مزایای دیوار سبز (Green wall)

مزایای دیوار سبز (Green wall)

مزایای دیوار سبز (Green wall)

مزایای دیوار سبز

مزایای دیوار سبز

دیوار های  زنده یا دیوار های  سبز در حقیقت باغ های عمودی و خود بسنده ای هستند که به قسمت بیرونی و یا درونی ساختمان متصل شده اند که تفاوت آن ها با نما های سبز ( green facades ) در این است که گیاهان در ساختار پشتیبانی که خود به دیوار وصل شده است، ریشه می دهند. گیاهان آب و مواد غذایی را از بخش پشتیبانی عمودی دریافت می کنند نه از زمین.

وقتی صحبت از طراحی های متفاوتی که روی دیوار ها صورت می گیرد، می شود، بی شک دیوار های سبز به دلیل فواید فراوانی که برای صاحب دیوار و هر شخصی که با آن در ارتباط است ایجاد می کنند، بهترین انتخاب خواهد بود. دیوار های سبز مزایای زیادی را از لحاظ عمومی، شخصی و همچنین در زمینه ی طراحی های خاص و ویژه عرضه می کنند.

۱) مزایای عمومی

بهبود در زمینه ی زیبایی

مزایای دیوار سبز

مزایای دیوار سبز

دیوار های سبز می توانند با استفاده از ایجاد فضایی زیبا و منحصر به فرد، قسمت هایی از ساختمان را که از لحاظ ایجاد زیبایی همیشه نادیده گرفته می شده اند را اصلاح و به سازی کنند. آن ها همچنین می توانند با کاهش اثرات منفی روانی به ایجاد یک حریم خصوصی و همچنین ایجاد حس داشتن یک حریم کمک کنند که این امر با یک مرز بندی درست اتفاق می افتد.

کاهش اثرات جزایر گرمایی شهری

برگردادندن دوباره ی زندگی گیاهی به مناطق شهری باعث ترویج وقوع فرآیند های خنک کننده ی طبیعی، مانند فتوسنتز و تعرق می شود. با قراردادن استراتژیک دیوار های سبز، گیاهان می توانند با ایجاد تلاطم کافی هوا، جریان هوای عمودی را بشکنند که باعث کاهش سرعت و خنک کردن هوا می شود. (Peck و همکارانش ۱۹۹۹)

بهبود کیفیت هوای خارجی

مزایای دیوار سبز

مزایای دیوار سبز

دیوار های زنده با استفاده از کاهش دادن دمای بیش از اندازه ی تابستان به کمک عمل فتوسنتز، به دام انداختن ذرات معلق و گرفتن گاز ها، سطح آلودگی هوا را کاهش می دهند. توانایی دیوار های سبز در ایجاد یک عایق حرارتی برای ساختمان ها و کم کردن تقاضا برای برق و در نتیجه میزان آلودگی تولید شده توسط محصولات مختلف که وارد هوا می شود کاهش می یابد.

ایجاد فرصت های شغلی محلی

مزایای دیوار سبز

مزایای دیوار سبز

ایجاد دیوار های سبز به متخصصین چندین رشته در زمینه ی طراحی، نصب و نگهداری مثل مهندسین فضای سبز، معماران، مشاوران آبیاری و سایر تخصص ها نیازمند است.

تقاضا برای عرضه محلی مواد گیاهی مورد نیاز، مواد مخلوط مورد نیاز رشد گیاه، تولید محصولات گلخانه ای و ساخت فریم های ساختاری که باعث ایجاد کسب و کار بیشتر می شوند.

۲) مزایای شخصی

بالا بردن بازده انرژی

دیوار های سبز می توانند نوسانات دمایی را در سطح دیوار از طیف وسیعی از ۱۰ تا ۶۰ درجه ی سانتیگراد به یکی از ۵ تا ۳۰ درجه ی سانتیگراد کاهش دهند. و این به نوبه ی خود جنبش حرارت را بین دیوار های ساختمان محدود میکند. (Minke 1982).

آن ها این کاهش را به وسیله ی موارد زیر باعث می شوند:

  • به دام انداختن یک لایه از هوا در داخل توده ی گیاه.
  • کاهش دمای محیط از طریق تبخیر و تعرق و ایجاد سایه.
  • ایجاد یک سپر در برابر وزش باد در طول ماه های زمستان.
  • دیوار های سبز می توانند به کاهش درجه حرارت در اطراف دریچه های ورودی کمک کنند که واحد های HVAC به انرژی کمتری برای خنک کردن هوا نیاز داشته باشند قبل از این که هوا برای پخش به قسمت های مختلف ساختمان برود.
مزایای دیوار سبز

مزایای دیوار سبز

حفاظت از سازه ساختمان

نوسانات درجه حرارت در طول عمر یک ساختمان می تواند برای مصالح ساختمانی آلی به کار رفته در نمای ساختمان مخرب باشد. دیوار های سبز می توانند به عنوان یک لایه ی اضافی ازعایق بیرونی عمل کنند و در نتیجه نوسانات حرارتی را محدود کنند.

دیوار های زنده از رنگ و روغن و سنگ تراشی بیرونی ساختمان دربرابر اشعه ی UV و همچنین باران محافظت می کنند.

مزایای دیوار سبز

مزایای دیوار سبز

بهبود کیفیت هوای داخل ساختمان

هوایی که در سراسر ساختمانی که دیوار سبز آن به صورت استراتژیک نصب شده ،( مثل قرار گرفتن در نزدیکی سوپاپ ورودی هوا ) به گردش درآمده است به مراتب تمیز تر از هوایی است که در داخل ساختمانی بدون دیوار سبز استراتژیک به گردش درآمده. این فرایند ها باعث حذف آلاینده های موجود در هوا مثل تولوئن، اتیل بنزن، زایلن، و دیگر ترکیبات آلی فرار می شود.

مزایای دیوار سبز

مزایای دیوار سبز

کاهش سر و صدا

سطح پوشیده شده توسط گیاهان که توسط استراتژی سبز شهری مانند دیوار های سبز و بام های سبز، فراهم شده است، میتواند فرکانس بالای صدا را مسدود کند. بیش از ۳۰ سال است که در شمال آمریکا و اروپا از گیاهان برای این منظور در بزرگراه ها، جاده ها و خطوط راه آهن استفاده می شود.

مزایا در طراحی های خاص و ویژه

افزایش تنوع زیستی

دیوار های سبز می توانند به کاهش از دست رفتن تنوع های زیستی که علت آن اثرات شهرنشینی است از طریق کمک به حفظ انواع گیاهان، حشرات گرده افشان و بی مهرگان و همچنین فراهم کردن زیستگاه و محل مناسب لانه سازی برای گونه های مختلف پرنگان، کمک کنند.

بهبود سلامت و رفاه

مزایای دیوار سبز

مزایای دیوار سبز

ساختمان هایی که از این ویژکی سالم و شگفت انگیز در طراحی آن ها استفاده شده است، گفته می شود که اثرات مثبت بسیاری را بر روی سلامت انسان ها داشته اند در مقایسه با ساختمان هایی که از این ویژگی بهره نبرده اند. (Honeyman 1987)

مطالعات نشان داده است که دسترسی بصری به منظره های طبیعی منجر به افزایش رضایت شغلی و بهروری شده (Kaplan 2001) و همچنین در افزایش میزان بازیابی بعد عمل در تجهیزات پزشکی تاثیر میگذارد. (Ulrich 1983)

کشاورزی شهری

دیوار های سبز می توانند عرضه کننده ی فرصتی برای کشاورزی شهری باشند مثل باغ های عمودی از میوه های کوچک، سبزیجات و گیاهان مختلف.

منبع : طراحان منظر

کاربرد انواع گیاهان در باغ های ایرانی

گیاهان در باغ ایرانی

گیاهان در باغ ایرانی

گیاهان در باغ ایرانی

گیاهان در باغ ایرانی

مقدمه :

گیاهان در باغ های ایرانی با هدف ایجاد سایه ، برداشت و تزیین کاشته میشوند . حجم اصلی گیاهان متوجه درختان سایه دار و محصول دار است و گل ها و گیاهان تزیینی به میزان میزان کمتری در باغ ها وجود دارند . گیاهان را میتوان در سه گروه تقسیم کرد که شامل درختان ، بوته ها و گل های تزیینی است .

در این مقاله میخواهیم کاربرد هر یک از این ها را در باغ های ایرانی توضیح دهیم .

گیاهان در باغ ایرانی

گیاهان در باغ ایرانی

درختان :

گیاهان در باغ ایرانی

گیاهان در باغ ایرانی

برای ایجاد سایه در باغ های ایرانی از درختان سایه افکن مانند بید ،چنار ، نارون و مانند آن استفاده شده است و برای کمک بیشتر به ایجاد سایه ، گذرگاه های باغ ها را باریک انتخاب نموده اند تا سایه درختان دو طرف همه سطح گذرگاه ها را بپوشاند .

در محور های اصلی باغ ، بیشتر از ردیف درختان سرو و چنار استفاده شده است . تغییر شکلی که درختان چنار در چهار فصل سال از نظر رنگ برگ ها و ریزش آن ها دارد در مجاورت درختان سرو که همواره برگ دارند وسبز رنگ هستند تنوع زیادی در رنگ و طرح و حجم باغ ایران بوجود می آورد .این درختان بهار و پاییز بسیار زیبایی دارند و در فصل زمستان وجود درختان سرو باغ را سرسبز نگاه می دارد که این مسئله بستگی مستقیم به چگونگی آب وهوا و جنس زمین دارد .

در زمین های رسی و شور خاک که چنار بار نمی آید ، درختانی مثل تبریزی ، زبان گنجشک و کبودار می کاشته اند .

گیاهان در باغ ایرانی

گیاهان در باغ ایرانی

درختان تبریزی که به سرعت رشد میکنند چوبشان در ساختمان مورد استفاده قرار میگیرد اما درختان سرو به لحاظ زیبایی دائمی و تناسب و کشیدگی اش محبوب مردم ایران است و شعرا در وصف آن بسیار سروده اند و زیبایی آن را الگوقرار داده و به آن تشبیه کرده اند مانند قد سرو .

گیاهان در باغ ایرانی

گیاهان در باغ ایرانی

پیرامون استخر باغ را هم با درختانی مانند نارون و افرا و مورد و بید شوریده و سرخ بید و ارغوان می پوشانند و در حاشیه خیابان های فرعی معمولا توت برگی میکاشتند و نوغان داران از برگ این درخت استفاده میکردند .

کرت های دو سوی خیابان های باغ را که بیشتر به صورت چهارتخت آرایش می شد با کانال های میوه پر میکنند . در مناطق خشک غالبا سیب ترش و آلو سیاه و انار و هلو و شفتالو و زرد آلو هر یک جداگانه در یک یا چند کرت نزدیک به هم کاشته میشد . در کرت های دورتر و پیرامون باغ ، مو می کاشتند و بر دیوار قسمتهایی از باغ داربستی می زدند و مو های سواره را بر آن میانداختند . خیابان کمربندی باغ و گوشه ها و پناه دیواره ها به انجیر و سنجد و عنّاب اختصاص داشت .

درختان سایه دار و زمینی باغ های دوره صفویه که در کتاب ارشادالزراعه نام برده شده مشک ، بید ، چنار ، سفیدار ترکمنستانی ، عرعر سمرقندی ، کنده دال ، ارغوان و چند گونه دیگر است .

در باغ های ایرانی فاصله میان محور های موازی معمولا تخته زمینی است که در برخی جاها برای کاشت گیاهان چهار فصلی

از قبیل اسپست که نوعی یونجه است و پژند اهلی که گیاهی خوشبو است استفاده می شود و به آن میان کرت می گویند و در بعضی دیگر در صورتی که زمین شیب دار باشد ، مانند باغ شاهزاده در ماهان ، به ایجاد آب نما و آبشار اختصاص می یابد . در میان کرت ، بوته های بلند که چشم انداز ساختمان باغ را بپوشاند کاشته نمی شده است . اسپست که از قدیم در باغ های ایرانی ساخته میشده چند سال می پاید و از هنگامی که سر میزند تا آنگاه که گل می دهد و درو می شود زیبا و خوشبواست و چشم انداز جلو ساختمان را هم بی اینکه پیش دید را بگیرد می آراید و زیبا می سازد .

گیاهان در باغ ایرانی

گیاهان در باغ ایرانی

بوته  ها :

گیاهان در باغ ایرانی

گیاهان در باغ ایرانی

این دسته از گیاهان باغ های ایرانی شامل انواع گل سرخ و انواع یاس ها است .

همانطور که گفته شد محبوب ترین درخت نزد ایرانیان سرو است . گل سرخ محبوب ترین گل باغ های ایران است به طوری که کلمه گل درفارسی معنی گل سرخ و هم معنی مطلق گل را دارد .

لفظ گل در ترکیب های دیگری نیز به چشم می خورد مانند گلستان یعنی باغ گل سرخ ، گلشن و گلزار به معنی باغ گل ، گلگشت به معنی تفرجگاه ، گلکاری یعنی ایجاد باغچه یا تپه گل و حتی صدای بلبل را گلبانگ می گویند .

شاعران بسیارو همچنین سیاحان و جهانگردان ، حسن ویژه گل سرخ در میان گل های ایران را تایید کرده اند . چنانچه همه بر والایی (( سرو )) در میان درختان ایرانی اقرار داشته اند . از این روست که (( گل سرخ )) و (( درخت سرو )) از بدیع ترین ارکان اساسی باغ های ایران به شمار می آیند .

گل سرخ آن طور که شاردن می گوید پنج رنگ است : سفید ، زرد ، سرخ ، سرخ اسپانیایی و سرخ خشخاشی و گل سرخ های دو رنگ که یک روی گلبرگهای آن سرخ و روی دیگر زرد است و بوته هایی نیز دارای گل های زرد و سفید و زرد و سرخ است که بر روی یک پایه می روید .

متاسفانه گونه های مختلف گل سرخ که بسیار معطر نیز بوده اند و باغ ها ایرانی را معطر می ساخته اند و یا برای تهیه گلاب و عطر از آنها استفاده می شده به ندرت به جا مانده یا دست کم در ایران بسیار کم است . تنها گل گلاب به میزان قابل توجهی کشت می شود و معروف ترین جایی که گل گلاب برای گلاب گیری پرورش می یابد نواحی قمصر و نیاسر کاشان است .

ایرانیان گل ها را به همان حالت شاداب و طبیعی که دارند می پسندند و هیچگاه به دنبال پیوند کردن یا ترکیب آن ها نبوده اند .

گل های بوته ای دیگر انواع یاس ها هستند که از آن جمله میتوان یاس سفید ، یاس بنفش ، یاسمن ، یاس زرد و غیره را نام برد . همچنین انواع نسترن ها از این گروه می باشند .

نقاشی انواع گل ها نیز یکی از هنر های مورد علاقه ایرانیان بوده است و این هنر در دوران تیموری و صفوی رایج بوده و به ویژه در دوران قاجار بیشتر معمول گردیده به طوری که روی جلد ها و قلمدان ها را با تصویر گل نقاشی نموده اند ( گل و مرغ )

گیاهان در باغ ایرانی

گیاهان در باغ ایرانی

گل های تزیینی :

گیاهان در باغ ایرانی

گیاهان در باغ ایرانی

گل های تزیینی را بیشتر در باغچه های جلوی ساختمان ، محور ورودی یا محورهای اصلی که متوجه بناست می کاشتند . از گلهایی که بیشتر مورد توجه ایرانیان بوده است و شاردن و برخی از جهانگردان از آن ها نام برده اند ، به موارد زیر میتوان اشاره کرد :

بنفشه ، سوسن با رنگ های مختلف ، سنبل سفید و آبی ، قرنفل ، سنبل خوشه ای ، زنبق ، انواع لاله ، میخک پرپر ، میخک کم پر ، گل شب بو ، زبان در قفا ، گل مریم ، همیشه بهار ، تاج خروس ( بستان افروز) ، ختمی ، خیری ، نیلوفر ، گل گندم ، گل خشخاش ، گل پامچال ، گل زعفران ، نرگس زرد و گل نسرین . یونجه نیز به جای چمن امروزی محوطه ی بزرگ زیر ذرختان و میان کرت را سرسبز نگه می داشته است .

در بعضی باغ ها در قسمتی از محوطه باغ به نام باغچه یا گلزار یا گلستان که معمولا نزدیک کوشک بود و گاهی به جای استخر می ساختند فقط گل دستی می کاشتند مثلا گل آتشی ( بغدادی ) ، گل چای و گل دشتی ( نوعی گل صورتی رنگ کم پر ) . در اطراف گلزار نیز ترشه ( یا تریشه ) یعنی باریکه یا حاشیه ای از ۳۰ تا ۷۰ سانتی متر می ساختند و بعد از آن خرندی بود از آجر به شکل کلاغ پر که بسیار ساده ولی قشنگ بود .

در این ترشه ، گلهای دستی که اغلب ناز بود می نشاندند . در گوشه های گلزار ، کاشتن یاس زرد ( یاسمن ) که هم معطر است و هم زنبور عسل به آن علاقه بسیار داشت و همچنین گل خرزهره و یاس باغی ( سفید ) و شاه پسند بسته ای خیلی معمول بود وسط گلزار را هم تقسیم بندی می کردند و این اواخر رسم شده بود که گل تپه می ساختند .

در این بخشها گلهایی نظیر لاله عباسی ، شاه پسند یک ساله ، شاه اشرفی ، میخک یا پنج انگشت ، قرنفل ، میمون و خطمی کاشته می شد . زنبق معمولی و زنبق سفید را که دوامش کمتر بود معمولا کنار خرند آجر یا گوشه ها می کاشتند به خصوص زنبق سفید را که در جنوب ایران فراوان است و عطر لطیفی دارد .

یکی دیگر از گیاهان باغ ها گل ابریشم و نسترن بودار ( عرقی ) و ارغوان پا کوتاه بود که یا در میان کرت می کاشتند یا در بنه گاه .

بنه گاه زمینی بود مربع مستطیل یا گرد ، بیشتر به شکل مربع ، که نشیمن تابستانی در کنار درختان کهن بود . در کنار این نشیمنگاه بیشتر گل ابریشم و نسترن بودار یا خرزهره ( برای دفع پشه و حشرات دیگر ) می کاشتند .

گل های پیچی انواع و اقسام نیلوفرها به رنگ های مختلف ، لوبیا فرنگی و پیچک ( عشقه ) را معمولا روی چفته یا فلکه می انداختند و سر انجام در نقاطی که نمی خواستند منظرشان مسدود شود ( بیشتر نزدیک به باغچه و مقابل بنا های فرعی ) سبزی کاری می کردند . امروزه نام تعدادی بیشماری درخت و گل که از ایران قدیم به سراسر گیتی رفته هنوز در کتاب های یونانی و لاتینی ماخذ علمی به نام ایران مضبوط و محفوظ است . در فرهنگ مشهور وبستر ، از میوه ها و گل های زیادی نام برده شده که همه نام صفات ایرانی یا پارسی را با خود دارند ، از آن جمله نباتات زیر را می توان یاد کرد :

 گل داوودی ایرانی

Persian Daisy

 سیب ایرانی

  Persian Apple

 گل یاس بنفش

Persian Lilac

 توت ایرانی

  Persian Berry

 گل سرخ ایرانی

  Persian Rose

 خرمای ایرانی

Persian Dates

 گل بنفشه ایرانی

Persian Violet

 خربزه ایرانی

Persian Melon

 شبدر ایرانی

Persian clove

 پرتقال ایرانی

Persian Orange

 گندم ایرانی

Persian Wheat

 آلاله ایرانی

Persian Butterap

 گل یاس ایرانی

Persian Syringa

گیاهان در باغ ایرانی

گیاهان در باغ ایرانی

منبع : طراحان منظر

پیشرفت بام های سبز

پیشرفت بام های سبز 

پیشرفت بام های سبز

پیشرفت بام های سبز

پیشرفت بام های سبز

 

پیشرفت بام های سبز

پشت بام های سبز یا به طور عامه روف گاردن ها در جهان مسیر زیادی را طی کرده اند؛ در حال حاظر می توانیم مینی پارک ها را، محلی شادی بخش برای انسان ها و چند سگ خوش شانس، را روی بام ها مشاهده کنیم.در نتیجهپیشرفت بام های سبز چشمگیر است.

زمانی که شرکت های تکنولوژی مانند آمازون و اپل ایده ای برای فضا سبز ندارد، معماران و مهندسان فضای سبز جدید ترین و پیشرفته ترین راه حل ها را ایجاد می کنند.

چون شرکت های تکنولوژی بیانیه های بزرگ درباره کالا های خود ارایه می دهند؛ دنبال ساختن ساختمان هایی اند که سنمبلی از مدل های آینده شان باشد.

این روز ها، شرکت های برجسته ی طراحی مانند NBBJ، برای طراحی شرکت های تکنولوژی، اعضاایی ضروری تیم را  به صف مقدم خود اضافه کرده اند؛ باغدارانی(horticulturists) که در بام سبز بتوان از توصیه های آنها استفاده کرد.

مت وود، رییس شرکت معماران فضای سبزِ شهر سیاتل « SiteWorkshop»، گفت:«باغداران برای موفقیت پروژه های بام سبز بسیار ضروری هستند.»

زمانی که مهندسان سازه درحال طراحی یک شیشه ۲۹ متری دایره ای شکل برای جلوی ساختمان آموزن در شهر سیاتل در محله Denny Regrade بودند، وود در حال تجزیه تحلیل برای ایجاد بالانسی بین پامیس(نام معمول سنگ پا)، مواد آلی و سدوم ها (sedum) بود تا بتوان چندین بام سبز در سقف ساختمان آمازون ایجاد کرد.

وود گفت:« پیش گامان بام سبز دهه ها از آزمون و خطا را طی کرده اند تا به سیستمی رسیده اند که فضای سبز خلق شده اش خواسته مشتریان را برآرورده کند و همچنین کارکرد مناسبی داشته باشد.»

وود همچنین بیان داشت که در حال حاظر سیستم بام های سبز از لحاظ چگونگی کار و ساختشان شبیه هم هستند. در حال حاظر موضوعی که نیاز به توجه و حتی خلاقیت دارد؛ موضوع تنظیم کردن چیزها در سطح و تصفیه کردن سطح کشت است. سطح کشت؛ خاک بنیادی است که گیاهان، درختان و بوته ها در آن رشد می کنند.

وود ادامه داد:«درحالی که بام های سبز در حال تکامل بودند، مهندسان فضای سبز و باغداران درگیر با چالش بالانس کردن املاح معدنی خاک با خاک رس و پامیس (سنگ پا) بودند تا بام های سبز میزبانی برای علف های هرز نباشند و مشکلات نگهداری برای مالکان ایجاد نکند در زمانی که آنها در حال محاسبات مشکلات هیروپونیکی بودند که بام سبز بدون نقص باشد در حالی که آنها در حال کنترل و پیدا کردن راه حلی برای  آب رگباری (یا stormwater؛ آبی که از بارش باران و آب شدن برف ایجاد شده و روان آبی سطحی ایجاد می کند. معمولاً  stormwaterها با لوله های فاضلاب به پایین ساختمان منتقل می شوند.)

پیشرفت بام های سبز

پیشرفت بام های سبز

گرگ لاو، رییس ارشد قسمت عملیاتی تکنولوژِی سبز کلمبیا در پورتلند، گفت شرکت او از نرم افزار های هیدروپونیک برای محاسبه درصد تحمل بام سبز در  آب رگباری استفاده کرده است.

تکنولوژی سبز کلمبیا تامین کننده مواد مورد نیاز برای بام های سبز است و در پروژه ساختمان آمازون با SiteWorkshop همکاری کرده است. همزمان با بام سبز، پروژه شامل یک پارک برای سگ ها (dog park) در ساختمان Doppler در سقف طبقه هفدهم بود.

لاو گفت:« آمازون می خواست بیانیه ای را اظهار دارد که به استفاده بام سبز داپلر آمازون و مرکز ملاقات ساختمان اشاره می کرد. دایره بزرگ (حوزه از آن طرف خیابان از ساختمان ها) داخل جنگل، درخت و گیاهان خاص دارد. آنها می خواستند تم را داخل تمام ساختمان ببرند و بام سبز را برای اظهار ظاهری استفاده کند.»

لاو گفت:«بام های سبز به طور محبوبی در حال گسترش اند، چرا که مردم می خواهند محیط کاریشان سبز باشد و در معرض هوای تازه و گیاهان سبز باشند.»

لاو گفت:« در حالی که SiteWorkshop طراحی بام های سبز را انجام می دهد، تیم مهندسان فضای سبز و باغداران شرکتش با گلچین کردن گیاه های مناسب برای تصمیم گیری اینکه ” مشتری چه نوع بام سبزی می خواهد” در این عملیات با آنها سهیم بودند.»

لاو ادامه داد:« همانطور که در بیست سال گذشته سیستم بام های سبز گسترش پیدا کرده، مشتری ها دنبال طرحی فراتر از یک عمل ساده کاهش آب رگباری در ساختمانشان هستند.»

لاو افزود:« کاری که آمازون دارد انجام می دهد این است که جنبه دیگری به بام های سبز های سبز اضافه می کند و در واقع آن را پیشرفته تر می کند. نه فقط در کنترل و مدیریت آب رگباری. بلکه بام را به قسمتی پایدار از طراحی ساختمان تبدیل کند تا زندگی سالم را بهبود بخشد و  طبیعت را به محیط کار مهمان کند.

پیشرفت بام های سبز

پیشرفت بام های سبز

بالا بردن خاک:

زمانی که تکنولوژی سبز کلمبیا سیستم بام سبز و SiteWorkshop کار طراحی آن را انجام می دهد، شرکت هایی مانند Pacific Earth Works کارهای نصب سیستم را انجام می دهند.

کار با پیمانکاران عمومی شرکت Sellen Construction روی بام ساختمان آمازون در مرکز شهر سیاتل؛ بالابردن ده ها هزار پوند خاک و نصب آن بر روی بام است.

جی کورکیو معاون ریس بنیاد مونرو Pacific Earth Works به شوخی گفت:« من کار آسان را دارم.»

او گفت:«رساندن محصولات به بام مشکل اول است. مشکل دوم این است که همه آنها را کجا انبار کنیم؟ چون محدودیت بار بر روی سازه ها وجود دارد و روی بامی از تیره های آهنی نمی توان تمام خاک را یک جا قرار داد. باید مطمئن شد محدودیت بار چقدر است و آن را قسمتی قرار دهیم که غشا سقفش تست آب شده باشد.

کورکیو گفت:« برای مقابله با این چالش ها شرکت آنها با پیمانکاران عمومی، معماران و مهندس های فصای سبز رابطه کاری نزدیکی دارد. طراحان بعضی وقت ها از فوم ها به عنوان پر کننده در جاهایی که خاک نیاز نیست استفاده می کنند تا فضا را افزایش دهند و وزن روی بام را کاهش دهند.»

اما Pacific Earth Works با چاش دیگری هم روبه رو می شود؛ هماهنگی حرکت  بار خاک با وزن ۳۶۲۸ کیلوگرم در هر بار بالا بردن با جرثقیل.

او گفت:« کلید نصب در بام سبز بالابردن است.» او ادامه داد:« اصل کار زمانی است که جرثقیل ساختمان پایین می آید، چون زمانی که جرثقیل پایین می آید دیگر راهی برای بالا بردن گیاهان و خاک نیست.»

در ادامه افزود:« کار کردن با پیمانکارن عمومی در برنامه زمانی تخلیه کردن خاک با جرثقیل اصلی برج، خود می تواند یک چالش در تنظیماتی مانند ساختمان آمازون در مرکز شهر سیاتل باشد.»

او گفت:« در کارهای کوچک، شرکت او می تواند از جرثقیل های سیار برای تخلیه استفاده کند.» او در ادامه گفت:« چه کار کوچکی باشد چه بزرگ یک تلاش تیمی فوق العادست.»

کاریکیو همچنین گفت:« باید محصولات را با چیزی مانند لنگر نگه داشت، چون باد و آب هوا به طور جدی روی آنچه آن پایین می گذاریم تاثیر می گذارد. یک فاکتور که در مورد کار ما قابل یادگیری است همین نکته است.

یکی از چالش برنگیز ترین کارهای  Pacific Earth Works ، گسترش دانشگاه واشنگتن مرکز پزشکی، که شامل نصب و راه اندازی یک حیاط سبز روی بامی موجود در طبقه نه ام یک ساختمان بود.

او گفت:« با تمام محصولات مورد نیازش سایت سختی برای ساخت و ساز بود. با توجه به بالا بردن مواد و مدیریت و رسیدگی به آنها زمانی که به بالا رسیدند.»

وود گفت:« منحنی یادگیری سیستم بام سبز برای پیشگامان بام سبز در حالی که در حال کشف این بودند که چه روش ها و وسایلی به درد می خورد و کدام ها به درد نمی خورد، شیب دار است.

با چندین دهه از بهبود پشت آنها، طراحان در سیستم هایی خانه کرده اند که پاسخگوی انتظارات بوده است.

پیشرفت بام های سبز

پیشرفت بام های سبز

وود همچنین گفت:« قبل ها، تعدادی از پروژه های بام های سبز که کاملا موفق نبوده اند وجود داشتند. بعضی به خاطر مشکلات زه کشی، بعضی به علت مشکلات مقدار زیاد ماده های آلی که باعث ایجاد علف های هرز می شد. در طی این مشکلات بام های سبز بدنام شدند و مالکان نسبت به نصب آنها بی میل شدند.»

ولی او اضافه کرد:« طراحان از این مراحل ناموفق گذر کرده اند و به جایی رسیده اند که صنعت بام های سبز به نظر به حالت بالغ و کامل تری رسیده است.

در ادامه گفت:« به خصوص در سیاتل تعداد زیادی از پروژه های بام سبز اجرا شده است ولی آنقدری که در دیگر بخش های دنیا بام های سبز است، در سیاتل نیست.

بر اساس گفته های لاو در واقع بیشتر پروژه های تکنولوژی سبز کامبیا در ساحل شرقی و شیکاگو متمرکز شده است.

لاو همچنین افزود:« آنچه که باعث رواج بام های سبز در ساحل شرق شده است، مدیریت و فکر روی قسمت آب رگباری است.  خیلی از شهر ها به خصوص شهرهایی که در ساحل شرقی هستند، مشکل جدی با باران و سیستم آب رگباریشان دارند؛ چرا که عدم توانایی این سیستم ها در کنترل تمام آب باران آزار دهنده می شود.»

پیشرفت بام های سبز

پیشرفت بام های سبز

آلمان راه را نشان داد

با اینکه سیاتل مرکز توسعه پایداری است، وود گفت:« در بخش بام های سبز، آلمان با تصویب زود هنگام و بهبود تکنولوژی راه را نشان داد.»

جامعه تحقیق ها، پیشرفت ها و ساخت و ساز های فضای سبز آلمان(FLL)، که در سال ۱۹۷۵ تاسیس شد، راهنمایی هایی برای کاشت، اجرا و نگهداری بام سبز را در سال ۲۰۰۲ منتشر کرد.

راهنمایی هایی که وود بیان داشت، استاندارد های بالایی را در تمام دنیا برای بام های سبز ایجاد کرد.

وود گفت (FLL) استاندارد هایی که تقریبا تمام شرکت ها استفاده می کردند را پیشرفت داد. وود گفت:« یکی از دلایلی که آلمان راه را نشان داد این است که طراحی بام ها سبز در این کشور بودجه فدرال بیشتری نسبت به آمریکا دریافت می کند.»

او ادامه داد:« ولی انگیزه و لوازم های مورد نیاز برای طراحی مانند  احتیاجات فضا سازی عامل سبز سیاتل. سیاتل در سال های گذشته شکوفایی بام های سبز را داشته است.»

بن اِیبن، مدیر شرکت سطح بالتیمور(Baltimore firm Surface)، با تخصص در دیوارهای سبز، گفت:« کلید یک بام و دیوار سبز سالم، آنالیز سطح کشت از جهت خاک است.»

ایبن کسی است که درباره نگهداری بیش از میلیون ها متر معکب از بام های سبز در ساحل شرقی با او مشورت شده است.

او ادامه داد:«تعداد زیادی حقه های کوچک هستند که با آنها نصب موفق بام سبز را می توان تشویق کرد به این جهت که طراحی به بلوغ برسد و نیت اصلی آن نگهداری شود.»

او گفت:« یکی از نکات بسیار مهم که معمولا نادیده گرفته می شود؛ آنالیز هر یکساله یا هر دوسال سطح کشت است. برای انتخاب منبع تغذیه کند-رها شونده، تخصص نیاز است که دوباره قسمت هایی که کمبود مواد غذایی دارند را پر می کند بی آنکه مقدارش ۀنقدر زیاد باشد که بعدها رواناب مواد مغذی را ترویج دهد.»

برای کورکیو نتیجه خالص تصویب بام های سبز، مشتریان و مستاجران ساختمان شاد تر است.  کورکیو گفت:« قشنگی کار ما آنجاست که مستاجران می توانند نتیجه آخر کار ما را ببینند. آنها می توانند از بام سبز استفاده کنند و از آن بهره برند. بام های سبز زنده ترند، آنها دوستانه و گرم تر هستند. بسیار لذت بخش است تا اطرافمان گیاهان باشند تا بتن!» . پیشرفت بام های سبز می تواند نوید دهنده آینده ای سبز در شهرهای صنعتی امروز باشد.

مترجم: نیکی نیکزاد

منبع : طراحان منظر

 

زبان در قفا (DELPHINIUM / LARKSPUR)

زبان در قفا (  DELPHINIUM / LARKSPUR)

زبان در قفا (  DELPHINIUM / LARKSPUR)

زبان در قفا

زبان در قفا

         نام فارسی :             زبان در قفا
         نام انگلیسی  :           DELPHINIUM / LARKSPUR
          نام علمی :          DELPHINIUM  EXALTATUM
          خانواده :           RANUNCULACEAE  
نام فارسی: زبان در قفا
خانواده: RANUNCULACEAE
نوع: علفی
ارتفاع: ۱۵ – ۱۷۰ سانتی متر
رنگ گل: قرمز، صورتی، سفید، بنفش، آبی
نور: نسبتا زیاد
آبیاری: زیاد
نگهداری: متوسط
گل: خوشه ای پوشیده از کرک های کوتاه و متراکم
برگ: سبز روشن و پنجه ای شکل
میوه: شامل فولیکول های کرک دار به طول ۱۵ – ۲۲ میلی متر که نوک آن قلاب مانند و بسیار باریک و بطول ۱ – ۱/۵ میلی متر
مقاومت: نسبتا زیاد
معرفی:
زبان در قفا
از خانواده آلالگان است. خاستگاه این گیاه غرب اروپا ، مدیترانه  و مناطقی از آسیا می باشد.  به طور معمول در ایران نوعی از زبان در قفا به صورت وحشی می روید که نام علمی آن   D.CONSOLIDAاست.
این گیاه  سرمای شدید زمستان را به خوبی تحمل می کند با این حال مکان های آفتابی را ترجیح می دهد.  گونه های گیاه زبان در قفا به دو دسته یکساله مقاوم و چند ساله علفی تقسیم می شوند. در زبان انگلیسی چند ساله را DELPHINIUM و یک ساله را LARKSPUR می نامند.
در گلکاری این گیاه به صورت یکساله کشت می شود. گل های زبان  در قفا دارای مهمیز طویل هستند که علت نامگذاری آن در فارسی به همین علت است.  انواع پا کوتاه آن ۱۵ سانتی متر و پا بلند آن ۱۷۰ سانتی متر است.
ریشه زبان  در  قفا اغلب افشان و گاهی گوشتی و غده مانند هست. دانه های زبان در قفا و همین طور گیاهان جوان آن سمی می باشند و در صورت خوردن،  تهوع، کشش عضلات، فلج شدن و حتی مرگ را به دنبال دارد.
ویژگی های ظاهری:
زبان در قفا
گل: گل های آن به صورت سنبله یا خوشه می باشد گل های آن دارای یک مهمیز طویل به طول ۸ – ۱۲ میلی  متر هستند. و خوشه های آن بسیار بلند و به دلیل زائده ای که در قسمت عقب دارند زبان در قفا نامیده می شوند.
کلاذین سنبله یا پانیکول و گل ها دارای ۵ کاسبرگ رنگی که در بخش فوقانی تشکیل مهمیز را می دهند. گل ها به رنگ های قرمز و صورتی، سفید ، بنفش و آبی که پوشیده از کرک های کوتاه و متراکمند دیده می شوند.  در قاعده گل مقداری انگین وجود دارد که حشرات را جلب خود می کند.

زبان در قفا

برگ: برگ های آن ساده و متناوب و پنجه ای شکل که دارای  بریدگی های زیادی می باشند به رنگ سبز روشن دیده  می شوند.
ساقه : منشعب و در سمت بالا دارای کرک های غده ای است .
نگهداری :
نور : به نسبت به نور زیاد احتیاج دارد حداقل یک نیم روز به افتاب کامل نیاز دارد .
آبیاری : با این که این گیاه به خشکی بسیار مقاوم است به آب زیاد نیاز دارد و مرتب آبیاری بشود . اگر در تابستان بارش باران در طول هفته از ۵۴/۲ سانتی متر کمتر باشد باید گیاه آبیاری شود و در خاک مرطوب نگه داشته شود .
خاک و کوددهی : زبان در قفا به خاکی سبک و حاصل خیز و پر از مواد هوموسی نیاز دارد . این گل در خاک های قلیایی تا خنثی به خوبی رشد می کند و در صورتی که خاک اسیدی بود می توانید با اضافه کردن اهک به خاک این مشکل را بر طرف کنید . خاک بستر بذر این گیاه امیخته ای از خاک باغچه ، خاکبرگ پوسیده و ماسه یا شن ریز به مقدار مساوی باشد .
برای رشد بهتر این گیاه هر دو تا سه هفته به بوته های این گل کود مایع بدهید .
 آفات و مشکلات :
زبان در قفا
زبان در قفا
کپک های پودری ، سوختگی ، لکه های یاکتریایی و قارچی ، خاکستری شدن گل ها پوسیدگی تاج و ریشه ، پوسیدگی سفید ، سیاه شدن برگ ها ، زنگ و زنگ سفید از جمله بیماری های آن می باشد . کنه از موارد دیگری است که می تواند سبب بیماری زبان در قفا شود .
حلزون ها و مار ها نیز به این گل آسیب می رسانند .
باران و باد های تند نیز به این گیاه آسیب می رساند .
خاک سنگین ریشه و طوقه را پوسیده می کند .
نقاط خشک و کم آب طراوت و شادابی گل ها را می گیرد .
تکثیر :
زبان در قفا
زبان در قفا
زبان در قفا نیز از طریق تقسیم بوته و قلمه زدن و کاشت بذر تکثیر می یابد .
کاشت بذر : دمای مناسب برای کاشت بذر ۱۲ درجه سانتی گراد است . بذر های این گیاه به رنگ قهوه ای متمایل به قرمز و پوشیده از فلس های بسیار ریز و صفحه ای شکل است و بذر های رسیده سیاه رنگ می باشند .
زمان کاشت بذر متناسب با نوع گیاه متفاوت برای همین یکساله ها را اول بهار و انواع چند ساله را تیر و مرداد و شهریور ماه کشت می شود که به ترتیب در همان سال و در سال بعد گل می دهند .البته لازم به ذکر است که کاشت در اواخر تابستان بهتر از کاشت بهاره نیز است .
در مناطق گرمسیری بذر را در پاییز به محض خنک شدن هوا کاشته می شود . توصیه می شود رقم های چند ساله را که رشد بهتری دارند به صورت نشا کاری و رقم های یک ساله که رشد کمتری را دارند مستقیم کاشته شوند .
بذر ها را در فصل بهار در سینی های حاوی کمپوست کاشته و روی آنها یک لایه نازکی خاک بپوشانید از زمان کاشت تا سبز شدن گیاه بسته به نوع گیاه ۱۵ تا ۳۰ روز طول می کشد . زمانی که اندازه بوته ها به ۴ تا ۵ سانتی متر رسید به زمین اصلی انتقال دهید .
هنگامی که اندازه نهال به ۳۰ سانتی متر رسید یک داربست در کنار بوته آن قرار دهید . عمر گل های تازه ۷ تا ۱۰ روز است که برای برداشت گل های تازه می توان شاخه های گلدهنده ی گل هایی را که کمی باز شده اند ، ببرید . به محض گرم شدن هوا گلدهی متوقف می شود به همین خاطر در مکان های گرم فقط تا اوایل بهار یا پاییز گلدهی دارد .
قلمه : قلمه زدن آن به آسانی صورت می گیرد  قلمه زدن را می توان در زمستان انجام داد . و پس از اتمام ، پایه مادری را جهت رشد در حرارت ۸ تا ۱۰ درجه سانتی گراد قرار دهید .اگر شاخه های گل داده را در بهار از پایین قطع کنید سپس پاجوش هایی حاصل می شود که در فصل پاییز گل های خوبی خواهند داد .
 تقسیم بوته : در فصل بهار یا بعد از گل دادن  صورت می گیرد در پایه هایی که حداقل سه سال داشته باشند .
زبان در قفا
زبان در قفا
زبان در قفا
کاربرد :
گل زبان در قفا یک گل محبوب در بین باغبانان است زیرا به عنوان یک گل زینتی در باغ ها می کارند .
این گل را معمولا به عنوان یک گل بریدنی که از آن برای درست کردن دسته گل استفاده می کنند .
ان چه امروزه بیشتر کاشت می شود نوعی است که به آن زبان در قفای باغی گویند .
از آن برای تشکیل تپه گل یا حاشیه های بهاری یا کاشت در پارک ها ، چمن کاری ها ، میادین و بلوار ها که معمولا همراه با رعنا زیبا ، بومادران و رز و مخصوصا گیاهان بالارونده ، پوشاننده دیوار ها استفاده می شوند .
این گیاه در کاشت گیاهانی که به صورت جمعی در قسمت جلو درخچه ها و همچنین روی چمن نزدیک آب نما به طور مجزا یا گروهی کاشته می شود کاربرد دارد .
گل های زبان درفضایی که کاملا باز هست و در محیط تاریک ، گرم و خشک آویزان می کنند تا خشک شوند زیرا از خشک شده آن هم استفاده هایی می شود .
گرد کوبیده و جوشانده آن به صورت مصرف خارجی برای کچلی و ضد شپش مصرف می شود.
چنان چه پخته شده ی گل و گیاه زبان در قفا به طور ضماد زیر شکم بگذارید ادرار را باز می نماید .
لازم به ذکر است که این گیاه و همچنین دانه آن را به صورت خوراکی مصرف نکنید زیرا سمی و خطرناک است .
مباحث اضافه :
زبان در قفا
انواع چند ساله ها در مکان هایی که زمین یخ می زند با ریختن کاه روی زمین می توان طوقه و ریشه ها را از خطر سرما محفوظ نگه داشت .
این گیاه دمای شبانه  ۱۳ تا ۱۸ درجه را می تواند تحمل کند اما در دوماه  اول رشد دمای شبانه نباید بیشتر از ۱۰ درجه سانتی گراد شود .
در هنگام نشا کاری به دو نکته دقت کنید:  اول اینکه مراقب باشید محل طوقه به زیر خاک نرود زیرا سبب پوسیدگی آن می شود . و دوم اینکه انشعابات زیاد باعث بوته ای شدن گیاه و درنتیجه خوشه های گل کوچک می شوند برای جلوگیری از این اتفاق نباید قسمت انتهایی شکسته شود .
هنگامی که گیاه به ۸ سانتی متر رسید ۲یا ۳ شاخه از گیاهان جوان و ۵ تا ۷ شاخه از گیاهانی که به خوبی تثبیت شده اند را جا کنید و همچنین گل های پژمرده شده و یا گل های در حال پژمرده شدن هستند را از شاخه جدا کنید این کار سبب می شود که خوشه های زبان در قفا کیفیتی بهتر داشته باشند .
انواع پا بلند این گیاه گل هایی درشت و نیاز به قیم نیز دارند اما انواع پا کوتاه آن ها اگر درمکانی قرار گرفته اند که آفتاب رو باشد نیاز به قیم نخواهند داشت .
زبان در قفا

درختچه کاملیا (Tea Plant)

درختچه کاملیا(Tea Plant)

درختچه کاملیا(Tea Plant)

 

درختچه کاملیا

درختچه کاملیا

نام فارسی درختچه کاملیا
نام انگلیسی Tea Plant/ros of winter
نام علمی Camellia japonica
خانواده Theaceae

اطلاعات کلی:

نام فارسی: لاژبر

نام رایج فارسی: کاملیا

نوع: چند ساله

خانواده: Theaceae

ارتفاع: ۱٫۵ متر تا ۶ متر گاهی تا ۱۱ متر

رنگ گل: سفید، قرمز و ارغوانی

نور: متوسط

نیاز آبی: متوسط

نگهداری: نور متوسط، حرارت معمولی، آبیاری متوسط تا زیاد و خاک زه کشی شده ی غنی و  اسیدی را برای کاملیا فراهم کنید.

گل: بزرگ و شبیه گل رز

برگ: برگ های چرمی، براق به رنگ سبز تیره

میوه: شبیه کپسول با سه محفظه که هر کدام یک یا دو دانه های درشت قهوه ای با قطر ۱/۲ سانتی متر دارند.

مقاومت: مقاوم به گرما

معرفی درختچه کاملیا

درختچه کاملیا

درختچه کاملیا

درختچه کاملیا که از خانوداه چای است، بومی آسیایی شرقی- چین و کره – است.  این گیاهان زینتی در مناطق گرم و مرطوب در فضای سبز رشد خوبی داشت ولی در مناطق زمستانه معتدل گیاهی گلدانی است.

ویژگی های ظاهری درختچه کاملیا

برگ:درختچه کاملیا

برگ های چرمی و براق کاملیا که به رنگ سبز تیره اند به طور متناوب قرار گرفته اند. قسمت زیرین این برگ ها کم رنگ تر از سطح آن است.

برگ های کاملیا حاشیه دندانه دندانه دارد و نوک آن تیز است. این برگ های براق معمولاً ۵–۱۱ سانتی متر طول و ۲٫۵–۶ سانتی متر عرض دارند.

گل:

درختچه کاملیا

درختچه کاملیا

گل های کاملیا  بزرگ و شبیه گل رز اند. آنچه کاملیا را متنوع کرده اندازه گل ها و طیف رنگ های آن است. این گل ها به تنهایی یا به صورت جفت در امتداد و مخصوصا در انتهای شاخه ها ایجاد می شوند که هر کدام  تقریبا ۶ تا ۱۰ سانتی متر عرض دارند.

گل های کاملیا ساقه های بسیار کوتاهی دارند و حدودا دارای ۹ کاسبرگ مایل به سبز اند و پرچم های متعدد با طول ۲٫۵-۳٫۵ سانتی متر اند.

درختچه کاملیا

درختچه کاملیا

ساقه:

شاخه های درختچه کاملیا ابتدا ارغوانی- قهوه ای اند اما کم کم با توجه به سنشان به رنگ خاکستری- قهوهای در میایند.

نگهداری درختچه کاملیا

نور:

کاملیا به نور متوسط و کمی سایه نیاز دارد. سعی کنید آن را در نور مستقیم قرار ندهید زیرا احتمال خشک شدن ناگهانی برگ ها وجود دارد.

آبیاری:

درختچه کاملیا

کاملیا به آبیاری متوسط و تقریبا زیاد نیاز دارد. آبی که با آن عمل آبیاری را انجام می دهید تا حد امکان بدون املاح سنگین باشد.

در دوران گلدهی آبیاری را بیشتر کنید تا گلدهی کاملی داشته باشد. همچنین در زمان تابستان و هنگام قبل از سرما سخت آبیاری را بیشتر کنید.

نکته:

  • سقوط شکوفه ها می تواند نشانی از کم یا زیاد آبیاری کردن باشد.
  • آبیاری بیش از حد باعث زردی برگها و ریزش آنها می شود.
  • آبیاری با آب سنگین باعث می می شود غنچه ها بدون اینکه باز شوند ریزش نمایند و یا برگها سبز کمرنگ بشوند.

خاک:

مالچ

مالچ

خاک کاملیا باید زه کشی شده، غنی و شامل خاک باغچه و خاک رس و ماسه ای باشد. کاملیا خاک اسیدی را ترجیح می دهد و زردی برگ های آن می تواند نشان از کم بودن اسیدیته خاک باشد. بنابراین می توانید خاک را آزمایش کنید تا مطمئن شوید.

اگر برگ های گیاه ریز شده اند و هیچ اثری از غنچه و گل نیست ممکن است به دلیل کمبود مواد غذایی باشد.

مالچ را روی سطح خاک تا ارتفاع ۵ سانتی متری پخش کنید تا رطوبت را نگه دارد و در درجه حرارت ثبات ایجاد کند. ولی مراقب باشید مالچ با ساقه تماس پیدا نکند چرا که دچار پوسیدگی ساقه خواهد شد.

کوددهی:

درختچه کاملیا

بعد از پایان شکوفه دادن با کود هایی که برای گیاهانی که خاک اسیدی دوست دارند طراحی شده است، کوددهی کنید. از کود هایی که مواد غذای اضافی بالایی دارند استفاده نکنید.  برای جذب بهتر کود، آن را در شعاع بزرگتری پخش کنید.

بهترین زمان برای کوددهی کاملیا در بهار پس از پژمردگی گل هاست. قبل از کوددهی تمام گل های پژمرده را از روی درختچه و اطراف آن جمع کنید. این کار باعث می شود از تشکیل دانه و هدر رفتن انرژی درختچه جلوگیری شود همچنین باعث تمیز شدن درختچه و جلوگیری از آفت می شود.

در وسط تابستان اگر شاخ و برگ رشد کندی دارد یا پراکنده یا رنگ پریده است، می توانید گیاه را کوددهید. فقط در روز قبل از کوددهی، گیاه را آبیاری کنید.

یکی از نتایج کوددهی در کاملیا نهال مقاوم کردن آن در برابر سرما است. پس  دو ماه قبل از اولین سرما زدگی پاییز، آن را کوددهی کنید.

کود را به اندازه ای که روی دستور عمل آن نوشته استفاده کنید. گیاهی که خاک غنی دارد نیاز به کود ندارد و گیاه مریض را به هیچ وجه تغذیه نکنید. همچنین کاملیا نباید بعد از اینکه وارد دوره خواب شد، کوددهی شود.

هرس:

درختچه کاملیا

برای تحریک انشعاب، بلافاصله پس از گلدهی و یا در اوایل تابستان هرس کنید. هرس کردن در هر زمانی غیر از این زمان می تواند باعث حذف شدن جوانه گل در طول سال شود.

همچنین برای حذف چوب های مرده یا آسیب دیده، شاخه های غیرمولد و زیادی بلند عمل هرس کردن را انجام دهید.

و در آخر برای شکل دهی به کاملیا و جلوگیری از شلوغ شدن آن هم عمل هرس را انجام دهید.

آفات و مشکلات درختچه کاملیا:

حتی در بهترین شرایط هم مشکلات معمول کاملیا ایجاد خواهند شد. با این حال اینکه بتوانید این مشکلات را شناسایی کنید و با آنها قبل از اینکه جدی شوند مبارزه کنید راه حل مناسبی است.

چندین مشکل و بیماری می تواند برای کاملیا شما اتفاق بیافتد. اما رایج ترین آنها؛ سوختگی گلبرگ، شانکر، گالِ برگ، پوسیدگی ریشه، لکه زرد ویروس برگ هستند.

سوختگی گلبرگ:

در اثر این بیماری گلبرگ های کاملیا به رنگ قهوه ای در میایند. قارچی که باعث این بیماری می شود معمولا در بهار زمانی که رطوبت زیاد است اتفاق می افتد. این لکه های قهوه ای کم کم بزرگ می شوند و در سرار گل پخش می شوند. گلی که به این قارچ آلوده شده معمولا بعد از یکی دو روز می  ریزد. رگه های قهوه ای رنگی که روی گلبرگ گل کاملیا ظاهر می شوند نشان از نو ظهور بودن این بیماری دارند. پس قبل از فراگیر شدن آن گل مریض را جدا کرده و دور بیاندازی و سپس وسایل باغبانی را ضد عفونی کنید. از قارچ کش برگ هر دو هفته یکبار استفاده کنید.

بیماری شانکر:

شانکر کاملیا

شانکر کاملیا

از نشانه های این بیماری پژمردگی ناگهانی شاخ و برگ ها و  لکه های خاکستری رنگی است که ظاهر می شود. پوست درخت در ناحیه آلوده معمولا میریزد و جای آن شانکر صورتی رنگ ظاهر می شود. راس شاخه ها هم میمیردند.

برای درمان قسمت های آلوده را هرس کنید و قسمت های شانکری را از چند سانتی متر پایین تر ببرید. استفاده از قارچ کش ها هم کمک کننده خواهد بود.

 اگر کاملیا در خاکی که به خوبی زه کشی شده بکارید از وقوع این بیماری جلوگیری کردید.

گال برگ یا اِدم:

درختچه کاملیا

ورم یا اِدم معمولا ناشی از قارچی است که در شرایط مرطوب سراغ گیاه میاید. از نشانه های بزرگ و گوشتی شدن برگ و ایجاد تاول های سفید- سبزی است که در زیر برگ ایجاد می شود. این تاول ها در نهایت به رنگ قهوه ای در میایند.

قسمت های آلوده را حذف کنید و قارچ کش اسپری کنید. همچنین از آبدهی زیاد جلوگیری کنید. برای پیشگیری از ورم سعی کنید تراکم گیاهان زیاد نباشد و آنها را بافاصله بکارید.

پوسیدگی ریشه:

درختچه کاملیا

از علایم این بیماری قارچی؛ زردی برگ، رشد ضعیف و پژمردگی قبل از مرگ قریب الوقوع است. برای مطمئن شدن از این بیماری ریشه های آن را چک کنید. ریشه های پوسیده قهوه ای رنگ، نرم و سست اند. آبیاری بیش از حد و خاک با زه کشی ضعیف از عوامل ایجاد این بیماری اند.

معمولا نمی توانید گیاه را از این بیماری نجات دهید ولی اگر ریشه ها را با الکل شست و شو دهید، قسمت های آسیب دیده را جدا کنید، گلدانی جدید با خاکی زه کشی شده آماده کنید، شاید قادر باشید کاملیا را نجات دهید.

بهتر است از سم دومیل ام زد به نسبت ۲۵۰ گرم در۱۰۰ لیتر آب استفاده کنید.

ویروس لکه های زرد برگ:

از نشانه های این بیماری پدیدار شدن لکه ها زرد به صورت نامنظم روی برگ کاملیا است. حتی ممکن است در آخر تمام برگ به رنگ زرد در آید. از آنجایی که درمانی برای این بیماری وجود ندارد، پیشگیری از آن بسیار مهم است.

از آنجایی که این بیماری تنها از والدِ بیمار منتقل می شود، مطمئن شوید کاملیا خود را از والد سالم تهیه کرده اید.

مشکلات دیگری که می تواند برای کاملیا اتفاق بیافتد حشرات هستند. از مهم ترین آن ها کنه عنکبوتی، تریپس و اسکیل ها هستند.

Scale bugs:

این حشرات از همه برای کاملیا مشکل ساز ترند. این حشرات کوچک به سطح زیرین برگ گیاه حمله می کنند. از نشانه های آن این است که؛ گیاه زرد رنگ می شود، گلدهی اش کاهش پیدا می کند، برگ هایش می ریزد و حتی ممکن است بمیرد.

از روغن باغبانی برای مبارزه با این حشره استفاده کنید.

تریپس:

این حشرات در اغلب بخش های جهان وجود دارند که شبیه به پشه ریزی است که دارای رنگ زرد است.

از علایم آن می توان به پیچیدگی برگ، پژمردگی و ضعف برگ و گیاه، تغییر رنگ برگ، ایجاد رگه های قهوه ای در گلبرگ های روشن، تخریب غنچه و کوچک ماندن میوه ها اشاره کرد.

تریپس در برگ رگه های نقره ای و سفید ایجاد می کند و بعد از تغذیه قطرات بسیار کوچک مایع مایل به قرمز در هر دو سطح برگ ایجاد می کند که کم کم باعث بوجود آمدن لکه های سیاه در مناطق مورد هجوم می شود.

معروفیت ویروس تریپس به علت انتقال آن از گیاهی به گیاه دیگر است.

روشهای مبارزه:

  1. حذف علف های هرز و هرس کردن به طور منظم
  2. استفاده از مالچ خشک(مالچ سبز آنها را جذب می کند)
  3. بررسی همه گیاهان و حذف گیاهان آلوده به تریپس
  4. تله های زرد چسبنده (کارت زرد) در طول راهروهای داخل گلخانه، نزدیک در و پنجره ها و تمام ورودی ها نصب کنید و حداقل هفته ای یک بار آن ها را چک کنید.
  5. نصب توری در دریچه تهویه جهت جلوگیری از ورود تریپس از خارج
  6. شستشوی گل ها هم در موقع مشاهده تریپس

تریپس ممکن است کاملا از بین نرود، بلکه فقط کنترل شود.

کنه تارعنکبوتی:

 از قسمت های زیرین برگ تغذیه می کند و باعث زردی و خشکی اش می شود. با فشار آب به راحتی می توانید با آن مقابله کنید.

از دو حشره دیگری که کمتر برای کاملیا مشکل ایجاد می کنند می توان به شپشک و شته اشاره کرد.

شته:

شته به رنگ های سبز، قرمز، صورتی، زرد، قهوه ای و سیاه وجود دارد که در نوک و زیر برگ های براق کاملیا تجمع کرده و با مکیدن شیره ی آن رشدش را متوقف می کند. در نتیجه، برگ های گیاه کمرنگ شده و به تدریج جمع شده و می میرند.

برای مبارزه با شته ها کافی است آب سرد به روی آن ها اسپری کنید. اگر با تهاجم تعدا زیادی از شته روبه رو شدید می توانید به راحتی آنها را با آرد غبار پاشی کنید.

همچنین می توانید با محلولی از آب و چند قطره مواد شوینده مثل مایع ظرفشویی، برگ گیاه را از شته ها پاک کنید. یا می توانید یه لیتر آب را با یک قاشق چایی خوری مایع ظرف شویی و کمی فلفل قرمز قاطی کنید و به روی برگ گیاه اسپری کنید.

شپشک:

از آنها مواد مومی و شاخی ترشح می شود این مواد گاهی به صورت توده ای آرد مانند (شپشک های آرد آلود) و یا به صورت سپرهایی به اشکال مختلف (شپشک واوی ، الفی و …) روی بدن آنها قرار می گیرد.

این آفت با سوراخ کردن بافت های گیاه و خارج کردن شیره گیاهی با قطعات دهانی خود، به گیاه خسارت می زند. گیاه را ضعیف می کند و سر انجام بخش هایی از گیاه از بین می رود. حشرات معمولا به قسمت زیرین و مفصل ای برگ حمله می کنند.

در چرخه زندگی این آفت، در مرحله نابالغ (پورگی) متحرک هستند که در این مرحله نسبت به سم پاشی با حشره کش ها آسیب پذیر ترند.

برای مبارزه با آنها هرس کردن شاخ و برگ ها را جدی بگیرید. اگر تعداد آنها کم بود می توانید آن را با دست بردارید.

برای مقابله شیمیایی آنها حشره کش های زیادی در فروشگاه ها در دسترس است. می توانید از حشره کش ها هر یک هفته به مدت یک ماه استفاده کنید.

تکثیر درختچه کاملیا:

درختچه کاملیا

کاملیا با پیوند زدن، خوابانیدن هوایی و قلمه زدن نیمه خشبی تکثیر می شود.

کاملیا را در شرایط نیمه سایه با آبدهی متوسط( ابتدا به خشکی مقاوم نیست) و خاک زه کشی شده و اسیدی ۶٫۰- ۶٫۵ و در جایی که از آب اشباع نیست، تکثیر کنید.

با توجه به اینکه کاملیا خودش ریشه های سطحی دارد نباید در سایه درختانی که خود ریشه سطحی دارند، آن را بکارید.

قلمه نیمه خشبی:

در آخر بهار یا اوایل زمستان ساقه ای سالم و یکساله از کاملیا را برای قلمه انتخاب کنید.  از راس ساقه مورد نظر پنج تا شش گره به عقب بشمارید. درست قبل گره ششم به صورت کج ساقه را ببرید. گره ها مکانی خواهند بود که برگ ها رشد خواهند کرد. همه برگ های ساقه را به جز دو سه تای راس را حذف کنید.

یک گلدان را تا عمق ۱۰ تا ۱۵ سانتی متر با خزه تجزیه شده و شن درشت پر کنید. خاک زه کشی شده آن را خیس کنید و اجازه دهید آب اضافه از انتها گلدان خارج شود. در زمینه کاشت با انگشت خود سوراخ هایی با فاصله ۵ سانتی متر ایجاد کنید. ۲ تا ۳ قاشق چایی خوری هورمون ریشه زایی را درون ظرف یکبار مصرف بریزید. قلمه های مورد نظر را درون هومون غوطه ور کنید. سپس قلمه ها را تا عمق ۷ سانتی متر درون سوراخ ها قرار داده و خاک زمینه کشت اطراف قلمه محکم کنید که آن را در برگیرد.

یک کیسه پلاستیک اطراف گلدان بگذاید تا فضایی مانند گلخانه را برای قلمه فراهم کنید تا رطوبت آن همچنان بالا بماند.

گلدان را در نور خورشید (نورمستقیم و زیاد باغث آسیب به قلمه می شود) و دمای ۲۴ درجه نگهدارید.

در طول روز چندین بار پلاستیک را بردارید تا با آب گیاه را مه پاشی کنید و خاک گیاه را مرطوب کنید (نه خیس!). همچنین چک کنید که گیاه دچار کپک ساقه نشده باشد. بعد از سه ماه قلمه ها را برای پوسیدگی ساقه چک کنید.  اگر قلمه ای از بین رفت یا دچار کپک ساقه شد آن را حذف کنید.

آرام یکی از برگ های قلمه را بکشید اگر با مقاومت روبه رو شدید نشان از ریشه زدن قلمه است. هر کدام از قلمه ها را به گلدانی جدا منتقل کنید، آنجا آنها را نگهداری کنید تا بوته آن به اندازه ای شود که در فضای سبز بتواند از پس خود بر بیاید. اطراف جایی که کاملیا نهال را کاشته ای علامت بگذارید تا لگدمال نشود.

چیزهایی که نیاز دارید تا این قلمه زدن را انجام دهید؛  قیچی هرس، شن درشت، خزه تجزیه شده، گلدان یا سینی ۱۰ تا ۱۵ سانتی متر عمقی و هورمون ریشه زایی.

رطوبت، تهویه هوا، نور شدید و روزهای بلند، دما ۲۵ درجه سانتی گراد از شرایطی است که باید برای قلمه فراهم کنید.

قلمه اگر از گیاه جوان و نزدیک ریشه گیاه گرفته شود ریشه زایی بهتری خواهد داشت.

پیوند زدن:

اواخر زمستان و یا اوایل بهار پایه ای با قطر ۲٫۵ سانتی متر (و نه بزرگتر) از گیاهی که مقاومت خوبی به پوسیدگی ساقه دارد انتخاب کنید. در ارتفاع ۱۲ سانتی متری گیاه پایه را قطع کنید تا پیوندک را در آن ناحیه متصل کنید.

پیوندک ساقه ای است که از شاخه حاصل از رشد سال جاری گیاه مورد نظر تهیه می شود و معمولا حاوی سه برگ است.

گیاه حاصل از پیوند ۱ تا ۲ سال طول می کشد تا به گلدهی برسد. در طی اولین سال بعد از عمل پیوند زدن معمولا پیوندک می تواند ۱۵ تا ۳۰ سانتی متر رشد کند.

درختچه کاملیا

خوابانیدن هوایی:

در قسمت انتهایی شاخه یکساله برشی به طول ۵ سانتی متر انجام دهید یعنی پوست این قسمت بردارید. در محل زخم بافت پینه ای ایجاد خواهد شد که حاوی هورمون ریشه زایی است. سپس محل زخم با پیت خزه و پلاستیک پوشانده می شود و دو سر پلاستیک به هم گره می خورد. پس از مدتی که شاخه هاهی هوایی ریشه دار شدن از محل زیر ریشه برده شده و به محل کاشت جدید انتقال پیدا می کنند.

کاربرد درختچه کاملیا:

تزیینی:

درختچه کاملیا

درختچه کاملیا

این درخچه برای کاشت در چمن، کاشت به عنوان بوته مرزی و پس زمینه، به عنوان حصار در باغ های غیر رسمی و اطراف خانه ها در مکان های زمستانه معتدل کاربرد دارد.

درختچه کاملیا

استفاده تجاری:

دانه کاملیا روغنی دارد که در جنوب چین در طی قرن ها از آن استفاده های زیادی شده است. کاملیا به خاطر روغن دانه اش در حال حاظر در دنیا استفاده های متعددی دارد و تبدیل به محصولی تجاری شده است.

جالبه که این روغن در زمینه های مختلفی از آشپزی تا ماشین آلات گرفته استفاده دارد:

  • از روغن کاملیا در آشپزی به دلیل نقطه جوش بالایی که دارد در سرخ کردن هایی که در دما های بالا تا ۲۵۲ درجه سانتی گراد انجام می شود، استفاده می شود.
  • به عنوان سس سالاد
  • به عنوان تمیز کننده و روان کننده قطعات اتومبیل
  • برای تولید کرم های زیبایی و پماد ها

هشدار: بسیار مهم است که مطمئن باشید آن را از تولید کننده قابل اعتماد خریداری کنید، چون می توانند حاوی مواد مضری باشند.

 و در آخر دانه کاملیا هم در آشپزی به خاطر مواد مغذی که دارد مورد استفاده قرار می گیرد.

مباحث اضافی:

به عنوان یک عمل اختیاری اگر کیفیت گل ها برایتان از کمیت آنها مهم تر است؛ یکی از آن شکوفه هایی که زیاد بهم نزدیک اند را حذف کنید. یا اگر دوست دارید می تونید تمام شکوفه ها را به جز یکی یا دوتا که در نوک هستند حذف کنید. اینگونه تمام انرژی گیاه برای آن دو شکوفه صرف خواهد شد.

از اونجایی که کاملیا واکنش خوبی به تغییر ندارد، آن را در ماه های تابستانی در خارج و در پاییز به داخل منتقل کنید.

منبع: طراحان منظر

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

۹ نمونه از معروفترین مصالح که در فضای سبز

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

 

سنگفرش در طرح های فضای سبز معمولا یکی از پر کاربردترین و پر هزینه ترین چیزها به شمار میرود بنابراین آشنایی با انواع مواد و مصالح مناسب برای کار ضروری است به همین خاطر تصمیم گرفتیم شما را بیشتر با این مواد و مصالح آشنا کنیم. در این جا به ۱۰ مورد از پرکاربرد ترین این مصالح اشاره میکنیم :

– بتن         :(concrete)

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

استفاده از بتن به دلیل مقرون به صرفه بودن ، راحتی در نصب و نگهداری آسان بسیار رایج است. البته استفاده از فرم ساده ی بتن محیط را برای مردم خسته کننده میکند بنابراین باید با استفاده از شکلها ، رنگ ها و الگو های مختلف، محیط را سرزنده و شاداب نگه داریم.

_ بتن پیش ساخته (precast concrete) :

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

دارای بهترین رنگ، تنوع شکل و ساختار و دارای قیمت مناسب.

بتن پیش ساخته دارای تنوعی گیج کننده و فراوان از رنگ، شکل ، اندازه ، بافت و الگو است و برای کسانی که نگاه متفاوت و جدیدی دارند و نمیخواهند از مواد و سنگ های طبیعی استفاده کنند بسیار مناسب است. همچنین این نوع بتن دارای نفوذ پذیری بالایی از که آب را به خوبی جذب میکند و مانع از روان شدن آب و تجمع بیش از حد میشود .

آجر    :(brick)

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

دارای حالتی سنتی و مناسب برای تمامی اقلیم ها

با آجرهای استاندارد (۱۰*۲۰) میتوان الگو های بسیار جالبی ساخت که در معماری بسیار کاربرد دارد. همچنین آجر با رنگ قرمزش به محیط گرمای خاصی میدهد. آجر به راحتی با دیگر اجزاء سخت محیط جور میشود و مثل چوب و دیگر موادی که خود در اطرافتان مشاهده میکنید.

 

سنگ آهک    :(limestone)

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

دارای قابلیت بازتاب گرما و به همین سبب مساعد برای اقلیم های گرم و خشک

این سنگ در در انواع کرم مایل به سفید و خاکستری مایل به سفید وجود دارد و به دلیل رنگ روشن خود می تواند نور را گرما را بازتاب داده و گزینه مناسبی برای نواحی گرم و خشک باشد. همچنین باعث روشن تر شدن نواحی میشود که در آنجا سایه زیاد است.

تراورتن :(travertine)

تراورتن سنگی مناسب برای اطراف استخر شما

تراورتن سنگی سخت تر اما با تخلخلی کم تر نسبت به هم خانواده اش سنگ آهک است و این موجب شده نگهداری از آن راحتر باشد.زمانی که تراورتن را لمس میکنیم خنک می ماند و همچنین به شما حس خوشآیندی میدهد وقتی پاهای شما در استخر آن را لمس میکند.

کاشی سفالی :(tile)

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

رنگی مناسب برای مناطق گرم

کاشی سفالی بدلیل داشتن رنگ زیبا و بوی نم حس سرزندگی را به انسان میدهد مخصوصا این حس در مناطق گرم و خشک (مانند ایران) بیشتر احساس میشود. از دیگر ویژگی های کاشی ضد حریق بودن آن است و این که در مقابل خورشید تغییر رنگ و اندازه نمیدهد.

 

گرانیت (granite)

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

گرانیت از سخترین سنگ ها و مناسب برای مناطق سردسیری

گرانیت سنگی بسیار گران است قمیتی حدود (۲۰۱۵-۲۰۱۶) ۱۴-۲۰ دلار در فوت مربع. البته خرید گرانیت یک سرمایه گذاری با ارزش است چون گرانیت طول عمری بسیار طولانی دارد. اگر در نزدیکی محل زندگی شما معدن گرانیتی وجود دارد حتما ا این سنگ در طراحی محیط اطرافتان بهره ببرید. گرانیت در رنگ های طوسی ، مشکی ، قرمز و شکلاتی وجود دارد.

 

سنگ لوح(slate)

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

مناسب برای مناطق سردسیر و غنی از رنگ

دارای تنوع رنگی غنی از سیاه زغالی گرفته تا سبز یشمی. یکی از مهمترین ویگی های این سنگ مقاومت در برابر انجماد و ذوب است.

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

پرکاربرد ترین مصالح فضای سبز

سنگ کبود bluestone

زیبا ، مجلل و فوق العاده برای استفاده در سنگ فرش

سنگ کبود سنگ هایی ورقه ورقه دارای خطوط مشخص بین لایه ای و بسیار مناسب برای استفاده به عنوان سنگ فرش. همچنین این سنگ در ابعاد مختلف بصورت مستطیل وجود دارد و میتواند برای کف پوش حیاط شما مناسب باشد.

آجر ها ، بتن های پیش ساخته و کفپوشهای سنگی و انواع دیگر را میتوان بطور مجدد مورد استفاده قرار داد. فقط کافی است بدانیم چگونه آنها را پیدا کنیم. این مواد را میتوان در انبار های شهرداری پیدا کرد البته این مواد یکبار مورد استفاده قرار گرفته اند.

منبع : طراحان منظر

کرم قوزه پنبه Heliothis armigera

کرم قوزه پنبه Heliothis armigera

کرم قوزه پنبه Heliothis armigera

کرم قوزه پنبه

کرم قوزه پنبه

پنبه از مهم ترین و اصلی ترین گیاهان تولیدکننده الیاف طبیعی است و در جهان بعد از سویا بیشترین مصرف را دارد.کرم قوزه پنبه یا غنچ قوزه پنبه  با نام لاتین Cotton bollworm – Corn eraworm – Tomato fruit worm از آفات جهانی مهم پنبه میباشد که در پنبه کاریهای شمال تا مرکز ایران خسارت قابل توجهی وارد میکند. ین گونه در مرکز و جنوب اروپا، معتدل آسیا، آفریقا، استرالیا و اقیانوسیه گسترده است و به تازگی در برزیل هم مشاهده شده است.

میزبان: کرم قوزه پنبه آفتی پلی فاژ بوده و دارای بیش از ۷۰ نوع میزبان میباشد.از میزبانهای آن میتوان به ذرت،نخود،کنجد،گوجه فرنگی، یونجه، خشخاش، کنف،شبدر، گل ابریشم،پسته،بادمجون ،سویا ،لوبیا،کدو و شاهدانه اشاره کرد.

مشخصات ظاهری کرم قوزه پنبه:

حشره بالغ:این حشره در رنگ و اندازه بسیار متغیر است.طول بدن شب پره بالغ بین ۲۰-۱۲ میلیمتر و عرض ان با بالهای باز ۴۰-۳۰ میلیمتر است.بالهای جلویی در ماده ها زرد مایل به نارنجی و در نرها خاکستری مایل به سبز است و دارای یک لکه لوبیایی و یک لکه گرد تیره هستند علاوه بر این ، بال های جلویی دارای یک نقطه سیاه رنگ بوده و در حاشیه خارجی آنها یک نوار عرضی مضرس وجود دارد.بالهای عقبی زرد کمرنگ هستند همراه با یک نوار قهوه ای باریک در لبه خارجی بال و یک نقطه سیاه در وسط بال که نمایانگر این حشره است.

کرم قوزه پنبه

کرم قوزه پنبه

تخم: بین ۶/۰-۵/۰ میلیمتر هستند که ابتدا سفید مایل به زرد و به مرور سبزرنگ میشوند.تخمها گرد و پهن و دارای سطح آجدارهستند.

کرم قوزه پنبه

کرم قوزه پنبه

لارو: رنگ لارو ها ابتدا سفید مایل به کرم با سر کپسولی قهوه ای و به مرور زمان به رنگ سبز روشن در میایند.در طرفین بدن دارای خطوط تیره و روشن هستند.و همچنین در روی طول بدن آنها خطوط تیره ای کشیده شده ای به چشم میخورد.

کرم قوزه پنبه

کرم قوزه پنبه

شفیره:  رشد شفیره  داخل یک پیله ابریشمی به طول ۲۳-۱۸ میلیمتر وبه  مدت ۱۵-۱۰ روز در عمق ۱۰-۴ سانتی متری خاک و یا در داخل قوزه پنبه یا بلال  صورت میپذیرد.دو عدد خار در انتهای شفیره وجود دارد.

کرم قوزه پنبه

کرم قوزه پنبه

چرخه زندگی:

اولین گروه پروانه ها در دهه اول فروردین دیده میشوند.ماده ها میتوانند تا چند صد تخم در بخش های مختلف گیاهان بگذارند.در شرایط مطلوب تخمها میتوانند در عرض سه روز تفریخ و به لارو تبدیل شوند و در یک ماه چرخه زندگی خود را کامل کنند.لاروها ۲۲-۱۳ روز طول میکشد تا به رشد نهایی خود برسند و در سن ششم لاروی طول لارو به بیش از ۴۰ میلی متر میرسد.رنگ لارو ها متغیر ولی اغلب سبز و زرد مایل به قهوه ای هستند و اغلب گوشتخوارند و گاهی رفتار هم خوارگی از خود نشان میدهند.به همین علت اغلب روی یک قوزه فقط یک لارو وجود دارد.لاروها بعد از رشد کامل روی خاک افتاده و تبدیل به شفیره میشوند.

نحوه و علائم خسارت:

لاروها پس از خروج از تخم ابتدا از پارانشیم برگ تغذیه نموده و رگبرگها را باقی می گذارند. سپس به غنچه، گل و قوزه حمله کرده و با سوراخ کردن قوزه ها و ورود به داخل آنها از الیاف پنبه تغذیه میکنند. در مواردی تمام لارو داخل قوزه نمی شود بلکه فضولات سبز رنگ خود را در حوالی قاعده قوزه پراکنده می سازد. سوراخ ورودی غالبا بالای  قوزه می باشد. زیان آفت در پنبه کاری ها از نسل دوم به بعد مشهود و خسارت آن در نسل سوم شدید است. در نسل چهارم نشوونمای کرم قوزه اغلب مصادف با سرمای پائیزه شده و می میرد.

کرم قوزه پنبه

کرم قوزه پنبه

هر کرم ۲۰-۶ غنچه و قوزه را می تواند مورد حمله قرار دهد.هنگامی که کرم حمله میکند ممکن است در زمان شکوفه دهی پنبه باشد در این صورت قوزه قبل از موعد مقرر باز شده و بی ثمر باقی میماند.و دیگر قادر به تولید الیاف نیستند و یا بی کیفیت هستند.

کرم قوزه پنبه

کرم قوزه پنبه

شدت صدمات آفت در پنبه کاری ها اواسط تیر تا واسط مهرماه و مصادف با ظهور حداکثر غنچه و گل و قوزه جوان مزرعه پنبه می باشد.

کرم قوزه پنبه

کرم قوزه پنبه

پیشگیری وکنترل:

زراعی: اجرای عملیات زمستانه نظیر شخم عمیق، آب تخت زمستانه و رعایت تناوب زراعی جمعیت انتقالی آفت را کاهش می دهد.

    (اجرای شخم عمق پس از جمع آوری محصول سبب می شود تا بدین وسیله لانه های زمستانی آفت در خاک تخریب شود. این عمل گاهی تا ۵۰% شفیره ها را تلف می نماید و در صورتی که به زمین آب یخ زده زمستانه داده داده شود ممکن است تا حدود ۹۰% شفیره ها از بین رود)

استفاده از ارقام مقاوم همچنین صفاتی نظیر براکته های فرخورده ، وسعت برگ ( کوچکی اندازه ) و رنگ قرمز بوته ها نیز از خصوصیاتی هستند که با تحمل بوته ها به کرم قوزه همبستگی مثبت دارند ، لذا در نظر گرفتن این خصوصیات می تواند در انتخاب رقم و جلوگیری از خسارت موثر باشد .

بیولوژیک:

تکثیر و رهاسازی زنبور تریکوگراما  در سه نوبت به مقدار حداقل ۵۰۰۰۰۰ زنبور در هر هکتار کاهش چشمگیری در تلفات تخم دارد همچنین استفاده از زنبور پارازیتوئید لارو(براکون) به تعداد ۱۰۰۰۰ عدد در هکتار، تلفات قابل ملاحظه ای به لاروهای متوسط و درشت وارد می نماید.استفاده از حشره کش های میکروبی نظیر باسیلوس توریجینسیس و ویروس N.P.V(چند وجهی هسته ای) واستفاده از تله های نوری و فرمونی جهت پیش آگاهی، موفقیت در امر کنترل را بیشتر می کند.

شیمیایی:

اگر روش های بالا جوابگوی مشکل شما نبود . شما می توانید از روش های کنترل شیمیایی استفاده کنید. نکته ای که در استفاده از سموم وجود دارد این است که شما برای استفاده از سموم باید حتما با یک متخصص گیاه پزشک مشورت کنید تا میزان دوز مصرفی و نحوه استفاده از سم برایتان توضیح داده شود. مشاوره گرفتن از افراد ناآشنا می تواند موجب از بین رفتن گیاه شما و به خطر انداختن سلامتی شما شود.

 

برای مبارزه شیمیائی علیه کرم قوزه پنبه ۲_۳نوبت سمپاشی توصیه می شود . سموم مورد استفاده: امولسیون آزودرین (بمیزان ۵/۲ لیتر در هکتار) و یا نواکرون ۲۰ %بمیزان ۲_۳لیتر در هکتار را علیه این آفت توصیه می کنیم ضمنا گوزاتیون بمقدار ۶۰۰_۹۰۰گرم از ماده خالص نیز در هکتار علیه این آفت موثر است.

همچنین اثربخشی سموم زیر گزارش شده است۱ .تیو دیکارب )لاروین) : ۱ – ۷۵٫۰ کیلوگرم در هکتار یک نوبت

۲٫کارباریل (سوین): ۳ کیلوگرم در هکتار

۳٫اندوسولفان (تیودان) ۳ لیتر در هکتار

۴٫ایندوکسا کارب (آوانت) ۲۵۰ سی سی – ۲۰۰ در هکتار

۵٫فن پروپاترین :۱ لیتر در هکتار

 

منبع : طراحان منظر

اپیمدیوم (Bishops mirt)

اپیمدیوم (Bishops mirt)

 اپیمدیوم (Bishops mirt) 

اپیمدیوم

نام فارسی اپیمدیوم
نام انگلیسی Bishops mirt
نام علمی Epimedium
 خانواده Berberidaceae

اطلاعات کلی :

نام فارسی : اپیمدیوم

نام رایج فارسی : اپیمدیوم

نوع:  چندساله

خانواده:  Berberidaceae

ارتفاع:  ۱۵ تا ۴۵ سانتی متر

رنگ گل:  صورتی، سفید، قرمز و زرد

نور:  سایه یا نیمه سایه

نیاز آبی:  متوسط

نگهداری:  متوسط

گل:  فنجانی

برگ:  قلبی شکل

مقاومت: سرما (تا ۱۵- درجه را تحمل می کند)

معرفی

اپیمدیوم

اپیمدیوم یک گیاه علفی غیر معمول و نادر است. پیدا کردن یک گونه ی گیاهی که بتواند در منطقه ایی بدون نور یا با نور کم به خوبی رشد کند، همیشه یک چالش بوده است بومی منطقه ی شرق آسیاست و از نام های متداول آن می توان  Barrenwort, Bishop’s hat, Horny goat weed, Fairy wings, Randy beef grass, Yin yang huo. را نام برد. در اوایل رشد این گیاه نیازمند به مراقبت متوسط است تا به موقعیتی پایدار برسد اما پس از آن تنها به مراقبت های گاه و بی گاه نیاز دارد.

ویژگی های ظاهری

اپیمدیوم

برگ : برگ ها علفی و همیشه سبز هستند و حالتی مرکبی دارند که معمولا شامل سه برگچه می شوند. برگ ها قلبی شکل و به قطر ۳ تا ۶ سانتی متر هستند. در اوایل بهار باید شاخ و برگ های ضعیف بریده شوند تا آن هایی که قوی و پایدار  هستند و جلوه ی خوبی دارند باقی بمانند. در طول فصل پاییز زمانی که رنگ برگ ها به قرمز-طلایی تغییر کرد، شاخ و برگ های این گیاه جلوه ی زینتی به خود می گیرند. برگ ها دارای رگبرگ های جذابی هستند که قبل از بلوغ و سبز شدن دارای رنگ صورتی-برنزی می شوند. شاخ و برگ ها ممکن است دارای حاشیه های خاردار با رنگ مارون یا طلایی باشند.

اپیمدیوم

گل : فصل گلدهی اواخر بهار و اوایل تابستان می باشد. گل ها به صورت خوشه ای و شکلی فنجانی دارند و قطر آن به ۵ سانتی متر میرسد. گل های این گیاه سایه دوست حتی در عمیق ترین سایه ها هم شکوفا می شوند و زیبایی خود را به رخ می کشند. گل های این گیاه شامل شکوفه هایی با چهار گلبرگ ظریف است که از خوشه ها آویزان شده اند و در رنگ های مختلفی وجود دارند. گل ها به گل های گیاه columbine شباهت دارند.

اپیمدیوم

ساقه: ساقه های این گیاه تکی و پرزدار و بلند و باریک هستند.

نگهداری

اپیمدیوم

نور: اپیمدیوم گیاهی است که سایه دوست است بنابراین باید در محلی کاشته شود که سایه یا نیمه سایه باشد.

اپیمدیوم

آبیاری : در طول دوران خشکی، آبیاری باید منظم باشد. در ابتدا که گیاه هنوز بالغ نشده است آبیاری را به صورت منظم انجام دهید ولی زمانی که گیاه بالغ شد می تواند تا حدی کم آبی را تحمل کند.

اپیمدیوم

خاک: در خاک غنی و به خوبی زهکشی شده بهترین عملکرد را داراست. خاک باید کمی اسیدی یا خنثی باشد با PH پنج و نیم تا هفت. خاک غنی و مرطوب که با مواد آلی تقویت شده باشد مورد نیاز این گیاه است.

اپیمدیوم

کوددهی : می توانید از مالچ های کاهی در زمستان استفاده کنید.

اپیمدیوم

آفات و مشکلات : تنها آفت مهم آن vine weevils است و همچنین ویروس موزاییک هم می تواند مشکل آفرین باشد که رفع این مشکل نیازمند حذف گیاه است.

تکثیر :

اپیمدیوم

اپیمدیوم از طریق ریزوم رشد می کند که به سختی می توان آن را پیدا کرد ولی می توان آن را از گلخانه های تخصصی تهیه کرد. به دلیل رشد کندی که این گیاهان دارند، آن ها را معمولا به صورت گیاهان خریداری شده نگهداری می کنند اما از طریق تکثیر هم میتوان این گیاه را پرورش داد. گیاه را بعد از آخرین سرما یا در اوایل پاییز در زمین بکارید. با استفاده از تقسیم: اگر در بهار تقسیم را انجام می دهید باید در منطقه ی خنک قرار بگیرد ولی اگر در پاییز تقسیم می کنید باید در منطقه ای گرم قرار بگیرد اما گفته می شود: اگر از طریق تقسیم میخواهید گیاه را تکثیر دهید بهترین نتیجه را با انجام آن در اواخر تابستان بدست می آورید. فضایی در حدود ۱۵ تا ۳۰ سانتی متر برای گیاه در نظر بگیرید.

کاربرد:

اپیمدیوم

 به دلیل سایزی که این گیاه دارد می توان از آن در باغ های صخره ای استفاده کرد و همچنین به عنوان گیاهان پوششی زمین می توان از آن ها استفاده کرد. سعی کنید اپیمدیوم ها را در زیر درختان بلند پرورش دهید زیرا با این کار میتوانید به چشم انداز خود حس جنگل را القاء کنید. با گذشت زمان اپیمدیوم به صورت طبیعی شاخ و برگ های زیادی را ایجاد می کند که این گیاه را تبدیل به یکی از بهترین گیاهان چندساله ی پوششی برای محلی که در آن نور کم است تبدیل می کند.

مباحث اضافی :

اپیمدیوم

نام این گیاه به احترام  گیاه شناس سوئدی کارل لینه گرفته شده. عصاره ی این گیاه کاربرد های پزشکی زیادی دارد از جمله در درمان پوکی استخوان و به عنوان داروی مقوی غرایز جنسی از آن استفاده می شود. از این رو برخی از نام های متداول آن می توان به  Horny goat weed اشاره کرد.

 

نرگس درختی (Sweet Mock Orange)

نرگس درختی (Sweet mock orange)

نرگس درختی

نرگس درختی

نام فارسی نرگس درختی
نام انگلیسی Sweet mock orange
نام علمی Philadelphus coronaries
خانواده hydrangaceae

اطلاعات کلی :

نام فارسی :  نرگس درختی

نوع :  درختچه خزاندار

خانواده:  hudrangeaceae

ارتفاع :   حداکثر ۳ متر

گسترش:  دو و نیم متر

رنگ گل:  سفید

نور:  آفتابی تا نیمه آفتابی

نیاز آبی:  کم

نگهداری:  متوسط

گل:  تک گل  معطر

برگ:  ساده کرک دار

میوه:  کپسول پایا

مقاومت : مقاوم به سرما و نسبتا خشکی

معرفی

نرگس درختی

نرگس درختی ، درختچه ای خزان دار است که بومی ارمنستان و اروپای جنوبی است.به علت مقاوم بودن به سرما در مناطق معتدل و سرد به خوبی رشد می کند.

این درختچه شمایلی سنتی دارد و عطر خوش گل های آن حسی خوشایند و آرامش بخش به محیط می دهد.

ویژگی های ظاهری

برگ : برگ های ساده ، متقابل با دندانه های تنک و در سطح تحتانی روی رگ برگ ها کرک دارد.

نرگس درختی

گل : گل های سفید معطر دارد که در ائاسط بهار تا اوایل بهار روی شاخه های جانبی و انتهایی می رویند

نرگس درختی

ساقه: تنه منشعب دارد.شاخه ها تو پر با مغزسفید و محکم دارد.

نرگس درختی

نگهداری

نور: در مکان های آفتابی تا نیمه آفتابی توان رشد دارد ولی برای گلدهی بهتر ترجیها در مکان های کاملا آفتابی کشت می شود.

آبیاری : به آبیاری زیادی نیاز ندارد و تقریبا به خشکی مقاوم است.اما توجه داشته باشید برای گلدهی خوب برنامه آبیاری آن منظم باشد. وقتی خاک سطحی کاملا خشک شد آن را آبیاری کنید.

خاک: خاک های نسبتا حاصلخیز و دارای زهکش را می پسندد.

کوددهی : به کوددهی زیادی نیاز ندارد و سختگیر نیست.با این حال برای تقویت خاک آن می توان سالیانه به خاک آن کومپوست اضافه کرد.

نرگس درختی

آفات و مشکلات :

آفت : شته ، شانکر

بیماری : لکه برگی

اما در کل بیماری و آفت خاصی تهدیدش نمی کند.

نرگس درختی

تکثیر :

تکثیر این گیاه به طریق قلمه چوب نرم ،نیمه سخت و سخت و کشت بذر  و خوابانیدن امکان پذیر است.

قلمه چوب سخت : قلمه گیری از شاخه ها در فصل رکود ؛ اواخر پاییز و اواخر زمستان

قلمه چوب نیمه سخت : قلمه گیری از شاخه های فصل جاری در اواخر تابستان

قلمه چوب نرم : قلمه گیری از شاخه های پر رشد جدید حاوی مریستم انتهایی در اواخر بهار

کشت بذر آن در فصل بهار و در هوای آزاد صورت می گیرد.نیازی نیست لزوما ان را در گلخانه یا فضای بسته بکارید.

خوابانیدن آن در پاییز باید انجام شود.

نرگس درختی

کاربرد :

به عنوان درختچه های حاشیه ای استفاده می شود،با هرس منظم آن می توان از آن به عنوان حاشیه و دیوار سبز دور زمین استفاده کرد.همچنین به علت بوی خوش و پر گل شدن در فصل بهار هم بسیار محبوب است و می توان ان را به صورت تک هم کاشت.

نرگس درختی از نظر ظاهری به پلاخور و دوتسیا شباهت دارد.

نرگس درختی

مباحث اضافی :

بعد از دوره گلدهی باید به هرس آن پرداخت.شاخه های خشک شده،مسن و شاخه هایی که باعث بدشکل شدن درخت می شوند را باید حذف کرد.

اگر بلافاصله بعد از گلدهی هرس نکردید ،می توانید آن را در تابستان و پاییز هم هرس کنید.

نرگس درختی

منبع : طراحان منظر

پاپیتال ( English ivy )

پاپیتال ( English ivy )

پاپیتال ( English ivy )

پاپیتال

 نام فارسی   پاپیتال
 نام انگلیسی   English ivy / Common ivy
 نام علمی   Hedera Helix
 نام خانواده Araliaceae

پاپیتال

اطلاعات کلی :

نام فارسی : پاپیتال
نام رایج فارسی : عشقه ، پیچک ( دار‌دوست )
نوع : گیاه پوششی همیشه سبز
خانواده : Araliaceae
ارتفاع : با داشتن تکیه گاه میتواند تا ۲۰ – ۳۰ متر رشد کنند
رنگ گل : سبز مایل به زرد
نور : متوسط
نیاز آبی : مرطوب ( متوسط )
نگهداری : آسان ( ولی نیاز به هرس و توجه مناسب دارد )
گل : نیمه کروی ( ولی بعد از ۵ الی ۱۰ سال ظاهر میشوند )
برگ : پهن و دارای بریدگی در حاشیه و خطوطی در روی آن

پاپیتال

معرفی :

پاپیتال گیاهی پوششی و تقریبا همیشه سبز است . بومی اروپا ، غرب آسیا و شمال افریقا بوده است . این گیاه بر خلاف اغلب چمن ها در مکان هایی که سایه میباشد به خوبی رشد میکنند و بخصوص برای پرچین ها ، پوشش دیوار ها و فنسها بسیار مناسب میباشد .
اغلب این گیاه را برای کاربرد زینتی و پوششی میرویند اما قابل ذکر است که گاهی برگ های آن مصرف دارویی نیز دارند .

پاپیتال

ویژگی های ظاهری :

پاپیتال

گل :
گل های گیاه پاپیتال تا زمانی که گیاه ۵ – ۱۰ ساله نشود ، ظاهر نمیشوند .
گل های آن به صورت محو و نا مشخص به رنگ سبز مایل به زرد اند و به شکل نیم کروی اند . این گل ها بویی مشابه بوی عسل دارند .

برگ :
این گیاه دارای گونه های مختلف است که دارای برگ های بزرگ یا کوچک اند که بریدگی هایی در حاشیه خود دارند که البته پس از رسیدن به بلوغ تغییر شکل میدهند و فاقد لب و تیره رنگ تر و ضخیم تر میشوند .
بازه تغییر رنگ برگ های پاپیتال از سبز تیره تا سبز مایل به خاکستری می باشد و گاهی برگ های ابلق ( سبز و زرد ) دارد ( بسته به گونه و واریته گیاه رنگ برگ ها متغییر است ) .

پاپیتال

پاپیتال

پاپیتال

ساقه :
ساقه هایی رونده و چسبنده دارند که رشد خوبی هم دارند واگر یک پایه عمودی در کنار این گیاه قرار دهید ساقه های رونده این گیاه بر روی اون رشد میابد و با ریشه هایی که بر سطح خود دارند به آن میچسبند و بالا میروند .
این ساقه ها تا حدودی چوبی اند ( در انتها علفی اند )

پاپیتال

نگهداری :

پاپیتال

نور و دما :
پاپیتال به طور معمول نیاز به نور مستقیم دارد البته این گیاه دارای قدرت تحمل بالایی است و در همه شرایط ( در دمای بالا و پایین و یا نور کم و زیاد ) می تواند به خوبی رشد کند .
لازم به ذکر است گونه ای از آن که دارای برگ های ابلق است نسبت به سرما و صدمات ناشی از وزش باد مقاوم تر اند .
به طور کلی میتوان گفت گونه های دارای برگ سبز برای مکان های نیمه سایه ، سایه و سایه شدید مناسب اند اما گونه های دارای برگ ابلق نور بیشتری میخواهند و در نور مناسب آفتاب رنگ زیباتری دارند ( اما گرمای زیاد ممکن سبب سوختگی برگ ها شود ).

پاپیتال

آبیاری :
آب آن ها باید به اندازه ای باشد که رطوبت خاک حفظ شود ( مخصوصا گیاه در حال رشد ) ، پس بهتر است فواصل آبیاری به صورتی باشد که خاک رطوبت متعادلی داشته باشد یعنی در تابستان دور آبیاری را کوتاه ( دوبار در هفته ) و در پاییز و زمستان زیاد ( یک بار در هفته ) کنید .
البته لازم به ذکر است که اگر این گیاه خوب کاشته شده و استقرار داشته باشد میتواند شرایط کم آبی و درجه حرارت بالا را برای مدتی تحمل کند اما توجه داشته باشید به طور کلی خشوی بیش از حد باعث کندی رشد میشود در حالی که اگر آبیاری عمیق باشد رشد گیاه بهتر و انبوه تر خواهد بود ( البته به شرطی آبیاری بیش از حد نباشد زیرا موجب ریزش و زردی برگ ها می‌شود .

پاپیتال

خاک :
گیاه پاپیتال در خاک های غنی و آلی سریع رشد می کند اما به طو کلی با انواع گوناگون خاک ها ، البته با داشتن زهکشی خوب ، توانایی رشد دارند .
اسیدیته خاک آن ها معمولا بین ۶ – ۷ است اما اغلب این گیاه در خاکی با شرایط کمی قلیایی هم رشد میکند .

پاپیتال

کود دهی :
این گیاه نیاز به خاک غنی ارگانیکی دارد . اگر خاک شما فاقد مواد آلی است باید آن را قبل از کاشت با کمپوست اصلاح کنید .
این گیاه به ندرت نیاز به کود دارد اما اگر زمانی به علت رشد زیاد و … نیاز به کود داشتند شما میتوانید آن ها را با اسپری کود مایع نیم قدرت تغذیه کنید .
به طور کلی از اردیبهشت تا مهر ماه شما میتوانید هر هفته یک بار کود های مخصوص گیاهان زینتی را به میزان ۳ گرم در لیتر به صورت محلول به آن ها دهید .

آفات و مشکلات :
این گیاهی ممکن است آفاتی چون کنه تار عنکبوتی ، شته ، شپشک آردآلو ، حشره سپردار داشته باشد .

کنه تار عنکبوتی : موجب زردی برگ های پاپیتال شود و برگ ها و ساقه شبکه تار مانند پوشانده میشوند . همچنین برخی برگ ها را قهوه ای و چروکیده میکند و می‌خشکاند .

شته : معمولا نواحی جوان گیاه را مورد هدف قرار میدهد و سبب چروکیدن ، عدم رشد ، زرد شدن و چسبناک شدن آن قسمت ها می‌شوند .

شپشک آردآلو : گاهی اوقات در زیر برگ ها یا محل اتصال برگ به ساقه مستقر میشوند و سبب کاهش رشد و بخصوص در مناطق جوان گیاه و زرد و بد شکل شن  برگسار ها می‌شوند ( فعالیتی همانند شته ها دارند ) .

حشره سپردار : بر رو و زیر برگ ها و ساقه ها به صورت نقاطی تیره رنگ و برامده ظاهر میشوند و اگر این افت زیاد به این گیاه حمله کند سبب زردی و ریزش برگ ها می‌شود .

تکثیر :

پاپیتال
در تمامی فصول سال میتوان نسبت به تکثیر پاپیتال از طریق تهیه قلمه سبز اقدام نمود، اما بهترین زمان قلمه گیری از اواخر مرداد تا اواخر مهر میباشد. قلمه های تهیه شده را باید در مخلوط پیت و ماسه در مکان گرم و سایه قرار داد تا ریشه دهند (بین ۴ تا ۶ هفته) سپس آنها را جابجا نمود. بهترین زمان انتقال آنها به زمین اصلی از پاییز تا بهار است. عملیات هرس آنها را میتوان در بهار و تابستان انجام داد.
پاپیتال را می توانید به آسانی از اواسط بهار تا اواخر تابستان تکثیر کنید. البته گیاهانی که در بهار تکثیر می شوند مقاوم تر هستند. با یک چاقوی تیز قلمه های ساقه ای و یا انتهایی را به طول ۱۰تا ۱۲ سانتیمتر، از ساقه های رونده جدا کنید و به روش کشت مستقیم قلمه درون گلدان ، آنها را در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر ، حاوی کمپوست بذر و قلمه بکارید. خاک را نسبتا مرطوب کنید و با کیسه پلاستیکی شفاف قلمه ها را بپوشانید . بعد از یک ماه ریشه دهی انجام می شود. شما می توانید کیسه پلاستیکی را برداشته و گلدان را در تور مناسب ، ولی دور از تابش مستقیم خورشید قرا دهید. قلمه ها در آب هم ریشه می دهند. پاپیتالها در هوای خنک هم رشد می کنند اما سعی کنید در طول تکثیر ، دمای محیط ۱۸ تا ۲۰ درجه سانتیگراد باشد.

کاربرد :

پاپیتال
پاپیتال کاربرد پوششی و زینتی دارد و بسیار برای پرچین ها ، پوشش دیوار ها و یا پوشاندن نما های نامناسب ایده آل است . ( ویژگی ای که این گیاه را نسبت به سایر گیاهان پوششی منحصر به فرد کرده است توانایی رشد آن برخلاف چمن های معمولی ، در سایه است ) .

در برخی موارد برگ های این گیاه کاربرد دارویی دارد که به این منظور ابتدا برگ های آن را با دست چیده و سپس در جایی که هوا جریان دارد میگذارند تا خشک شوند .

از جمله خواص دارویی آن تحریک کردن کیسه صفرا و کبد است همچنین برای ترمیم کمبرس زخم های سخت  و از بین بردن پوست های مرده کف پا میتوان از برگ های خرد جوان و جوشانده آن استفاده کرد . البته لازم به ذکر است که این گیاه ممکن است باعث تحریک و آسیب پوست های حساس شود .

پاپیتال

پاپیتال

مباحث اضافی :

پاپیتال
این گیاه به هرس منظم و توجه  برای رشد مناسب نیاز دارد پس به این منظور گیاه را حتما هرس و ساقه ها را تا ارتفاع دلخواه کوتاه کنید با این کار شاخه های جانبی رشد کرده گیاه بوته ای شکل میشود .

مباحث اضافی ۲ copy
بهتر است از پرورش پاپیتال بر روی بناهای قدیمی با معماری زیبا و کنده کارییهای ظریف پرهیز شود زیرا این عمل نه تنها موجب میشود زیبایی هنر معماری بکار رفته از دیدها پنهان بماند بلکه به کنده کاریهای روی نما نیز صدمه میزند.

تابستان هر روز غبارپاشی کنید و اگر هوا خنک بود هفته ای ۱ بار انجام دهید و برای تامین رطوبت دایمی از زیر گلدان سنگریزه دار و آب استفاده کنید البته مراقب باشید آب با ته گلدان در تماس نباشد .

پاپیتال

منابع : طراحان منظر

گیاهان مقاوم به گرما

گیاهان مقاوم به گرما

 گیاهان مقاوم به گرما

 

تمامی گیاهانی که در این مقاله درباره شان می خوانید مقاوم به آب و هوای گرم  و در نور مستقیم و طولانی مدت خورشید هستند، که شما می توانید آن ها را در گلدان هم بکارید.

۱ – پنتاس ( Pentas )

گیاهان مقاوم به گرما

گیاهان مقاوم به گرما

گل های بسیار زیبای پنتاس حشرات گرده افشان مانند زنبور ،مرغ مگس خوار و مرغ عسل خوار را به علت رنگ و شکل زیبا و همچنین شهدش جذب می کند.پنتاس در برابر گرما بسیار سرسخت است و می توانید آن را در گلدان هم بکارید.در مناطق معتدل گیاهی چند ساله و در مناطق گرم تر یک ساله است.

۲-  شاه پسند ( Lantana )

گیاهان مقاوم به گرما

شاه پسند گیاهی شناخته شده از منطقه استوایی است که سالیانه گل هایی زیبا به رنگ های قرمز ،زرد،نارنجی،سفید و صورتی روی آن می روید.این گیاه در هوای گرم به خوبی رشد می کند و آفتاب بعد از ظهری را بسیار می پسندد و هرچه نور خورشید بیشتر به ان بتابد بهتر است.شاه پسند در مناطق معتدل گیاهی یک ساله است.

۳  – پلومباگو ( Plumbago )

گیاهان مقاوم به گرما

این درختچه بسیار زیبا بومی آفریقا می باشد و در آب و هوای استوایی تا نیمه استوایی به خوبی رشد می کند و نیاز به نگهداری زیادی ندارد. اگر در آب و هوای مناسب نگهداری شود ،تقریبا در تمام طول سال گل های آبی آسمانی روی آن شکوفا می شوند.اگر در مناطقی با آب و هوای معتدل تا خنک ، در محیط بیرونی کاشته شود باید از سرما محافظت شود و مراقبت آن زیاد می شود.

۴-  ماه گل عطری ( Moonflower )

گیاهان مقاوم به گرما

گیاهان مقاوم به گرما

گل های سفید و خوشبو این گیاه که مانند روشنایی صبحگاه هستند در غروب باز می شوند.شما می توانید این گیاه را در گلدان بزرگ نگهداری کنید. این گیاه در مناطق نیمه استوایی، گیاهی چند ساله است و سالیانه گل می دهد اما اگر در منطقه ای با آب و هوای متفاوت هستید می توانید آن را به عنوان درختی یک ساله بکارید. در طول یک فصل ارتفاع ماه گل عطری به یک ۱/۵ الی ۴ متر می رسد و از تابستان تا پاییز گل می دهد.

۵ – ختمی ( Hibiscus )

گیاهان مقاوم به گرما

درختچه ختمی به چند دلیل گیاه بسیار محبوبی است: نگهداری آن بسیار راحت است ، به خوبی در گلدان رشد می کند ، رنگ های آن بسیار متنوع است و در آب وهوا های مختلف رشد می کند . ختمی استوایی به راحتی دما های بالای ۲۵ درجه سانتی گراد را تحمل می کند  و به رشد خود ادامه می دهد.

۶ – خرفه ( (Portulaca (Moss Rose )

گیاهان مقاوم به گرما

گیاهان مقاوم به گرما

خرفه با برگ های ظریف و سوزنی و گل های رنگارنگ کوچک زینت بخش باغچه است .چه در مناطق معتدل هستید چه نواحی استوایی می توانید این گیاه را در گلدان های آویزان و یا گلدان های لب پنجره نگهداری کنید و فضایی دلربا ایجاد کنید.این گیاه یکی از مقاوم ترین گیاهان به گرما می باشد و هوای بسیار گرم استوایی و خشکی را به راحتی تحمل می کند . خرفه در تمام اقلیم ها به جز استوایی گیاهی یک ساله است.

۷ – رعنا زیبا ( (Gaillardia (Blanket Flower )

گیاهان مقاوم به گرما

رعنای زیبا یا رعنا چمنی به گرما بسیار مقاوم است و خشکی را تاب می آورد ،این گیاه از خانواده آفتاب گردان ها می باشد.گل های آن بسیار سر زنده و فوق العاده می باشند. در مناطق کاملا استوایی ان را در محلی بکارید که نور مستقیم آفتاب را دریافت کند و در بعد از ظهر برای آن سایه فراهم کنید تا به خوبی به رشدش ادامه دهد.

۸ – کالیاندرا ( (Calliandra (Powder Puff )

گیاهان مقاوم به گرما

گیاهان مقاوم به گرما

این درخت به خاطر داشتن گل های خوش رنگ و پُف 🙂 بسیار محبوب است و باعث جلب حشرات و پرندگان وحشی می شود.همچنین می توان این گیاه را در گلدان بسیار بزرگ نگهداری کرد، مخصوصا در مناطقی که از ۲۵ درجه سانتی گراد سردتر هستند بهتر است در گلدان کاشته شوند چون سرمای زمستانی به آن آسیب می زند.

۹ – وربنا (گونه ای دیگر از شاه پسند) ( Verbena )

گیاهان مقاوم به گرما

این گونه شاه پسند بیش از ۲۵۰ گونه دارد که در اقلیم های مختلف – از سردسیر تا گرمسیر – رشد می کند . تقریبا تمام انواع آن به نور مستقیم خورشید نیاز دارند تا بتوانند به خوبی گل بدهند. این گیاه را در خاکی بکارید که زهکش قوی دارد.نیاز به آبیاری زیادی ندارد اما وقتی به طور منظم وقتی خاک آن خشک شد به آن آب بدهید.

۱۰  – تونبرگیا ( (Thunbergia Erecta (King’s Mantle )

گیاهان مقاوم به گرما

این پیچ درختچه ای بومی آفریقا می باشد. تونبرگیا به گرما مقاوم می باشد و به نور مستقیم خورشید نیاز دارد.گل های سالیانه آن به رنگ زرد – بنفش می باشد.اگر این گیاه در مناطقی با آب و هوای استوایی کاشه شود هیچ وقت گلدهی آن قطع نمی شود.

۱۱ – ماندیویلا ( Mandevilla )

گیاهان مقاوم به گرما

گیاهان مقاوم به گرما

این گیاه یک پیچ است که در مناطق استوایی و آب و هوای گرم به سرعت رشد می کند ؛بسیار گل می دهد و بالا می رود اما در مناطق خنک تر گیاهی یک  ساله است. گل های آن به رنگ های صورتی ، سفید و قرمز می باشد و منظری دلپذیر به باغچه و محیط خود می دهد.

۱۲ – شیشه شور ( Bottlebrush )

گیاهان مقاوم به گرما

شیشه شور یکی از درختچه های محبوب است که گل های بسیار درشتی دارد. پرچم های آن رنگی و بلند هستند که شبیه شیشه شور است. همچنین می توان آن را در گلدان بزرگ نگهداری کرد، اما نیاز به فضای زیادی دارد. اگر در مناطقی با آب و هوای خنک زندگی می کنید باید پیش از آمدن فصل سرد آن را به مکانی مسقف منتقل کنید.

۱۳ – گل جعفری ( Marigold )

گیاهان مقاوم به گرما

این گیاه گرما و نور فراوان را می پسندد. آن را در مکانی بکارید که در طول روز نور مستقیم خورشید دریافت کند ،در این حالت پر از گل می شود. با توجه به وضعیت نگهداری آن این گیاه ممکن است یک ساله یا چند ساله رشد کند.

۱۴ – گل میمون ( Angelonia )

گیاهان مقاوم به گرما

گیاهان مقاوم به گرما

با توجه به شکل و شمایل این گل به آن گل میمون می گویند.یکی از بهترین گیاهان مقاوم به گرما که برای رشد خوب و مورد پسند به نور فراوان خورشید نیاز دارد. این گیاه معمولا در مکان های مختلف گیاهی یک ساله است اما اگر در مکانی با اقلیم گرمسیری زندگی نمی کنید می توانید این گیاه را به عنوان گیاهی چند ساله نگهدارید. گل های آن به رنگ های ؛ آبی ، سبز ، نارنجی ، صورتی ، قرمز ، سفید ، بنفش و زرد وجود دارد.

۱۵ – شمعدانی ( Geranium )

گیاهان مقاوم به گرما

این گیاه به لیست گیاهان مقاوم به گرما محدود نمی شود و ویژگی های بارز زیادی دارد. این گیاه نور آفتاب را دوست دارد و در آب و هوای گرمسیری گیاهی چند ساله است . می توانید این گیاه را می توان به راحتی در گلدان نگهداری کرد.

۱۶ – اختر ( Canna )

گیاهان مقاوم به گرما

گیاهان مقاوم به گرما

این گیاه منظری با جلوه زیبا و با طراوت و با حال و هوای استوایی ایجاد می کند. گل اختر برای رشد به نور فراوان خورشید ،هوای گرم و خاک مرطوب نیاز دارد. با توجه به گونه آن ارتفاع آن به ۳۰ سانتی متر الی ۲ متر می رسد. گل های آن به رنگ های قرمز ،زرد و نارنجی دیده می شود.

۱۷ – کوفیا (سیگار) ( Cuphea )

گیاهان مقاوم به گرما

معمولا این گیاه به عنوان گیاهی یک ساله پرورش داده می شود اما اگر در مناطقی باشد که در زمستان یخ بندان نداشته باشد می تواند چند ساله باشد. کوفیا برای مناطقی که آفتاب آنقدر شدید است که برگ دیگر گیاهان می سوزد مناسب است، و در این شرایط به خوبی رشد می کند .

۱۸ – آدنیوم ( (Adenium (Desert Rose )

گیاهان مقاوم به گرما

گیاه محبوب مناطق استوایی . در مناطقی که یخبندان ندارد می توان آدنیوم را در محیط باز کاشت همچنین می تواند این گیاه را به عنوان بنسای که سریع پا میگیرد پرورش داد. این گیاه در فصل گلدهی پر از گل های خوش رنگ و زیبا می شود. در آب و هوای گرم می توانید آن را به راحتی به عنوان یک گیاه درون خانه نگهدارید.

۱۹ – ایکسورا ( یاس وحشی ) ( Ixora )

گیاهان مقاوم به گرما

گیاهان مقاوم به گرما

ایکسورا یک درختچه استوایی چند ساله است  ، که گل های قرمز رنگ دارد مانند شعله آتش .در صورتی که افتاب و گکرما کتافی برای آن فراهم شود می توان آن را در گلدان هم نگهداری کرد.

۲۰ – تاج خروس ( (Celosia (Cockscomb )

گیاهان مقاوم به گرما

عموما گمان می شود تاج خروس یک گیاه یک ساله است اما اگر در محیط مناسب و در نور مستقیم آفتاب کاشته شود یک گیاه چند ساله و فوق العاده است.اگر به داشتن گیاهان خاص و غیر معمولی علاقه دارید تاج خروس گزینه بسیار مناسبی است .این گیاه را همچنین می توان در گلدان کاشت. البته بهتر است گلدان ان را در باغچه ،گلخانه و یا پاسیو خود بگذارید.

۲۱ – اطلسی ( Petunia )

گیاهان مقاوم به گرما

اطلسی گیاهی مقاوم به گرما است و نور خورشید و آب و هوای گرم را می پسندد. این گیاه یکی از گیاهان بسیار زیبا و محبوب است .اطلسی بسیار به سرما حساس است ، و در مناطق گرم گیاهی چند ساله می باشد.

۲۲ –  گل بلوبونت ( Texas Bluebonnets )

گیاهان مقاوم به گرما

گیاهان مقاوم به گرما

این گیاه بومی تگزاس می باشد و برای مکان هایی با آفتاب زیاد و آب و هوای گرم بسیار مناسب است. شما می توانید این گیاه مقاو به گرما را هم درگلدان نگهدارید هم در باغچه بکارید.

منبع : طراحان منظر

 

دیزیکتکا (FALSE ARALIA)

دیزیکتکا (FALSE ARALIA)

دیزیکتکا (FALSE ARALIA)

دیزیکتکا

   نام فارسی :     دیزیکتکا
   نام انگلیسی :     FALSE ARALIA
    نام علمی :     DIZIGOTHECA ELEGANTISSIMA
    خانواده :      ARALIACEAE

 

نام فارسی رایج : دیزیکتکا

نام فارسی اصیل : دزایوگ
 خانواده : ARALIACEAE
نوع : چند ساله
ارتفاع : ۱۵۲/۵ سانتی متر
 نور : زیاد
آبیاری : متوسط
نگهداری : نسبتا زیاد
برگ : برگ های پنجه ای به رنگ سبز تیره
مقاومت : نسبتا کم
معرفی :

دیزیکتکا

دیزیکتکا در فارسی دزایوگ نام دارد که از دو قسمت د و زایوگ تشکیل شده که به ترتیب به معنای دو و سلول تخم می باشد که این نام اشاره به دو برابر بودن سلول های بساک دارد .دیزیکتکا گیاهی است که از نظر گیاهشناسی جذاب و قابل مطالعه است . و خاستگاه آن کشور نیوکالدونیا می باشد . در شرایط طبیعی گل هایی زیبا را تولید می کند اما متاسفانه در شرایط آپارتمانی گل نمی دهد . در صورت نگهداری این گیاه در شرایط نوری مناسب برگ ها رنگ برنزه جالبی پیدا می کنند.
ویژگی های ظاهری :

دیزیکتکا

دیزیکتکا

برگ : دارای برگ هایی سبز تیره و با لبه اره دندانه بلند و باریک است . برگ های پنجه ای مانند آن به طول ۱۸ تا ۲۰ سانتی متر است . سه نوع برگ لپه ها دریقه و برگ های جوان خالدار و برگ های انتهایی پهن دارد . رنگ برگ ها با رنگ دمبرگ و ساقه های قهوه ای دارای خال های سفید تناقض زیبایی رو به ارمغان می آورد .
دیزیکتکا

ساقه: قهوه ای رنگ و دارای خال های سفید.

نگهداری :

نور : دیزیکتکا احتیاج فراوانی به نور دارد با این حال این گیاه باید از تابش مستقیم آفتاب دوری کند .

آبیاری : خاک گلدان را همواره مرطوب نگهدارید . توجه فرمایید که خاک گلدان باتلاقی نشود . گیاه را در تابستان و زمستان به ترتیب هفته ای دو تا یکبار آبیاری نمایید .

خاک و کوددهی : گیاه را طبق دستور هر ۱۴ روز یکبار با کود شیمیایی محلول در آب مخصوص گیاهان زینتی تغذیه کنید بهترین خاک مناسب برای این گیاه خاک برگ است که محیط مناسبی را برای رشد ریشه فراهم می کند

آفات و مشکلات:

دیزیکتکا

از مواد براق کننده شیمیایی استفاده نشود.
قرار گرفتن گیاه در مقابل نور مستقیم آفتاب سوختن حاشیه برگ ها را بدنبال دارد.
سردی هوا سبب کاهش رشد گیاه و ضعیف شدن برگ های جوان و همچنین سقوط برگ های بالایی می شود در حالی که سبزند .
علت خشک و شکننده شدن برگ ها گرمی هوا می باشد.
حشرات سبز رنگ کوچک باعث موجدارو چسبناک شدن برگ ها می شود .
در صورتی که برگ ها نرم و آبکی شده و سقوط می کنند خاک گلدان باتلاقی شده است.
نرسیدن نور کافی و یا سایه انداختن برگ های فوقانی بر روی برگ های زیرین سبب ریزش ناگهانی برگ های زیرین می شود.
مشاهده زخم های پنبه ای شکل سفید رنگ بر روی برگ ها و ساقه ها یکی دیگر از مشکلات این گیاه می باشد.
حشره آفت باعث ایجاد لکه های قهوه ای در زیر برگ ها و همینطور چسبناک شدن سطح برگ ها می شود.

تکثیر:
به روش قلمه زدن و کاشت بذر تکثیر می یابد.
کاربرد:

دیزیکتکا

False_Aralia2

کاشت این گیاه به صورت گروهی تناقض جالب و زیبایی در شکل برگ ها با گیاهان دیگر مشاهده می شود.
شکل قابل فروش این گیاه دارای برگ های جوان و فاقد برگ های بالغ برنزه زیبا هستند.
موارد اضافه:

دیزیکتکا

دمای مناسب رشد این گیاه در تابستان ۲۱ و در زمستان ۱۵ درجه است. برای تامین رطوبت کافی برای این گیاه می توان از دستگاه تولید رطوبت برقی استفاده نمود.
این گیاه نیازمند رطوبت در تمام طول روز به خصوص در روزهای تابستان است.
در صورت حجیم شدن ریشه ها می توان در سال در فصل بهار گلدان را تعویض نمود.
برای تمیز نمودن برگ هاغبار آب حاصل از دستگاه تولید غبار کافی می باشد.
برای رفع ضعیف شدن برگ های جوان می توان هر ۱۴ روز یکبار تغذیه مصنوعی انجام داد.
در صورت تامین رطوبت اضافی برای گیاه تعدادی سنگریزه را در زیر گلدانی قرار دهید و روی آن ها آب بریزید توجه شود که سطح آب کمی پایین تر از ته گلدان باشد.
برای از بین بردن جشرات سبز رنگ کوچک طبق دستور هر ۱۴ روز با سم حشره کش نفوذی سم پاشی کنید.
برای مبارزه با زخم های پنبه ای با پنبه آغشته به یک سم حشره کش نفوذی آفات را از بین برده و هر ۱۴ روز یکبار طبق دستور با سم، سم پاشی کنید.

دیزیکتکا

منبع : طراحان منظر

اکالیپتوس ( Gum tree )

اکالیپتوس ( Gum tree )

اکالیپتوس ( Gum tree )

اکالیپتوس

نام فارسی اکالیپتوس
نام انگلیسی Gum tree
نام علمی Eucalyptus camadulensis Dehnh
خانواده Myrtaceae

اطلاعات کلی اکالیپتوس :

نام فارسی :  اکالیپتوس

نوع:  درخت همیشه سبز

خانواده:  Myrtaceae

ارتفاع:   ۹ متر تا ۱۵ متر

گسترش:  ۶ متر تا ۹ متر

رنگ گل:  لیمویی

نور:  مستقیم خورشید

نیاز آبی:  کم

نگهداری:  آسان

گل:  بدون گلبرگ .سفید و لیمویی ،معطر

برگ:  نیزه ای ،سبز خاکستری

میوه:  کپسول

مقاومت :  خشکی و شوری خاک

معرفی

اکالیپتوس

از درختان عظیم وسریع الرشد اقیانوسیه که به نقاط مختلف دنیا نیز انتشار یافته است و جنگل های وسیعی از آن در هند ومراکش ایجاد شده است.  این گیاه بومی استرالیا ست و در این قاره غذای اصلی موجود در وعده غذایی خرس های کوآلا محسوب می شود.. بیش از ۵۰۰ گونه دارد.

ساکنان اولیه استرالیا- بومیهای استرالیایی- از برگهای اکالیپتوس برای درمان جراحات و پایین آوردن تب استفاده میکردند. آنها همچنین می دانستند اگر در منطقه بیابانی  با بی آبی مواجه شوند، می توانند ریشه های اکالیپتوس را، که آکنده از آب است، از زمین برای رفع تشنگی بیرون می آوردند.

اکالیپتوس

انتشار اوکالیپتوس در ایران :

درخت اوکالیپتوس که آب و هوای گرم و مرطوب را می پسندد قریب به یک قرن پیش وارد ایران شده و در نواحی شمالی و جنوبی کشت شده است . اوکالیپتوس در شمال ایران بین چالوس و نوشهر کاشته شد ولی در اثر سرمای شدید در دی ماه سال ۱۳۴۰ این گیاه از بین رفت . فقط چند پایه بدون هدف و برحسب تصادف در نقاط مختلف کاشته شده است . مطالعات نشان می دهد که در شمال ۲ تا ۳ درصد اسانس قابل استخراج است . در ایران در خوزستان ، فارس ، سراوان وجود دارد .

علت نام گذاری آن به gum tee ، صمغ آن است که در صنعت آدامس سازی کاربرد دارد.

اکالیپتوس

ویژگی های ظاهری

برگ : سطح فوقانی برگ به رنگ سبز خاکستری است و در سطح تحتانی روشنتر است. کامل و متناوب و در جوانی متقابل هستند .چرمی و شفاف به شکل تخم-مرغی سرنیزه ای می باشد .در اکثر گونه ها دارا دمبرگ طویل هستند.

اکالیپتوس

گل : گلبرگ ندارد و آنچه دیده می شود پرچم و مادگی اسیت که کاسبرگ آن را احاطه کرده . گل های لیمویی رنگ و معطر آن در تابستان ظاهر می شود.

اکالیپتوس

ساقه: پوست تنه آن خاکستری رنگ و صاف است و هر سال پوست جدید تولید می کند.

اکالیپتوس

نگهداری

اکالیپتوس

نور: این گیاهان به نور مستقیم آفتاب نیاز دارند و اگر در سایه باشند و به اندازه کافی نور دریافت نکنند ساقه شان بدون استحکام می شود. به سرما حساس است و تا -۵ درجه را تحمل می کند.

اکالیپنوس در برابر باد های شدید حساس است و می شکند.

آبیاری : در ۵ سال اول به آبیاری نیاز دارد. هرگاه خاک سطحی خشک شد آبیاری کنید اما بعد از آن به ابیاری نیازی ندارد ،ریشه های گیاه خودشان آب مورد نیاز را جذب می کنند ،چون ریشه های اکالیپتوس در  جذب آب بسیار قوی هستند.

خاک: در مورد خاک سختگیر نیست و تقریبا در هر خاکی رشد می کند.برای آماده سازی خاک توصیه می شود از ترکیب خاک معمولی و خاک برگ استفاده شود.

کوددهی : برای نهال این گیاه کود ۱۰-۱۰-۱۰ توصیه می شود اما گیاه استقرار یافته و پاگرفته آن نیازی به کود ندارد.

اکالیپتوس

آفات و مشکلات :

معمولا اکالیپتوس مورد تهاجم آفات قرار نمی گیرد.اما در مواردی دیده شده که گال اکالیپتوس به آن آسیب وارد میکند .این حشره کوچک و سیاه است و آسیب هایی که وارد می کند شبیه بیماری گال است.

بیماری که ممکن است اکالیپتوس به آن دچار شود شانکر یا همان قانقاریا می باشد.

اکالیپتوس

تکثیر :

اکالیپتوس

کشت مستقیم :

بذر درختان اوکالیپتوس بسیار ریز است و اگر شرایط مساعد بعد از جوانه زدن برای نونهال اوکالیپتوس موجود نباشد ، بزودی پژمرده شده و از بین می رود پس وجود خاک نرم و نسبتا مرطوب ، همراه با نور کافی ، شرایط مساعدی را برای رشد اوکالیپتوس فراهم می کند.

کارهایی که برای بذرپاشی مستقیم باید انجام شود این است که در مهرماه یا آبان ماه خاک را آماده کرد . و آنرا تا عمق چند سانتیمتر شخم می زنند . و بعد اقدام به گودال کنی و خط کشی محل می کنند به این صورت که به فاصله ی ۲ متر پیکه کوبی می کنند و در ماه اسفند گودالهایی به ابعاد ۱۰×۲۰×۳۰ احداث می کنند و ته گودالها را با خاکستر خرده چوب و مقداری خاک پر می کنند به این دلایل :

که خاکستر به رشد گیاه کمک می کند و آن دارای مقداری پتاس است و باعث جذب و حفظ رطوبت می گردد و نیز درجه حرارت را کنترل می کند و از نیمه دوم فروردین بذرها را در گودالها می پاشند باید بذرپاشی بعد از باران صورت گیرد بذرها را درون گودالها می گذارند و روی آنها خاک و خاکستر می پاشند مقدار بذر برابر ۶۰۰ گرم در هکتار است ومدت لازم سبز شدن بذرها معمولا ۱۰ تا ۲۰ روز است . در صورت فراهم بودن عوامل محیطی سبز شدن سریعتر اتفاق می افتد .

بذرها را تابستان همان سال از شاخه های درخت مادری بدست می آورند به این طریق که شاخه بذر دهنده را قطع کرده و روی پرده کرباسی پهن می کنند بعد از مدتی کپسول باز شده ، بذر خارج می شود

فاصله و تراکم کشت درختان اوکالیپتوس :

فاصله کشت و تراکم در مورد اوکالیپتوس به عوامل متعددی بستگی دارد لذا نمی توان یک فرمول را برای فاصله کشت و تراکم در همه جا تعمیم داد . این مسئله به شرایط متعددی مانند ۱٫ خواص مورفولوژیک و بیولوژیک گونه ۲٫ خواص فیزیکی و شیمیایی خاک ۳٫ نوع محصول که بدست می آید و روش که اتخاذ شده بستگی دارد  .

اکالیپتوس

تکثیر غیرجنسی

روش تکثیر غیر جنسی یا رویشی وسیله ای برای به دست آوردن ترکیب های ژنتیکی استثنایی است. این روش در مورد گونه هایی از اکالیپتوس به کار می رود که به آسانی از راه غیر جنسی قابل ازدیاد باشند.

با استفاده از تکثیر غیر جنسی گیاه جدید عینا ژنتیک درخت مادر را دارد ، پس وقتی یک درخت اکالیپتوس قوی در دسترس است یا تکثیر غیر جنسی آن می توان نسل جدید قوی داشت.

تکثیر از راه قلمه

در این برنامه ها درختان بزرگ و راست قامت برجسته که بیشتر دو رگه هستند کفبر میشوند و از جست های جوان از نظر فزیولوژیکی پدیدآمده،برای تهیه قلمه های ریشه دار استفاده می شود.

اکالیپتوس

تکثیر از راه پیوند (شاخه)

بهترین پایه پیوندی نهالی است که از گونه مشابه پیوندک سر چشمه گرفته باشد و از نظر رشد دارای بنیه قوی باشد و در صورت امکان از نقطه نظر توان بالقوه به والدین پیوندک نزدیک باشد و تهیه نهال از بذر همان گونه (پیوندک) ارجحیت دارد. پایه های پیوندی معمولا در حدود گره چهارم یا پنجم قطع می شوند تا پیوند شاخه بریده انتهایی (Top cleft graft)  فراهم شود ، ولی ارتفاع پایه باید تا حدودی براساس همین مقیاس متغیر باشد تا بتوان قطر پایه و پیوندک را در پیوند با هم برابر و هماهنگ کرد.

در منطق با آب و هوای معتدل ، گیاه پیوند خورده در گلخانه گرم نگه داری می شود در حالی که در مناطق گرمتر نیمه گرمسیری و گرمسیری ، در نهالستان مجهز به سایبان کامل نگه داری می گردد. محل پیوند به صورت طبیعی پس از حدود دو هفته تحت تاثیر قرار می گیرد و پیوندک در حدود یک ماه پس از عمل پیوند زنی شروع به فعالیت و رشد می کند.

اکالیپتوس

تکثیر به روش خوابانیدن هوایی

تکثیر موفقیت آمیز به روش خوابانیدن هوایی مستلزم برداشتن قسمتی از پوست ساقه بریده مورد نظر (با مبدا بذری ) به صورت دایره ای به کار گیری پودر اکسین و پوشاندن محل پوست زخمی با پوشش تورب مرطوب یا سایر مواد مشابه که توسط صفحه پلی اتیلنی بسته بندی شده باشد. با اینکه در حدود بیش از ۲۰ گونه اکالیپتوس با استفاده از این روش با موفقیت تکثیر شده اند ولی این روش به طور کامل قابل اعتماد نیست و انجام آن برای تاج درختان مرتفع مشکل است.

کاربرد :

اکالیپتوس

اکالیپتوس درختی پر کاربرد است.درخت آن به عنوان درختی زینتی استفاده می شود و بسیار معطر است.از چوب آن در صنعت چوب سازی و از برگ و روغن و میوه آن در داروسازی و صنعت خوراکی و دارویی استفاده می شود.

مباحث اضافی :

روش مصرف

دم کرده‌ی اکالیپتوس: برای تهیه‌ی دم کرده اکالیپتوس روی یک قاشق چای‌خوری برگ‌های خرد شده اکالیپتوس ۱۵۰ میلی لیتر آب جوش بریزید. در ظرف را بگذارید و اجازه دهید به مدت ۱۵ دقیقه دم بکشد. محلول را صاف کنید و روزانه بعد ۳ تا ۴ فنجان از این دم کرده (بعد از غذا) میل کنید.

می‌توانید ۳ تا ۴ قطره روغن اکالیپتوس را در مقدار کمی روغن بادام شیرین حل کرده و قفسه‌ی سینه یا پشتتان را ماساژ دهید. این کار را به مدت ۳ تا ۶ روز و هر روز ۳ مرتبه انجام دهید. حواستان باشد زنان باردار، شیرده و بچه های زیر ۳ سال نباید از روغن این گیاه استفاده کنند. بعد از ماساژ حتماً دست‌هایتان با دقت بشویید.

اکالیپتوس

رفع شوره سر

معمولاً شوره‌ی سر باعث نگرانی و نوعی استرس می‌شود. به خاطر اینکه برای هیچ کس خوشایند نیست این دانه‌های ریز سفید لابه لایه موهایش چشمک بزنند و حتی روی لباس‌هایش را هم بپوشاند. برای مقابله با این مشکل از روغن گیاهی اکالیپتوس استفاده کنید.

روش استفاده

بهترین روش این است که قبل از هر چیزی از شامپوی مناسب ضد شوره استفاده کنید. شامپویی که انتخاب می‌کنید باید مناسب جنس موهایتان باشد. ۴۰ قطره روغن اکالیپتوس را در ۱۰۰ گرم شامپوی معمولی بریزید و موهایتان را با دقت بشویید. در نهایت نیز با آب خنک موها را آب بکشید.

حواستان باشد استفاده از روغن‌ها و عصاره های گیاهی برای بچه ها، خانم‌های باردار و شیرده و همچنین افرادی که دچار آلرژی یا بیماری صرع هستند مورد منع مصرف دارد. شیشه‌ی این روغن‌ها را دور از دسترس کودکان نگهداری کنید.

اکالیپتوس

 تسکین درد مفاصل

 مفاصل ما هم همین طور هستند. حتماً شما هم در اطرافیانتان خانم‌ها و حتی آقایان زیادی را می‌بینید که از درد مفاصل شکایت می‌کنند. بعد از گذشت زمان دردهایی در مفاصل ایجاد می‌شود که از ساییدگی و فرسودگی غضروف‌ها ناشی می‌شوند. معروف‌ترین این مشکلات هم آرتروز است. برای مقابله با دردهای مفاصل می‌توانید از روغن اکالیپتوس لیمویی استفاده کنید. به خاطر اینکه این گیاه خاصیت ضد التهابی و مُسکنی دارد.

روش استفاده

دو قطره روغن اکالیپتوس لیمویی را در چند قطره روغن گیاهی مانند روغن بادام حل کنید هر روز دو تا سه مرتبه مفاصل دردناک را ماساژ دهید.

برای پایین آوردن تب

اکالیپتوس برای پایین آوردن تب موثر است و بدن را از ضعف نجات می‌دهد.

روش استفاده

۱۰ تا ۱۵ قطره روغن گیاهی اکالیپتوس را در صابون مایع یا پودر شیر ریخته و آن را داخل وان حمام بریزید. به مدت ۳ تا ۴ روز، روزانه یک مرتبه با این آب حمام کنید. یا اینکه ۱۰ قطره روغن گیاهی اکالیپتوس را در آب بریزید و هر روز دو مرتبه پاشویه کنید.

توجه توجه:

همان طور که گفته شد استفاده از روغن‌ها و عصاره های گیاهی که با نام افشره‌ی خوراکی هم شناخته می‌شوند برای زنان باردار، شیر ده و همچنین کودکان زیر سه سال مورد منع مصرف دارد. این روغن‌های گیاهی را با احتیاط مصرف کرد. در موقع استفاده باید به مقداری که گفته شد اکتفا شود. مصرف زیاد هر نوع داروی گیاهی هم ممکن است باعث مسمومیت و عوارض جانبی شود. زمانی که از این روغن‌ها برای ماساژ استفاده می‌کنید حتماً دست‌هایتان را با دقت تمام شستشو دهید. شیشه‌ی این روغن‌ها را دور از دسترس کودکان قرار دهید. اگر در مورد استفاده از این داروهای گیاهی شک دارید حتماً با پزشکتان مشورت کنید.

اکالیپتوس

منبع:

طراحان منظر

Save

قارچ آرمیلاریا

قارچ آرمیلاریا

قارچ آرمیلاریا

قارچ آرمیلاریا

پوسیدگی آرمیلاریایی ریشه

بیماری قارچی آرمیلاریا (Armillaria) یکی از برجسته ترین کشنده ها و پوسنده ها در درخت های برگریز، مخروطیان و دیگر درخت ها به شمار می رود. تاثیر این بیماری از جنگل تا باغ های میوه و حتی باغچه های خانگی قابل مشاهده است. آرمیلاریا بعض اوقات زمانی ظهور پیدا می کند که درخت پیش تر توسط دیگر پاتوژن ها صدمه دیده و در دیگر اوقات آرمیلاریا به عنوان یک مهاجم اصلی زیست درخت را به خطر می اندازد. تا به امروز ۵۵ گونه ی مختلف از آرمیلاریا شناسایی شده که بیشتر آن ها قبل از این با گونه ی A.mellea اشتباه گرفته می شدند.قارچ آرمیلاریا

میزبان

آرمیلاریا روی گونه های مختلف گیاهان گلدار و بازدانگان گزارش شده است. این قارچ در دماهای مختلف و در نواحی متنوعی از جهان قابلیت رشد و تکثیر را دارد. این بیماری عامل مهمی در آلودگی پهن برگ ها نیز به شمار می رود. میزبان ها شامل درختان میوه (مرکبات، هلو، فندق، و …)، تاک ها، گیاهان علفی (توت فرنگی، سیب زمینی، هویج و…) و درختان جنگلی می باشند.۱۴۷۲۷۵۷۵۵۶۸۰۲

علائم

قارچ های آرمیلاریا معمولا در ریشه ها ساکن هستند، به همین خاطر شناسایی آن ها بسیار دشوار است مگر این که قارچ های خاص این بیماری دور پایه ی درخت رشد کنند یا نشانه ها در تاج و شاخه های زیرین مشهود باشد.

نشانه های تاج در مخروطی ها و گیاهان برگریز متنوع هستند اما به طور کلی در این گیاهان برگ درختان نازک و بیرنگ شده و بعد از مدتی به زردی می گراید. در انتها هم برگ ها قهوه ای شده و با کوچکترین نیرو خورد می شوند. شاخه ها نیز با همین تناوب خشکیده شده و رفته رفته رشد جوانه ها هم کاهش می یابد.

در گیاهان سالم و نیرومند، نشانه های تاج در سال های متوالی بروز پیدا کرده و تدریجا باعث مرگ گیاه می شوند. در مخروطی ها، اندکی قبل از مرگ درخت مخروط ها بزرگ تر از اندازه ی نرمال ساخته می شوند، که این نشانه ی تنش بسیار بالاست.

در گیاهان ضعیف تر نشانه های تاج سریعتر بروز پیدا می کنند، برگ ها زودتر رنگ پریده شده و معمولا پس از یک سال بیماری منجر به مرگ گیاه می شود.در چنین گیاهانی برگ های نارس از بین رفته و رشد جوانه ها به شدت کاهش می یابد.

قارچ آرمیلاریا

قارچ آرمیلاریا

ناگفته نماند، بسیاری از نشانه های تاج برای دیگر قارچ های بیماری زا نیز مشترک است، پس لطفا عجله نکرده و با دیدن این نشانه ها زود قضاوت نکنید.

در بعضی گونه ها نشانه ها ممکن است از ریشه ها شروع به ظهور کرده و تا قسمت داخلی ریشه کشیده شوند، در این موارد پس از مدتی درون ریشه های آلوده شانکر یا زخم شکل می گیرد. در مخروطی های شیره دار با گسترش آلودگی پایه ی درخت شروع به ترشح شیره می کند تا شاهد مهم ترین نشانه ی بیماری آرمیلاریا باشیم. در برخی مواقع ریشه های پوسیده شده توسط آرمیلاریا ، ممکن است باعث پوسیده شدن تنه ی درخت یا قسمت درونی چوب شوند، که در این موارد تدریجا تنه از بین رفته و در نتیجه درخت می میرد.قارچ آرمیلاریا

شناسایی

قارچ آرمیلاریا

قارچ آرمیلاریا

صفحات بادبزنی و میسیلیومی تقریبا همیشه در گیاهان آلوده یا مرده و در قسمت اصلی تنه ی درختان با رنگ سفید قابل تمایز است. ریزومورف ها نیز به عنوان ریسه هایی بند کفشی ( به قطر ۱ تا ۵ میلیمتر) در شرایط سخت خشکی یا آتش هم در درختان توانایی زنده مانی دارند. این ریسه های قهوه ای و خشوی شکل در حالت رشد به رنگ کِرِم می گرایند. ریزومورف در بافت داخلی سفید بوده اما با رشد بیشتر رنگش قهوه ای متمایل به زرد می شود. ریزو مورف ها معمولا به ریشه ی آلوده ی گیاه می چسبند اما ممکن است روی سطح ریشه ی گیاه سالم هم دیده شوند.گفتنی است با این که خیلی از قارچ ها صفحات بادبزنی و ریزومورف تولید می کنند، ریزو مورف و میسیلیوم آرمیلاریا با بقیه ی قارچ ها متفاوت است، این در حالی است که ریزومورف آرمیلاریا ممکن است با ریشه ی گیاه میزبان اشتباه گرفته می شود.

قارچ آرمیلاریا

قارچ آرمیلاریا

آرمیلاریا گاها به صورت قارچ کلاهک دار و عسلی رنگ در انتهای تابستان یا اوایل پاییز بروز پیدا می کند. این قارچ ها به صوت غیر قابل پیش بینی میوه می دهند. قارچ ها ممکن است بعضی از سال ها به طور کلی غایب باشند و بالعکس در برخی سال های دیگر کنار تنه ی درختان به وفور یافت شوند. با آن که شکل بروز قارچ ها در گونه های مختلف آرمیلاریا متفاوت است، اما به طور معمول قارچ ها به صورت خوشه ای در تنه ی درخت ها یافت می شوند. کلاهک قارچ ها معمولا عسلی رنگ همراه با طره های کوچک تیره رنگ و همچنین ساقه های روشن و سفید رنگ قابل تمایزند. این قارچ ها معمولا خوراکی هستند اما شما باید قبل از استفاده ی آن ها حتما از فرد با تجربه ای در رابطه با سمی بودن قارچ ها مشورت بگیرید.

چرخه ی زیست

در حالی که درخت بیمار هنوز زنده است یا حتی مدت ها پس از مرگ درخت، پاتوژن سه راه برای ایجاد بیماری دارد:

قارچ آرمیلاریا

قارچ آرمیلاریا

۱- میسیلیوم می تواند کنار ریشه ها رشد کرده و با گیاه سالم پیوند پیدا کند.
۲- ریزومورف ها می توانند در خاک رشد کرده و خود را به گیاهان سالم برسانند.
۳- قارچ های کلاهک دار می توانند بازیدیوسپور تولید کنند و بازیدیوسپور ها را به وسیله ی باد به دیگر گیاهان منتقل کنند.

قارچ آرمیلاریا

قارچ آرمیلاریا

دو راه نخست برای ایجاد بیماری و پراکنده کردن آن، تمرکز بیشتری بر آلودگی یک محدوده ی خاص دارد. این تراکم گزینی به شکلی است که ابتدا گیاه بیمار ، گیاه مجاور را آلوده کرده و سپس آلودگی به گیاه بعدی منتقل می شود.

راه سوم، پراکندگی بیشتری دارد اما چندان متعارف نیست با این که هم قارچ های کلاهک دار زیاد هستند و هم بازیدیوسپورها به اندازه ی کافی تولید می شوند اما اسپورها به سادگی در گیاهان میزبان مستقر نمی شوند.

قارچ آرمیلاریا

قارچ آرمیلاریا

کنترل بیماری

۱- استفاده از ارقام مقاوم
۲- جلوگیری از تجمع اب و انواع کود پای درخت
۳- جمع آوری کنده ها و ریشه های آلوده
۴- جلوگیری از ایجاد زخم در تنه ی درختان
۵- از بین بردن درختانی که بسیار آلوده اند۶- استفاده از قارچ های آنتاگونیست نسبت به آرمیلاریا
۷- استفاده از قارچ کش های :

chloropicrin, carbon disulphide, methyl bromide

منبع : طراحان منظر

گل نخود (Sweat pea)

گل نخود (Sweat pea)

گل نخود (نخود زینتی)

گل نخود

نام فارسی گل نخود
نام انگلیسی Sweat pea
نام علمی Lathyrus odoratus
خانواده Fabaceae

اطلاعات کلی :

نام فارسی : گل نخود

نام فارسی رایج : نخود زینتی

نوع:  یک ساله،بالا رونده

خانواده: Fabaceae

ارتفاع:  ۵۰ سانتی متر تا دو متر

گسترش:  یک متر

رنگ گل:  آبی ،صورتی ،قرمز ، سفید

نور:  آفتاب کامل

نیاز آبی:  متوسط

نگهداری:  متوسط

گل:  پروانه آسا ، معطر

برگ:   مرکب یکبار شانه ای

میوه:   نیام

مقاومت :  به انواع خاک

معرفی

گل نخود

گل نخود

 گل نخود ، گیاهی یک ساله از خانواده fabaceae ( لگومینوز) میباشد که بومی نواحی شرقی مدیترانه می باشد. گل نخود در قرن ۱۷ کشف شد و پس از آن به علت عطر منحصر به فرد گلهایش معروف شد . این گیاه زینتی بسیار زیبا ، بارها جایزه انجمن سلطنتی باغبانی را از آن خود کرده است. گل نخود بالا رونده است اما برای بالا رفتن به داربست و قیم نیاز دارد.

میوه های این گیاه سمی هستند و صفت شیرین (sweet pea ) به علت بوی خوش آن است.

ویژگی های ظاهری

گل نخود

گل نخود

برگ : ساقه های گسترده شونده نخود گل یکساله که برگ های جفت جفت سبز و سبز تیره دارند می پوشاند.

گل نخود

گل نخود

گل : زمان گلدهی گل نخود زینتی اواخر بهار / اوایل تابستان می باشد. گل هایی با عطر قوی به رنگ های آبی ،صورتی ،قرمز ، سفید واندازه ۳ تا ۵ سانتیمتری تولید می کند . گل ها ی واژگونند و در خوشه کنار هم می رویند .در ارقام وحشی گل های بزرگتر و رنگ های گوناگون دیده می شود.

چیدن گل های پژمرده، دوره گلدهی نخود گل یکساله را طولانی تر می کند.

گل نخود

گل نخود

ساقه: ساقه ها مخصوصا اگر قیم داشته باشند سریع الرشد و بالارونده هستند و تندریل تولید می کند.

گل نخود

گل نخود

نگهداری

گل نخود

نور: در آفتاب کامل بسیار خوب رشد می کند. سایه روشن را هم تا حدودی تاب می آورد.اگر طولانی مدت در سایه قرار گیرد ممکن است ساقه بریک شود و احتمال حمله سفیدک به آن نیز افزایش می یابد.

آبیاری : زمانی به این گیاه آب دهید که سطح خاک نسبتا خشک شده باشد . آبیاری نخود زینتی باید منظم باشد ،خیس بودن و یا خشک بودن طولانی مدت خاک باعث زردی و ریزش برگ ها می شود .

خاک: در خاک غنی هوموسی که رطوبت متوسط داشته باشد و خوب زهکشی شده باشد.این گیاه نسبت به خاک سختگیر نیست.

کوددهی : اگر پیش از کاشت این گیاه در محل کاشت آن، کمپوست در خاک گنجانده شود بسیار مفید است. اما باتوجه به اینکه گیاهی یکساله است نیاز چندانی به استفاده کود شیمیایی نیست.

آفات و مشکلات :

آفاتی که ممکن است نخود گل دچارشان شود عبارتند از: شته، شب پره نخود و کنه.  بیماری های بالقوه آن عبارتند از: کپک پودری، کپک خاکستری، زنگ زدگی، پوسیدگی سیاه ریشه و لکه برگ.

*نخود گل جوان حلزون ها را به خود جذب می کند.

گل نخود

تکثیر :

از طریق کاشت بذر در اول بهار یا اول پاییز امکان پذیر است. بهتر است بذرها قبل از کاشت به مدت چند روز در آب خیسانده شوند ، چون پوسته آن ها سخت است و این کار به شکافته شدن آن کمک می کند. با خراش دادن قسمت مخالف چشم (ناحیه ای که کمی برامده و سفید است ) را خراش داد تا سریعتر جوانه بزنند. حداقل دمای مورد نیاز برای جوانه زنی بذر ها ۱۰ درجه است.

گل نخود

کاربرد :

نخود گل یکساله را می توان هم به صورت گیاهی که سطح زمین را مثل پشته ای سبز بپوشاند جهت داد که در این صورت پشته ای به ارتفاع کمی کمتر از ۱ متر می سازند و هم می توان آن را روی تکیه گاهی مثل نرده، داربست یا حصار هدایت کرد تا بالا رود که می تواند ارتفاع خود را به ۱/۸۰ تا ۲/۵ متر برساند.

گل نخود

مباحث اضافی :

در فصل رشد، باید رطوبت مورد نیاز تأمین شود بدون اینکه گیاه در معرض آبیاری بیش از اندازه قرار بگیرد و همچنین گیاه به طور مرتب با مواد غذایی لازم تغذیه شود.

میوه:

میوه یا دانه نخود گل یکساله با وجود نام رایج انگلیسی گیاه که نخود شیرین است، مثل میوه نخود گل دائمی غیرقابل خوردن و در صورت بلعیدن به میزان زیاد سمی است. میوه گیاه نخود شکل و درون غلاف سبز رنگیست که پس از پایان فصل گلدهی به جای می ماند.

گل نخود

منبع : طراحان منظر

 

برگ بو (SWEET BAY)

برگ بو (SWEET BAY)

برگ بو (SWEET BAY)

برگ بو

نام فارسی برگ بو
نام انگلیسی SWEET BAY
نام علمی LAURUS NOBILIS
 خانواده   LAURACEAE  – برگ بو

اطلاعات کلی :

نام فارسی : برگ بو

نام رایج فارسی : برگ بو

نوع:  درخت و درختچه

خانواده:    LAURACEAE  – برگ بو

ارتفاع:  از ۱۸۰ سانتی متر تا ۱۲ متر

گسترش:  ۱۵۰ تا ۶۰۰ سانتی متر

رنگ گل:  سبز-زرد

نور:  آفتاب کامل

نیاز آبی:  متوسط

نگهداری:  متوسط

گل:  معطر

برگ:  معطر و همیشه سبز

مقاومت: خشکی

میوه: دارای روغن

معرفی

برگ بو

همیشه از برگ های گیاه برگ بو در آشپزی به عنوان یک چاشنی  استفاده کرده ایم اما آیا تا به حال به این فکر افتاده اید که چگونه این گیاه را بکارید و پرورش دهید؟این گیاه بومی منطقه ی مدیترانه است و از آن به عنوان یکی از قدیمی ترین گونه های قابل کشت درختان نام برده می شود. نگهداری از این گیاه بسیار ساده و آسان است اما در شرایط سرما باید از آن محافظت شود زیرا این گیاه حساس به سرما است.

ویژگی های ظاهری

برگ بو

برگ : برگ ها و شاخه های این گیاه عطر تندی دارند و از اسانس و رایحه ی برگ ها در سوپ ها و خورش ها و دیگر غذاها استفاده می شود. توجه داشته باشید که در غذا ها از برگ خشک شده ی این گیاه استفاده کنید و استفاده ی بیش از اندازه از برگ ها در غذا می تواند ایجاد مسمویت کند. برگ ها دارای حالت چرمی هستند. وقتی که برگ را برش دهیم روغن معطری خارج می شود که به عنوان طعم دهنده ی غذا استفاده می شود. برگ را می توان در هر زمانی برداشت کرد اما بهترین طعم را برگ های بزرگ و بالغ دارند. برگ هارا ذخیره کنید تا خشک شوند. قبل از اینکه شروع به خوردن غذا کنید برگ ها را جدا کرده و آن هارا نخورید.

برگ بو

گل : گل های این گیاه دارای عطری شیرین و لیمویی هستند. فصل گلدهی در بهاراست و تا تابستان ادامه دارد

برگ بو

ساقه: ساقه ی این گیاه به صورت راست و مستقیم رشد می کند و از دور به شکل جام وارونه یا سرو است.

نگهداری

برگ بو

نور: در محلی با نور آفتاب کامل یا نیمه آفتاب که نور از جنوب به شرق می تابد قرار داده شود. در سایه قرار داده نشود.

برگ بو

آبیاری : برگ بو به آبیاری تکمیلی و تغذیه در زمستان نیازی ندارد. این گیاه به خشکی مقاوم است اما نیازمند آبیاری منظم است. توجه داشته باشید که بین دو آبیاری خاک خشک شده باشد تا از پوسیدگی ریشه جلوگیری شود ولی اجازه ندهید که برای مدت طولانی خاک خشک باشد.

برگ بو

خاک: این گیاه باید در خاکی که به خوبی زهکشی شده که با مقدار زیادی کمپوست مخلوط شده است نگهداری شود. این گیاه زیاد درباره ی خاک سختگیر نیست و در PH های ۴٫۵ تا ۸٫۳ رشد می کند.

برگ بو

کوددهی : از آن جایی که برگ بو گیاهی است که به کندی رشد می کند به مقدار زیادی از مواد غذایی نیازی ندارد. با این حال گیاهی که در گلدان نگهداری می شود به کود های مکمل نیازمند است. به برگ بویی که در گلدان نگهداری می شود در بهار و بار دیگر در اواسط تابستان کود دهید. می توانید از یک کود آلی متعادل مثل امولسیون ماهی یا کلپ استفاده کنید. این کار همچنین باعث با طراوت کردن دو اینچ بالایی خاک میشود، توجه کنید که به ریشه های کم عمق آسیب نزنید. برگ بویی که در زمین کاشته می شود اگر خاک مواد آلی داشته باشد نیازی به تغذیه ندارد و تنها کوددهی در بهار برای آن مناسب است.

برگ بو

آفات و مشکلات : برگ بو در کل گیاهی است که آفات کمی دارد ولی زمانی که مقیاس مشکل زیاد باشد نیازمند بررسی است. بعضی از حشرات بین برگ ها تخم ریزی می کنند و یک پیله ی پنبه ای بوجود می آورند. بنابراین هرگاه دو برگ را دیدید که بهم چسبیده اند برگ ها را از هم جدا کنید و پیله و تخم ها را حذف کنید. گاهی بر اثر سرمازدگی برگ ها تغییر رنگ می دهند و قهوه ای و خشک می شوند که اغلب در بهار سال آینده مشکل برطرف خواهد شد اما اگر نشد و گیاه علائم بیماری پسمرگ را داشت، شاخه را هرس کنید تا مشکل کاهش یابد.

تکثیر :

برگ بو

برگ بو را درست در ارتفاعی از خاک بکارید که در گلدان اولیه رعایت شده بود. برای این که بهترین نتیجه ی کاشت را بگیرید، کاشت گیاه را در اوایل بهار انجام دهید درست زمانی که گیاه نیمه خفته است. شما می توانید گیاه برگ بو را هم به عنوان یگ گیاه زینتی و هم به عنوان گیاهی که از آن در آشپزی خود استفاده می کنید پرورش دهید. این گیاه می تواند از طریق بذر، قلمه زدن و خواباندن در هوا تکثیر شود. قلمه زدن باید در اواخر تابستان صورت بگیرد و در یک محیط کشت بدون خاک قرار بگیرد. در روش خواباندن در هوا نیاز است که شما قسمتی از درخت را خراش دهید و سپس محل را با اسفگنوم خزه بسته بندی کنید تا زمانی که ریشه ها شکل بگیرند، ساقه یا شاخه می توانند سپس بریده شده و در محل مناسبی کاشته شوند. تکثیر از طریق بذر و خواباندن هوایی مدت زمان زیادی را طلب می کند.

کاربرد:

زمانی گه گیاه جوان است می توان با مدیریت دقیق و روش هایی بر روی آن درخت آرایی انجام داد.

مباحث اضافی :

برگ بو

این گیاه می تواند کمتر رشد کند و اندازه ی کمتری داشته باشد اگر که در گلدان نگهداری شود و همچنین به شما این اجازه را می دهد که زمانی که هوای سرد میتواند باعث آسیب دیدگی گیاه شود آن را به جای امنی منتقل کنید. از این گیاه در مقابل باد های سنگین محافظت کنید چون باعث ضعیف شدن چوب می شود. وقتی که این گیاه را در گلدان نگهداری می کنید آن را در محلی قرار دهید که دما بین ۷ تا ۱۷ درجه ی سانتیگراد باشد

منبع : طراحان منظر

درخت پر (Euroasian smock bush)

درخت پر  (Euroasian smock bush)

درخت پر  (Euroasian smock bush)

درخت پر

نام فارسی درخت پر
نام انگلیسی Euroasian smock bush
نام علمی (Cotinus coggygria (syn.rhus cotinus
خانواده Anacardiaceae

اطلاعات کلی :

نام فارسی :  درخت پر

نوع:  درخت خزان دار

خانواده:  Anacardiaceae

ارتفاع:  ۴٫۵ متر

گسترش:  ۴٫۵ متر

رنگ گل:  صورتی دودی، زرد

نور:  کاملا افتابی

نیاز آبی:  کم

نگهداری:  متوسط

گل: پانیکول

برگ:  گرد سبز-ارغوانی

میوه: شفت

مقاومت :  مقاوم به شرایط گرم و خشک

معرفی

درخت پر

درخت پر بومی نواحی جنوبی اروپا ،شرق آسیا تا چین است.این درخت مقاومت به سرمای خوبی دارد.این درخت خزاندار در مناطق دارای زمستان سرد رنگ پاییزه برگ ها جالب می شود.گونه های معروف آن Daydream , Grace, Nordline , Royal purple   می باشد.به شرایط گرم و خشک هم مقاوم است.

این گیاه در انگلستان بسیار محبوب میباشد و جایزه سلطنتی انجمن باغبانی انگلستان را نیز از آن خود کرده است.

ویژگی های ظاهری

برگ : برگ های تک ،متناوب ،تخم مرغی یا گرد که به رنگ سبز هستند و گاه قرمز-ارغوانی هم می شوند.

درخت پر

درخت پر

گل : گل آذین خوشه ای – پانیکولی مرکب دارد که تقریبا ۱۵ تا ۲۰ سانتی متر طول دارند.

گل های اصلی آن ریز هستند و گل های زیبای آن مربوط به موهای پشمین – صورتی دودی رنگ،زرد- گل های عقیم است .زمان گل دهی آن اواسط بهار آغاز می شود و تا زمان خزان کردن گیاه ادامه دارد.

درخت پر

نگهداری

نور : درخت پر محل های کاملا آفتابی را می پسندد. باید روزانه حداقل ۶ ساعت نور دریافت کند. نور کم باعث ایجاد ضعف در گیاه می شود.

آبیاری : این گیاه به خشکی مقاوم است و نیاز به آبیاری زیادی ندارد اما در دوره جوانی به دلیل تقویت گسترش رشه و شاخه ها بیشتر از زمان بلوغ به آبیاری نیاز دارد.توجه داشته باشید که به دلیل مقاوم بودن آن به خشکی نباید مدت طولانی به درخت خشکی بدهید.آبیاری با فاصله اما منظم مورد نیاز است.

خاک : خاک آن باید زهکش قوی داشته باشد.اگر در مناطقی با بارندگی زیاد زندگی می کنید به زهکش خاک درخت پر کاملا توجه داشته باشید.

کوددهی : معمولا برای این درخت از کود شیمیایی استفاده نمی شود .برای تقویت آن باید در ابتدای فصل رشد می توان کمپوست به قطر ۱۵ سانتی متر روی خاک ریخت و آن را با خاک سطحی به هم زد.

درخت پر

آفات و مشکلات :

مشکل خاصی درخت پر را تهدید نمی کند اما با توجه به انبوه بودن شاخ و برگ ،ممکن است امکان رشد قارچ ایجاد شود.

درخت پر

تکثیر :

تکثیر درخت پر از طریق خوابانیدن ، کشت بذر و قلمه امکان پذیر است.

می توان بذر آن را پیش از خشک شدن از روی درخت برداشت .قبل از کاشتن آن ها را مدتی در آب داغ یا گرم بخیسانید.

زمان کاشت بذر آن در زمستان است.بذر های آن در بهار جوانه می زنند.

درخت پر

کاربرد :

از این درخت می توان هم به عنوان پرچین استفاده کرد هم به صورت تک کاشته شود.

رنگ ارغوانی برگ ها و گل ها پف آن بسیار جالب توجه است.

درخت پر

مباحث اضافی :

برای شکلدهی خوب به درخت و رشد بهتر آن باید شاخه های خشک و طویل را هرس کرد.

موقع شروع کردن هرس توجه داشته باشید درخت تمیز و در اطراف شاخه ای که می خواهد هرس شود شاخه عوامل بیماری زا نباشد.

توجه داشته باشید هرس شدید و پیاپی باعث پژمردگی و عدم گلدهی گیاه می شود.

نگهداری درخت پر بسیار راحت است اما دقت کنید که تنه آن آسیب نبیند چون ظریف و حساس است.

درخت پر

درخت پر

منبع : طراحان منظر

 

شته مومی سیب Eriosoma lanigerum

شته مومی سیب Eriosoma lanigerum

شته مومی سیب Eriosoma lanigerum

شته مومی سیب

شته مومی سیب (Wooly aphid) یا شته خونی سیب از خانواده Eroisomatidae است که ریشه این خانواده در لاتین به معنی پشمالومیباشد.شته مومی سیب از آفات عمومی و در حال رشد درختان سیب است که در همه کشورها وجود دارد.این شته باعث کاهش رشد درختان و آلودگی ظاهری میوه ها میشود.حشرات هم به شاخه ها و هم به طوقه درختان حمله میکنند.کولنی شته ها در بهار بر روی شاخه هابه خصوص در اطراف زخمهای حاصله از هرس فعالیت خود را آغاز کرده و با ایجاد گال روی بافت گیاه ،بر روی آنها تغذیه میکند. شته مومی به عنوان ناقل بیماریهای ویروسی از آفات عمومی و اقتصادی سیب به شمار میرود.

مشخصات ظاهری شته مومی سیب:

بدن قرمز رنگ دارد که با پوشش پشمی سفید رنگی پوشیده شده است.اکثر شته دارای کورنیکول که به صورت دو برامدگی در عقب شکم نمایان است،اما در این گونه کورنیکول وجود ندارد.شاخک پنج بندی و گاهی اوقات تا ۶ بند هم میرسد.رگبالها دارای رگبندی چند شاخه ای و نرها فاقد بال هستند.

شته مومی سیب

چرخه زندگی:

مراحل رشدی شته ابتدا بر روی گل ،میوه و بعد از در روی قسمتهای علفی در حال رشد درخت سیب میباشد. کولنی شته در طول زمستان با زندگی در ریشه های گیاه و یا در داخل شکاف پوست به زندگی خود ادامه میدهد.این شته ها فقط قادرند تولید ماده های نابارور و تخم کنند.تخمها معمولا دوام چندانی ندارند و تفریخ نمیشوند.هر ماده میتواند بیش از ۱۰۰ پوره تولید کند که در     سال ۱۲-۱۰ نسل دارند(امریکا و اروپا).پوره های سن اول بسیار متحرک هستند و از جمعیت های شلوغ خود مجددا تولید کولنی میکنند.

شته مومی سیب

گیاهان میزبان:

میزبان اصلی آن درخت نارون آمریکایی Ulmas lanigerum میباشد.در مناطقی که میزبان اول وجود داشته باشد چرخه خود را در روی هر دو میبزبان سیب و نارون کامل میکند.اما در ایران به دلیل نبود نارون آمریکایی تقریبا در تمام مدت سال روی میزبان دوم (درختان دانه دار) که اغلب شامل سیب و گلابی و زالزالک است سپری میکند.

خسارت:

شته مومی هم در قسمتهای هوایی و هم زمینی سیب فعالیت دارد.این شته از برگ تغذیه نمیکند.کولنی شته به صورت توده سفید رنگ روی تنه و پوست وشاخه های سیب میتوانند باعث تغییر شکل ،جوش یا تاول و غده های سرطانی مانند شوند.ترکیبات بزاق شته برای درختان سمی است و تا حد زیادی مسئول خسارات ناشی از شته به شمار میروند.گالهی قسمتهای هوایی گاهی تا به اندازه یک گردو هم میرسد.وجود کولنی روی ریشه هم باعث تولید گال روی ریشه و به وجود آمدن آلودگی های ثانویه میشود.شته مومی با اختلال در آوندهای چوب و ریشه و عدم انتقال آب باعث کاهش رشد درختان سیب میشود.رسوب عسلک کولنی شته ها روی میوه و شاخه های مجاور از علایم خسارات است.و در ضمن آسیب به درختان جوان بسیار شدید تر است.

شته مومی سیب

پیشگیری و مدیریت

کنترل زراعی:

شته مومی سیب چون مکان‌های سایه‌دار را ترجیح می‌دهد لذا در باغات سیب از کاشت پر پشت درختان بایستی اجتناب کرده و به هرس آنها دقت لازم مبذول داشت همواره جریان هوا و نفوذ اشعه‌های خورشیدی را به داخل درختان امکان‌پذیر ساخت. چون شته‌ها اکثراً در داخل زخم‌های درختان و یا در محل‌های بریده و هرس شده آنها مستقر می‌شوند لذا این قسمت‌ها نباید به حال خود رها شوند. همچنین شاخه‌های گال‌دار و یا سرشاخه‌های مورد هجوم بایستی به طور مرتب قطع شده و نابود گردند. کاشت واریته های مقاوم از جمله Northern spy و Winter majetin که تقریبا مورد هجوم شته مومی واقع نمیشوند،راه حل بسیار مناسب است.

کنترل بیولوژیک:

جمعیت شته مومی توسط شته Aphelinus moli متناوبا کنترل میشودکه از پارازیت های اختصاصی شته مومی سیب است..این شته ها معمولا سیاه و دارای سوراخ پارازیته هستند.از شکارگر ها نیز میتوان به کفشدوزک و لارو مگس های سیرفیده و مورچه های سبز اشاره کرد.این شکار گر ها میتوانند موجب نابودی کامل کولنی شوند ،اما توده پشمی باقی میماند. سن‌های شکاری از خانواده Anthoeoridae ,Nabidae نیز از شکارگرهای شته مومی سیب به شمار میروند.

شته مومی سیب

کنترل شیمیایی:

نکته ای که در استفاده از سموم وجود دارد این است که شما برای استفاده از سموم باید حتما با یک متخصص گیاه پزشک مشورت کنید تا میزان دوز مصرفی و نحوه استفاده از سم برایتان توضیح داده شود. استفاده از سم بیش از حد مجاز علاوه بر گیاهسوزی و رعایت نکردن دوره کارنس سموم میتواند  باعث ایجاد سرطان و آلرژی های تنفسی و پوستی و مسمومیت با مصرف میوه ها شوند.

سموم تیودان ,۵۰WPدیازینون۵۰WP ، یریمیکارب(پریمور) Df50 ، اکسی دیمتون متیل EC25 میتوانند برای کنترل شته مومی موثر واقع شوند.در مناطق گرمتر که ته ها بیتر در قسمتهای هوایی گیاه مستقر هستند میتوان از روغنهای زمستانی یا اسپری حشره کش فسفات استفاده کرد.این اسپری در تابستان باید حتما استفاده شود.

منبع : طراحان منظر