکساله
خانواده:بقولات
ارتفاع:۱۰ تا ۵۰ سانتیمتر
رنگ گل:رنگ روشن
نور:متوسط
نیاز آبی:نسبتا کم
نگهداری:متوسط

معرفی

شنبلیله

 گیاهی یکساله از خانواده بقولات است.بذرهای این گیاه یکی از عناصر اصلی خوراک مردم شبه قاره هند را تشکیل می دهد.

عمده تولید در کشورهای افغانستان،پاکستان،هند،ایران،نپال،بنگلادش،آرژانتین،مصر،فرانسه،اسپانیا،ترکیه و مراکش انجام می شود.بزرگ ترین تولیدکننده این گیاه هند است.

به عنوان یک گیاه(خشک شده یا برگ های تازه)،ادویه(بذرها) و همچنین به عنوان سبزی(برگ های تازه،جوانه ها و . . .)استفاده می شود.

ویژگیهای ظاهری

شنبلیله

برگ: برگ های آن شامل سه برگچه کوچک بیضی تا دوکی شکل است.

گل:  دارای گل های منفرد به رنگ روشن می باشد.

نگهداری

نور:دارای نیاز نوری متوسط می باشد.

آبیاری: این گیاه در سراسر جهان به عنوان یک محصول نیمه خشک و کم آب کشت می شود.

ترکیبات شیمیایی:

البته این گیاه دارای طعم و اسانس معطر می باشد . تحقیقات جدید نشان داده است که شنبلیله دارای اسید نیکوتینیک یا نیاسین که ویتامین B3 نیز نامیده می شود ،‌می باشد . این ویتامین عامل جلوگیری کنند ه از بیماری پلاگرا می باشد و همچنین اثر گشاد کننده عروق را نیز دارا است.

ترکیبات موثره این گیاه از نوع آلکالوییدی(تریگونلین) و ساپونینی می باشد.تریگونلین نرم کننده،ضدالتهاب و کاهنده قند خون است.

خواص داروئی:

fieno-greco

یکی از دانشمندان با تحقیقات زیادی که روی شنبیلیه انجام داد دریافت که شنبلیله در رفع سل استخوانی اطفال بسیار موثر است . شنبلیله در طی قرون گذشته در ایران برای بسیاری از بیماریها مصرف می شده است . برای این منظور حتی از دانه شنبلیله استفاده شده است و بیماریها سریعا بهبود پیدا می کند.

شنبلیله چون دارای مواد فسفره ،‌آهن ،‌ازته و یاستازهای مختلف می باشد تقویت کننده لوزالمعده نیز می باشد و بنابراین دستگاه هاضمه را بکار انداخته و لاغری های مفرط را از بین می برد.

این گیاه  بطور کلی شفادهنده بیماریهای روحی و جسمی است وحتی اثرات مفیدی در اشخاص مبتلا به مرض قند و سل ریوی و استخوانی درد . در قدیم شنبلیله برای مداوای بیماری قند بکار می رفته است دانه شنبلیله با این همه خواص مفید دارای بوی ناپسند است بنابراین برای استفاده از آن دانه دار شده آنرا با مواد معطر باید مخلوط نمود که بوی بد آن را تا اندازه ای برطرف کنند.
شنبلیله دارای خواص اثر تقویتی، ملین، اشتهاآور، خلط آور و ضدتب، محرک جریان شیر و کاهنده قندخون است. همچنین این گیاه حاوی مقادیر زیادی آهن، فسفر و ویتامین دی است. شنبلیله یک داروی گوارشی تلخ است و می‌توان آن را در بیماری قند و به صورت موضعی در التهابات پوستی مصرف کرد. جوشانده دانه‌های این گیاه برای نرمی پوست و همچنین رفع تحریکات جلدی به کار می‌رود. به این منظور می‌توان جوشانده آن را به شکل کمپرس به کار برد. دانه‌های شنبلیله به لحاظ دارا بودن برخی عناصر همچون آهن در درمان ضعف عمومی بدن بسیار مؤثر است. جوشانده دانه‌های این گیاه اگر به صورت غرغره مصرف شود در رفع ورم لوزه‌ها بسیار مفید و مؤثر است، همچنین از جوشانده آن برای افزایش میزان شیر در دوران شیردهی می‌توان استفاده کرد. پودر گیاه را می‌توان به صورت خمیر درآورده و روی کورک و دُملهای چرکی پوست قرار داد.

دانه‌های این گیاه  که مهم‌ترین قسمت دارویی این گیاه است با بازکردن مجاری عروق خون، از بروز سکته قلبی جلوگیری می‌کند. این گیاه سرشار از آهن است. پزشکان مصرف این گیاه را به افرادی که مبتلا به کم خونی، کمبود آهن و کمبود هموگلوبین خون اند، توصیه می‌کنند.

طرز استفاده:

شنبلیله

برای تهیه پماد ۳ تا ۴ قاشق سوپخوری دانه شنبلیله را با سرکه مخلوط کرده و برای رفع التهابهای سطحی پوست بدن مصرف کنید .برای تقویت عمومی بدن بهتر است که دانه شنبلیله و گیاه آن را قبل از غذا مصرف کرد.
بعد از شستن خشک کرده خرد کنید روزی ۳ بار به مقدار یک قاشق مربا خوری با ماست مخلوط کرده میل نمایید برای پایین آوردن قند خون بسیار مؤثر می‌باشد. شنبلیله از زمان‌های دور به عنوان بزرگ کننده سینه شناخته شده و حاوی دایوسگنین است که به استروژن مصنوعی نیز معروف است.

مضرات:
مضرات خاصی برای آن بیان نشده است.

مباحث اضافی
بوی متمایز شیرین شنبلیله به دلیل ماده شیمیایی sotolon است.

این گیاه  سبزی اصلی قورمه سبزی ، غذای مطبوع ایرانی است .

نویسنده:ثریا قمی

منبع : طراحان منظر

Save

خار شتر

خارشتر

خار شتر

خار شتر

خار شتر

خار شتر

نام فارسی: خارشتر
نام انگلیسی: Alhagi
نام علمی: Alhagi Maurorum
خانواده: Fabaceae

خارشتر

مشخصات کلی گیاه خار شتر:
نیاز نوری: آفتاب کامل
نوع گیاه: علفی چند ساله
ارتفاع:۱-۲ متر
رنگ گل: قرمز
رنگ شاخ و برگ: سبز ملایم و تیره
فصل گلدهی: بهار و تابستان
مقاومت: به شوری,خشکی,سرما

خارشتر
معرفی گیاه خار شتر:
خار شتر گیاهی با خواص دارویی قابل توجه می باشد که در طب سنتی مصرف دارد و طبیعت آن گرم و خشک است.این گیاه بومی منطقه خاورمیانه و اوراسیا(اروپا و آسیا) است,آن را از آسیا به کالیفرنیا و نیو مکزیکو معرفی کرده اند .

گیاهی چند ساله و ریزوم دار است که رشد عظیمی دارد و به سرعت بخش بزرگی از زمین یک ناحیه را می پوشاند.در محل رویش خود یک علف هرز مهلک به شمار می رود,بذر آن به راحتی در مزرعه منتشر شده و جوانه می زند.

بذرها به دلیل داشتن پوسته سخت می توانند تا مدتی طولانی در خاک زنده بمانند.همانطور که از ظاهرش پیداست,گیاهی سرسخت و مخصوص رویشگاه های خشک,مانند برخی از نواحی مختلف ایران(بوشهر,زاهدان,کرمان,اطراف یزد,سمنان,قم)می باشد.این گیاه خاردار و دارای برگ های کوچک ساده که با کرک بسیار پوشیده اند می باشد و تخم مرغی شکل هستند.

گل ها قرمزو صورتی رنگ اند.همچنین میوه هایش غلافی و دارای کرک بسیار است.ریشه اش بسیارعمیق(۱٫۲ متر وحتی تا ۵٫۵ متر)است.به طور کلی در حال رشد ارتفاعش به ۱ متر میرسد.ترنجبین که نوعی ماده قندی می باشد,از خار شتر ترشح می شود(البته این ویژگی مختص تمام گونه های رویش یافته این گیاه در تمام نقاط ایران نمی باشد بلکه تنها Alhagi Mannifera وAlhagi Maurorum تولید ترنجبین می کنند).

ساقه های خشکیده این گیاه محتوی این ماده می باشد.برای گرفتن آن,این ساقه ها را روی پارچه ای سالم وتمیز می تکانند و دانه های ریز ترنجبین را جمع آوری و در بازار عرضه می کنند.

                                                                                       خار شتر
گلدهی:
خود بارور است . در زمستان جوانه ها خفته وگلدهی در بهار و تابستان رخ می دهد.

نگهداری گیاه خارشتر:
شرایط گرم وخشک برایش بهترین شرایط و رطوبت و سایه گلدهی آن را محدود می کند.

خار شتر
آبیاری و کود دهی:
نیاز چندانی به آبیاری و کود دهی ندارد.

خار شتر
روش تکثیرگیاه خارشتر:
به وسیله بذر و ریزوم تکثیر می شود.در بهار شاخه های جدید از ریزوم ها بالا می آیند.گسترش آن در خاک خشک بیشتر از خاک مرطوب است.درجه حرارت مناسب برای جوانه زنی ۲۵-۲۷ درجه سانتی گراد است.عبور از دستگاه گوارش نشخوار کنندگان به جوانه زنی کمک می کند.

Negar_29082016_011753
قابلیت:
مقاومت بسیار بالا به سرما,طوفان,خشکی ,شوری و دارای توانایی رشد در شوره زار ها و در طیف وسیعی از خاک ها از جمله شن,ماسه,رس,گل و لای,خاک آهکی

خار شتر

کاربرد:
به عنوان دارو در طب اسلامی

خار شتر

خواص درمانی خار شتر در حالات مختلف:

جوشانده خار شتر: درمان کننده بیماری های گوارشی وضعف و تب,مناسب برای ناراحتی سینه,مقوی و مسهل می باشد. گرد کوبیده شده یا جوشانده حاصل از برگ در صورت استفاده موضعی روی زخم سبب التیام و بهبود می شود.
عرق خار شتر: تکین دهنده انواع مختلف تب,رفع سنگ کلیه و مثانه(در صورت مداومت در مصرف),مدر,معرق می باشد.
روغن خار شتر: استفاده موضعی آن سبب درمان رماتیسم می شود.
خواص ترنجبین:
مصارف آن به عنوان ملین,شیرین کردن مزه نامطبوع داروها و در طب سنتی اسلامی است.

منبع:طراحان منظر

Save

شبدر زینتی

شبدر زینتی (Purple shamrock)

شبدر زینتی ( Purple shamrock )

شبدر زینتی ( شبدر بنفش )

شبدر زینتی

نام فارسی شبدر زینتی
نام انگلیسی Purple shamrock
نام علمی Oxalis triangularis
خانواده  Oxalidaceae –  شبدر ترشکیان

اطلاعات کلی :

نام فارسی : شبدر زینتی

نام رایج فارسی : شبدر بنفش

نوع : علفی

خانواده :  Oxalidaceae – شبدر ترشکیان

ارتفاع : ۲۵ سانتس متر

گسترش : ۲۵ سانتی متر

رنگ گل : سفید ، صورتی

نور : نیم سایه

نیاز آبی : متوسط

نگهداری : آسان

گل : تک ، پنج پر

برگ : مرکب سه برگی، بنفش – سبز

مقاومت : نسبتا مقاوم به انواع خاک

معرفی

شبدر زینتی

این گیاه بومی برزیل است و به تازگی به ایران وارد شده.به دلیل رنگ بنفش برگ ها محبوبیت زیادی دارد.با وجود شباهت اسمی شبدر به خانواده  fabaceae  تعلق ندارد.نگهداری آن بسیار ساده است.

ویژگی های ظاهری

برگ : برگ های مرکب سه برگچه ای ارغوانی دارد . برگ های آن شبتنجی دارند و شب ها بسته می شوند.

شبدر زینتی

گل : گل های آن تک و سفید رنگ هستند.در هر موقع از سال مخصوصا تابستان گل می دهند.اما حساسیت زا می باشند .می توانید برای رفع این مشگل پرچم های آن را بچینید.

شبدر زینتی

نگهداری

نور: به ساعات طولانی نور غیر مستقیم خورشید نیاز دارد .اگر در فضای باز آن را می کارید بهتر است در مکانی باشد که در بعد از ظهر سایه است.زیرا آفتاب طولانی مدت باعث سوختگی برگ ها و ضعف گیاه می شود.

نور مستقیم و هوای گرم باعث می شود برگ های آن به رنگ سبز بگراید.

اگر نور از یک جهت به ان بتابد ،گیاه بد قواره می شود و به یک سمت کشیده می شود و دراز می شود.

این گیاه متعلق به مناطق معتدل است و محدوده ۱۵ – ۲۷ درجه سانتی گراد را می شناسد .در خارج از این محدوده دمایی رشد آن دچار رکود می شود.آبیاری منظم هم به حفظ دمای پایین کمک می کند هم به مرطوب نگهداشتن رطوبت هوا .

شبدر زینتی

آبیاری : وقتی خاک آن خشک شد به آن آب بدهید ،آبیازی زیاد باعث پوسیدگی ریشه پیازی آن می شود.

این گیاه برای باز و بسته شدن برگ ها نیاز به هوای مرطوب دارد. با قرار دادن یک سینی آب زیر آن یا ظرف آب کنازر آن می توان این رطوبت را تامین کرد.

شبدر زینتی

خاک: نسبت به خاک سختگیر نیست و اما به زهکش آن بسیار دقت کنید چون دیر خارج شدن آب از گلدان باعث پوسیدگی ریشه می شود.

موقع کاشت برای خاک می توان ترکیب خاک ،خاک برگ به علاوه شن درشت را در نظر گرفت.

شبدر زینتی

کوددهی : اگر خاک آن از نظر غذایی ضعیف شد می توان در اول هر فصل مقداری کود ۱۰-۱۰-۱۰ به ان داد.

در صورتی که خاک آن درای مقدار زیادی کود باشد ،برگ های آن زیاد شده و اکان گلدهی آن کم می شود.

شبدر زینتی

آفات و مشکلات :

بیماری : سفیدک حقیقی و دروغین ،پوسیدگی ریشه

آفات : شته ،حلزون ، سوسک سر خرطومی

تکثیر :

شبدر زینتی

برای تکثیر آن می توان گیاه مادر را به چند قسمت تقسیم کرد .برای کاشت پیاز می توان هر ۱۰ پیاز را در گلدانیبه دهنه ۲۵ سانتی متر کاشت.

دقت کنید که در آبیاری کاشت اولیه زیاده روی نکنید تا ریشه ها آسیب نبینند.

کاربرد :

می توان این گیاه را در بین گیاهان سبز رنگ کاشت و طیف یکنواخت را از بین برد.

با تواجه به اسن که این گیاه ریزوم دارد برای کاشته شدن به صورت ردیفی و در حاشیه هم مناسب است.

همچنین می توان ان را به عنوان گیاهی آپارتمانی نگهداشت.

شبدر زینتی

مباحث اضافی :

شبدر زینتی زود به زود نیاز به تعویض گلدان ندارد و وقتی ریشه از منافذ کف گلدان بیرون زد و یا پیاز ان خیلی بزرگ شد نسبت به تعویض گلدان آن اقدام کنید. گلدان جدید هم نباید خیلی بزرگ تر از قبلی باشد چون ریشه شبدر زینتی رشد خیلی زیادی ندارد.تعویض گلدان را در زمان خواب زمستانی و رکود انجام دهید و همچنین تعویض گلدان را ۱۰ روز الی دو هفته بعد از کف بر کردن آن انجام دهید.

شبدر زینتی

منبع: طراحان منظر

 

Save

 

درختچه سه رنگ

درختچه سه رنگ(Chinese photinia)

 درختچه سه رنگ (Chinese photinia)

درختچه سه رنگ (Chinese photinia)   

درختچه-سه-رنگ

نام فارسی درختچه سه رنگ
نام انگلیسی Chinese photinia
نام علمی Photinia Spp
خانواده  Rosaceae

اطلاعات کلی:

نام فارسی: درختچه سه رنگ

نام رایج فارسی:  درختچه سه رنگ

نوع: چندساله

خانواده: Rosaceae

ارتفاع: ۴ تا ۱۵ متر

گسترش: ۶ تا ۹ متر

رنگ گل: سفید

نور: نور مستقیم آفتاب

نیاز آبی: متوسط

نگهداری: آبیاری متوسط و نور مستقیم خورشید، همراه با کمی سایه و البته خاک زه کشی و شده غنی نیاز های اولیه سه رنگ اند.

گل: کوچک و سفید

برگ: ساده، یکی درمیان و برنگ سبز تیره

میوه: به شکل سیب، به اندازه ۴ تا ۱۲ میلی تر، در مقدار زیاد و به رنگ قرمز یا سیاه

مقاومت: مقاوم به خشکی و سرما

معرفی درختچه سه رنگ(Chinese photinia)

درختچه سه رنگ

درختچه سه رنگ بومی مناطق گرم و معتدل آسیا، ژاپن، جنوب هند و تایلند، است. این گیاه که از خانواده گل سرخیان یا رزاسه است، یگ گیاه زینتی است. آنچه باعث شده این گیاه به عنوان گیاه زینتی بکار برده شود گل های سفید و زیبای آن نیست بلکه رنگ قرمز برگ های جوان و تازه روییده آن در فصل بهار است. گل های آن در بهار و میوه آن در بعضی گونه ها در پاییز و زمستان ظاهر می شود.

درختچه سه رنگ که دارای حدود ۶۰ گونه است،  شامل درختان و درختچه‌های همیشه سبز و گاهی خزان شونده است. از گونه های آن می توان به سه تا از معروف ترین شان اشاره کرد؛ سه رنگ چینی، سه رنگ ژاپنی و سه رنگ رد رابین.

ویژگی های ظاهری

برگ:

برگ درختچه سه رنگ

اندازه برگ سه رنگ در گونه های مختلف در طول از ۳-۱۵ سانتی متر و در عرض از ۵-۱۵ سانتی متر است. گاهی کل برگ و گاهی نوک آن دندانه دندانه است. برگ های براق نیزه ای شکل آن هنگامی که تازه به وجود آمده اند، قرمز رنگ اند.

گل:

گل درخنچه سه رنگ

هر گل سه رنگ دارای پنج گلبرگ سفید است که هر کدام بین ۵ تا ۱۰ میلی متر اند. گل های آن بوی خفیف و زالزالک مانندی هم دارند. این گل ها در پاییز جای خود را به میوه قرمز می دهد.

ساقه:

درختچه سه رنگ

شاخه های  سه رنگ معمولا خشبی اند و گاهی نیمه خشبی اند. این شاخه ها گاهی خاردار اند.

نگهداری

نور:

نور درحتچه سه برگ

درخچه سه رنگ در نور کامل خورشید در خاکی مرطوب رشد خوبی خواهد داشت. ولی مخلوطی از سایه و خورشید را هم می تواند تحمل کند. در چنین شرایطب ریوبت خاک را کاهش دهید.

در کل می توان گفت آب و هوای گرم و مرطوب کمی سایه برای گیاه خوب خواهد بود.

آبیاری:

آبیاری درختچه سه رنگ

در اولین فصل رشد به طور منظم گیاه را آبیاری کنید تا به خوبی مستقر شود و ریشه هایش به اندازه لازم گسترش یابند. سپس آبیاری اش را کمتر کنید.

آنقدر آب ندهید که اشباع شود، این گیاه آبیاری متوسط نیاز دارد و حتی به خشکی مقاوم است. البته مقاومت آن شامل گل هایش نمی شود. در خشکسالی گلدهی آن دچار مشکل می شود.

خاک:

خاک-درختچه-سه-رنگ

مانند خیلی از گیاهان زینتی دیگر این گیاه خیلی به نوع خاک حساس نیست ولی با توجه به زینتی بودن آن، جلوه گیاه مهم است؛ پس برای گرفتن نتیجه بهتر، خاک باید شامل خاک باغچه به همراه خاک رسی که خوب زه کشی شده است، باشد. PH خاک را خنثی و کمی اسیدی نگه دارید.

نکته ای که نباید فراموش کنید این که سه رنگ مقاوم به شوری بالا نیست.

کوددهی:

درختچه سه رنگ

کود دانه

کوددهی درختچه سه رنگ در نوع بالغ و تازه کاشته شده آن متفاوت است.

برای گیاهان نهال، کود دانه ای و غنی از فسفر مناسب است. با توجه به این که فسفر به گیاه تازه کاشته شده برای ریشه زایی کمک می کند.

کود دانه ای فسفر دار را در خاک مخلوط کنید و سعی کنید تا عمق ۸ سانتی متری آنها را قرار دهید. سپس با خاک ریشه گیاه را پوشاندید و آبیاری کنید.

برای درختان قدیمی تر می توانید از کود مایع و کود دانه ای استفاده کنید. درختان هر چند سال یکبار به کوددهی نیاز دارند. برای تعیین نوع کود یه آزمون از خاک، فقدان ماده مورد نظر را نشان خواهد داد. در کل برای درختچه سه رنگ بالغ، کود همه منظوره بهترین انتخاب است.

کود مایع را صبح زمانی که خورشید هنوز خیلی نمایان نشده است، اسپری کنید. اینگونه از سوختگی برگ های خیس جلوگیری می کنید. عمل کودهی را در دمای بین ۱۶ تا ۲۷ درجه سانتی گراد انجام دهید. بعد از هر گونه کوددهی باید عمیق و خوب گیاه را آبیاری کنید.

کوددهی را از اواخر بهار تا اواسط مهر به صورت یک ماه درمیان انجام دهید. انجام کوددهی در ماه های رشد سلامت آن را دربرابر بیماری ها و آفت ها تضمین می کند.

آفات و مشکلات:

بیماری و مشکلات درختچه سه رنگ

مشکلات درخچه سه رنگ معمولا با ایجاد شرایط مناسب قابل پیشگیری اند. از مشکلاتی که ممکن است ایجاد شوند به لکه برگ، پوسیدگی ریشه و از آفات ایجاد شده می توان به شته ها و سوسک چوب اشاره کرد.

پوسیدگی ریشه:

پوسیدگی ریشه درکل به دلیل آبیاری زیاد اتفاق خواهد افتاد؛ زمانی که انقدر خاک آب داشته باشد که به ریشه اکسیژن نرسد و در آخر بمیرد. بنابراین از خاک مرطوب اجتناب کنید.

از علایم آن می توان به پژمردگی و زردی برگ ها و نرم شدن ریشه ها اشاره کرد.

لکه برگ:

لکه برگ توسط قارچ ایجاد می شود، می تواند باعث پارگی برگ و در نهایت نابودی آن شود. برای مبارزه برگ های آسیب دیده آن ها حذف و از باغ خارج کنید. در صورت نیاز از محلول مس و   chlorothalonil(کلروتالونیل)  استفاده کنید. نکته دیگر اینکه آبدهی را از بالا انجام ندهید که این کار قارچ را افزایش می دهد.

شته ها:

شته به رنگ های سبز، قرمز، صورتی، زرد، قهوه ای و سیاه وجود دارد که در نوک و زیر برگ های سه رنگ تجمع کرده و با مکیدن شیره ی آن رشدش را متوقف می کند. در نتیجه، برگ های گیاه کمرنگ شده و به تدریج جمع شده و می میرند.

برای مبارزه با شته ها کافی است روی آن ها آب سرد اسپری کنید. اگر با تهاجم تعدا زیادی از شته روبه رو شدید می توانید به راحتی آنها را با آرد غبار پاشی کنید.

همچنین می توانید با محلولی از آب و چند قطره مواد شوینده مثل مایع ظرفشویی، برگ گیاه را از شته ها پاک کنید. یا می توانید یه لیتر آب را با یک قاشق چایی خوری مایع ظرف شویی و کمی فلفل قرمز را قاطی کنید و به روی برگ اسپری کنید.

سوسک چوب(bark beetles):

آفتاب فراوان و شدید باعث تبخیر سطحی بسیار زیاد دشده و نهایتاً به علت فقدان آب کافی تغییراتی در کمیت و کیفیت شیره گیاه به وجود می آید و سوسک چوب به گیاه جذب می شود.  سایر عوامل از قبیل ضعف زمین و گرمای هوا این اثر را تشدید می کنند.

سوسک چوب را می توان با تعدادی از حشره کش های تجاری در دسترس درمان کرد.

تکثیر:

تکثیر درختچه سه رنگ

تکثیر سه رنگ به سه روش قلمه زدن، پاشش بذر و خوابانیدن ساده انجام می شود.

۱- قلمه زدن:

ساقه اصلی سالم، بدون آفت و بدون گل را از گیاه اصلی جدا کنید. برای جلوگیری از خشک شدن آن را درون کیسه ای که حاوی آب است قرار دهید.

ساقه هایی به اندازه ۵ تا ۱۰ سانتی متر جدا کنید. به جز دو برگِ راس، بقیه را بچینید. دو برگ راس نقش تغذیه قلمه را خواهند داشت.

گلدانی با خاک زه کشی شده و غنی آماده کنید. سطح خاک را صاف کنید. قلمه ها را در جداره کناری یک طرف گلدان قرار دهید. آنها را در منطقه ای آفتابگیر قرار دهید و سپس  آبیاری کنید و به هیچ وجه نگذارید خاکشان خشک شود.

وقتی که قلمه ها را به قصد در آوردند کشیدید ولی کمی گیر کرد، این زمانی است که قلمه ریشه زده است. هر کدام از قامه ها را برداشته و در گلدان های خود بکارید. بعد از مدتی که ریشه دواندند و قد آنها به ۱۶ سانتی متر رسید برگ های راس را بچینید تا گیاه نونهال خودش برگ های تازه ایجاد کند.

رطوبت، تهویه هوا، نور شدید و روزهای بلند، دما ۲۵ درجه سانتی گراد از شرایطی است که باید برای قلمه فراهم کنید.

قلمه اگر از گیاه جوان و نزدیک ریشه گیاه گرفته شود ریشه زایی بهتری خواهد داشت.

قلمه نیمه خشبی

در هر موقع از سال می توان این نوع قلمه را گرفت ولی اکثرا در اواخر بهار که شرایط برای ریشه دار کردن قلمه ها مساعد است. ولی مهم است که هنگام گلدهی از سه رنگ قلمه نگیرید.

 قلمه خشبی گونه خزان پذیر

این قلمه ها باید بعد از برگ ریزان و قبل از وسط زمستان از شاخه های فصل جاری گرفته می شود. قلمه های خشبی به طول ۵۰ سانتیمتر گرفته می شوند و پس از ضدعفونی با قارچ کشها در کیسه های نایلونی نسبتا ضخیم با چند سوراخ در زیر ماسه شسته نگه داری می شوند.

درختچه سه رنگ

خوابانیدن ساده

۲- خواباندین ساده:

شاخه ای از شاخه های جانبی را گرفته و  با یک فلز U  شکل آن را درون خاک نگه میداریم. فقط ۲۵ سانتی متر از سر شاخه را بیرون از خاک قرار می دهیم و آن قسمتی که در خاک است کمی زخم می کنیم تا ریشه دواند.  قسمت بیرونی نقش ساقه گیاه جدید را خواهد داشت.

۳- پاشش بذر:

در بهار در خاک زه کشی شده، دانه را بکارید.  برای کاشت  سه رنگ در فضا آزاد باید بعد از آخرین سرما زدگی، تقریبا اوایل بهار، دانه ها را کاشت. سوراخ هایی با عمق نیم سانتی متر ایجاد کنید، دانه را درون آن قرارد دهید و روی آن را به اندازه نیم سانتی متر با خاک حاصلخیر بپوشانید.  فراموش نکنید خاک را قبل از کاشت شخم بزنید و با مواد آلی آن را غنی کنید. در آخر خاک را آبیاری کنید.

سه رنگ در پاییز رشد می کند و در زمستان خیلی خوب دوام می آورد.

کاربرد:

درختچه سه رنگ

درخچه سه رنگ به دلیل برگ ها، گل و میوه های جذابش به عنوان گیاه زینتی شناخته شده است. جدا از زیبایی که این گیاه برای فضای سبز شما به ارمغان می آورد، از آن به عنوان پرچین و حصار در فضای سبز هم می توان استفاده کرد.

سه رنگ شرایط و آب و هوای شهری را می تواند تحمل کند. همین باعث می شود در فضاها سبز شهری، مانند پارکینگ ها، کنار جاده ها و در بلوار ها، استفاده  شود.

ولی با توجه به اینکه سه رنگ شوری را نمی تواند تحمل کند، آن را در کناطق ساحلی نکارید.

مباحث اضافی:

درختچه سه رنگ

برخی از انواع Photinia به دلیل حضور گلیکوزیدهای سیانوژنیک در شاخ و برگ و میوه سمی هستند.

Save

پالونیا

پالونیا ( princess tree )

پالونیا ( princess tree )

پالونیا ( princess tree )

پالونیا

پالونیا

نام فارسی  پالونیا
نام انگلیسی EMPRESS TREE
نام علمی PAULOWNIA TOMENTOSA
خانواده PAULOWNIACEAE


مشخصات کلی

نام فارسی : پالونیا

نام رایج انگلیسی : princess tree

نوع: چوبی چندساله

خانواده : PAULOWNIACEAE
ارتفاع: ۱۰-۲۵ متر
رنگ گل: سفید آبی
نور: نور زیاد
نیاز آبی: مرطوب

میوه :خشک، تخم مرغی شکل و کپسول مانند هستند و بین ۳ تا ۴ سانتیمتر طول دارند .

معرفی

پالونیا

درخت پالونیا Paulownia tomentosa  به خانواده Paulowniaceae  تعلق دارد و بومی مناطق مرکزی و غربی چین است. پالونیا درختی خزانپذیر با رشدی نسبتا سریع است. این درخت امروزه به طور گسترده در آمریکا کاشته میشود.
حدودا ، ۱۰ سال است که پالونیا وارد کشور ما شده  و دراستان گلستان کاشته میشود.از نامهای انگلیسی این گیاه می توان به  empress tree, princess tree,foxglove tree اشاره کرد.

این درخت به دلیل گلهای بسیار زیبا و خوشه مانندی که دارد ، درخت زینتی بسیار محبوبی به شمار می آید و به وفور در پارکها و باغها کاشته میشود و جایزه انجمن شایستگی باغ انگلستان را از آن خود کرده.

این گیاه دارای ریشه هایی قوی است و به همین دلیل گیاهی مهاجم شناخته می شود.
مشخصات ظاهری

برگ: برگهای پهن و بسیار بزرگ به طول ۳۰سانتی متر و عرض تا ۲۰سانتی متر و قلبی شکل ،برگهای این گیاه دارای ۵ لوب می باشند.

پالونیا

گل: خوشه های گل ایستاده به رنگ ارغوانی روشن با گلهای بسیار خوشبو به رنگ سفید آبی که در اردیبهشت ماه ظاهر می شوند.

پالونیا

نگهداری:

آبیاری: درختان جوان تا زمان استقرار در مکان کاشت که حدود یک سال اول کاشت است به ابیاری نسبتا منظم و خاکی مرطوب نیاز دارند اما نیازی به آبیاری درختان بالغ نیست و این درختان از رطوبت موجود در خاک که به دلیل آبیاری سایر گیاهان اطرافشان  است می توانند استفاده کنند و مقاومت نسبی خوبی نسبت به دوره های خشکی خاک دارند . آبیاری بیش از اندازه بخصوص اگر خاک بافتی سنگین و زهکش ضعیف داشته باشد از دلیل ضعف رشد ، زردی و ریزش برگها می باشد.

نور: این گیاه افتاب دوست است و گیاهان جوان ان نمی توانند در سایه سایر درختان رشد خوبی داشته باشند. بنابراین بخصوص در ابتدای کاشت می بایست مکان کاشت را به گونه ای انتخاب کرد که از افتاب کامل به مدت حداقل ۸-۶ ساعت در روز برخوردار باشد.

دما : این گیاه سرما را می تواند تا حدود ۱۸- تحمل کند اما وجود چنین سرمایی یکی از عوامل محدود کننده رشد این گیاه است. همچنین گزارش شده است که در زمانی که گیاه بالغ در رکود کامل به سر می برد سرما را تا ۲۵- نیز می تواند تحمل کند. سرماهای شدید زمستانه و همچنین دیررس بهاره نیز از عوامل اسیب رسی به جوانه های گل این گیاهان است  .

خاک:   شرایط مختلف خاک و انواع متفاوت خاک را تحمل می کند . فقر غذایی ، اسیدیته بالا و خشکی را به خوبی تحمل میکنند اما بهترین شرایط خاکی با زهکش خوب و رطوبت مناسب است . خشکی خاک بخصوص در مراحل اولیه رویش موجب ضعیف شدن گیاه می گردد.  از نظر قلیایت در خاکهایی که اسیدی هستند و یا کمی قالیایی هستند رشد می کند . سنگین بودن خاک و گل بودن همیشگی خاک از دلایل عدم رشد ، زردی و ریزش برگها و حتی از بین رفتن گیاه است . در سالهای اولیه رشد اگر از کودهای محتوی نیتروژن و فسفر استفاده شود به رشد سریعتر و شکل گیری درختی قوی تر کمک می شود .

پالونیا

آفات و بیماری ها

این درخت، به نسبت مقاوم است ولی مراقب کپک پودری، پوسیدگی چوب ، پوسیدگی قارچ باشید

تکثیر:

پالونیا

پالونیا

۱-کاشت بذر: در پاییز یا بهار اقدام شود بهتر است .
بذر را در قاب سرد بکارید و اگر در آفتاب قرار دهید زودتر شکوفا خواهد شد.
۲- قلمه ریشه

قابل توجه افرادی که می خواهند از درخت پالونیا در اطراف منزل خود نگهداری کنند:

۱- هرگز از کاشتن این نوع درخت در کنار دیوار استفاده نکنید.
۲- از کاشت درخت پالونیا در نزدیکی لوله های آب خودداری فرمائید.
۳- حداقل در سال اول کاشت ، درخت را در زمانهای معین آبیاری نمائید . بطوریکه هیچگاه خاک آن خشک نشود و برگهای آن جمع نشود.
۴- سعی کنید در ابتدای رشد روند مسیر حرکت درخت را با هرس نمودن شاخه ها و جوانه های آن تعیین نمائید.
۵- حداقل سعی کنید تا فاصله ۲ الی ۳ متر از ایجاد شاخه به سمت اطراف جلوگیری نموده و یک جوانه قوی را برای قلمه انتخاب کنید.

پالونیا

کاربرد:
چوب و تنه قابل استفاده در صنعت تجاری جهت ساخت مبلمان،تخته لایه،کبریت،کاغذ،کارتن،هواپیما،ادوات موسیقی تولید می شود.
برگها و گلهای پالونیا در تولید کمپوست و تغذیه دام مصرف می شود و انواع ترکیبات دارویی از آن استخراج می شود.
یکی از کاربردهای مهم پالونیا در ایران استفاده از نهال آن برای فضای سبز شهرهاست.
پالونیا درختی زیبا و سرسبز است که جلوه رؤیایی به شهر می دهد.
درختان شگفت انگیز پالونیا بیش از ۵/۱برابر درخت صنوبر رشد دارد.استحصال چوب از پالونیا ۴برابر صنوبر و اکالیپتوس می باشد

مباحث اضافی :

هرس:

نیاز خاصی به هرس ندارد مگر قطع شاخه های اسیب دیده و سرما زده . توجه کنید که جوانه های گل روی ساقه های قدیمی شکل می گیرد بنابراین قطع ساقه های قدیمی گیاه منجر به کاهش گلدهی در سال اینده بعد از عمل هرس می شود.

پالونیا

پالونیا

هوستا

هوستا(Hosta)

هوستا(Hosta)

هوستا(Hosta)

هوستا

نام فارسی هوستا
نام انگلیسی  Hosta, Plantain Lily
نام علمی  Hosta
خانواده Asparagaceae

 

اطلاعات کلی:

نام فارسی: هوستا

نام رایج فارسی: هوستا

نوع: چندساله

خانواده: asparagaceae

ارتفاع: ۸ تا ۹۰ سانتی متر

رنگ گل: صورتی، سفید، بنفش مایل به آبی

نور: سایه کم تا سایه کامل

نیاز آبی: کم

نگهداری: از نیاز های مهم هوستا که هنگام نگهداری باید به آن توجه شود، علاقمندی آن به سایه است. آن را در سایه و خاک مرطوب با آبیاری کم نگه دارید تا در بهترین حالت خود باشد.

گل: زنگوله ای شکل

برگ: به رنگ آبی، خاکستری است.

مقاومت: مقاوم به خشکسالی وقتی که در جایش مستقر شود.

معرفی

هوستا

هوستا از خانواده مارچوبگان و بومی شمال شرقی آسیا به خصوص چین و ژاپن است. این گیاه دارای ۷۰ گونه است که بیشتر در ژاپن، کره، چین و روسیه وجود دارند. هوستا گیاهی است که در فضای سبز به دلیل امکان ترکیب بندی های مختلف و زیبایی برگ هایش مورد استفاده قرار می گیرد.

این گیاه زینتیِ سایه دوست، سریع رشد می کند. و به طور کامل بعد از ۴ تا ۸ سال بالغ خواهند شد.

ویژگی های ظاهری

هوستا

برگ:

برگ های هوستاجزو ویژگی های مهم آن است. در گونه های مختلف هوستا برگ ها می توانند به رنگ و ها طرح های مختلفی باشند. برگ ها می توانند بیضی یا نیزه ای یا قلبی شکل باشند. برگ ها می توانند پیچ بخورند. جنس آنها هم به نسبت گونه هایشان می تواند براق، ساده و مومی باشد. اندازه برگ های هوستا هم مانند تمام دیگر ویژگی های برگ می تواند به نسبت گونه های مختلف متفاوت باشد. درازای آن ۳–۴۵ سانتی متر و پهنا ۲–۳۰ سانتی متر می تواند باشد.

هوستا

گل:

گل های شیپوری هوستا در بالای شاخ و برگ آن بهصورت خوشه ای ظاهر می شوند. درازای گل ها به طور نوسانی بین ۲ تا ۵ سانتی متر هستند. هر گل دارای شش گل برگ به رنگ های صورتی، سفید و بنفش مایل به آبی است که معمولاً بی بو هستند.

هوستا

ساقه:

ساقه هایی گل ها را حمل می کنند که فاقد برگ هستند. این ساقه ها نازک و سست اند و کمی قوس پیدا می کنند. اما ساقه هایی که برگ های روی آنها سبز می شوند کلف و کوتاه اند.

نگهداری

نور:

هوستا را در سایه یا نیمه سایه نگهداری کنید. می توانید در آفتاب شدید سایه بان ایجاد کنید تا از از ایجاد رنگ پریدگی و نابودی برگ ها جلوگیری کند. هوستا به راحتی در سایه های عمیق زندگی می کند و  در طول روز ۴ ساعت و کمتر نور خورشید صبحگاهی باید دریافت کند. نوری که دریافت می کند نباید شدید و مستقیم باشد.

البته فراموش نکنید با این که هوستا یک گیاه سایه دوست است ولی اگر در تاریکی نگهداری اش کنید، رشد آن کند شده و عملکرد خوبی نخواهد داشت.

اگر سطح برگ یا نوک آن قهوه و سوختگی شد نشانه ای های آفتاب سوختگی گیاه است.

آبیاری:

هوستا

هولستا مقاوم به خشکی است و نیاز آبی کمی دارد، مگر در آب هوای خیلی گرم. در جنوب هولستا نیاز به آبیاری منظم دارد.

در اولین فصل رشد به طور منظم گیاه را آبیاری کنید تا بخوبی مستقر شود و ریشه هایش به اندازه گسترش یابد. بعد از گسترش ریشه ها و استقرارش آبیاری اش را کمتر کنید.

خاک:

هوستا

مالچ متشکل از قسمت های بزرگ پوست درختان

هوستا جزو گیاهانی است که مراقبت مدام نیاز ندارد و اگر به حال خود هم رها شود دچار مشکل نمی شود. ولی اگر می خواهید از گیاهتان نتیجه بهتری بگیرید، برایش خاکی عمیق و زه کشی شده، غنی و شامل خاک گلدان، شنی و رسی و کمپوست تهیه کنید. می توانید همچنین برای گرفتن نتایج بهتر از مالچ استفاده کنید. فراموش نکنید مالچ نزدیک گیاه، اطراف ساقه، را نپوشاند. خاک باید دقیقا از جایی که ساقه شروع می شود با گیاه هم سطح باشد تا گیاهتان دچار بیماری و پوسیدگی نشود. مالچ را وسط بهار وقتی خاک گرم شد می توانید استفاده کنید. همچنین در زمستان به عنوان عایقی برای سرما.

در آخر هوستا خاک اسیدی و خنثی را ترجیح می دهد و بهترین PH ای که می توانید برایش فراهم کنید، ۶٫۵ تا ۷٫۵ است. چه بهتر که PH بالای ۷٫۵ ایجاد کنید.

کوددهی:

هوستا

هوستا -به جز کود نیتروژن دار- تا زمانی که با آزمون متوجه کمبود خاکش نشدید، نیازی به کود ندارد.

اگر خاک هوستا نیاز به کوددهی داشت دو بار در طول فصل رشد، خاک را تغذیه کنید؛ یک بار زمانی که برگ ها در حال پدیدار شدن هستند و یک بار هم قبل از گلدهی.

کود دانه ای را نزدیک به ساقه(محل اتصال ساقه و ریشه) نگه دارید تا دچار آفتاب سوختگی نشود. کود دانه ای هیچگاه نباید در تماس با برگ هوستا باشد.

استفاده از کود مایع هم آسان خواهد بود منتها باید تکرار شود.

هرس:

هوستا

با اینکه هرس در فصل رشد لازم نیست ولی در تابستان برای زیبا کردن گیاهتان برگ های زرد و مرده را هرس کنید. همچنین خوشه های گل هم زمانی که گلدهی شان تمام شد حذف کنید. مگر اینکه که بخواهید بذرهایش را جمع آوری کنید. در پاییز نیز شاخ و برگ ها را تا سطح خاک هرس کنید.

جمع آوری و دفع برگ های مرده وقتی گیاه در خواب است، به کاهش بیماری ها و آفات کمک می کند.

آفات و مشکلات:

هوستا

اثرات راب بر روی برگ گیاه

در مورد هولستا لازم نیست نگران بیماری و آفات باشید؛ چون خیلی کم پیش می آید که دچار مشکل شود. ولی در این قسمت به تعدادی از مشکلاتی که ممکن است برای گیاهتان مشکل ایجاد کنند، اشاره می کنیم.

راب:

راب ها از جمله مشکلاتی هستند که برای هوستا به وجود می آیند. آنها در شب سوراخ های ناخوشایندی در برگ ها ایجاد می کنند، مخصوصاً در اواخر بهار.

۱- شرایط مطلوب برای راب ها تاریکی و رطوبت است. آنها همچنین برگ های نرم و بالغ نشده را ترجیح می دهند.

۲- برای جلوگیری از راب ها به طور کل چند روش ساده وجود دارد.

۳- از مالج هایی که متشکل از چوب های درشت است استفاده کنید.

۴- سطح خاک را خشک نگه دارید و از سنگ های ریز و لبه تیز استفاده کنید.

۵- در ساعات آخر روز گیاه را آبیاری نکنید تا در تاریکی شب محیطی مرطوب برای راب ها فراهم نکنید.

۶- فاصله مناسب و حتی زیاد بین گیاهانتان بگذارید و گردش خوب هوا را برای آنها فراهم کنید.

۷- در پاییز یا بهار شاخ و برگ ها را هرس کنید.

۸- راب ها از خاک قلیایی متنفر اند. سعی کنید PH خاک را در ۷٫۵ نگهدارید. می توانید برای اینکار از آهک استفاده کنید و یک لایه کم نزدیک هوستا بریزید سپس آبیاری کنید که وارد خاک شود و به پای خاک دیگر گیاهانتان نرود.

این روش های ساده را انجام دهید. ولی اگر به هر دلیلی باز هم با راب ها مواجه شدید می توانید از طعمه استفاده کنید. بعد از تهیه طعمه دستور عملی که روی آن نوشته شده را دنبال کنید تا نتیجه مطلوب را بگیرید.

حلزون ها:

حلزون ها در شرایط مرطوب و سرد به سراغ گیاهتان می آیند و تمام روش هایی که استفاده می کنید تا با راب ها مبارزه کنید برای جلوگیری از حلزون ها هم موثر خواهد بود.

موش صحرایی:

موش های صحرایی می توانند با خوردن ریشه گیاه مشکل ایجاد کنند. اگر در منطقه ای هستید که ممکن است گیاهتان ممکن است مورد حمله موش صحرایی قرار بگیرد، تله موش می تواند روش مناسبی برای جلوگیری از آن باشد.

پوسیدگی ریشه:

پوسیدگی ریشه درکل به دلیل آبیاری زیاد اتفاق خواهد افتاد؛ زمانی که انقدر خاک آب داشته باشد که به ریشه اکسیژن نرسد و در آخر بمیرد. همچنین آبیاری زیاد باعث می شود قارچ هایی که از قبل در خاک بوده اند، بروز کرده و به ریشه حمله کنند و باعث پوسیدگی و مرگ آن شوند.

وقتی به دلیل نامشخص دیدید که هوستا کم کم پژمرده و برگ‌ها یش زرد می شوند، ریشه‌ها را بررسی کنید. ریشه سالم سفید و رنگ پریده ولی سفت و انعطاف پذیر است. ریشه بیمار نرم است و به راحتی جدا می شود.

ریشه ها را با الکل شست و شو دهید، قسمت های آسیب دیده را جدا کنید، گلدانی جدید با خاکی زه کشی شده آماده کنید. بعد از آن آبیاری گیاه را حتما کم کنید.

بهتر است از سم دومیل ام زد به نسبت ۲۵۰ گرم در۱۰۰ لیتر آب استفاده کنید.

پوسیدگی ساقه:

در فصل خفتگی پوسیدگی ساقه به راحتی ممکن است سراغ گیاهتان آید.

وقتی گیاه تازه به پوسیدگی ساقه دچار شده است ممکن است خط هایی در نزدیکی ریشه مشاهده بشود. معمولاً تا زمانی که دیگر خیلی دیر شده باشد، به بقیه بقیه نشانه ها توجه نمی شود. برای گیاهان جوان بیشتر احتمال اینکه پوسیدگی ساقه آنها را از پا درآورد، بیشتر است.

پوسیدگی ممکن است از یک طرف ساقه یا از یک شاخه جانبی شروع شود تا در آخر کاملاً گسترده شود. قسمت های آلوده معمولاً به رنگ های قهوهای مایل به زرد یا قهوه ای تیره در می آیند که نشان از مرگ آن بافت است. همچنان که پوسیدگی ساقه پیشرفت می کند گیاه به سمت پژمردگی و در آخر مرگ می رود. در ضمنِ پیشرفت گیاه ممکن است همچنان به گلدهی ادامه بدهد، اما خیلی کم.

با توجه به اینکه بیشتر اوقات این بیماری دیر مورد توجه قرار می گیرد، درمان  معمولاً دشوار است. در نتیجه خیلی کارهای کمی است که بتوانید انجام بدهید تا گیاهتان را نجات دهید، بنابراین بهترین کار پیشگیری است.

فقط زمانی که لازم است، به گونه ای که خاک بین فواصل آبیاری خشک شود، ابیاری کنید. وقتی فاصله بین زمان های آبدهی را زیاد می کنید سعی کنید عمیق آبیاری کنید تا خاک به خوبی بهره ببرد.

سعی کنید خاک زه کشی شده و سبک باشد. برای این کار می توانید از خاک رس استفاده کنید.

و در آخر اگر اولین نشانه ای از این بیماری دیدید سریعاً قسمت آلوده را جدا کنید، اطراف گیاه و باغتان را تمیز نگه دارید. قسمت آلوده را کاملاً از باغ دور کنید. وسایل باغبانی تان را با مواد ضد عفونی کننده، تمیز کنید.

لکه برگ:

وقتی رطوبت هوا و باران یا آبدهی زیاد شود گیاه دچار این مشکل می شود. برای حل این مشکل ابتدا محیطی را برایش فراهم کنید که رطوبت هوا و باران زیاد نباشد سپس قسمت های آسیب دیده را حذف کنید.

تکثیر:

هوستا

تکثیر هوستا به دو روش کاشت دانه(نشا) و تقسیم بوته انجام می شود.

  • تقسیم بوته:

اوایل بهار، هنگامی که برگ های نزدیک زمین در حال پدیدار شدن هستند، گیاه را از خاک خارج کنید. با بیلچه ای که لبه تیز دارد یا با یک چاقو گیاه را به دو قسمت تقسیم کنید. سپس آنها را در خاکی که به خوبی زه کشی شده و در خاکی که از قبل به آن کود داده شده و شامل خاک گلدانی است، بکارید. خاک را هم سطح با جایی که ساقه شروع می شود قرار دهید.

چون ریشه های هوستا گوشتی است، آب و مواد غذایی را به خوبی نگه می دارد. همین باعث می شود وقتی تقسیم شدند، بعد از کاشت سریع مستقر شوند. فاصله ای که بین گیاه هایتان می گذارید، با در نظر گرفتن اندازه هر کدام وقتی که بالغ می شوند، باشد. تا زمانی که گیاه به خوبی ریشه بدواند و مستقر شود مرتب آبیاری اش کنید.

این روش بهترین روش برای تکثیر هوستا است.

  • کاشت دانه(نشا):

اوایل بهار زمان خوبی برای کاشت دانه هوستا است. در سینی های مورد نظر خاک سبک و غنی شده بریزید. دانه را درون آن قرار داده و به اندازه نیم سانتی متر روی آن خاک بریزید. در دما۲۱ تا ۲۲ درجه ۱۵ تا ۲۰ روز جوانه زنی طول خواهد کشید.

وقتی نشاء به ارتفاع شش سانتی متر رسید و دارای ۳ تا ۴ برگ شد، با دقت از بستر آن در آورید، به طوری که خاک کاملاً به ریشه اش چسبیده و جدا نشود، سپس به محل مورد نظر انتقال دهید و با فاصله از همدیگر با دقت بکارید.

تا زمانی که گیاه به خوبی ریشه بدواند نیاز به مراقبت و آبیاری مداوم دارد. بعد از یکسال کاشته شدن مراقبت از هوستا خیلی راحت خواهد شد.

کاربرد:

هوستا

هوستا گیاهی تزیینی است که در باغ و حیاطتان جزو گیاهان چشمگیر و خاص خواهد بود. این گیاه سایه پسند به عنوان پوشش زمین حتی زیر درختان استفاده می شود.

هوستا گیاه زیبایی است که برای مرزبندی کردن، کاشت در مناطق ساحلی و کنار دریا و باغهای صخره ای(باغ هایی که در آن سنگ و گیاهانی که نیاز به مراقبت کم دارند، به کار می رود.)

مباحث اضافی:

هوستا

خوب است که دقت کنید برای گیاهانتان چه همنشین هایی انتخاب می کنید و در کل چطور  می خواهید گیاهان باغتان را ترکیب بندی کنید. بهترین هم نشین ها برای هوستا گیاهانی هستند که مانند خودش سایه پسند باشند؛ مانند؛ سرخس ها، ادریسی….

Save

گل داوودی

گل داوودی chrysanthemum

گل داوودی (chrysanthemum)

گل داوودی (chrysanthemum)

گل داوودی

نام فارسی

داوودی

نام انگلیسی

chrysanthemum

نام علمی

chrysanthemum

خانواده

asteraceae

نام فارسی : داوودی

نوع : علفی

خانواده : Asteraceae

ارتفاع : ۱۰-۹۰ cm

گسترش :۱۰-۵۰ cm

رنگ گل : سفید، صورتی، بنفش، قرمز، نارنجی، زرد و برنزی

نور : آفتابی

نیاز آبی : متوسط

نگهداری : سخت

گل : تک و پُر پر

برگ : برگ های سبز رنگ با لبه های دنده ای شکل

مقاومت : متوسط

گل داوودی

معرفی

گیاهی گلدار از خانواده ی Asteraceae ، بومی آسیا و شمال شرقی اروپا؛ البته اکثر تنوع گونه ای در آسیای شرقی و بخش مرکزی چین وجود دارد. داوودی بسته به گونه ی آن هم بصورت یکساله و هم چند ساله وجود دارد.

ویژگی های ظاهری 

برگ

دو نوع اصلی برگ داوودی وجود داری، برگ های کوچک و برگ های پهن. هر دو نوع برگ دارای رنگ سبز هستند. برگ های ظریف و باریک با لبه های دندانه ای شکل و با طعمی شبیه خردل.

گل داوودی

گل

گل داوودی در شکل های مختلف وجود دارد از جمله قاشقی شکل، تیغی شکل، نخی شکل و عنکبوتی شکل. بر روی ساقه نیز یک گل یا چند شکوفه وجود دارد. رنگ گل شامل صورتی، زرد، سفید، قرمز و نارنجی است.زمان گلدهی آن از اواخر تابستان و اوایل پاییز است.

گل داوودی

نگهداری

گل داوودی

نور

برای کاشت داوودی مکانی را انتخاب کنید که حداقل روزی ۶ ساعت نور خورشید به آن بتابد. داوودی بیشترین رشد را در محیط باز و موقیت آفتابی دارد با این حال قادر به تحمل سایه جزئی است. اگر نور کافی به آن نرسد گیاهی کوتاه با گل هایی کوچک خواهیم داشت.

آبیاری

داوودی را باید بطور منظم به عمق ۲۰-۱۵ سانتیمتر در فصل تابستان آبیاری کنیم. همچنین برای حفظ آب و رطوبت بر روی خاک تا ارتفاع ۵-۸ سانتیمتر مالچ بریزیم.

خاک 

خاک داوودی باید زهکشی خوبی داشته باشد و با اضافه کردن کود و مواد آلی خاک را قوی کنیم.

کوددهی

همچنین سعی کنید از کود هایی استفاده کنید که آهسته آزاد میشوند مانند کود مرغ . برای رشد بهتر گیاه هم هر ۴-۶ هفته یکبار به آن کود محلول بدهید. همچنین نسبت پیشنهادی NPK برای این گل ۵-۱۰-۵ یا ۱۰-۱۰-۵ است.

گل داوودی

آفات و مشکلات

باید فضای مناسب را در بین شاخه و برگ داوودی بوجود آوریم تا هوا در جریان باشد. جریان هوا باعث میشود تا رطوبت باقی مانده در بین شاخ و برگ خشک شده. باقی ماندن رطوبت در مدت زمان زیاد باعث رشد بیماری های قارچی میشود. قارچ ها عامل بسیاری از مشکلات گل داوودی هستند. قارچ ها باعث ایجاد لکه هایی لزج بر روی گیاه هستند همچنین باعث پوسیده شدن بافت ها می شوند. زردی برگ ها و رشد کم گیاه هم بدلیل حمله قارچ ها است ؛ برای مبارزه با قارچ ها باید برگ های زرد و پوسیده را از گیاه جدا کرده و از قارچ کش مناسب استفاده کنیم. از دیگر آفات میتوان به شته ها ، برگ خواران و گوشخیزک اشاره کرد.

گل داوودی

تکثیر

برای کاشت گل داوودی اولین قدم انتخاب گونه مناسب است. گل داوودی برای بیشتر بصورت گل های شاخه بریده در گل فروشی ها کاربرد دارد و استقبال زیادی از آن میشود ، بدلیل وجود سیستم ریشه ای محدود کمتر آن را در باغچه میکارند. و اگر کسی تمایل به کاشت داوودی در باغچه دارد باید تلاش خود را برای مراقبت از آن چند برابر کند. اگر داوودی را برای استفاده از گل شاخه بریده ی آن میخواهید فاصله ی آنها باید از هم حدود ۶۰-۷۵ سانتیمتر باشد در غیر این صورت فاصله حدود ۴۵-۵۰ کافی است. اگر میخواهید گیاه شما بیشتر گل دهد زمانی که که حدود۲۰ سانتی متر ارتفاع دارد باید راس گیاه را کوتاه کنید و اگر میخواهید گل هایی درشت بدهد باید زمانی که گیاه کوچک است ، تعداد شکوفه ها را کم کنید.

کاربرد

از برگ داوودی بعنوان سبزی در سالاد استفاده میشود. همچنین از این برگ چای نیز درست میشود که خواص بسیاری هم دارد. برگ این گیاه سرشار از ویتامین است و چای این گیاه مانند قهوه دارای کافئین طبیعی است. یکی از مهمترین کابرد های داوودی استفاده از آن بصورت گل های شاخه بریده در گل فروشی ها است که استقبال زیادی از آن میشود. معمولا این گل های شاخه بریده را در صورت مراقبت میتوان تا ۳ هفته نگهداری کرد ، برای این کار باید آب ظرف را به صورت مداوم تعویض کرده و همچنین کمی از ساقه کوتاه کنید.

 

گل داوودی

مباحث اضافی

آشنایی با چند گونه متفاوت :

Blizzard بزرگترین گل را در بین انواع داوودی دارند (۴-۵ سانتی متر) ؛ در باغچه شما از همه ی گل های دیگرسفید تر هستند. شکل این گل به صورت یک توپ سفید است و با برگ شاخه هایی به رنگ سبز تیره جذابیت بیشتری پیدا کرده.

Carrie دارای گلی دو رنگی؛ گلبرگ های بزرگ به رنگ قرمز و برنزی در اطراف و گلبرگ های کوچک زرد رنگ در وسط، از جمله زیبا ترین انواع داوودی است.

Vicki دارای گلبرگ های نارنجی با یک مرکز نارنجی تیره تر و گسترش زیاد در محیط دارای ابهت و زیبایی خاصی است.

Save

 

آکالیف

آکالیف ( chenille plant )

آکالیف ( chenille plant )

آکالیف ( chenille plant )

آکالیف

آکالیف

نام فارسی آکالیف
نام انگلیسی chenille plant / fijian fire plant / Acalyph
نام علمی Acalyph hispida
خانواده Euphorbiaceae

 

اطلاعات کلی :

آکالیف
نام فارسی : آکالیف
نام فارسی رایج : آکالیف
نوع : درختچه همیشه سبز
ارتفاع : ۲ – ۳٫۷ متر
گسترش : ۰٫۹ – ۱٫۸ متر
رنگ گل : قرمز آتشین
نور : تقریبا آفتاب کامل
نیاز آبی : متوسط
نگهداری : آسان
گل : خوشه ای زنگله مانند ( شاتون بلند و قرمز رنگ و شبیه دم روباه )
برگ : درشت و بیضی شکل با نوک تیز و کرکی و لبه ی دندانه دار با بازه تغییر رنگ سبز تا قرمز

معرفی :

آکالیف

این گیاه ریشه در اقیانوسیه دارد اما تابعیت به کشور های مختلف در شمال آمریکا ، از جمله ایالت متحده ، مکزیک و بلیز تبدیل شده است . دارای گونه های مختلفی است که گونه از آن بخاطر گل هایی شبیه دم روباه به رنگ قرمز دارند و گونه دیگر به دلیل برگ هایی با بازه تغییر رنگ سبز تا قرمز دارای کاربرد تزئینی می باشند . میتوان آن ها را هم در فضای باز و هم در گلدان به عنوان یک houseplant نگهداری کرد . گیاهی دو پایه است . این گیاه را میتوان هم از طریق دانه و هم قلمه تکثیر کرد . آکالیف عمر طولانی  دارد و بعد از ۵ سال به بلوغ می رسد . توجه شود که این گیاه نباید توسط حیوانات خورده شود زیرا برای آن ها سمی می باشد .

ویژگی های ظاهری :

آکالیف

گل : گل های آن خوشه ای زنگوله مانند ( شاتون بلند شبیه دم روباه ) به رنگ قرمز آتشین هستند .
در تمام طول سال گل میدهد ولی بهترین زمان گلدهی این گیاه از اواخر بهار تا اوایل پاییز می باشد . دو گونه ی معروف این گیاه دارای کاربرد تزئینی متفاوتی اند یکی از آن ها به علت گل های خود و دیگری به علت برگ های رنگی زیبایش کاربرد دارند .

آکالیف

برگ : دارای برگ هایی متناوب ، بیضی شکل با لبه مضربی و نوک تیز و کرکی که رنگ آن در گونه های مختلف متفاوت است . در گونه ای از آن برگ ها در وسط قرمز مایل به قهوه ای و در اطراف به رنگ کرم است اما در گونه ای دیگر دارای برگ های سبز است .

آکالیف

آکالیف

 

آکالیف

ساقه : دارای ساقه و شاخه های تقریبا نازک سبز رنگ دارند که برگ ها و گل ها را بر روی خود نگهداری میکنند .

آکالیف

نگهداری :

آکالیف

نور :

نور کامل آفتاب به بهتر رنگ گیری شاخ و برگ آن کمک میکند و گیاه به این درجه از نور نیازمند است البته تا حدودی سایه را هم میتواند تحمل کند . توجه شود که تابش مستقیم نور خورشید برای آکالیف مضر است و سبب خشک شدن آن میشود .
توصیه میشود آن ها را در داخل منزل نگهداری نکنید زیرا اغلب موجب ریزش برگ های آن میشود ( بالکن و یا حیاط منزل شما جای مناسب تری برای پرورش آن ها میباشد )

دما :

بازه دمایی حداقل ۱۶ – ۱۹ درجه تا حداکثر ۳۰ درجه برای این گیاه مناسب است .
آکالیف مخصوص گلخانه های گرم است ولی باید آن را از منبع حرارتی همانند شوفاژ و رادیاتور و همچنین جریان مستقیم هوا دور نگه داشت

آبیاری :

به آبیاری منظم و به صورت عمیق به خصوص در ماه های گرم نیاز دارد . باید خاک آن همیشه مرطوب باشد به این منظور باید آن را روزانه با مقدار آب کمی آبیاری کنید تا رطوبت خاک حفظ شود .
این گیاه به رطوبت زیادی احتیاج دارد پس نگهداری آن در خانه اشتباه است زیرا در خانه نمیتوان رطوبت مورد نیاز آن را تامین کرد و سبب ریزش برگ ها می شود ( با پاشیدن آب بر روی برگ ها تا حدودی میتوان از ریزش برگ ها جلوگیری کرد ) .

خاک :

به خاکی با زهکشی خوب و تقویت شده با مواد آلی نیاز دارد ( مالچ های آلی نیز میتواند برایشان مناسب باشد )
خاک مطلوبی که ما برای اکالیف توصیه میکنیم مخلوطی از یک قسمت تورب ، سه قسمت خاک برگ ، دو قسمت ماسه و یک قسمت کود پوسیده دامی می باشد .
پیشنهاد میکنیم هر سال دو مرتبه گلدان را عوض کنید زیرا عدم انجام آن موجب می شود ریشه های گیاه گلدان را پر کند و سبب زرد شدن برگ های آن می شود .

کوددهی : 

این گیاه رشد زیادی داره در نتیجه نیاز به تغذیه درست و به اندازه دارد ، اگر به گیاه کود ندهید برگ هایش سریعا زرد میشوند و میریزند . شما میتوانید از اوایل بهار تا اواسط تابستان هر دو هفته یکبار به آن کود دهید .
این گیاه احتیاج زیادی ب کود ازته دارد بنابراین پیشنهاد میکنیم از کودی که شامل ۱۰۰ گرم نیترات پتاسیم ، ۱۰۰ گرم فسفات کلسیم و ۲۰۰ گرم سولفات آمونیوم است به مقدار ۲ گرم در لیتر در زمان مناسب استفاده کنید .

آفات و مشکلات :

آفت و یا مشکل بخصوصی برای این گیاه هنوز شناسایی نشده است .
یک مشکلی که ممکن است این گیاه ایجاد کند برای حیونات است زیرا نباید بگذارید حیوانات از این گیاه تغذیه کنند چون برای آنان سمی است

تکثیر :

آکالیف

به دو روش بذر و قلمه میتوان آن را تکثیر کرد . روش قلمه بسیار رایج تر میباشد به همین دلیل این روش را برای شما توضیح می دهیم :

قلمه زدن : زمان مناسب برای تکثیر این گیاه در زمان گلدهی آن می باشد ( و یا اوایل تا اواخر بهار ) .
برای قامه زنی باید ابتدا قلمه های انتهایی ساقه را به طول ۱۰ – ۸ سانتی متر جدا کنید و یا میتوانید از ساقه های تازه روییده شده جانبی به همراه پاشنه شان ( یعنی قسمتی از ساقه اصلی که به ساقه جانبی متصل است ) جدا کنید و استفاده کنید .
سپس این قلمه ها را برای ریشه زایی در پودر هورمون ریشه زایی فرو ببرید و هر یک را در گلدان با قطر دهانه ۹ سانتی متر حاوی کمپوست بذرو قلمه بکارید .
گلدان ها باید در شرایط مناسب یعنی نور کافی ( دور از تابش مستقیم آفتاب ) و رطوبت مناسب و دمای ۲۰ – ۲۲ درجه قرار دهید . ( بهتر است گلدان ها را با کیسه های پلاستیکی شفاف بپوشانید )
خاک گلدان ها را فقط در ابتدای کاشت خیس کنید و خیس کردن مجدد خاک آن در طی زمان ریشه دهی گیاه لازم نمی باشد .
شما میتوانید پس از ریشه دهی قلمه ها ، آن ها را به گلدان هایی با قطر دهانه تقریبا ۱۳ سانتی متر حاوی کمپوست گلدانی معمولی بکارید .

کاربرد :

آکالیف

به علت شاخ و برگ زیبا و رنگارنگش کاربرد زینتی دارد .  این گیاه در بالکن های منازل در گلدان های بزرگ و یا سبد آویز جلوه ی بسیار خوبی دارد .
از آکالیف برای ایجاد پرچین و حصار میتوان استفاده کرد زیرا با کشت انبوه آن و کنار هم پرچین های زیبایی بوجود می آید .
در  ایران اغلب در گلدان کشته میشوند ولی در کشور های دیگر مانند شمعدانی نیز با آن رفتار می شود یعنی ابتدا آن را در باغ کشت می کنند و سپس در زمستان از خاک خارج اش می کنند و در محل سردی نگهداری می کنند .
آکالیف در بوستان های گرم ، زیبایی خاصی به آنجا می بخشد .

 

آکالیف

آکالیف

آکالیف

مباحث اضافی :

این گیاه برای در امان بودن از باد های شدید به سایبان نیاز دارد البته اگر در باغ های ساحلی باشد اشکالی ندارد زیرا مستقیما در معرض باد های شور نیست .
به طور معمول باید جوانه انتهایی ساقه های مسن گیاه را هرس کرد تا شاخه های جانبی شروع به رشد نمایند .

 

منبع : طراحان منظر

Save

استاتیس

استاتیس(sea lavender)

استاتیس(sea lavender)

استاتیس(sea lavender)

استاتیس

استاتیس

نام فارسی استاتیس
نام انگلیسی statice/sea lavender
نام علمی Limonium sinuatum
خانواده Plumbaginaceae

اطلاعات کلی:

نام فارسی: استاتیس (لیمونیوم)

نام رایج فارسی: استاتیس (لیمونیوم)

نوع: علفی

خانواده: Plumbaginaceae

ارتفاع: ۴۵-۶۰ سانتی متر

گسترش: ۳۸-۴۵ سانتی متر

رنگ گل:  ارغوانی، صورتی، قرمز، آبی، سفید، زرد

نور:  آفتاب کامل

نیاز آبی:  کم

نگهداری: بهترین حالت این گیاه در نور کامل، آبدهی کم، خاک گلدانی- شنی با زه کشی خوب اتفاق خواهد افتاد.

گل: خوشه ای و کاغذی

برگ:  خطی شکل و دندانه دندانه

مقاومت: مقاوم به شرایط مختلف آب و هوایی مخصوصاً شرایط خشکی

معرفی

استاتیس

استاتیس بومی اروپا، آسیا، آفریقا، استرالیا و آمریکا شمالی است. بسیار متنوع است و تقریبا ۱۵۰ گونه خود را همه جا پراکنده کرده است. ولی بیشتر بومی جنوب اروپا و شمال آفریقا محسوب می شود. ولی خودرو و بومی ایران نیست.

انواع مختلفی از یکساله و چند ساله را شامل می شود ولی بیشتر یکساله در نظر گرفته می شود.

لیمونیوم رشد سریعی دارد و می تواند مهاجم باشد. همچنین به عنوان گلی با گل های کاغذی شناخته شده است.

ویژگی های ظاهری

برگ:

استاتیس

لیمونیوم دارای برگ های بریده بریده(بریده های عمیق) در دو سوی دم برگ است. برگ های خطی و نیزه شکل اش مانند تمام قسمت های دیگر آن کرک دارند. طول برگ لیمونیوم به ۱۰ سانتی متر می رسد.

گل:

گلل copy

گل لیمونیوم خوشه ای شکل و کاغذی اند و به رنگ های ارغوانی، صورتی، قرمز، آبی، سفید و زرد وجود دارند.

ساقه:

استاتیس

ساقه لیمونیوم تا حدودی دندانه دندانه و کرک دار است. خوشه گل تا حدودی ساقه را هم خم می کند.

نگهداری

نور و دما:

استاتیس نور کامل خورشید و دماهای حدود ۲۵ درجه را ترجیح می دهد و حتی تا ۳۰ درجه را به راحتی تحمل می کند.

با این که تقریبا نسبت به بیشتر آب و هوا ها مقاوم است اما سرما را تا دما ۵- می تواند تحمل کند.

استاتیس همانند بسیاری از گیاهان پس از بیدار شدن، مخصوصاً در مراحل زایشی، نسبت به سرما حساس است.

آبیاری:

استاتیس

انواع مالچ

در کل گیاهان علفی که رشد سریعی دارند، مانند استاتیس ، در آبیاری به توجه بیشتری نیاز دارند تا گیاهان چوبی. استاتیس به آبیاری متوسط و حتی کم نیز دارد و مقاومت خوبی از خود در برابر خشکی نشان می دهد. مهم است که این گیاه را زیاد آبیاری نکنید چراکه ریشه هایش دچار بیماری خواهد شد. همچنین بهترین زمان برای آبیاری استاتیس صبح است تا از وقوع بیماری های دیگر جلوگیری شود.

آبیاری قطره ای بهترین روش برای آبیاری آن است چون هم کارآمد است هم صرفه جویانه.

اگر احساس کردید گیاهتان به سمت پژمردگی می رود، آرام و عمیق آن را آبیاری کنید. و بعد از چند دقیقه دوباره آن را آبیاری کنید.

در آب هوای خشک می توانید از مالچ استفاده کنید تا از تبخیر آب جلوگیری کنید. همچنین می توانید با خاک اطراف گیاهتان حلقه ای دور آن ایجاد کنید تا آب را بهتر نگهداری کند.

خاک:

استاتیس به خاک گلدانی و شنی که به خوبی زه کشی شده است، نیاز دارد. اضافه کردن کمپوست به خاک آن همچینین مطلوب است. این گیاه در کل خاک قلیایی را ترجیح می دهد و بهترین حالت PH برای آن ۶٫۶ تا ۷٫۵ است.

کوددهی:

استاتیس

برای کوددهی در اویل دوره رشد گیاه، در بهار به گیاهان تابستانی و در پاییز برای گیاهان زمستانی، زمان مناسبی است.

اگر می خواهید گیاه را پر برگ کنید یا برگ های آن را تقویت کنید، از کودی که غنی از نیتروژن است،  استفاده کنید.

اگر می خواهید گل یا میوه گیاه را  تقویت کنید، از کود غنی از فسفرش استفاده کنید.

در صورتی که کود محلول در آب استفاده می کنید؛ با توجه به نوع استفاده (پر برگ یا پر گل و میوه) و آنچه در بالا گفته شد، مخلوطی در محفظه مورد نظر درست کنید و مستقیماً به برگ ها و به خاک بزنید. این عمل را تکرار کنید.

در وصورتی که از کود دانه ای استفاده می کنید؛ مقدار کمی از این کود را به آرامی زیر ساقه تا شعاعی که شاخ و برگ ها هستند پراکنده کنید. سپس به آرامی و عمیق آبیاری کنید.

هشدار: اگر زیادی کود دهید با پژمردگی گیاه و کم شدن گلدهی مواجه خواهید شد.

آفات و مشکلات:

استاتیس

استاتیس

از جمله مشکلاتی که استاتیس به آنها دچار می شود، می توان به کنه، شته، پوسیدگی ریشه و پوسیدگی ساقه شاره کرد.

کنه:

کنه ها موجودات ریزی هستند و به آسانی دیده نمی شوند، بنابراین؛ از روی مشکلاتی که برای گیاه ایجاد می کنند باید به وجود آنها پی برد. ایجاد نقاط متعدد زرد رنگ روی برگ که به تدریج تغییر رنگ داده و کم کم خاکستری، قرمز یا قهوه ای می شود، نشان از وجود این آفت است.

برای مبارزه با این آفت گیاه را با آب شست و شو دهید واز سموم فسفره کنه کش استفاده کنید.

شته:

شته به رنگ های سبز، قرمز، صورتی، زرد، قهوه ای و سیاه وجود دارد که در نوک و زیر برگ های استاتیس تجمع کرده و با مکیدن شیره ی آن رشدش را متوقف می کند. در نتیجه، برگ های گیاه کمرنگ شده و به تدریج جمع شده و می میرند.

برای مبارزه با شته ها کافی است آب سرد به روی آن ها اسپری کنید. اگر با تهاجم تعدا زیادی از شته روبه رو شدید می توانید به راحتی آنها را با آرد غبار پاشی کنید.

همچنین می توانید با محلولی از آب و چند قطره مواد شوینده، برگ گیاه را از شته ها پاک کنید. یا می توانید یه لیتر آب را با یک قاشق چایی خوری مایع ظرف شویی و کمی فلفل قرمز را قاطی کنید و به روی برگ اسپری کنید.

پوسیدگی ساقه(crown rot):

وقتی گیاه تازه به پوسیدگی ساقه دچار شده است ممکن است خط هایی در نزدیکی ریشه مشاهده بشود. معمولاً تا زمانی که دیگر خیلی دیر شده باشد، به نشانه ها توجه نمی شود. برای گیاهان جوان بیشتر این احتمال وجود دارد که این بیماری آنها را از پا درآورد.

پوسیدگی ممکن است از یک طرف ساقه یا از یک شاخه جانبی شروع شود تا در آخر کاملاً گسترده شود. قسمت های آلوده معمولاً به رنگ های قهوهای مایل به زرد یا قهوه ای تیره در می آیند که نشان از مرگ آن بافت است. همچنان که پوسیدگی ساقه پیشرفت می کند گیاه به سمت پژمردگی و در آخر مرگ می رود. در ضمنِ پیشرفت گیاه ممکن است همچنان به گلدهی ادامه بدهد، اما خیلی کم.

با توجه به اینکه بیشتر اوقات این بیماری دیر مورد توجه قرار می گیرد، درمانش معمولاً دشوار است. در نتیجه خیلی کارهای کمی است که بتوانید انجام بدهید که گیاهتان را نجات دهید. با توجه به این موضوع بهترین کار پیشگیری است.

فقط زمانی که لازم است، به گونه ای که خاک بین فواصل آبیاری خشک شود، ابیاری کنید. وقتی فاصله بین زمان های آبدهی را زیاد می کنید سعی کنید عمیق آبیاری کنید تا خاک به خوبی بهره ببرد.

سعی کنید خاک زه کشی شده و سبک باشد. برای این کار می توانید از خاک رس استفاده کنید.

و در آخر اگر اولین نشانه ای از این بیماری دیدید سریعاً قسمت آلوده را جدا کنید، اطراف گیاه و باغتان را تمیز نگه دارید. قسمت آلوده را کاملاً از باغ دور کنید. وسایل باغبانی تان را با مواد ضد عفونی کننده، تمیز کنید.

پوسیدگی ریشه:

استاتیس

استاتیس

پوسیدگی ریشه درکل به دلیل آبیاری زیاد اتفاق خواهد افتاد؛ زمانی که انقدر خاک آب داشته باشد که به ریشه اکسیژن نرسد و در آخر بمیرد. همچنین آبیاری زیاد باعث می شود قارچ هایی که از قبل در خاک بوده اند، بروز کرده و به ریشه حمله کنند و باعث پوسیدگی و مرگ آن شوند.

وقتی به دلیل نامشخص دیدید که استاتیس کم کم دارد پژمرده می شود، برگ‌ها نیز زرد می شود، ریشه‌هایش را بررسی کنید. ریشه سالم سفید و رنگ پریده ولی سفت و انعطاف پذیر است. ریشه بیمار نرم است و به راحتی جدا می شود.

ریشه ها را با الکل شست و شو دهید، قسمت های آسیب دیده را جدا کنید، گلدانی جدید با خاکی زه کشی شده آماده کنید. بعد از آن آبیاری گیاه را حتما کم کنید. خاک را حتما عوض کنید.

بهتر است از سم دومیل ام زد به نسبت ۲۵۰ گرم در۱۰۰ لیتر آب استفاده کنید.

هرس:

بعضی گیاهان بلند را اگر هرس کنید و در یک اندازه معقول نگه دارید رشد بهتری خواهند داشت. برای استاتیس هر زمان از سال برای هرس کردن مناسب است. برای هرس کردم ساقه را از بالای برگ یا دقیقا جایی که برگ جوانه زده، هرس کنید.

در نوع دیگر می توانید با کندن گل های پژمرده باعث تحریک گلدهی شوید. همچنین قسمت های مرده، پژمرده و آسیب دیده و بیمار را حذف کنید.

زمان انتقال نشا و زمانی که تازه گیاه کاشته شده سعی کنید شاخ و برگ های اضافه را حذف کنید تا بیشتر انرژی برای ریشه ها صرف شود.

تکثیر:

برای تکثیر استاتیس از سه روش کاشت دانه، قلمه زدن و تقسیم بوته استفاده می شود. که بهترین روش کاشت دانه است.

۱- کاشت بذر:

برای کاشت در فضا آزاد باید بعد از آخرین سرما زدگی، تقریبا اوایل بهار می شود، دانه ها را کاشت. سوراخ های به فاصله ۲۰ سانتی متری ایجاد کنید. سوراخ هایی با عمق نیم سانتی متر ایجاد کنید دانه را درون آن قرارد دهید و روی آن را به اندازه نیم سانتی متر با خاک حاصلخیر بپوشانید. فراموش نکنید خاک را قبل از کاشت شخم بزنید و با مواد آلی آن را غنی کنید. در آخر خاک را آبیاری کنید.

در دمای ۲۵ درجه سانتی گراد از ۱۴ تا ۲۱ روز جوانه زنی طول خواهد کشید.

اگر می خواهید استاتیس را در فضا داخلی بکارید، عمل کاشت بذر را باید هفت تا هشت هفته قبل از آخرین سرمازدگی بکارید. در دما ۲۱ تا ۲۴ درجه سانتی گراد  هشت روز تا سه هفته جوانه زنی طول خواهد کشید. یکی دو هفته بعد از آخرین سرما زدگی وقتی نشاد حدوداً دارای ۶ برگ است آن را به فضا خارج منتقل کنید. متنها مهم است که دما از ۷ درجه سانتی گراد کمتر نشود.

همچنین دانه ها باید در تاریکی باشند؛ پس روی آن ها را چادری پلاستیکی بکشید. زمانی که تقریبا همه آنها جوانه زدند، روکش آنها را بردارید تا از نور آفتاب برخوردار شوند.

بهترین زمان کاشت دانه در بهار و پاییز است.

نحوه جمع آوری دانه:

در اوایل فصل دانه ها را از روی گیاهان بالغ جمع آوری کنید تا از بیماری  seed-borne هم جلوگیری کنید.

دانه ها را در محفظه ای که برچسب داشته باشد بگذارید و روی آن سالی را که دانه را جمع آوری کرده اید، بنویسید. سپس در فضا داخلی قابل کنترل محیطی خنک و خشک را برایش فراهم کنید. اگر می خواهید مدت زیادی دانه را نگه دارید حتماً در محیطی سرد آن را  بگذارید.

۲- قلمه زنی:

برای قلمه استاتیس ساقه را از بیخ(از قسمت تحتانی ساقه) در زمستان و اوایل بهار جدا کنید.

به اندازه چند سانتی متر ساقه را از یک گیاه تازه بالغ شده تهیه کنید. برگ های پایین را بکنید و فقط دو سه تا برگ در راس باقی بگذارید. قلمه مورد نظر را در خاک مرطوب و خاک باغچه، جایی که نور دریافت کند ولی غیر مستقیم، قرار دهید.

رطوبت را با کشیدن یک چادر پلاستیکی یا کیسه پلاستیکی حفظ کنید. آن را مرطوب نگه دارید نه خیس.

۳-تقسیم بوته:

تکثیر لیمونیوم چند ساله به روش تقسیم بوته است که در بهار و پاییز صورت می گیرد.

در اوایل بهار قبل از بیدار شدن گیاه آن را به دو قسمت تقسیم کرده و برای آماده کردن گلدان در کف آن دو سوراخ ایجاد کنید و به قطر حدود یک سانتی متر سنگ ریزه بریزید. تا حدود یک سوم گلدان را خاکی مخلوط از خاک باغچه, خاک ماسه ای بریزید. گیاه را قرار داده و دوباره خاک بریزید، تا حدی که گیاه با خاک هم سطح شود. سپس آبیاری کنید.

گیاه والد باد بالغ باشد و نباید آسیب دیده و مریض باشد.

کاربرد:

استاتیس

استاتیس به عنوان گیاه خشک شده و گل شاخه ای برای تزییات خانه ها کاربرد زیادی دارد.

از استاتیس در فضا سبز در rock garden (باغچه هایی که در آن سنگ و گیاهانی که مراقبت زیادی نیاز ندارند به کار می برند.)  و باغ های ساحلی  استفاده می شود. همچنین از آن در باغچه هایی که مخلوطی از گل ها را می کارند، استفاده می شود.

مباحث اضافی

استاتیس

نحوه تهیه استاتیس خشک شده:

 وقتی سه چهارم گلبرگ هایش باز شد، گل شاخه ای را با ساقه ای به طول ۳۰ تا ۳۴ سانتی متر بچینید.

برای خشک کردن آن خوشه ای از گل های شاخه ای را به مدت ۷ تا ۱۰ روز، وارانه در یک محیط تاریک و سرد آویزان کنید تا خشک شوند.

اگر گل های خشک شده را در نور مستقیم خورشید قرار ندهید، رنگ آن ها تا سال ها به حالت اولیه باقی خواهد ماند. همچنین برای ماندگاری بیشتر شاخ و برگ های قسمت های پایین ساقه را بکنید.

منبع : طراحان منظر

 

Save

گل های سیاه

گل و گیاه سیاه ( black flowers and plants)

گل های سیاه ( black flowers and plants)

گل های سیاه ( black flowers and plants)

معرفی گل های سیاه

با کاشتن گیاهان مشکی و گل های سیاه در گلدان و یا باغچه تان منظره ای شیک و دراماتیک ایجاد کنید.

گل های سیاه در حقیقت مشکی نیستند ، آن ها بنفش تیره ،شرابی تیره و یا زرشکی بسیار پررنگ هستند.این دسته از گل های مشکی باغچه و یا گلدان شما را بسیار بدیع می سازند .می توانید با کاشتن این گیاهان به صورت ترکیبی با گل و گیاهانی رنگ روشن باغچه ای بی نظیر داشته باشید.

۱- لاله ی ” ملکه ی شب ”  ( ‘Tulip ‘Queen of Night )

گل های سیاه

لاله ی ملکه شب

این گیاهان زیبا گل هایی شرابی رنگ در بهار گل می دهند و رنگ گل برگهایشان بسیار نزدیک به سیاه است..

برای ایجاد تنوع می توانید آن ها را به صورت ترکیبی با لاله سفید و صورتی و گل هایی دیگر با رنگ های روشن بکارید تا تضادی جالب توجه ایجاد شود.

نگهداری لاله بسیار راحت است و به آسانی رشد می کند ،این گیاه برای کسانی که برای اولین بار می خواهند گیاه نگهداری کنند بسیار مناسب است.لاله گیاهی نیمه معتدل است و در اواسط تا اواخر بهار گل می دهد.

۲- اطلسی ” هیبرید شاتوتی” ( Petunia, Sophistica Blackberry Hybrid )

گل های سیاه

اطلسی ( هیبرید شاتوتی )

انواع جدیدی از اطلسی تازگی به وجود آورده اند مانند ” اطلسی مخملی سیاه ” یا ” اطلسی گربه سیاه ” که تقریبا سیاه به نظر می رسند اما پیدا کردن  بذر آن سخت است و همچنین گران قیمت می باشد. با این حال یک گونه زیبا ی اطلسی به نام ” شاه توتی سوفسیتیکا “وجود دارد که دستیابی به این گل سیاه آسان تر است .

این گونه ی یک ساله گل هایی سیاه دارد که در واقع رنگ آن ها قرمز بسیار بسیار تیره است .می توان آن ها را در گلدان  و یا باغچه ها کاشت.

۳-خربق ” عقیق ادیسه ” ( ‘Helleborus ‘Onyx Odyssey )

گل های سیاه

خربق ( عقیق ادیسه)

 رنگ شرابی بسیار تیره نزدیک به سیاه این گیاه بسیار جالب توجه و زیبا می باشد . این گیاهان دائمی را می توان در گلدان کاشت و آن ها را در مکان آفتابی تا نیمه آفتابی نگهداری کرد.گلدان آن را در جایی بگذارید که جریان هوا وجود داشته باشد و خاک آن را همواره نمناک نگهدارید.در اوایل بهار گل های این گیاه شکوفا می شوند و منظره ای جذاب از گل های سیاه به نمایش می گذارند.

۴- بنفشه “مولی سندرسون ”  ( ‘Viola ‘Molly Sanderson )

گل های سیاه

بنفشه ( مولی سندرسون)

بنفشه ی ” مولی سندرسون ” یکی دیگر از گل های سیاه رنگ جالب توجه است.می توانید آن ها را در گلدان و یا باغچه تان بکارید.این گیاه از بهار تا پاییز گل می دهد.

میتوانید آن ها را اطراف پامچال هایی که رنگ زرد روشن دارند و یا بنفشه های رنگی مخصوصا رنگ روشن بکارید.

۵-زنبق ” پیش از طوفان”  ( ‘Iris ‘Before the Storm )

گل های سیاه

زنبق پیش از طوفان

زنبق گل محبوبی است و در باغچه و گلدان قابل کشت است. دسترسی به تمام رنگ های این گیاه امکان پذیر است و در بازار عرضه می شود. از رنگ های ویژه آن می توان به رنگ شکلاتی و یک واریته جدید به نام ” پیش از طوفان ” که مشکی رنگ می باشد اشاره کرد. این گل سیاه خوش بو برای اینکه رشد خوبی داشته باشد باید در محلی آفتابی قرار داشته باشد، و همچنین خاک آن باید دارای زهکشی قوی باشد.

۶ – فیزوکارپوس ” شیطانی ”  ( ‘Physocarpus Opulifolius ‘Diabolo’ syn. ‘Monlo )

گل های سیاه

فیزوکارپوس ( شیطانی)

فیزوکارپوس درختچه ای جذاب و سازگار با محیط می باشد .رنگ گل ای آن سفید است و شاخ و برگ آن شرابی بسیار تیره می باشد که در سایه سیاه به نظر می رسند. نیاز به نگهداری زیادی ندارد و در انواع خاک ها رشد می کند .در مناطق سردسیر رشد بسیار مناسبی دارد و اگر در نواحی گرمتر کاشته می شود باید در سایه کاشته شد چون گرما باعث سبز شدن رنگ برگ های آن می شود.

۷- رز سیاه باکارا  ( Black Baccara Rose )

گل های سیاه

رز سیاه باکارا

این رز بی نظیر به علت رنگ خیره کننده و عادت رشد مستقیم خود چشمگیر به نظر می رسد،به همین علت یکی از بهترین گل های سیاه به شمار می رود. رنگ سیاه گلبرگ ها و عطر شکوفه های آن باعث می شوند فضایی فوق العاده در باغچه ایجاد شود .جنس برگ های آن چرم گونه است و در دوران جوانی به قرمزی می گراید.رنگ گل های آن در هوای سرد تیره تر می شود .

۸ – ختمی درختی ” نیگرا ”  ( ‘Hollyhock ‘Nigra )

گل های سیاه

ختمی درختی (نیگرا)

ختمی درختی بسیار زیبا است و وقتی گل های آن شکوفا می شوند منظره ای بسیار فوق العاده به وجود می آورند. یک گونه خاص از ختمی به نام “آلکئا رزا نیگرا” وجود دارد که رنگ گل ها شرابی بسیار تیره است و بسیار جالب توجه و زیبا می باشد.درخت ختمی درختی از قدیم مورد علاقه مردم بوده و بسیار کاشت می شود ،آن ها به آسانی رشد می کنند و تقریبا در هر اقلیمی در قابل کشت هستند (هم در اقلیم سرد هم گرم ).

۹- ویگلیا  (  (Wine and Roses (Weigela florida )

گل های سیاه

ویگلیا

این گونه از ویگلیا با نام ” باد و رز ” و یا “الکساندرا” شناخته شده است .این گونه از ویگلیا گل هایش ترکیبی است و بعضی در طیف صورتی و بعضی سفید هستند ، گل ها در بین برگ های شرابی رنگ فرو رفته اند . این گیاهان در اقلیم سرد به خوبی رشد می کنند. آفتاب کامل را می پسندد اما نیم سایه را هم تحمل می کند . درختچه ویگلیا در گلدان هم می روید،نگهداری آن آسان است ، در بهار و اوایل تابستان آغاز به گلدهی می کند و در تابستان گلدهی آن ادامه می یابد.

۱۰ – سیاه زیبا ” آقطی”  (  ‘Black Beauty ‘Elderberry  )

گل های سیاه

سیاه زیبا ( آقطی)

 

گل های سیاه

گل های سیاه

یکی دیگر از گیاهان سیاه که در این مقاله به آن می پردازیم آقطی سیاه یا “گردا” است که به خاطر برگ های بنفش-سیاه،گل های صورتی و میوه های آبدار خوردنی شناخته شده است. معمولا به خاطر شاخ و برگ جذاب در باغچه کاشته می شود . گل های آن که در تابستان ظاهر می شوند نیز بسیار زیبا هستند.گل ها سطح گیاه را پوشش می دهند و عطری شبیه به بوی لیمو به محیط می دهند ،بعد از گل ها میوه های سیاه آن ظاهر می شوند .

۱۱ –  گل شیپوری اتیوپیایی ” ستاره ی سیاه ”  ( ‘Calla Lily ‘Black Star )

گل های سیاه

گل شیپوری اتیوپیایی

یکی از گیاهان پرطرفدار زینتی شیپوری” ستاره سیاه ” می باشد که رنگ گل آن بنفش بسیار  تیره است و گریبانه آن نیز تقریبا سیاه می باشد، یکی از جذاب ترین گل های سیاه است.این گیاه در ترکیب با برگ های سبز روشنش که خال سفید دارند و گل های قرمز همین جنس بسیار جذاب و جالب توجه می باشد.

می توان آن را در گلدان و باغچه کاشت.

۱۲- علف سیاه موندو  ( Black Mondo Grass )

گل های سیاه

علف سیاه موندو

یکی دیگر از گیاهان مناسب برای اقلیم گرمسیری علف موندو است ،می توان آن را در کناره باغچه و یا  در گلدان کاشت. ” علف سیاه موندو ” است که ارتفاع آن به ۳۰ و عرض آن به ۱۵-۳۰ می رسد، در بهار برگ های تازه  آن که به رنگ سبز بسیار تیره هستند رشد می کنند و در تابستان رنگ آن ها به مشکی – بنفش تغییر می یابد . در میانه تابستان گل های سفید زنگوله ای آن ظاهر می شوند و پس از آن دانه های سیاه ریز آن می رویند.

۱۳ – آئونیوم آربوروم ( Aeonium Arboreum )

گل های سیاه

آئونیوم آبرئوم

این گیاهچه استوایی بسیار جالب توجه و جذاب است. این گیاه باطراوت و بلند به رنگ قرمز متمایل به قهوه ای و گل  هایی زرد دارد که از تابستان تا پاییز می رویند.این گیاه برای مناطق گرمسیر مناسب است و باید در زمستان و هوای سرد محافظت شود.

۱۴ – کانا تروپیکانا مشکی  (  Canna- Black Tropicanna )

گل های سیاه

زنبق سیاه

با کاشتن این گیاه در باغچه می توانید به آن حال و هوای استوایی بدهید. این گیاه با گل های رنگ روشن و برگ های بزرگ برنزی که به شکلاتی می زنند تضادی جالب در باغچه ایجاد می کنند. گیاه کایا تروپیکانا برای اقلیم های گرم مناسب است و باید در روز حداقل ۶ ساعت نور خورشید دریافت کند.

۱۵ – گل کوکب ” شب عربی ”  ( ‘Dahlia ‘Arabian Night )

گل های سیاه

گل کوکب ( شب عربی)

گل کوکب زیبا ترین شاخه گل بریدنی است .این گونه کوکب به نام ” شب عربی ” گل هایی به رنگ ارغوانی بسیار تیره دارد که در سایه مشکی به نظر می رسند. کوکب برای رشد به نور آفتاب مستقیم نیاز دارد ، اما با این حال اگر در اقلیم گرم کاشته می شود ،بعد از ظهر مکان سایه دار برای آن مناسب تر است.

۱۶ – برگ گوش فیل ” جادوی سیاه ”  ( ‘Colocasia ‘Black Magic  )

گل های سیاه

بابا آدم سیاه

گونه ی  ” جادوی سیاه ”  از جنس گوش فیل گیاهی حیرت آور است که از برگ های بزرگش که ارغوانی تیره مات هستند قابل شناسایی است. این گیاه برای اینکه به حداکثر رشد خود برسد به هوایی بسیار گرم و رطوبت زیاد نیاز دارد. اما با این حال در منطق سرد هم زنده می ماند و میتوان آن را به عنوان یک گیاه سالیانه کاشت . برای اینکه باغچه ای جذاب و متفاوت داشته باشید  می توانید آن را در نقطه مرکزی بکارید و اطراف آن را گیاهان رنگارنگ و رنگ روشن بکارید.

۱۷ – حسن یوسف ” شاهزاده سیاه ” (  ‘Coleus ‘Black Prince )

گل های سیاه

حسن یوسف ( جادوی سیاه)

حسن یوسف یکی از متنوع ترین گونه های گیاهی است که محبوبیت زیادی هم دارد.حسن یوسفِ ” شازده سیاه ” به خاطر برگ های مقاوم مشکی رنگش که بسیار خاص و جالب توجه هستند و همچنین گل های کوچکش کاشته می شود.این گیاه در مناطق گرم و استوایی دائمی و در مناطق معتدل سالیانه است.می توان حسن یوسف را در حاشیه باغچه ها و یا به صورت ترکیبی با دیگر گیاهان در گلدان کاشت.

۱۸- گل مغربی ( پامچال ویکتوریانا نوارنقره ای مشکی )  (  (‘Silver-Laced Primrose (Primula ‘Victoriana Lace Silver Black  )

گل های سیاه

گل مغربی سیاه

این گیاه زیبا و جالب توجه بسیار کمیاب است و به سختی یافت می شود.این گیاه گل هایی به رنگ قهوه ای متمایل به سیاه تولید می کنند که حاشیه ای کنگره دار و نقره ای رنگ دارند و مرکز گل هم طلایی می باشد. گل مغربی مطر است و در بهار گل می دهد.

می توان آن را هم در مناطق سردسیر و هم گرمسیر کاشت.باید آن را در مکانی نیم سایه قرار داد تا نور غیر مستقیم دریافت کند و خاک آن نیز  باید همواره مرطوب باشد.

۱۹ – هیوچرس ” ابسیدان ”  ( ‘Heuchera ‘Obsidian )

گل های سیاه

هیوچرس

این گیاه را ” ابسیدان مرجانی زنگوله ای ” نیز می نامند . هیوچرس یکی از گل های سیاه بسیار زیباست که  می توانید ان را در باغچه و  گلدان  بکارید تا زیبایی و جذابیت و به محیط داخلی و یا باغچه شما بدهد.گل های ریز و کوچک آن هم جالب توجه می باشند  می باشند .

این گیاه برای رشد خوب به آب و هوای خنک و نور غیر مستقیم خورشید ( مکانی نیم سایه ) نیاز دارد.

۲۰ – گل خفاشی  ( Bat Flower )

گل های سیاه

خفاش سیاه

گل خفاشی تاکا بسیار خاص و کمیباب است و گل آن ظاهری بسیار عجیب داردد که شیبه یک خفاش در حال پرواز است.

این گیاه به محیطی گرم و استوایی نیاز دارد پس بهتر است اگر در منطقه سردسیر هستید آن را در فضای داخلی نگهدارید تا بتوانید محیطی گرم برای آن به وجود آورید.

منبع : طراحان منظر

 

 

Save

Save

گل اوریوپس

گل اوریوپس (Euryops)

گل اوریوپس (Euryops)

گل اوریوپس (Euryops)

گل اوریوپس

گل اوریوپس

نام فارسی اوریوپس
نام انگلیسی Euryops
نام علمی Euryops petinatus
 خانواده Asteraceae

اطلاعات کلی :

نام فارسی : اوریوپس

نام رایج فارسی : اوریوپس

نوع:  چندساله و همیشه سبز

خانواده:  Asteraceae

ارتفاع:  ۱۲۰ سانتیمتر

گسترش:  ۱۰۰ سانتی متر

رنگ گل:  زرد

نور:  آفتاب کامل

نیاز آبی:  متوسط

نگهداری:  متوسط

گل:  مشابه گل های آفتابگردان

برگ:  سرخس مانند

مقاومت: گرما

معرفی

گل اوریوپس

گل اوریوپس

اوریوپس یک انتخاب شگفت انگیز برای اضافه شدن به باغ شماست. این گیاه در سایز ها و شکل های مختلف از جمله درختچه ها و درخت های کوچک وجود دارد. در واقع هیچ فضای سبز و باغی وجود ندارد که از رنگ زرد در آن استفاده نشده باشد و در طول فصل به این رنگ نیاز نداشته باشد. اوریوپس گیاهی است زیبا که نیاز به مراقبت زیادی ندارد پس فراموش نکنید که یک یا چند گلدان از آن را در حیاط خانه یا باغ خود حتما نگهداری کنید. این گیاهان مقاوم به گرما عمدتا بومی مناطق صخره ای آفریقای جنوبی می باشند. در زمستان مناطقی که از این گیاه پوشیده شده است هنوز هم زیبا به نظر می رسند درحالی که مناطق دیگر خالی از گیاه هستند.

ویژگی های ظاهری

گل اوریوپس

گل اوریوپس

برگ : برگ های ظریف و خوش نما که به رنگ سبز خاکستری وجود دارند که در تمام فصول سبز هستند و در واقع همیشه سبز اند. این گیاه معمولا در گرمای تابستان هم رنگ سبز برگ های خود را حفظ می کند اما گاهی برگ های زیرین قهوه ای رنگ می شوند آنها را از گیاه حذف کنید. برگ ها موهای ظریفی دارند.

گل اوریوپس

گل اوریوپس

گل : اوریوپس گیاهی است که گل هایی با رنگ زرد روشن که بسیار به گل های آفتابگردان شباهت دارند تولید می کند که رنگ زرد این گل ها در تضاد با رنگ شاخ و برگ هاست. در شرایط بسیار گرم تعداد گل های محدودی تولید می کند. زمستان تا اواخر بهار زمان گلدهی این گیاه است.

گل اوریوپس

ساقه: ساقه های این گیاه محکم هستند اما به عنوان یک اصل بهتر است هر چند وقت یکبار با چوب آن ها را ببندیم.

نگهداری

گل اوریوپس

گل اوریوپس

نور: به نور کامل آفتاب نیاز دارد. وقتی که این گیاه را می کارید حتما توجه داشته باشید که در محلی با بیشترین آفتاب قرار داشته باشد.

گل اوریوپس

گل اوریوپس

آبیاری : در هفته های اول مراقب این گیاه باشید زیرا  اگر به اندازه ی کافی آبیاری نشود به سرعت پژمرده می شود. پس در چند هفته ی اول به خوبی آبیاری کنید تا اینکه گیاه محکم و مستقر شود. به خوبی خشکی را تحمل می کند اما به طور منظم آبیاری کنید و توجه داشته باشید که از زیاده روی در آبیاری این گیاه خودداری کنید.

گل اوریوپس

گل اوریوپس

خاک: خاک باید به خوبی زهکشی شده باشد.

گل اوریوپس

گل اوریوپس

کوددهی : از کودهای همه منظوره در بهار برای تقویت گیاه استفاده کنید

گل اوریوپس

گل اوریوپس

آفات و مشکلات: بیماری ها و آفات مربوط به این گیاه اندک می باشد، اگر از گیاه به خوبی مراقبت نکنید و خاک زهکشی مناسبی نداشته باشد، تنها مشکل جدی ای که شما ممکن است با آن مواجه شوید پوسیدگی گیاه است. اوریوپس گیاهی است که تحمل رطوبت بالای ریشه را ندارد، بنابراین به خاک گیاه توجه زیادی کنید. نماتد ها هم گاهی مشکل آفرین می شوند.

تکثیر :

گل اوریوپس

گل اوریوپس

چه بخواهید قلمه های این گیاه را بکارید و چه گیاهی که از فروشگاه تهیه کردید، یک چاله ی خوب و بزرگ حفر کنید و مقداری کمپوست به آن اضافه کنید سپس گیاه را با مقدار مناسبی از خاک، درست مثل گلدان اصلی، در چاله قرار دهید. از مقداری مالچ برای مرطوب نگه داشتن آن استفاده کنید. قلمه گرفتن از ساقه و ریشه به خوبی انجام می شود . تابستان بهترین زمان برای قلمه گرفتن از این گیاه است. همچنین شما می توانید اجازه دهید که سر دانه ها روی گیاه خشک شود سپس آن ها را جمع آوری کنید.

کاربرد:

گل اوریوپس

گل اوریوپس

در حاشیه ها در باغ ها و فضا های سبز و در باغ های انگلیسی و گیاهان چندساله کاربرد دارد. حتی اگر این گیاه گل نداشته باشد برگ های زیبای آن باعث سرسبزی محل می شود.

مباحث اضافی :

گل اوریوپس

گل اوریوپس

می توان گفت نگهداری از این گیاه نسبتا آسان است. این گیاه سرما را تا ۷ درجه ی سلسیوس تحمل می کند. توجه داشته باشید که گل های پژمرده را از گیاه حذف کنید تا گیاه سالم باشد و گلدهی آن زیاد شود. آن ها را هم میتوانید در گلدان نگهداری کنید هم می توانید در زمین بکارید. این یک گیاه فوق العاده و مردم پسند است پس اگر تا بحال آن را در گلدان و یا باغ خود نداشتید حتما این گیاه را تهیه کنید.

منبع : طراحان منظر

Save

برگ عبایی

برگ عبایی (CAST IRON PLANT)

برگ عبایی (CAST IRON PLANT)

 برگ عبایی (CAST IRON PLANT)

برگ عبایی

برگ عبایی

    نام فارسی    برگ عبایی
    نام انگلیسی    CAST IRON PLANT
    نام علمی    ASPIDISTRA ELATIOR
    خانواده      LILIACEAE

نام فارسی : برگ عبایی

نوع : چند ساله

خانواده : LILIACEAE

ارتفاع : حدود ۶۰ سانتی متر

گستردگی : ۵۰ سانتی متر

رنگ گل : کرم و بنفش

نور : نسبتا کم

آبیاری : متوسط

نگهداری : به نسبت کم

گل : ریز و فنجانی مانند

برگ : سبز تیره ، براق ، پهن و کشیده

مقاومت : بالا

 

برگ عبایی

برگ عبایی

معرفی :

برگ عبایی بومی چین و ژاپن می باشد و عمری طولانی دارد . سپرگرده نام آن در زبان فارسی اصیل است که به کلاله ی گرد آن در گل ها اشاره دارد و در زبان انگلیسی فولاد نامیده می شود زیرا بسیار مقاوم بوده تا جایی که سم هم نمی تواند آن را بخشکاند . لازم به ذکر است که این گیاه دارای ریزوم بوده و بدون ساقه هوایی می باشد .

ویژگی های ظاهری :

برگ : برگ ها مستقیما از ساقه های زیرزمینی خارج می شوند . به رنگ سبز تیره ، براق ، پهن ، ظاهری چرمین و طولی ۳ تا۵۰ سانتی متر دارند و همچنین دمبرگ آن ها بلند نیز است .برگ های بلند آن ها شبیه برگ ذرت و الیاف مقاوم است .

برگ برخی از انواع عبایی ها سبز ساده و برخی نیز ابلق است که به رنگ سبز و کرم می باشد و در سرار برگ به موازات رگبرگ ها چندین نوار با رنگ روشن تر وجود دارد . واریته ابلق مقاومت کمتری نسبت به برگ سبز دارد .

برگ عبایی

برگ عبایی

برگ عبایی

برگ عبایی

برگ عبایی

برگ عبایی

گل : دارایی گل هایی ریز که ارغوانی ، فنجانی مانند و فاقد زیبایی می باشند که در اواخر فصل تابستان بر روی سطح خاک و در قسمت تحتانی گیاه می رویند .

واریته ابلق گل هایی به رنگ بنفش که جنبه ی زینتی ندارند دارا است .

برگ عبایی

برگ عبایی

برگ عبایی

برگ عبایی

گل : دارایی گل هایی ریز که ارغوانی ، فنجانی مانند و فاقد زیبایی می باشند که در اواخر فصل تابستان بر روی سطح خاک و در قسمت تحتانی گیاه می رویند .

واریته ابلق گل هایی به رنگ بنفش که جنبه ی زینتی ندارند دارا است .

نگهداری :

نور : این گیاه به نور کم تا متوسط نیاز دارد البته نوع ابلق آن نیز نور بیشتری را نسبت به نوع سبز آن نیازمند است . قرار گیری گیاه در مقابل نور مستقیم خورشید باعث می شود برگ های آن بسوزد بنابرابن پیشنهاد می شود در تابستان در نیم سایه آن را قرار دهید .

آبیاری : در زمستان هفته ای یکبار ( در صورت اینکه درجه حرارت پایین تر از ۱۰ درجه باشد هر ۱۰ روز یکبار آبیاری شود ) و در تابستان هفته ای دو بار آبیاری شود و توجه داشته باشید که بین دو آبیاری سطح خاک گلدان  خشک باشد. درزمستان غبار پاشی لازم نیست اما در تابستان در جهت تامین رطوبت هفته ای یکبار غبار پاشی کنید. اگر آبیاری به موقع و کافی باشد برگ های گیاه خیلی نرم تر خواهند بود. رطوبت لازم ۵۰ تا ۷۰ درصد می باشد.

خاک و کود دهی:در تابستان هر دو هفته یکبار می توان به میزان ۳ گرم در لیتر کود داد .

خاک مطلوب شامل خاک معمولی همراه با ماسه و تورب و کمی مواد آلی می باشد. توصیه می شود واریته های ابلق تغذیه نشوند و برای آن ها کمپوست بدون کود استفاده شود.

آفات و مشکلات:

حمله ی حشرات به این گیاه سبب به وجود آمدن زخم های سفید پنبه ای در سطح زیرین برگ ها می شود.

حشره آفت عامل به وجود امدن لکه های قهوه ای رنگ روی ساقه و سطح زیرین برگ ها و همچنین مشاهده نقاط زرد رنگ در طول رگ برگ ها است .

در صورت قرار گرفتن گیاه در برابر افتاب مستقیم لکه های سوخته و قهوه ای روی برگ ها دیده می شود.

استفاده از مواد براق کننده شیمیایی ایجاد نقاط ریز قهوه ای در برگ ها را به دنبال دارد .

در صورت مشاهده برگ های رنگ پریده هوا خشک و خاک گلدان ضعیف است.

کنه قرمز باعث می شود برگ ها بخصوص نوک آن ها زرد شده و در سطح زیرین آن ها تارهای عنکبوتی دیده شود.

شپشک ها نیز ماده ی چسبناکی به نام عسلک تولید می کنند که باعث چسبندگی سطح برگ می شود و همچنین فعالیت شپشک ها کاهش رشد و زرد شدن برگ ها را بدنبال دارد.

لارو حشرات مختلف به دلیل مصرف بافت برگ ها بر روی برگ سوراخ هایی را ایجاد می کنند .

لکه برگی قارچی بر روی برگ های نا بالغ لکه هایی را ایجاد می کند که در ابتدا برگ ها آبدار بوده و سپس قرمز یا قرمز قهوه ای و در مرکز لکه ای زرد رنگ تشکیل می شود.

پوسیدگی ریشه و دمبرگ از بیماری های قارچی می باشد که بر روی سطح خاک میسلیوم های سفید رنگ قارچ مشاهدده می شود.

در صورت آبیاری بیش از اندازه سبب زردی برگ ها و سقوط آن ها می شود.

تغذیه ی مصنوعی بیش از اندازه سبب شکاف برداشتن برگ ها می شود.

برگ عبایی

برگ عبایی

برگ عبایی

برگ عبایی

-f5653c080c346a50

Cast-Iron-plant-with-flower

تکثیر:

تکثیر این گیاه به وسیله ی قلمه زدن صورت می گیرد.

اواسط بهار تا اوایل تابستان زمان مناسبی است برای جدا کردن ریزوم های فشرده می باشد به وسیله ی چاقوی تیز قسمت هایی ازگیاه را که شامل دو برگ یا بیشتر می باشد از گیاه مادری جدا کرده و هر قسمت را به تنهایی در گلدانی با قطر دهانه ۹ تا ۱۱ سانتی متر که حاوی کمپوست گلدانی با پایه ی پیت است بکارید. در این مدت توصیه می شود دما را حدود ۱۸ تا ۲۰ درجه سانتی گراد و خاک را به ویژه در هفته های اول تکثیر مرطوب نگه دارید تا سرعت ریشه دهی افزایش یابد. تقسیم ساقه های زیرزمینی در بهار در هنگام تعویض گلدان صورت می گیرد. تقسیم ریشه در زمانی صورت می گیرد که حجم ریشه ها افزایش یافته باشد که در این هنگام گیاه را از گلدان خارج کرده و آهسته خاک های اطراف ریشه ها را کنار بزنید. وضعیت و حجم ریشه نمایان آن است که از گلدان مادری چند گلدان تهیه و تکثیر می توان کرد.

cast-iron-plant

کاربرد:

این گیاه از جمله مقاوم ترین گیاهان آپارتمانی و قابل سازش با شرایط آپارتمانی است و مناسب ترین گیاه برای کسانی که زمان زیادی را برای مراقبت از گیاهان را ندارند. این گیاه سال های متمادی بدون تغذیه و تعویض گلدان در اتاق می ماند.

نوع ابلق این گیاه دارای نوار کم رنگ می باشد و بسیار جذاب است.

Аспидистра_۳

مباحث اضافه:

برگ عبایی بسیار مقاوم در برابر خشکی و تغییرات درجه حرارت می باشد از این رو این گیاه را گیاه فولادی می نامند.

پیشنهاد می شود گلدان را هر ۳ تا ۴ سال یکبار تعویض نمایید زیرا این گیاه دوست ندارد ریشه هایش درهم برود و همچنین تعویض گلدان ها را در اوایل بهار قبل از آغاز فعالیت مجدد گیاه در محیطی سر بسته صورت گیرد.

دمای ایده آل رشد این گیاه ۱۰ درجه سانتی گراد بوده وحداقل دمای قابل تحمل این گیاه در زمستان ۷ درجه سانتی گراد می باشد.

برای جلوگیری از بیماری لکه برگی قارجی از خیس کردن برگ ها در زمان آبیاری خودداری گردد و در صورت مبتلا برگ های آلوده را جدا کرده و در صورت لزوم از قارچ کش استفاده نمایید.

برای تمیز نمودن برگ ها به جای مواد براق کننده شیمیایی می توان از پارچه و یا اسفنج مرطوب استفاده کرد.

برای مقابله با کنه قرمز هر ۱۴ روز یکبار با سم کنه کش گیاه را سم پاشی کنید .

غبار پاشی در کاهش آفات موثر است.

۶۳۴۶۲۸_lhMWTPwi

منبع : طراحان منظر

 

Save

پوتوس

پوتوس ( Devils ivy )

پوتوس ( Devils ivy )

پوتوس  ( دلبر )

پوتوس

پوتوس

نام فارسی پوتوس
نام انگلیسی Devils ivy
نام علمی Scindapsus aureus
خانواده Araceae

اطلاعات کلی :

نام فارسی :   پوتوس

نام رایج فارسی :  دلبر

نوع :  علفی

خانواده :  Areceae

ارتفاع :  دو متر

نور :  نور غیر مستقیم

نیاز آبی :  معمولی

نگهداری :  آسان

گل :  ندارد

برگ :  تخم مرغی یا قلبی

مقاومت :  مقاوم به سایه و کم آبی

معرفی

پوتوس

پوتوس ابلق بومی آسیای جنوب شرق است.ساقه و برگسار این گیاه سمی است و باید دور از دسترس کودکان باشد.این گیاه سریع الرشد است و نگهداری آسانی دارد.به راحتی پیدا می شوذد و ارزان قیمت است.رطوبت کم محیط را تحمل می کند و نگهداری آن ساده است. این گیاه با اسامی نظیر پتوس و پیتوس نیز در بازار شناخته می شود.

ویژگی های ظاهری پوتوس

پوتوس

برگ : برگهای جوان تخم مرغی شکل با نوک تیز به رنگ سبز براق ویا بصورت ابلق با لکه های سفید یا زرد ، برگهای مسن به صورت قلبی شکل هستند.

پوتوس

ساقه : ساقه های بلند و ظریف و آویخته دارد که در صورت وجود قیم به آن می پیچند.

پوتوس

نگهداری

پوتوس

نور : باید در نیم سایه قرار داده شود و نور غیر مستقیم خورشید را دریافت کند.

اگر در سایه باشد از حالت ابلق خارج شده و رنگ آن سبز یکدست می شود .اگر می خواهید برگ های ابلق بمانند باید نور بیشتری دریافت کند اما نور مستقیم نباشد.

آبیاری : برای رشد بهتر هوای اطراف آن حدالامکان مرطوب باشد.در بین دو آبیاری اجازه دهید خاک سطحی خشک شود و سپس آبیاری کنید.در تابستان هر ۴ تا ۵ روز و در زمستان هفته ای یک بار.

خاک : خاک ماسه ای سبک و با زهکش مناسب آن است.

کوددهی : در صورت کمبود مواد غذایی در خاک فاصله برگها زیاد می شود و برگها کوچک می مانند .در صورت کمبود مواد غذایی موجود در خاک را می توانید با افزودن کود های شیمیایی جامد و یا مایع مخصوص گیاهان زینتی به خاک کمبود را جبران کنید.

پوتوس

آفات و مشکلات :

کنه ریز قرمز و شپشک ها آفاتی هستند که گیاه را تهدید می کنند.وجود تار عنکبوت بر سطح زیرین برگ ها از علائم وجود کنه است.

در صورتی که بستر آن طولانی مدت خیس بماند دچار پوسیدگی ریشه می شود فو برگها حالت افتاده و بی رمق می گیرند.

اگر نوک و یا حاشیه برگ ها حالت سوختگی پیدا کردند به دلیل زیاد بودن نور است.

وجود لکه زرد می تواند دلایل متعدد داشته باشد از جمله ؛ آفت ،کمبود نیتروژن ،استفاده از مواد براق کننده برای برگ ها و …

تکثیر :

بهترین راه تکثیر آن قلمه زدن است. قلمه زنی در بهار انجام می شود و باید حدودا ۱۵ سانتی متر باشند.قلمه ها را در همان گلدانی که میخواهید پتوس را در آن نگهدارید قرار دهید چون قلمه ها پس از ریشه دار شدن به تنش هایی مانند جابه جایی حساس می شوند.البته می توان قلمه ها را در لیوان را در  لیوان هم قرار داد تا قلمه بدهند و سپس در گلدان گذاشت.

ریشه دادن قلمه ها تقریبا سه – چهار هفته زمان می برد. هر چند بهار مناسبترین زمان برای ازدیاد پوتوس است اما درداخل آپارتمان هر زمانی می‏توان آن را تکثیر نمود. بهترین درجه حرارت برای ریشه‏ زایی قلمه‏ ها ۲۱ درجه سانتی‏گراد است.

یکی دیگر از راه های تکثیر ان این است که اطراف ریشه های فرعی ان بسته خاک قرار داد.

پوتوس

پوتوس

کاربرد :

پوتوس معمولا در فضا های داخلی نگهداری می شود و از محبوبترین گیاهان آپارتمانی است.

همچنین می توان از آن برای ایجاد پوشش دیوار سبز استفاده کرد.

پوتوس

مباحث اضافی :

پوتوس

ریزه‏ کاریهای پرورش پوتوس:

پوتوس احتیاج به قیم دارد. برای اینکه گیاه به صورت بالارونده تربیت شود بهتر است آن را به نخ ببندید. یکی از روشهای معمول برای حفظ زیبایی و استحکام این گیاه استفاده از قیم‌های خزه‏‌دار است.

برای درست کردن این نوع قیمها به این صورت عمل کنید:

قبل از اینکه خاک تهیه شده را در گلدان بریزید لوله‏‌ای رادر گلدان قرار دهید ، خاک را به گلدان اضافه نموده و قسمتی از لوله را که خارج از خاک است با خزه بپوشانید.

برای اینکه خزه روی قیم محکم شود دور آن را با نخ بافتنی بپیچید. هر وقت که پوتوس را کاشتید ساقه اصلی‏‌اش را به خزه ببندید.

درموقع آبیاری آب را روی خزه بریزید، ساقه پوتوس را در محلهایی که روی خزه قرار دارد ریشه می‏زند، این ریشه‏‌ها سبب رشد بهتر و استحکام ساقه می‏گردد.

تربیت پوتوس برای آویز:

در صورتی که از این گیاه به صورت آویز استفاده کنید نیاز به قیم ندارد. برای اینکه گلدان پوتوس پرشاخ و برگ باشد تعدادی ازساقه‏‌های کشیده آن را به روش قلمه تکثیر نموده و قلمه‏‌های ریشه‏‌دار را درکنار بوته مادری بکارید.

عوض کردن گلدان:

زمانی که ریشه به اندازه کافی رشد کرد گیاه را به گلدان بزرگتری منتقل کنید. برای اینکه مطمئن شوید که گیاه به گلدان بزرگتری احتیاج دارد نگاهی به کناره‏‌های سطح خاک و منفذ زیر گلدان بیندازید. ریشه‏‌های طویل از منفذ زیر گلدان و لبه‏‌های سطح خاک بیرون می‏زنند در اینصورت گیاه به گلدان بزرگتری احتیاج دارد.

گلدانی یک درجه بزرگتر از گلدان قبل تهیه نموده، به گیاه آب کافی بدهید، آن را وارونه کنید و ضربه‏‌ای به ته گلدان بزنید. گیاه با ریشه و خاکهای اطرافش از گلدان خارج می‏شوند. مقداری از خاک‌های نامرغوب و ریشه‌های ضعیف را جدا کنید حالا به گلدان جدید قدری خاک اضافه نموده و گیاه را منتقل کنید و با خاک مرغوب اطراف را پر کنید گیاه را آبیاری کنید و در محل مناسب بگذارید.

پوتوس

منبع : طراحان منظر