بنت قنسول (POINSETTIA)

بنت قنسول (POINSETTIA)

بنت قنسول (POINSETTIA)

بنت قنسول

نام فارسی بنت قنسول
نام انگلیسی POINSETTIA
نام علمی Euphorbia pulcherrima
 خانواده Euphorbia

اطلاعات کلی :

نام فارسی : بنت قنسول، گل کریسمس

نام رایج فارسی : بنت قنسول

نوع:  روز کوتاه، درختچه

خانواده:  Euphorbia

ارتفاع:  ۱ متر

گسترش:  ۴۵ سانتی متر

رنگ گل:  سفید یا زرد

نور:  افتاب کامل

نیاز آبی:  متوسط

نگهداری:  متوسط

گل:  کوچک و فاقد ارزش زینتی

برگ:  بیضوی

معرفی

بنت قنسول

بنت قنسول بومی مکزیک است. مدت زمانی که شما میتوانید از زیبایی این گیاه در خانه ی خود لذت ببرید بستگی به سه چیز دارد: * بلوغ گیاه * زمانی که آن را خریداری کرده اید * نحوه ی نگهداری شما. با مراقبت های لازم گیاه بنت قنسول شما می تواند برای هفته ها ( ۶ تا ۸ هفته ) و در بعضی گونه ها حتی تا ماه ها زیبایی خود را حفظ کند. این گیاه دمای زیر ۱۰ درجه را نمی تواند تحمل کند بنابراین پس از انتخاب بنت قنسول مورد نظرتان آن را به محلی گرم و مناسب انتقال دهید ( اگر در زمستان این گیاه را خریده اید زمان انتقال آن از فروشگاه به خانه را تا می توانید کوتاه کنید یا روی آن را با چیزی بپوشانید تا هوای سرد به آن آسیب نزند.) زیرا قرار دادن این گیاه در دماهای پایین حتی برای چند دقیقه می تواند به برگ ها و برگچه های آن آسیب وارد کند.

ویژگی های ظاهری

بنت قنسول

برگ : هشتاد درصد بنت قنسول ها قرمز بوده و ما بقی صورتی، سفید و یا کرم هستند. بنت قنسول های قرمز ۸ هفته طول می کشد که از رنگ سبز به قرمز درآیند. برگ‌ها سرنیزه‌ای شکل بوده و در زمستان براکته‌های قرمز رنگ آن ظاهر می‌شوند. لبه های برگ ها صاف و یا گاهی دالبر دار دیده می شوند.

گل : پروسه ی گلدهی و رنگ گیری برگ ها  با طول کوتاه روزها در زمستان آغاز می شود و در پاییز می توانید گل دادن آن را مشاهده نمایید به این نکته توجه داشته باشید که افزایش دما در روزهای پاییز گلدهی را به تاخیر می اندازد.

نگهداری

بنت قنسول

نور: بنت قنسول را در برابر نور غیر مستقیم آفتاب قرار دهید. قرار گرفتن در زیر نور غیر مستقیم آفتاب به مدت ۶ ساعت در روز نیاز نوری این گیاه را برطرف می کند. اگر در روزهای سرد زمستان آن را کنار پنجره برای نورگیری قرار می دهید از برخورد آن به شیشه ی سرد پنجره جلوگیری کنید. از نور زیاد  و مستقیم آفتاب و خشکی دور نگه داشته شود. میزان تاریکی مطلق شبانه ۱۴ – ۱۲ ساعت در شبانه روز برای گیاه است.

بنت قنسول

آبیاری : زمانی که سطح خاک خشک است آبیاری کنید و هر روز خاک را چک کنید و با ایجاد سوراخ هاسس در آن اجازه دهید آب اضافی خارج شود و به زیر گلدانی بریزد زمانی که گیاه پژمرده می شود سریع تر برگ های خود را میریزد. به اندازه آبیاری کنید زیرا آبیاری بیش از اندازه به گیاه آسیب می زند. زمان گلدهی بنت قنسول با رطوبت مناسب افزایش می یابد پس گیاه را به طور منظم مرطوب کنید.

بنت قنسول

خاک: خاک باید زهکشی مناسبی داشته باشد به گونه ای که آب اضافی را در خود نگه ندارد. مخلوطی از پیت موس+ پرلایت و یا خاک برگ +کوکوپیت برای این گیاه مناسب است.

بنت قنسول

کوددهی : در زمان گلدهی به هیچ عنوان کوددهی نکنید. هر دو هفته یکبار یا هر ماه از کودهای کامل و مناسب گیاهانی که در خانه نگهداری می شوند برای کوددهی استفاده کنید. در صورتی که گیاه بنت قنسول در شرایط مناسب محیطی قرار گیرد باید بعد از چندهفته شروع به رشد کند. از کودی استفاده کنید که نیتروژن کمتر و پتاسیم بیشتری داشته باشد

بنت قنسول

آفات و مشکلات : اگر گیاه بیش از اندازه آبیاری شود ممکن است به کپک قارچی دچار شود و همچنین ممکن است مورد حمله ی آفاتی که بین گیاهانی که در محیط داخلی نگهداری می شوند رایج اند، قرار بگیرد مثل شپشک ها (scale insect  و  mealybug).

اگر برگ های بنت قنسول شما میریزد، خیلی مهم است که ابتدا علت آن را پیدا کنید، در بعضی از شرایط به سادگی مشکل قابل حل شدن می باشد. عوامل محیطی مثل گرما و شرایط خشکی مهمترین علت های ریزش برگ ها هستند. استرس هم میتواند باعث ریزش برگ ها شود بنابراین گیاه را در محلی خنک و بدون باد و به اندازه ی مورد نیاز آب نگهدارید اگر هیچ کدام از این موارد نبود و گیاه بهبود نیافت باید دور انداخته شود البته قبل از دور انداختن گیاه تمام سعی خود را برای نجات آن انجام دهید. ممکن است عمر گیاه پژمرده کاهش یافته باشد اما با غوطه ور کردن ریشه و محتویات اطراف آن در آب گرم در بعضی موارد می توان گیاه را نجات داد. ااحیای گیاه باید در مدت زمان یک ساعت اتفاق بافتد پس قبل از امتحان کردن این روش آن را بیرون نیاندازید ( این ایده توسط Kenneth Freeman ارائه شده ).

گاهی اوقات پیش می آید که گیاه بنت قنسول پس از این که خریداری شده و به خانه آورده شده است، برگ های آن شروع به زرد شدن و ریختن می کند که جای نگرانی نیست زیرا گیاه دارد به محل جدید واکنش نشان می دهد. گیاهانی را خریداری کنید که سالم و قوی به نظر میرسند و زیر برگ های آن هارا قبل از خریداری برای چک کردن افات و حشرات بررسی کنید و گیاهانی که برگ های زردی دارند نخرید و گل های زرد کوچک هم باید در وسط گیاه وجود داشته باشند.

تکثیر :

بنت قنسول

تا اواسط بهار آبیاری کنید و سپس اجازه دهید گیاه خشک شود و ساقه های آن چروکیده شود، آن را در جای خنک نگهدارید و در اواخر بهار، تمام شاخ و برگ ها را تا فاصله ی چند اینچی (۲٫۵ سانتیمتر=هر اینچ) از سطح خاک قطع کنید و آن ها را در گلدانی دیگر بکارید، خوب آبیاری کنید و گرم نگهش دارید و با استفاده از کودهای مناسب گیاهان خانگی آن را تغذیه کنید تا زمانی که رویش جدید اتفاق بافتد، یک ماه بعد گیاه را بیرون برده و در مکانی که سایه است قرار دهید و سپس در اواسط تابستان و قبل از برگرداندن گیاه به محیط خانه، نوک قسمت های رشد کرده را جدا کنید و گیاه را در مکانی آفتابی قرار دهید و به طور منظم آبیاری کنید و کود دهید و سپس از اواسط پاییز گیاه را در محلی تاریک بین ساعت های ۵ غروب تا ۸ صبح نگهدارید بنابراین این گیاه دوباره شروع به گلدهی و درآوردن برگ های رنگی می کند.

مباحث اضافی :

بنت قنسول

از قرار دادن بنت قنسول در برابر باد گرم یا سرد رادیاتور یا دستگاه های تهویه ی هوا و یا در مقابل باد مستقیمی که از در یا پنجره وارد می شود جلوگیری کنید. در تابستان آن ها را در محیطی با نور کافی و خنک و در دمای ۱۵ تا ۱۸ درجه ی سانتیگراد نگهداری کنید. گیاه برای رنگ گیری هر چه بهتر به یک دمای ثابت در حدود ۱۸ درجه سانتی گراد نیاز دارد پس دقت کنید که محیط زیاد سرد یا خیلی گرم نباشد. تلاش برای نگه داشتن گیاه از سالی به سال دیگر معمولا ناامید کننده است زیرا به وجود آوردن شرایط مناسب رشد سخت است اما تحت شرایطی مقدور است اما شما میتوانید از آن به عنوان یک گیاه خانگی سبز هم استفاده کنید زمانی که برگ های قرمز آن افتاد. این گیاه اگرچه سمی نیست، اماکسانی که به لاتکس حساس هستند ممکن است نسبت به آن واکنش های آلرژیک نشان دهند پس هنگام قلمه زدن و بریدن شاخ و برگ ها از دستکش استفاده کنید چون ممکن است شیره ی آن مشکل آفرین باشد.

منبع : طراحان منظر

ویروس موزاییک خیار (CMV)

ویروس موزاییک خیار (Cucmber Mosaic Virus)

ویروس موزاییک خیار

ویروس موزاییک خیار

ویروس موزاییک خیار (CMV) یکی از شایع ترین بیماری های ویروسی می باشد که بر خلاف آنچه از نام آن برداشت می شود مختص خیار نبوده و طیف گسترده ای از گیاهان (بیش از ۱۲۰۰ گونه در ۱۰۰ خانواده) را درگیر می کند .

بیماری موزاییک خیار اولین بار در آمریکای شمالی و در حدود سال ۱۹۰۰ گزارش شد و سپس به سراسر جهان گسترش یافت. ویروس موزاییک خیار (CMV) روی بسیاری از گیاهان زینتی ، علف ها، سبزی و صیفی جات ایجاد بیماری می کند. این بیماری شباهت زیادی با بیماری های ویروس موزاییک تنباکو (TMV) و ویروس موزاییک گوجه فرنگی (ToMV)داشته و تشخیص قطعی آن تنها به کمک گیاه پزشک و روش های آزمایشگاهی میسر است.

CMV در اکثر گیاهان باعث بیماری سیستماتیک می شود. بافت ها و اندام قدیمی که قبل از ابتلا به ویروس به وجود امده اند معمولا تحت تاثیر بیماری قرار نمی­گیرند اما بافت های جدید دچار ابتلا با شدت های مختلف می شوند.

ویروس موزاییک خیار

گسترش بیماری

زمستان­ گذرانی CMV در بسیاری از علف های چند ساله ، گل ها و گیاهان زراعی انجام می­پذیرد. علف های چندساله در زمستان ویروس را در ریشه خود نگه می دارند و در بهار ویروس را به اندام رویشی خود انتقال می دهند که زمینه ابتلای دیگر گیاهان را به وسیله شته ها و دیگر وکتور ها به وجود می آورد.

انتقال CMV به وسیله شته ها، سوسک های خیار، گیاهان انگلی، انسان، روش های مکانیکی و همچنین بذر صورت می پذیرد. شایع ترین راه انتقال ویروس، انتقال به وسیله شته ها بوده که این انتقال به صورت ناپایدار انجام می پذیرد. شته ها با تغذیه از شیره گیاه ویروس را دریافت کرده و به گیاهان دیگر انتقال می دهند. انتقال ویروس از گیاه آلوده به شته به کمتر از یک دقیقه زمان نیاز داشته و ماندگاری ویروس در بدن شته به چندین ساعت می رسد.

انتقال ویروس به وسیله کارگران برداشت کننده محصول نیز دیگر راه انتقال می باشد که گستردگی این انتقال می تواند به گونه ای باشد که کل مزرعه را پس از برداشت اول دچار ابتلا کند.

ویروس موزاییک خیار

انتقال به وسیله بذر در تعدادی از میزبان ها از جمله برخی علف ها وجود دارد که می­تواند در انتشار این ویروس به نقاط دیگر موثر باشد.

گیاهان انگل نیز می توانند میزبان و انتقال دهنده ویروس از گیاهی به گیاه دیگر باشند.

خسارت بیماری

خسارت بیماری بسته به شرایط و فراوانی شته ها حتی می تواند به ۱۰۰ درصد نیز برسد و باعث از بین رفتن کلی یک زمین شود. اما به طور معمول خسارت حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد می باشد که ممکن است به صورت کاهش کیفیت بروز پیدا کند.

این ویروس در خاک و بقایای گیاه ماندگاری نداشته و در بسیاری از میزبان ها از طریق تکثیر جنسی و بذر منتقل نمی شود.

ویروس موزاییک خیار

شته ها عامل اصلی گسترش CMV

میزبان های CMV

این ویروس دارای گسترده ترین طیف میزبان ها در بین تمامی ویروس های گیاهی می باشد که بیش از ۱۲۰۰ گونه از انواع گیاهان تک لپه و دو لپه را شامل می شود.

برخی از میزبان های این ویروس عبارتند از : خیار ، خربزه ، کدو ، گوجه فرنگی ، اسفناج ، کرفس ، فلفل ها ، ترب ، سیب زمینی شیرین ، شلغم ، هندوانه ، لیمو ، باقلا ، پیاز ، عروسک پشت پرده ، بادمجان ، سیب زمینی ، ریواس ، هویج، شوید ، رازیانه ، جعفری، مینای چینی ، داوودی ، سنبل ، گلایل ، شمعدانی ، مریم گلی ، سنبل، زبان در قفا، زنبق، همیشه بهار، نیلوفر پیچ، لادن، اطلسی، گل میمون، لاله، گل اهاری و …

ویروس موزاییک خیار

ویروس موزاییک خیار

نشانه های بیماری

نشانه های بیماری به طور کلی به صورت زیر نمود پیدا می کنند:

رشد گیاه متوقف شده و ظاهر گیاه همانند یک گیاه پژمرده در می آید. برگ های گیاه به طور کامل رشد نمی کنند و میان گره ها و دمبرگ ها کوتاه می شوند. برگ های قدیمی تر دچار کلروز و نکروز در نواحی حاشیه ای می شوند که سپس به تمام برگ گسترش می یابد. برگ های خشک شده از دمبرگ ها آویزان می شوند و می ریزند که باعث خالی ماندن قسمت های قدیمی ساقه می شود. (Agrios, 1978)

این نشانه ها می تواند در میزبان های مختلف متفاوت باشد که در اینجا به ذکر این نشانه ها در خیار و گوجه فرنگی می پردازیم

در خیار، معمولا نشانه های ابتلا به ویروس در مرحله جوانه زنی دیده نمی شود و نشانه ها شش هفته پس از انجام رشد رویشی دیده می شوند. در این مرحله برگ های گیاه به صورت لکه های زرد در آمده و شروع به چروکیده شدن می کنند و لبهء برگ ها به سمت پایین خم می شوند. رشد گیاه متوقف شده و گیاه با تعداد کمی دست باقی مانده و حجم کمی گل و میوه ،که معمولا قابل عرضه به بازار نیستند، را تولید خواهد کرد. خیار های تولید شده توسط گیاه بیمار معمولا به رنگ خاکستری و سفید در می آیند.

در گوجه فرنگی، نشانه هایی همچون توقف رشد بوته های انبوه بروز پیدا می کند. برگها به صورت رگه های سبز کم رنگ و پر رنگ و زرد در آمده و دچار بدشکلی می شوند. ممکن است ابتلا در قسمتی از گیاه رخ دهد و شاخه هایی که مبتلا نشده اند میوه دهی عادی خود را داشته باشند. ابتلا در مراحل اولیه رشد تاثیر بیشتری داشته و باعث کاهش تولید و به وجود آمدن میوه های کوچک می شود.

تشخیص بیماری

تشخیص قطعی ویروس موزاییک خیار با توجه به تعدد سویه ها ، گستردگی میزبان ها و شباهت علائم به بیماری های ایجاد شده توسط دیگر کوکوموویروس ها مشکل بوده و تشخیص قطعی بیماری توسط گیاه پزشک و به کمک روش های آزمایشگاهی مانند روش ELISA و روش PCR امکان پذیر می باشد.

ویروس موزاییک خیار

ویروس موزاییک خیار

ویروس موزاییک خیار

ویروس موزاییک خیار

کنترل بیماری

ویروس موزاییک خیار

استفاده از پوشش محافظ یکی از روش های کنترل بیماری در ابتدای فصل

همانند دیگر بیماری های ویروسی ، اگرچه عامل بیماری شناسایی شده اما درمانی برای این بیماری یافت نشده است. پیشگیری و ریشه کنی دو روش برای کنترل این بیماری محسوب می شوند.

استفاده از گونه های مقاوم به ویروس یکی از موثرترین و ساده ترین روش ها برای پیشگیری می باشد. برخی از گیاهان از جمله خیار و اسفناج دارای ارقام مقاوم به CMV هستند، اما بسیاری از گونه ها دارای ارقام مناسب از نظر اقتصادی و مقاومت به CMV نیستند. در این صورت اعمال روش های کنترلی می تواند موثر باشد.

ریشه کنی علف های میزبان این ویروس با توجه به گستردگی میزبان های آن بسیار سخت می باشد. اما کنترل برخی از علف های چندساله میزبان CMV در نزدیکی مزارع، گلخانه ها و باغات یکی از روش های پیشگیری از بیماری و کاهش احتمال وقوع آن می باشد. این روش تابحال در مزارع خیار و کرفس موثر بوده و منجر به کاهش ابتلا به بیماری شده است و در مورد دیگر میزبانان نیز می تواند موثر واقع شود. (Rist and Lorbeer, 1989)

یکی از روش های رایج پیشگیری از بیماری استفاده از روش “ترپ کراپ” می باشد . در این روش گیاهان مقاوم به CMV در اطراف مزرعه کاشته می شوند و به صورت حفاظی برای گیاهان حساس به ویروس که در وسط مزرعه کاشته شده اند عمل می کنند. به علت انتقال ناپایدار ویروس و دوره کوتاه ماندگاری آن در بدن شته این روش می تواند موثر واقع شود.

pepper_cmv1x1200 (2)

ویروس موزاییک خیار

تمیز و ضدعفونی کردن ابزار ، ماشین ها و دست ها نیز می تواند از انتقال مکانیکی و انسانی این ویروس جلوگیری کند. عدم استفاده از یک دستکش و لباس برای برداشت کل مزرعه و تقسیم بندی مزرعه به بخش های مجزا نیز می تواند از گسترش بیماری در یک مزرعه آلوده جلوگیری کند. CMV در شیره گیاهی ناپایدار بوده و قادر به تحمل دمای بیشتر از ۷۰ درجه سانتی گراد به مدت ۱۰ دقیقه نمی باشد.

پیشگیری از این بیماری پس از بروز پیدا کردن آن در مزرعه به علت فاصله زمانی کوتاه انتقال ویروس به گیاهان دیگر (توسط شته ها) سخت بوده و استفاده از آفت کش ها برای کنترل جمعیت شته ها به عنوان اصلی ترین وکتور این بیماری روش اثبات شده برای کنترل بیماری در مزرعه نمی باشد. اما از آنجایی که انتقال بیماری در اول فصل از طریق تغذیه حشرات بر روی علف های چند ساله آغاز می شود، مبارزه در مورد این گیاهان می تواند موثر باشد.

منبع : طراحان منظر

موریانه Termites

موریانه Termites

موریانه Termites

موریانه

موریانه یا در اصطلاح مورچه سفید حشرات ابتدایی و اجتماعی اند که نسبت به سوسری ها خویشاوندی نزدیکتری دارند تا مورچه ها.در تمامی قاره به جز قطب جنوب یافت می شود. با توجه به لایه کوتیکولی نرم موریانه در نقاط سرد و مرطوب ساکن نیستند.جمعیت انها در یک متر مکعب از ۴۰۰۰-۲۰۰۰ موریانه متغیر است.

شکل شناسی:

به طور کلی موریانه به چند فرم طبقه بندی میشوند.

A – پادشاه

B – ملکه

C – ملکه ثانویه

D – ملکه سوم

E – سربازان

F – کارگر

پادشاه و ملکه که قدرت تولید مثلی دارند. بزرگترین موریانه های موجود ملکه ها از گونه Macrotermes bellicosus هستند که تا حدود ۱۰ سانتی متر طول دارند و گاهی تا ۵۰ سال عمر میکنند.

موریانه

کارگر و سربازها معمولا کوچک هستند با رنگی روشن و طول بدن بین ۱۵-۴ میلیمتر میباشد.شاخکهاسکنواخت و خمیده، کارگر ها مسئول نگهداری مواد غذایی و نوزادان تغذیه آنها و رسیدگی به ملکه و نگهداری از لانه هستند. ظیفه کارگران تهیه غذا برای مجتمع است، یعنی چوب را می‌خورند و سپس گوارده آن را در اختیار دیگر موریانه‌ها قرار می‌دهند اغلب موریانه های سرباز و کارگر به طور کامل نابینا و بی بال هستند و دستگاه تناسلی هم ندارند اما گاهی اوقات نرها دارای چشم مرکب و دارای ۴ بال هستند که برای جفتگیری از آنها استفاده میکنند.و بعد از جفت گیری بال خود را از دست میدهند.در بعضی گونه ها طبقه کارگر ممکن است وجود نداشته باشد و مسئولیت آنها به عهده چند پوره میباشد.

موریانه

کارگر

سرباز ها تخصص رفتاری  دارند.بسیاری از سربازان دارای سر بزرگ با آرواره های قدرتمند و به اصطلاح به قدری بزرگ شده که خود را نمیتوانند تغذیه کنند و به وسیله کارگرها تغذیه میشوند و مایع چسبناک و بوداری در برابر دشمنان از خود ترشح میکنند.

موریانه

ملکه،کارگر و سرباز

مانند سایر حشرات موریانه ها دارای لب بالایی زبان شکل و یک پیشانی دارند. شاخک موریانه قادر به شناسایی مزه ،بو(فرومون)،ارتعاشات و حرارت بوده و همچنین پالپ هایی دارد که حس غذایی و عمل دست زدن به مواد و لمس آنها را انجام میدهد. شکم به ده قسمت تقسیم شده ودر بند انتهایی شکم دارای سرسی میباشد.ماده ها دارای تخمریز میباشند.بر خلاف مورچه ها بالهای عقبی و جلویی طول مساوی دارند.

موریانه

کارگر

چرخه زندگی:

چرخه زندگی یک موریانه با یک تخم آغاز میشود.اما این دگردیسی با زنبور عسل و مورچه متفاوت است.تخم از طریق ۴ مرحله پوست اندازی میکند.پوره موریانه به نظر می رسد ابعاد کوچکتر حشره بالغ باشد اما قدرت شناسایی محیط اطراف را ندارد.اولین پوره ها به کارگر تبدیل میشوند و بعد از ان سرباز به وجود میاید.رشد پوره ها ممکن است ماهها طول بکشد.که مدت زمان تفریخ آنها به درجه حرارت و مواد غذایی بستگی دارد.

ملکه پس از باران تابستان شروع به پرواز زیبا میکند و بعد از آن جفتگیری را آغاز میکند.ملکه فقط ۲۰-۱۰ تخم در جایگاههای مخصوص کولنی قرار میدهد.ملکه اولیه دارای شکم بزرگ برای ذخیره کردن تخم نیز میباشد.و ممکن است تا  روزی ۴۰۰۰۰ تخم نیز تولید کند.

موریانه ها از نظر نوع زندگی به سه گروه عمده تقسیم می شوند.

موریانه هایی که در زیر خاک زندگی می کنند.

موریانه هایی که در درون چوب های خشک زندگی می کنند .

موریانه هایی که در چوب های مرطوب زندگی می کنند.

موریانه

گرچه در یک تپه موریانه‌ای بزرگ ممکن است بیش از ۵۰۰۰۰ موریانه زندگی کنند ولی داخل آن همیشه تمیز است. این تمیزی به این دلیل است که موریانه‌ها مدفوعات خود را به منزله سیمان در ساختن دیواره‌های تپه و اتاقک‌ها بکار می‌برند و لاشه‌ها را نیز می‌خورند و مصرف می‌کنند. برخی دیگر از موریانه‌ها درخت آشیان هستند، یعنی آشیانه‌هایی به اندازه‌های گوناگون معمولاً به بزرگی یک توپ بسکتبال، بر فراز درختان می‌سازند. موریانه‌ها در داخل چنین آشیانه‌هایی خود را از خطر حمله پرندگان، سوسمارها،عنکبوتها مصون میدارند.

تغذیه:موریانه

 موریانه هاخطرناکترین موجودات برای سازه های چوبی هستند. زیرا، بدون ظاهر شدن و جلب توجه انسان، ممکن است سقفی را به کلی ویران کنند و خسارت های زیادی را به بار آورند.  طیف گسترده ای از مواد گیاهی، که ممکن است شامل چوب، پوست، برگ، علف، قارچ ها، هوموس یا مدفوع از علفخواران را تغذیه می کنند.سیستم گوارشی موریانه ها حاوی تک یاخته یا باکتری همزیستی است که عمل هضم سلولز چوب را به عهده دارد.آنها جز این باکتری قادر به زنده ماندن نیستند چون بدون آنها نمیتوانند سلولز را هضم کنند.موریانه ها با تغذیه از چوب و حفر دالان و ایجاد تونلهای گلی باهث ایجاد خسارت میشوند.

مبارزه:

برای شناسایی موریانه های موجود در منزلتان در اطراف وسایل چوبی ،دکورهای قدیمی،تخته های پوسیده و..به رنگ آنها دقت کنید.موریانه ها در دونوع کارگرها به رنگ کرمی و تجمع کننده به رنگ سیاه یا قهوه ای بالدار یا بدون بال هستند. صدای چوب توخالی که در اثر ضربه زدن به آن این صدا قابل تشخیص می باشد ,چوب های نازکی که به راحتی به وسیله چاقو و آچار خط می افتد نیز نشان از وجود موریانه است.

مبارزه مکانیکی:

حتی الامکان بایستی در منزل وسایلی که مواد آن ها را چوب تشکیل می دهد به صورت مستمر بازدید کنیم و در منازلی که حمله صورت می گیرد در ابتدا بایستی منابع چوبی مانند کمدها، مبلمان، بوفه از سطح دیوار به میزان ۱۰ سانتیمتر فاصله ایجاد کنیم. ساده ترین راههای مبارزه خانگی به این صورت است که تکه های مقوایی را به صورت چند لایه روی هم قرار دهید آنها را مرطوب کنید و در محلی که تردد موریانه ممکن است بیشتر باشد قرار دهید.موریانه ها علاقه شدیدی به مقوا دارند.بعد از حمله آنها به مقوا آنها بیرون برده و بسوزانید.این کار را به دفعات انجام دهید.البته بدانید که این راه مشکل موریانه ها را حل نمیکند.این راهکار در کنار سایر روشها میتواند موثر باشد.

نکته دیگر اینست که موریانه ها در شب و تاریکی رشد و نمو میکنند.بنابراین الوار و وسایل آلوده ای که قابل حمل هستند را چنانچه چند روزدر معرض آفتاب قرار دهید،موریانه های آنها از بین خواهند رفت.

در ضمن خششک نگه داشتن محیط و از بین بردن نشتی های ساختمان ،از بین بردن استخر ها و حوضها در منازل آلوده بسیار ضروری میباشد.

از دیگر راهها استفاده از مواد دفع کننده است.میتوانید مقدار یک درصد سم پرمترین که یک حشره کش بی خطر برای انسان است را با روغن جلا برای چوبها یا رنگ یا چسب چوب کاغذ دیواری و یا حتی با ملاتی که در کف اتاق استفاده میکنید مخلوط کنید.

موریانه

مبارزه شیمیایی:

اسید بوریک یکی از معمول ترین و مؤثرترین راه های مقابله با موریانه ها است. اسید بوریک همزمان با گرفتن آب بدن موریانه ها؛ سیستم عصبی آنها را از کار می اندازد، بهترین روش برای از بین بردن موریانه ها با استفاده از اسید بوریک این است که از جایگاه های طعمه ای استفاده کنید

تمامی وسایل چوبی و در کل حاوی سلولز را با اسید بوریک آغشته یا اسپری نمایید.در اینصورت جنازه های موریانه ها را در اطراف دام مشاهده خواهید نمود.

در روشهای زیر حتما باید از متخصصین گیاهپزشکی و یا افرادی که در کنترل آفات خانگی تخصص دارند کمک گرفته شود.

با ایجاد  سدی از مواد شیمیایی بین کلنی موریانه ها در داخل خاک و ساختمان جهت جلوگیری از نفوذ آنها به ساختمان با استفاده از روشهای زیر امکان پذیر است.
این روش در ساختمان هایی کاربرد دارد که از بناهای اطراف فاصله داشته باشد. روش کار به این صورت می باشد:
– ابتدا گودالی باعرض ۳۰ تا ۵۰ سانتی متر و عمق آن تا کف فوندانسیون و در ساختمانهای دارای زیر زمین تا ۳۰ سانتیمتر پایین تر از کف زیر زمین احداث می شود.
– در طول گودال سوراخهایی با فاصله ۳۰ سانتیمتر حفر کرده و سم مخصوص توصیه شده برای موریانه (امولسیون۱% کلردان chlordane امولسیون ۵/.% دیلدرین، دیازینون ۳-۲ در هزار) به داخل این سوراخها تزریق می شود.
– خاک برداشته شده از گودال را با محلول سمی و با غلظت مناسب توصیه شده آغشته نموده.
– داخل گودال را با سم و غلظت مناسب سمپاشی کرده.
– در نهایت خاک آغشته به سم را داخل گودال ریخته و به این ترتیب در اطراف ساختمان سدی سمی به وجود می آید که مانع از نفوذ موریانه ها خواهد شد.

آغشته سازی خاک با استفاده از روش تزریق سم
این روش در مواردی کاربرد دارد که فاصله ای بین ساختمان و دیوار همسایه وجود نداشته باشد. روش کار به این صورت می باشد:
– ابتدا با مته هایی به قطر ۱۲، ۱۴، ۱۶ و یا ۱۸ میلی متری سوراخهایی را به فاصله ۳۰ سانتی متر و با عمق ۴۰ تا ۶۰ سانتی متر در طول دیوار و اطراف ساختمان ایجاد می کنند.
– سپس سم مخصوص با غلظت مناسب به داخل سوراخها به مقدار لازم ( ۲ تا۳ و حد اکثر ۵ لیتر ) تزریق میشود.
– بلا فاصله پس از تزریق سم مدخل سوراخ با ملات سیمان مسدود میگردد.

منبع: طراحان منظر

Save

Save

کلومنیا ( Goldfish plant )

کلومنیا ( Goldfish plant )

کلومنیا ( Goldfish plant )

کلومنیا

 

 نام فارسی   کلومنیا
 نام انگلیسی   Goldfish plant
 نام علمی   Cloumnea microphylla
خانواده   Gesneriaceae

 

کلومنیا

اطلاعات کلی :

نام فارسی : برژی ( برژ = شکوه تمام + یای نسبت )

نام رایج فارسی : کلومنیا

نوع : اپی فیت است و بر روی گیاهان جنگلی زندگی میکند و همچنین رونده است

خانواده : Gesneriaceae

ارتفاع : cm ( 60 – 90 )

رنگ گل : قرمز ، نارنجی ، زرد

نور : نور کامل آفتاب ( اما غیر مستقیم )

نیاز آبی : متوسط

نگهداری : آسان ( اما نیاز به توجه دارد )

گل : شبیه ماهی های قرمز کوچک

برگ : به رنگ سبز تیره ، قلبی شکل ، ضخیم و دارای پرز هایی بر سطح خود

مقاومت : متوسط

معرفی :

کلومنیا

گیاه کلومنیا بومی جنوب مکزیک ؛ برزیل و کاستاریکا می باشد . این گیاه بیش از ۲۵ گونه مختلف دارد .

کلونیا دارای گلهایی زیبا و خاص شبیه به ماهی های قرمز کوچک به رنگ های قرمز ، نارنجی و زرد است همچنین برگ هایی به رنگ سبز تیره و قلبی شکل کوچک به طول  ۲ – ۳ سانتی متر دارد .

این گیاه زینتی مراقبت از آن بسیار آسان بوده و مقاوم در برابر خشکسالی است و با مراقبت های مناسب میتوان در تمام طول سال آن را بپرورانید .

ویژگی های ظاهری :

کلومنیا

گل : زمان گلدهی این گیاه اواخر زمستان و اوایل بهار می باشد .

گل های کلومنیا شبیه ماهی های قرمز کوچک هستند و به رنگ های قرمز ، نارنجی و یا زرد وجود دارند و بسیار زیبا و خاص می باشند .

کلومنیا

کلومنیا

کلومنیا

برگ : برگ هایی قلبی شکل کوچک به طول حدودا ۲ – ۳ سانتی متر دارد که ضخیم و مومی شکل و به رنگ سبز تیره اند ( اگر چه تعداد کمی گونه با برگ مو وجود دارد ) .

گونه ای از آن دارای برگ های پوشیده از پرز های ارغوانی است که زیبایی بسیاری به آن ها پوشیده اند .

کلومنیا

کلومنیا

ساقه : ساقه های آن آویزان اند و طول آن ها حدودا ۶۰ سانتی متر میشوند .

پر گل شدن گیاه در سال آینده بستگی به قطع آن ها پس از پایان دوران گلدهی دارد .

کلومنیا

نگهداری :

کلومنیا

نور :

کلومنیا

کلومنیا به نور کامل آفتاب اما غیر مستقیم نیاز دارد ( اشعه ی مستقیم خورشید برای این گیاه بسیار مضر میباشد ) .

نگهداری این گیاه در یک مکان بسیار روشن ، آن را به گلدهی تشویق میکند.

دما :

بهترین دما برای این گیاه درجه حرارت ۱۳ تا ۱۶ درجه میباشد البته اگر رطوبت محیط آن ها زیاد باشد میتوانند دمایی تا حدود ۲۴ را هم تحمل کنند .

آبیاری :

کلومنیا

در تابستان به علت گرمی هوا باید بسیار به آبیاری این گیاه و حفظ رطوبت خاک آن توجه کنید بنابراین پیشنهاد میکنم در این فصل هفته ای دوبار گیاه خود را آبیاری کنید . البته لازم به ذکر است که به مقدار آبی که به گیاه میدهید بسیار توجه کنید زیرا خاک آن نباید باتلاقی شود و باید همواره زهکشی خوبی داشته باشد .

در فصل پاییز شما میتوانید میزان آبیاری را به هفته ای یک بار کاهش دهید .

در فصل زمستان میزان آبیاری بسیار کمتر از فصل های قبل است . شما می توانید زمانی که سطح خاک خشک شد آن را آبیاری کنید . به طور معمول در این فصل فاصله زمانی بین دو آبیاری ۱۰ روز می باشد ( البته با توجه به مکان کشت و شرایط آب و هوایی می تواند متغیر باشد ) .

اگر این گیاه را بیش از حد آبیاری کنید و یا رطوبت بیش از حد داشته باشد سبب ریزش برگ های گیاه و نابودی آن می شود .

رطوبت :

 کلومنیا

یکی از نیاز های اصلی این گیاه رطوبت است . کلومنیا نیاز خفیف تا متوسط به رطوبت دارد و باید روزانه با آب در هوای اطراف گلدان و روی برگ ها را غبار پاشی کنید ( توجه کنید که آب روی گل ها نریزید زیرا موجب از بین رفتن آن ها میشود ) .

توجه شود آب سرد باعث آسیب به شاخ و برگ میشود .

شما می توانید از یک مرطوب کننده اتاق و با یک سینی مرطوب استفاده کنید . این کار در هر شرایطی به ویژه در مناطقی که هوا معمولا خشک است ، مفید خواهد بود .

کوددهی :

کلومنیا

در تابستان و بهار گیاه شما بسیار پر گل می شود پس به تغذیه بیشتر و مناسب نیاز دارد . شما باید در این زمان گیاه خود را با نیم دوز از کود مایع با فسفر بالا ( ۱۰ – ۳۰ – ۱۰ ) ، هر دو هفته تغذیه کنید .

خاک :

کلومنیا

کلومنیا به خاک گلدان غنی نیاز دارد . خاکی که قدرت نگهداری آب داشته باشد البته در عین حال بتواند زهکشی خود را حفظ کند .

پیشنهاد میکنم از خاکی با ترکیبی از سه قسمت خاک لوم و پیت ماس استفاده کنید .

آفات و مشکلات :

این گیاهان بسیار مستعد ابتلا به کپک  خاکستری ، لکه های برگی قارچی و ویروس موزائیک اند .

آفاتی چون شته ها ، کنه های عنکبوتی و … برای کلومنیا رایج می باشند . بنابراین بازرسی دقیق کلومنیا برای این آفات و بیماری ها بخش مهمی از مراحل مراقبت از این گیاه می باشد .

تکثیر :

کلومنیا

برای تکثیر این گیاه، قلمه‌های جوان ۷ تا ۸ سانتیمتری را که پس از اتمام گل از گیاه جد‌ا می‌کنند‌، با استفاد‌ه از بیوروت د‌ر بستر گرم ماسه شسته می‌کارند‌.

قلمه ها را در محلی با نور و رطوبت مناسب قرار دهید تا بتوانتد رشد درستی داشته باشند.

کاربرد :

کلومنیا

یک گیاه بسیار زیبا و خاص است و جلوه بی نظیری در گلدان ها و مخصوصا سبد آویز دارد .

این گیاه کاربرد زینتی ویژه ای در فضاهای سبز و منازل شما دارد .

مباحث اضافی :

بهتر است هر سه سال یک بار در اواخر فصل بهار گلدان گیاه خود را تعویض کنید تا گیاه شما رشد مناسب تری داشته باشد .

از مواد براق کننده شیمیایی برای تمیز کردن برگ ها استفاده نکنید ، غبار پاشی برای تمیزی برگ ها کافی است .

این گیاهان در نظر گرفته کمی سمی است و باید به دور از حیوانات خانگی و کودکان نگهداری شود .

کلومنیا

منبع : طراحان منظر

Save

ازملک (Smilax)

ازملک (Smilax)

ازملک (Smilax)

ازملک

نام فارسی ازملک
نام انگلیسی Smilax
نام علمی SMILAX ASPERA
 خانواده   SMILACACEAE  – سوسنسانان

اطلاعات کلی :

نام فارسی : ازملک

نام رایج فارسی : ازملک

نوع:  چندساله

خانواده: SMILACACEAE  – سوسنسانان

ارتفاع:  یک تا ۴ متر

رنگ گل:  زرد مایل به سبز

نور:  آفتاب کامل یا سایه-افتاب

نیاز آبی:  متوسط

نگهداری:  متوسط

گل:  معطر

برگ:  بیضی شکل

مقاومت: سرما ( تا حدودی)

میوه: براق ، درخشان و قرمز رنگ و گرد

معرفی

ازملک

جنس ازملک شامل بیش از ۲۰۰ گونه است. ازملک یک گیاه چندساله ی همیشه سبز و بالارونده و تک لپه ای است که جز خانواده ی مارچوبه است. این گیاه بومی مناطق معتدل جهان مثل هند و اروپاست و به تعداد زیادی هم در جنگل های شمال ایران یافت می شود. نام های محلی این گیاه عبارت اند از: در لاهیجان و شهسوار «ازملک»، در آستارا «شنگیله»، در اطراف رشت «تمیس و کامپوره» و در سایر نقاط گیلان «کُلْکادانه»، در نور و کجور و آمل «سِکْلیم»، در بهشهر «لَمْ»، در ساری «بلاش»، در چالوس «تِلی»، در گرگانرود «کُفُلِه‌بورْ»، در درفک «بالیکا» و در دیلمان «شات‌دانه». این گیاه تا دمای ۱۰- درجه را تحمل می کند.

ویژگی های ظاهری

ازملک

برگ : برگ ها ۸ تا ۱۰ سانتی متری اند و به رنگ سبز تیره دیده می شوند و به تعداد زیاد و متناوب روی ساقه قرار میگیرند. دمبرگ های کوتاهی دارند و دارای حالتی چرمی و قلبی شکل اند و حاشیه های آن ها خاردار و دندانه دار است. آرایش رگبرگ ها به صورت کمانی است.

ازملک

گل : گل های کوچک ازملک بسیار معطر بوده و رنگی سفید و یا زرد متمایل به سبز دارند و در یک گل آذین خوشه ای کنار هم قرار میگیرند. زمان گلدهی در مناطق مدیترانه ای در پاییز می باشد. گل ها دوپایه هستند ( هر گل ممکن است نر یا ماده باشد اما تنها یک جنس است که بر روی هر یک از این گیاهان رشد می کند پس دو گیاه نر و ماده باید کنار یکدیگر کاشته شوند اگر میخواهید تولید بذر صورت بگیرد) این گیاه خودبارور نیست.

ازملک

ساقه: ساقه های این گیاه نازک بوده و قابلیت انعطاف خوبی دارند و همچنین دارای تیغ های تیزی هستند. به صورت زیگزاگی رشد می کنند و در محل گره ها تغییر جهت می دهند. روی ساقه های این گیاه ریشه های هوایی دیده می شود.

ازملک

میوه: میوه های حبه ای و گرد که در یک خوشه در کنار هم قرار میگیرند، در پاییز میرسند.در ابتدا قرمز هستند و مدتی بعد به مشکی تغییر رنگ می دهند. اندازه ی آن ها ۸ تا ۱۰ میلی متر است و یک تا سه عدد دانه ی گرد را شامل می شوند. میوه ها ممکن است مزه ی خوب و خوشایندی برای انسان ها نداشته باشند اما یک منبع تغذیه برای بسیاری از گونه های پرندگان به شمار می آیند.

نگهداری

ازملک

نور: از لحاظ نور این گیاه بهترین عمکرد خود را زمانی دارد که در نور کامل یا سایه-آفتاب قرار بگیرد.

ازملک

آبیاری : این گیاه خاک مرطوب را ترجیح میدهد. به صورت منظم آبیاری کنید و از آبیاری بیش از اندازه پرهیز کنید.

ازملک

خاک: خاک باید به خوبی زهکشی شده باشد ولی ازملک حساسیت زیادی نسبت به خاک ندارد و در خاک معمولی باغچه هم رشد می کند.

تکثیر :

ازملک

این گیاه را میتوان از طریق بذر گسترش داد که این کار باید در بهار صورت بگیرد. روش دیگر از طریق تقسیم بوته هایی که به خوبی استقرار یافته اند صورت میگیرد و همچنین می توانید در فصل تابستان با ریشه دار کردن قلمه های شاخه های نیمه رسیده و یا از طریق خواباندن شاخه ازملک را تکثیر کنید. تقسیم بهتر است در اوایل بهار که رویش جدید گیاه شروع می شود انجام شود. شما میتوانید بخش های بزرگ که به اندازه ی کافی قوی هستند را در محل مورد نظر بکارید ولی بخش های کوچکتر که نیاز به مراقبت دارند را در یک گلدان نگهدارید و آن ها را در منطقه ای سایه_آفتاب و در یک قالب خنک نگهدارید و زمانی که به حد کافی رشد کردند آن ها را در تابستان به محل منتقل کنید.

کاربرد:

ازملک

در باغ های جنگلی با محیط آفتابی و پرچین ها می تواند استفاده شود.

مباحث اضافی :

ازملک

در منطقه دریای سیاه کشور ترکیه از برگ های این گیاه برای مصرف روزانه در غذا استفاده می شود  و به خاطر خواص دارویی در طب عامه به کار می رود. برگ های گیاه دارای مواد فنلی، فلاونوئید و آنتوسیانین است و خواص آنتی اکسیدان دارد. برگ ها و ریشه بخش های خوراکی این گیاه به حساب می آیند و می تواند به جای مارچوبه استفاده شود. از ریشه ی آن برای کاهش درد های رماتیسمی و بسیاری از بیماری ها مانند (آنفلوانزا، بی اشتهایی، نقرس، بیماری های تنفسی، بیماری های مقاربتی) استفاده می شود.محرک و مقوی است و برای برخی از بیماری های کلیه ، مناسب است.

*این گیاه خواص دارویی دارد اما توجه داشته باشید که همیشه قبل از استفاده از گیاهان دارویی از یک متخصص در این امر مشاوره بگیرید و سرخود از آن استفاده نکنید.

منبع : طراحان منظر

Save

علف شیر(Galega officinalis)

علف شیر (Galega officinalis)

علف شیر (Galega officinalis)

علف شیر

نام فارسی علف شیر
نام انگلیسی Galega officinalis/goats rue
نام علمی Galega officinails L.
خانواده Fabaceae

اطلاعات کلی :

علف شیر

نام فارسی اصیل: علف شیر

نام رایج فارسی : علف شیر

نوع:  چندساله علفی

خانواده:  Fabaceae پروانه آسا

ارتفاع:  ۸۰-۲۰۰ سانتی متر

گسترش:  ۲۰-۹۰ سانتی متر

رنگ گل: بنفش مایل به ارغوانی،سفید

نور:  آفتاب کامل تا سایه جزئی

نیاز آبی:  متوسط

نگهداری: کم

گل:  خوشه

برگ:  مرکب

میوه: نیام

مقاومت: زیاد

علف شیر

معرفی

نام Galega  از دو بخش  (Gala) به معنای شیر که از (EGA) آمده،تشکیل شده است.این گیاه به عنوان یک علف هرز سمج در برخی مناطق می روید.گیاه علف شیر از قدیم تا به امروز بعنوان علف شیرآور مطرح بوده و در طب سنتی استفاده می شود.میوه آن نیام است که دارای غلاف بوده و به طول ۲-۴ سانتی متر و ضخامت ۲-۳ میلی متر می باشد.درون میوه دانه هایی به رنگ قهوه ای روشن وجود دارد.

ویژگی های ظاهری

علف شیر

برگ: برگ های آن مرکب شانه ای فرد هستند و به صورت متناوب روی ساقه مستقرند.برگ ها دارای ۱۱-۱۷ برگچه نیزه ای یا بیضوی به طول ۵/۱-۴ سانتی متر هستند.

علف شیر

گل : گل آذین گل های علف شیر خوشه ای و به رنگ بنفش مایل به ارغوانی بوده و در انتهای ساقه می روید.تعدادپرچم ها ۱۰ عدد است که مادگی را احاطه می کند.

علف شیر

ساقه: ساقه گیاه گالگا مستقیم و توخالی به ارتفاع ۴۰-۱۰۰ سانتی متر است.ساقه گل دهنده بلند و پوشیده از گل می باشد و طول آن ۲-۴ سانتی متر می باشد.

نگهداری

علف شیر

نور: این گیاه برای رشد بهینه نیاز به نور کامل خورشید دارد.بنابراین باید در مکانی کاشته شود که نور خورشید را به طور کامل دریافت کند.

علف شیر

آبیاری : گیاه علف شیر به آبیاری منظم و مکرر نیاز دارد.پیشنهاد می شود خاک گیاه را با ۳-۴ لیوان آب مرطوب نگاه دارید.

علف شیر

خاک: خاک باید نرم و نفوذپذیر باشد.علف شیر به خاک های با بافت متوسط نیاز دارد.کشت این گیاه در خاک سنگین مناسب نیست و باعث کاهش عملکرد پیکر رویشی می شود.

علف شیر

کوددهی: خاک را باید با برخی کودها و یا کرم خاکی و هوموس غنی سازی کرد.عملکرد پیکر رویشی گیاه علف شیر با اضافه نمودن کودهای اکسید فسفر و اکسید پتاس به طور چشمگیر افزایش می یابد.

علف شیر

آفات و مشکلات: گیاه گالگا ممکن است توسط سوسک سیب زمینی و انواع سرخرطومی ها که از حاشیه برگ تغذیه می کنند مورد حمله قرار گیرد.

بیماری های قارچی نیز مانند سفیدک می توانند این گیاه را تحت تاثیر قرار دهند.

علف شیر

تکثیر :

تکثیر این گیاه توسط بذر امکان پذیر است.بذر های آن را مستقیما در زمین اصلی ،در پاییز و یا آخرین دوره ی سرمای بهاره در عمق ۶-۷ میلی متر بکارید.بسته به زمان کاشت جوانه زنی ۲هفته  تا ۲ ماه ممکن است طول بکشد.بذر در دمای ۵-۲۵ درجه سانتی گراد جوانه می زند.هر ۳ سال گیاه باید تقسیم شود.

علف شیر

کاربرد :

قسمت های رویشی گیاه گالگا که شامل برگ ها و سرشاخه های گلدار است دارای خواص درمانی هستند و معمولا به صورت خشک شده در طب سنتی استفاده می شوند.در واقع بخش رویشی گیاه گالگا باعث افزایش تولید شیر و کاهش قند خون می شود و در درمان دیابت استفاده می شود.

ترکیبات موجود در قسمت رویشی این گیاه شامل ساپونین،فلاونوئید،تانن،گوانیدین،گالگین و هیدروکسی گالگین می باشد.همچنین حاوی استروئید ها مانند کلسترول بتا،سیستوسترول و استیگماسترول می باشند.

منبع: طراحان منظر

Save

موش ورامین Nesokia indica

موش ورامین  Nesokia indica

موش ورامین  Nesokia indica

موش ورامین

موش ورامین معروف به موش دم کوتاه short –tailed  ، پستاندارجونده از تیره موش سانان( Muridae) است که از آفات اصلی سیستم های زراعی هستندکه متناوبا طغیان میکنند ودر اکثر زیستگاههای ایران از بابلسر،خراسان کرج و اطراف تهران تا بوشهر و بلوچستان گسترش دارد و با هر شرایط آب و هوایی خود را سازگار میکند.

برای مبارزه با این آفت همگانی باید حتما گونه موجود مورد شناسایی قرار بگیرد.به دلیل اینکه ۱۰ گونه موش وجود دارد که از جمله آنها میتوان به موش مغان Microtus socialis، موش کور Ellibius fuscocapillus، موش خانگی Mus musculus و موش سیاه و قهوه ای و….نام برد.که گونه ها یا از راه مشاهده مستقیم یا کلید و یا از طرز لانه سازی آنها و محل زندگیشان قابل تشخیص هستند.خسارتی که این جوندگان به زمینهای زراعی من جمله غلات وارد میکنند بسیار زیاد و قابل ملاحظه میباشد.

مشخصالت ظاهری :

موش ورامین با جثه ای متوسط به طول ۲۱۸-۱۶۵ میلی متر است و وزن آن به حدود ۳۸۸-۱۸۲ گرم میرسد. رنگ بدن موش ورامین قهوه ای روشن یا تیره و مایل به خرمائی و گاهی خاکستری است. زیر گلوی موش سفید رنگ است.دندان های پیشین فک بالا قوی ، پهن و نارنجی رنگ و واضح هستند.موهای متراکم و بلند و نرمی در فصل زمستان دارد.ولی در تابستان موهای کوتاه و پراکنده و زبر دارد.

موش ورامین

زیست شناسی:

موش ورامین بیشتر وقت خود را در لانه میگذراندو به ندرت از لانه خارج میشود.عمق تونل ممکن است تا ۶۰ سانتی متر و طول آن گاهی تا ۹ متر میرسد.موش در طول روز لانه خود را میبندد و غروب و شبها فعالیت میکند.

مشخصه مهم موش ورامین  برای تشخیص در باغ ، وجود انبوه خاک به صورت تپه ی کوچک هرمی شکل در جلوی سوراخ است که در این موش منحصر به فرد است و به این ترتیب می توان این گونه را از سایر گونه ها تشخیص داد  .تعدا سوراخهای لانه از ۴ عدد بیشتر نمیباشد.جفت گیری موش ورامین از اوایل بهار شروع شده و تا اخر تابستان ادامه دارد.این جونده ۱۷ روز طول دوره آبستنی دارد و در نهایت ۵-۳ نوزاد به دنیا میاورد که سه نسل در سال دارد.

موش ورامین

پراکنش:

موش ورامین از آسیا تا شمال آفریقا ،شمال ازبکستان و جنوب بنگلادش چین و مصر و در ایران هم از بابلسر،خراسان کرج و اطراف تهران تا بوشهر و بلوچستان گسترش دارد و بیشتر در اطراف رودخانه ها ،زمین آبی،و تقریبا با هر شرایط آب و هوایی خود را سازگار میکندو البته بیشتر آب و هوای مرطوب را میپسندد.

خسارت:

خسارت موش ورامین به صورت  تغذیه از ریشه و طوقه ی درختان که موجب ضعف و حتی خشکیدگی آن ها می شود .از چمن ،دانه غلات ،ریشه ،پوست و برگ گیاهان وسبزیجات به خوبی تغذیه میکند.به غلات و یونجه خسارت میزند .این جونده با حفر دالان در کانالهای آبیاری موجب نشت و جاری شدن سیل میشود ،و به این طریق بیشترین خسارت را وارد میکند.

موش ورامین

مبارزه:

به طور کلی در مبارزه با جوندگان مضر کشاورزی باید موارد زیر را مد نظر گرفت:

۱)شناسایی گونه موجود :از راه کلید یا مشاهده مستقیم و یا از طرز لانه سازی و بقایای به جا مانده.

۲)تعیین تراکم در کانون های آلوده: در دو نوبت یکی قبل از مبارزه برای پیدا کردن لانه و وورودی اصلی موش و نوبت بعدی آخر سمپاشی برای بررسی چگونگی تاثیر سموم و ارزیابی نتایج حاصل از مبارزه

۳)تعیین زمان و انتخاب روش مناسب مبارزه: پس از تعیین تراکم و تعییین آستانه زیان اقتصادی  در صورت نیاز،مبارزه انجام میگیرد.بهترین زمان مبارزه وابسته به نوع جونده و شرایط آب و هوایی میباشد.موشها تقریبا در یک مرحله از زندگی خود تراکم های قابل ملاحظه ای دارند.و آن هم اوایل بهار ،هنگامی که درجه حرارت رفته رفته بالا میرود و مواد غذایی به اندازه کافی وجود دارد.

بر این اساس میتوان توسط تله ها تراکم جمعیت،وضعیت موشهای جوان و ماده های بارور و شیرده را مشخص نمود.در طول تابستان این وضعیت ادامه دارد تا زمانی که رفته رفته هوا سرد شود ومواد غذایی در دسترس کم شود.

لذا باید در این مرحله به جمعیت ضربه وارد کرد که این زمان درست همزمان با ماههای آخر بهار و اوایل تابستان است که این امر باعث میشود در طول تابستان و پاییز جمعیت آنها به طور قابل ملاحظه ای کاسته شود و از طرفی در طول پاییز و زمستان میزان زادآوری آنها با توجه به کاهش درجه حرارت کم میشودو تعداد نوزادان در هر زایمان نیز به طور قابل توجهی کاهش میابد.

بنابراین در طول پاییز و زمستان به ندرت نیاز به مبارزه میباشد و این روش را در اغلب استانهای کشور به غیر از چند استان گرمسیری که تراکم جونده به طور مستمر وجود دارد میتوان اعمال کرد.ولی با این وجود در این استان ها هم اگردر زمان اوج جمعیت مبارزه انجام شود،نیاز به انجام چند مبارزه در طول سال نمیباشد.

نکته خیلی مهم که قابل توجه میباشد اینست که در جمعیت های پایین ،مبارزه از لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه نیست.و همچنین در جمعیت های بسیار بالا چون موشها نیازهای غذایی خود را محدود میبینند و تراکم ها بالا باعث ایجاد رقابت و فشار های عصبی در کلنی میشود و در نتیجه تعداد زایمانها و تعداد نوزادان کاهش میابد.

در حقیقت زمانی نیاز به مبارزه داریم که جمعیت در حال افزایش باشد یعنی جمعیت با درصد بالا از جوانها در محلی مستقر شده اند آماده ایجاد کلنی جدید هستند.

لازم به ذکر است توجه به سایر روشهای مبارزه یعنی زراعی،مکانیکی و بیولوژیکی در کنار روشهای شیمیایی برای مبارزه با جوندگان بسیار حائز اهمیت است.

کنترل زراعی:

از روی فضله های موش میتوان دالانهای خروجی و وورودی موش را پیدا کرد.اینها دالانهای اصلی هستند.و ممکن است در بقیه دالانها رفت و امدی نداشته باشند.دالانهای فرعی باید کوبیده شوند و فقط مبارزه با دالان اصلی صورت پذیرد.با ریختن آب در لانه موشها میتوان موجب از بین رفتن موشهای نوزاد شد.سایر موشهای خارج شده از لانه را به روش مکانیکی میتوان از بین برد.

یخ آب زمستانه نیز بسیار موثر است.اگر قبل از آن شخم زنی انجام گیرد که تاثیر بیشتری نیز دارد.

کنترل مکانیکی:

تله گذاری با استفاده از تله های کشنده و دود دادن در لانه (مخصوصا با استفاده از دود موتور سیکلت یا خوردو) از جمله این روش کنترل است.

کنترل شیمیایی:

شرایط و لزوم استفاده از این روش در ابتدای روشهای مبارزه با موش ورامین ذکر شد.با در نظر گرفتن تعداد ۵-۳ دالان فعال ،اولین راه مبارزه شیمیایی:

طعمه مسموم:

سم زینک فسفاید (فسفر دوزنگ)بهترین سم برای تهیه طعمه مسموم است.میزان ۲ گرم روغن حیوانی را با ۱۰۰ گرم کندم روی تابه بو داده و بعد که خنک شد ۵ گرم فسفرئوزنگ را به آن اضافه میکنیم او بدون دخالت دست با چوب به هم میزنیم.برای مبارزه در هکتار این اعداد در ۳۰ ضرب میشوند.برای تاثیر بهتر ،طعمه مسموم را به صورت بقچه های کوچک تهیه کرده و کنار دالان موش قرار میدهیم.موشها با انها بازی میکنند و بقچه را باز و از ان تغذیه میکنند.

البته این سم برای وارد کردن ضربه ی آنی به جمعیت بسیار مناسب است اما ادامه دادن آن در تراکم های متفاوت کارساز نمی باشد زیرا موش ها پس از دیدن اثرات کشندگی این نوع سم ( که همراه با سر و صدای زیاد موش و خونریزی خارجی است ) روی سایر هم نوعان خود ، از وجود طعمه آگاه شده و دیگر از این طعمه ها مصرف نمی کنند.  پس از هر طعمه گذاری ، در مبارزه ی بعدی حتما بایستی نوع طعمه عوض شود زیرا در غیر این صورت موش ها با شناسایی طعمه ، دیگر از آن مصرف نمیکنند .

در این حالت بایستی در ادامه ی کار برای جلوگیری از طعمه گریزی ، از طعمه های آماده ی ضد انعقادی ( مانند کلرات ، اکتوسین سی ، لانی رات ) استفاده کرد  .طعمه پاشی در زمستان هر ۱۵- ۲۵ روز و در تابستان هر ۱۰ روز یک مرتبه تکرار خواهد شد .

موش ورامین

نکته مهم:

تمامی زمینهای کشاورزی اطراف باید با همکاری و هماهنگی به طور دسته جمعی اقدام به طعمه گذاری نمایند تا روش موثر واقع شود.

از انجایی که موش جونده ای بسیار باهوش است اگر طعمه کوچکترین دخالتی با دست داشته باشد،از آن تغذیه نمیکنند چون بوی دست انسان را تشخیص میدهند.و در انتها یطعمه گذاری تمامی بقایای طعمه های مسموم مصرف نشده باید جمع آوری گردد.

سموم تدخینی:

آلومینیوم فسفاید یا فستوکسین و سدیم سیاناید (سیماگ)یکی از مهمترین سموم تدخینی رایج در کشور علیه جوندگان است.به طور کلی در هنگام کار با سموم موش کش به دلیل سمیت بسیار بالای آن برای انسان باید تمام موارد ایمنی رعایت گردد.

سموم پودری:

در این روش از سموم مختلف مانند فسفر دوزنگ و سموم کومارینی می توان استفاده کرد . همچنین می توان سم را با مواد بی اثر مانند خاک اره ، خاکستر و غیره مخلوط کرد و داخل لانه ها پمپ کرد و یا در مسیر رفت و آمد موشها گرد پاشی نمود.

منبع : طراحان منظر

Save

Save

Save

Save

گل شرابی(sweet shrub)

گل شرابی (sweet shrub)

گل شرابی (sweet shrub)    

 گل شرابی  

نام فارسی  گل شرابی
نام انگلیسی sweet shrub
نام علمی     Calycanthus occidentalis
خانواده Calycanthaceae

 

اطلاعات کلی:

نام فارسی: گل شرابی

نام رایج فارسی: گل شرابی

نوع:  چند ساله

خانواده:  Calycanthaceae

ارتفاع: ۱٫۲-۱٫۸ متر

رنگ گل: قرمز ـ ارغوانی

نور: آفتاب متوسط- سایه

نیاز آبی: رطوبت کم

نگهداری: گل شرابی خاکی مرطوب و غنی، نور متوسط و  سایه و آبیاری کم نیاز دارد. رشد آن در خاک خشک و نور کامل خورشید کند خواهد بود.

گل: کوچک، گوشتی و تسمه مانند

برگ: نسبتا بزرگ به رنگ سبز تیره

میوه: جامی شکل و معطر به اندازه ۵–۷ سانتی متر با دانه های متعدد

مقاومت: مقاوم به سرما

 

معرفی گل شرابی

 گل شرابی

گل شرابی، این درختچه‌ ی خزان پذیر که بومی امریکای شمالی است، همه ی قسمت هایش معطر است. این گیاه که به سرزمین جنگل های مرطوب جنوب شرقی ایالات متحده متعلق است، به عنوان گیاه زینتی در فضاهای سبز، در مناطق معتدل و معتدل سرد کاشته می شود. عطر گل ها شرابی عصر هنگام بیشتر  فضا را آکنده می کند.

 

ویژگی های ظاهری

برگ:

 گل شرابی

برگ های تخم مرغی شکل گل شرابی نسبتا بزرگ هستند و درازای آنها ۱۰ تا ۱۵ سانتی متر و پهنایشان ۵ تا ۷٫۵ سانتی متر است. برگ های پوشیده شده با کرکش می تواند نوک تیز باشند.

در طول تابستان برگ های گل شرابی براق، به رنگ سبز تیره هستند و پس از آن در پاییز به رنگ زرد طلایی می گرایند.

گل:

 گل شرابی

گل هایی به رنگ قرمز تیره که گاهی لبه های آن قهوه ای رنگ است، در کنار برگ های براق، گل شرابی را بهی اندازه چشمگیر می کند. پهنا این گل ها که ماندگاری زیادی هم دارند، به ۲٫۵ تا ۵ سانتی متر می رسد.

در فصل بهار یا تابستان گل هایی کوچک، گوشتی و تسمه مانند از راس ساقه ها نمایان می شوند.

ساقه:

 گل شرابی

همانند تمام قسمتهای دیگر گل شرابی ساقه قهوه ای آن هم معطر است و اگر بشکند عطر آن در فضا آکنده می شود. جنس آن بین علفی و چوبی است.

 

نگهداری

نور:

گل شرابی در سایه و آفتاب رشد خواهد کرد ولی برای رشد بهتر این گیاه سعی کنید در سایه جزیی باشد. بهترین مکانی که می توانید گل شرابی را بکارید تا نور ایده آل را دریافت کند زیر درختان است؛ تا از لابه لای برگ های آنها نور را دریافت کند.  

بیشترین زمانی که گل شرابی می تواند در نور مستقیم خورشید باشد، ۴ ساعت است.  نور زیاد خورشید زمانی که خاک هم مرطوب نیست، باعث می شود برگ ها به رنگ قهوه ای بگرایند. از طرفی هم سایه زیاد باعث کاهش گلدهی و کوتاه ماندن آن می شود.

 

آبیاری:

 گل شرابی

زمانی که تازه گیاهتان را کاشته اید بهتر است منظم آن را آبیاری کنید تا مستقر شود. بعد از اسقرار دیگر نیازی به آبیاری منظم و مدام نیست.

گل شرابی آبیاری کمی نیاز خواهد داشت و در طول دوره خشکسالی هفته ای یکبار برایش کافی خواهد بود. قبل از آبیاری دقت کنید که سطح رویی خاک تا عمق چند سانتیمتری خشک شده باشد.

 

خاک:

 گل شرابی

بهترین خاکی که می توانید برای گل شرابی فراهم کنید، خاکی از جنس خاک باغچه و رس و شنی است که خوب زه کشی شده باشد. بهترین PH ای که خاک آن می تواند داشته باشد ۶٫۶ تا ۷٫۵ است.

گل شرابی با این که تحمل خیسی فصلی خاک را دارد اما شوری، PH بالا و خشکی مداوم خاک را نمی تواند تحمل کند.

 

کوددهی:

 گل شرابی

کود گرانول

گل شرابی در دوره بهار گل ها و شاخ و برگ هایش را توسعه می بخشد، به همین دلیل در اواخر دوره زمستان یک دوز از هوموس یا کود کامل، یا کود گرانول -کند آزاد –  باید پای گیاه اضافه شود.

در بهار  می توانید یک کود غنی از نیتروژن و پتاسیم را انتخاب کنید و مخلوط با آب آبیاری، هر ۲۰-۲۵ روز، به گیاه بدهید.

 

آفات و مشکلات:

گل شرابی معمولا در برابر آفات و بیماری ها مقاوم است ولی گاهی شته، کنه عنکبوتی، سفیدک پودری، شپشک، پوسیدگی ریشه و ساقه و لکه برگ برایش مشکل ساز می شوند.

 گل شرابی

کنه عنکبوتی

شته:

شته به رنگ های سبز، قرمز، صورتی، زرد، قهوه ای و سیاه وجود دارد که در نوک و زیر برگ های گل شرابی تجمع کرده و با مکیدن شیره ی آن رشدش را متوقف می کند. در نتیجه، برگ های گیاه کمرنگ شده و به تدریج جمع شده و می میرند.

برای مبارزه با شته ها کافی است آب سرد به روی آن ها اسپری کنید. اگر با تهاجم تعدا زیادی از شته روبه رو شدید می توانید به راحتی آنها را با آرد غبار پاشی کنید.

همچنین می توانید با محلولی از آب و چند قطره مواد شوینده مثل مایع ظرفشویی، برگ گیاه را از شته ها پاک کنید. یا می توانید یه لیتر آب را با یک قاشق چایی خوری مایع ظرف شویی و کمی فلفل قرمز را قاطی کنید و به روی برگ اسپری کنید.

کنه تارعنکبوتی:

 از قسمت های زیرین برگ تغذیه می کند و باعث زردی و خشکی اش می شود. با فشار آب به راحتی می توانید با آن مقابله کنید.

شپشک:

از آنها مواد مومی و شاخی ترشح می شود این مواد گاهی به صورت توده ای آرد مانند (شپشک های آرد آلود) و یا به صورت سپرهایی به اشکال مختلف (شپشک واوی ، الفی و …) روی بدن آنها قرار می گیرد.

این آفت با سوراخ کردن بافت های گیاه و خارج کردن شیره گیاهی با قطعات دهانی خود، به گیاه خسارت می زند. گیاه را ضعیف می کند و سر انجام بخش هایی از گیاه از بین می رود. حشرات معمولا به قسمت زیرین و مفصل ای برگ حمله می کنند.

در چرخه زندگی این آفت، در مرحله نابالغ (پورگی) متحرک هستند که در این مرحله نسبت به سم پاشی با حشره کش ها آسیب پذیر ترند.

برای مبارزه با آنها هرس کردن شاخ و برگ ها را جدی بگیرید. اگر تعداد آنها کم بود می توانید آن را با دست بردارید.

برای مقابله شیمیایی آنها حشره کش های زیادی در فروشگاه ها در دسترس است. می توانید از حشره کش ها هر یک هفته به مدت یک ماه استفاده کنید.

سفیدک پودری:

 مهم ترین بیماری که ممکن است دچار آن شود سفیدک پودری است که علت آن رطوبت زیاد، شب های سرد و روزهای گرم و عدم تهویه و گردش خوب هواست. برای رفع آن می توانید قسمت های آسیب دیده را هرس کرده و از تراکم گیاه کم کنید. معمولا در فضا سبز خانه ها از روش های شیمیایی برای مقابله استفاده نمی شود ولی اگر لازم بود می توانید با استفاده از مشاوره های گیاه پزشکی از قارچ کش هایی مثل کلروتالونین ،wettable sulfurو thiophanate-methyl استفاده کنید.

لکه برگ:

وقتی رطوبت هوا و باران یا آبدهی زیاد شود گیاه دچار این مشکل می شود. برای حل این مشکل ابتدا محیطی را برایش فراهم کنید که رطوبت هوا و باران زیاد نباشد سپس قسمت های آسیب دیده را حذف کنید.

پوسیدگی ریشه:

زمانی که زه کشی خاک ضعیف است گیاه دچار پوسیدگی ریشه می شود. و برای جلوگیری از آن در محل هایی که گودال مانند اند آن را نکارید.

bacterial crown gall: اگر زیگیل های گوشتی در ناحیه ساقه در نزدکی زمین مشاهده کردید، گیاهتان دچار بیماری باکتریای در این ناحیه شده است. بهترین کار این است که گیاه و خاک اطرافش را حذف کنید تا به بقیه گیاهان و باغ آسیبی نرسد.

درمان پیشگیرانه تقریبا برای همه این مشکلات حشره کش های درای طیف گسترده و یک قارچ کش سیستمیک است.

 

هرس:

پاجوش های متعددی که پای گیاه مادر ایجاد می شوند و را برای جلوگیری از شلوغی حذف کنید.

در تابستان بعد از گلدهی شاخه های جانبی که جوانه زده اند را قطع کنید تا از گسترش زیاد گل شرابی جلوگیری کنید(با توجه به اینکه می تواند گیاهی تهاجمی باشد) و آن را تحت کنترل داشته باشید. نازک شدن ساقه های قدیمی نشان از آن است که در فصل رشد جدیدی که در راه است قسمت های جدید با نیروی بیشتری خواهند آمد.

 

تکثیر:

دانه گل شرابی

دانه گل شرابی

تکثیر گل شرابی به سه روش کاشت بذر، قلمه زدن و خوابانیدن صورت می گیرید.

مکان کاشت گل شرابی  – از هر روش که بخواهید آن را بکارید-  بهتر است سایه با خاکی مرطوب و غنی باشد. اگر در باغتان فضای زیادی دارید این گیاه را بکارید چراکه  گل شرابی نه تنها گسترش زیادی خواهد داشت که ممکن است ارتفاع آن به بلندا بکشد.

۱ـ کاشت بذر:

در بهار در خاک زه کشی شده، دانه را بکارید.  با توجه به اینکه گاهی دانه ها مانند والدین خود نخواهند بود، می توانید بیشتر از مورد نیاز دانه بکارید و هر کدام از دانه ها که بعد از گلدهی عطر خوبی داشت، را نگهداری کنید.

برای کاشت  گل شرابی در فضا آزاد باید بعد از آخرین سرما زدگی، تقریبا اوایل بهار، دانه ها را کاشت. سوراخ هایی با عمق نیم سانتی متر ایجاد کنید، دانه را درون آن قرارد دهید و روی آن را به اندازه نیم سانتی متر با خاک حاصلخیر بپوشانید.  فراموش نکنید خاک را قبل از کاشت شخم بزنید و با مواد آلی آن را غنی کنید. در آخر خاک را آبیاری کنید.

اگر می خواهید گل شرابی را در فضا داخلی بکارید، عمل کاشت بذر را باید قبل از آخرین سرمازدگی بکارید. بعد از آخرین سرمازدگی وقتی نشاد حدوداً دارای ۶ برگ است آن را به فضا خارج منتقل کنید.

جمع آوری دانه: در پاییز یا زمستان وفتی دانه ها به رنگ قهوه ای در آمدند دانه ها را جمع آوری کنید و سریعا آن ها را بکارید.

۲ـ خوابانیدن شاخه:

برای این کار شاخه ای از گل شرابی را در اواخر خرداد ماه تا اواسط تیر ماه بدون اینکه از گیاه مادر جدا کنید، زیر خاک باغچه خوابانیده و آن را آبیاری می کنید. کم کم از زیر شاخه در خاک، ریشه روییده می شود و این شاخه خود گیاه جداگانه ای به حساب می آید. در این زمان می توانید ارتباط دو گیاه را قطع کنید و ببینید که گیاه نوپایی را دارا هستید.

خوابانیدن شاخه چندین روش دارد؛ خوابانیدن انتهایی، ساده.

در خوابانیدن انتهایی، انتها شاخه مورد نظر را در سوراخی که در نزدیک گل شرابی ایجاد کرده ایم قرار می دهیم تا ریشه دهد. برای اینکه ساقه در خاک بماند یک فلز U  شکل را روی آن می گذاریم. از همان جایی که ریشه دوانده، ساقه ای هم ایجاد خواهد شد، گیاه نوپا را جدا کرده و از خاک بیرون آورده و در محل مورد نظر می کاریم.

 گل شرابی

خوابانیدن ساده

در خوابانیدن ساده که مانند خوابانیدن انتهایی است، فقط ۲۵ سانتی متر از سر شاخه را بیرون از خاک قرار می دهیم. آن قسمتی که در خاک است کمی زخم کنید تا ریشه دواند.  قسمت بیرونی نقش ساقه گیاه جدید را خواهد داشت.

۳-گرفتن قلمه ریشه:

گل شرابی جزو گیاهانی است پاجوش های متعددی تولید می کند. این موضوع باعث می شود تا از آن بتوان قلمه ریشه گرفت.

در تابستان از شاخه های جوان قطعاتی با طول ۱۵-۳ سانتی متر ببرید. اگر ریشه های بدست آمده طول کمی داشتند، آنها را درون جعبه  ی کاشت و در زیر بستری از ماسه یا خاک اره به صورت افقی قرار  و به گلخانه انتقال دهید.

اگر ریشه های بدست آمده، بزرگ با طول بیشتری بود، در جعبه کاشت و سپس در خزانه بگذارید. مهم است که در هر دو حالت در هوای آزاد قرارش دهید. باید توجه داشت که اگر قلمه های ریشه به صورت عمودی در بستر کاشت قرار می گیرند، آنها را به صورت سر و ته قرار دهید. (انتهای نزدیک به طوقه به طرف بالا باشد.)

عواملی که باید برای قلمه تان فراهم کنید، رطوبت و تهویه هوا، دما ۲۵ درجه و نور کامل خورشید برای فتوسنتز قلمه است تا بتواند انرژی مورد نیاز را کسب کند. نکته دیگر این است که موقع گلدهی از گیاه قلمه نگیرید.

آبدهی را تا زمانی که گیاهتان استقرار پیدا کند، ادامه دهید.

آنچه در گل شرابی تکثیر غیر جنسی را به جنسی ارجعیت می دهد این که می توان تضمین کرد گیاهی که بدست می آید دقیقا چه بویی خواهد داشت. مثلاً ‘Michael Lindsey’ گونه ای از گل شرابی است که به عطر دل انگیزش و برگ های براقش معروف است.

و در آخر هرگز گل شرابی را از گونه ای که در طبیعت است نگیرید تا تکثیر کنید چرا که می تواند خطرناک باشد.

کاربرد:

بوته گل شرابی

بوته گل شرابی

گل شرابی علاوه بر زیبایی چشمگیر عطر دل انگیزی هم دارد که باعث محبوبیت آن در فضاهای سبز شده است. عطر آن با توجه به اینکه از چه گونه ای باشد متفاوت است پس قبل از انتخاب گیاه مورد نظر بوی آن را تست کنید.

گل شرابی را در شیبهای مرطوب، کنار آبروها و میان چمنکاریهای درون پارکهای شهری و جنگلی و همچنین باغ های خانگی می کارند تا از زیبایی و بوی آن بهره مند شوند.

این گیاه همچنین به عنوان گل شاخه ای استفاده می شود تا آن را در گلدان های داخل خانه بگذارید و حتی برای مدتی کم از بو و زیبایی آن لذت ببرید.

استفاده دیگری که گل شرابی دارد، از روغن آن است. روغنی که از گل های معطر آن گرفته می شود برای درست کردن عطر های با کیفیت استفاده می شود. بوی عطر های بدست آمده، تند و شیرین است.

 

مباحث اضافی:

 گل شرابی

با اینکه در گذشته از شاخه گل شرابی به عنوان جایگزین دارچین استفاده می کردند، ولی بسیار مهم است که هیچکدام از قسمت های این گیاه – مخصوصاً دانه ی آن- را نخورید.

گل دهی گل شرابی از اواسط بهار شروع می شود و در تابستان هم ادامه دارد.

گل شرابی با انتقال مشکلی نخواهد داشت. اگر نیاز شد می توانید در پاییز و مستان عمل انتقال را انجام دهید.

منبع : طراحان منظر

Save

سن گندم

سن گندم

سن گندمسن گندم

سن گندم مهمترین آفت گندم و جو در ایران و سراسر جهان است. این حشره با نام علمی Eurygaster integriceps جزء خانواده ی Scutelleridae و راسته ی Hemiptera یا نیم سخت بال پوشان می باشد.

خسارت این حشره بصورت کمی (کاهش میزان محصول گندم و جو ) و کیفی (کاهش کیفیت گندم برای آرد و نان ) پدیدار می شود.با وجود سال ها مبارزه و به کارگیری انواع سموم شیمیایی و روش های کنترلی دیگر، این حشره هنوز آفت درجه یک گندم دنیا و مخصوصا ایران می باشد .

مناطق انتشار، محل زندگی و دلایل اصلی گسترش سن گندم

این آفت تقریبا تمامی مناطق کشت گندم و جو ایران را آلوده کرده و از دلایل آن می توان به وجود مواد غذایی کافی ، فراهم بودن اماکن مناسب جهت دوره طولانی دیاپوز و وجود شرایط اقلیمی مناسب جهت فعالیت آفت اشاره کرد .

سن گندم در مرز های عراق، ترکیه، افغانستان و پاکستان به شدت مشاهده می شود، در مرزهای شمالی  ترکمنستان ، آذربایجان و ارمنستان را هم در بر گرفته و در جنوب کشور در تمام نقاط غیر از جلگه خوزستان و حاشیه خلیج فارش وجود دارد.

دامنه های نواحی کوهستانی از جمله مناطقی هستند که سن گندم از آن ها برای زمستانگذرانی استفاده میکند. تخریب مداوم مراتع بوسیله چرا، کاشت گندم در مراتع، برداشت دیر هنگام محصول و مرگ و میر دشمنان طبیعی سن گندم از جمله دلایل گسترش سن گندم می باشد .

سن های گندم از هر پوشش گیاهی استفاده متفاوتی دارند :

سن گندم به ارقام مختلف گندم، جو و چاودار حمله کرده و به عناوین مختلف از آن ها استفاده می کند.

بعضی از گیاهان هم برای زمستان و تابستان گذرانی وسپری کردن دوره دیاپوز استفاده می شود . گیاهانی که در مزارع و ارتفاعات می رویند  بعد از دوره دیاپوز توسط آفت استفاده می شوند .
آلاله ها جز گیاهانی هستند که سن گندم روی آنها تخم گذاری می کند ولی از آنها تغذیه نمی کند.

یولاف ، توت روباه ، بنفشه سه رنگ گیاهان هستند که حشره کامل روی آنها تخم گذاری نمی کند ولی از آنها تغذیه می کند.

گون ، درمنه و بلوط پناگاه های مناسبی برای زمستانگذرانی هستند.سن گندم

مرفولوژی

تخم های کروی به قطر ۱میلیمتر و به رنگ سبز روشن می باشند که روی آنها سوراخ های تنفسی واقع شده است .پوره های سن اول بلافاصله پس از خروج از تخم به رنگ سبز روشن هستند که بعد از چند ساعت متمایل به سیاه تبدیل می شوند.

در حقیقت رنگ پوره ها از سن دوم به بعد نمایان می شود، این حشرات ۵ سن پورگی دارند . طول حشره کامل ۸-۵/۱۲ و عرض آن ۵-۸ میلیمتر است . دارای دو شیوه ی زندگی می باشد که در یکی سن گندم در اطراف مزارع گندم وجود دارد و به پرواز های طولانی احتیاج ندارد اما گونه ی دیگر آن که جثه ی بزرگ تری داردمسافت های ۴۰-۵۰ کیلومتری را پرواز می کند تا به مزرعه برسند .

رنگ حشره  بسیار متنوع است ولی رنگ عمومی آن قهوه ای و زرد و خاکی است. البته سن ها ندرتا به رنگ های سیاه و قرمز و مسی رنگ هم دیده می شوند . این حشره با سر مثلثی و دوعدد شاخک پنج بند روی آن قابل تمایز است و درقسمت قفسه سینه سه جفت پا دارد که رنگ آنها مانند رنگ بدن سن ها می باشد.

ممکن است روی سپر پشت سن لکه های رنگی یا تیره رنگ وجود داشته باشد. دارای دو چشم مرکب و دوچشم معمولی و قطعات دهانی زننده –مکنده می باشد . اختلاف بین مرفولوژی حشره کامل نروماده، قطعات بیرونی دستگاه تناسلی آنهاست که در انتهای قسمت زیرین شکم قرار دارد . این قطعات در نرها ساده بوده و هیچگونه تقسیم بندی در آن دیده نمی شود .

سن گندم

سیکل زندگی

سن های زمستان گذران تولید پروتئین ضد یخ می کنند و همزمان با گرم شدن هوا دراوایل بهار و اواخر زمستان به سمت مزارع هجوم می برند (رسیدن دمای هوای ۱۸ درجه سانتی گراد ). ریزش سن ها به مزرعه گندم طی یک ،دو یا سه مرحله انجام میشود که هرچه هوا گرم تر باشد تعداد ریزش ها کمتر است .

هم زمان با پنجه زنی گندم خسارت توسط سن مادر به صورت کمی و کیفی شروع می شود . تغذیه ازجوانه ها توسط سن باعث زردی وپژمردگی بوته می شود. تغذیه از دانه های گندم عمدتا بوسیله پوره های سن چهارم وپنجم و حشره کامل نسل جدید صورت می گیرد که همین حشره کامل زیر علفهای هرز وگون و درمنه زمستانگذرانی می کند .

تغذیه سن مادر به مدت ۱ تا۲هفته به طول می انجامد. سن مادر اکثر مواقع در دو ردیف ۷تایی تخمگذاری می کند و سپس پوره های سن اول تشکیل می شوند. بیشتر تخمریزی در هفته دوم و سوم اردیبهشت تا هفته ی دوم خرداد انجام می شود.

مراحل خسارت سن بدین صورت است که ابتدا خسارت مربوط به سن مادر است سپس سنین ۴،۵ پورگی و در نهایت خسارت به حشره ی بالغ می ختم می شود

سن گندم

مبارزه و کنترل

فیزیکی : سوزاندن بوته های گون که باعث نابودی جمعیت زمستانگذران سن گندم می شود. البته این روش به دلیل عدم دسترسی به تمامی بوته های گون ، نابودی پوشش گیاهی ،تخریب و فرسایش مراتع و نابودی دشمنان طبیعی توصیه نمی شودسن گندم
زراعی : الف – ارقام زودرس ب – برداشت زود و سریع محصول ج – استفاده از ارقام مقاوم مانند آزادی و امید د – وجین کردن علف هرز ه – تناوب کشت و آیش کاری
بیولوژیک : زنبور های پارازیتوئید Trissolcus و مگس های Phasia
شیمیایی :
سموم فسفره و یاپایروتیروئیدی (دلتامترین )
سموم کلره و ارگانو فسفاتها
فنیتروتیون (۱لیتر در هکتار )
دسیس (۳۰۰ سیسی در هکتار )

منبع : طراحان منظر

Save

شیرین بیان

شیرین بیان

شیرین بیان

شیرین بیان

شیرین بیان

نام فارسی مهک
نام انگلیسی Liquorice – Licorice
نام علمی Glycyrrhiza globra
خانواده Fabaceae/باقلاییان

شیرین بیان

اطلاعات کلی
نام فارسی: شیرین بیان/مهک
نوع: چندساله دارویی
خانواده:
Fabaceae/باقلاییان
ارتفاع: ۱-۲متر
رنگ گل: بنفش، سفید، زرد
نور: متوسط
نیاز آبی: متوسط
نگهداری: متوسط
برگ: مرکب از تعدادی برگچه
میوه: نیام
مقاومت: متوسط

شیرین بیان

معرفی
گیاه بومی مناطق مدیترانه است و در ایران در اکثر نقاط کشور می روید. شیرین بیان از منظر طب قدیم ایران معتدل است. از جمله گیاهان دارویی خودرو است و کمتر مورد کشت و کار قرار میگیرد.

ویژگیهای ظاهری

شیرین بیان

برگ:
برگ ها مرکب است و از ۴-۷زوج برگ به اضافه یک برگچه انتهایی تشکیل شده است که به سبب ترشح شیره چسبنده اند.
گل:
گل های شیرین بیان به رنگ های بنفش، سفید، زرد می باشد.
ساقه:
دارای ساقه ای به طول یک متر است که در نواحی معتدل ارتفاع آن به دو متر هم میرسد.

نگهداری:

شیرین بیان
از جمله گیاهان دارویی خودرو است که کمتر مورد کشت و کار قرار میگیرد. این گیاه در اغلب نقاط ایران نیز می روید.

کاربرد:
ریشه شیرین بیان بطور خیلی عمیق در زمین فرو می رود . پوست ریشه قهوه ای سیر وسیاه است . مغز ریشه زرد رنگ بوده و طعم آن بسته بانواع مختلف تغییر می کند . مثلا شیرین بیان اسپانیا طعم ملایم درد در حالیکه شیرین بیان یونان دارای طعم تلخ است.
ترکیبات شیمیایی:
ریشه شیرین بیان دارای گلوکز ،‌ساکاروز ، آسپاراژین ، مواد آلبومیدی ،‌رزین و کمی اسانس میباشد . ماده اصلی که باعث شیرینی این گیاه است گلیسیرین خوانده می شود . در شیرین بیان ماده ای بنام لکوریتی جننی چالکون وجود دارد که خاصیت دفع اسپاسم عضلات را دراست .
خواص دارویی:

شیرین بیان
این گیاه  را بصورت قطعات کوچک به قطر ۰/۵ سانتیمتر و طول ۱/۵ سانتیمتر بفروش می رسانند .

۱)مهمترین خاصیت شرین بیان که جدیدا کشف شده است و در آلمان و اروپا و آمریکا ساتفاده می شود درمان کننده زخم معده و سرطان معده است برای این منظور شربت شیرین بیان را تهیه کرده و هر روز بمقدر یک قاشق غذا خوری قبل از غذا به مریض بدهید و اگر این عمل را تا ۴ ماه تکرار کنید شخص معالجه خواهد شد .

۲)برای تقویت عمومی بدن مفید است

۳)خوردن آن از پیری جلوگیری می کند

۴)برای نرم کردن سینه موثر است

۵)زخم ها و تاول های پوست را با چای شیرین بیان شستشو دهید تا زود خوب شود .

۶)ملین است و معمولا آنرا با گیاهان دیگر مخلوط می کنند که انقباضات را کم می کند

۷)مدر و عرق آور است

۸)برای برطرف کردن زخم و التهاب دهان ریشه شیرین بیان را بمکید .

۹)سرفه را برطرف می کند

۱۰)ورم معده را برطرف می کند

۱۱)تنگی نفس را تسکین می دهد

۱۲)برای درمان سوء هاضمه مفید است

۱۳)برای از بین بردن نفخ شکم مفید است

۱۴)چشم را تقویت کرده و رفع سردرد می کند برای این منظو از فرمول زیراستفاده کنید :

۲ گرم ریشه شیرین بیان را پودر کرده و با یک گرم شکر و یک گرم رازیانه مخلوط کنید سپس آنرا در آب خیس کرده و هر روز بخورید.

۱۵)برای درمان موخوره چای شیرین بیان را به سر بمالید .

۱۶)برای رفع بوی بد زیر بغل و پا از برگ های شیرین بیان پماد درست کرده و در این قسمت ها بگذارید .
روش استفاده:

شیرین بیان
دم کرده  : مقدر ۵۰گرم ریشه بدون پوست  را آسیاب کرده و در یک لیتر آب جوش بریزید و بگذارید مدت ۱۰ دقیقه دم بکشد .

جوشانده  : ۲۰ گرم ریشه  بدون پوست را آسیاب کرده و در ۱۰۰ گرم آب ریخته و آنقدر بجوشانید که دو سوم آن باقی بماند .

شربت  : ریشه  بدون پوست را آسیاب کرده و با آب مخلوط کرده و آنقدر بجوشانید تا غلیظ شود

تکه های  : مانند آب نبات می توانید در دهان گذاشته و بمکید .
مضرات:
استفاده زیاد از این گیاه  برای طحال مضر است و اگر می خواهید از ـآن برای برطرف کردن بیماری و برای مدت طولانی استفاده کنید بهتر است آنرا با کتیرا بخورید .
عموما به عنوان گیاه سالم و بی خطر در نظر گرفته می شود. اما هنگامی که مصرف آن زیاد و یا برای مدت طولانی باشد ممکن است علائم زیر بروز نماید:
بی حالی و رخوت
درد عضلانی
بی حسی و کرخی
آریتمی قلبی
کاهش غلظت پتاسیم خون
آسیب شبکیه چشم در اثر افزایش فشارخون
در موارد نادر ادم ریه
در افراد الکلی ممکن است عوارض شدید قلبی و حتی مرگ روی دهد.
مصرف این گیاه در افراد مبتلا به مشکلات قلبی، فشارخون، سیروز، مشکلات کلیوی و مشکلات زمان بارداری ممنوع است.

منبع: طراحان منظر

شنبلیله trigonella foenum-graecum

شنبلیله  trigonella foenum-graecum 

شنبلیله  trigonella foenum-graecum 

نام فارسی شنبلیله
نام علمی trigonella foenum-graecum
خانواده fabaceae

نام فارسی:شنبلیله
نوع گیاه:علفی و یکساله
خانواده:بقولات
ارتفاع:۱۰ تا ۵۰ سانتیمتر
رنگ گل:رنگ روشن
نور:متوسط
نیاز آبی:نسبتا کم
نگهداری:متوسط

معرفی

شنبلیله

 گیاهی یکساله از خانواده بقولات است.بذرهای این گیاه یکی از عناصر اصلی خوراک مردم شبه قاره هند را تشکیل می دهد.

عمده تولید در کشورهای افغانستان،پاکستان،هند،ایران،نپال،بنگلادش،آرژانتین،مصر،فرانسه،اسپانیا،ترکیه و مراکش انجام می شود.بزرگ ترین تولیدکننده این گیاه هند است.

به عنوان یک گیاه(خشک شده یا برگ های تازه)،ادویه(بذرها) و همچنین به عنوان سبزی(برگ های تازه،جوانه ها و . . .)استفاده می شود.

ویژگیهای ظاهری

شنبلیله

برگ: برگ های آن شامل سه برگچه کوچک بیضی تا دوکی شکل است.

گل:  دارای گل های منفرد به رنگ روشن می باشد.

نگهداری

نور:دارای نیاز نوری متوسط می باشد.

آبیاری: این گیاه در سراسر جهان به عنوان یک محصول نیمه خشک و کم آب کشت می شود.

ترکیبات شیمیایی:

البته این گیاه دارای طعم و اسانس معطر می باشد . تحقیقات جدید نشان داده است که شنبلیله دارای اسید نیکوتینیک یا نیاسین که ویتامین B3 نیز نامیده می شود ،‌می باشد . این ویتامین عامل جلوگیری کنند ه از بیماری پلاگرا می باشد و همچنین اثر گشاد کننده عروق را نیز دارا است.

ترکیبات موثره این گیاه از نوع آلکالوییدی(تریگونلین) و ساپونینی می باشد.تریگونلین نرم کننده،ضدالتهاب و کاهنده قند خون است.

خواص داروئی:

fieno-greco

یکی از دانشمندان با تحقیقات زیادی که روی شنبیلیه انجام داد دریافت که شنبلیله در رفع سل استخوانی اطفال بسیار موثر است . شنبلیله در طی قرون گذشته در ایران برای بسیاری از بیماریها مصرف می شده است . برای این منظور حتی از دانه شنبلیله استفاده شده است و بیماریها سریعا بهبود پیدا می کند.

شنبلیله چون دارای مواد فسفره ،‌آهن ،‌ازته و یاستازهای مختلف می باشد تقویت کننده لوزالمعده نیز می باشد و بنابراین دستگاه هاضمه را بکار انداخته و لاغری های مفرط را از بین می برد.

این گیاه  بطور کلی شفادهنده بیماریهای روحی و جسمی است وحتی اثرات مفیدی در اشخاص مبتلا به مرض قند و سل ریوی و استخوانی درد . در قدیم شنبلیله برای مداوای بیماری قند بکار می رفته است دانه شنبلیله با این همه خواص مفید دارای بوی ناپسند است بنابراین برای استفاده از آن دانه دار شده آنرا با مواد معطر باید مخلوط نمود که بوی بد آن را تا اندازه ای برطرف کنند.
شنبلیله دارای خواص اثر تقویتی، ملین، اشتهاآور، خلط آور و ضدتب، محرک جریان شیر و کاهنده قندخون است. همچنین این گیاه حاوی مقادیر زیادی آهن، فسفر و ویتامین دی است. شنبلیله یک داروی گوارشی تلخ است و می‌توان آن را در بیماری قند و به صورت موضعی در التهابات پوستی مصرف کرد. جوشانده دانه‌های این گیاه برای نرمی پوست و همچنین رفع تحریکات جلدی به کار می‌رود. به این منظور می‌توان جوشانده آن را به شکل کمپرس به کار برد. دانه‌های شنبلیله به لحاظ دارا بودن برخی عناصر همچون آهن در درمان ضعف عمومی بدن بسیار مؤثر است. جوشانده دانه‌های این گیاه اگر به صورت غرغره مصرف شود در رفع ورم لوزه‌ها بسیار مفید و مؤثر است، همچنین از جوشانده آن برای افزایش میزان شیر در دوران شیردهی می‌توان استفاده کرد. پودر گیاه را می‌توان به صورت خمیر درآورده و روی کورک و دُملهای چرکی پوست قرار داد.

دانه‌های این گیاه  که مهم‌ترین قسمت دارویی این گیاه است با بازکردن مجاری عروق خون، از بروز سکته قلبی جلوگیری می‌کند. این گیاه سرشار از آهن است. پزشکان مصرف این گیاه را به افرادی که مبتلا به کم خونی، کمبود آهن و کمبود هموگلوبین خون اند، توصیه می‌کنند.

طرز استفاده:

شنبلیله

برای تهیه پماد ۳ تا ۴ قاشق سوپخوری دانه شنبلیله را با سرکه مخلوط کرده و برای رفع التهابهای سطحی پوست بدن مصرف کنید .برای تقویت عمومی بدن بهتر است که دانه شنبلیله و گیاه آن را قبل از غذا مصرف کرد.
بعد از شستن خشک کرده خرد کنید روزی ۳ بار به مقدار یک قاشق مربا خوری با ماست مخلوط کرده میل نمایید برای پایین آوردن قند خون بسیار مؤثر می‌باشد. شنبلیله از زمان‌های دور به عنوان بزرگ کننده سینه شناخته شده و حاوی دایوسگنین است که به استروژن مصنوعی نیز معروف است.

مضرات:
مضرات خاصی برای آن بیان نشده است.

مباحث اضافی
بوی متمایز شیرین شنبلیله به دلیل ماده شیمیایی sotolon است.

این گیاه  سبزی اصلی قورمه سبزی ، غذای مطبوع ایرانی است .

نویسنده:ثریا قمی

منبع : طراحان منظر

Save

خارشتر

خار شتر

خار شتر

خار شتر

خار شتر

نام فارسی: خارشتر
نام انگلیسی: Alhagi
نام علمی: Alhagi Maurorum
خانواده: Fabaceae

خارشتر

مشخصات کلی گیاه خار شتر:
نیاز نوری: آفتاب کامل
نوع گیاه: علفی چند ساله
ارتفاع:۱-۲ متر
رنگ گل: قرمز
رنگ شاخ و برگ: سبز ملایم و تیره
فصل گلدهی: بهار و تابستان
مقاومت: به شوری,خشکی,سرما

خارشتر
معرفی گیاه خار شتر:
خار شتر گیاهی با خواص دارویی قابل توجه می باشد که در طب سنتی مصرف دارد و طبیعت آن گرم و خشک است.این گیاه بومی منطقه خاورمیانه و اوراسیا(اروپا و آسیا) است,آن را از آسیا به کالیفرنیا و نیو مکزیکو معرفی کرده اند .

گیاهی چند ساله و ریزوم دار است که رشد عظیمی دارد و به سرعت بخش بزرگی از زمین یک ناحیه را می پوشاند.در محل رویش خود یک علف هرز مهلک به شمار می رود,بذر آن به راحتی در مزرعه منتشر شده و جوانه می زند.

بذرها به دلیل داشتن پوسته سخت می توانند تا مدتی طولانی در خاک زنده بمانند.همانطور که از ظاهرش پیداست,گیاهی سرسخت و مخصوص رویشگاه های خشک,مانند برخی از نواحی مختلف ایران(بوشهر,زاهدان,کرمان,اطراف یزد,سمنان,قم)می باشد.این گیاه خاردار و دارای برگ های کوچک ساده که با کرک بسیار پوشیده اند می باشد و تخم مرغی شکل هستند.

گل ها قرمزو صورتی رنگ اند.همچنین میوه هایش غلافی و دارای کرک بسیار است.ریشه اش بسیارعمیق(۱٫۲ متر وحتی تا ۵٫۵ متر)است.به طور کلی در حال رشد ارتفاعش به ۱ متر میرسد.ترنجبین که نوعی ماده قندی می باشد,از خار شتر ترشح می شود(البته این ویژگی مختص تمام گونه های رویش یافته این گیاه در تمام نقاط ایران نمی باشد بلکه تنها Alhagi Mannifera وAlhagi Maurorum تولید ترنجبین می کنند).

ساقه های خشکیده این گیاه محتوی این ماده می باشد.برای گرفتن آن,این ساقه ها را روی پارچه ای سالم وتمیز می تکانند و دانه های ریز ترنجبین را جمع آوری و در بازار عرضه می کنند.

                                                                                       خار شتر
گلدهی:
خود بارور است . در زمستان جوانه ها خفته وگلدهی در بهار و تابستان رخ می دهد.

نگهداری گیاه خارشتر:
شرایط گرم وخشک برایش بهترین شرایط و رطوبت و سایه گلدهی آن را محدود می کند.

خار شتر
آبیاری و کود دهی:
نیاز چندانی به آبیاری و کود دهی ندارد.

خار شتر
روش تکثیرگیاه خارشتر:
به وسیله بذر و ریزوم تکثیر می شود.در بهار شاخه های جدید از ریزوم ها بالا می آیند.گسترش آن در خاک خشک بیشتر از خاک مرطوب است.درجه حرارت مناسب برای جوانه زنی ۲۵-۲۷ درجه سانتی گراد است.عبور از دستگاه گوارش نشخوار کنندگان به جوانه زنی کمک می کند.

Negar_29082016_011753
قابلیت:
مقاومت بسیار بالا به سرما,طوفان,خشکی ,شوری و دارای توانایی رشد در شوره زار ها و در طیف وسیعی از خاک ها از جمله شن,ماسه,رس,گل و لای,خاک آهکی

خار شتر

کاربرد:
به عنوان دارو در طب اسلامی

خار شتر

خواص درمانی خار شتر در حالات مختلف:

جوشانده خار شتر: درمان کننده بیماری های گوارشی وضعف و تب,مناسب برای ناراحتی سینه,مقوی و مسهل می باشد. گرد کوبیده شده یا جوشانده حاصل از برگ در صورت استفاده موضعی روی زخم سبب التیام و بهبود می شود.
عرق خار شتر: تکین دهنده انواع مختلف تب,رفع سنگ کلیه و مثانه(در صورت مداومت در مصرف),مدر,معرق می باشد.
روغن خار شتر: استفاده موضعی آن سبب درمان رماتیسم می شود.
خواص ترنجبین:
مصارف آن به عنوان ملین,شیرین کردن مزه نامطبوع داروها و در طب سنتی اسلامی است.

منبع:طراحان منظر

Save

شبدر زینتی (Purple shamrock)

شبدر زینتی ( Purple shamrock )

شبدر زینتی ( شبدر بنفش )

شبدر زینتی

نام فارسی شبدر زینتی
نام انگلیسی Purple shamrock
نام علمی Oxalis triangularis
خانواده  Oxalidaceae –  شبدر ترشکیان

اطلاعات کلی :

نام فارسی : شبدر زینتی

نام رایج فارسی : شبدر بنفش

نوع : علفی

خانواده :  Oxalidaceae – شبدر ترشکیان

ارتفاع : ۲۵ سانتس متر

گسترش : ۲۵ سانتی متر

رنگ گل : سفید ، صورتی

نور : نیم سایه

نیاز آبی : متوسط

نگهداری : آسان

گل : تک ، پنج پر

برگ : مرکب سه برگی، بنفش – سبز

مقاومت : نسبتا مقاوم به انواع خاک

معرفی

شبدر زینتی

این گیاه بومی برزیل است و به تازگی به ایران وارد شده.به دلیل رنگ بنفش برگ ها محبوبیت زیادی دارد.با وجود شباهت اسمی شبدر به خانواده  fabaceae  تعلق ندارد.نگهداری آن بسیار ساده است.

ویژگی های ظاهری

برگ : برگ های مرکب سه برگچه ای ارغوانی دارد . برگ های آن شبتنجی دارند و شب ها بسته می شوند.

شبدر زینتی

گل : گل های آن تک و سفید رنگ هستند.در هر موقع از سال مخصوصا تابستان گل می دهند.اما حساسیت زا می باشند .می توانید برای رفع این مشگل پرچم های آن را بچینید.

شبدر زینتی

نگهداری

نور: به ساعات طولانی نور غیر مستقیم خورشید نیاز دارد .اگر در فضای باز آن را می کارید بهتر است در مکانی باشد که در بعد از ظهر سایه است.زیرا آفتاب طولانی مدت باعث سوختگی برگ ها و ضعف گیاه می شود.

نور مستقیم و هوای گرم باعث می شود برگ های آن به رنگ سبز بگراید.

اگر نور از یک جهت به ان بتابد ،گیاه بد قواره می شود و به یک سمت کشیده می شود و دراز می شود.

این گیاه متعلق به مناطق معتدل است و محدوده ۱۵ – ۲۷ درجه سانتی گراد را می شناسد .در خارج از این محدوده دمایی رشد آن دچار رکود می شود.آبیاری منظم هم به حفظ دمای پایین کمک می کند هم به مرطوب نگهداشتن رطوبت هوا .

شبدر زینتی

آبیاری : وقتی خاک آن خشک شد به آن آب بدهید ،آبیازی زیاد باعث پوسیدگی ریشه پیازی آن می شود.

این گیاه برای باز و بسته شدن برگ ها نیاز به هوای مرطوب دارد. با قرار دادن یک سینی آب زیر آن یا ظرف آب کنازر آن می توان این رطوبت را تامین کرد.

شبدر زینتی

خاک: نسبت به خاک سختگیر نیست و اما به زهکش آن بسیار دقت کنید چون دیر خارج شدن آب از گلدان باعث پوسیدگی ریشه می شود.

موقع کاشت برای خاک می توان ترکیب خاک ،خاک برگ به علاوه شن درشت را در نظر گرفت.

شبدر زینتی

کوددهی : اگر خاک آن از نظر غذایی ضعیف شد می توان در اول هر فصل مقداری کود ۱۰-۱۰-۱۰ به ان داد.

در صورتی که خاک آن درای مقدار زیادی کود باشد ،برگ های آن زیاد شده و اکان گلدهی آن کم می شود.

شبدر زینتی

آفات و مشکلات :

بیماری : سفیدک حقیقی و دروغین ،پوسیدگی ریشه

آفات : شته ،حلزون ، سوسک سر خرطومی

تکثیر :

شبدر زینتی

برای تکثیر آن می توان گیاه مادر را به چند قسمت تقسیم کرد .برای کاشت پیاز می توان هر ۱۰ پیاز را در گلدانیبه دهنه ۲۵ سانتی متر کاشت.

دقت کنید که در آبیاری کاشت اولیه زیاده روی نکنید تا ریشه ها آسیب نبینند.

کاربرد :

می توان این گیاه را در بین گیاهان سبز رنگ کاشت و طیف یکنواخت را از بین برد.

با تواجه به اسن که این گیاه ریزوم دارد برای کاشته شدن به صورت ردیفی و در حاشیه هم مناسب است.

همچنین می توان ان را به عنوان گیاهی آپارتمانی نگهداشت.

شبدر زینتی

مباحث اضافی :

شبدر زینتی زود به زود نیاز به تعویض گلدان ندارد و وقتی ریشه از منافذ کف گلدان بیرون زد و یا پیاز ان خیلی بزرگ شد نسبت به تعویض گلدان آن اقدام کنید. گلدان جدید هم نباید خیلی بزرگ تر از قبلی باشد چون ریشه شبدر زینتی رشد خیلی زیادی ندارد.تعویض گلدان را در زمان خواب زمستانی و رکود انجام دهید و همچنین تعویض گلدان را ۱۰ روز الی دو هفته بعد از کف بر کردن آن انجام دهید.

شبدر زینتی

منبع: طراحان منظر

 

Save

 

کرم خراط

کرم خراط

کرم خراط

کرم خراط

کرم خراط

کرم خراط

پروانه کرم خراط

پروانه ی فری یا کرم خراط با نام علمی Zeuzera pyrina از خانواده ی Zeozeridae و از راسته ی بال غشائیان می باشد . آفتی پلی فاژ که بومی اروپاست، در ایران در سال ۱۳۱۳ گزارش شد . در دنیا در سواحل مدیترانه , خاورمیانه , شوروی سابق , شمال وشرق آفریقا ,چین ,کره وژاپن وجود دارد اما در ایران منطقه ی اصلی شیوع آن استان مرکزی است . ولی در گیلان , مازندران , زنجان , مرکزی , خراسان ,آذربایجان و گرگان نیز دیده می شود .

در نواحی دشت با هوای معتدل و گرم و در سالهایی با تابستان های خشک خسارت آفت بسیار زیاد است . میزبان این حشره بسیاری از گونه های درختان مثمر و غیر مثمر هستند سیب جز اصلی ترین میزبان های این افت در ایران و دنیا می باشد . این آفت به درخت گردو نیز بسیار حمله می کند اما گردو نسبت به این آفت مقاومت از خود نشان می دهد، از درختان مثمر و غیر مثمر دیگر که مورد حمله ی این آفت قرار می گیرند می توان به گلابی , بیدمشک , نارون ,بید نیز اشاره کرد . بطور کلی این آفت حدود ۱۵۰میزبان دارد .

خسارت این آفت به صورت ضعف و مرگ درختان سالم است همچنین ایجاد دالان هایی در تنه درختان که راه را برای حشرات چوب خوار دیگر باز می کند مثلا جلب برای تخمریزی پروانه های پوست خوار Synanthedon mypaeformis که در نتیجه حمله آن به درخت , درخت بسیار سریع نابود می شود .

مورفولوژی
این حشره دارای استحاله ناقص است و تمامی مراحل تخم ,لارو , شفیره و حشره کامل را دارد .شب پره ای سفید رنگ است که طول بدن آن ۱۸-۲۸ میلیمتر است.

بالها کوتاه، سفید و دارای لکه های آبی متمایل به سیاه، به تعداد زیاد روی بدن حشره قابل مشاهده است. اگر حشره ماده باشد۶-۷ سانتیمتر و اگر نر باشد ۴-۵ سانتیمتر می باشد. در این حشره دوشکلی جنسی وجود دارد شاخک های جنس ماده نخی و جنس نر پروش – نخی است .

روی سینه ی پروانه سفید رنگ تعدادی لکه آبی متمایل به سیاه وجود دارد. لارو ها زرد کمرنگ و بطول۶سانتی متر است. روی لارو ها تعداد زیادی نقاط سیاه وجود دارد که لارو این حشراه را از لارو سایر چوبخواران متمایز می کند .

شیره به رنگ قهواه ای روشن بوده وطول آن ۲۸- ۳۵ می رسد.

در ماده های این حشره یک تخمریز محکم و بلند وجود دارد و اندازه ی تخم حدود ۵۵تا۶۰ میلیمتر است. شکم ماده ها به علت وجود تخم بزرگ است و اغلب راه می روند تاپرواز کنند و توسط شکارگر ها به راحتی شکار می شوند .کرم خراط
سیکل زندگی حشره
زمستانگذرانی این حشره بصورت لارو سنین آخر و کوچک درون شاخه درختان میزبان است و این حشره هر یک تا دو سال ۱ نسل دارد .

حشره کامل در بهار جفتگیری و تخمگذاری میکن.د تخم گذاری در مکان هایی که قبلا خود حشره شفیره شده است صورت می گیرد . این تخم ها پس از حدود ۷-۲۳ روز باز می شوند . حشره ماده چندین بار بصورت انفرادی در شب تخمگذاری می کند که تقریبا بین ۱۰۰۰-۴۰۰ تخم میگذارد. رنگ این تخم ها سفید مایل به زرد است که توسط حشرات دیگر ,مورچه ها ویا عنکبوت خورده می شود به همبن دلیل این جاندار تعداد زیادی تخم می گذارد ولی اندکی از آنها به لارو تبدیل می شود .

لارو ها پس از بیرون امدن از تخم به طرف انتهای سرشاخه رفته از قسمت اتصال دمبرگ به شاخه وارد ساقه می شوند . یعنی از جوانترین بخش های گیاه و ظریف ترین بخش ها وارد می شوند و سپس به شاخه های قطور نفوذ می کنند، این جابه جایی چندین بار انجام میشود تا در نهایت لارو وارد تنه شود .

گاهی این حشره مدت زمان زیادی به حالت آویزان روی تار خود می مانند که این زمان بهترین زمان برای سمپاشی است .

لارو ها کانال هایی به طول ۴۰-۳۰ سانتیمتر در تنه ایجاد می کنند و فضولات نارنجی رنگ خود را به بیرون از سوراخ می ریزند .لارو ها پس از خروج ممکن است توسط سن شگارگر یا دارکوب ها مورد حمله قرار گیرد .کرم خراط
بطور کلی در بهار هر سال ما با دو نوع لارو این حشره رو به رو هستیم :
الف – لارو هایی که تغذیه ی آنها کامل شده است و با خروج به شفیره تبدیل می شوند حشرات کامل این دسته از لاروها از خرداد تا اواسط شهریور ظهور پیدا می کنند
ب – لارو هایی با اندازه کوچک که تغذیه انها هنوز کامل نشده است و یک سال دیگر در تنه و سر شاخه ها به صدمه و خسارت ادامه می دهند و در بهار بعد به شفیره تبدیل می شوند .کرم خراط
کنترل و مبارزه با آفت

الف – زراعی :
آبیاری مناسب , کودهی , عدم کاشت درختان گردو در اطراف باغات سیب , تقویت درختان ضعیف , هرس منظم سرشاخه ها ی خشک

ب- فیزیکی و مکانیکی :
استفاده از مفتول و سیم برای کشتن آفت ,استفاده از خمیر های مختلف (خمیر تارلو (گاز سمی حاصل از خمی )) ,چسب باغبانی وگل برای پوشاندن دالان ها
استفاده از تله های فرمونی یا نوری
به ازای هر هکتار ۱۰ عدد تله دلتا محتوی فرمون پروانه که بهتر است به رنگ سبز باشد

ج -کنترل شیمیایی :
سم پاشی هر بیست روز یکبار به مدت دو سال سر شاخه ها برای مبارزه با لارو های سن اول
بهترین زمان سم پاشی : وقتی که لارو ها تازه از تخم بیرون امده اند
آزیفوس متیل , دیبتیون ,مونیفوس
اتویمیفوس (۲در هزار ) – گوزاتیون ۲۰% (۲در هزار )

منبع : طراحان منظر

Save

Save