کاشت گوجه فرنگی

می خواهید گوجه فرنگی را پرورش بدهید؟!

کاشت گوجه فرنگی

کاشت گوجه فرنگی

کاشت گوجه فرنگی

لذت استفاده از گوجه فرنگی هایی که توسط خودتان پرورش داده شده باشد وصف ناپذیر است. چگونه ؟!! ما به شما به ساده ترین شکل می گوییم که چگونه برای مدت زمان طولانی از یک بذر گوجه فرنگی خوش طعم و خوش رنگ برداشت کنید.

با ما همراه باشید تا با این گیاه ویژه آشنا شوید ، سپس ما شرایط نگهداری این گیاه را بررسی خواهیم کرد و در نهایت کاشت و و برداشت مورد بررسی قرار میگیرد.

معرفی :

گوجه فرنگی با نام انگلیسی Tomato   و نام علمی Solanum lycopersicum شناخته می شود. این صیفی خوش طعم و رنگ متعلق به خانواده Solanaceae است. از نظر دوره زندگی گوجه فرنگی بسته به رقم و گونه کاشته شده گیاهی یکساله یا چند ساله است.

معمولا این گیاه به عنوان گیاهی یکساله در مناطق معتدل و سردسیر کاشته می شود. به دلیل تنوع بی نظیر اقلیم در ایران گوجه فرنگی در شهرهای متفاوت در زمان های متفاوتی کاشته می شود.

نکته قابل توجه در رابطه با این گیاه ، حساسیت آن به سرما است. در واقع هر زمان که سرما گیاه را تهدید نکند می توانید آن را بکارید. این جمله به معنای بی تفاوتی این گیاه به طول روز نیز می باشد.

ویژگی های ظاهری :

گل : گل این گیاه کامل بوده و به صورت خوشه ای است. در هر خوشه ۴ تا ۸ گل می روید.

برگ : برگ های این گیاه مرکب و متناوب هستند.

میوه: میوه در این گیاه سته است . گوجه فرنگی دارای حفره هایی است که دانه ها در آن تشکیل می شوند.

شرایط نگهداری:

نگهداری از گوجه فرنگی در وهله اول کار سهل و آسانی نیست اما ما به شما قول می دهیم با مطالعه این مقاله بتوانید به راحتی بوته گوجه فرنگی خود را از بذر پرورش دهید و از میوه های خوش طعم و سالمش استفاده کنید.

نور:

همانطور که می دانید یکی از مهم ترین موارد در چرخه رشد گیاه دریافت نور است.  گوجه فرنگی از این قاعده مستثنی نخواهد بود .

  • کاشت گوجه فرنگی نیاز به فضایی با نور کافی و کامل دارد.
  • اگر شما می خواهید بوته گوجه فرنگی را در گلدان یا باکس کاشت پرورش دهید ، باکس را در بالکن یا جایی که نور کافی دریافت کند قرار بدهید.
  • گوجه فرنگی نیاز به ۶ تا ۸ ساعت نور مستقیم دارد.
  • توجه داشته باشید که سایر گیاهان بعد از رشد بر روی بوته سایه اندازی نداشته باشند.
  • نور بیش از حد سبب گیاه سوزی می شود.
  • اگر می خواهید گوجه فرنگی را به صورت نشا به زمین منتقل کنید ، حتما مراحل سازگاری را انجام دهید.

دما:

یکی از عوامل مهمی که در رشد ، گلدهی و میوه دهی گیاهان موثر واقع می شود دما است. هر گیاهی در بازه دمایی خاصی حداکثر بازدهی و عملکرد را دارا است.

  • گوجه فرنگی گیاهی حساس به سرما است.
  • حساسیت به سرما در گوجه فرنگی باعث می شود که کاشت آن در فصول خاصی محدود شود.
  • بازه دمایی بهینه برای کاشت این گیاه ۱۹ تا ۲۹ درجه سانتی گراد است.
  • توجه داشته باشید که بهترین بازه دمایی برای جوانه زنی ۲۴ تا ۲۶ درجه سانتی گراد می باشد.
  • اگر می خواهید بذر را مستقیما در زمین بکارید ، دمای خاک شما باید بالای ۱۹ درجه سانتی گراد باشد.
  • گوجه فرنگی تا دمای ۰ درجه را می تواند تحمل کند اما کمتر از این دما از بین می رود.
  • بهترین زمان کاشت برای بذر گوجه فرنگی بعد از اخرین سرمای بهاره است.
  • در واقع اواخر فروردین زمان مناسبی برای کاشت این محصول در کرج و تهران به شمار می رود.
  • برخی از ارقام گوجه فرنگی به گرما مقاوم هستند. اما گرمای بیش از حد نیاز آبی را افزایش می دهد.

آبیاری:

با توجه به بحران های شدید آب در ایران و اهمیت آبیاری در گیاهان استفاده از روش های آبیاری نوین می تواند گزینه خوبی در سطوح گسترده باشد. اما باید توجه داشت که مزایا و معایب هر روش آبیاری باید به خوبی بررسی و شناخته شود.

  • موفقیت در کاشت گوجه فرنگی تا حد زیادی بستگی به شرایط آبیاری گیاه دارد.
  • گوجه فرنگی از جمله گیاهان با نیاز آبی بالا است.
  • زمانی که شما بذر را می کارید تا زمانی که بذرها جوانه بزند خاک نباید خشک شود.
  • شما می توانید از آبیاری قطره ای در کاشت گوجه فرنگی استفاد کنید.
  • از جمله مزایای آبیاری قطره ای عدم ایجاد تنش آبی و صرفه جویی در مصرف آب و از جمله معایب آن شور شدن خاک است. اگر از این سیستم استفاده می کنید به فکر حل مشکل آن باشید.
  • خاک گوجه فرنگی باید همواره مرطوب باشد.
  • خاک نباید غرقاب یا خیس شود.
  • آب نباید به هیچ وجه بر روی خاک باقی بماند.
  • تا جای ممکن سعی کنید آب بر روی برگ های بوته نریزد.
  • بهترین زمان برای آبیاری این گیاه صبح زود است.
  • بعد از هرس به هیچ وجه آب نباید بر روی ساقه یا برگ ها بریزد. سعی کنید آبیاری با زمان هرس متفاوت باشد.

خاک:

یکی از عوامل محدود کننده در رشد گیاهان خاک است. هر گیاهی برای رشد خود از خاک عناصر مورد نیازش را تامین میکند. به همین جهت خاک علاوه بر نقش نگهداری بوته ، نقش تغذیه را بر عهده دارد.

  • خاک شما باید دارای زهکش مناسبی باشد.
  • کاشت گوجه فرنگی در خاک حاصلخیز پاسخ بسیار خوبی می دهد.
  • میزان باردهی بوته گوجه فرنگی با میزان حاصلخیزی خاک رابطه مستقیم دارد.
  • در زمان کاشت حتما تغذیه کودی را در نظر داشته باشید.
  • اگر میخواهید در سطح عظیمی کاشت را انجام دهید حتما آنالیز خاک ، گیاه را انجام بدهید.
  • بهترین اسیدیته برای گوجه فرنگی اسیدیته ۶ تا ۷ است.
  • گوجه فرنگی از جمله گیاهانی است که خاک اسیدی را می پسندد.

کوددهی:

کاشت گوجه فرنگی

هر خاکی تا حد معینی قدرت تامین عناصر مورد نیاز گیاه را خواهد داشت. بعد از مدتی خاک از عناصر مصرفی گیاه خالی شده و اصطلاحا فقیر می شود. برای جلوگیری از این رخداد باید کوددهی یا تغذیه در نظر گرفته شود.

  • در ابتدا کاشت اگر می خواهید در زمین بوته را بکارید خاک را با هوموس اصلاح کنید.
  • از کوددامی پوسیده استفاده کنید.
  • کود مرغی دارای نیتروژن فراوانی است اما زمین را شور می کند.
  • در مقیاس بزرگ از ۲۰ تا ۳۰ تن کوددامی پوسیده استفاده کنید.
  • در مقیاس بزرگ از ۲۵۰ تا ۳۰۰ کیلوگرم ازت در هکتار ، ۱۰۰ تا ۱۵۰ کیلوگرم پتاسیم و ۱۵۰ تا ۲۰۰ کیلوگرم فسفر در هکتار استفاده کنید.
  • برای کاشت گوجه فرنگی در سطح خانگی کافیست از کود هیومیک اسید یا کود ۵-۱۰-۵ استفاده کنید.
  • همچنین برای اصلاح و بهبود خاک می توانید از کود معدنی هربان استفاده کنید.

کاشت:

برای کاشت گوجه فرنگی از بذر آن استفاده می کنند. گوجه فرنگی دارای تنوع بسیاری زیادی است . شما می توانید از فروشگاه پادینا گل بذر گوجه فرنگی مورد نظر خود را خریداری نمایید.

برای مطالعه روش کاشت بذر گوجه فرنگی می توانید بر روی کلمه کلیک کنید.

هرس و تربیت :

گوجه فرنگی در دو نوع بوته ای و درختی وجود دارد. گونه درختی ارتفاع بسیاری گرفته و نیاز به داربست دارد. در گونه بوته ای از روش خوابانیدن برای پرورش و تربیت استفاده می شود.

داربست بستن گوجه فرنگی :

  • در انواع گونه درختی رایج است.
  • در این نوع یک قیم در نظر گرفته می شود و به وسیله نخ بوته تربیت می شود.
  • این نوع رشد ارتفاعی بیشتری دارد .
  • گونه های درختی به بیماری حساسیت کمتری از خود نشان می دهند.
  • برای تربیت گوجه فرنگی و داربست بستن یک شاخه اصلی انتخاب شده و ۴ شاخه بر روی شاخه اصلی در نظر گرفته می شود. باقی شاخه ها حذف می شود.

خوابانیدن:

  • یکی از عادات رشد گوجه فرنگی تولید ریشه های نا به جا است.
  • در کاشت گوجه فرنگی بوته ای بعد از آنکه بوته به قدر کافی رشد کرد خوابانیدن را انجام می دهند.
  • روش خوابانیدن عملکرد بوته را افزایش می دهد.
  • ساقه را در گودال ها ۵ تا ۱۰ سانتی متر دفن می کنند و اجازه می دهند برگ ها بیرون بماند.
  • پس از مدتی ساقه تولید ریشه نا به جا کرده و بوته جدید از آن محل شروع به رشد می کند.

برداشت :

  • گوجه فرنگی از جمله گیاهانی است که می توان میوه آن را نارس نیز برداشت کرد.
  • این گیاه توانایی بالایی در تولید اتیلن دارد به همین جهت از جمله گیاهانی است که به صورت کال برداشته شده و در مدت زمان کوتاهی می رسد.
  • پس برداشت گوجه فرنگی را به جای خنک منتقل کنید تا خراب نشود.
  • در هنگام برداشت بوته را نکشید که زخم ایجاد نشود.
  • برای برداشت از چاقو یا کاتر باغبانی استفاده کنید.
  • زمانی که میوه رنگ خود را به صورت کامل بدست آورد زمان برداشت محصول است.

با توجه به موارد ذکر شده در مقاله بالا شما می توانید به راحتی این صیفی خوش طعم و خوش رنگ را پرورش دهید و از طعم لذت بخش آن استفاده کنید.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

سدوم غوره ای

سدوم غوره ای

سدوم غوره ای sedum rubrotinctum

سدوم غوره ای sedum rubrotinctum

سدوم غوره ای

نام فارسی سدوم غوره ای
نام  علمی sedum rubrotinctum
خانواده Crassulaceae

 

یکی از آشنا ترین نام ها در بین ساکولنت ها سدوم غوره است. این ساکولنت به دلیل شباهت ظاهری به دانه های غوره به نام خوانده می شود. در فصل تابستان به دلیل تابش نور برگ های سبز آن به رنگ قرمز تبدیل می شود.

در فصل بهار این گیاه به گل رفته و گل های زرد آن نمایان می شود. این ساکولنت زیبا برای بالکن هایی با نور مستقیم و گرم گیاهی بسیار مناسب است . سدوم غوره ای در فضای سبز نیز کاربرد دارد .

مکزیکی ها معتقد هستند این گیاه بومی این کشور است . معمولا  تا ۳۰ سانتی متر ارتفاع پیدا میکند و بیشتر تمایل به رشد عرضی دارد .

در باغچه ها یا باغ های صخره ای از این گیاه به عنوان گیاه پوششی می توان استفاده کرد. از این ساکولنت در سبد های آویز نیز می توان استفاده کرد.

این گیاه از نظر سطح نگهداری در رده آسان قرار گرفته است . هر چقدر از این گیاه نگهداری کمتری شود و نور بیشتری در اختیارش باشد بهتر خواهد بود.

این گیاه تمایل به تولید ریشه هوازی دارد . در واقع از هر قسمتی که شما فکر کنید گیاه  ریشه می دهد . اگر شما می خواهید از ریشه دهی گیاه مطمئن شوید کافیست قسمتی از گیاه را با لایه ای از خاک بپوشانید.

نور:

  • سدوم غوره ای بی شک یکی از ساکولنت هایی است که عاشق نور کامل است.
  • هر قدر این گیاه در نور بیشتری قرار بگیرد رنگ زیبا تر و دلنشین تری خواهد داشت .
  • این گیاه در کمبود نور رنگ خود را از دست می دهد.
  • اگر شدت نور بسیار پایین باشد گیاه اتیوله ( فاصله میان گره ها ها افزایش) پیدا خواهد کرد.

آبیاری :

  • از نظر آبیاری این ساکولنت همانند دیگر ساکولنت ها است .
  • آبیاری باید با فواصل کمتری در تابستان و بهار انجام شود.
  • بین دو آبیاری باید خاک خشک باشد. این گیاه نیازمند
  • خاکی با زهکش مناسب است و هیچ گاه نباید غرقاب شود.

دما :

  • سدوم غوره ای بهترین عملکرد را در اقلیم و شرایط گرم دارد .
  • به هیچ وجه این گیاه را در دمای یخ زدن قرار ندهید .
  • در زمستان حتما گیاه را به داخل خانه بیاورید وپشت پنجره غربی یا جنوبی قرار بدهید.

خاک :

  • ۳ قسمت ماسه شسته شده به علاوه ۲ قسمت خاک برگ ، ۲ قسمت پیت ماس و یک دوم پوست تخم مرغ برای این گیاه بهترین ترکیب خاک است .
  • شما می توانید از خاک آماده کاکتوس نیز استفاده کنید.
  • خاک شما حتما باید زهکش مناسبی داشته باشد.

کوددهی  :

  • در بهار و تابستان ( فصل رشد ) ماهیانه یک تا ۲ بار با کوددهای مخصوص کوددهی شود.
  • توجه داشته باشید کود مورد استفاده باید از درصد نیتروژن کمی برخوردار باشد.
  • کود مخصوص کاکتوس را از شرکتی معتبر تهیه کنید.

آفات و بیماری ها :

  • این گیاه به ندرت دچار آفت یا بیماری می شود.
  • شپشک آردآلود از جمله آفات رایج تمام گیاهان آپارتمانی است.
  • پشه قارچ در صورت آبیاری نا مناسب بروز می کند.

تکثیر :

  • سدوم غوره ای را توسط قلمه می توان تکثیر کرد .
  • همچنین این گیاه به راحتی توسط قلمه برگ تکثیر می شود.
  • برگ ها را جدا کنید  .
  • اجازه بدهید پینه ببندند .
  • سپس بر روی خاک قرار بدهید .
  • خاک را تا زمان جوانه زنی برگ ها مرطوب نگه دارید .

نکات اضافی :

  • در لمس این گیاه دقت کنید ، برگ ها برای برخی از افراد حساسیت زا هستند.
  • این گیاه از نظر خوراکی برای کودکان و حیوانات خانگی خطرناک است. برگ های این ساکولنت به راحت با لمس از گیاه جدا می شود .
  • در حمل و نقل و جا به جایی این گیاه دقت لازم را به کار ببرید.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

سدوم دم خری

سدوم دم خری

سدوم دم خری یا مورگانیانوم Sedum Morganianum

 سدوم دم خری یا مورگانیانوم  Sedum Morganianum

سدوم دم خری

نام فارسی سدوم دم خری
نام علمی Sedum Morganianum
خانواده Sedum

 

یکی از گونه های رایج ساکولنت که در ایران پرورش داده می شود سدوم دم خری یا مورگانیانوم است . این سدوم همانند سایر ساکولنت ها از ویژگی های بی نظیر و منحصر به فردی برخوردار است .

این گیاه تا ۱۲۰ سانتی متر طول پیدا میکند  . اما برای این اندازه حدود ۶ سال یا بیشتر بسته به شرایط محیطی زمان نیاز است . در زمان رشد گیاه ساقه ها ضخیم شده و در هم میپیچند که به گیاه حالت بافت زیبایی می دهد. به همین جهت گیاه بالغ وزن بسیار زیادی دارد.

به علت وزن سنگین و تراکم بالای گیاه در انتخاب گلدان باید توجه داشته باشید که گلدان انتخابی مقاوت لازم را داشته باشد. این گیاه در سبد های آویزن با گلدان های بزرگ در کنار دیوار یا باغ صخره ای بسیار زیبا می شود.

نگهداری ساکولنت دم خری به راحتی نخواهد بود. اما نگران نباشید با خواندن مقاله پیش رو شما تمام نکات مورد نیاز را فرا خواهید گرفت . در شهرهای گرم ایران که زمستان سردی وجود ندارد این گیاه در محیط بیرونی میتواند کاشته شود.

اما به علت اقلیم ایران اکثرا این گیاه را در محیط داخلی خانه نگهداری میکنند. به همین جهت این مقاله بیشتر شرایط نگهداری در خانه را مورد بررسی قرار می دهد.

گلدهی :

گلدهی سدم دم خری معمولا به ندرت اتفاق می افتد و شرایط خاصی برای گلدهی نیاز خواهد داشت.

نور :

سدوم دم خری یا مورگانیانوم سایه روشن یا نور پراکنده خورشید را ترجیح میدهد.

این گیاه در نور شدید دچار گیاه سوزی میشود.

آبیاری :

  • تمامی گیاهانی که برگ های گوشتی دارند (ساکولنت ها) نباید بیش از حد آبیاری شوند.
  • اگر شما در آبیاری این گیاهان زیاده روی کنید گیاه شما به دلیل پوسیدگی ریشه از بین می رود.
  • در بیشتر شهرهای ایران با توجه به اقلیم آبیاری ۷ تا ۱۰ روز یکبار باید انجام شود .
  •  در هر بار آبیاری گیاه باید کاملا سیراب شود. اما توجه داشته باشید این یک قانون نیست .
  • هر زمان که خاک گیاه شما کاملا خشک شد آبیاری را انجام دهید .
  • برای اینکه متوجه خشک شدن خاک شوید کافیست یک خلال دندان را تا عمق ۳ تا ۴ سانتی متری خاک فرو کنید . اگر خلال دندان رطوبت داشت آبیاری را به تاریخی دیگر موکول کنید.
  • آبیاری عمیق موجب میشود نمکی که به علت آب یا کود در خاک ذخیره شده شسته شود.
  • توجه داشته باشید آبیاری با توجه به گیاه ، اندازه گلدان و محل قرار گیری تعیین می شود. پس قانون کلی وجود ندارد.
  • بهتر است آبیاری در زمستان به ماهی یکبار با توجه به دمای محیط کاهش پیدا کند.

خاک:

  • همانند سایر ساکولنت ها خاک سدوم دم خری نیز باید زهکشی خوبی داشته باشد .
  • خاک باید به صورتی باشد که آب سریعا از سوراخ زهکش خارج شود .
  • بهتر است از خاک مخصوص کاکتوس و ساکولنت به این منظور استفاده کنید.
  • بهتر است اسیدیته خاک کمی اسیدی باشد.
  • اما اگر خودتان می خواهید خاک تهیه کنید می توانید از فرمول ماسه شسته شده + پرلیت + خاک برگ یا پیت ماس ( میتوانید از ورمی کولیت هم استفاده کنید) استفاده کنید.

دما:

  • دمای مناسب برای سدوم دم خری در تابستان ۱۸ تا ۲۲ درجه است .
  • در زمستان تا دمای ۵ درجه را تحمل میکند.

کود دهی :

  • شما می توانید برای این گیاه در ابتدای فصل رشد از کودهای کند رها استفاده کنید .
  •   کاربرد کودهای مایع رایج تر است .
  • شما می توانید از کود ها ۲۰-۲۰-۲۰ ( نشان دهنده میزان نیتروژن- فسفر- پتاسیم است).
  • برای گیاهان جوان تر بهتر است از کوددهایی استفاده کنید که میزان نیتروژن آنها کمتر است .

تعویض گلدان :

  • تعویض گلدان به خصوص در فصول گرم مورد نیاز است .
  • برای تعویض خاک سدوم دم خری مطمئن شوید که خاک قبل از تعویض کامالا خشک است. سپس گلدان را خالی کنید .
  • به گیاه ضربه ای بزنید که خاک قدیمی از ریشه پاک شود . ریشه های مرده و خشک را از گیاه جدا کنید .
  • هر برشی که میزنید به وسیله قارچ کش ضدعفونی کنید .
  • گیاه را در گلدان جدید قرار بدهید و اطرافش را با خاک پر کنید.
  • به مدت یک هفته یا بیشتر خاک گیاه را خشک نگه دارید .
  • بعد از یک هفته به آرامی شروع به آبیاری کنید تا احتمال پوسیدگی به حداقل برسد.

حشرات:

  • یکی از رایج ترین آفاتی که سدوم دم خری به آن دچار می شود شته ها هستند.
  • این گیاه به رنج زیادی از حشرات مقاوم است .
  • شما می توانید ترکیبی از یک پنجم الکل و ۴ پنجم آب درست کنید و بر روی برگ ها اسپری کنید.
  • سپس بعد از ۱۵ دقیقه با آب معمولی برگ ها را اسپری کنید که الکل پاک شود.

تکثیر:

  • همانند سایر ساکولنت ها سدم دم خری از تکثیر رحتی برخوردار است .
  • شما می توانید ساقه را از هر ارتفاعی که بخواهید برش بزنید برای قلمه اشکالی ندارد.
  • یک سوم برگ ها باقی بگذارید و سایر را بکنید .
  • ۲ هفته تا ۳ ماه زمان بسته به شرایط برای ریشه دهی نیاز است.
  • گاها نیاز است که شما قلمه ها بچرخانید زیرا ساقه تحمل وزن را نداشته و باعث افتادن قلمه ها می شود.
  • همچنین شما می توانید از طریق قلمه برگ سدوم دم خری را تکثیر کنید.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

پرورش خیار

کاشت و پرورش خیار

پرورش خیار cucumber

پرورش خیار cucumber

پرورش خیار

معرفی :

خیار با نام علمی Cucumis Sativus  و نام انگلیسی Cucumber  شناخته می شود.  به صورت کلی رشد خیار به دو دسته بوته ای و درختی تقسیم می شود. پرورش خیار در باغچه کار بسیار لذت بخشی خواهد بود. شما حتما یکبار باید پرورش خیار را امتحان کنید.

طعم خیار پرورش یافته توسط شما با خیاری که خریداری می کنید کاملا متفاوت خواهد بود. همچنین شما می توانید این گیاه را در باکس های کاشت بزرگ در تراس خود پرورش بدهید.

ویژگی های ظاهری :

  • برگ : برگ های این گیاه اندازه بزرگی دارند. هر برگ ۳ تا ۵ بریدگی داشته و انتهای آن تیز است.
  • گل : دو نوع گل در هر گیاه خیار دیده می شود. گل نر و ماده . گل نر به صورت مجمتع و گل های ماده به صورت منفرد در محور برگ ها قرار می گیرند. تعداد گل نر از ماده بسیار بیشتر است.

شرایط نگهداری و پرورش خیار :

نور:

  • خیار نیاز نوری بالایی دارد.
  • حداقل ۶ تا ۸ ساعت نور کامل برای این صیفی مورد نیاز است.
  • شما باید این گیاه را در مکانی بکارید که نور کافی دریافت کند.
  • اگر پاسیو یا تراس شما نور کافی دارد می توانید کاشت این گیاه را در ظرف کاشت امتحان کنید.

دما:

  • خیار برای رشد نیاز به خاک گرم دارد.
  • بهترین دما برای رشد این گیاه بازه دمایی ۲۱ تا ۳۵ درجه سانتی گراد است.
  • این گیاه را می توان در مناطق جنوبی در صورت عدم مشکل آب پرورش داد.
  • در واقع بذر باید در دمای ۲۱ درجه سانتی گراد در خاک کاشته شود.
  • با توجه به نوع بستر مورد استفاده ، کاشت درون زمین یا ظرف کاشت ، ۲ هفته بعد از اخرین سرمای زمستانه ، زمان کاشت بذر است.
  • برخی از گلدان ها نسبتا زودتر گرم می شوند.
  • گلدان های سیاه رنگ با پوششی بر سطح خاک گرمای خود را بیشتر حفظ میکنند.

آبیاری:

  • موفقیت در پرورش خیار بستگی به نحوه آبیاری و میزان آب دریافتی دارد.
  • خاک همواره باید مرطوب باشد ( مرطوب بودن به معنای خیس بودن نیست.)
  • شما می توانید تکه چوبی را در خاک فرو کنید اگر ذرات خاک به چوب بچسبد خاک رطوبت کافی دارد.
  • آبیاری را به آرامی انجام دهید .
  • اگر میخواهید گیاه را درون ظرف بکارید ، سوراخ های زهکش را چک کنید.
  • خاک شما باید تا حد معقولی رس داشته باشد.
  • آب نباید بر روی سطح خاک جمع شود.
  • شما می توانید از آبیاری قطره ای استفاده کنید.
  • مزیت آبیاری قطره ای خیس نشدن برگ ها و عدم گسترش بیماری است.

خاک:

  • می توانید از بستر کاشت مخصوص سبزیجات استفاده کنید.
  • خاکبرگ نیز می تواند انتخاب مناسبی باشد.
  • همچنین می توانید از ترکیب پیت ماس و خاک برگ و پرلیت استفاده کنید.
  • اگر در ابتدا به میزان کافی هوموس در خاک وجود داشته باشد نیاز به کوددهی کاهش می یابد.
  • شما می توانید قبل از کاشت به بستر کاشت خود کود کامل اضافه کنید.
  • اسیدیته خاک باید بین ۶ تا ۶٫۸ باشد.
  • خیار تحمل اسیدیته تا ۷٫۶ را نیز دارد.

کوددهی:

  • خیار نیاز به تغذیه فراوان دارد.
  • شما می توانید از کوددهای کند رها یا کودهای کامل قبل از کاشت بذر استفاده کنید.
  • همچنین استفاد از آب آکواریوم یا کمپوست های ارگانیک از جمله چای پیشنهاد می شود.
  • شما می توانید خاک را قبل از کاشت با مواد آلی غنی کنید.
  • پیش نهاد ما استفاده از کود هربان قبل از کاشت است.

مالچ:

  • یکی از ضروری ترین قسمت ها در پرورش خیار استفاده از مالچ است.
  • شما می توانید برای افزایش دمای خاک از پلاستیک سیاه بین ردیف ها استفاده کنید.
  • مالچ های ارگانیک نیز برای پرورش خیار مورد استفاده قرار می گیرد.
  • مالچ سبب می شود گیاه برداشتی تمیز تر باشد.
  • مالچ در کنترل آفات و حشرات در پرورش خیار نیز موثر است.

بستن داربست در پرورش خیار برای خیار درختی:

  • دلایل زیادی برای انجام این کار وجود دارد.
  • اولین دلیل این است که اگر شما داربست نبندید خیار بر روی زمین پراکنده می شود. موجودات دیگر از خیار تغذیه می کنند.
  • با بستن بوته خیار به داربست برداشت راحت تر می شود.
  • برگ ها بر روی داربست شانس بیشتری در مورد دریافت نور خواهند داشت.
  • بوته خیاری که به داربست بسته شده باشد نسب به باد مقاومت بیشتری خواهد داشت.
  • اگر شما می خواهید این گیاه را در گلدان پرورش بدهید ، گلدان را در مکانی امن قرار بدهید.
  • سعی کنید بوته خیار را در محل وزش شدید باد قرار ندهید.
  • بستن داربست فقط برای خیار درختی کاربرد دارد.

برداشت:

  • رشد خیار بسیار سریع است.
  • این گیاه چند روز زمان می خواهد تا میوه از اندازه کوچک به اندازه بزرگ تبدیل شود.
  • اگر خیار بیش از حد رشد کند ، طعم تلخی پیدا میکند .
  • به محض آنکه خیار به سایز برداشت رسید ، میوه را برداشت کنید.
  • با توجه به نوع خیار می توانید این میوه را زمانی که کوچک است برداشت کنید.
  • برخی از انواع خیار ، زمانی که کوچکتر باشند مزه بهتری دارند.
  • برای برداشت از چاقو یا کاتر باغبانی استفاده کنید.
  • اگر شما بخواهید این محصول را در هنگام برداشت بکشید ، بوته دچار آسیب می شود.
  • به صورت منظم برداشت را انجام دهید. برداشت بیشتر سبب تولید بیشتر می شود.
  • حتی اگر میوه ای خراب یا بسیار بزرگ باشد ، باید برداشت کنید.
  • زمانی که برگ ها خیس است برداشت انجام ندهید.

مشکلات پرورش خیار:

گیاه خیار گل میدهد اما میوه نه ؟!!

  • تلقیح به صورت درستی انجام نگرفته است .
  • ابتدا از وجود هر دو گل نر و ماده بر روی بوته مطمئن شوید.
  • اگر گل های نر بلافاصله میریزند نگران نباشید حداکثر تا ۱ هفته دیگر برجستگی میوه در گل ماده قابل مشاهده است.
  • شما می توانید با تکان دادن بوته به صورت مصنوعی تلقیح را انجام دهید.

حلزون تمام برگ ها و گل ها را می خورد؟!!

  • شما می توانید از طعمه حلزون استفاده کنید.
  • مالچ پیشنهاد مناسبی است.
  • برای خیار درختی از داربست استفاده کنید.

سوسک خیار !!

  • با یک متخصص گیاه پزشک مشورت کنید.

شته

  • آفتی طبیعی است .
  • می توانید از سم های ضعیف استفاده کنید.
  • می توانید با فشار آب شته ها را از گیاه خود دور کنید.
  • می توانید از کفشدوزک ۷ نقطه ای استفاده کنید.

سفیدک پودری :

  • با مشورت یک گیاه پزشک به محض مشاهده اولین علائم از قارچ کش استفاده کنید.

نکته: برای کنترل آفات و بیماری ها زمانی که برگ ها خیس است برداشت را انجام ندهید.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

خیار لیمویی

خیار لیمویی

خیار لیمویی  Cucumis sativus

خیار لیمویی Cucumis sativus

خیار لیمویی

معرفی :

خیار لیمویی یکی از گونه های ویژه خیار است. این میوه بی نظیر بر خلاف سایر گون ههای خیار زرد رنگ و گرد است. این میوه به اندازه یک توپ تنیس است. یک عدد از این میوه برای دو نفر کافی است.این نوع خیار از اواخر ۱۸۰۰ در آمریکا معرفی شده است. این خیار طعم و مزه لیمو ندارد ، تنها رنگ این خیار لیمویی است. طعم این خیار نسبت به سایر گونه ها کمی متفاوت است .

خیار لیمویی نسبت به سایر گونه های خیار نسبت به سرما حساسیت کمتری نشان می دهد. درنتیجه برای رشد و بلوغ نیاز به گرمای کمتری دارد.

خیار لیمویی از جمله خیارهای بوته ای است که میوه هایی به انداز ۸ تا ۱۰ سانتی متر تولید می کند. از زمان کاشت بذر تا زمان برداشت ۶۵ روز فاصله است . فاصله کاشت این گیاه ۱ تا ۱٫۵ متر است. بوته این گیاه رشد عرضی بسیار سریعی دارد.

شرایط نگهداری :

نور:

  • این گیاه نیاز به نور کامل دارد.

آبیاری :

  • خاک باید همواره رطوبت نسبی داشته باشد.
  • خاک خشک به گیاه آسیب می زند.
  • حداقل هفته ای ۲٫۵ سانتی متر آب برای این گیاه مورد نیاز است.
  • آبیاری را در دفعات متعدد انجام دهید تا همواره خاک مرطوب باشد.
  • شما می توانید از آبیاری قطره ای استفاده کنید. استفاده از آبیاری از گسترش بیماری جلوگیری می کند.

خاک :

  • خاک مرطوب را می پسندد ( خاک خیس پیشنهاد نمی شود. )
  • اگر در گلدان کاشته می شود سوراخ های زهکش مورد نیاز است.
  • اگر در باغچه کاشته می شود خاک نباید بسیار سنگین باشد.
  • خاک را با کمپوست و مواد ارگانیک غنی کنید.
  • اسیدیته مورد نیاز خیار لیمویی ۶ تا ۶٫۸ است.

مالچ:

  • شما می توانید از مالج استفاده کنید.
  • زمانی مالچ را استفاده کنید که دمای خاک بالا باشد.

نکات نگهداری ویژه :

  • این گیاه در سرمای زیر ۰ درجه آسیب جدی می بند.
  • اگر شما توسط سرمای بهاره غافلگیر شده اید می توانید گیاهچه ها را با پوشش پلاستیکی حفظ کنید
  • کمبود رطوبت سبب شکل نا مناسب و طعم بعد این میوه می شود.
  • اگر بوته شما نا گهانی پژمرده شد دچار پژمردگی باکترایی شده است که توسط سوسک خیار پخش می شود. کاری از دست شما بر نمی اید.
  • مراقب آفت هایی چون شته ، حلزون و شپشک آرد آلود باشد.

برداشت :

  • زمانی که به اندازه کافی خیار لیمویی رشد کرد برداشت کنید.
  • روزانه برداشت را می توانید داشته باشید.
  • برداشت بیشتر باعث محصول بیشتر می شود.
  • میوه هایی که سایز رد کرده اند تلخ می شوند.
  • برای برداشت از چاقو یا کاتر باغبانی استفاده کنید.

ذخیره :

  • اگر این میوه را تازه مصرف میکنید ، ۱ تا ۲ روز در دمای اتاق باقی می ماند.
  • برای نگهداری در یخچال میوه را درون یک دستمال کاغذی بگذارید و نزدیک به هم درون پلاستیک قرار دهید.
  • برای بهترین طعم ۱ تا ۳ روز بعد از برداشت مصرف کنید.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

خیار چنبر

پرورش خیار چبنر

پرورش خیار چنبر Armenian Cucumber

پرورش خیار چنبر Armenian Cucumber

خیار چنبر

معرفی :

یکی از صیفیجاتی که شاید پرورش آن خالی از لطف نباشید خیار چنبر است. این گیاه هم خانواده ملون ها و هندوانه ها است اما ظاهری شبیه به خیار دارد. از نظر خواص غذایی و دارویی این گیاه بی نظیر است. اگر شما به سلامت پوست و بدن خود اهمیت میدهید از گنجاندن این صیفی در رژیم غذایی خود صرف نظر نکنید.

خیار چنبر با نام علمی Cucumis melo var. flexuosus و نام انگلیسی Armenian cucumbers شناخته می شود. این گیاه متعلق به خانواده کدوئیان Cucurbits است .

معمولا فصل برداشت و پرورش خیار چنبر  تابستان است. این گیاه با نام هایی چون خیار ماری یا طالبی ماری شناخته می شود. شکل منحصر به فرد این میوه سبب اسامی متفاوت شده است.

طعم و مزه این میوه ملایم است و پرورش خیار چنبر انتخاب مناسبی برای فضای سبز خوراکی به شمار می رود. در هنگام برش این میوه رایحه خاصی از آن تراوش می شود.

ویژگی ظاهری :

  • گل : بوته گیاه هم گل ماده و هم نر تولید میکند. گل های ماده در انتهای خود برآمدگی دارند که از گلهای نر مجزا می شوند. گل های نر معمولا خوشه ای هستند. تعداد گل های نر از گل های ماده بیشتر است. رنگ گل نر و ماده زرد است. گل های نر بعد از ۱ یا ۲ روز میریزند. اما گل های ماده چند هفته باقی می مانند. انتهای متورم گل ماده تبدیل به میوه می شود.
  • میوه: میوه ها به دلیل گرده افشانی توسط پرنده ها یا زنبورهای عسل ایجاد می شود. اگر گرده افشانی طبیعی انجام نمی شود با تکان دادن بوته سبب گرده افشانی شوید.

شرایط پرورش خیار چنبر :

نور:

  • این میوه مکانی آفتابی و گرم را می پسندد.
  • نسبت به سایه حساس است ، فاصله میان گره ها بیش از حد می شود و میوه ها بد شکل می شوند.
  • گاها در سایه گیاه میوه نمی دهد.

آبیاری:

  • اولین و مهم ترین نیاز این گیاه آبیاری است.
  • آبیاری منظم و کافی کلید موفقیت در رشد خیار چنبر می باشد.
  • تنش آبیاری و خشکی خاک سبب تلخ شدن میوه می شود.
  • خیار چنبر نسبتا به استرس گرمایی مقاوم است و طعم میوه اگر استرس آبی مطرح نباشد تغییر نخواهد کرد.

خاک:

  • می توانید از بستر کاشت مخصوص سبزیجات استفاده کنید.
  • خاکبرگ نیز می تواند انتخاب مناسبی باشد.
  • همچنین می توانید از ترکیب پیت ماس و خاک برگ و پرلیت استفاده کنید.
  • اگر در ابتدا به میزان کافی هوموس در خاک وجود داشته باشد نیاز به کوددهی کاهش می یابد.
  • شما می توانید قبل از کاشت به بستر کاشت خود کود کامل اضافه کنید.
  • اسیدیته خاک باید بین ۶ تا ۶٫۸ باشد.
  • خیار تحمل اسیدیته تا ۷٫۶ را نیز دارد.

کوددهی:

  • خیار نیاز به تغذیه فراوان دارد.
  • شما می توانید از کوددهای کند رها یا کودهای کامل قبل از کاشت بذر استفاده کنید.
  • همچنین استفاد از آب آکواریوم یا کمپوست های ارگانیک از جمله چای پیشنهاد می شود.
  • شما می توانید خاک را قبل از کاشت با مواد آلی غنی کنید.
  • پیش نهاد ما استفاده از کود هربان قبل از کاشت است.

مالچ:

  • یکی از ضروری ترین قسمت ها در پرورش خیار استفاده از مالچ است.
  • شما می توانید برای افزایش دمای خاک از پلاستیک سیاه بین ردیف ها استفاده کنید.
  • مالچ های ارگانیک نیز برای این گیاه مورد استفاده قرار می گیرد.
  • مالچ سبب می شود گیاه برداشتی تمیز تر باشد.
  • مالچ در کنترل آفات و حشرات نیز موثر است.

برداشت:

  • خیار چنبر حدود ۱ متر رشد می کند. ، اما سایز میوه بستگی به واریته بذر مورد استفاده دارد.
  • برای افزایش راندمان زمین ، زمانی که خیار شما ۳۶ تا ۵۰ سانتی متر شد برداشت را انجام دهید.
  • برداشت منظم استرس گیاه را کم می کند و باعث تولید میوه بیشتر می شود.
  • رشد خیار چنبر بسیار سریع است.
  • بهترین طعم خیار چنبر زمانی است که برداشت اول صبح زود قبل از طلوع آفتاب انجام شود.
  • به آرامی میوه را جدا کنید که به بوته استرس وارد نشود . سعی کنید از کاتر یا قیچی باغبانی استفاده کنید.
  • میوه را نکشید.
  • اجازه ندهید هیچ کدام از میوه ها بیش از حد رشد کنند. نتیجه رشد بیش از حد تلف شدن انرژی گیاه برای تولید بذر می شود. در نتیجه بوته شما از بین می رود.
  • تا زمانی که هوا گرم است بوته خیار چنبر میوه تولید میکند.

مشکلات پرورش خیار چنبر :

پژمردگی باکتریایی :

  • این پژمردگی توسط سوسک خیار منقل می شود.
  • برای جلوگیری از پژمردگی از توری های محافظت کننده کاشت برای گیاهچه استفاده کنید.

حشره سن کدو :

  • این حشره علاقه زیادی به تغذیه از میوه و برگ های خیار چنبر دارد.

حلزون و لیسه:

  • این دو موجود زنده از برگ های خیار چنبر تغذیه می کنند.
  • می توانید از مالچ برای کنترل این دو استفاده کنید.
  • طعمه حلزون می تواند انتخاب مناسبی باشد.

شته:

  • شته ها به گل ها و برگ های این گیاه حمله می کنند.
  • شما می توانید با اسپری پر فشار شته ها را از رو گیاه از بین ببرید.
  • اسپری آب را صبح خیلی زود انجام دهید .

سفیدک پودری :

  • اگر تراکم کاشت این گیاه بیش از حد باشد احتمال بروز این بیماری پیشتر خواهد بود.
  • علف های هرز را از زمین خود پاک کنید تا رطوبت در محل افزایش پیدا نکند.
  • سعی کنید آب بر روی برگ ها نریزد.
  • از آبیاری قطره ای استفاده کنید. در غیر این صورت آبیاری را اول صبح انجام دهید.

نکته: برای آنکه بیماری های این گیاه بروز نکند ، هر ساله در نقطه ای که یکی از اعضای این خانواده را کاشته اید محصولی از خانواده دیگر بکارید . در واقع تناوب کاشت را رعایت کنید.

نکته: برای افزایش تلقیح می توانید از گیاهانی که جاذب پروانه ها و زنبور هستند استفاده کنید. بدین منظور می توانید از جعفری ، اسطوخودوس ، ریحان ، انگشتانه و رز استفاده کنید.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

شوید

سبزی شوید

 شوید Dill 

 شوید Dill 

شوید

معرفی :

  • شوید با نام انگلیسی Dill  و نام علمی Anethum graveolens  متعلق به خانواده Apiaceae  است.
  •  گیاهی یکساله با ارتفاعی در حدود ۹۰ تا ۱۲۰ سانتی متر و گسترشی در خدود ۶۰ تا ۹۰ سانتی متر است.
  • شرایط کلی برای نگهداری این گیاه آفتاب کامل ، آبیاری متوسط و نگهداری کم است. گل های این گیاه معطر و به رنگ زرد بوده و از نظر فضای سبز می تواند حائز اهمیت باشد.
  • بهترین عملکرد این گیاه در خاک غنی با زهکش مطلوب و در مکانی پر نور است. این گیاه باید در مقابل بادهای شدید محافظت شود. بدین منظور می توانید گیاه را به صورت متراکم کشت کنید.

گونه های مهم :

شوید پا کوتاه :

  • این گونه از  بیش از آنکه از نظر ارتفاعی رشد داشته باشد از نظر عرضی گسترش پیدا میکند.
  •  مقاوت این گونه نسبت به شوید پا بلند به هوای گرم کمتر است و سریعا به گل می رود. در نتیجه بهتر است از این گونه در شهر هایی با تابستان خنک استفاده شود.

شوید پا بلند:

  • این گونه  ارتفاع بیشتری نسبت به گسترش عرضی پیدا میکند.
  • به اقلیم گرم مقام تر است و در مقابل گرما دیرتر به گل می رود.
  •  از این گونه به عنوان گونه ای مطلوب تر در مناطقی با تابستان گرم یاد کرد.

شرایط نگهداری شوید:

اقلیم:

این گیاه بهترین رشد خود را در مناطقی با تابستان خنک خواهد داشت.

آبیاری و رطوبت:

  •  گیاهی رطوبت دوست است.
  • نباید خاک این گیاه خشک شود.
  • اگر خاک خشک شود در گیاه علائم سوختگی ظاهر خواهد شد.
  •   گیاهی مقاوم به کم آبی است.
  • به ایجاد یک دوره تنش خشکی می توانید باعث افزایش طعم و عطر این گیاه شوید.
  • توجه داشته باشید که در اقلیم گرمسیری شما باید خاک را به صورت منظم آبیاری کنید.
  • آبیاری بیش از حد باعث گسترش بیماری های قارچی و از بین رفتن گیاه شما خواهد شد

مکان قرار گیری :

  • این گیاه برای رشد سالم و بوته ای نیازمند آب و هوای معتدل است.
  • آفتاب کامل را ترجیح میدهد. شرایط اقلیمی شرجی و بسیار گرم را نمی پسندد.
  • این گیاه را هم می توانید در باکس های کشت و هم در باغچه بکارید.
  • اگر میخواهید بذر این گیاه را در گلدان یا ظرف کاشت پرورش دهید بهتر است که ظرف مورد نظر خود را در بالکن، تراس یا پاسیو قرار دهید و مطمئن شوید که گیاه نور کافی را دریافت می کند.
  • شوید نسبت به باد حساس است. پس ظرف کاشت خود را در مکانی قرار دهید که گیاه در معرض باد قرار نگرفته باشد.
  • اگر احساس میکنید دما در ظهر بیش از حد مطلوب می شود می توانید با ایجاد سایه دما را کاهش دهید.

خاک:

  • یکی از گیاهان مقاوم به خاک فقیر است.
  • اما غنی سازی خاک به وسیله کمپوست ها و … می تواند طعم و عطر این گیاه را افزایش دهید.
  • برای این گیاه می توانید از بسترهای اماده کاشت سبزیجات استفاده کنید.
  • اگر میخواهید خودتان بستر کاشت برای شوید تهیه کنید بهتر است به نسبت ۵۰ درصد خاک برگ و ۵۰ درصد کمپوست یا ورمی خاک را مخلوط کنید.

کوددهی:

  • به صورت کلی شوید نیازمند کوددهی نخواهد بود .
  • اما برای آنکه گیاه شما قوی تر شود می توانید گیاه را به صورت ملایم با کود ۵-۱۰-۵ تغذیه کنید.
  • اگر شما شوید را در گلدان پرورش می دهید بهتر است تغذیه ماهانه را با کوددهای متوسط انجام دهید.

مالچ:

  • شما می توانید سطح خاک را به اندازه ۵ سانتی متر با مالچ های زمانی که ارتفاع گیاه بیش از ۱۲ سانتی متر شد بپوشانید.
  • مالچ امکان رشد بهتر گیاه، کاهش علف های هرز و حفظ رطوبت خاک را می دهد.

کاربرد در فضای سبز

  •  یکی از گیاهانی است که به دلیل گل های زرد زیبا و عطر دلنشنین در فضای سبز به کار برده می شود.
  • این گیاه در حدود ۹۰ تا ۱۲۰ سانتی متر ارتفاع به خود می گیرد. از این گیاه می توان به عنوان جدا کننده ظریف در فضای سبز استفاده کرد.
  • تنها نکته ای که در فضای سبز در مورد این گیاه حائز اهمیت است، حساسیت این گیاه به بادهای شدید می باشد.

برداشت شوید:

  • به محض اینکه برگ ۴ یا ۵ مشاهده شد، گیاه شوید شما قابلیت برداشت را دارد.
  • شما می توانید برگ ها را برداشت کنید یا اینکه از ساقه قطع کنید.
  • بعد از آنکه گیاه  شما به بذر رفت ، می توانید گیاه متمایل به قهوه ای را درون کیسه ای کاغذی قرار دهید و بعد ۲ تا ۳ هفته بذر شوید را برداشت کنید.

مرحله ۱:

  • بهترین زمان برای برداشت شوید، وقتی است که گیاه شما ۴ تا ۵ برگ داشته باشد.
  • برخی از افراد اعتقد دارند که بهترین طعم زمانیست که گیاه شما به گلدهی رفته باشد.
  • اما نظریه ای دیگه وجود دارد که برگ های جوان بهترین طعم و عطر را دارند.
  • برای آنکه متوجه شوید کدام ایده درست است می توانید امتحان کنید.

مرحله دوم:

  • قبل از برداشت به شوید خود آب دهید.
  • روز قبل از برداشت آبیاری را داشته باشید.
  • این آبیاری باید از روی برگ ها باشد که برگ ها شاداب تر باشند.

مرحله سوم:

  • بهترین زمان برای برداشت شوید صبح است.
  • شما می توانید برگ ها را به وسیله یک چاقو تیز یا دست جدا کنید.
  • تمامی برگ های موجود روی گیاه را قطع نکنید تا گیاه بتواند به رشد خود ادامه دهد.
  • اگر شما این قانون را رعایت کنید تا زمانی که گیاه شوید به بذر برود می توانید از سبزی تازه بهره مند شوید.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع: پادینا گل

سبزی گشنیز

سبزی گشنیز

سبزی گشنیز Cilantro

سبزی گشنیز Cilantro

سبزی گشنیز

معرفی سبزی گشنیز:

گشنیز با نام انگلیسی Cilntro  شناخته می شود. این گیاه متعلق به خانواده  Apiaceae   است. گشنیز گیاهی یکساله با ارتفاع ۴۵ تا ۶۰ سانتی متر می باشد. گل های این گیاه به رنگ سفید ، صورتی و بنفش می باشند.به صورت کلی این گیاه نیازمند آفتاب کامل تا نیمه سایه ، نیاز آبیاری متوسط و نگهداری کم است. گل گشنیز از نظر کاربرد در فضای سبز حائز اهمیت است.

بذرگشنیز و ساقه گشنیز :

بذر و ساقه گشنیز هر دو مصرف خوراکی دارند. در واقع Cilantro مربوط به قسمت های رویشی گیاه از جمله ساقه و برگ و Coriander  مربوط به بذر های این گیاه است.

شرایط نگهداری گشنیز:

نور:

  • بازه نوری مناسب برای این گیاه نور کامل تا سایه نسبی است.
  • سایه بعداظهر می تواند در مناطقی که تابستان گرمی دارند از سوختگی برگ ها جلوگیری کند.

آبیاری:

  • بذر گشنیز  را به صورت مرتب آبیاری کنید. برای رشد بهینه بذرها حدود ۳ سانتی متر آب در هفته مورد نیاز است .
  • بعد از آنکه گیاهچه شروع به رشد خود کرد می توانید آبیاری را کم کنید.
  • تنها کافیست که خاک مرطوب باشد نیازی به آبیاری بیش از حد نخواهد بود.

کوددهی:

  • در فصل رشد ۱ تا ۲ بار از کوددهای نیتروژن برای کوددهی استفاده کنید.
  • طریقه مصرف کود خریداری شده پشت بسته بندی ذکر شده است.
  • توجه داشته باشید بیش از حد کوددهی را انجام ندهید.

خاک :

  • خاک گشنیز باید نسبتا غنی و دارای زهکش مناسب باشد.

مالچ:

  • برای جلوگیری از رشد علف های هرز می توانید از مالچ استفاده کنید.
  • استفاده از مالچ می تواند علاوه بر جلوگیری از رشد علف هرز از سوختن ریشه گیاهچه جلوگیری کند.

اقلیم:

  • بهترین اقلیم برای رشد این گیاه مناطقی با تابستان خشک و سرد می باشد.
  • این گیاه رطوبت و بارش بیش از حد را دوست ندارد.

روش های تکثیر گشنیز:

کاشت بذر گشنیز

برداشت گیاه گشنیز :

  • گشنیز را زمانی که در ارتفاع کوتاهی است برداشت کنید.
  • اگر ساقه گیاه بیش از حد رشد کرده بود، گیاه را به حال خود رها کنید تا به بذر دهی برسد.
  • اگر برگ ها به اندازه کافی رسیده بودند میتواند به صورت مجزا برگ را از ساقه قطع کنید.
  • اما اگر برگها کوچک بودهند می تواند از ۲ سانتی متری ساقه قطع کنید.
  • شما می توانید کل بوته را برداشت کنید. این کار به منظور حذف گیاه از باغچه و عدم ادامه برداشت های آینده خواهد بود.

برداشت بذر گشنیز:

  • زمانی که رنگ بوته مایل به قهوه ای شد می توانید گیاه را به صورت کامل حذف کنید و درون یک پاکت کاغذی قرار بدهید.
  • تا زمانی که گیاه کاملا خشک شود گیاه را درون کیف کاغذی نگه دارید.
  • بعد از آنکه گیاه کاملا خشک شد می تواند بذرها را درون کیسه ای بسته نگه دارید.

مشکلات گشنیز :

مشکل و بیماری خاصی برای این گیاه ذکر نشده است. اما مسائلی که در ادامه مطرح می شود را می توان به عنوان  محتمل ترین مشکلات یاد کرد.

مرگ گیاهچه

  • مرگ گیاهچه بیماری است که در آن به بذر یا ریشه آن در گیاه جوان حمله می شود .
  • علت این بیماری رطوبت بیش از حد و هوای سرد است.
  • در این بیماری گیاهچه سالم است اما ناگهان بر روی خاک پژمرده شده و از بین می رود.
  • این اتفاق به دلیل قارچ های متفاوتی می افتد.
  • پیشگیری: بیش از حد آب ندهید. سعی کنید از خاک های استریلیزه استفاده کنید.

پوسیدگی ریشه

  • این اتفاق به دلیل زهکش نامناسب و آبیاری بیش از حد می افتد.
  • این بیماری از جمله بیماری های قارچی است.
  • این بیماری میتواند باعث مرگ گیاه شما شود.
  • علائم بیماری از بی رنگ شدن گیاه شروع شده و به مرگ گیاه ختم می شود.
  • در این بیماری ریشه ها تیره و لزج می شوند.

آفات گشنیز:

ملخ

کرم حلقه ای کلم

زنجره

شته

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

پیازچه

پیازچه

پیازچه Scallion

پیازچه Scallion

پیازچه

معرفی :

پیازچه با نام انگلیسی Scallion    و نام علمی Allium fistulosum   شناخته می شود. این گیاه متعلق به خانواده پیاز ها است. این سبزی به گروه های متفاوتی تقسیم می شوند. هر گروه از این سبزی ویژگی های ظاهری و خواص خاص خود را دارند.

این گیاه بر خلاف سایر اعضای خانواده پیازها ، از طریق پیاز تکثیر نمی شوند. رایج ترین روش تکثیر این گیاه از طریق بذر است.

برگ : برگ ها در این گیاه شمشیری شکل و تو خالی است که حول یک  پیاز کوچک رشد کرده اند.

گل : گل ها بر روی ساقه ای تکی از پیاز رشد می کند. معمولا در این سبزی گل های تکی یا چند تایی دیده می شود.

انواع :

پیازچه قرمز:

  • این نوع از دارای برگ های سبز بلند ، تو خالی و خوراکی است.
  • این گیاه ارتفاعی بین ۳۶ تا ۴۵ سانتی متر پیدا میکند.
  • رنگ این نوع بر اساس اسمی که دارد قرمز تیره یا بنفش است. علاوه بر این  دارای ریشه های کوتاهی است.
  • این گونه از پیازچه دارای طعمی خاص بوده و نسبت به سایر گونه ها شیرین تر است.
  • این گونه در اوایل بهار و اواخر تابستان قابلیت برداشت دارد.

پیازچه سفید:

  • این نوع به عنوان پیازچه بهاره نیز شناخته می شود.
  • طعم این نوع نسبت به پیاز ملایم تر است.
  • این سبزی به عنوان طعم دهنده بسیاری از غذاها استفاده می شود.
  • این نوع ساقه ای سفید دارد که منتهی به اندامی شبیه به پیاز می شود.
  • که البته اندام پیازی شکل کاملا واضح نیست و بیشتر شبیه به ساقه ای سفید است.
  • برگ ها تو خالی و سبز هستند.

پیازچه محلی یا کالیش :

  • کالیش یا پیازچه محلی نوعی از پیازچه ها به شمار می رود که نسبت به سایر پیازچه ها اندام پیازی شکل این گیاه کمتر گسترش پیدا کرده است.
  • این نوع پیازچه بیشتر در نواحی سردسیر ایران همچون تبریز یافت می شود.

شرایط نگهداری:

نور:

  • پیازچه ها از جمله گیاهانی هستند که تا حدی می توانند سایه را تحمل کنند.
  • بهترین عملکرد این گیاهان در آفتاب کامل مشاهده می شود.
  • به همین جهت اگر میخواهید سبزی را در خانه پرورش دهید.
  • بذر پیازچه می تواند انتخاب خوبی باشد.
  • به منظور پرورش بذر پیازچه در خانه بهتر است مکانی نسبتا دارای نور خوب با حداقل ۶ ساعت نور انتخاب کنید.
  • همچنین می توانید ظرف کاشت خود را در تراس ، بالکن یا پاسیو قرار بدهید.

آبیاری:

  • بر اساس ساختار گیاهی این نوع از سبزیجات آبیاری منظم مورد نیاز است.
  • مهم تر از میزان و مدت آبیاری رعایت زهکش برای گیاه است.
  • بعد از آنکه از زهکش ظرف کاشت خود مطمئن شدید، می توانید آبیاری را به صورت منظم انجام دهید.
  • خاک در این نوع سبزی نباید کاملا خشک شود.
  • آبیاری بیش از حد و زهکش نا مناسب سبب گسترش بیماری های قارچی و از بین رفتن گیاه شما می شود.

خاک :

  • این گیاه نیازمند خاکی غنی همراه با زهکشی مناسب است.
  • ترکیب خاک مناسب برای این گیاه ۲ قسمت خاک برگ و یک قسمت پیت ماس و کمی پرلیت است.
  • زهکشی مناسب در گلدان با اضافه کردن مقدار لیکا درشت یا سنگ به ته گلدان می تواند فراهم شود.
  • در باغچه با اضافه کردن کود دامی پوسیده و کمی ماسه بادی می توانید زهکشی مناسبی فراهم سازید.

کوددهی:

  • این گیاه برای رشد مناسب نیازمند تغذیه است.
  • همراه با آبیاری از کودهای مایع که در میزان نیتروژن از درصد بالایی برخوردار هستند، استفاده کنید.
  • همچنین میتوانید از آب اکواریوم برای آبیاری این این سبزی استفاده کنید.

مالچ:

  • برای جلوگیری از رشد علف های هرز می توانید از مالچ استفاده کنید.
  • استفاده از مالچ می تواند علاوه بر جلوگیری از رشد علف هرز از سوختن ریشه گیاهچه جلوگیری کند.

بیماری و مشکلات:

  • معمولا این گیاه از نظر بیماری و آفات مشکل خاصی ندارد.
  • اما اگر شما مشکل خاصی مشاهده کردید در کاشت بعدی مکانی دیگر برای کاشت انتخاب کنید.

برداشت:

  • برداشت از زمانی که گیاه شما به طول حداقل ۱۵ سانتی متر برسد شروع می شود.
  • گیاه جوان تر تردتر و دارای طعمی ملایم تر خواهد بود.
  •   برداشت با در آوردن بوته به صورت کامل ازدرون خاک صورت می گیرد.
  • به همین جهت اگر شما می خواهید در طول فصل پیازچه داشته باشید.
  • باید هر ۳ هفته یکبار بذرپیازچه جدید آماده نشا کاری باشد.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

 

سبزی مرزه

سبزی مرزه

سبزی مرزه savory

سبزی مرزه savory

سبزی مرزه

معرفی سبزی مرزه:

سبزی مرزه از جمله سبزیجات محبوب و پرطرفدار در ایران می باشد. این گیاه با نام علمی Satureja spp و نام انگلیسی savory شناخته می شود. در این مقاله به معرفی گونه ها ، نحوه نگهداری و مشکلات این گیاه پرداخته ایم.

گونه های سبزی مرزه :

سبزیمرزه زمستانه:

  • مرزه زمستانه، یا مرزه برگ پهن با نام انگلیسی Winter savory  و نام علمی Satureja montana ‌شناخته می شود.
  • مرزه زمستانه گیاهی نسبتا همیشه سبز و چند ساله به شمار می رود.
  • ارتفاع این گیاه در حدود ۴۵ سانتی متر می شود.
  • برگ های مرزه زمستانه سوزنی شکل و سبز تیره به طول ۳ سانتی متر می باشد.
  • ساقه های این گیاه بعد از یک سال حالت چوبی به خود می گیرند.  گل های مرزه زمستانه سفید یا بنفش است.
  • طعم و مزه این نوع مرزه بر خلاف مرزه تابستانه کمی تند و قوی است.

سبزی مرزه تابستانه:

  • مرزه تابستانه یا مرزه برگ ریز با نام انگلیسی Summer savory   و نام علمی Satureja hortensis  شناخته می شود.
  • مرزه تابستان گیاهای یکساله و پر رشد است.
  • این گیاه ارتفاعی در حدود ۵۵ سانتی متر پیدا میکند. این گیاه بیش تر از آنکه حالت بوته ای پیدا کند رشد ارتفاعی دارد.
  • برگ های این گونه از مرزه در حدود ۳ سانتی متر طول داشته و سوزنی شکل هستند.
  • رنگ گل این گیاه بنفش کمرنگ و متمایل به صورتی است.
  • طعم و مزه مرزه تابستانه شیرین است.

نگهداری سبزی مرزه:

نور:

  • سبزی مرزه نیازمند نور کامل است.
  • در نتیجه اگر شما قصد کاشت این سبزی در داخل خانه را دارید باید ظرف کاشت خود را در پاسیو ، تراس یا بالکن قرار دهید.
  • اگر خانه شما نور گیر خوبی دارد، می توانید مرزه را در محیط داخلی خانه نیز پرورش دهید.

خاک:

  • سبزی مرزه تابستانه نیازمند خاکی غنی از مواد ارگانیک است.
  • همچنین این گونه از مرزه خاک با زهکشی خوب را می پسندد.
  • در نتیجه شما در زمان کاشت باید اصول زهکشی را به خوبی رعایت کنید.
  • اسیدیته مورد پسند مرزه ۶٫۷ تا ۷٫۳ است.
  • سبزی مرزه زمستانه خاکی نسبتا سبک و ماسه ای را ترجیج می دهد.
  • در نتیجه اهمیت زهکش در کاشت مرزه زمستانه چشمگیر تر است.
  • این گونه از سبزی مرزه نیز اسیدیته ۶٫۷ تا ۷٫۳ را می پسندد.

آب :

  • بذر سبزی مرزه از زمانی که کاشته می شود تا زمانی که به گیاه بالغ تبدیل می شود از نیاز آبی بالایی برخوردار است.
  • اما توجه داشته باشید که علاوه بر آبیاری مناسب، زهکش مطلوب مهم است.
  • اگر شما زهکش مطلوبی نداشته باشید و خاک شما سنگین باشد .
  • آب در منطقه ریشه باقی می ماند و گیاه شما از بین خواهد رفت.
  • زمانی که سطح خاک نسبتا رطوبت خود را از دست داد آبیاری را انجام دهید. به صورتی آبیاری کنید که اگر بذر مرزه در گلدان یا ظرف کشت کاشته شده باشد . از سوراخ های زهکش آب خارج شود.

کوددهی:

  • این گیاه از جمله گیاهانی است که نیاز به تغذیه کمی دارد.
  • در واقع اگر در زمان کاشت شما خاکی مناسب برای پرورش گیاه خود فراهم کنید. اصلا نیاز به کوددهی نخواهید داشت.
  • استفاده بیش از حد از کود سبب از دست رفتن طعم و مزه سبزی شما خواهد شد.
  • اگر خاک شما فقیر است می توانید از کود نیتروژن به صورت محدود استفاده کنید.

نکته: اگر میخواهید از کود دامی برای اصلاح خاک استفاده کنید. کود دامی پوسیده تهیه کنید.

کاشت ترکیبی سبزی مرزه :

گیاه مرزه در کاشت ترکیبی با لوبیا ، گوجه فرنگی پاسخ خوبی می دهد.

رشد سبزی مرزه درون ظرف کاشت:

هر دو نوع سبزی مرزه را می توان درون ظرف کاشت. مرزه زمستانه به عنوان گیاهی یکساله پرورش داده می شود. برای پرورش این گیاه باید از ظرف کاشتی با عمق و طول حداقل ۱۸ سانتی متر استفاده کنید. شما بعد از آنکه خطر سرمای زمستانه رد شد می  توانید ظرف کاشت خود را به پاسیو یا بالکن انتقال دهید.

آفات و بیماری:

این گیاه از نظر مقاومت ، نسبتا گیاهی مقاوم به شما می رود. آفتی خاصی برای این نوع سبزی ذکر نشده است. همچنین این گیاه نسبت به بیماری خاصی حساسیت ندارد.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

سنگ رنگی

سنگ رنگی و کاربرد آن در تراریوم و دیش گاردن و…

سنگ رنگی

سنگ رنگی

سنگ رنگیبرای خرید سنگ و شن رنگی کلیک کنید

 

بی شک حداقل برای یکبار هم که شده تراریوم ها ، دیش گاردن ها یا گلدان های تزئین شده با سنگ رنگی را مشاهده کرده اید. شاید در نگاه اول تنها به این فکر کرده باشید که این اکسسوری به عنوان تزئین کننده به کار برده شده است.

ما به شما می گوییم که سنگ های رنگی تنها یک تزئین کننده نیستند. چرا ؟!! با ما همراه باشید تا مزایای به کار بردن از سنگ رنگی یا به صورت کلی تر سنگ را برایتان توضیح دهیم .

آیا از از رنگ بی روح خاک خسته شده اید؟؟!!

  • پیشنهاد ما به شما استفاده از سنگ های رنگی یا سنگ هایی با رنگ طبیعی است.
  • به صورت کلی شما می توانید از دو دسته سنگ استفاده کنید. سنگ با رنگ طبیعی همانند قلوه سنگ های رودخانه و سنگ با رنگ فانتزی
  • توجه داشته باشید که سنگ خریداری شده حتما با رنگ مخصوص رنگ شده باشد.
  • رنگ های گرم سنگ رنگی به خانه شما روح خواهند بخشید.
  • برای هارمونی دکورتان با گلدان می توانید از سنگ هایی با رنگ سرد استفاده کنید.
  • سنگ با رنگ طبیعی می توانید به فضای شما حس و حال زیبایی ببخشد.
  • از نظر زیبایی شناسی ، سنگ های رنگی تضاد یا هارمونی زیبایی با گلدان های پلاستیکی ، سفالی و چوبی ایجاد می کنند.

قصد فضاسازی و ایجاد باغچه ای مینیاتوری در خانه را دارید ؟!!

  • پیشنهاد ما به شما کاربرد سنگ های طبیعی به عنوان الهام بخش فضا به کار است.
  • شما هر چقدر هم تلاش کنید تراریوم یا دیش گاردن بدون سنگ نمی تواند فضاسازی ویژه ای داشته باشد.
  • بدون کاربرد سنگ رنگی در تراریوم یا دیش گاردن شما تنها ظرفی با طراحی جنگل خواهید داشت .
  • از سنگ آبی می توانید برای فضاسازی رودخانه ، برکه ، آبراهه و … استفاده کنید.
  • از سنگ های رنگی با رنگ های خنثی همچون سفید و خاکستری می توانید جاده ایجاد کنید.
  • با سنگ های با رنگ گرم می توانید فضا سازی های بسیاری انجام دهید.
  • انتخاب شماست که چه رنگی را به چه منظور و برای القای چه فضایی به کار ببرید. به ما اعتماد کنید تراریوم و دیش گاردن یا باغ مینیاتوری با سنگ رنگی و اکسسوری بی نظیر خواهد شد.

آیا از وجود پشه های ریز سیاه رنگ ( پشه قارچ) خسته شده اید؟؟!

  • یکی از راه های خلاصی از دست این حشره موذی استفاده از مالچ است.
  • سنگ رنگی یکی از بی خطر ترین و پر کاربرد ترین مالچ هایی است که شما می توانید از آن استفاده کنید.
  • در واقع سنگ رنگی برای پشه قارچ مانع ایجاد می کند.
  • به دلیل مانع ایجاد شده این حشره قادر به تخم گذاری نخواهد بود.
  • علاوه بر موارد ذکر شده لارو های بالغ شده به سختی می تواند از میان سنگ ها بیرون بیایند و جفتگیری کنند.
  • پس اگر شما از این مشکل رنج میبرید همین امروز بر روی خاک سطحی گیاه خود به عمق ۲ تا ۳ سانتی متر سنگ رنگی بریزید.
  • اگر در مورد آبیاری دچار مشکل می شوید کافیست یک سیخ چوبی را درون خاک فرو کنید تا تشخیص بدهید زمان آبیاری رسیده است یا نه .

خاک گلدان سریعا خشک می شود ؟! گیاه شما از کمبود رطوبت رنج می برد؟!!

  • سنگ بر روی سطح خاک به عنوان مانعی برای عدم تبخیر رطوبت سطحی خاک به شمار می رود.
  • کاربرد سنگ برای گیاهان آپارتمانی به عنوان کمکی برای حفظ رطوبت به شمار می رود.

کاربرد  در فضای سبز :

  • اگر بخواهیم ۱۰ مبحث مهم در فضای سبز را بررسی کنیم کمبود آب در رده اول قرار خواهد گرفت .
  • راهکاری های متفاوتی از جمله منظر خشک ، کاربرد گیاهان مقاوم به کم آبی و استفاده از مالچ های طبیعی و مصنوعی مورد بررسی و بحث قرار گرفته است.
  • این کالا  به عنوان مالچ مصنوعی یکی از مهم ترین راه کار ها جهت مبارزه با کم آبی و حفظ سلامت گیاهان مطرح میشود.
  • همچنین کاربرد آن در فضای سبز یکی از روش های پیشگیری از رشد علف هرز محسوب می شود .
  • سنگ رنگی تنها یک کالای زیبا و فانتزی محسوب نمی شود ، بلکه کالایی با عملکرد های کاربردی و منطقی است .

نویسنده : نسیم خدابنده لو

منبع : پادینا گل

 

سبزی شنبلیله

سبزی شنبلیله

سبزی شنبلیله Fenugreek

سبزی شنبلیله Fenugreek

سبزی شنبلیله

معرفی سبزی شنبلیله

شنبلیله با نام علمی Trigonella foenum-graecum و نام انگلیسی Fenugreek شناخته می شود.این گیاه به راحتی توسط بذر شنبلیله پرورش داده می شود. بذر شنبلیله جزو بذوری است که حتی می توان در محیط داخل خانه آن را پرورش داد.این گیاه بومی مدیترانه و غرب آسیا است. از نظر رشد این گیاه جزو گروه گیاهان یکساله است. پرورش این گیاه از طریق بذر شنبلیله به راحتی در داخل خانه امکان پذیر است. علاوه بر این شنبلیله جزو گیاهانی است که خواص بی نظیری دارد.

این گیاه ارتفاعی در حدود ۶۰ سانتی متر پیدا میکند. دارای برگ هایی مثلیل شکل است. گل های این گیاه که حاوی بذر آن است به رنگ زرد می باشند. برخی از ارقام شنبلیله رشد بسیار سریعی دارند.

نگهداری سبزی شنبلیله:

نور:

  • این گیاه از نظر سازگاری به شرایط نوری مختلف گیاهی مقاوم محسوب می شود.
  • شما می توانید گیاه را در نور کامل یا سایه روشن قرار بدهید.
  • مقاوت این گیاه به کم نوری باعث می شود که امکان پرورش بذر شنبلیله در خانه فراهم شود.
  • در نتیجه این گیاه در گروه گیاهانی قرار میگیرد که شما می توانید در خانه پرورش دهید.

آبیاری :

  • همانند بسیاری دیگر از سبزیجات این گیاه نیاز آبی بالایی دارد.
  • به صورت منظم به گیاه آب بدهید اما آبیاری بیش از حد گیاه را از بین می برد.
  • در حدی آبیاری را انجام دهید که خاک همواره مرطوب باشد.
  • خاک شما نباید حالت لجنی یا غرقابی داشته باشد.
  • برای آبیاری بهینه بهتر است اصول زهکشی خاک را رعایت کنید.

خاک:

  • بهترین اسیدیته خاک برای این گیاه ۶-۷ است.
  • در واقع این گیاه اسیدیته خنثی تا اسیدی را برای رشد می پسندد.
  • به همین جهت می توان گفت این گیاه در شهرهای شمالی ایران به راحتی رشد پیدا میکند.
  • بهترین خاک برای این گیاه ۲ قسمت خاک برگ، ۱ قسمت پیت ماس است.
  • همچنین شما می توانید از بسترهای آماده کاشت سبزیجات استفاده کنید.
  • برای غنی سازی خاک مورد نظر در باغچه بهتر است که به خاک خود مقدار کمپوست اضافه کنید.

کوددهی:

  • برای کوددهی میتوانید از آب اکواریوم استفاده کنید.
  • همچنین می توانید از کوددهای شیمیایی نیتروژن استفاده کنید.
  • علاوه بر این می توانید قبل از کاشت شنبلیله در منطقه ای که میخواهید گیاه را بکارید، لوبیا کشت کنید.
  • لوبیا جزو گیاهان لگوم به حساب می آید و نیتروژن خاک را تضمین میکند.
  • در نتیجه شنبلیله در چنین خاکی رشد بسیار خوبی خواهد داشت.

برداشت برگ :

  • بعد ۳ تا ۴ هفته گیاه شما آماده برداشت می شود.
  • شما باید برگ های بالایی گیاه را جدا کنید.
  • در واقع با این کار شما گیاه را به رشد تشویق میکنید.
  • شما هر ۲ تا ۳ هفته یکبار میتوانید برداشت را انجام دهید.

برداشت بذر:

  • این گیاه بعد از گلدهی بذرهایش را در غلاف تولید میکند.
  • اگر میخواهید بذر این گیاه را برداشت کنید، تغذیه را به خوبی انجام دهید و به گیاه تا زمان مرگ آب بدهید.
  • زمانی که گیاه از بین رفت میتوانید غلاف های بذر را جدا کنید و در زیر آفتاب قرار بدهید تا خشک شود.
  • شما باید بذر شنبلیله را در پاکتی کاغذی و در محیطی خشک و تاریک قرار دهید.

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : پادنیا گل