زبان در قفا

زبان در قفا (DELPHINIUM / LARKSPUR)

زبان در قفا (  DELPHINIUM / LARKSPUR)

زبان در قفا (  DELPHINIUM / LARKSPUR)

زبان در قفا

زبان در قفا

         نام فارسی :             زبان در قفا
         نام انگلیسی  :           DELPHINIUM / LARKSPUR
          نام علمی :          DELPHINIUM  EXALTATUM
          خانواده :           RANUNCULACEAE  
نام فارسی: زبان در قفا
خانواده: RANUNCULACEAE
نوع: علفی
ارتفاع: ۱۵ – ۱۷۰ سانتی متر
رنگ گل: قرمز، صورتی، سفید، بنفش، آبی
نور: نسبتا زیاد
آبیاری: زیاد
نگهداری: متوسط
گل: خوشه ای پوشیده از کرک های کوتاه و متراکم
برگ: سبز روشن و پنجه ای شکل
میوه: شامل فولیکول های کرک دار به طول ۱۵ – ۲۲ میلی متر که نوک آن قلاب مانند و بسیار باریک و بطول ۱ – ۱/۵ میلی متر
مقاومت: نسبتا زیاد
معرفی:
زبان در قفا
از خانواده آلالگان است. خاستگاه این گیاه غرب اروپا ، مدیترانه  و مناطقی از آسیا می باشد.  به طور معمول در ایران نوعی از زبان در قفا به صورت وحشی می روید که نام علمی آن   D.CONSOLIDAاست.
این گیاه  سرمای شدید زمستان را به خوبی تحمل می کند با این حال مکان های آفتابی را ترجیح می دهد.  گونه های گیاه زبان در قفا به دو دسته یکساله مقاوم و چند ساله علفی تقسیم می شوند. در زبان انگلیسی چند ساله را DELPHINIUM و یک ساله را LARKSPUR می نامند.
در گلکاری این گیاه به صورت یکساله کشت می شود. گل های زبان  در قفا دارای مهمیز طویل هستند که علت نامگذاری آن در فارسی به همین علت است.  انواع پا کوتاه آن ۱۵ سانتی متر و پا بلند آن ۱۷۰ سانتی متر است.
ریشه زبان  در  قفا اغلب افشان و گاهی گوشتی و غده مانند هست. دانه های زبان در قفا و همین طور گیاهان جوان آن سمی می باشند و در صورت خوردن،  تهوع، کشش عضلات، فلج شدن و حتی مرگ را به دنبال دارد.
ویژگی های ظاهری:
زبان در قفا
گل: گل های آن به صورت سنبله یا خوشه می باشد گل های آن دارای یک مهمیز طویل به طول ۸ – ۱۲ میلی  متر هستند. و خوشه های آن بسیار بلند و به دلیل زائده ای که در قسمت عقب دارند زبان در قفا نامیده می شوند.
کلاذین سنبله یا پانیکول و گل ها دارای ۵ کاسبرگ رنگی که در بخش فوقانی تشکیل مهمیز را می دهند. گل ها به رنگ های قرمز و صورتی، سفید ، بنفش و آبی که پوشیده از کرک های کوتاه و متراکمند دیده می شوند.  در قاعده گل مقداری انگین وجود دارد که حشرات را جلب خود می کند.

زبان در قفا

برگ: برگ های آن ساده و متناوب و پنجه ای شکل که دارای  بریدگی های زیادی می باشند به رنگ سبز روشن دیده  می شوند.
ساقه : منشعب و در سمت بالا دارای کرک های غده ای است .
نگهداری :
نور : به نسبت به نور زیاد احتیاج دارد حداقل یک نیم روز به افتاب کامل نیاز دارد .
آبیاری : با این که این گیاه به خشکی بسیار مقاوم است به آب زیاد نیاز دارد و مرتب آبیاری بشود . اگر در تابستان بارش باران در طول هفته از ۵۴/۲ سانتی متر کمتر باشد باید گیاه آبیاری شود و در خاک مرطوب نگه داشته شود .
خاک و کوددهی : زبان در قفا به خاکی سبک و حاصل خیز و پر از مواد هوموسی نیاز دارد . این گل در خاک های قلیایی تا خنثی به خوبی رشد می کند و در صورتی که خاک اسیدی بود می توانید با اضافه کردن اهک به خاک این مشکل را بر طرف کنید . خاک بستر بذر این گیاه امیخته ای از خاک باغچه ، خاکبرگ پوسیده و ماسه یا شن ریز به مقدار مساوی باشد .
برای رشد بهتر این گیاه هر دو تا سه هفته به بوته های این گل کود مایع بدهید .
 آفات و مشکلات :
زبان در قفا
زبان در قفا
کپک های پودری ، سوختگی ، لکه های یاکتریایی و قارچی ، خاکستری شدن گل ها پوسیدگی تاج و ریشه ، پوسیدگی سفید ، سیاه شدن برگ ها ، زنگ و زنگ سفید از جمله بیماری های آن می باشد . کنه از موارد دیگری است که می تواند سبب بیماری زبان در قفا شود .
حلزون ها و مار ها نیز به این گل آسیب می رسانند .
باران و باد های تند نیز به این گیاه آسیب می رساند .
خاک سنگین ریشه و طوقه را پوسیده می کند .
نقاط خشک و کم آب طراوت و شادابی گل ها را می گیرد .
تکثیر :
زبان در قفا
زبان در قفا
زبان در قفا نیز از طریق تقسیم بوته و قلمه زدن و کاشت بذر تکثیر می یابد .
کاشت بذر : دمای مناسب برای کاشت بذر ۱۲ درجه سانتی گراد است . بذر های این گیاه به رنگ قهوه ای متمایل به قرمز و پوشیده از فلس های بسیار ریز و صفحه ای شکل است و بذر های رسیده سیاه رنگ می باشند .
زمان کاشت بذر متناسب با نوع گیاه متفاوت برای همین یکساله ها را اول بهار و انواع چند ساله را تیر و مرداد و شهریور ماه کشت می شود که به ترتیب در همان سال و در سال بعد گل می دهند .البته لازم به ذکر است که کاشت در اواخر تابستان بهتر از کاشت بهاره نیز است .
در مناطق گرمسیری بذر را در پاییز به محض خنک شدن هوا کاشته می شود . توصیه می شود رقم های چند ساله را که رشد بهتری دارند به صورت نشا کاری و رقم های یک ساله که رشد کمتری را دارند مستقیم کاشته شوند .
بذر ها را در فصل بهار در سینی های حاوی کمپوست کاشته و روی آنها یک لایه نازکی خاک بپوشانید از زمان کاشت تا سبز شدن گیاه بسته به نوع گیاه ۱۵ تا ۳۰ روز طول می کشد . زمانی که اندازه بوته ها به ۴ تا ۵ سانتی متر رسید به زمین اصلی انتقال دهید .
هنگامی که اندازه نهال به ۳۰ سانتی متر رسید یک داربست در کنار بوته آن قرار دهید . عمر گل های تازه ۷ تا ۱۰ روز است که برای برداشت گل های تازه می توان شاخه های گلدهنده ی گل هایی را که کمی باز شده اند ، ببرید . به محض گرم شدن هوا گلدهی متوقف می شود به همین خاطر در مکان های گرم فقط تا اوایل بهار یا پاییز گلدهی دارد .
قلمه : قلمه زدن آن به آسانی صورت می گیرد  قلمه زدن را می توان در زمستان انجام داد . و پس از اتمام ، پایه مادری را جهت رشد در حرارت ۸ تا ۱۰ درجه سانتی گراد قرار دهید .اگر شاخه های گل داده را در بهار از پایین قطع کنید سپس پاجوش هایی حاصل می شود که در فصل پاییز گل های خوبی خواهند داد .
 تقسیم بوته : در فصل بهار یا بعد از گل دادن  صورت می گیرد در پایه هایی که حداقل سه سال داشته باشند .
زبان در قفا
زبان در قفا
زبان در قفا
کاربرد :
گل زبان در قفا یک گل محبوب در بین باغبانان است زیرا به عنوان یک گل زینتی در باغ ها می کارند .
این گل را معمولا به عنوان یک گل بریدنی که از آن برای درست کردن دسته گل استفاده می کنند .
ان چه امروزه بیشتر کاشت می شود نوعی است که به آن زبان در قفای باغی گویند .
از آن برای تشکیل تپه گل یا حاشیه های بهاری یا کاشت در پارک ها ، چمن کاری ها ، میادین و بلوار ها که معمولا همراه با رعنا زیبا ، بومادران و رز و مخصوصا گیاهان بالارونده ، پوشاننده دیوار ها استفاده می شوند .
این گیاه در کاشت گیاهانی که به صورت جمعی در قسمت جلو درخچه ها و همچنین روی چمن نزدیک آب نما به طور مجزا یا گروهی کاشته می شود کاربرد دارد .
گل های زبان درفضایی که کاملا باز هست و در محیط تاریک ، گرم و خشک آویزان می کنند تا خشک شوند زیرا از خشک شده آن هم استفاده هایی می شود .
گرد کوبیده و جوشانده آن به صورت مصرف خارجی برای کچلی و ضد شپش مصرف می شود.
چنان چه پخته شده ی گل و گیاه زبان در قفا به طور ضماد زیر شکم بگذارید ادرار را باز می نماید .
لازم به ذکر است که این گیاه و همچنین دانه آن را به صورت خوراکی مصرف نکنید زیرا سمی و خطرناک است .
مباحث اضافه :
زبان در قفا
انواع چند ساله ها در مکان هایی که زمین یخ می زند با ریختن کاه روی زمین می توان طوقه و ریشه ها را از خطر سرما محفوظ نگه داشت .
این گیاه دمای شبانه  ۱۳ تا ۱۸ درجه را می تواند تحمل کند اما در دوماه  اول رشد دمای شبانه نباید بیشتر از ۱۰ درجه سانتی گراد شود .
در هنگام نشا کاری به دو نکته دقت کنید:  اول اینکه مراقب باشید محل طوقه به زیر خاک نرود زیرا سبب پوسیدگی آن می شود . و دوم اینکه انشعابات زیاد باعث بوته ای شدن گیاه و درنتیجه خوشه های گل کوچک می شوند برای جلوگیری از این اتفاق نباید قسمت انتهایی شکسته شود .
هنگامی که گیاه به ۸ سانتی متر رسید ۲یا ۳ شاخه از گیاهان جوان و ۵ تا ۷ شاخه از گیاهانی که به خوبی تثبیت شده اند را جا کنید و همچنین گل های پژمرده شده و یا گل های در حال پژمرده شدن هستند را از شاخه جدا کنید این کار سبب می شود که خوشه های زبان در قفا کیفیتی بهتر داشته باشند .
انواع پا بلند این گیاه گل هایی درشت و نیاز به قیم نیز دارند اما انواع پا کوتاه آن ها اگر درمکانی قرار گرفته اند که آفتاب رو باشد نیاز به قیم نخواهند داشت .
زبان در قفا
درختچه کاملیا

درختچه کاملیا (Tea Plant)

درختچه کاملیا(Tea Plant)

درختچه کاملیا(Tea Plant)

 

درختچه کاملیا

درختچه کاملیا

نام فارسی درختچه کاملیا
نام انگلیسی Tea Plant/ros of winter
نام علمی Camellia japonica
خانواده Theaceae

اطلاعات کلی:

نام فارسی: لاژبر

نام رایج فارسی: کاملیا

نوع: چند ساله

خانواده: Theaceae

ارتفاع: ۱٫۵ متر تا ۶ متر گاهی تا ۱۱ متر

رنگ گل: سفید، قرمز و ارغوانی

نور: متوسط

نیاز آبی: متوسط

نگهداری: نور متوسط، حرارت معمولی، آبیاری متوسط تا زیاد و خاک زه کشی شده ی غنی و  اسیدی را برای کاملیا فراهم کنید.

گل: بزرگ و شبیه گل رز

برگ: برگ های چرمی، براق به رنگ سبز تیره

میوه: شبیه کپسول با سه محفظه که هر کدام یک یا دو دانه های درشت قهوه ای با قطر ۱/۲ سانتی متر دارند.

مقاومت: مقاوم به گرما

معرفی درختچه کاملیا

درختچه کاملیا

درختچه کاملیا

درختچه کاملیا که از خانوداه چای است، بومی آسیایی شرقی- چین و کره – است.  این گیاهان زینتی در مناطق گرم و مرطوب در فضای سبز رشد خوبی داشت ولی در مناطق زمستانه معتدل گیاهی گلدانی است.

ویژگی های ظاهری درختچه کاملیا

برگ:درختچه کاملیا

برگ های چرمی و براق کاملیا که به رنگ سبز تیره اند به طور متناوب قرار گرفته اند. قسمت زیرین این برگ ها کم رنگ تر از سطح آن است.

برگ های کاملیا حاشیه دندانه دندانه دارد و نوک آن تیز است. این برگ های براق معمولاً ۵–۱۱ سانتی متر طول و ۲٫۵–۶ سانتی متر عرض دارند.

گل:

درختچه کاملیا

درختچه کاملیا

گل های کاملیا  بزرگ و شبیه گل رز اند. آنچه کاملیا را متنوع کرده اندازه گل ها و طیف رنگ های آن است. این گل ها به تنهایی یا به صورت جفت در امتداد و مخصوصا در انتهای شاخه ها ایجاد می شوند که هر کدام  تقریبا ۶ تا ۱۰ سانتی متر عرض دارند.

گل های کاملیا ساقه های بسیار کوتاهی دارند و حدودا دارای ۹ کاسبرگ مایل به سبز اند و پرچم های متعدد با طول ۲٫۵-۳٫۵ سانتی متر اند.

درختچه کاملیا

درختچه کاملیا

ساقه:

شاخه های درختچه کاملیا ابتدا ارغوانی- قهوه ای اند اما کم کم با توجه به سنشان به رنگ خاکستری- قهوهای در میایند.

نگهداری درختچه کاملیا

نور:

کاملیا به نور متوسط و کمی سایه نیاز دارد. سعی کنید آن را در نور مستقیم قرار ندهید زیرا احتمال خشک شدن ناگهانی برگ ها وجود دارد.

آبیاری:

درختچه کاملیا

کاملیا به آبیاری متوسط و تقریبا زیاد نیاز دارد. آبی که با آن عمل آبیاری را انجام می دهید تا حد امکان بدون املاح سنگین باشد.

در دوران گلدهی آبیاری را بیشتر کنید تا گلدهی کاملی داشته باشد. همچنین در زمان تابستان و هنگام قبل از سرما سخت آبیاری را بیشتر کنید.

نکته:

  • سقوط شکوفه ها می تواند نشانی از کم یا زیاد آبیاری کردن باشد.
  • آبیاری بیش از حد باعث زردی برگها و ریزش آنها می شود.
  • آبیاری با آب سنگین باعث می می شود غنچه ها بدون اینکه باز شوند ریزش نمایند و یا برگها سبز کمرنگ بشوند.

خاک:

مالچ

مالچ

خاک کاملیا باید زه کشی شده، غنی و شامل خاک باغچه و خاک رس و ماسه ای باشد. کاملیا خاک اسیدی را ترجیح می دهد و زردی برگ های آن می تواند نشان از کم بودن اسیدیته خاک باشد. بنابراین می توانید خاک را آزمایش کنید تا مطمئن شوید.

اگر برگ های گیاه ریز شده اند و هیچ اثری از غنچه و گل نیست ممکن است به دلیل کمبود مواد غذایی باشد.

مالچ را روی سطح خاک تا ارتفاع ۵ سانتی متری پخش کنید تا رطوبت را نگه دارد و در درجه حرارت ثبات ایجاد کند. ولی مراقب باشید مالچ با ساقه تماس پیدا نکند چرا که دچار پوسیدگی ساقه خواهد شد.

کوددهی:

درختچه کاملیا

بعد از پایان شکوفه دادن با کود هایی که برای گیاهانی که خاک اسیدی دوست دارند طراحی شده است، کوددهی کنید. از کود هایی که مواد غذای اضافی بالایی دارند استفاده نکنید.  برای جذب بهتر کود، آن را در شعاع بزرگتری پخش کنید.

بهترین زمان برای کوددهی کاملیا در بهار پس از پژمردگی گل هاست. قبل از کوددهی تمام گل های پژمرده را از روی درختچه و اطراف آن جمع کنید. این کار باعث می شود از تشکیل دانه و هدر رفتن انرژی درختچه جلوگیری شود همچنین باعث تمیز شدن درختچه و جلوگیری از آفت می شود.

در وسط تابستان اگر شاخ و برگ رشد کندی دارد یا پراکنده یا رنگ پریده است، می توانید گیاه را کوددهید. فقط در روز قبل از کوددهی، گیاه را آبیاری کنید.

یکی از نتایج کوددهی در کاملیا نهال مقاوم کردن آن در برابر سرما است. پس  دو ماه قبل از اولین سرما زدگی پاییز، آن را کوددهی کنید.

کود را به اندازه ای که روی دستور عمل آن نوشته استفاده کنید. گیاهی که خاک غنی دارد نیاز به کود ندارد و گیاه مریض را به هیچ وجه تغذیه نکنید. همچنین کاملیا نباید بعد از اینکه وارد دوره خواب شد، کوددهی شود.

هرس:

درختچه کاملیا

برای تحریک انشعاب، بلافاصله پس از گلدهی و یا در اوایل تابستان هرس کنید. هرس کردن در هر زمانی غیر از این زمان می تواند باعث حذف شدن جوانه گل در طول سال شود.

همچنین برای حذف چوب های مرده یا آسیب دیده، شاخه های غیرمولد و زیادی بلند عمل هرس کردن را انجام دهید.

و در آخر برای شکل دهی به کاملیا و جلوگیری از شلوغ شدن آن هم عمل هرس را انجام دهید.

آفات و مشکلات درختچه کاملیا:

حتی در بهترین شرایط هم مشکلات معمول کاملیا ایجاد خواهند شد. با این حال اینکه بتوانید این مشکلات را شناسایی کنید و با آنها قبل از اینکه جدی شوند مبارزه کنید راه حل مناسبی است.

چندین مشکل و بیماری می تواند برای کاملیا شما اتفاق بیافتد. اما رایج ترین آنها؛ سوختگی گلبرگ، شانکر، گالِ برگ، پوسیدگی ریشه، لکه زرد ویروس برگ هستند.

سوختگی گلبرگ:

در اثر این بیماری گلبرگ های کاملیا به رنگ قهوه ای در میایند. قارچی که باعث این بیماری می شود معمولا در بهار زمانی که رطوبت زیاد است اتفاق می افتد. این لکه های قهوه ای کم کم بزرگ می شوند و در سرار گل پخش می شوند. گلی که به این قارچ آلوده شده معمولا بعد از یکی دو روز می  ریزد. رگه های قهوه ای رنگی که روی گلبرگ گل کاملیا ظاهر می شوند نشان از نو ظهور بودن این بیماری دارند. پس قبل از فراگیر شدن آن گل مریض را جدا کرده و دور بیاندازی و سپس وسایل باغبانی را ضد عفونی کنید. از قارچ کش برگ هر دو هفته یکبار استفاده کنید.

بیماری شانکر:

شانکر کاملیا

شانکر کاملیا

از نشانه های این بیماری پژمردگی ناگهانی شاخ و برگ ها و  لکه های خاکستری رنگی است که ظاهر می شود. پوست درخت در ناحیه آلوده معمولا میریزد و جای آن شانکر صورتی رنگ ظاهر می شود. راس شاخه ها هم میمیردند.

برای درمان قسمت های آلوده را هرس کنید و قسمت های شانکری را از چند سانتی متر پایین تر ببرید. استفاده از قارچ کش ها هم کمک کننده خواهد بود.

 اگر کاملیا در خاکی که به خوبی زه کشی شده بکارید از وقوع این بیماری جلوگیری کردید.

گال برگ یا اِدم:

درختچه کاملیا

ورم یا اِدم معمولا ناشی از قارچی است که در شرایط مرطوب سراغ گیاه میاید. از نشانه های بزرگ و گوشتی شدن برگ و ایجاد تاول های سفید- سبزی است که در زیر برگ ایجاد می شود. این تاول ها در نهایت به رنگ قهوه ای در میایند.

قسمت های آلوده را حذف کنید و قارچ کش اسپری کنید. همچنین از آبدهی زیاد جلوگیری کنید. برای پیشگیری از ورم سعی کنید تراکم گیاهان زیاد نباشد و آنها را بافاصله بکارید.

پوسیدگی ریشه:

درختچه کاملیا

از علایم این بیماری قارچی؛ زردی برگ، رشد ضعیف و پژمردگی قبل از مرگ قریب الوقوع است. برای مطمئن شدن از این بیماری ریشه های آن را چک کنید. ریشه های پوسیده قهوه ای رنگ، نرم و سست اند. آبیاری بیش از حد و خاک با زه کشی ضعیف از عوامل ایجاد این بیماری اند.

معمولا نمی توانید گیاه را از این بیماری نجات دهید ولی اگر ریشه ها را با الکل شست و شو دهید، قسمت های آسیب دیده را جدا کنید، گلدانی جدید با خاکی زه کشی شده آماده کنید، شاید قادر باشید کاملیا را نجات دهید.

بهتر است از سم دومیل ام زد به نسبت ۲۵۰ گرم در۱۰۰ لیتر آب استفاده کنید.

ویروس لکه های زرد برگ:

از نشانه های این بیماری پدیدار شدن لکه ها زرد به صورت نامنظم روی برگ کاملیا است. حتی ممکن است در آخر تمام برگ به رنگ زرد در آید. از آنجایی که درمانی برای این بیماری وجود ندارد، پیشگیری از آن بسیار مهم است.

از آنجایی که این بیماری تنها از والدِ بیمار منتقل می شود، مطمئن شوید کاملیا خود را از والد سالم تهیه کرده اید.

مشکلات دیگری که می تواند برای کاملیا اتفاق بیافتد حشرات هستند. از مهم ترین آن ها کنه عنکبوتی، تریپس و اسکیل ها هستند.

Scale bugs:

این حشرات از همه برای کاملیا مشکل ساز ترند. این حشرات کوچک به سطح زیرین برگ گیاه حمله می کنند. از نشانه های آن این است که؛ گیاه زرد رنگ می شود، گلدهی اش کاهش پیدا می کند، برگ هایش می ریزد و حتی ممکن است بمیرد.

از روغن باغبانی برای مبارزه با این حشره استفاده کنید.

تریپس:

این حشرات در اغلب بخش های جهان وجود دارند که شبیه به پشه ریزی است که دارای رنگ زرد است.

از علایم آن می توان به پیچیدگی برگ، پژمردگی و ضعف برگ و گیاه، تغییر رنگ برگ، ایجاد رگه های قهوه ای در گلبرگ های روشن، تخریب غنچه و کوچک ماندن میوه ها اشاره کرد.

تریپس در برگ رگه های نقره ای و سفید ایجاد می کند و بعد از تغذیه قطرات بسیار کوچک مایع مایل به قرمز در هر دو سطح برگ ایجاد می کند که کم کم باعث بوجود آمدن لکه های سیاه در مناطق مورد هجوم می شود.

معروفیت ویروس تریپس به علت انتقال آن از گیاهی به گیاه دیگر است.

روشهای مبارزه:

  1. حذف علف های هرز و هرس کردن به طور منظم
  2. استفاده از مالچ خشک(مالچ سبز آنها را جذب می کند)
  3. بررسی همه گیاهان و حذف گیاهان آلوده به تریپس
  4. تله های زرد چسبنده (کارت زرد) در طول راهروهای داخل گلخانه، نزدیک در و پنجره ها و تمام ورودی ها نصب کنید و حداقل هفته ای یک بار آن ها را چک کنید.
  5. نصب توری در دریچه تهویه جهت جلوگیری از ورود تریپس از خارج
  6. شستشوی گل ها هم در موقع مشاهده تریپس

تریپس ممکن است کاملا از بین نرود، بلکه فقط کنترل شود.

کنه تارعنکبوتی:

 از قسمت های زیرین برگ تغذیه می کند و باعث زردی و خشکی اش می شود. با فشار آب به راحتی می توانید با آن مقابله کنید.

از دو حشره دیگری که کمتر برای کاملیا مشکل ایجاد می کنند می توان به شپشک و شته اشاره کرد.

شته:

شته به رنگ های سبز، قرمز، صورتی، زرد، قهوه ای و سیاه وجود دارد که در نوک و زیر برگ های براق کاملیا تجمع کرده و با مکیدن شیره ی آن رشدش را متوقف می کند. در نتیجه، برگ های گیاه کمرنگ شده و به تدریج جمع شده و می میرند.

برای مبارزه با شته ها کافی است آب سرد به روی آن ها اسپری کنید. اگر با تهاجم تعدا زیادی از شته روبه رو شدید می توانید به راحتی آنها را با آرد غبار پاشی کنید.

همچنین می توانید با محلولی از آب و چند قطره مواد شوینده مثل مایع ظرفشویی، برگ گیاه را از شته ها پاک کنید. یا می توانید یه لیتر آب را با یک قاشق چایی خوری مایع ظرف شویی و کمی فلفل قرمز قاطی کنید و به روی برگ گیاه اسپری کنید.

شپشک:

از آنها مواد مومی و شاخی ترشح می شود این مواد گاهی به صورت توده ای آرد مانند (شپشک های آرد آلود) و یا به صورت سپرهایی به اشکال مختلف (شپشک واوی ، الفی و …) روی بدن آنها قرار می گیرد.

این آفت با سوراخ کردن بافت های گیاه و خارج کردن شیره گیاهی با قطعات دهانی خود، به گیاه خسارت می زند. گیاه را ضعیف می کند و سر انجام بخش هایی از گیاه از بین می رود. حشرات معمولا به قسمت زیرین و مفصل ای برگ حمله می کنند.

در چرخه زندگی این آفت، در مرحله نابالغ (پورگی) متحرک هستند که در این مرحله نسبت به سم پاشی با حشره کش ها آسیب پذیر ترند.

برای مبارزه با آنها هرس کردن شاخ و برگ ها را جدی بگیرید. اگر تعداد آنها کم بود می توانید آن را با دست بردارید.

برای مقابله شیمیایی آنها حشره کش های زیادی در فروشگاه ها در دسترس است. می توانید از حشره کش ها هر یک هفته به مدت یک ماه استفاده کنید.

تکثیر درختچه کاملیا:

درختچه کاملیا

کاملیا با پیوند زدن، خوابانیدن هوایی و قلمه زدن نیمه خشبی تکثیر می شود.

کاملیا را در شرایط نیمه سایه با آبدهی متوسط( ابتدا به خشکی مقاوم نیست) و خاک زه کشی شده و اسیدی ۶٫۰- ۶٫۵ و در جایی که از آب اشباع نیست، تکثیر کنید.

با توجه به اینکه کاملیا خودش ریشه های سطحی دارد نباید در سایه درختانی که خود ریشه سطحی دارند، آن را بکارید.

قلمه نیمه خشبی:

در آخر بهار یا اوایل زمستان ساقه ای سالم و یکساله از کاملیا را برای قلمه انتخاب کنید.  از راس ساقه مورد نظر پنج تا شش گره به عقب بشمارید. درست قبل گره ششم به صورت کج ساقه را ببرید. گره ها مکانی خواهند بود که برگ ها رشد خواهند کرد. همه برگ های ساقه را به جز دو سه تای راس را حذف کنید.

یک گلدان را تا عمق ۱۰ تا ۱۵ سانتی متر با خزه تجزیه شده و شن درشت پر کنید. خاک زه کشی شده آن را خیس کنید و اجازه دهید آب اضافه از انتها گلدان خارج شود. در زمینه کاشت با انگشت خود سوراخ هایی با فاصله ۵ سانتی متر ایجاد کنید. ۲ تا ۳ قاشق چایی خوری هورمون ریشه زایی را درون ظرف یکبار مصرف بریزید. قلمه های مورد نظر را درون هومون غوطه ور کنید. سپس قلمه ها را تا عمق ۷ سانتی متر درون سوراخ ها قرار داده و خاک زمینه کشت اطراف قلمه محکم کنید که آن را در برگیرد.

یک کیسه پلاستیک اطراف گلدان بگذاید تا فضایی مانند گلخانه را برای قلمه فراهم کنید تا رطوبت آن همچنان بالا بماند.

گلدان را در نور خورشید (نورمستقیم و زیاد باغث آسیب به قلمه می شود) و دمای ۲۴ درجه نگهدارید.

در طول روز چندین بار پلاستیک را بردارید تا با آب گیاه را مه پاشی کنید و خاک گیاه را مرطوب کنید (نه خیس!). همچنین چک کنید که گیاه دچار کپک ساقه نشده باشد. بعد از سه ماه قلمه ها را برای پوسیدگی ساقه چک کنید.  اگر قلمه ای از بین رفت یا دچار کپک ساقه شد آن را حذف کنید.

آرام یکی از برگ های قلمه را بکشید اگر با مقاومت روبه رو شدید نشان از ریشه زدن قلمه است. هر کدام از قلمه ها را به گلدانی جدا منتقل کنید، آنجا آنها را نگهداری کنید تا بوته آن به اندازه ای شود که در فضای سبز بتواند از پس خود بر بیاید. اطراف جایی که کاملیا نهال را کاشته ای علامت بگذارید تا لگدمال نشود.

چیزهایی که نیاز دارید تا این قلمه زدن را انجام دهید؛  قیچی هرس، شن درشت، خزه تجزیه شده، گلدان یا سینی ۱۰ تا ۱۵ سانتی متر عمقی و هورمون ریشه زایی.

رطوبت، تهویه هوا، نور شدید و روزهای بلند، دما ۲۵ درجه سانتی گراد از شرایطی است که باید برای قلمه فراهم کنید.

قلمه اگر از گیاه جوان و نزدیک ریشه گیاه گرفته شود ریشه زایی بهتری خواهد داشت.

پیوند زدن:

اواخر زمستان و یا اوایل بهار پایه ای با قطر ۲٫۵ سانتی متر (و نه بزرگتر) از گیاهی که مقاومت خوبی به پوسیدگی ساقه دارد انتخاب کنید. در ارتفاع ۱۲ سانتی متری گیاه پایه را قطع کنید تا پیوندک را در آن ناحیه متصل کنید.

پیوندک ساقه ای است که از شاخه حاصل از رشد سال جاری گیاه مورد نظر تهیه می شود و معمولا حاوی سه برگ است.

گیاه حاصل از پیوند ۱ تا ۲ سال طول می کشد تا به گلدهی برسد. در طی اولین سال بعد از عمل پیوند زدن معمولا پیوندک می تواند ۱۵ تا ۳۰ سانتی متر رشد کند.

درختچه کاملیا

خوابانیدن هوایی:

در قسمت انتهایی شاخه یکساله برشی به طول ۵ سانتی متر انجام دهید یعنی پوست این قسمت بردارید. در محل زخم بافت پینه ای ایجاد خواهد شد که حاوی هورمون ریشه زایی است. سپس محل زخم با پیت خزه و پلاستیک پوشانده می شود و دو سر پلاستیک به هم گره می خورد. پس از مدتی که شاخه هاهی هوایی ریشه دار شدن از محل زیر ریشه برده شده و به محل کاشت جدید انتقال پیدا می کنند.

کاربرد درختچه کاملیا:

تزیینی:

درختچه کاملیا

درختچه کاملیا

این درخچه برای کاشت در چمن، کاشت به عنوان بوته مرزی و پس زمینه، به عنوان حصار در باغ های غیر رسمی و اطراف خانه ها در مکان های زمستانه معتدل کاربرد دارد.

درختچه کاملیا

استفاده تجاری:

دانه کاملیا روغنی دارد که در جنوب چین در طی قرن ها از آن استفاده های زیادی شده است. کاملیا به خاطر روغن دانه اش در حال حاظر در دنیا استفاده های متعددی دارد و تبدیل به محصولی تجاری شده است.

جالبه که این روغن در زمینه های مختلفی از آشپزی تا ماشین آلات گرفته استفاده دارد:

  • از روغن کاملیا در آشپزی به دلیل نقطه جوش بالایی که دارد در سرخ کردن هایی که در دما های بالا تا ۲۵۲ درجه سانتی گراد انجام می شود، استفاده می شود.
  • به عنوان سس سالاد
  • به عنوان تمیز کننده و روان کننده قطعات اتومبیل
  • برای تولید کرم های زیبایی و پماد ها

هشدار: بسیار مهم است که مطمئن باشید آن را از تولید کننده قابل اعتماد خریداری کنید، چون می توانند حاوی مواد مضری باشند.

 و در آخر دانه کاملیا هم در آشپزی به خاطر مواد مغذی که دارد مورد استفاده قرار می گیرد.

مباحث اضافی:

به عنوان یک عمل اختیاری اگر کیفیت گل ها برایتان از کمیت آنها مهم تر است؛ یکی از آن شکوفه هایی که زیاد بهم نزدیک اند را حذف کنید. یا اگر دوست دارید می تونید تمام شکوفه ها را به جز یکی یا دوتا که در نوک هستند حذف کنید. اینگونه تمام انرژی گیاه برای آن دو شکوفه صرف خواهد شد.

از اونجایی که کاملیا واکنش خوبی به تغییر ندارد، آن را در ماه های تابستانی در خارج و در پاییز به داخل منتقل کنید.

منبع: طراحان منظر

پرکاربردترین مصالح فضای سبز

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

۹ نمونه از معروفترین مصالح که در فضای سبز

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

 

سنگفرش در طرح های فضای سبز معمولا یکی از پر کاربردترین و پر هزینه ترین چیزها به شمار میرود بنابراین آشنایی با انواع مواد و مصالح مناسب برای کار ضروری است به همین خاطر تصمیم گرفتیم شما را بیشتر با این مواد و مصالح آشنا کنیم. در این جا به ۱۰ مورد از پرکاربرد ترین این مصالح اشاره میکنیم :

– بتن         :(concrete)

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

استفاده از بتن به دلیل مقرون به صرفه بودن ، راحتی در نصب و نگهداری آسان بسیار رایج است. البته استفاده از فرم ساده ی بتن محیط را برای مردم خسته کننده میکند بنابراین باید با استفاده از شکلها ، رنگ ها و الگو های مختلف، محیط را سرزنده و شاداب نگه داریم.

_ بتن پیش ساخته (precast concrete) :

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

دارای بهترین رنگ، تنوع شکل و ساختار و دارای قیمت مناسب.

بتن پیش ساخته دارای تنوعی گیج کننده و فراوان از رنگ، شکل ، اندازه ، بافت و الگو است و برای کسانی که نگاه متفاوت و جدیدی دارند و نمیخواهند از مواد و سنگ های طبیعی استفاده کنند بسیار مناسب است. همچنین این نوع بتن دارای نفوذ پذیری بالایی از که آب را به خوبی جذب میکند و مانع از روان شدن آب و تجمع بیش از حد میشود .

آجر    :(brick)

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

دارای حالتی سنتی و مناسب برای تمامی اقلیم ها

با آجرهای استاندارد (۱۰*۲۰) میتوان الگو های بسیار جالبی ساخت که در معماری بسیار کاربرد دارد. همچنین آجر با رنگ قرمزش به محیط گرمای خاصی میدهد. آجر به راحتی با دیگر اجزاء سخت محیط جور میشود و مثل چوب و دیگر موادی که خود در اطرافتان مشاهده میکنید.

 

سنگ آهک    :(limestone)

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

دارای قابلیت بازتاب گرما و به همین سبب مساعد برای اقلیم های گرم و خشک

این سنگ در در انواع کرم مایل به سفید و خاکستری مایل به سفید وجود دارد و به دلیل رنگ روشن خود می تواند نور را گرما را بازتاب داده و گزینه مناسبی برای نواحی گرم و خشک باشد. همچنین باعث روشن تر شدن نواحی میشود که در آنجا سایه زیاد است.

تراورتن :(travertine)

تراورتن سنگی مناسب برای اطراف استخر شما

تراورتن سنگی سخت تر اما با تخلخلی کم تر نسبت به هم خانواده اش سنگ آهک است و این موجب شده نگهداری از آن راحتر باشد.زمانی که تراورتن را لمس میکنیم خنک می ماند و همچنین به شما حس خوشآیندی میدهد وقتی پاهای شما در استخر آن را لمس میکند.

کاشی سفالی :(tile)

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

رنگی مناسب برای مناطق گرم

کاشی سفالی بدلیل داشتن رنگ زیبا و بوی نم حس سرزندگی را به انسان میدهد مخصوصا این حس در مناطق گرم و خشک (مانند ایران) بیشتر احساس میشود. از دیگر ویژگی های کاشی ضد حریق بودن آن است و این که در مقابل خورشید تغییر رنگ و اندازه نمیدهد.

 

گرانیت (granite)

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

گرانیت از سخترین سنگ ها و مناسب برای مناطق سردسیری

گرانیت سنگی بسیار گران است قمیتی حدود (۲۰۱۵-۲۰۱۶) ۱۴-۲۰ دلار در فوت مربع. البته خرید گرانیت یک سرمایه گذاری با ارزش است چون گرانیت طول عمری بسیار طولانی دارد. اگر در نزدیکی محل زندگی شما معدن گرانیتی وجود دارد حتما ا این سنگ در طراحی محیط اطرافتان بهره ببرید. گرانیت در رنگ های طوسی ، مشکی ، قرمز و شکلاتی وجود دارد.

 

سنگ لوح(slate)

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

مناسب برای مناطق سردسیر و غنی از رنگ

دارای تنوع رنگی غنی از سیاه زغالی گرفته تا سبز یشمی. یکی از مهمترین ویگی های این سنگ مقاومت در برابر انجماد و ذوب است.

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

سنگ کبود bluestone

زیبا ، مجلل و فوق العاده برای استفاده در سنگ فرش

سنگ کبود سنگ هایی ورقه ورقه دارای خطوط مشخص بین لایه ای و بسیار مناسب برای استفاده به عنوان سنگ فرش. همچنین این سنگ در ابعاد مختلف بصورت مستطیل وجود دارد و میتواند برای کف پوش حیاط شما مناسب باشد.

آجر ها ، بتن های پیش ساخته و کفپوشهای سنگی و انواع دیگر را میتوان بطور مجدد مورد استفاده قرار داد. فقط کافی است بدانیم چگونه آنها را پیدا کنیم. این مواد را میتوان در انبار های شهرداری پیدا کرد البته این مواد یکبار مورد استفاده قرار گرفته اند.

منبع : طراحان منظر

اپیمدیوم

اپیمدیوم (Bishops mirt)

اپیمدیوم (Bishops mirt)

 اپیمدیوم (Bishops mirt) 

اپیمدیوم

نام فارسی اپیمدیوم
نام انگلیسی Bishops mirt
نام علمی Epimedium
 خانواده Berberidaceae

اطلاعات کلی :

نام فارسی : اپیمدیوم

نام رایج فارسی : اپیمدیوم

نوع:  چندساله

خانواده:  Berberidaceae

ارتفاع:  ۱۵ تا ۴۵ سانتی متر

رنگ گل:  صورتی، سفید، قرمز و زرد

نور:  سایه یا نیمه سایه

نیاز آبی:  متوسط

نگهداری:  متوسط

گل:  فنجانی

برگ:  قلبی شکل

مقاومت: سرما (تا ۱۵- درجه را تحمل می کند)

معرفی

اپیمدیوم

اپیمدیوم یک گیاه علفی غیر معمول و نادر است. پیدا کردن یک گونه ی گیاهی که بتواند در منطقه ایی بدون نور یا با نور کم به خوبی رشد کند، همیشه یک چالش بوده است بومی منطقه ی شرق آسیاست و از نام های متداول آن می توان  Barrenwort, Bishop’s hat, Horny goat weed, Fairy wings, Randy beef grass, Yin yang huo. را نام برد. در اوایل رشد این گیاه نیازمند به مراقبت متوسط است تا به موقعیتی پایدار برسد اما پس از آن تنها به مراقبت های گاه و بی گاه نیاز دارد.

ویژگی های ظاهری

اپیمدیوم

برگ : برگ ها علفی و همیشه سبز هستند و حالتی مرکبی دارند که معمولا شامل سه برگچه می شوند. برگ ها قلبی شکل و به قطر ۳ تا ۶ سانتی متر هستند. در اوایل بهار باید شاخ و برگ های ضعیف بریده شوند تا آن هایی که قوی و پایدار  هستند و جلوه ی خوبی دارند باقی بمانند. در طول فصل پاییز زمانی که رنگ برگ ها به قرمز-طلایی تغییر کرد، شاخ و برگ های این گیاه جلوه ی زینتی به خود می گیرند. برگ ها دارای رگبرگ های جذابی هستند که قبل از بلوغ و سبز شدن دارای رنگ صورتی-برنزی می شوند. شاخ و برگ ها ممکن است دارای حاشیه های خاردار با رنگ مارون یا طلایی باشند.

اپیمدیوم

گل : فصل گلدهی اواخر بهار و اوایل تابستان می باشد. گل ها به صورت خوشه ای و شکلی فنجانی دارند و قطر آن به ۵ سانتی متر میرسد. گل های این گیاه سایه دوست حتی در عمیق ترین سایه ها هم شکوفا می شوند و زیبایی خود را به رخ می کشند. گل های این گیاه شامل شکوفه هایی با چهار گلبرگ ظریف است که از خوشه ها آویزان شده اند و در رنگ های مختلفی وجود دارند. گل ها به گل های گیاه columbine شباهت دارند.

اپیمدیوم

ساقه: ساقه های این گیاه تکی و پرزدار و بلند و باریک هستند.

نگهداری

اپیمدیوم

نور: اپیمدیوم گیاهی است که سایه دوست است بنابراین باید در محلی کاشته شود که سایه یا نیمه سایه باشد.

اپیمدیوم

آبیاری : در طول دوران خشکی، آبیاری باید منظم باشد. در ابتدا که گیاه هنوز بالغ نشده است آبیاری را به صورت منظم انجام دهید ولی زمانی که گیاه بالغ شد می تواند تا حدی کم آبی را تحمل کند.

اپیمدیوم

خاک: در خاک غنی و به خوبی زهکشی شده بهترین عملکرد را داراست. خاک باید کمی اسیدی یا خنثی باشد با PH پنج و نیم تا هفت. خاک غنی و مرطوب که با مواد آلی تقویت شده باشد مورد نیاز این گیاه است.

اپیمدیوم

کوددهی : می توانید از مالچ های کاهی در زمستان استفاده کنید.

اپیمدیوم

آفات و مشکلات : تنها آفت مهم آن vine weevils است و همچنین ویروس موزاییک هم می تواند مشکل آفرین باشد که رفع این مشکل نیازمند حذف گیاه است.

تکثیر :

اپیمدیوم

اپیمدیوم از طریق ریزوم رشد می کند که به سختی می توان آن را پیدا کرد ولی می توان آن را از گلخانه های تخصصی تهیه کرد. به دلیل رشد کندی که این گیاهان دارند، آن ها را معمولا به صورت گیاهان خریداری شده نگهداری می کنند اما از طریق تکثیر هم میتوان این گیاه را پرورش داد. گیاه را بعد از آخرین سرما یا در اوایل پاییز در زمین بکارید. با استفاده از تقسیم: اگر در بهار تقسیم را انجام می دهید باید در منطقه ی خنک قرار بگیرد ولی اگر در پاییز تقسیم می کنید باید در منطقه ای گرم قرار بگیرد اما گفته می شود: اگر از طریق تقسیم میخواهید گیاه را تکثیر دهید بهترین نتیجه را با انجام آن در اواخر تابستان بدست می آورید. فضایی در حدود ۱۵ تا ۳۰ سانتی متر برای گیاه در نظر بگیرید.

کاربرد:

اپیمدیوم

 به دلیل سایزی که این گیاه دارد می توان از آن در باغ های صخره ای استفاده کرد و همچنین به عنوان گیاهان پوششی زمین می توان از آن ها استفاده کرد. سعی کنید اپیمدیوم ها را در زیر درختان بلند پرورش دهید زیرا با این کار میتوانید به چشم انداز خود حس جنگل را القاء کنید. با گذشت زمان اپیمدیوم به صورت طبیعی شاخ و برگ های زیادی را ایجاد می کند که این گیاه را تبدیل به یکی از بهترین گیاهان چندساله ی پوششی برای محلی که در آن نور کم است تبدیل می کند.

مباحث اضافی :

اپیمدیوم

نام این گیاه به احترام  گیاه شناس سوئدی کارل لینه گرفته شده. عصاره ی این گیاه کاربرد های پزشکی زیادی دارد از جمله در درمان پوکی استخوان و به عنوان داروی مقوی غرایز جنسی از آن استفاده می شود. از این رو برخی از نام های متداول آن می توان به  Horny goat weed اشاره کرد.

 

نرگس درختی

نرگس درختی (Sweet Mock Orange)

نرگس درختی (Sweet mock orange)

نرگس درختی

نرگس درختی

نام فارسی نرگس درختی
نام انگلیسی Sweet mock orange
نام علمی Philadelphus coronaries
خانواده hydrangaceae

اطلاعات کلی :

نام فارسی :  نرگس درختی

نوع :  درختچه خزاندار

خانواده:  hudrangeaceae

ارتفاع :   حداکثر ۳ متر

گسترش:  دو و نیم متر

رنگ گل:  سفید

نور:  آفتابی تا نیمه آفتابی

نیاز آبی:  کم

نگهداری:  متوسط

گل:  تک گل  معطر

برگ:  ساده کرک دار

میوه:  کپسول پایا

مقاومت : مقاوم به سرما و نسبتا خشکی

معرفی

نرگس درختی

نرگس درختی ، درختچه ای خزان دار است که بومی ارمنستان و اروپای جنوبی است.به علت مقاوم بودن به سرما در مناطق معتدل و سرد به خوبی رشد می کند.

این درختچه شمایلی سنتی دارد و عطر خوش گل های آن حسی خوشایند و آرامش بخش به محیط می دهد.

ویژگی های ظاهری

برگ : برگ های ساده ، متقابل با دندانه های تنک و در سطح تحتانی روی رگ برگ ها کرک دارد.

نرگس درختی

گل : گل های سفید معطر دارد که در ائاسط بهار تا اوایل بهار روی شاخه های جانبی و انتهایی می رویند

نرگس درختی

ساقه: تنه منشعب دارد.شاخه ها تو پر با مغزسفید و محکم دارد.

نرگس درختی

نگهداری

نور: در مکان های آفتابی تا نیمه آفتابی توان رشد دارد ولی برای گلدهی بهتر ترجیها در مکان های کاملا آفتابی کشت می شود.

آبیاری : به آبیاری زیادی نیاز ندارد و تقریبا به خشکی مقاوم است.اما توجه داشته باشید برای گلدهی خوب برنامه آبیاری آن منظم باشد. وقتی خاک سطحی کاملا خشک شد آن را آبیاری کنید.

خاک: خاک های نسبتا حاصلخیز و دارای زهکش را می پسندد.

کوددهی : به کوددهی زیادی نیاز ندارد و سختگیر نیست.با این حال برای تقویت خاک آن می توان سالیانه به خاک آن کومپوست اضافه کرد.

نرگس درختی

آفات و مشکلات :

آفت : شته ، شانکر

بیماری : لکه برگی

اما در کل بیماری و آفت خاصی تهدیدش نمی کند.

نرگس درختی

تکثیر :

تکثیر این گیاه به طریق قلمه چوب نرم ،نیمه سخت و سخت و کشت بذر  و خوابانیدن امکان پذیر است.

قلمه چوب سخت : قلمه گیری از شاخه ها در فصل رکود ؛ اواخر پاییز و اواخر زمستان

قلمه چوب نیمه سخت : قلمه گیری از شاخه های فصل جاری در اواخر تابستان

قلمه چوب نرم : قلمه گیری از شاخه های پر رشد جدید حاوی مریستم انتهایی در اواخر بهار

کشت بذر آن در فصل بهار و در هوای آزاد صورت می گیرد.نیازی نیست لزوما ان را در گلخانه یا فضای بسته بکارید.

خوابانیدن آن در پاییز باید انجام شود.

نرگس درختی

کاربرد :

به عنوان درختچه های حاشیه ای استفاده می شود،با هرس منظم آن می توان از آن به عنوان حاشیه و دیوار سبز دور زمین استفاده کرد.همچنین به علت بوی خوش و پر گل شدن در فصل بهار هم بسیار محبوب است و می توان ان را به صورت تک هم کاشت.

نرگس درختی از نظر ظاهری به پلاخور و دوتسیا شباهت دارد.

نرگس درختی

مباحث اضافی :

بعد از دوره گلدهی باید به هرس آن پرداخت.شاخه های خشک شده،مسن و شاخه هایی که باعث بدشکل شدن درخت می شوند را باید حذف کرد.

اگر بلافاصله بعد از گلدهی هرس نکردید ،می توانید آن را در تابستان و پاییز هم هرس کنید.

نرگس درختی

منبع : طراحان منظر

پاپیتال

پاپیتال ( English ivy )

پاپیتال ( English ivy )

پاپیتال ( English ivy )

پاپیتال

 نام فارسی   پاپیتال
 نام انگلیسی   English ivy / Common ivy
 نام علمی   Hedera Helix
 نام خانواده Araliaceae

پاپیتال

اطلاعات کلی :

نام فارسی : پاپیتال
نام رایج فارسی : عشقه ، پیچک ( دار‌دوست )
نوع : گیاه پوششی همیشه سبز
خانواده : Araliaceae
ارتفاع : با داشتن تکیه گاه میتواند تا ۲۰ – ۳۰ متر رشد کنند
رنگ گل : سبز مایل به زرد
نور : متوسط
نیاز آبی : مرطوب ( متوسط )
نگهداری : آسان ( ولی نیاز به هرس و توجه مناسب دارد )
گل : نیمه کروی ( ولی بعد از ۵ الی ۱۰ سال ظاهر میشوند )
برگ : پهن و دارای بریدگی در حاشیه و خطوطی در روی آن

پاپیتال

معرفی :

پاپیتال گیاهی پوششی و تقریبا همیشه سبز است . بومی اروپا ، غرب آسیا و شمال افریقا بوده است . این گیاه بر خلاف اغلب چمن ها در مکان هایی که سایه میباشد به خوبی رشد میکنند و بخصوص برای پرچین ها ، پوشش دیوار ها و فنسها بسیار مناسب میباشد .
اغلب این گیاه را برای کاربرد زینتی و پوششی میرویند اما قابل ذکر است که گاهی برگ های آن مصرف دارویی نیز دارند .

پاپیتال

ویژگی های ظاهری :

پاپیتال

گل :
گل های گیاه پاپیتال تا زمانی که گیاه ۵ – ۱۰ ساله نشود ، ظاهر نمیشوند .
گل های آن به صورت محو و نا مشخص به رنگ سبز مایل به زرد اند و به شکل نیم کروی اند . این گل ها بویی مشابه بوی عسل دارند .

برگ :
این گیاه دارای گونه های مختلف است که دارای برگ های بزرگ یا کوچک اند که بریدگی هایی در حاشیه خود دارند که البته پس از رسیدن به بلوغ تغییر شکل میدهند و فاقد لب و تیره رنگ تر و ضخیم تر میشوند .
بازه تغییر رنگ برگ های پاپیتال از سبز تیره تا سبز مایل به خاکستری می باشد و گاهی برگ های ابلق ( سبز و زرد ) دارد ( بسته به گونه و واریته گیاه رنگ برگ ها متغییر است ) .

پاپیتال

پاپیتال

پاپیتال

ساقه :
ساقه هایی رونده و چسبنده دارند که رشد خوبی هم دارند واگر یک پایه عمودی در کنار این گیاه قرار دهید ساقه های رونده این گیاه بر روی اون رشد میابد و با ریشه هایی که بر سطح خود دارند به آن میچسبند و بالا میروند .
این ساقه ها تا حدودی چوبی اند ( در انتها علفی اند )

پاپیتال

نگهداری :

پاپیتال

نور و دما :
پاپیتال به طور معمول نیاز به نور مستقیم دارد البته این گیاه دارای قدرت تحمل بالایی است و در همه شرایط ( در دمای بالا و پایین و یا نور کم و زیاد ) می تواند به خوبی رشد کند .
لازم به ذکر است گونه ای از آن که دارای برگ های ابلق است نسبت به سرما و صدمات ناشی از وزش باد مقاوم تر اند .
به طور کلی میتوان گفت گونه های دارای برگ سبز برای مکان های نیمه سایه ، سایه و سایه شدید مناسب اند اما گونه های دارای برگ ابلق نور بیشتری میخواهند و در نور مناسب آفتاب رنگ زیباتری دارند ( اما گرمای زیاد ممکن سبب سوختگی برگ ها شود ).

پاپیتال

آبیاری :
آب آن ها باید به اندازه ای باشد که رطوبت خاک حفظ شود ( مخصوصا گیاه در حال رشد ) ، پس بهتر است فواصل آبیاری به صورتی باشد که خاک رطوبت متعادلی داشته باشد یعنی در تابستان دور آبیاری را کوتاه ( دوبار در هفته ) و در پاییز و زمستان زیاد ( یک بار در هفته ) کنید .
البته لازم به ذکر است که اگر این گیاه خوب کاشته شده و استقرار داشته باشد میتواند شرایط کم آبی و درجه حرارت بالا را برای مدتی تحمل کند اما توجه داشته باشید به طور کلی خشوی بیش از حد باعث کندی رشد میشود در حالی که اگر آبیاری عمیق باشد رشد گیاه بهتر و انبوه تر خواهد بود ( البته به شرطی آبیاری بیش از حد نباشد زیرا موجب ریزش و زردی برگ ها می‌شود .

پاپیتال

خاک :
گیاه پاپیتال در خاک های غنی و آلی سریع رشد می کند اما به طو کلی با انواع گوناگون خاک ها ، البته با داشتن زهکشی خوب ، توانایی رشد دارند .
اسیدیته خاک آن ها معمولا بین ۶ – ۷ است اما اغلب این گیاه در خاکی با شرایط کمی قلیایی هم رشد میکند .

پاپیتال

کود دهی :
این گیاه نیاز به خاک غنی ارگانیکی دارد . اگر خاک شما فاقد مواد آلی است باید آن را قبل از کاشت با کمپوست اصلاح کنید .
این گیاه به ندرت نیاز به کود دارد اما اگر زمانی به علت رشد زیاد و … نیاز به کود داشتند شما میتوانید آن ها را با اسپری کود مایع نیم قدرت تغذیه کنید .
به طور کلی از اردیبهشت تا مهر ماه شما میتوانید هر هفته یک بار کود های مخصوص گیاهان زینتی را به میزان ۳ گرم در لیتر به صورت محلول به آن ها دهید .

آفات و مشکلات :
این گیاهی ممکن است آفاتی چون کنه تار عنکبوتی ، شته ، شپشک آردآلو ، حشره سپردار داشته باشد .

کنه تار عنکبوتی : موجب زردی برگ های پاپیتال شود و برگ ها و ساقه شبکه تار مانند پوشانده میشوند . همچنین برخی برگ ها را قهوه ای و چروکیده میکند و می‌خشکاند .

شته : معمولا نواحی جوان گیاه را مورد هدف قرار میدهد و سبب چروکیدن ، عدم رشد ، زرد شدن و چسبناک شدن آن قسمت ها می‌شوند .

شپشک آردآلو : گاهی اوقات در زیر برگ ها یا محل اتصال برگ به ساقه مستقر میشوند و سبب کاهش رشد و بخصوص در مناطق جوان گیاه و زرد و بد شکل شن  برگسار ها می‌شوند ( فعالیتی همانند شته ها دارند ) .

حشره سپردار : بر رو و زیر برگ ها و ساقه ها به صورت نقاطی تیره رنگ و برامده ظاهر میشوند و اگر این افت زیاد به این گیاه حمله کند سبب زردی و ریزش برگ ها می‌شود .

تکثیر :

پاپیتال
در تمامی فصول سال میتوان نسبت به تکثیر پاپیتال از طریق تهیه قلمه سبز اقدام نمود، اما بهترین زمان قلمه گیری از اواخر مرداد تا اواخر مهر میباشد. قلمه های تهیه شده را باید در مخلوط پیت و ماسه در مکان گرم و سایه قرار داد تا ریشه دهند (بین ۴ تا ۶ هفته) سپس آنها را جابجا نمود. بهترین زمان انتقال آنها به زمین اصلی از پاییز تا بهار است. عملیات هرس آنها را میتوان در بهار و تابستان انجام داد.
پاپیتال را می توانید به آسانی از اواسط بهار تا اواخر تابستان تکثیر کنید. البته گیاهانی که در بهار تکثیر می شوند مقاوم تر هستند. با یک چاقوی تیز قلمه های ساقه ای و یا انتهایی را به طول ۱۰تا ۱۲ سانتیمتر، از ساقه های رونده جدا کنید و به روش کشت مستقیم قلمه درون گلدان ، آنها را در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر ، حاوی کمپوست بذر و قلمه بکارید. خاک را نسبتا مرطوب کنید و با کیسه پلاستیکی شفاف قلمه ها را بپوشانید . بعد از یک ماه ریشه دهی انجام می شود. شما می توانید کیسه پلاستیکی را برداشته و گلدان را در تور مناسب ، ولی دور از تابش مستقیم خورشید قرا دهید. قلمه ها در آب هم ریشه می دهند. پاپیتالها در هوای خنک هم رشد می کنند اما سعی کنید در طول تکثیر ، دمای محیط ۱۸ تا ۲۰ درجه سانتیگراد باشد.

کاربرد :

پاپیتال
پاپیتال کاربرد پوششی و زینتی دارد و بسیار برای پرچین ها ، پوشش دیوار ها و یا پوشاندن نما های نامناسب ایده آل است . ( ویژگی ای که این گیاه را نسبت به سایر گیاهان پوششی منحصر به فرد کرده است توانایی رشد آن برخلاف چمن های معمولی ، در سایه است ) .

در برخی موارد برگ های این گیاه کاربرد دارویی دارد که به این منظور ابتدا برگ های آن را با دست چیده و سپس در جایی که هوا جریان دارد میگذارند تا خشک شوند .

از جمله خواص دارویی آن تحریک کردن کیسه صفرا و کبد است همچنین برای ترمیم کمبرس زخم های سخت  و از بین بردن پوست های مرده کف پا میتوان از برگ های خرد جوان و جوشانده آن استفاده کرد . البته لازم به ذکر است که این گیاه ممکن است باعث تحریک و آسیب پوست های حساس شود .

پاپیتال

پاپیتال

مباحث اضافی :

پاپیتال
این گیاه به هرس منظم و توجه  برای رشد مناسب نیاز دارد پس به این منظور گیاه را حتما هرس و ساقه ها را تا ارتفاع دلخواه کوتاه کنید با این کار شاخه های جانبی رشد کرده گیاه بوته ای شکل میشود .

مباحث اضافی ۲ copy
بهتر است از پرورش پاپیتال بر روی بناهای قدیمی با معماری زیبا و کنده کارییهای ظریف پرهیز شود زیرا این عمل نه تنها موجب میشود زیبایی هنر معماری بکار رفته از دیدها پنهان بماند بلکه به کنده کاریهای روی نما نیز صدمه میزند.

تابستان هر روز غبارپاشی کنید و اگر هوا خنک بود هفته ای ۱ بار انجام دهید و برای تامین رطوبت دایمی از زیر گلدان سنگریزه دار و آب استفاده کنید البته مراقب باشید آب با ته گلدان در تماس نباشد .

پاپیتال

منابع : طراحان منظر

گیاهان مقاوم به گرما

گیاهان مقاوم به گرما

گیاهان مقاوم به گرما

 گیاهان مقاوم به گرما

 

تمامی گیاهانی که در این مقاله درباره شان می خوانید مقاوم به آب و هوای گرم  و در نور مستقیم و طولانی مدت خورشید هستند، که شما می توانید آن ها را در گلدان هم بکارید.

۱ – پنتاس ( Pentas )

گیاهان مقاوم به گرما

گیاهان مقاوم به گرما

گل های بسیار زیبای پنتاس حشرات گرده افشان مانند زنبور ،مرغ مگس خوار و مرغ عسل خوار را به علت رنگ و شکل زیبا و همچنین شهدش جذب می کند.پنتاس در برابر گرما بسیار سرسخت است و می توانید آن را در گلدان هم بکارید.در مناطق معتدل گیاهی چند ساله و در مناطق گرم تر یک ساله است.

۲-  شاه پسند ( Lantana )

گیاهان مقاوم به گرما

شاه پسند گیاهی شناخته شده از منطقه استوایی است که سالیانه گل هایی زیبا به رنگ های قرمز ،زرد،نارنجی،سفید و صورتی روی آن می روید.این گیاه در هوای گرم به خوبی رشد می کند و آفتاب بعد از ظهری را بسیار می پسندد و هرچه نور خورشید بیشتر به ان بتابد بهتر است.شاه پسند در مناطق معتدل گیاهی یک ساله است.

۳  – پلومباگو ( Plumbago )

گیاهان مقاوم به گرما

این درختچه بسیار زیبا بومی آفریقا می باشد و در آب و هوای استوایی تا نیمه استوایی به خوبی رشد می کند و نیاز به نگهداری زیادی ندارد. اگر در آب و هوای مناسب نگهداری شود ،تقریبا در تمام طول سال گل های آبی آسمانی روی آن شکوفا می شوند.اگر در مناطقی با آب و هوای معتدل تا خنک ، در محیط بیرونی کاشته شود باید از سرما محافظت شود و مراقبت آن زیاد می شود.

۴-  ماه گل عطری ( Moonflower )

گیاهان مقاوم به گرما

گیاهان مقاوم به گرما

گل های سفید و خوشبو این گیاه که مانند روشنایی صبحگاه هستند در غروب باز می شوند.شما می توانید این گیاه را در گلدان بزرگ نگهداری کنید. این گیاه در مناطق نیمه استوایی، گیاهی چند ساله است و سالیانه گل می دهد اما اگر در منطقه ای با آب و هوای متفاوت هستید می توانید آن را به عنوان درختی یک ساله بکارید. در طول یک فصل ارتفاع ماه گل عطری به یک ۱/۵ الی ۴ متر می رسد و از تابستان تا پاییز گل می دهد.

۵ – ختمی ( Hibiscus )

گیاهان مقاوم به گرما

درختچه ختمی به چند دلیل گیاه بسیار محبوبی است: نگهداری آن بسیار راحت است ، به خوبی در گلدان رشد می کند ، رنگ های آن بسیار متنوع است و در آب وهوا های مختلف رشد می کند . ختمی استوایی به راحتی دما های بالای ۲۵ درجه سانتی گراد را تحمل می کند  و به رشد خود ادامه می دهد.

۶ – خرفه ( (Portulaca (Moss Rose )

گیاهان مقاوم به گرما

گیاهان مقاوم به گرما

خرفه با برگ های ظریف و سوزنی و گل های رنگارنگ کوچک زینت بخش باغچه است .چه در مناطق معتدل هستید چه نواحی استوایی می توانید این گیاه را در گلدان های آویزان و یا گلدان های لب پنجره نگهداری کنید و فضایی دلربا ایجاد کنید.این گیاه یکی از مقاوم ترین گیاهان به گرما می باشد و هوای بسیار گرم استوایی و خشکی را به راحتی تحمل می کند . خرفه در تمام اقلیم ها به جز استوایی گیاهی یک ساله است.

۷ – رعنا زیبا ( (Gaillardia (Blanket Flower )

گیاهان مقاوم به گرما

رعنای زیبا یا رعنا چمنی به گرما بسیار مقاوم است و خشکی را تاب می آورد ،این گیاه از خانواده آفتاب گردان ها می باشد.گل های آن بسیار سر زنده و فوق العاده می باشند. در مناطق کاملا استوایی ان را در محلی بکارید که نور مستقیم آفتاب را دریافت کند و در بعد از ظهر برای آن سایه فراهم کنید تا به خوبی به رشدش ادامه دهد.

۸ – کالیاندرا ( (Calliandra (Powder Puff )

گیاهان مقاوم به گرما

گیاهان مقاوم به گرما

این درخت به خاطر داشتن گل های خوش رنگ و پُف 🙂 بسیار محبوب است و باعث جلب حشرات و پرندگان وحشی می شود.همچنین می توان این گیاه را در گلدان بسیار بزرگ نگهداری کرد، مخصوصا در مناطقی که از ۲۵ درجه سانتی گراد سردتر هستند بهتر است در گلدان کاشته شوند چون سرمای زمستانی به آن آسیب می زند.

۹ – وربنا (گونه ای دیگر از شاه پسند) ( Verbena )

گیاهان مقاوم به گرما

این گونه شاه پسند بیش از ۲۵۰ گونه دارد که در اقلیم های مختلف – از سردسیر تا گرمسیر – رشد می کند . تقریبا تمام انواع آن به نور مستقیم خورشید نیاز دارند تا بتوانند به خوبی گل بدهند. این گیاه را در خاکی بکارید که زهکش قوی دارد.نیاز به آبیاری زیادی ندارد اما وقتی به طور منظم وقتی خاک آن خشک شد به آن آب بدهید.

۱۰  – تونبرگیا ( (Thunbergia Erecta (King’s Mantle )

گیاهان مقاوم به گرما

این پیچ درختچه ای بومی آفریقا می باشد. تونبرگیا به گرما مقاوم می باشد و به نور مستقیم خورشید نیاز دارد.گل های سالیانه آن به رنگ زرد – بنفش می باشد.اگر این گیاه در مناطقی با آب و هوای استوایی کاشه شود هیچ وقت گلدهی آن قطع نمی شود.

۱۱ – ماندیویلا ( Mandevilla )

گیاهان مقاوم به گرما

گیاهان مقاوم به گرما

این گیاه یک پیچ است که در مناطق استوایی و آب و هوای گرم به سرعت رشد می کند ؛بسیار گل می دهد و بالا می رود اما در مناطق خنک تر گیاهی یک  ساله است. گل های آن به رنگ های صورتی ، سفید و قرمز می باشد و منظری دلپذیر به باغچه و محیط خود می دهد.

۱۲ – شیشه شور ( Bottlebrush )

گیاهان مقاوم به گرما

شیشه شور یکی از درختچه های محبوب است که گل های بسیار درشتی دارد. پرچم های آن رنگی و بلند هستند که شبیه شیشه شور است. همچنین می توان آن را در گلدان بزرگ نگهداری کرد، اما نیاز به فضای زیادی دارد. اگر در مناطقی با آب و هوای خنک زندگی می کنید باید پیش از آمدن فصل سرد آن را به مکانی مسقف منتقل کنید.

۱۳ – گل جعفری ( Marigold )

گیاهان مقاوم به گرما

این گیاه گرما و نور فراوان را می پسندد. آن را در مکانی بکارید که در طول روز نور مستقیم خورشید دریافت کند ،در این حالت پر از گل می شود. با توجه به وضعیت نگهداری آن این گیاه ممکن است یک ساله یا چند ساله رشد کند.

۱۴ – گل میمون ( Angelonia )

گیاهان مقاوم به گرما

گیاهان مقاوم به گرما

با توجه به شکل و شمایل این گل به آن گل میمون می گویند.یکی از بهترین گیاهان مقاوم به گرما که برای رشد خوب و مورد پسند به نور فراوان خورشید نیاز دارد. این گیاه معمولا در مکان های مختلف گیاهی یک ساله است اما اگر در مکانی با اقلیم گرمسیری زندگی نمی کنید می توانید این گیاه را به عنوان گیاهی چند ساله نگهدارید. گل های آن به رنگ های ؛ آبی ، سبز ، نارنجی ، صورتی ، قرمز ، سفید ، بنفش و زرد وجود دارد.

۱۵ – شمعدانی ( Geranium )

گیاهان مقاوم به گرما

این گیاه به لیست گیاهان مقاوم به گرما محدود نمی شود و ویژگی های بارز زیادی دارد. این گیاه نور آفتاب را دوست دارد و در آب و هوای گرمسیری گیاهی چند ساله است . می توانید این گیاه را می توان به راحتی در گلدان نگهداری کرد.

۱۶ – اختر ( Canna )

گیاهان مقاوم به گرما

گیاهان مقاوم به گرما

این گیاه منظری با جلوه زیبا و با طراوت و با حال و هوای استوایی ایجاد می کند. گل اختر برای رشد به نور فراوان خورشید ،هوای گرم و خاک مرطوب نیاز دارد. با توجه به گونه آن ارتفاع آن به ۳۰ سانتی متر الی ۲ متر می رسد. گل های آن به رنگ های قرمز ،زرد و نارنجی دیده می شود.

۱۷ – کوفیا (سیگار) ( Cuphea )

گیاهان مقاوم به گرما

معمولا این گیاه به عنوان گیاهی یک ساله پرورش داده می شود اما اگر در مناطقی باشد که در زمستان یخ بندان نداشته باشد می تواند چند ساله باشد. کوفیا برای مناطقی که آفتاب آنقدر شدید است که برگ دیگر گیاهان می سوزد مناسب است، و در این شرایط به خوبی رشد می کند .

۱۸ – آدنیوم ( (Adenium (Desert Rose )

گیاهان مقاوم به گرما

گیاه محبوب مناطق استوایی . در مناطقی که یخبندان ندارد می توان آدنیوم را در محیط باز کاشت همچنین می تواند این گیاه را به عنوان بنسای که سریع پا میگیرد پرورش داد. این گیاه در فصل گلدهی پر از گل های خوش رنگ و زیبا می شود. در آب و هوای گرم می توانید آن را به راحتی به عنوان یک گیاه درون خانه نگهدارید.

۱۹ – ایکسورا ( یاس وحشی ) ( Ixora )

گیاهان مقاوم به گرما

گیاهان مقاوم به گرما

ایکسورا یک درختچه استوایی چند ساله است  ، که گل های قرمز رنگ دارد مانند شعله آتش .در صورتی که افتاب و گکرما کتافی برای آن فراهم شود می توان آن را در گلدان هم نگهداری کرد.

۲۰ – تاج خروس ( (Celosia (Cockscomb )

گیاهان مقاوم به گرما

عموما گمان می شود تاج خروس یک گیاه یک ساله است اما اگر در محیط مناسب و در نور مستقیم آفتاب کاشته شود یک گیاه چند ساله و فوق العاده است.اگر به داشتن گیاهان خاص و غیر معمولی علاقه دارید تاج خروس گزینه بسیار مناسبی است .این گیاه را همچنین می توان در گلدان کاشت. البته بهتر است گلدان ان را در باغچه ،گلخانه و یا پاسیو خود بگذارید.

۲۱ – اطلسی ( Petunia )

گیاهان مقاوم به گرما

اطلسی گیاهی مقاوم به گرما است و نور خورشید و آب و هوای گرم را می پسندد. این گیاه یکی از گیاهان بسیار زیبا و محبوب است .اطلسی بسیار به سرما حساس است ، و در مناطق گرم گیاهی چند ساله می باشد.

۲۲ –  گل بلوبونت ( Texas Bluebonnets )

گیاهان مقاوم به گرما

گیاهان مقاوم به گرما

این گیاه بومی تگزاس می باشد و برای مکان هایی با آفتاب زیاد و آب و هوای گرم بسیار مناسب است. شما می توانید این گیاه مقاو به گرما را هم درگلدان نگهدارید هم در باغچه بکارید.

منبع : طراحان منظر

 

دیزیکتکا

دیزیکتکا (FALSE ARALIA)

دیزیکتکا (FALSE ARALIA)

دیزیکتکا (FALSE ARALIA)

دیزیکتکا

   نام فارسی :     دیزیکتکا
   نام انگلیسی :     FALSE ARALIA
    نام علمی :     DIZIGOTHECA ELEGANTISSIMA
    خانواده :      ARALIACEAE

 

نام فارسی رایج : دیزیکتکا

نام فارسی اصیل : دزایوگ
 خانواده : ARALIACEAE
نوع : چند ساله
ارتفاع : ۱۵۲/۵ سانتی متر
 نور : زیاد
آبیاری : متوسط
نگهداری : نسبتا زیاد
برگ : برگ های پنجه ای به رنگ سبز تیره
مقاومت : نسبتا کم
معرفی :

دیزیکتکا

دیزیکتکا در فارسی دزایوگ نام دارد که از دو قسمت د و زایوگ تشکیل شده که به ترتیب به معنای دو و سلول تخم می باشد که این نام اشاره به دو برابر بودن سلول های بساک دارد .دیزیکتکا گیاهی است که از نظر گیاهشناسی جذاب و قابل مطالعه است . و خاستگاه آن کشور نیوکالدونیا می باشد . در شرایط طبیعی گل هایی زیبا را تولید می کند اما متاسفانه در شرایط آپارتمانی گل نمی دهد . در صورت نگهداری این گیاه در شرایط نوری مناسب برگ ها رنگ برنزه جالبی پیدا می کنند.
ویژگی های ظاهری :

دیزیکتکا

دیزیکتکا

برگ : دارای برگ هایی سبز تیره و با لبه اره دندانه بلند و باریک است . برگ های پنجه ای مانند آن به طول ۱۸ تا ۲۰ سانتی متر است . سه نوع برگ لپه ها دریقه و برگ های جوان خالدار و برگ های انتهایی پهن دارد . رنگ برگ ها با رنگ دمبرگ و ساقه های قهوه ای دارای خال های سفید تناقض زیبایی رو به ارمغان می آورد .
دیزیکتکا

ساقه: قهوه ای رنگ و دارای خال های سفید.

نگهداری :

نور : دیزیکتکا احتیاج فراوانی به نور دارد با این حال این گیاه باید از تابش مستقیم آفتاب دوری کند .

آبیاری : خاک گلدان را همواره مرطوب نگهدارید . توجه فرمایید که خاک گلدان باتلاقی نشود . گیاه را در تابستان و زمستان به ترتیب هفته ای دو تا یکبار آبیاری نمایید .

خاک و کوددهی : گیاه را طبق دستور هر ۱۴ روز یکبار با کود شیمیایی محلول در آب مخصوص گیاهان زینتی تغذیه کنید بهترین خاک مناسب برای این گیاه خاک برگ است که محیط مناسبی را برای رشد ریشه فراهم می کند

آفات و مشکلات:

دیزیکتکا

از مواد براق کننده شیمیایی استفاده نشود.
قرار گرفتن گیاه در مقابل نور مستقیم آفتاب سوختن حاشیه برگ ها را بدنبال دارد.
سردی هوا سبب کاهش رشد گیاه و ضعیف شدن برگ های جوان و همچنین سقوط برگ های بالایی می شود در حالی که سبزند .
علت خشک و شکننده شدن برگ ها گرمی هوا می باشد.
حشرات سبز رنگ کوچک باعث موجدارو چسبناک شدن برگ ها می شود .
در صورتی که برگ ها نرم و آبکی شده و سقوط می کنند خاک گلدان باتلاقی شده است.
نرسیدن نور کافی و یا سایه انداختن برگ های فوقانی بر روی برگ های زیرین سبب ریزش ناگهانی برگ های زیرین می شود.
مشاهده زخم های پنبه ای شکل سفید رنگ بر روی برگ ها و ساقه ها یکی دیگر از مشکلات این گیاه می باشد.
حشره آفت باعث ایجاد لکه های قهوه ای در زیر برگ ها و همینطور چسبناک شدن سطح برگ ها می شود.

تکثیر:
به روش قلمه زدن و کاشت بذر تکثیر می یابد.
کاربرد:

دیزیکتکا

False_Aralia2

کاشت این گیاه به صورت گروهی تناقض جالب و زیبایی در شکل برگ ها با گیاهان دیگر مشاهده می شود.
شکل قابل فروش این گیاه دارای برگ های جوان و فاقد برگ های بالغ برنزه زیبا هستند.
موارد اضافه:

دیزیکتکا

دمای مناسب رشد این گیاه در تابستان ۲۱ و در زمستان ۱۵ درجه است. برای تامین رطوبت کافی برای این گیاه می توان از دستگاه تولید رطوبت برقی استفاده نمود.
این گیاه نیازمند رطوبت در تمام طول روز به خصوص در روزهای تابستان است.
در صورت حجیم شدن ریشه ها می توان در سال در فصل بهار گلدان را تعویض نمود.
برای تمیز نمودن برگ هاغبار آب حاصل از دستگاه تولید غبار کافی می باشد.
برای رفع ضعیف شدن برگ های جوان می توان هر ۱۴ روز یکبار تغذیه مصنوعی انجام داد.
در صورت تامین رطوبت اضافی برای گیاه تعدادی سنگریزه را در زیر گلدانی قرار دهید و روی آن ها آب بریزید توجه شود که سطح آب کمی پایین تر از ته گلدان باشد.
برای از بین بردن جشرات سبز رنگ کوچک طبق دستور هر ۱۴ روز با سم حشره کش نفوذی سم پاشی کنید.
برای مبارزه با زخم های پنبه ای با پنبه آغشته به یک سم حشره کش نفوذی آفات را از بین برده و هر ۱۴ روز یکبار طبق دستور با سم، سم پاشی کنید.

دیزیکتکا

منبع : طراحان منظر

اکالیپتوس

اکالیپتوس ( Gum tree )

اکالیپتوس ( Gum tree )

اکالیپتوس ( Gum tree )

اکالیپتوس

نام فارسی اکالیپتوس
نام انگلیسی Gum tree
نام علمی Eucalyptus camadulensis Dehnh
خانواده Myrtaceae

اطلاعات کلی اکالیپتوس :

نام فارسی :  اکالیپتوس

نوع:  درخت همیشه سبز

خانواده:  Myrtaceae

ارتفاع:   ۹ متر تا ۱۵ متر

گسترش:  ۶ متر تا ۹ متر

رنگ گل:  لیمویی

نور:  مستقیم خورشید

نیاز آبی:  کم

نگهداری:  آسان

گل:  بدون گلبرگ .سفید و لیمویی ،معطر

برگ:  نیزه ای ،سبز خاکستری

میوه:  کپسول

مقاومت :  خشکی و شوری خاک

معرفی

اکالیپتوس

از درختان عظیم وسریع الرشد اقیانوسیه که به نقاط مختلف دنیا نیز انتشار یافته است و جنگل های وسیعی از آن در هند ومراکش ایجاد شده است.  این گیاه بومی استرالیا ست و در این قاره غذای اصلی موجود در وعده غذایی خرس های کوآلا محسوب می شود.. بیش از ۵۰۰ گونه دارد.

ساکنان اولیه استرالیا- بومیهای استرالیایی- از برگهای اکالیپتوس برای درمان جراحات و پایین آوردن تب استفاده میکردند. آنها همچنین می دانستند اگر در منطقه بیابانی  با بی آبی مواجه شوند، می توانند ریشه های اکالیپتوس را، که آکنده از آب است، از زمین برای رفع تشنگی بیرون می آوردند.

اکالیپتوس

انتشار اوکالیپتوس در ایران :

درخت اوکالیپتوس که آب و هوای گرم و مرطوب را می پسندد قریب به یک قرن پیش وارد ایران شده و در نواحی شمالی و جنوبی کشت شده است . اوکالیپتوس در شمال ایران بین چالوس و نوشهر کاشته شد ولی در اثر سرمای شدید در دی ماه سال ۱۳۴۰ این گیاه از بین رفت . فقط چند پایه بدون هدف و برحسب تصادف در نقاط مختلف کاشته شده است . مطالعات نشان می دهد که در شمال ۲ تا ۳ درصد اسانس قابل استخراج است . در ایران در خوزستان ، فارس ، سراوان وجود دارد .

علت نام گذاری آن به gum tee ، صمغ آن است که در صنعت آدامس سازی کاربرد دارد.

اکالیپتوس

ویژگی های ظاهری

برگ : سطح فوقانی برگ به رنگ سبز خاکستری است و در سطح تحتانی روشنتر است. کامل و متناوب و در جوانی متقابل هستند .چرمی و شفاف به شکل تخم-مرغی سرنیزه ای می باشد .در اکثر گونه ها دارا دمبرگ طویل هستند.

اکالیپتوس

گل : گلبرگ ندارد و آنچه دیده می شود پرچم و مادگی اسیت که کاسبرگ آن را احاطه کرده . گل های لیمویی رنگ و معطر آن در تابستان ظاهر می شود.

اکالیپتوس

ساقه: پوست تنه آن خاکستری رنگ و صاف است و هر سال پوست جدید تولید می کند.

اکالیپتوس

نگهداری

اکالیپتوس

نور: این گیاهان به نور مستقیم آفتاب نیاز دارند و اگر در سایه باشند و به اندازه کافی نور دریافت نکنند ساقه شان بدون استحکام می شود. به سرما حساس است و تا -۵ درجه را تحمل می کند.

اکالیپنوس در برابر باد های شدید حساس است و می شکند.

آبیاری : در ۵ سال اول به آبیاری نیاز دارد. هرگاه خاک سطحی خشک شد آبیاری کنید اما بعد از آن به ابیاری نیازی ندارد ،ریشه های گیاه خودشان آب مورد نیاز را جذب می کنند ،چون ریشه های اکالیپتوس در  جذب آب بسیار قوی هستند.

خاک: در مورد خاک سختگیر نیست و تقریبا در هر خاکی رشد می کند.برای آماده سازی خاک توصیه می شود از ترکیب خاک معمولی و خاک برگ استفاده شود.

کوددهی : برای نهال این گیاه کود ۱۰-۱۰-۱۰ توصیه می شود اما گیاه استقرار یافته و پاگرفته آن نیازی به کود ندارد.

اکالیپتوس

آفات و مشکلات :

معمولا اکالیپتوس مورد تهاجم آفات قرار نمی گیرد.اما در مواردی دیده شده که گال اکالیپتوس به آن آسیب وارد میکند .این حشره کوچک و سیاه است و آسیب هایی که وارد می کند شبیه بیماری گال است.

بیماری که ممکن است اکالیپتوس به آن دچار شود شانکر یا همان قانقاریا می باشد.

اکالیپتوس

تکثیر :

اکالیپتوس

کشت مستقیم :

بذر درختان اوکالیپتوس بسیار ریز است و اگر شرایط مساعد بعد از جوانه زدن برای نونهال اوکالیپتوس موجود نباشد ، بزودی پژمرده شده و از بین می رود پس وجود خاک نرم و نسبتا مرطوب ، همراه با نور کافی ، شرایط مساعدی را برای رشد اوکالیپتوس فراهم می کند.

کارهایی که برای بذرپاشی مستقیم باید انجام شود این است که در مهرماه یا آبان ماه خاک را آماده کرد . و آنرا تا عمق چند سانتیمتر شخم می زنند . و بعد اقدام به گودال کنی و خط کشی محل می کنند به این صورت که به فاصله ی ۲ متر پیکه کوبی می کنند و در ماه اسفند گودالهایی به ابعاد ۱۰×۲۰×۳۰ احداث می کنند و ته گودالها را با خاکستر خرده چوب و مقداری خاک پر می کنند به این دلایل :

که خاکستر به رشد گیاه کمک می کند و آن دارای مقداری پتاس است و باعث جذب و حفظ رطوبت می گردد و نیز درجه حرارت را کنترل می کند و از نیمه دوم فروردین بذرها را در گودالها می پاشند باید بذرپاشی بعد از باران صورت گیرد بذرها را درون گودالها می گذارند و روی آنها خاک و خاکستر می پاشند مقدار بذر برابر ۶۰۰ گرم در هکتار است ومدت لازم سبز شدن بذرها معمولا ۱۰ تا ۲۰ روز است . در صورت فراهم بودن عوامل محیطی سبز شدن سریعتر اتفاق می افتد .

بذرها را تابستان همان سال از شاخه های درخت مادری بدست می آورند به این طریق که شاخه بذر دهنده را قطع کرده و روی پرده کرباسی پهن می کنند بعد از مدتی کپسول باز شده ، بذر خارج می شود

فاصله و تراکم کشت درختان اوکالیپتوس :

فاصله کشت و تراکم در مورد اوکالیپتوس به عوامل متعددی بستگی دارد لذا نمی توان یک فرمول را برای فاصله کشت و تراکم در همه جا تعمیم داد . این مسئله به شرایط متعددی مانند ۱٫ خواص مورفولوژیک و بیولوژیک گونه ۲٫ خواص فیزیکی و شیمیایی خاک ۳٫ نوع محصول که بدست می آید و روش که اتخاذ شده بستگی دارد  .

اکالیپتوس

تکثیر غیرجنسی

روش تکثیر غیر جنسی یا رویشی وسیله ای برای به دست آوردن ترکیب های ژنتیکی استثنایی است. این روش در مورد گونه هایی از اکالیپتوس به کار می رود که به آسانی از راه غیر جنسی قابل ازدیاد باشند.

با استفاده از تکثیر غیر جنسی گیاه جدید عینا ژنتیک درخت مادر را دارد ، پس وقتی یک درخت اکالیپتوس قوی در دسترس است یا تکثیر غیر جنسی آن می توان نسل جدید قوی داشت.

تکثیر از راه قلمه

در این برنامه ها درختان بزرگ و راست قامت برجسته که بیشتر دو رگه هستند کفبر میشوند و از جست های جوان از نظر فزیولوژیکی پدیدآمده،برای تهیه قلمه های ریشه دار استفاده می شود.

اکالیپتوس

تکثیر از راه پیوند (شاخه)

بهترین پایه پیوندی نهالی است که از گونه مشابه پیوندک سر چشمه گرفته باشد و از نظر رشد دارای بنیه قوی باشد و در صورت امکان از نقطه نظر توان بالقوه به والدین پیوندک نزدیک باشد و تهیه نهال از بذر همان گونه (پیوندک) ارجحیت دارد. پایه های پیوندی معمولا در حدود گره چهارم یا پنجم قطع می شوند تا پیوند شاخه بریده انتهایی (Top cleft graft)  فراهم شود ، ولی ارتفاع پایه باید تا حدودی براساس همین مقیاس متغیر باشد تا بتوان قطر پایه و پیوندک را در پیوند با هم برابر و هماهنگ کرد.

در منطق با آب و هوای معتدل ، گیاه پیوند خورده در گلخانه گرم نگه داری می شود در حالی که در مناطق گرمتر نیمه گرمسیری و گرمسیری ، در نهالستان مجهز به سایبان کامل نگه داری می گردد. محل پیوند به صورت طبیعی پس از حدود دو هفته تحت تاثیر قرار می گیرد و پیوندک در حدود یک ماه پس از عمل پیوند زنی شروع به فعالیت و رشد می کند.

اکالیپتوس

تکثیر به روش خوابانیدن هوایی

تکثیر موفقیت آمیز به روش خوابانیدن هوایی مستلزم برداشتن قسمتی از پوست ساقه بریده مورد نظر (با مبدا بذری ) به صورت دایره ای به کار گیری پودر اکسین و پوشاندن محل پوست زخمی با پوشش تورب مرطوب یا سایر مواد مشابه که توسط صفحه پلی اتیلنی بسته بندی شده باشد. با اینکه در حدود بیش از ۲۰ گونه اکالیپتوس با استفاده از این روش با موفقیت تکثیر شده اند ولی این روش به طور کامل قابل اعتماد نیست و انجام آن برای تاج درختان مرتفع مشکل است.

کاربرد :

اکالیپتوس

اکالیپتوس درختی پر کاربرد است.درخت آن به عنوان درختی زینتی استفاده می شود و بسیار معطر است.از چوب آن در صنعت چوب سازی و از برگ و روغن و میوه آن در داروسازی و صنعت خوراکی و دارویی استفاده می شود.

مباحث اضافی :

روش مصرف

دم کرده‌ی اکالیپتوس: برای تهیه‌ی دم کرده اکالیپتوس روی یک قاشق چای‌خوری برگ‌های خرد شده اکالیپتوس ۱۵۰ میلی لیتر آب جوش بریزید. در ظرف را بگذارید و اجازه دهید به مدت ۱۵ دقیقه دم بکشد. محلول را صاف کنید و روزانه بعد ۳ تا ۴ فنجان از این دم کرده (بعد از غذا) میل کنید.

می‌توانید ۳ تا ۴ قطره روغن اکالیپتوس را در مقدار کمی روغن بادام شیرین حل کرده و قفسه‌ی سینه یا پشتتان را ماساژ دهید. این کار را به مدت ۳ تا ۶ روز و هر روز ۳ مرتبه انجام دهید. حواستان باشد زنان باردار، شیرده و بچه های زیر ۳ سال نباید از روغن این گیاه استفاده کنند. بعد از ماساژ حتماً دست‌هایتان با دقت بشویید.

اکالیپتوس

رفع شوره سر

معمولاً شوره‌ی سر باعث نگرانی و نوعی استرس می‌شود. به خاطر اینکه برای هیچ کس خوشایند نیست این دانه‌های ریز سفید لابه لایه موهایش چشمک بزنند و حتی روی لباس‌هایش را هم بپوشاند. برای مقابله با این مشکل از روغن گیاهی اکالیپتوس استفاده کنید.

روش استفاده

بهترین روش این است که قبل از هر چیزی از شامپوی مناسب ضد شوره استفاده کنید. شامپویی که انتخاب می‌کنید باید مناسب جنس موهایتان باشد. ۴۰ قطره روغن اکالیپتوس را در ۱۰۰ گرم شامپوی معمولی بریزید و موهایتان را با دقت بشویید. در نهایت نیز با آب خنک موها را آب بکشید.

حواستان باشد استفاده از روغن‌ها و عصاره های گیاهی برای بچه ها، خانم‌های باردار و شیرده و همچنین افرادی که دچار آلرژی یا بیماری صرع هستند مورد منع مصرف دارد. شیشه‌ی این روغن‌ها را دور از دسترس کودکان نگهداری کنید.

اکالیپتوس

 تسکین درد مفاصل

 مفاصل ما هم همین طور هستند. حتماً شما هم در اطرافیانتان خانم‌ها و حتی آقایان زیادی را می‌بینید که از درد مفاصل شکایت می‌کنند. بعد از گذشت زمان دردهایی در مفاصل ایجاد می‌شود که از ساییدگی و فرسودگی غضروف‌ها ناشی می‌شوند. معروف‌ترین این مشکلات هم آرتروز است. برای مقابله با دردهای مفاصل می‌توانید از روغن اکالیپتوس لیمویی استفاده کنید. به خاطر اینکه این گیاه خاصیت ضد التهابی و مُسکنی دارد.

روش استفاده

دو قطره روغن اکالیپتوس لیمویی را در چند قطره روغن گیاهی مانند روغن بادام حل کنید هر روز دو تا سه مرتبه مفاصل دردناک را ماساژ دهید.

برای پایین آوردن تب

اکالیپتوس برای پایین آوردن تب موثر است و بدن را از ضعف نجات می‌دهد.

روش استفاده

۱۰ تا ۱۵ قطره روغن گیاهی اکالیپتوس را در صابون مایع یا پودر شیر ریخته و آن را داخل وان حمام بریزید. به مدت ۳ تا ۴ روز، روزانه یک مرتبه با این آب حمام کنید. یا اینکه ۱۰ قطره روغن گیاهی اکالیپتوس را در آب بریزید و هر روز دو مرتبه پاشویه کنید.

توجه توجه:

همان طور که گفته شد استفاده از روغن‌ها و عصاره های گیاهی که با نام افشره‌ی خوراکی هم شناخته می‌شوند برای زنان باردار، شیر ده و همچنین کودکان زیر سه سال مورد منع مصرف دارد. این روغن‌های گیاهی را با احتیاط مصرف کرد. در موقع استفاده باید به مقداری که گفته شد اکتفا شود. مصرف زیاد هر نوع داروی گیاهی هم ممکن است باعث مسمومیت و عوارض جانبی شود. زمانی که از این روغن‌ها برای ماساژ استفاده می‌کنید حتماً دست‌هایتان را با دقت تمام شستشو دهید. شیشه‌ی این روغن‌ها را دور از دسترس کودکان قرار دهید. اگر در مورد استفاده از این داروهای گیاهی شک دارید حتماً با پزشکتان مشورت کنید.

اکالیپتوس

منبع:

طراحان منظر

Save

گل نخود

گل نخود (Sweat pea)

گل نخود (Sweat pea)

گل نخود (نخود زینتی)

گل نخود

نام فارسی گل نخود
نام انگلیسی Sweat pea
نام علمی Lathyrus odoratus
خانواده Fabaceae

اطلاعات کلی :

نام فارسی : گل نخود

نام فارسی رایج : نخود زینتی

نوع:  یک ساله،بالا رونده

خانواده: Fabaceae

ارتفاع:  ۵۰ سانتی متر تا دو متر

گسترش:  یک متر

رنگ گل:  آبی ،صورتی ،قرمز ، سفید

نور:  آفتاب کامل

نیاز آبی:  متوسط

نگهداری:  متوسط

گل:  پروانه آسا ، معطر

برگ:   مرکب یکبار شانه ای

میوه:   نیام

مقاومت :  به انواع خاک

معرفی

گل نخود

گل نخود

 گل نخود ، گیاهی یک ساله از خانواده fabaceae ( لگومینوز) میباشد که بومی نواحی شرقی مدیترانه می باشد. گل نخود در قرن ۱۷ کشف شد و پس از آن به علت عطر منحصر به فرد گلهایش معروف شد . این گیاه زینتی بسیار زیبا ، بارها جایزه انجمن سلطنتی باغبانی را از آن خود کرده است. گل نخود بالا رونده است اما برای بالا رفتن به داربست و قیم نیاز دارد.

میوه های این گیاه سمی هستند و صفت شیرین (sweet pea ) به علت بوی خوش آن است.

ویژگی های ظاهری

گل نخود

گل نخود

برگ : ساقه های گسترده شونده نخود گل یکساله که برگ های جفت جفت سبز و سبز تیره دارند می پوشاند.

گل نخود

گل نخود

گل : زمان گلدهی گل نخود زینتی اواخر بهار / اوایل تابستان می باشد. گل هایی با عطر قوی به رنگ های آبی ،صورتی ،قرمز ، سفید واندازه ۳ تا ۵ سانتیمتری تولید می کند . گل ها ی واژگونند و در خوشه کنار هم می رویند .در ارقام وحشی گل های بزرگتر و رنگ های گوناگون دیده می شود.

چیدن گل های پژمرده، دوره گلدهی نخود گل یکساله را طولانی تر می کند.

گل نخود

گل نخود

ساقه: ساقه ها مخصوصا اگر قیم داشته باشند سریع الرشد و بالارونده هستند و تندریل تولید می کند.

گل نخود

گل نخود

نگهداری

گل نخود

نور: در آفتاب کامل بسیار خوب رشد می کند. سایه روشن را هم تا حدودی تاب می آورد.اگر طولانی مدت در سایه قرار گیرد ممکن است ساقه بریک شود و احتمال حمله سفیدک به آن نیز افزایش می یابد.

آبیاری : زمانی به این گیاه آب دهید که سطح خاک نسبتا خشک شده باشد . آبیاری نخود زینتی باید منظم باشد ،خیس بودن و یا خشک بودن طولانی مدت خاک باعث زردی و ریزش برگ ها می شود .

خاک: در خاک غنی هوموسی که رطوبت متوسط داشته باشد و خوب زهکشی شده باشد.این گیاه نسبت به خاک سختگیر نیست.

کوددهی : اگر پیش از کاشت این گیاه در محل کاشت آن، کمپوست در خاک گنجانده شود بسیار مفید است. اما باتوجه به اینکه گیاهی یکساله است نیاز چندانی به استفاده کود شیمیایی نیست.

آفات و مشکلات :

آفاتی که ممکن است نخود گل دچارشان شود عبارتند از: شته، شب پره نخود و کنه.  بیماری های بالقوه آن عبارتند از: کپک پودری، کپک خاکستری، زنگ زدگی، پوسیدگی سیاه ریشه و لکه برگ.

*نخود گل جوان حلزون ها را به خود جذب می کند.

گل نخود

تکثیر :

از طریق کاشت بذر در اول بهار یا اول پاییز امکان پذیر است. بهتر است بذرها قبل از کاشت به مدت چند روز در آب خیسانده شوند ، چون پوسته آن ها سخت است و این کار به شکافته شدن آن کمک می کند. با خراش دادن قسمت مخالف چشم (ناحیه ای که کمی برامده و سفید است ) را خراش داد تا سریعتر جوانه بزنند. حداقل دمای مورد نیاز برای جوانه زنی بذر ها ۱۰ درجه است.

گل نخود

کاربرد :

نخود گل یکساله را می توان هم به صورت گیاهی که سطح زمین را مثل پشته ای سبز بپوشاند جهت داد که در این صورت پشته ای به ارتفاع کمی کمتر از ۱ متر می سازند و هم می توان آن را روی تکیه گاهی مثل نرده، داربست یا حصار هدایت کرد تا بالا رود که می تواند ارتفاع خود را به ۱/۸۰ تا ۲/۵ متر برساند.

گل نخود

مباحث اضافی :

در فصل رشد، باید رطوبت مورد نیاز تأمین شود بدون اینکه گیاه در معرض آبیاری بیش از اندازه قرار بگیرد و همچنین گیاه به طور مرتب با مواد غذایی لازم تغذیه شود.

میوه:

میوه یا دانه نخود گل یکساله با وجود نام رایج انگلیسی گیاه که نخود شیرین است، مثل میوه نخود گل دائمی غیرقابل خوردن و در صورت بلعیدن به میزان زیاد سمی است. میوه گیاه نخود شکل و درون غلاف سبز رنگیست که پس از پایان فصل گلدهی به جای می ماند.

گل نخود

منبع : طراحان منظر

 

برگ بو

برگ بو (SWEET BAY)

برگ بو (SWEET BAY)

برگ بو (SWEET BAY)

برگ بو

نام فارسی برگ بو
نام انگلیسی SWEET BAY
نام علمی LAURUS NOBILIS
 خانواده   LAURACEAE  – برگ بو

اطلاعات کلی :

نام فارسی : برگ بو

نام رایج فارسی : برگ بو

نوع:  درخت و درختچه

خانواده:    LAURACEAE  – برگ بو

ارتفاع:  از ۱۸۰ سانتی متر تا ۱۲ متر

گسترش:  ۱۵۰ تا ۶۰۰ سانتی متر

رنگ گل:  سبز-زرد

نور:  آفتاب کامل

نیاز آبی:  متوسط

نگهداری:  متوسط

گل:  معطر

برگ:  معطر و همیشه سبز

مقاومت: خشکی

میوه: دارای روغن

معرفی

برگ بو

همیشه از برگ های گیاه برگ بو در آشپزی به عنوان یک چاشنی  استفاده کرده ایم اما آیا تا به حال به این فکر افتاده اید که چگونه این گیاه را بکارید و پرورش دهید؟این گیاه بومی منطقه ی مدیترانه است و از آن به عنوان یکی از قدیمی ترین گونه های قابل کشت درختان نام برده می شود. نگهداری از این گیاه بسیار ساده و آسان است اما در شرایط سرما باید از آن محافظت شود زیرا این گیاه حساس به سرما است.

ویژگی های ظاهری

برگ بو

برگ : برگ ها و شاخه های این گیاه عطر تندی دارند و از اسانس و رایحه ی برگ ها در سوپ ها و خورش ها و دیگر غذاها استفاده می شود. توجه داشته باشید که در غذا ها از برگ خشک شده ی این گیاه استفاده کنید و استفاده ی بیش از اندازه از برگ ها در غذا می تواند ایجاد مسمویت کند. برگ ها دارای حالت چرمی هستند. وقتی که برگ را برش دهیم روغن معطری خارج می شود که به عنوان طعم دهنده ی غذا استفاده می شود. برگ را می توان در هر زمانی برداشت کرد اما بهترین طعم را برگ های بزرگ و بالغ دارند. برگ هارا ذخیره کنید تا خشک شوند. قبل از اینکه شروع به خوردن غذا کنید برگ ها را جدا کرده و آن هارا نخورید.

برگ بو

گل : گل های این گیاه دارای عطری شیرین و لیمویی هستند. فصل گلدهی در بهاراست و تا تابستان ادامه دارد

برگ بو

ساقه: ساقه ی این گیاه به صورت راست و مستقیم رشد می کند و از دور به شکل جام وارونه یا سرو است.

نگهداری

برگ بو

نور: در محلی با نور آفتاب کامل یا نیمه آفتاب که نور از جنوب به شرق می تابد قرار داده شود. در سایه قرار داده نشود.

برگ بو

آبیاری : برگ بو به آبیاری تکمیلی و تغذیه در زمستان نیازی ندارد. این گیاه به خشکی مقاوم است اما نیازمند آبیاری منظم است. توجه داشته باشید که بین دو آبیاری خاک خشک شده باشد تا از پوسیدگی ریشه جلوگیری شود ولی اجازه ندهید که برای مدت طولانی خاک خشک باشد.

برگ بو

خاک: این گیاه باید در خاکی که به خوبی زهکشی شده که با مقدار زیادی کمپوست مخلوط شده است نگهداری شود. این گیاه زیاد درباره ی خاک سختگیر نیست و در PH های ۴٫۵ تا ۸٫۳ رشد می کند.

برگ بو

کوددهی : از آن جایی که برگ بو گیاهی است که به کندی رشد می کند به مقدار زیادی از مواد غذایی نیازی ندارد. با این حال گیاهی که در گلدان نگهداری می شود به کود های مکمل نیازمند است. به برگ بویی که در گلدان نگهداری می شود در بهار و بار دیگر در اواسط تابستان کود دهید. می توانید از یک کود آلی متعادل مثل امولسیون ماهی یا کلپ استفاده کنید. این کار همچنین باعث با طراوت کردن دو اینچ بالایی خاک میشود، توجه کنید که به ریشه های کم عمق آسیب نزنید. برگ بویی که در زمین کاشته می شود اگر خاک مواد آلی داشته باشد نیازی به تغذیه ندارد و تنها کوددهی در بهار برای آن مناسب است.

برگ بو

آفات و مشکلات : برگ بو در کل گیاهی است که آفات کمی دارد ولی زمانی که مقیاس مشکل زیاد باشد نیازمند بررسی است. بعضی از حشرات بین برگ ها تخم ریزی می کنند و یک پیله ی پنبه ای بوجود می آورند. بنابراین هرگاه دو برگ را دیدید که بهم چسبیده اند برگ ها را از هم جدا کنید و پیله و تخم ها را حذف کنید. گاهی بر اثر سرمازدگی برگ ها تغییر رنگ می دهند و قهوه ای و خشک می شوند که اغلب در بهار سال آینده مشکل برطرف خواهد شد اما اگر نشد و گیاه علائم بیماری پسمرگ را داشت، شاخه را هرس کنید تا مشکل کاهش یابد.

تکثیر :

برگ بو

برگ بو را درست در ارتفاعی از خاک بکارید که در گلدان اولیه رعایت شده بود. برای این که بهترین نتیجه ی کاشت را بگیرید، کاشت گیاه را در اوایل بهار انجام دهید درست زمانی که گیاه نیمه خفته است. شما می توانید گیاه برگ بو را هم به عنوان یگ گیاه زینتی و هم به عنوان گیاهی که از آن در آشپزی خود استفاده می کنید پرورش دهید. این گیاه می تواند از طریق بذر، قلمه زدن و خواباندن در هوا تکثیر شود. قلمه زدن باید در اواخر تابستان صورت بگیرد و در یک محیط کشت بدون خاک قرار بگیرد. در روش خواباندن در هوا نیاز است که شما قسمتی از درخت را خراش دهید و سپس محل را با اسفگنوم خزه بسته بندی کنید تا زمانی که ریشه ها شکل بگیرند، ساقه یا شاخه می توانند سپس بریده شده و در محل مناسبی کاشته شوند. تکثیر از طریق بذر و خواباندن هوایی مدت زمان زیادی را طلب می کند.

کاربرد:

زمانی گه گیاه جوان است می توان با مدیریت دقیق و روش هایی بر روی آن درخت آرایی انجام داد.

مباحث اضافی :

برگ بو

این گیاه می تواند کمتر رشد کند و اندازه ی کمتری داشته باشد اگر که در گلدان نگهداری شود و همچنین به شما این اجازه را می دهد که زمانی که هوای سرد میتواند باعث آسیب دیدگی گیاه شود آن را به جای امنی منتقل کنید. از این گیاه در مقابل باد های سنگین محافظت کنید چون باعث ضعیف شدن چوب می شود. وقتی که این گیاه را در گلدان نگهداری می کنید آن را در محلی قرار دهید که دما بین ۷ تا ۱۷ درجه ی سانتیگراد باشد

منبع : طراحان منظر

درخت پر

درخت پر (Euroasian smock bush)

درخت پر  (Euroasian smock bush)

درخت پر  (Euroasian smock bush)

درخت پر

نام فارسی درخت پر
نام انگلیسی Euroasian smock bush
نام علمی (Cotinus coggygria (syn.rhus cotinus
خانواده Anacardiaceae

اطلاعات کلی :

نام فارسی :  درخت پر

نوع:  درخت خزان دار

خانواده:  Anacardiaceae

ارتفاع:  ۴٫۵ متر

گسترش:  ۴٫۵ متر

رنگ گل:  صورتی دودی، زرد

نور:  کاملا افتابی

نیاز آبی:  کم

نگهداری:  متوسط

گل: پانیکول

برگ:  گرد سبز-ارغوانی

میوه: شفت

مقاومت :  مقاوم به شرایط گرم و خشک

معرفی

درخت پر

درخت پر بومی نواحی جنوبی اروپا ،شرق آسیا تا چین است.این درخت مقاومت به سرمای خوبی دارد.این درخت خزاندار در مناطق دارای زمستان سرد رنگ پاییزه برگ ها جالب می شود.گونه های معروف آن Daydream , Grace, Nordline , Royal purple   می باشد.به شرایط گرم و خشک هم مقاوم است.

این گیاه در انگلستان بسیار محبوب میباشد و جایزه سلطنتی انجمن باغبانی انگلستان را نیز از آن خود کرده است.

ویژگی های ظاهری

برگ : برگ های تک ،متناوب ،تخم مرغی یا گرد که به رنگ سبز هستند و گاه قرمز-ارغوانی هم می شوند.

درخت پر

درخت پر

گل : گل آذین خوشه ای – پانیکولی مرکب دارد که تقریبا ۱۵ تا ۲۰ سانتی متر طول دارند.

گل های اصلی آن ریز هستند و گل های زیبای آن مربوط به موهای پشمین – صورتی دودی رنگ،زرد- گل های عقیم است .زمان گل دهی آن اواسط بهار آغاز می شود و تا زمان خزان کردن گیاه ادامه دارد.

درخت پر

نگهداری

نور : درخت پر محل های کاملا آفتابی را می پسندد. باید روزانه حداقل ۶ ساعت نور دریافت کند. نور کم باعث ایجاد ضعف در گیاه می شود.

آبیاری : این گیاه به خشکی مقاوم است و نیاز به آبیاری زیادی ندارد اما در دوره جوانی به دلیل تقویت گسترش رشه و شاخه ها بیشتر از زمان بلوغ به آبیاری نیاز دارد.توجه داشته باشید که به دلیل مقاوم بودن آن به خشکی نباید مدت طولانی به درخت خشکی بدهید.آبیاری با فاصله اما منظم مورد نیاز است.

خاک : خاک آن باید زهکش قوی داشته باشد.اگر در مناطقی با بارندگی زیاد زندگی می کنید به زهکش خاک درخت پر کاملا توجه داشته باشید.

کوددهی : معمولا برای این درخت از کود شیمیایی استفاده نمی شود .برای تقویت آن باید در ابتدای فصل رشد می توان کمپوست به قطر ۱۵ سانتی متر روی خاک ریخت و آن را با خاک سطحی به هم زد.

درخت پر

آفات و مشکلات :

مشکل خاصی درخت پر را تهدید نمی کند اما با توجه به انبوه بودن شاخ و برگ ،ممکن است امکان رشد قارچ ایجاد شود.

درخت پر

تکثیر :

تکثیر درخت پر از طریق خوابانیدن ، کشت بذر و قلمه امکان پذیر است.

می توان بذر آن را پیش از خشک شدن از روی درخت برداشت .قبل از کاشتن آن ها را مدتی در آب داغ یا گرم بخیسانید.

زمان کاشت بذر آن در زمستان است.بذر های آن در بهار جوانه می زنند.

درخت پر

کاربرد :

از این درخت می توان هم به عنوان پرچین استفاده کرد هم به صورت تک کاشته شود.

رنگ ارغوانی برگ ها و گل ها پف آن بسیار جالب توجه است.

درخت پر

مباحث اضافی :

برای شکلدهی خوب به درخت و رشد بهتر آن باید شاخه های خشک و طویل را هرس کرد.

موقع شروع کردن هرس توجه داشته باشید درخت تمیز و در اطراف شاخه ای که می خواهد هرس شود شاخه عوامل بیماری زا نباشد.

توجه داشته باشید هرس شدید و پیاپی باعث پژمردگی و عدم گلدهی گیاه می شود.

نگهداری درخت پر بسیار راحت است اما دقت کنید که تنه آن آسیب نبیند چون ظریف و حساس است.

درخت پر

درخت پر

منبع : طراحان منظر

 

بنت قنسول

بنت قنسول (POINSETTIA)

بنت قنسول (POINSETTIA)

بنت قنسول (POINSETTIA)

بنت قنسول

نام فارسی بنت قنسول
نام انگلیسی POINSETTIA
نام علمی Euphorbia pulcherrima
 خانواده Euphorbia

اطلاعات کلی :

نام فارسی : بنت قنسول، گل کریسمس

نام رایج فارسی : بنت قنسول

نوع:  روز کوتاه، درختچه

خانواده:  Euphorbia

ارتفاع:  ۱ متر

گسترش:  ۴۵ سانتی متر

رنگ گل:  سفید یا زرد

نور:  افتاب کامل

نیاز آبی:  متوسط

نگهداری:  متوسط

گل:  کوچک و فاقد ارزش زینتی

برگ:  بیضوی

معرفی

بنت قنسول

بنت قنسول بومی مکزیک است. مدت زمانی که شما میتوانید از زیبایی این گیاه در خانه ی خود لذت ببرید بستگی به سه چیز دارد: * بلوغ گیاه * زمانی که آن را خریداری کرده اید * نحوه ی نگهداری شما. با مراقبت های لازم گیاه بنت قنسول شما می تواند برای هفته ها ( ۶ تا ۸ هفته ) و در بعضی گونه ها حتی تا ماه ها زیبایی خود را حفظ کند. این گیاه دمای زیر ۱۰ درجه را نمی تواند تحمل کند بنابراین پس از انتخاب بنت قنسول مورد نظرتان آن را به محلی گرم و مناسب انتقال دهید ( اگر در زمستان این گیاه را خریده اید زمان انتقال آن از فروشگاه به خانه را تا می توانید کوتاه کنید یا روی آن را با چیزی بپوشانید تا هوای سرد به آن آسیب نزند.) زیرا قرار دادن این گیاه در دماهای پایین حتی برای چند دقیقه می تواند به برگ ها و برگچه های آن آسیب وارد کند.

ویژگی های ظاهری

بنت قنسول

برگ : هشتاد درصد بنت قنسول ها قرمز بوده و ما بقی صورتی، سفید و یا کرم هستند. بنت قنسول های قرمز ۸ هفته طول می کشد که از رنگ سبز به قرمز درآیند. برگ‌ها سرنیزه‌ای شکل بوده و در زمستان براکته‌های قرمز رنگ آن ظاهر می‌شوند. لبه های برگ ها صاف و یا گاهی دالبر دار دیده می شوند.

گل : پروسه ی گلدهی و رنگ گیری برگ ها  با طول کوتاه روزها در زمستان آغاز می شود و در پاییز می توانید گل دادن آن را مشاهده نمایید به این نکته توجه داشته باشید که افزایش دما در روزهای پاییز گلدهی را به تاخیر می اندازد.

نگهداری

بنت قنسول

نور: بنت قنسول را در برابر نور غیر مستقیم آفتاب قرار دهید. قرار گرفتن در زیر نور غیر مستقیم آفتاب به مدت ۶ ساعت در روز نیاز نوری این گیاه را برطرف می کند. اگر در روزهای سرد زمستان آن را کنار پنجره برای نورگیری قرار می دهید از برخورد آن به شیشه ی سرد پنجره جلوگیری کنید. از نور زیاد  و مستقیم آفتاب و خشکی دور نگه داشته شود. میزان تاریکی مطلق شبانه ۱۴ – ۱۲ ساعت در شبانه روز برای گیاه است.

بنت قنسول

آبیاری : زمانی که سطح خاک خشک است آبیاری کنید و هر روز خاک را چک کنید و با ایجاد سوراخ هاسس در آن اجازه دهید آب اضافی خارج شود و به زیر گلدانی بریزد زمانی که گیاه پژمرده می شود سریع تر برگ های خود را میریزد. به اندازه آبیاری کنید زیرا آبیاری بیش از اندازه به گیاه آسیب می زند. زمان گلدهی بنت قنسول با رطوبت مناسب افزایش می یابد پس گیاه را به طور منظم مرطوب کنید.

بنت قنسول

خاک: خاک باید زهکشی مناسبی داشته باشد به گونه ای که آب اضافی را در خود نگه ندارد. مخلوطی از پیت موس+ پرلایت و یا خاک برگ +کوکوپیت برای این گیاه مناسب است.

بنت قنسول

کوددهی : در زمان گلدهی به هیچ عنوان کوددهی نکنید. هر دو هفته یکبار یا هر ماه از کودهای کامل و مناسب گیاهانی که در خانه نگهداری می شوند برای کوددهی استفاده کنید. در صورتی که گیاه بنت قنسول در شرایط مناسب محیطی قرار گیرد باید بعد از چندهفته شروع به رشد کند. از کودی استفاده کنید که نیتروژن کمتر و پتاسیم بیشتری داشته باشد

بنت قنسول

آفات و مشکلات : اگر گیاه بیش از اندازه آبیاری شود ممکن است به کپک قارچی دچار شود و همچنین ممکن است مورد حمله ی آفاتی که بین گیاهانی که در محیط داخلی نگهداری می شوند رایج اند، قرار بگیرد مثل شپشک ها (scale insect  و  mealybug).

اگر برگ های بنت قنسول شما میریزد، خیلی مهم است که ابتدا علت آن را پیدا کنید، در بعضی از شرایط به سادگی مشکل قابل حل شدن می باشد. عوامل محیطی مثل گرما و شرایط خشکی مهمترین علت های ریزش برگ ها هستند. استرس هم میتواند باعث ریزش برگ ها شود بنابراین گیاه را در محلی خنک و بدون باد و به اندازه ی مورد نیاز آب نگهدارید اگر هیچ کدام از این موارد نبود و گیاه بهبود نیافت باید دور انداخته شود البته قبل از دور انداختن گیاه تمام سعی خود را برای نجات آن انجام دهید. ممکن است عمر گیاه پژمرده کاهش یافته باشد اما با غوطه ور کردن ریشه و محتویات اطراف آن در آب گرم در بعضی موارد می توان گیاه را نجات داد. ااحیای گیاه باید در مدت زمان یک ساعت اتفاق بافتد پس قبل از امتحان کردن این روش آن را بیرون نیاندازید ( این ایده توسط Kenneth Freeman ارائه شده ).

گاهی اوقات پیش می آید که گیاه بنت قنسول پس از این که خریداری شده و به خانه آورده شده است، برگ های آن شروع به زرد شدن و ریختن می کند که جای نگرانی نیست زیرا گیاه دارد به محل جدید واکنش نشان می دهد. گیاهانی را خریداری کنید که سالم و قوی به نظر میرسند و زیر برگ های آن هارا قبل از خریداری برای چک کردن افات و حشرات بررسی کنید و گیاهانی که برگ های زردی دارند نخرید و گل های زرد کوچک هم باید در وسط گیاه وجود داشته باشند.

تکثیر :

بنت قنسول

تا اواسط بهار آبیاری کنید و سپس اجازه دهید گیاه خشک شود و ساقه های آن چروکیده شود، آن را در جای خنک نگهدارید و در اواخر بهار، تمام شاخ و برگ ها را تا فاصله ی چند اینچی (۲٫۵ سانتیمتر=هر اینچ) از سطح خاک قطع کنید و آن ها را در گلدانی دیگر بکارید، خوب آبیاری کنید و گرم نگهش دارید و با استفاده از کودهای مناسب گیاهان خانگی آن را تغذیه کنید تا زمانی که رویش جدید اتفاق بافتد، یک ماه بعد گیاه را بیرون برده و در مکانی که سایه است قرار دهید و سپس در اواسط تابستان و قبل از برگرداندن گیاه به محیط خانه، نوک قسمت های رشد کرده را جدا کنید و گیاه را در مکانی آفتابی قرار دهید و به طور منظم آبیاری کنید و کود دهید و سپس از اواسط پاییز گیاه را در محلی تاریک بین ساعت های ۵ غروب تا ۸ صبح نگهدارید بنابراین این گیاه دوباره شروع به گلدهی و درآوردن برگ های رنگی می کند.

مباحث اضافی :

بنت قنسول

از قرار دادن بنت قنسول در برابر باد گرم یا سرد رادیاتور یا دستگاه های تهویه ی هوا و یا در مقابل باد مستقیمی که از در یا پنجره وارد می شود جلوگیری کنید. در تابستان آن ها را در محیطی با نور کافی و خنک و در دمای ۱۵ تا ۱۸ درجه ی سانتیگراد نگهداری کنید. گیاه برای رنگ گیری هر چه بهتر به یک دمای ثابت در حدود ۱۸ درجه سانتی گراد نیاز دارد پس دقت کنید که محیط زیاد سرد یا خیلی گرم نباشد. تلاش برای نگه داشتن گیاه از سالی به سال دیگر معمولا ناامید کننده است زیرا به وجود آوردن شرایط مناسب رشد سخت است اما تحت شرایطی مقدور است اما شما میتوانید از آن به عنوان یک گیاه خانگی سبز هم استفاده کنید زمانی که برگ های قرمز آن افتاد. این گیاه اگرچه سمی نیست، اماکسانی که به لاتکس حساس هستند ممکن است نسبت به آن واکنش های آلرژیک نشان دهند پس هنگام قلمه زدن و بریدن شاخ و برگ ها از دستکش استفاده کنید چون ممکن است شیره ی آن مشکل آفرین باشد.

منبع : طراحان منظر

کلومنیا

کلومنیا ( Goldfish plant )

کلومنیا ( Goldfish plant )

کلومنیا ( Goldfish plant )

کلومنیا

 

 نام فارسی   کلومنیا
 نام انگلیسی   Goldfish plant
 نام علمی   Cloumnea microphylla
خانواده   Gesneriaceae

 

کلومنیا

اطلاعات کلی :

نام فارسی : برژی ( برژ = شکوه تمام + یای نسبت )

نام رایج فارسی : کلومنیا

نوع : اپی فیت است و بر روی گیاهان جنگلی زندگی میکند و همچنین رونده است

خانواده : Gesneriaceae

ارتفاع : cm ( 60 – 90 )

رنگ گل : قرمز ، نارنجی ، زرد

نور : نور کامل آفتاب ( اما غیر مستقیم )

نیاز آبی : متوسط

نگهداری : آسان ( اما نیاز به توجه دارد )

گل : شبیه ماهی های قرمز کوچک

برگ : به رنگ سبز تیره ، قلبی شکل ، ضخیم و دارای پرز هایی بر سطح خود

مقاومت : متوسط

معرفی :

کلومنیا

گیاه کلومنیا بومی جنوب مکزیک ؛ برزیل و کاستاریکا می باشد . این گیاه بیش از ۲۵ گونه مختلف دارد .

کلونیا دارای گلهایی زیبا و خاص شبیه به ماهی های قرمز کوچک به رنگ های قرمز ، نارنجی و زرد است همچنین برگ هایی به رنگ سبز تیره و قلبی شکل کوچک به طول  ۲ – ۳ سانتی متر دارد .

این گیاه زینتی مراقبت از آن بسیار آسان بوده و مقاوم در برابر خشکسالی است و با مراقبت های مناسب میتوان در تمام طول سال آن را بپرورانید .

ویژگی های ظاهری :

کلومنیا

گل : زمان گلدهی این گیاه اواخر زمستان و اوایل بهار می باشد .

گل های کلومنیا شبیه ماهی های قرمز کوچک هستند و به رنگ های قرمز ، نارنجی و یا زرد وجود دارند و بسیار زیبا و خاص می باشند .

کلومنیا

کلومنیا

کلومنیا

برگ : برگ هایی قلبی شکل کوچک به طول حدودا ۲ – ۳ سانتی متر دارد که ضخیم و مومی شکل و به رنگ سبز تیره اند ( اگر چه تعداد کمی گونه با برگ مو وجود دارد ) .

گونه ای از آن دارای برگ های پوشیده از پرز های ارغوانی است که زیبایی بسیاری به آن ها پوشیده اند .

کلومنیا

کلومنیا

ساقه : ساقه های آن آویزان اند و طول آن ها حدودا ۶۰ سانتی متر میشوند .

پر گل شدن گیاه در سال آینده بستگی به قطع آن ها پس از پایان دوران گلدهی دارد .

کلومنیا

نگهداری :

کلومنیا

نور :

کلومنیا

کلومنیا به نور کامل آفتاب اما غیر مستقیم نیاز دارد ( اشعه ی مستقیم خورشید برای این گیاه بسیار مضر میباشد ) .

نگهداری این گیاه در یک مکان بسیار روشن ، آن را به گلدهی تشویق میکند.

دما :

بهترین دما برای این گیاه درجه حرارت ۱۳ تا ۱۶ درجه میباشد البته اگر رطوبت محیط آن ها زیاد باشد میتوانند دمایی تا حدود ۲۴ را هم تحمل کنند .

آبیاری :

کلومنیا

در تابستان به علت گرمی هوا باید بسیار به آبیاری این گیاه و حفظ رطوبت خاک آن توجه کنید بنابراین پیشنهاد میکنم در این فصل هفته ای دوبار گیاه خود را آبیاری کنید . البته لازم به ذکر است که به مقدار آبی که به گیاه میدهید بسیار توجه کنید زیرا خاک آن نباید باتلاقی شود و باید همواره زهکشی خوبی داشته باشد .

در فصل پاییز شما میتوانید میزان آبیاری را به هفته ای یک بار کاهش دهید .

در فصل زمستان میزان آبیاری بسیار کمتر از فصل های قبل است . شما می توانید زمانی که سطح خاک خشک شد آن را آبیاری کنید . به طور معمول در این فصل فاصله زمانی بین دو آبیاری ۱۰ روز می باشد ( البته با توجه به مکان کشت و شرایط آب و هوایی می تواند متغیر باشد ) .

اگر این گیاه را بیش از حد آبیاری کنید و یا رطوبت بیش از حد داشته باشد سبب ریزش برگ های گیاه و نابودی آن می شود .

رطوبت :

 کلومنیا

یکی از نیاز های اصلی این گیاه رطوبت است . کلومنیا نیاز خفیف تا متوسط به رطوبت دارد و باید روزانه با آب در هوای اطراف گلدان و روی برگ ها را غبار پاشی کنید ( توجه کنید که آب روی گل ها نریزید زیرا موجب از بین رفتن آن ها میشود ) .

توجه شود آب سرد باعث آسیب به شاخ و برگ میشود .

شما می توانید از یک مرطوب کننده اتاق و با یک سینی مرطوب استفاده کنید . این کار در هر شرایطی به ویژه در مناطقی که هوا معمولا خشک است ، مفید خواهد بود .

کوددهی :

کلومنیا

در تابستان و بهار گیاه شما بسیار پر گل می شود پس به تغذیه بیشتر و مناسب نیاز دارد . شما باید در این زمان گیاه خود را با نیم دوز از کود مایع با فسفر بالا ( ۱۰ – ۳۰ – ۱۰ ) ، هر دو هفته تغذیه کنید .

خاک :

کلومنیا

کلومنیا به خاک گلدان غنی نیاز دارد . خاکی که قدرت نگهداری آب داشته باشد البته در عین حال بتواند زهکشی خود را حفظ کند .

پیشنهاد میکنم از خاکی با ترکیبی از سه قسمت خاک لوم و پیت ماس استفاده کنید .

آفات و مشکلات :

این گیاهان بسیار مستعد ابتلا به کپک  خاکستری ، لکه های برگی قارچی و ویروس موزائیک اند .

آفاتی چون شته ها ، کنه های عنکبوتی و … برای کلومنیا رایج می باشند . بنابراین بازرسی دقیق کلومنیا برای این آفات و بیماری ها بخش مهمی از مراحل مراقبت از این گیاه می باشد .

تکثیر :

کلومنیا

برای تکثیر این گیاه، قلمه‌های جوان ۷ تا ۸ سانتیمتری را که پس از اتمام گل از گیاه جد‌ا می‌کنند‌، با استفاد‌ه از بیوروت د‌ر بستر گرم ماسه شسته می‌کارند‌.

قلمه ها را در محلی با نور و رطوبت مناسب قرار دهید تا بتوانتد رشد درستی داشته باشند.

کاربرد :

کلومنیا

یک گیاه بسیار زیبا و خاص است و جلوه بی نظیری در گلدان ها و مخصوصا سبد آویز دارد .

این گیاه کاربرد زینتی ویژه ای در فضاهای سبز و منازل شما دارد .

مباحث اضافی :

بهتر است هر سه سال یک بار در اواخر فصل بهار گلدان گیاه خود را تعویض کنید تا گیاه شما رشد مناسب تری داشته باشد .

از مواد براق کننده شیمیایی برای تمیز کردن برگ ها استفاده نکنید ، غبار پاشی برای تمیزی برگ ها کافی است .

این گیاهان در نظر گرفته کمی سمی است و باید به دور از حیوانات خانگی و کودکان نگهداری شود .

کلومنیا

منبع : طراحان منظر

Save

ازملک (Smilax)

ازملک (Smilax)

ازملک (Smilax)

ازملک

نام فارسی ازملک
نام انگلیسی Smilax
نام علمی SMILAX ASPERA
 خانواده   SMILACACEAE  – سوسنسانان

اطلاعات کلی :

نام فارسی : ازملک

نام رایج فارسی : ازملک

نوع:  چندساله

خانواده: SMILACACEAE  – سوسنسانان

ارتفاع:  یک تا ۴ متر

رنگ گل:  زرد مایل به سبز

نور:  آفتاب کامل یا سایه-افتاب

نیاز آبی:  متوسط

نگهداری:  متوسط

گل:  معطر

برگ:  بیضی شکل

مقاومت: سرما ( تا حدودی)

میوه: براق ، درخشان و قرمز رنگ و گرد

معرفی

ازملک

جنس ازملک شامل بیش از ۲۰۰ گونه است. ازملک یک گیاه چندساله ی همیشه سبز و بالارونده و تک لپه ای است که جز خانواده ی مارچوبه است. این گیاه بومی مناطق معتدل جهان مثل هند و اروپاست و به تعداد زیادی هم در جنگل های شمال ایران یافت می شود. نام های محلی این گیاه عبارت اند از: در لاهیجان و شهسوار «ازملک»، در آستارا «شنگیله»، در اطراف رشت «تمیس و کامپوره» و در سایر نقاط گیلان «کُلْکادانه»، در نور و کجور و آمل «سِکْلیم»، در بهشهر «لَمْ»، در ساری «بلاش»، در چالوس «تِلی»، در گرگانرود «کُفُلِه‌بورْ»، در درفک «بالیکا» و در دیلمان «شات‌دانه». این گیاه تا دمای ۱۰- درجه را تحمل می کند.

ویژگی های ظاهری

ازملک

برگ : برگ ها ۸ تا ۱۰ سانتی متری اند و به رنگ سبز تیره دیده می شوند و به تعداد زیاد و متناوب روی ساقه قرار میگیرند. دمبرگ های کوتاهی دارند و دارای حالتی چرمی و قلبی شکل اند و حاشیه های آن ها خاردار و دندانه دار است. آرایش رگبرگ ها به صورت کمانی است.

ازملک

گل : گل های کوچک ازملک بسیار معطر بوده و رنگی سفید و یا زرد متمایل به سبز دارند و در یک گل آذین خوشه ای کنار هم قرار میگیرند. زمان گلدهی در مناطق مدیترانه ای در پاییز می باشد. گل ها دوپایه هستند ( هر گل ممکن است نر یا ماده باشد اما تنها یک جنس است که بر روی هر یک از این گیاهان رشد می کند پس دو گیاه نر و ماده باید کنار یکدیگر کاشته شوند اگر میخواهید تولید بذر صورت بگیرد) این گیاه خودبارور نیست.

ازملک

ساقه: ساقه های این گیاه نازک بوده و قابلیت انعطاف خوبی دارند و همچنین دارای تیغ های تیزی هستند. به صورت زیگزاگی رشد می کنند و در محل گره ها تغییر جهت می دهند. روی ساقه های این گیاه ریشه های هوایی دیده می شود.

ازملک

میوه: میوه های حبه ای و گرد که در یک خوشه در کنار هم قرار میگیرند، در پاییز میرسند.در ابتدا قرمز هستند و مدتی بعد به مشکی تغییر رنگ می دهند. اندازه ی آن ها ۸ تا ۱۰ میلی متر است و یک تا سه عدد دانه ی گرد را شامل می شوند. میوه ها ممکن است مزه ی خوب و خوشایندی برای انسان ها نداشته باشند اما یک منبع تغذیه برای بسیاری از گونه های پرندگان به شمار می آیند.

نگهداری

ازملک

نور: از لحاظ نور این گیاه بهترین عمکرد خود را زمانی دارد که در نور کامل یا سایه-آفتاب قرار بگیرد.

ازملک

آبیاری : این گیاه خاک مرطوب را ترجیح میدهد. به صورت منظم آبیاری کنید و از آبیاری بیش از اندازه پرهیز کنید.

ازملک

خاک: خاک باید به خوبی زهکشی شده باشد ولی ازملک حساسیت زیادی نسبت به خاک ندارد و در خاک معمولی باغچه هم رشد می کند.

تکثیر :

ازملک

این گیاه را میتوان از طریق بذر گسترش داد که این کار باید در بهار صورت بگیرد. روش دیگر از طریق تقسیم بوته هایی که به خوبی استقرار یافته اند صورت میگیرد و همچنین می توانید در فصل تابستان با ریشه دار کردن قلمه های شاخه های نیمه رسیده و یا از طریق خواباندن شاخه ازملک را تکثیر کنید. تقسیم بهتر است در اوایل بهار که رویش جدید گیاه شروع می شود انجام شود. شما میتوانید بخش های بزرگ که به اندازه ی کافی قوی هستند را در محل مورد نظر بکارید ولی بخش های کوچکتر که نیاز به مراقبت دارند را در یک گلدان نگهدارید و آن ها را در منطقه ای سایه_آفتاب و در یک قالب خنک نگهدارید و زمانی که به حد کافی رشد کردند آن ها را در تابستان به محل منتقل کنید.

کاربرد:

ازملک

در باغ های جنگلی با محیط آفتابی و پرچین ها می تواند استفاده شود.

مباحث اضافی :

ازملک

در منطقه دریای سیاه کشور ترکیه از برگ های این گیاه برای مصرف روزانه در غذا استفاده می شود  و به خاطر خواص دارویی در طب عامه به کار می رود. برگ های گیاه دارای مواد فنلی، فلاونوئید و آنتوسیانین است و خواص آنتی اکسیدان دارد. برگ ها و ریشه بخش های خوراکی این گیاه به حساب می آیند و می تواند به جای مارچوبه استفاده شود. از ریشه ی آن برای کاهش درد های رماتیسمی و بسیاری از بیماری ها مانند (آنفلوانزا، بی اشتهایی، نقرس، بیماری های تنفسی، بیماری های مقاربتی) استفاده می شود.محرک و مقوی است و برای برخی از بیماری های کلیه ، مناسب است.

*این گیاه خواص دارویی دارد اما توجه داشته باشید که همیشه قبل از استفاده از گیاهان دارویی از یک متخصص در این امر مشاوره بگیرید و سرخود از آن استفاده نکنید.

منبع : طراحان منظر

Save

علف شیر

علف شیر(Galega officinalis)

علف شیر (Galega officinalis)

علف شیر (Galega officinalis)

علف شیر

نام فارسی علف شیر
نام انگلیسی Galega officinalis/goats rue
نام علمی Galega officinails L.
خانواده Fabaceae

اطلاعات کلی :

علف شیر

نام فارسی اصیل: علف شیر

نام رایج فارسی : علف شیر

نوع:  چندساله علفی

خانواده:  Fabaceae پروانه آسا

ارتفاع:  ۸۰-۲۰۰ سانتی متر

گسترش:  ۲۰-۹۰ سانتی متر

رنگ گل: بنفش مایل به ارغوانی،سفید

نور:  آفتاب کامل تا سایه جزئی

نیاز آبی:  متوسط

نگهداری: کم

گل:  خوشه

برگ:  مرکب

میوه: نیام

مقاومت: زیاد

علف شیر

معرفی

نام Galega  از دو بخش  (Gala) به معنای شیر که از (EGA) آمده،تشکیل شده است.این گیاه به عنوان یک علف هرز سمج در برخی مناطق می روید.گیاه علف شیر از قدیم تا به امروز بعنوان علف شیرآور مطرح بوده و در طب سنتی استفاده می شود.میوه آن نیام است که دارای غلاف بوده و به طول ۲-۴ سانتی متر و ضخامت ۲-۳ میلی متر می باشد.درون میوه دانه هایی به رنگ قهوه ای روشن وجود دارد.

ویژگی های ظاهری

علف شیر

برگ: برگ های آن مرکب شانه ای فرد هستند و به صورت متناوب روی ساقه مستقرند.برگ ها دارای ۱۱-۱۷ برگچه نیزه ای یا بیضوی به طول ۵/۱-۴ سانتی متر هستند.

علف شیر

گل : گل آذین گل های علف شیر خوشه ای و به رنگ بنفش مایل به ارغوانی بوده و در انتهای ساقه می روید.تعدادپرچم ها ۱۰ عدد است که مادگی را احاطه می کند.

علف شیر

ساقه: ساقه گیاه گالگا مستقیم و توخالی به ارتفاع ۴۰-۱۰۰ سانتی متر است.ساقه گل دهنده بلند و پوشیده از گل می باشد و طول آن ۲-۴ سانتی متر می باشد.

نگهداری

علف شیر

نور: این گیاه برای رشد بهینه نیاز به نور کامل خورشید دارد.بنابراین باید در مکانی کاشته شود که نور خورشید را به طور کامل دریافت کند.

علف شیر

آبیاری : گیاه علف شیر به آبیاری منظم و مکرر نیاز دارد.پیشنهاد می شود خاک گیاه را با ۳-۴ لیوان آب مرطوب نگاه دارید.

علف شیر

خاک: خاک باید نرم و نفوذپذیر باشد.علف شیر به خاک های با بافت متوسط نیاز دارد.کشت این گیاه در خاک سنگین مناسب نیست و باعث کاهش عملکرد پیکر رویشی می شود.

علف شیر

کوددهی: خاک را باید با برخی کودها و یا کرم خاکی و هوموس غنی سازی کرد.عملکرد پیکر رویشی گیاه علف شیر با اضافه نمودن کودهای اکسید فسفر و اکسید پتاس به طور چشمگیر افزایش می یابد.

علف شیر

آفات و مشکلات: گیاه گالگا ممکن است توسط سوسک سیب زمینی و انواع سرخرطومی ها که از حاشیه برگ تغذیه می کنند مورد حمله قرار گیرد.

بیماری های قارچی نیز مانند سفیدک می توانند این گیاه را تحت تاثیر قرار دهند.

علف شیر

تکثیر :

تکثیر این گیاه توسط بذر امکان پذیر است.بذر های آن را مستقیما در زمین اصلی ،در پاییز و یا آخرین دوره ی سرمای بهاره در عمق ۶-۷ میلی متر بکارید.بسته به زمان کاشت جوانه زنی ۲هفته  تا ۲ ماه ممکن است طول بکشد.بذر در دمای ۵-۲۵ درجه سانتی گراد جوانه می زند.هر ۳ سال گیاه باید تقسیم شود.

علف شیر

کاربرد :

قسمت های رویشی گیاه گالگا که شامل برگ ها و سرشاخه های گلدار است دارای خواص درمانی هستند و معمولا به صورت خشک شده در طب سنتی استفاده می شوند.در واقع بخش رویشی گیاه گالگا باعث افزایش تولید شیر و کاهش قند خون می شود و در درمان دیابت استفاده می شود.

ترکیبات موجود در قسمت رویشی این گیاه شامل ساپونین،فلاونوئید،تانن،گوانیدین،گالگین و هیدروکسی گالگین می باشد.همچنین حاوی استروئید ها مانند کلسترول بتا،سیستوسترول و استیگماسترول می باشند.

منبع: طراحان منظر

Save

گل شرابی

گل شرابی(sweet shrub)

گل شرابی (sweet shrub)

گل شرابی (sweet shrub)    

 گل شرابی  

نام فارسی  گل شرابی
نام انگلیسی sweet shrub
نام علمی     Calycanthus occidentalis
خانواده Calycanthaceae

 

اطلاعات کلی:

نام فارسی: گل شرابی

نام رایج فارسی: گل شرابی

نوع:  چند ساله

خانواده:  Calycanthaceae

ارتفاع: ۱٫۲-۱٫۸ متر

رنگ گل: قرمز ـ ارغوانی

نور: آفتاب متوسط- سایه

نیاز آبی: رطوبت کم

نگهداری: گل شرابی خاکی مرطوب و غنی، نور متوسط و  سایه و آبیاری کم نیاز دارد. رشد آن در خاک خشک و نور کامل خورشید کند خواهد بود.

گل: کوچک، گوشتی و تسمه مانند

برگ: نسبتا بزرگ به رنگ سبز تیره

میوه: جامی شکل و معطر به اندازه ۵–۷ سانتی متر با دانه های متعدد

مقاومت: مقاوم به سرما

 

معرفی گل شرابی

 گل شرابی

گل شرابی، این درختچه‌ ی خزان پذیر که بومی امریکای شمالی است، همه ی قسمت هایش معطر است. این گیاه که به سرزمین جنگل های مرطوب جنوب شرقی ایالات متحده متعلق است، به عنوان گیاه زینتی در فضاهای سبز، در مناطق معتدل و معتدل سرد کاشته می شود. عطر گل ها شرابی عصر هنگام بیشتر  فضا را آکنده می کند.

 

ویژگی های ظاهری

برگ:

 گل شرابی

برگ های تخم مرغی شکل گل شرابی نسبتا بزرگ هستند و درازای آنها ۱۰ تا ۱۵ سانتی متر و پهنایشان ۵ تا ۷٫۵ سانتی متر است. برگ های پوشیده شده با کرکش می تواند نوک تیز باشند.

در طول تابستان برگ های گل شرابی براق، به رنگ سبز تیره هستند و پس از آن در پاییز به رنگ زرد طلایی می گرایند.

گل:

 گل شرابی

گل هایی به رنگ قرمز تیره که گاهی لبه های آن قهوه ای رنگ است، در کنار برگ های براق، گل شرابی را بهی اندازه چشمگیر می کند. پهنا این گل ها که ماندگاری زیادی هم دارند، به ۲٫۵ تا ۵ سانتی متر می رسد.

در فصل بهار یا تابستان گل هایی کوچک، گوشتی و تسمه مانند از راس ساقه ها نمایان می شوند.

ساقه:

 گل شرابی

همانند تمام قسمتهای دیگر گل شرابی ساقه قهوه ای آن هم معطر است و اگر بشکند عطر آن در فضا آکنده می شود. جنس آن بین علفی و چوبی است.

 

نگهداری

نور:

گل شرابی در سایه و آفتاب رشد خواهد کرد ولی برای رشد بهتر این گیاه سعی کنید در سایه جزیی باشد. بهترین مکانی که می توانید گل شرابی را بکارید تا نور ایده آل را دریافت کند زیر درختان است؛ تا از لابه لای برگ های آنها نور را دریافت کند.  

بیشترین زمانی که گل شرابی می تواند در نور مستقیم خورشید باشد، ۴ ساعت است.  نور زیاد خورشید زمانی که خاک هم مرطوب نیست، باعث می شود برگ ها به رنگ قهوه ای بگرایند. از طرفی هم سایه زیاد باعث کاهش گلدهی و کوتاه ماندن آن می شود.

 

آبیاری:

 گل شرابی

زمانی که تازه گیاهتان را کاشته اید بهتر است منظم آن را آبیاری کنید تا مستقر شود. بعد از اسقرار دیگر نیازی به آبیاری منظم و مدام نیست.

گل شرابی آبیاری کمی نیاز خواهد داشت و در طول دوره خشکسالی هفته ای یکبار برایش کافی خواهد بود. قبل از آبیاری دقت کنید که سطح رویی خاک تا عمق چند سانتیمتری خشک شده باشد.

 

خاک:

 گل شرابی

بهترین خاکی که می توانید برای گل شرابی فراهم کنید، خاکی از جنس خاک باغچه و رس و شنی است که خوب زه کشی شده باشد. بهترین PH ای که خاک آن می تواند داشته باشد ۶٫۶ تا ۷٫۵ است.

گل شرابی با این که تحمل خیسی فصلی خاک را دارد اما شوری، PH بالا و خشکی مداوم خاک را نمی تواند تحمل کند.

 

کوددهی:

 گل شرابی

کود گرانول

گل شرابی در دوره بهار گل ها و شاخ و برگ هایش را توسعه می بخشد، به همین دلیل در اواخر دوره زمستان یک دوز از هوموس یا کود کامل، یا کود گرانول -کند آزاد –  باید پای گیاه اضافه شود.

در بهار  می توانید یک کود غنی از نیتروژن و پتاسیم را انتخاب کنید و مخلوط با آب آبیاری، هر ۲۰-۲۵ روز، به گیاه بدهید.

 

آفات و مشکلات:

گل شرابی معمولا در برابر آفات و بیماری ها مقاوم است ولی گاهی شته، کنه عنکبوتی، سفیدک پودری، شپشک، پوسیدگی ریشه و ساقه و لکه برگ برایش مشکل ساز می شوند.

 گل شرابی

کنه عنکبوتی

شته:

شته به رنگ های سبز، قرمز، صورتی، زرد، قهوه ای و سیاه وجود دارد که در نوک و زیر برگ های گل شرابی تجمع کرده و با مکیدن شیره ی آن رشدش را متوقف می کند. در نتیجه، برگ های گیاه کمرنگ شده و به تدریج جمع شده و می میرند.

برای مبارزه با شته ها کافی است آب سرد به روی آن ها اسپری کنید. اگر با تهاجم تعدا زیادی از شته روبه رو شدید می توانید به راحتی آنها را با آرد غبار پاشی کنید.

همچنین می توانید با محلولی از آب و چند قطره مواد شوینده مثل مایع ظرفشویی، برگ گیاه را از شته ها پاک کنید. یا می توانید یه لیتر آب را با یک قاشق چایی خوری مایع ظرف شویی و کمی فلفل قرمز را قاطی کنید و به روی برگ اسپری کنید.

کنه تارعنکبوتی:

 از قسمت های زیرین برگ تغذیه می کند و باعث زردی و خشکی اش می شود. با فشار آب به راحتی می توانید با آن مقابله کنید.

شپشک:

از آنها مواد مومی و شاخی ترشح می شود این مواد گاهی به صورت توده ای آرد مانند (شپشک های آرد آلود) و یا به صورت سپرهایی به اشکال مختلف (شپشک واوی ، الفی و …) روی بدن آنها قرار می گیرد.

این آفت با سوراخ کردن بافت های گیاه و خارج کردن شیره گیاهی با قطعات دهانی خود، به گیاه خسارت می زند. گیاه را ضعیف می کند و سر انجام بخش هایی از گیاه از بین می رود. حشرات معمولا به قسمت زیرین و مفصل ای برگ حمله می کنند.

در چرخه زندگی این آفت، در مرحله نابالغ (پورگی) متحرک هستند که در این مرحله نسبت به سم پاشی با حشره کش ها آسیب پذیر ترند.

برای مبارزه با آنها هرس کردن شاخ و برگ ها را جدی بگیرید. اگر تعداد آنها کم بود می توانید آن را با دست بردارید.

برای مقابله شیمیایی آنها حشره کش های زیادی در فروشگاه ها در دسترس است. می توانید از حشره کش ها هر یک هفته به مدت یک ماه استفاده کنید.

سفیدک پودری:

 مهم ترین بیماری که ممکن است دچار آن شود سفیدک پودری است که علت آن رطوبت زیاد، شب های سرد و روزهای گرم و عدم تهویه و گردش خوب هواست. برای رفع آن می توانید قسمت های آسیب دیده را هرس کرده و از تراکم گیاه کم کنید. معمولا در فضا سبز خانه ها از روش های شیمیایی برای مقابله استفاده نمی شود ولی اگر لازم بود می توانید با استفاده از مشاوره های گیاه پزشکی از قارچ کش هایی مثل کلروتالونین ،wettable sulfurو thiophanate-methyl استفاده کنید.

لکه برگ:

وقتی رطوبت هوا و باران یا آبدهی زیاد شود گیاه دچار این مشکل می شود. برای حل این مشکل ابتدا محیطی را برایش فراهم کنید که رطوبت هوا و باران زیاد نباشد سپس قسمت های آسیب دیده را حذف کنید.

پوسیدگی ریشه:

زمانی که زه کشی خاک ضعیف است گیاه دچار پوسیدگی ریشه می شود. و برای جلوگیری از آن در محل هایی که گودال مانند اند آن را نکارید.

bacterial crown gall: اگر زیگیل های گوشتی در ناحیه ساقه در نزدکی زمین مشاهده کردید، گیاهتان دچار بیماری باکتریای در این ناحیه شده است. بهترین کار این است که گیاه و خاک اطرافش را حذف کنید تا به بقیه گیاهان و باغ آسیبی نرسد.

درمان پیشگیرانه تقریبا برای همه این مشکلات حشره کش های درای طیف گسترده و یک قارچ کش سیستمیک است.

 

هرس:

پاجوش های متعددی که پای گیاه مادر ایجاد می شوند و را برای جلوگیری از شلوغی حذف کنید.

در تابستان بعد از گلدهی شاخه های جانبی که جوانه زده اند را قطع کنید تا از گسترش زیاد گل شرابی جلوگیری کنید(با توجه به اینکه می تواند گیاهی تهاجمی باشد) و آن را تحت کنترل داشته باشید. نازک شدن ساقه های قدیمی نشان از آن است که در فصل رشد جدیدی که در راه است قسمت های جدید با نیروی بیشتری خواهند آمد.

 

تکثیر:

دانه گل شرابی

دانه گل شرابی

تکثیر گل شرابی به سه روش کاشت بذر، قلمه زدن و خوابانیدن صورت می گیرید.

مکان کاشت گل شرابی  – از هر روش که بخواهید آن را بکارید-  بهتر است سایه با خاکی مرطوب و غنی باشد. اگر در باغتان فضای زیادی دارید این گیاه را بکارید چراکه  گل شرابی نه تنها گسترش زیادی خواهد داشت که ممکن است ارتفاع آن به بلندا بکشد.

۱ـ کاشت بذر:

در بهار در خاک زه کشی شده، دانه را بکارید.  با توجه به اینکه گاهی دانه ها مانند والدین خود نخواهند بود، می توانید بیشتر از مورد نیاز دانه بکارید و هر کدام از دانه ها که بعد از گلدهی عطر خوبی داشت، را نگهداری کنید.

برای کاشت  گل شرابی در فضا آزاد باید بعد از آخرین سرما زدگی، تقریبا اوایل بهار، دانه ها را کاشت. سوراخ هایی با عمق نیم سانتی متر ایجاد کنید، دانه را درون آن قرارد دهید و روی آن را به اندازه نیم سانتی متر با خاک حاصلخیر بپوشانید.  فراموش نکنید خاک را قبل از کاشت شخم بزنید و با مواد آلی آن را غنی کنید. در آخر خاک را آبیاری کنید.

اگر می خواهید گل شرابی را در فضا داخلی بکارید، عمل کاشت بذر را باید قبل از آخرین سرمازدگی بکارید. بعد از آخرین سرمازدگی وقتی نشاد حدوداً دارای ۶ برگ است آن را به فضا خارج منتقل کنید.

جمع آوری دانه: در پاییز یا زمستان وفتی دانه ها به رنگ قهوه ای در آمدند دانه ها را جمع آوری کنید و سریعا آن ها را بکارید.

۲ـ خوابانیدن شاخه:

برای این کار شاخه ای از گل شرابی را در اواخر خرداد ماه تا اواسط تیر ماه بدون اینکه از گیاه مادر جدا کنید، زیر خاک باغچه خوابانیده و آن را آبیاری می کنید. کم کم از زیر شاخه در خاک، ریشه روییده می شود و این شاخه خود گیاه جداگانه ای به حساب می آید. در این زمان می توانید ارتباط دو گیاه را قطع کنید و ببینید که گیاه نوپایی را دارا هستید.

خوابانیدن شاخه چندین روش دارد؛ خوابانیدن انتهایی، ساده.

در خوابانیدن انتهایی، انتها شاخه مورد نظر را در سوراخی که در نزدیک گل شرابی ایجاد کرده ایم قرار می دهیم تا ریشه دهد. برای اینکه ساقه در خاک بماند یک فلز U  شکل را روی آن می گذاریم. از همان جایی که ریشه دوانده، ساقه ای هم ایجاد خواهد شد، گیاه نوپا را جدا کرده و از خاک بیرون آورده و در محل مورد نظر می کاریم.

 گل شرابی

خوابانیدن ساده

در خوابانیدن ساده که مانند خوابانیدن انتهایی است، فقط ۲۵ سانتی متر از سر شاخه را بیرون از خاک قرار می دهیم. آن قسمتی که در خاک است کمی زخم کنید تا ریشه دواند.  قسمت بیرونی نقش ساقه گیاه جدید را خواهد داشت.

۳-گرفتن قلمه ریشه:

گل شرابی جزو گیاهانی است پاجوش های متعددی تولید می کند. این موضوع باعث می شود تا از آن بتوان قلمه ریشه گرفت.

در تابستان از شاخه های جوان قطعاتی با طول ۱۵-۳ سانتی متر ببرید. اگر ریشه های بدست آمده طول کمی داشتند، آنها را درون جعبه  ی کاشت و در زیر بستری از ماسه یا خاک اره به صورت افقی قرار  و به گلخانه انتقال دهید.

اگر ریشه های بدست آمده، بزرگ با طول بیشتری بود، در جعبه کاشت و سپس در خزانه بگذارید. مهم است که در هر دو حالت در هوای آزاد قرارش دهید. باید توجه داشت که اگر قلمه های ریشه به صورت عمودی در بستر کاشت قرار می گیرند، آنها را به صورت سر و ته قرار دهید. (انتهای نزدیک به طوقه به طرف بالا باشد.)

عواملی که باید برای قلمه تان فراهم کنید، رطوبت و تهویه هوا، دما ۲۵ درجه و نور کامل خورشید برای فتوسنتز قلمه است تا بتواند انرژی مورد نیاز را کسب کند. نکته دیگر این است که موقع گلدهی از گیاه قلمه نگیرید.

آبدهی را تا زمانی که گیاهتان استقرار پیدا کند، ادامه دهید.

آنچه در گل شرابی تکثیر غیر جنسی را به جنسی ارجعیت می دهد این که می توان تضمین کرد گیاهی که بدست می آید دقیقا چه بویی خواهد داشت. مثلاً ‘Michael Lindsey’ گونه ای از گل شرابی است که به عطر دل انگیزش و برگ های براقش معروف است.

و در آخر هرگز گل شرابی را از گونه ای که در طبیعت است نگیرید تا تکثیر کنید چرا که می تواند خطرناک باشد.

کاربرد:

بوته گل شرابی

بوته گل شرابی

گل شرابی علاوه بر زیبایی چشمگیر عطر دل انگیزی هم دارد که باعث محبوبیت آن در فضاهای سبز شده است. عطر آن با توجه به اینکه از چه گونه ای باشد متفاوت است پس قبل از انتخاب گیاه مورد نظر بوی آن را تست کنید.

گل شرابی را در شیبهای مرطوب، کنار آبروها و میان چمنکاریهای درون پارکهای شهری و جنگلی و همچنین باغ های خانگی می کارند تا از زیبایی و بوی آن بهره مند شوند.

این گیاه همچنین به عنوان گل شاخه ای استفاده می شود تا آن را در گلدان های داخل خانه بگذارید و حتی برای مدتی کم از بو و زیبایی آن لذت ببرید.

استفاده دیگری که گل شرابی دارد، از روغن آن است. روغنی که از گل های معطر آن گرفته می شود برای درست کردن عطر های با کیفیت استفاده می شود. بوی عطر های بدست آمده، تند و شیرین است.

 

مباحث اضافی:

 گل شرابی

با اینکه در گذشته از شاخه گل شرابی به عنوان جایگزین دارچین استفاده می کردند، ولی بسیار مهم است که هیچکدام از قسمت های این گیاه – مخصوصاً دانه ی آن- را نخورید.

گل دهی گل شرابی از اواسط بهار شروع می شود و در تابستان هم ادامه دارد.

گل شرابی با انتقال مشکلی نخواهد داشت. اگر نیاز شد می توانید در پاییز و مستان عمل انتقال را انجام دهید.

منبع : طراحان منظر

Save

شیرین بیان

شیرین بیان

شیرین بیان

شیرین بیان

شیرین بیان

شیرین بیان

نام فارسی مهک
نام انگلیسی Liquorice – Licorice
نام علمی Glycyrrhiza globra
خانواده Fabaceae/باقلاییان

شیرین بیان

اطلاعات کلی
نام فارسی: شیرین بیان/مهک
نوع: چندساله دارویی
خانواده:
Fabaceae/باقلاییان
ارتفاع: ۱-۲متر
رنگ گل: بنفش، سفید، زرد
نور: متوسط
نیاز آبی: متوسط
نگهداری: متوسط
برگ: مرکب از تعدادی برگچه
میوه: نیام
مقاومت: متوسط

شیرین بیان

معرفی
گیاه بومی مناطق مدیترانه است و در ایران در اکثر نقاط کشور می روید. شیرین بیان از منظر طب قدیم ایران معتدل است. از جمله گیاهان دارویی خودرو است و کمتر مورد کشت و کار قرار میگیرد.

ویژگیهای ظاهری

شیرین بیان

برگ:
برگ ها مرکب است و از ۴-۷زوج برگ به اضافه یک برگچه انتهایی تشکیل شده است که به سبب ترشح شیره چسبنده اند.
گل:
گل های شیرین بیان به رنگ های بنفش، سفید، زرد می باشد.
ساقه:
دارای ساقه ای به طول یک متر است که در نواحی معتدل ارتفاع آن به دو متر هم میرسد.

نگهداری:

شیرین بیان
از جمله گیاهان دارویی خودرو است که کمتر مورد کشت و کار قرار میگیرد. این گیاه در اغلب نقاط ایران نیز می روید.

کاربرد:
ریشه شیرین بیان بطور خیلی عمیق در زمین فرو می رود . پوست ریشه قهوه ای سیر وسیاه است . مغز ریشه زرد رنگ بوده و طعم آن بسته بانواع مختلف تغییر می کند . مثلا شیرین بیان اسپانیا طعم ملایم درد در حالیکه شیرین بیان یونان دارای طعم تلخ است.
ترکیبات شیمیایی:
ریشه شیرین بیان دارای گلوکز ،‌ساکاروز ، آسپاراژین ، مواد آلبومیدی ،‌رزین و کمی اسانس میباشد . ماده اصلی که باعث شیرینی این گیاه است گلیسیرین خوانده می شود . در شیرین بیان ماده ای بنام لکوریتی جننی چالکون وجود دارد که خاصیت دفع اسپاسم عضلات را دراست .
خواص دارویی:

شیرین بیان
این گیاه  را بصورت قطعات کوچک به قطر ۰/۵ سانتیمتر و طول ۱/۵ سانتیمتر بفروش می رسانند .

۱)مهمترین خاصیت شرین بیان که جدیدا کشف شده است و در آلمان و اروپا و آمریکا ساتفاده می شود درمان کننده زخم معده و سرطان معده است برای این منظور شربت شیرین بیان را تهیه کرده و هر روز بمقدر یک قاشق غذا خوری قبل از غذا به مریض بدهید و اگر این عمل را تا ۴ ماه تکرار کنید شخص معالجه خواهد شد .

۲)برای تقویت عمومی بدن مفید است

۳)خوردن آن از پیری جلوگیری می کند

۴)برای نرم کردن سینه موثر است

۵)زخم ها و تاول های پوست را با چای شیرین بیان شستشو دهید تا زود خوب شود .

۶)ملین است و معمولا آنرا با گیاهان دیگر مخلوط می کنند که انقباضات را کم می کند

۷)مدر و عرق آور است

۸)برای برطرف کردن زخم و التهاب دهان ریشه شیرین بیان را بمکید .

۹)سرفه را برطرف می کند

۱۰)ورم معده را برطرف می کند

۱۱)تنگی نفس را تسکین می دهد

۱۲)برای درمان سوء هاضمه مفید است

۱۳)برای از بین بردن نفخ شکم مفید است

۱۴)چشم را تقویت کرده و رفع سردرد می کند برای این منظو از فرمول زیراستفاده کنید :

۲ گرم ریشه شیرین بیان را پودر کرده و با یک گرم شکر و یک گرم رازیانه مخلوط کنید سپس آنرا در آب خیس کرده و هر روز بخورید.

۱۵)برای درمان موخوره چای شیرین بیان را به سر بمالید .

۱۶)برای رفع بوی بد زیر بغل و پا از برگ های شیرین بیان پماد درست کرده و در این قسمت ها بگذارید .
روش استفاده:

شیرین بیان
دم کرده  : مقدر ۵۰گرم ریشه بدون پوست  را آسیاب کرده و در یک لیتر آب جوش بریزید و بگذارید مدت ۱۰ دقیقه دم بکشد .

جوشانده  : ۲۰ گرم ریشه  بدون پوست را آسیاب کرده و در ۱۰۰ گرم آب ریخته و آنقدر بجوشانید که دو سوم آن باقی بماند .

شربت  : ریشه  بدون پوست را آسیاب کرده و با آب مخلوط کرده و آنقدر بجوشانید تا غلیظ شود

تکه های  : مانند آب نبات می توانید در دهان گذاشته و بمکید .
مضرات:
استفاده زیاد از این گیاه  برای طحال مضر است و اگر می خواهید از ـآن برای برطرف کردن بیماری و برای مدت طولانی استفاده کنید بهتر است آنرا با کتیرا بخورید .
عموما به عنوان گیاه سالم و بی خطر در نظر گرفته می شود. اما هنگامی که مصرف آن زیاد و یا برای مدت طولانی باشد ممکن است علائم زیر بروز نماید:
بی حالی و رخوت
درد عضلانی
بی حسی و کرخی
آریتمی قلبی
کاهش غلظت پتاسیم خون
آسیب شبکیه چشم در اثر افزایش فشارخون
در موارد نادر ادم ریه
در افراد الکلی ممکن است عوارض شدید قلبی و حتی مرگ روی دهد.
مصرف این گیاه در افراد مبتلا به مشکلات قلبی، فشارخون، سیروز، مشکلات کلیوی و مشکلات زمان بارداری ممنوع است.

منبع: طراحان منظر

شنبلیله

شنبلیله trigonella foenum-graecum

شنبلیله  trigonella foenum-graecum 

شنبلیله  trigonella foenum-graecum 

نام فارسی شنبلیله
نام علمی trigonella foenum-graecum
خانواده fabaceae

نام فارسی:شنبلیله
نوع گیاه:علفی و یکساله
خانواده:بقولات
ارتفاع:۱۰ تا ۵۰ سانتیمتر
رنگ گل:رنگ روشن
نور:متوسط
نیاز آبی:نسبتا کم
نگهداری:متوسط

معرفی

شنبلیله

 گیاهی یکساله از خانواده بقولات است.بذرهای این گیاه یکی از عناصر اصلی خوراک مردم شبه قاره هند را تشکیل می دهد.

عمده تولید در کشورهای افغانستان،پاکستان،هند،ایران،نپال،بنگلادش،آرژانتین،مصر،فرانسه،اسپانیا،ترکیه و مراکش انجام می شود.بزرگ ترین تولیدکننده این گیاه هند است.

به عنوان یک گیاه(خشک شده یا برگ های تازه)،ادویه(بذرها) و همچنین به عنوان سبزی(برگ های تازه،جوانه ها و . . .)استفاده می شود.

ویژگیهای ظاهری

شنبلیله

برگ: برگ های آن شامل سه برگچه کوچک بیضی تا دوکی شکل است.

گل:  دارای گل های منفرد به رنگ روشن می باشد.

نگهداری

نور:دارای نیاز نوری متوسط می باشد.

آبیاری: این گیاه در سراسر جهان به عنوان یک محصول نیمه خشک و کم آب کشت می شود.

ترکیبات شیمیایی:

البته این گیاه دارای طعم و اسانس معطر می باشد . تحقیقات جدید نشان داده است که شنبلیله دارای اسید نیکوتینیک یا نیاسین که ویتامین B3 نیز نامیده می شود ،‌می باشد . این ویتامین عامل جلوگیری کنند ه از بیماری پلاگرا می باشد و همچنین اثر گشاد کننده عروق را نیز دارا است.

ترکیبات موثره این گیاه از نوع آلکالوییدی(تریگونلین) و ساپونینی می باشد.تریگونلین نرم کننده،ضدالتهاب و کاهنده قند خون است.

خواص داروئی:

fieno-greco

یکی از دانشمندان با تحقیقات زیادی که روی شنبیلیه انجام داد دریافت که شنبلیله در رفع سل استخوانی اطفال بسیار موثر است . شنبلیله در طی قرون گذشته در ایران برای بسیاری از بیماریها مصرف می شده است . برای این منظور حتی از دانه شنبلیله استفاده شده است و بیماریها سریعا بهبود پیدا می کند.

شنبلیله چون دارای مواد فسفره ،‌آهن ،‌ازته و یاستازهای مختلف می باشد تقویت کننده لوزالمعده نیز می باشد و بنابراین دستگاه هاضمه را بکار انداخته و لاغری های مفرط را از بین می برد.

این گیاه  بطور کلی شفادهنده بیماریهای روحی و جسمی است وحتی اثرات مفیدی در اشخاص مبتلا به مرض قند و سل ریوی و استخوانی درد . در قدیم شنبلیله برای مداوای بیماری قند بکار می رفته است دانه شنبلیله با این همه خواص مفید دارای بوی ناپسند است بنابراین برای استفاده از آن دانه دار شده آنرا با مواد معطر باید مخلوط نمود که بوی بد آن را تا اندازه ای برطرف کنند.
شنبلیله دارای خواص اثر تقویتی، ملین، اشتهاآور، خلط آور و ضدتب، محرک جریان شیر و کاهنده قندخون است. همچنین این گیاه حاوی مقادیر زیادی آهن، فسفر و ویتامین دی است. شنبلیله یک داروی گوارشی تلخ است و می‌توان آن را در بیماری قند و به صورت موضعی در التهابات پوستی مصرف کرد. جوشانده دانه‌های این گیاه برای نرمی پوست و همچنین رفع تحریکات جلدی به کار می‌رود. به این منظور می‌توان جوشانده آن را به شکل کمپرس به کار برد. دانه‌های شنبلیله به لحاظ دارا بودن برخی عناصر همچون آهن در درمان ضعف عمومی بدن بسیار مؤثر است. جوشانده دانه‌های این گیاه اگر به صورت غرغره مصرف شود در رفع ورم لوزه‌ها بسیار مفید و مؤثر است، همچنین از جوشانده آن برای افزایش میزان شیر در دوران شیردهی می‌توان استفاده کرد. پودر گیاه را می‌توان به صورت خمیر درآورده و روی کورک و دُملهای چرکی پوست قرار داد.

دانه‌های این گیاه  که مهم‌ترین قسمت دارویی این گیاه است با بازکردن مجاری عروق خون، از بروز سکته قلبی جلوگیری می‌کند. این گیاه سرشار از آهن است. پزشکان مصرف این گیاه را به افرادی که مبتلا به کم خونی، کمبود آهن و کمبود هموگلوبین خون اند، توصیه می‌کنند.

طرز استفاده:

شنبلیله

برای تهیه پماد ۳ تا ۴ قاشق سوپخوری دانه شنبلیله را با سرکه مخلوط کرده و برای رفع التهابهای سطحی پوست بدن مصرف کنید .برای تقویت عمومی بدن بهتر است که دانه شنبلیله و گیاه آن را قبل از غذا مصرف کرد.
بعد از شستن خشک کرده خرد کنید روزی ۳ بار به مقدار یک قاشق مربا خوری با ماست مخلوط کرده میل نمایید برای پایین آوردن قند خون بسیار مؤثر می‌باشد. شنبلیله از زمان‌های دور به عنوان بزرگ کننده سینه شناخته شده و حاوی دایوسگنین است که به استروژن مصنوعی نیز معروف است.

مضرات:
مضرات خاصی برای آن بیان نشده است.

مباحث اضافی
بوی متمایز شیرین شنبلیله به دلیل ماده شیمیایی sotolon است.

این گیاه  سبزی اصلی قورمه سبزی ، غذای مطبوع ایرانی است .

نویسنده:ثریا قمی

منبع : طراحان منظر

Save

خار شتر

خارشتر

خار شتر

خار شتر

خار شتر

خار شتر

نام فارسی: خارشتر
نام انگلیسی: Alhagi
نام علمی: Alhagi Maurorum
خانواده: Fabaceae

خارشتر

مشخصات کلی گیاه خار شتر:
نیاز نوری: آفتاب کامل
نوع گیاه: علفی چند ساله
ارتفاع:۱-۲ متر
رنگ گل: قرمز
رنگ شاخ و برگ: سبز ملایم و تیره
فصل گلدهی: بهار و تابستان
مقاومت: به شوری,خشکی,سرما

خارشتر
معرفی گیاه خار شتر:
خار شتر گیاهی با خواص دارویی قابل توجه می باشد که در طب سنتی مصرف دارد و طبیعت آن گرم و خشک است.این گیاه بومی منطقه خاورمیانه و اوراسیا(اروپا و آسیا) است,آن را از آسیا به کالیفرنیا و نیو مکزیکو معرفی کرده اند .

گیاهی چند ساله و ریزوم دار است که رشد عظیمی دارد و به سرعت بخش بزرگی از زمین یک ناحیه را می پوشاند.در محل رویش خود یک علف هرز مهلک به شمار می رود,بذر آن به راحتی در مزرعه منتشر شده و جوانه می زند.

بذرها به دلیل داشتن پوسته سخت می توانند تا مدتی طولانی در خاک زنده بمانند.همانطور که از ظاهرش پیداست,گیاهی سرسخت و مخصوص رویشگاه های خشک,مانند برخی از نواحی مختلف ایران(بوشهر,زاهدان,کرمان,اطراف یزد,سمنان,قم)می باشد.این گیاه خاردار و دارای برگ های کوچک ساده که با کرک بسیار پوشیده اند می باشد و تخم مرغی شکل هستند.

گل ها قرمزو صورتی رنگ اند.همچنین میوه هایش غلافی و دارای کرک بسیار است.ریشه اش بسیارعمیق(۱٫۲ متر وحتی تا ۵٫۵ متر)است.به طور کلی در حال رشد ارتفاعش به ۱ متر میرسد.ترنجبین که نوعی ماده قندی می باشد,از خار شتر ترشح می شود(البته این ویژگی مختص تمام گونه های رویش یافته این گیاه در تمام نقاط ایران نمی باشد بلکه تنها Alhagi Mannifera وAlhagi Maurorum تولید ترنجبین می کنند).

ساقه های خشکیده این گیاه محتوی این ماده می باشد.برای گرفتن آن,این ساقه ها را روی پارچه ای سالم وتمیز می تکانند و دانه های ریز ترنجبین را جمع آوری و در بازار عرضه می کنند.

                                                                                       خار شتر
گلدهی:
خود بارور است . در زمستان جوانه ها خفته وگلدهی در بهار و تابستان رخ می دهد.

نگهداری گیاه خارشتر:
شرایط گرم وخشک برایش بهترین شرایط و رطوبت و سایه گلدهی آن را محدود می کند.

خار شتر
آبیاری و کود دهی:
نیاز چندانی به آبیاری و کود دهی ندارد.

خار شتر
روش تکثیرگیاه خارشتر:
به وسیله بذر و ریزوم تکثیر می شود.در بهار شاخه های جدید از ریزوم ها بالا می آیند.گسترش آن در خاک خشک بیشتر از خاک مرطوب است.درجه حرارت مناسب برای جوانه زنی ۲۵-۲۷ درجه سانتی گراد است.عبور از دستگاه گوارش نشخوار کنندگان به جوانه زنی کمک می کند.

Negar_29082016_011753
قابلیت:
مقاومت بسیار بالا به سرما,طوفان,خشکی ,شوری و دارای توانایی رشد در شوره زار ها و در طیف وسیعی از خاک ها از جمله شن,ماسه,رس,گل و لای,خاک آهکی

خار شتر

کاربرد:
به عنوان دارو در طب اسلامی

خار شتر

خواص درمانی خار شتر در حالات مختلف:

جوشانده خار شتر: درمان کننده بیماری های گوارشی وضعف و تب,مناسب برای ناراحتی سینه,مقوی و مسهل می باشد. گرد کوبیده شده یا جوشانده حاصل از برگ در صورت استفاده موضعی روی زخم سبب التیام و بهبود می شود.
عرق خار شتر: تکین دهنده انواع مختلف تب,رفع سنگ کلیه و مثانه(در صورت مداومت در مصرف),مدر,معرق می باشد.
روغن خار شتر: استفاده موضعی آن سبب درمان رماتیسم می شود.
خواص ترنجبین:
مصارف آن به عنوان ملین,شیرین کردن مزه نامطبوع داروها و در طب سنتی اسلامی است.

منبع:طراحان منظر

Save