درختچه سه رنگ(Chinese photinia)

 درختچه سه رنگ (Chinese photinia)

درختچه سه رنگ (Chinese photinia)   

درختچه-سه-رنگ

نام فارسی درختچه سه رنگ
نام انگلیسی Chinese photinia
نام علمی Photinia Spp
خانواده  Rosaceae

اطلاعات کلی:

نام فارسی: درختچه سه رنگ

نام رایج فارسی:  درختچه سه رنگ

نوع: چندساله

خانواده: Rosaceae

ارتفاع: ۴ تا ۱۵ متر

گسترش: ۶ تا ۹ متر

رنگ گل: سفید

نور: نور مستقیم آفتاب

نیاز آبی: متوسط

نگهداری: آبیاری متوسط و نور مستقیم خورشید، همراه با کمی سایه و البته خاک زه کشی و شده غنی نیاز های اولیه سه رنگ اند.

گل: کوچک و سفید

برگ: ساده، یکی درمیان و برنگ سبز تیره

میوه: به شکل سیب، به اندازه ۴ تا ۱۲ میلی تر، در مقدار زیاد و به رنگ قرمز یا سیاه

مقاومت: مقاوم به خشکی و سرما

معرفی درختچه سه رنگ(Chinese photinia)

درختچه سه رنگ

درختچه سه رنگ بومی مناطق گرم و معتدل آسیا، ژاپن، جنوب هند و تایلند، است. این گیاه که از خانواده گل سرخیان یا رزاسه است، یگ گیاه زینتی است. آنچه باعث شده این گیاه به عنوان گیاه زینتی بکار برده شود گل های سفید و زیبای آن نیست بلکه رنگ قرمز برگ های جوان و تازه روییده آن در فصل بهار است. گل های آن در بهار و میوه آن در بعضی گونه ها در پاییز و زمستان ظاهر می شود.

درختچه سه رنگ که دارای حدود ۶۰ گونه است،  شامل درختان و درختچه‌های همیشه سبز و گاهی خزان شونده است. از گونه های آن می توان به سه تا از معروف ترین شان اشاره کرد؛ سه رنگ چینی، سه رنگ ژاپنی و سه رنگ رد رابین.

ویژگی های ظاهری

برگ:

برگ درختچه سه رنگ

اندازه برگ سه رنگ در گونه های مختلف در طول از ۳-۱۵ سانتی متر و در عرض از ۵-۱۵ سانتی متر است. گاهی کل برگ و گاهی نوک آن دندانه دندانه است. برگ های براق نیزه ای شکل آن هنگامی که تازه به وجود آمده اند، قرمز رنگ اند.

گل:

گل درخنچه سه رنگ

هر گل سه رنگ دارای پنج گلبرگ سفید است که هر کدام بین ۵ تا ۱۰ میلی متر اند. گل های آن بوی خفیف و زالزالک مانندی هم دارند. این گل ها در پاییز جای خود را به میوه قرمز می دهد.

ساقه:

درختچه سه رنگ

شاخه های  سه رنگ معمولا خشبی اند و گاهی نیمه خشبی اند. این شاخه ها گاهی خاردار اند.

نگهداری

نور:

نور درحتچه سه برگ

درخچه سه رنگ در نور کامل خورشید در خاکی مرطوب رشد خوبی خواهد داشت. ولی مخلوطی از سایه و خورشید را هم می تواند تحمل کند. در چنین شرایطب ریوبت خاک را کاهش دهید.

در کل می توان گفت آب و هوای گرم و مرطوب کمی سایه برای گیاه خوب خواهد بود.

آبیاری:

آبیاری درختچه سه رنگ

در اولین فصل رشد به طور منظم گیاه را آبیاری کنید تا به خوبی مستقر شود و ریشه هایش به اندازه لازم گسترش یابند. سپس آبیاری اش را کمتر کنید.

آنقدر آب ندهید که اشباع شود، این گیاه آبیاری متوسط نیاز دارد و حتی به خشکی مقاوم است. البته مقاومت آن شامل گل هایش نمی شود. در خشکسالی گلدهی آن دچار مشکل می شود.

خاک:

خاک-درختچه-سه-رنگ

مانند خیلی از گیاهان زینتی دیگر این گیاه خیلی به نوع خاک حساس نیست ولی با توجه به زینتی بودن آن، جلوه گیاه مهم است؛ پس برای گرفتن نتیجه بهتر، خاک باید شامل خاک باغچه به همراه خاک رسی که خوب زه کشی شده است، باشد. PH خاک را خنثی و کمی اسیدی نگه دارید.

نکته ای که نباید فراموش کنید این که سه رنگ مقاوم به شوری بالا نیست.

کوددهی:

درختچه سه رنگ

کود دانه

کوددهی درختچه سه رنگ در نوع بالغ و تازه کاشته شده آن متفاوت است.

برای گیاهان نهال، کود دانه ای و غنی از فسفر مناسب است. با توجه به این که فسفر به گیاه تازه کاشته شده برای ریشه زایی کمک می کند.

کود دانه ای فسفر دار را در خاک مخلوط کنید و سعی کنید تا عمق ۸ سانتی متری آنها را قرار دهید. سپس با خاک ریشه گیاه را پوشاندید و آبیاری کنید.

برای درختان قدیمی تر می توانید از کود مایع و کود دانه ای استفاده کنید. درختان هر چند سال یکبار به کوددهی نیاز دارند. برای تعیین نوع کود یه آزمون از خاک، فقدان ماده مورد نظر را نشان خواهد داد. در کل برای درختچه سه رنگ بالغ، کود همه منظوره بهترین انتخاب است.

کود مایع را صبح زمانی که خورشید هنوز خیلی نمایان نشده است، اسپری کنید. اینگونه از سوختگی برگ های خیس جلوگیری می کنید. عمل کودهی را در دمای بین ۱۶ تا ۲۷ درجه سانتی گراد انجام دهید. بعد از هر گونه کوددهی باید عمیق و خوب گیاه را آبیاری کنید.

کوددهی را از اواخر بهار تا اواسط مهر به صورت یک ماه درمیان انجام دهید. انجام کوددهی در ماه های رشد سلامت آن را دربرابر بیماری ها و آفت ها تضمین می کند.

آفات و مشکلات:

بیماری و مشکلات درختچه سه رنگ

مشکلات درخچه سه رنگ معمولا با ایجاد شرایط مناسب قابل پیشگیری اند. از مشکلاتی که ممکن است ایجاد شوند به لکه برگ، پوسیدگی ریشه و از آفات ایجاد شده می توان به شته ها و سوسک چوب اشاره کرد.

پوسیدگی ریشه:

پوسیدگی ریشه درکل به دلیل آبیاری زیاد اتفاق خواهد افتاد؛ زمانی که انقدر خاک آب داشته باشد که به ریشه اکسیژن نرسد و در آخر بمیرد. بنابراین از خاک مرطوب اجتناب کنید.

از علایم آن می توان به پژمردگی و زردی برگ ها و نرم شدن ریشه ها اشاره کرد.

لکه برگ:

لکه برگ توسط قارچ ایجاد می شود، می تواند باعث پارگی برگ و در نهایت نابودی آن شود. برای مبارزه برگ های آسیب دیده آن ها حذف و از باغ خارج کنید. در صورت نیاز از محلول مس و   chlorothalonil(کلروتالونیل)  استفاده کنید. نکته دیگر اینکه آبدهی را از بالا انجام ندهید که این کار قارچ را افزایش می دهد.

شته ها:

شته به رنگ های سبز، قرمز، صورتی، زرد، قهوه ای و سیاه وجود دارد که در نوک و زیر برگ های سه رنگ تجمع کرده و با مکیدن شیره ی آن رشدش را متوقف می کند. در نتیجه، برگ های گیاه کمرنگ شده و به تدریج جمع شده و می میرند.

برای مبارزه با شته ها کافی است روی آن ها آب سرد اسپری کنید. اگر با تهاجم تعدا زیادی از شته روبه رو شدید می توانید به راحتی آنها را با آرد غبار پاشی کنید.

همچنین می توانید با محلولی از آب و چند قطره مواد شوینده مثل مایع ظرفشویی، برگ گیاه را از شته ها پاک کنید. یا می توانید یه لیتر آب را با یک قاشق چایی خوری مایع ظرف شویی و کمی فلفل قرمز را قاطی کنید و به روی برگ اسپری کنید.

سوسک چوب(bark beetles):

آفتاب فراوان و شدید باعث تبخیر سطحی بسیار زیاد دشده و نهایتاً به علت فقدان آب کافی تغییراتی در کمیت و کیفیت شیره گیاه به وجود می آید و سوسک چوب به گیاه جذب می شود.  سایر عوامل از قبیل ضعف زمین و گرمای هوا این اثر را تشدید می کنند.

سوسک چوب را می توان با تعدادی از حشره کش های تجاری در دسترس درمان کرد.

تکثیر:

تکثیر درختچه سه رنگ

تکثیر سه رنگ به سه روش قلمه زدن، پاشش بذر و خوابانیدن ساده انجام می شود.

۱- قلمه زدن:

ساقه اصلی سالم، بدون آفت و بدون گل را از گیاه اصلی جدا کنید. برای جلوگیری از خشک شدن آن را درون کیسه ای که حاوی آب است قرار دهید.

ساقه هایی به اندازه ۵ تا ۱۰ سانتی متر جدا کنید. به جز دو برگِ راس، بقیه را بچینید. دو برگ راس نقش تغذیه قلمه را خواهند داشت.

گلدانی با خاک زه کشی شده و غنی آماده کنید. سطح خاک را صاف کنید. قلمه ها را در جداره کناری یک طرف گلدان قرار دهید. آنها را در منطقه ای آفتابگیر قرار دهید و سپس  آبیاری کنید و به هیچ وجه نگذارید خاکشان خشک شود.

وقتی که قلمه ها را به قصد در آوردند کشیدید ولی کمی گیر کرد، این زمانی است که قلمه ریشه زده است. هر کدام از قامه ها را برداشته و در گلدان های خود بکارید. بعد از مدتی که ریشه دواندند و قد آنها به ۱۶ سانتی متر رسید برگ های راس را بچینید تا گیاه نونهال خودش برگ های تازه ایجاد کند.

رطوبت، تهویه هوا، نور شدید و روزهای بلند، دما ۲۵ درجه سانتی گراد از شرایطی است که باید برای قلمه فراهم کنید.

قلمه اگر از گیاه جوان و نزدیک ریشه گیاه گرفته شود ریشه زایی بهتری خواهد داشت.

قلمه نیمه خشبی

در هر موقع از سال می توان این نوع قلمه را گرفت ولی اکثرا در اواخر بهار که شرایط برای ریشه دار کردن قلمه ها مساعد است. ولی مهم است که هنگام گلدهی از سه رنگ قلمه نگیرید.

 قلمه خشبی گونه خزان پذیر

این قلمه ها باید بعد از برگ ریزان و قبل از وسط زمستان از شاخه های فصل جاری گرفته می شود. قلمه های خشبی به طول ۵۰ سانتیمتر گرفته می شوند و پس از ضدعفونی با قارچ کشها در کیسه های نایلونی نسبتا ضخیم با چند سوراخ در زیر ماسه شسته نگه داری می شوند.

درختچه سه رنگ

خوابانیدن ساده

۲- خواباندین ساده:

شاخه ای از شاخه های جانبی را گرفته و  با یک فلز U  شکل آن را درون خاک نگه میداریم. فقط ۲۵ سانتی متر از سر شاخه را بیرون از خاک قرار می دهیم و آن قسمتی که در خاک است کمی زخم می کنیم تا ریشه دواند.  قسمت بیرونی نقش ساقه گیاه جدید را خواهد داشت.

۳- پاشش بذر:

در بهار در خاک زه کشی شده، دانه را بکارید.  برای کاشت  سه رنگ در فضا آزاد باید بعد از آخرین سرما زدگی، تقریبا اوایل بهار، دانه ها را کاشت. سوراخ هایی با عمق نیم سانتی متر ایجاد کنید، دانه را درون آن قرارد دهید و روی آن را به اندازه نیم سانتی متر با خاک حاصلخیر بپوشانید.  فراموش نکنید خاک را قبل از کاشت شخم بزنید و با مواد آلی آن را غنی کنید. در آخر خاک را آبیاری کنید.

سه رنگ در پاییز رشد می کند و در زمستان خیلی خوب دوام می آورد.

کاربرد:

درختچه سه رنگ

درخچه سه رنگ به دلیل برگ ها، گل و میوه های جذابش به عنوان گیاه زینتی شناخته شده است. جدا از زیبایی که این گیاه برای فضای سبز شما به ارمغان می آورد، از آن به عنوان پرچین و حصار در فضای سبز هم می توان استفاده کرد.

سه رنگ شرایط و آب و هوای شهری را می تواند تحمل کند. همین باعث می شود در فضاها سبز شهری، مانند پارکینگ ها، کنار جاده ها و در بلوار ها، استفاده  شود.

ولی با توجه به اینکه سه رنگ شوری را نمی تواند تحمل کند، آن را در کناطق ساحلی نکارید.

مباحث اضافی:

درختچه سه رنگ

برخی از انواع Photinia به دلیل حضور گلیکوزیدهای سیانوژنیک در شاخ و برگ و میوه سمی هستند.

Save

پالونیا ( princess tree )

پالونیا ( princess tree )

پالونیا ( princess tree )

پالونیا

پالونیا

نام فارسی  پالونیا
نام انگلیسی EMPRESS TREE
نام علمی PAULOWNIA TOMENTOSA
خانواده PAULOWNIACEAE


مشخصات کلی

نام فارسی : پالونیا

نام رایج انگلیسی : princess tree

نوع: چوبی چندساله

خانواده : PAULOWNIACEAE
ارتفاع: ۱۰-۲۵ متر
رنگ گل: سفید آبی
نور: نور زیاد
نیاز آبی: مرطوب

میوه :خشک، تخم مرغی شکل و کپسول مانند هستند و بین ۳ تا ۴ سانتیمتر طول دارند .

معرفی

پالونیا

درخت پالونیا Paulownia tomentosa  به خانواده Paulowniaceae  تعلق دارد و بومی مناطق مرکزی و غربی چین است. پالونیا درختی خزانپذیر با رشدی نسبتا سریع است. این درخت امروزه به طور گسترده در آمریکا کاشته میشود.
حدودا ، ۱۰ سال است که پالونیا وارد کشور ما شده  و دراستان گلستان کاشته میشود.از نامهای انگلیسی این گیاه می توان به  empress tree, princess tree,foxglove tree اشاره کرد.

این درخت به دلیل گلهای بسیار زیبا و خوشه مانندی که دارد ، درخت زینتی بسیار محبوبی به شمار می آید و به وفور در پارکها و باغها کاشته میشود و جایزه انجمن شایستگی باغ انگلستان را از آن خود کرده.

این گیاه دارای ریشه هایی قوی است و به همین دلیل گیاهی مهاجم شناخته می شود.
مشخصات ظاهری

برگ: برگهای پهن و بسیار بزرگ به طول ۳۰سانتی متر و عرض تا ۲۰سانتی متر و قلبی شکل ،برگهای این گیاه دارای ۵ لوب می باشند.

پالونیا

گل: خوشه های گل ایستاده به رنگ ارغوانی روشن با گلهای بسیار خوشبو به رنگ سفید آبی که در اردیبهشت ماه ظاهر می شوند.

پالونیا

نگهداری:

آبیاری: درختان جوان تا زمان استقرار در مکان کاشت که حدود یک سال اول کاشت است به ابیاری نسبتا منظم و خاکی مرطوب نیاز دارند اما نیازی به آبیاری درختان بالغ نیست و این درختان از رطوبت موجود در خاک که به دلیل آبیاری سایر گیاهان اطرافشان  است می توانند استفاده کنند و مقاومت نسبی خوبی نسبت به دوره های خشکی خاک دارند . آبیاری بیش از اندازه بخصوص اگر خاک بافتی سنگین و زهکش ضعیف داشته باشد از دلیل ضعف رشد ، زردی و ریزش برگها می باشد.

نور: این گیاه افتاب دوست است و گیاهان جوان ان نمی توانند در سایه سایر درختان رشد خوبی داشته باشند. بنابراین بخصوص در ابتدای کاشت می بایست مکان کاشت را به گونه ای انتخاب کرد که از افتاب کامل به مدت حداقل ۸-۶ ساعت در روز برخوردار باشد.

دما : این گیاه سرما را می تواند تا حدود ۱۸- تحمل کند اما وجود چنین سرمایی یکی از عوامل محدود کننده رشد این گیاه است. همچنین گزارش شده است که در زمانی که گیاه بالغ در رکود کامل به سر می برد سرما را تا ۲۵- نیز می تواند تحمل کند. سرماهای شدید زمستانه و همچنین دیررس بهاره نیز از عوامل اسیب رسی به جوانه های گل این گیاهان است  .

خاک:   شرایط مختلف خاک و انواع متفاوت خاک را تحمل می کند . فقر غذایی ، اسیدیته بالا و خشکی را به خوبی تحمل میکنند اما بهترین شرایط خاکی با زهکش خوب و رطوبت مناسب است . خشکی خاک بخصوص در مراحل اولیه رویش موجب ضعیف شدن گیاه می گردد.  از نظر قلیایت در خاکهایی که اسیدی هستند و یا کمی قالیایی هستند رشد می کند . سنگین بودن خاک و گل بودن همیشگی خاک از دلایل عدم رشد ، زردی و ریزش برگها و حتی از بین رفتن گیاه است . در سالهای اولیه رشد اگر از کودهای محتوی نیتروژن و فسفر استفاده شود به رشد سریعتر و شکل گیری درختی قوی تر کمک می شود .

پالونیا

آفات و بیماری ها

این درخت، به نسبت مقاوم است ولی مراقب کپک پودری، پوسیدگی چوب ، پوسیدگی قارچ باشید

تکثیر:

پالونیا

پالونیا

۱-کاشت بذر: در پاییز یا بهار اقدام شود بهتر است .
بذر را در قاب سرد بکارید و اگر در آفتاب قرار دهید زودتر شکوفا خواهد شد.
۲- قلمه ریشه

قابل توجه افرادی که می خواهند از درخت پالونیا در اطراف منزل خود نگهداری کنند:

۱- هرگز از کاشتن این نوع درخت در کنار دیوار استفاده نکنید.
۲- از کاشت درخت پالونیا در نزدیکی لوله های آب خودداری فرمائید.
۳- حداقل در سال اول کاشت ، درخت را در زمانهای معین آبیاری نمائید . بطوریکه هیچگاه خاک آن خشک نشود و برگهای آن جمع نشود.
۴- سعی کنید در ابتدای رشد روند مسیر حرکت درخت را با هرس نمودن شاخه ها و جوانه های آن تعیین نمائید.
۵- حداقل سعی کنید تا فاصله ۲ الی ۳ متر از ایجاد شاخه به سمت اطراف جلوگیری نموده و یک جوانه قوی را برای قلمه انتخاب کنید.

پالونیا

کاربرد:
چوب و تنه قابل استفاده در صنعت تجاری جهت ساخت مبلمان،تخته لایه،کبریت،کاغذ،کارتن،هواپیما،ادوات موسیقی تولید می شود.
برگها و گلهای پالونیا در تولید کمپوست و تغذیه دام مصرف می شود و انواع ترکیبات دارویی از آن استخراج می شود.
یکی از کاربردهای مهم پالونیا در ایران استفاده از نهال آن برای فضای سبز شهرهاست.
پالونیا درختی زیبا و سرسبز است که جلوه رؤیایی به شهر می دهد.
درختان شگفت انگیز پالونیا بیش از ۵/۱برابر درخت صنوبر رشد دارد.استحصال چوب از پالونیا ۴برابر صنوبر و اکالیپتوس می باشد

مباحث اضافی :

هرس:

نیاز خاصی به هرس ندارد مگر قطع شاخه های اسیب دیده و سرما زده . توجه کنید که جوانه های گل روی ساقه های قدیمی شکل می گیرد بنابراین قطع ساقه های قدیمی گیاه منجر به کاهش گلدهی در سال اینده بعد از عمل هرس می شود.

پالونیا

پالونیا

هوستا(Hosta)

هوستا(Hosta)

هوستا(Hosta)

هوستا

نام فارسی هوستا
نام انگلیسی  Hosta, Plantain Lily
نام علمی  Hosta
خانواده Asparagaceae

 

اطلاعات کلی:

نام فارسی: هوستا

نام رایج فارسی: هوستا

نوع: چندساله

خانواده: asparagaceae

ارتفاع: ۸ تا ۹۰ سانتی متر

رنگ گل: صورتی، سفید، بنفش مایل به آبی

نور: سایه کم تا سایه کامل

نیاز آبی: کم

نگهداری: از نیاز های مهم هوستا که هنگام نگهداری باید به آن توجه شود، علاقمندی آن به سایه است. آن را در سایه و خاک مرطوب با آبیاری کم نگه دارید تا در بهترین حالت خود باشد.

گل: زنگوله ای شکل

برگ: به رنگ آبی، خاکستری است.

مقاومت: مقاوم به خشکسالی وقتی که در جایش مستقر شود.

معرفی

هوستا

هوستا از خانواده مارچوبگان و بومی شمال شرقی آسیا به خصوص چین و ژاپن است. این گیاه دارای ۷۰ گونه است که بیشتر در ژاپن، کره، چین و روسیه وجود دارند. هوستا گیاهی است که در فضای سبز به دلیل امکان ترکیب بندی های مختلف و زیبایی برگ هایش مورد استفاده قرار می گیرد.

این گیاه زینتیِ سایه دوست، سریع رشد می کند. و به طور کامل بعد از ۴ تا ۸ سال بالغ خواهند شد.

ویژگی های ظاهری

هوستا

برگ:

برگ های هوستاجزو ویژگی های مهم آن است. در گونه های مختلف هوستا برگ ها می توانند به رنگ و ها طرح های مختلفی باشند. برگ ها می توانند بیضی یا نیزه ای یا قلبی شکل باشند. برگ ها می توانند پیچ بخورند. جنس آنها هم به نسبت گونه هایشان می تواند براق، ساده و مومی باشد. اندازه برگ های هوستا هم مانند تمام دیگر ویژگی های برگ می تواند به نسبت گونه های مختلف متفاوت باشد. درازای آن ۳–۴۵ سانتی متر و پهنا ۲–۳۰ سانتی متر می تواند باشد.

هوستا

گل:

گل های شیپوری هوستا در بالای شاخ و برگ آن بهصورت خوشه ای ظاهر می شوند. درازای گل ها به طور نوسانی بین ۲ تا ۵ سانتی متر هستند. هر گل دارای شش گل برگ به رنگ های صورتی، سفید و بنفش مایل به آبی است که معمولاً بی بو هستند.

هوستا

ساقه:

ساقه هایی گل ها را حمل می کنند که فاقد برگ هستند. این ساقه ها نازک و سست اند و کمی قوس پیدا می کنند. اما ساقه هایی که برگ های روی آنها سبز می شوند کلف و کوتاه اند.

نگهداری

نور:

هوستا را در سایه یا نیمه سایه نگهداری کنید. می توانید در آفتاب شدید سایه بان ایجاد کنید تا از از ایجاد رنگ پریدگی و نابودی برگ ها جلوگیری کند. هوستا به راحتی در سایه های عمیق زندگی می کند و  در طول روز ۴ ساعت و کمتر نور خورشید صبحگاهی باید دریافت کند. نوری که دریافت می کند نباید شدید و مستقیم باشد.

البته فراموش نکنید با این که هوستا یک گیاه سایه دوست است ولی اگر در تاریکی نگهداری اش کنید، رشد آن کند شده و عملکرد خوبی نخواهد داشت.

اگر سطح برگ یا نوک آن قهوه و سوختگی شد نشانه ای های آفتاب سوختگی گیاه است.

آبیاری:

هوستا

هولستا مقاوم به خشکی است و نیاز آبی کمی دارد، مگر در آب هوای خیلی گرم. در جنوب هولستا نیاز به آبیاری منظم دارد.

در اولین فصل رشد به طور منظم گیاه را آبیاری کنید تا بخوبی مستقر شود و ریشه هایش به اندازه گسترش یابد. بعد از گسترش ریشه ها و استقرارش آبیاری اش را کمتر کنید.

خاک:

هوستا

مالچ متشکل از قسمت های بزرگ پوست درختان

هوستا جزو گیاهانی است که مراقبت مدام نیاز ندارد و اگر به حال خود هم رها شود دچار مشکل نمی شود. ولی اگر می خواهید از گیاهتان نتیجه بهتری بگیرید، برایش خاکی عمیق و زه کشی شده، غنی و شامل خاک گلدان، شنی و رسی و کمپوست تهیه کنید. می توانید همچنین برای گرفتن نتایج بهتر از مالچ استفاده کنید. فراموش نکنید مالچ نزدیک گیاه، اطراف ساقه، را نپوشاند. خاک باید دقیقا از جایی که ساقه شروع می شود با گیاه هم سطح باشد تا گیاهتان دچار بیماری و پوسیدگی نشود. مالچ را وسط بهار وقتی خاک گرم شد می توانید استفاده کنید. همچنین در زمستان به عنوان عایقی برای سرما.

در آخر هوستا خاک اسیدی و خنثی را ترجیح می دهد و بهترین PH ای که می توانید برایش فراهم کنید، ۶٫۵ تا ۷٫۵ است. چه بهتر که PH بالای ۷٫۵ ایجاد کنید.

کوددهی:

هوستا

هوستا -به جز کود نیتروژن دار- تا زمانی که با آزمون متوجه کمبود خاکش نشدید، نیازی به کود ندارد.

اگر خاک هوستا نیاز به کوددهی داشت دو بار در طول فصل رشد، خاک را تغذیه کنید؛ یک بار زمانی که برگ ها در حال پدیدار شدن هستند و یک بار هم قبل از گلدهی.

کود دانه ای را نزدیک به ساقه(محل اتصال ساقه و ریشه) نگه دارید تا دچار آفتاب سوختگی نشود. کود دانه ای هیچگاه نباید در تماس با برگ هوستا باشد.

استفاده از کود مایع هم آسان خواهد بود منتها باید تکرار شود.

هرس:

هوستا

با اینکه هرس در فصل رشد لازم نیست ولی در تابستان برای زیبا کردن گیاهتان برگ های زرد و مرده را هرس کنید. همچنین خوشه های گل هم زمانی که گلدهی شان تمام شد حذف کنید. مگر اینکه که بخواهید بذرهایش را جمع آوری کنید. در پاییز نیز شاخ و برگ ها را تا سطح خاک هرس کنید.

جمع آوری و دفع برگ های مرده وقتی گیاه در خواب است، به کاهش بیماری ها و آفات کمک می کند.

آفات و مشکلات:

هوستا

اثرات راب بر روی برگ گیاه

در مورد هولستا لازم نیست نگران بیماری و آفات باشید؛ چون خیلی کم پیش می آید که دچار مشکل شود. ولی در این قسمت به تعدادی از مشکلاتی که ممکن است برای گیاهتان مشکل ایجاد کنند، اشاره می کنیم.

راب:

راب ها از جمله مشکلاتی هستند که برای هوستا به وجود می آیند. آنها در شب سوراخ های ناخوشایندی در برگ ها ایجاد می کنند، مخصوصاً در اواخر بهار.

۱- شرایط مطلوب برای راب ها تاریکی و رطوبت است. آنها همچنین برگ های نرم و بالغ نشده را ترجیح می دهند.

۲- برای جلوگیری از راب ها به طور کل چند روش ساده وجود دارد.

۳- از مالج هایی که متشکل از چوب های درشت است استفاده کنید.

۴- سطح خاک را خشک نگه دارید و از سنگ های ریز و لبه تیز استفاده کنید.

۵- در ساعات آخر روز گیاه را آبیاری نکنید تا در تاریکی شب محیطی مرطوب برای راب ها فراهم نکنید.

۶- فاصله مناسب و حتی زیاد بین گیاهانتان بگذارید و گردش خوب هوا را برای آنها فراهم کنید.

۷- در پاییز یا بهار شاخ و برگ ها را هرس کنید.

۸- راب ها از خاک قلیایی متنفر اند. سعی کنید PH خاک را در ۷٫۵ نگهدارید. می توانید برای اینکار از آهک استفاده کنید و یک لایه کم نزدیک هوستا بریزید سپس آبیاری کنید که وارد خاک شود و به پای خاک دیگر گیاهانتان نرود.

این روش های ساده را انجام دهید. ولی اگر به هر دلیلی باز هم با راب ها مواجه شدید می توانید از طعمه استفاده کنید. بعد از تهیه طعمه دستور عملی که روی آن نوشته شده را دنبال کنید تا نتیجه مطلوب را بگیرید.

حلزون ها:

حلزون ها در شرایط مرطوب و سرد به سراغ گیاهتان می آیند و تمام روش هایی که استفاده می کنید تا با راب ها مبارزه کنید برای جلوگیری از حلزون ها هم موثر خواهد بود.

موش صحرایی:

موش های صحرایی می توانند با خوردن ریشه گیاه مشکل ایجاد کنند. اگر در منطقه ای هستید که ممکن است گیاهتان ممکن است مورد حمله موش صحرایی قرار بگیرد، تله موش می تواند روش مناسبی برای جلوگیری از آن باشد.

پوسیدگی ریشه:

پوسیدگی ریشه درکل به دلیل آبیاری زیاد اتفاق خواهد افتاد؛ زمانی که انقدر خاک آب داشته باشد که به ریشه اکسیژن نرسد و در آخر بمیرد. همچنین آبیاری زیاد باعث می شود قارچ هایی که از قبل در خاک بوده اند، بروز کرده و به ریشه حمله کنند و باعث پوسیدگی و مرگ آن شوند.

وقتی به دلیل نامشخص دیدید که هوستا کم کم پژمرده و برگ‌ها یش زرد می شوند، ریشه‌ها را بررسی کنید. ریشه سالم سفید و رنگ پریده ولی سفت و انعطاف پذیر است. ریشه بیمار نرم است و به راحتی جدا می شود.

ریشه ها را با الکل شست و شو دهید، قسمت های آسیب دیده را جدا کنید، گلدانی جدید با خاکی زه کشی شده آماده کنید. بعد از آن آبیاری گیاه را حتما کم کنید.

بهتر است از سم دومیل ام زد به نسبت ۲۵۰ گرم در۱۰۰ لیتر آب استفاده کنید.

پوسیدگی ساقه:

در فصل خفتگی پوسیدگی ساقه به راحتی ممکن است سراغ گیاهتان آید.

وقتی گیاه تازه به پوسیدگی ساقه دچار شده است ممکن است خط هایی در نزدیکی ریشه مشاهده بشود. معمولاً تا زمانی که دیگر خیلی دیر شده باشد، به بقیه بقیه نشانه ها توجه نمی شود. برای گیاهان جوان بیشتر احتمال اینکه پوسیدگی ساقه آنها را از پا درآورد، بیشتر است.

پوسیدگی ممکن است از یک طرف ساقه یا از یک شاخه جانبی شروع شود تا در آخر کاملاً گسترده شود. قسمت های آلوده معمولاً به رنگ های قهوهای مایل به زرد یا قهوه ای تیره در می آیند که نشان از مرگ آن بافت است. همچنان که پوسیدگی ساقه پیشرفت می کند گیاه به سمت پژمردگی و در آخر مرگ می رود. در ضمنِ پیشرفت گیاه ممکن است همچنان به گلدهی ادامه بدهد، اما خیلی کم.

با توجه به اینکه بیشتر اوقات این بیماری دیر مورد توجه قرار می گیرد، درمان  معمولاً دشوار است. در نتیجه خیلی کارهای کمی است که بتوانید انجام بدهید تا گیاهتان را نجات دهید، بنابراین بهترین کار پیشگیری است.

فقط زمانی که لازم است، به گونه ای که خاک بین فواصل آبیاری خشک شود، ابیاری کنید. وقتی فاصله بین زمان های آبدهی را زیاد می کنید سعی کنید عمیق آبیاری کنید تا خاک به خوبی بهره ببرد.

سعی کنید خاک زه کشی شده و سبک باشد. برای این کار می توانید از خاک رس استفاده کنید.

و در آخر اگر اولین نشانه ای از این بیماری دیدید سریعاً قسمت آلوده را جدا کنید، اطراف گیاه و باغتان را تمیز نگه دارید. قسمت آلوده را کاملاً از باغ دور کنید. وسایل باغبانی تان را با مواد ضد عفونی کننده، تمیز کنید.

لکه برگ:

وقتی رطوبت هوا و باران یا آبدهی زیاد شود گیاه دچار این مشکل می شود. برای حل این مشکل ابتدا محیطی را برایش فراهم کنید که رطوبت هوا و باران زیاد نباشد سپس قسمت های آسیب دیده را حذف کنید.

تکثیر:

هوستا

تکثیر هوستا به دو روش کاشت دانه(نشا) و تقسیم بوته انجام می شود.

  • تقسیم بوته:

اوایل بهار، هنگامی که برگ های نزدیک زمین در حال پدیدار شدن هستند، گیاه را از خاک خارج کنید. با بیلچه ای که لبه تیز دارد یا با یک چاقو گیاه را به دو قسمت تقسیم کنید. سپس آنها را در خاکی که به خوبی زه کشی شده و در خاکی که از قبل به آن کود داده شده و شامل خاک گلدانی است، بکارید. خاک را هم سطح با جایی که ساقه شروع می شود قرار دهید.

چون ریشه های هوستا گوشتی است، آب و مواد غذایی را به خوبی نگه می دارد. همین باعث می شود وقتی تقسیم شدند، بعد از کاشت سریع مستقر شوند. فاصله ای که بین گیاه هایتان می گذارید، با در نظر گرفتن اندازه هر کدام وقتی که بالغ می شوند، باشد. تا زمانی که گیاه به خوبی ریشه بدواند و مستقر شود مرتب آبیاری اش کنید.

این روش بهترین روش برای تکثیر هوستا است.

  • کاشت دانه(نشا):

اوایل بهار زمان خوبی برای کاشت دانه هوستا است. در سینی های مورد نظر خاک سبک و غنی شده بریزید. دانه را درون آن قرار داده و به اندازه نیم سانتی متر روی آن خاک بریزید. در دما۲۱ تا ۲۲ درجه ۱۵ تا ۲۰ روز جوانه زنی طول خواهد کشید.

وقتی نشاء به ارتفاع شش سانتی متر رسید و دارای ۳ تا ۴ برگ شد، با دقت از بستر آن در آورید، به طوری که خاک کاملاً به ریشه اش چسبیده و جدا نشود، سپس به محل مورد نظر انتقال دهید و با فاصله از همدیگر با دقت بکارید.

تا زمانی که گیاه به خوبی ریشه بدواند نیاز به مراقبت و آبیاری مداوم دارد. بعد از یکسال کاشته شدن مراقبت از هوستا خیلی راحت خواهد شد.

کاربرد:

هوستا

هوستا گیاهی تزیینی است که در باغ و حیاطتان جزو گیاهان چشمگیر و خاص خواهد بود. این گیاه سایه پسند به عنوان پوشش زمین حتی زیر درختان استفاده می شود.

هوستا گیاه زیبایی است که برای مرزبندی کردن، کاشت در مناطق ساحلی و کنار دریا و باغهای صخره ای(باغ هایی که در آن سنگ و گیاهانی که نیاز به مراقبت کم دارند، به کار می رود.)

مباحث اضافی:

هوستا

خوب است که دقت کنید برای گیاهانتان چه همنشین هایی انتخاب می کنید و در کل چطور  می خواهید گیاهان باغتان را ترکیب بندی کنید. بهترین هم نشین ها برای هوستا گیاهانی هستند که مانند خودش سایه پسند باشند؛ مانند؛ سرخس ها، ادریسی….

Save

گل داوودی chrysanthemum

گل داوودی (chrysanthemum)

گل داوودی (chrysanthemum)

گل داوودی

نام فارسی

داوودی

نام انگلیسی

chrysanthemum

نام علمی

chrysanthemum

خانواده

asteraceae

نام فارسی : داوودی

نوع : علفی

خانواده : Asteraceae

ارتفاع : ۱۰-۹۰ cm

گسترش :۱۰-۵۰ cm

رنگ گل : سفید، صورتی، بنفش، قرمز، نارنجی، زرد و برنزی

نور : آفتابی

نیاز آبی : متوسط

نگهداری : سخت

گل : تک و پُر پر

برگ : برگ های سبز رنگ با لبه های دنده ای شکل

مقاومت : متوسط

گل داوودی

معرفی

گیاهی گلدار از خانواده ی Asteraceae ، بومی آسیا و شمال شرقی اروپا؛ البته اکثر تنوع گونه ای در آسیای شرقی و بخش مرکزی چین وجود دارد. داوودی بسته به گونه ی آن هم بصورت یکساله و هم چند ساله وجود دارد.

ویژگی های ظاهری 

برگ

دو نوع اصلی برگ داوودی وجود داری، برگ های کوچک و برگ های پهن. هر دو نوع برگ دارای رنگ سبز هستند. برگ های ظریف و باریک با لبه های دندانه ای شکل و با طعمی شبیه خردل.

گل داوودی

گل

گل داوودی در شکل های مختلف وجود دارد از جمله قاشقی شکل، تیغی شکل، نخی شکل و عنکبوتی شکل. بر روی ساقه نیز یک گل یا چند شکوفه وجود دارد. رنگ گل شامل صورتی، زرد، سفید، قرمز و نارنجی است.زمان گلدهی آن از اواخر تابستان و اوایل پاییز است.

گل داوودی

نگهداری

گل داوودی

نور

برای کاشت داوودی مکانی را انتخاب کنید که حداقل روزی ۶ ساعت نور خورشید به آن بتابد. داوودی بیشترین رشد را در محیط باز و موقیت آفتابی دارد با این حال قادر به تحمل سایه جزئی است. اگر نور کافی به آن نرسد گیاهی کوتاه با گل هایی کوچک خواهیم داشت.

آبیاری

داوودی را باید بطور منظم به عمق ۲۰-۱۵ سانتیمتر در فصل تابستان آبیاری کنیم. همچنین برای حفظ آب و رطوبت بر روی خاک تا ارتفاع ۵-۸ سانتیمتر مالچ بریزیم.

خاک 

خاک داوودی باید زهکشی خوبی داشته باشد و با اضافه کردن کود و مواد آلی خاک را قوی کنیم.

کوددهی

همچنین سعی کنید از کود هایی استفاده کنید که آهسته آزاد میشوند مانند کود مرغ . برای رشد بهتر گیاه هم هر ۴-۶ هفته یکبار به آن کود محلول بدهید. همچنین نسبت پیشنهادی NPK برای این گل ۵-۱۰-۵ یا ۱۰-۱۰-۵ است.

گل داوودی

آفات و مشکلات

باید فضای مناسب را در بین شاخه و برگ داوودی بوجود آوریم تا هوا در جریان باشد. جریان هوا باعث میشود تا رطوبت باقی مانده در بین شاخ و برگ خشک شده. باقی ماندن رطوبت در مدت زمان زیاد باعث رشد بیماری های قارچی میشود. قارچ ها عامل بسیاری از مشکلات گل داوودی هستند. قارچ ها باعث ایجاد لکه هایی لزج بر روی گیاه هستند همچنین باعث پوسیده شدن بافت ها می شوند. زردی برگ ها و رشد کم گیاه هم بدلیل حمله قارچ ها است ؛ برای مبارزه با قارچ ها باید برگ های زرد و پوسیده را از گیاه جدا کرده و از قارچ کش مناسب استفاده کنیم. از دیگر آفات میتوان به شته ها ، برگ خواران و گوشخیزک اشاره کرد.

گل داوودی

تکثیر

برای کاشت گل داوودی اولین قدم انتخاب گونه مناسب است. گل داوودی برای بیشتر بصورت گل های شاخه بریده در گل فروشی ها کاربرد دارد و استقبال زیادی از آن میشود ، بدلیل وجود سیستم ریشه ای محدود کمتر آن را در باغچه میکارند. و اگر کسی تمایل به کاشت داوودی در باغچه دارد باید تلاش خود را برای مراقبت از آن چند برابر کند. اگر داوودی را برای استفاده از گل شاخه بریده ی آن میخواهید فاصله ی آنها باید از هم حدود ۶۰-۷۵ سانتیمتر باشد در غیر این صورت فاصله حدود ۴۵-۵۰ کافی است. اگر میخواهید گیاه شما بیشتر گل دهد زمانی که که حدود۲۰ سانتی متر ارتفاع دارد باید راس گیاه را کوتاه کنید و اگر میخواهید گل هایی درشت بدهد باید زمانی که گیاه کوچک است ، تعداد شکوفه ها را کم کنید.

کاربرد

از برگ داوودی بعنوان سبزی در سالاد استفاده میشود. همچنین از این برگ چای نیز درست میشود که خواص بسیاری هم دارد. برگ این گیاه سرشار از ویتامین است و چای این گیاه مانند قهوه دارای کافئین طبیعی است. یکی از مهمترین کابرد های داوودی استفاده از آن بصورت گل های شاخه بریده در گل فروشی ها است که استقبال زیادی از آن میشود. معمولا این گل های شاخه بریده را در صورت مراقبت میتوان تا ۳ هفته نگهداری کرد ، برای این کار باید آب ظرف را به صورت مداوم تعویض کرده و همچنین کمی از ساقه کوتاه کنید.

 

گل داوودی

مباحث اضافی

آشنایی با چند گونه متفاوت :

Blizzard بزرگترین گل را در بین انواع داوودی دارند (۴-۵ سانتی متر) ؛ در باغچه شما از همه ی گل های دیگرسفید تر هستند. شکل این گل به صورت یک توپ سفید است و با برگ شاخه هایی به رنگ سبز تیره جذابیت بیشتری پیدا کرده.

Carrie دارای گلی دو رنگی؛ گلبرگ های بزرگ به رنگ قرمز و برنزی در اطراف و گلبرگ های کوچک زرد رنگ در وسط، از جمله زیبا ترین انواع داوودی است.

Vicki دارای گلبرگ های نارنجی با یک مرکز نارنجی تیره تر و گسترش زیاد در محیط دارای ابهت و زیبایی خاصی است.

Save

 

آکالیف ( chenille plant )

آکالیف ( chenille plant )

آکالیف ( chenille plant )

آکالیف

آکالیف

نام فارسی آکالیف
نام انگلیسی chenille plant / fijian fire plant / Acalyph
نام علمی Acalyph hispida
خانواده Euphorbiaceae

 

اطلاعات کلی :

آکالیف
نام فارسی : آکالیف
نام فارسی رایج : آکالیف
نوع : درختچه همیشه سبز
ارتفاع : ۲ – ۳٫۷ متر
گسترش : ۰٫۹ – ۱٫۸ متر
رنگ گل : قرمز آتشین
نور : تقریبا آفتاب کامل
نیاز آبی : متوسط
نگهداری : آسان
گل : خوشه ای زنگله مانند ( شاتون بلند و قرمز رنگ و شبیه دم روباه )
برگ : درشت و بیضی شکل با نوک تیز و کرکی و لبه ی دندانه دار با بازه تغییر رنگ سبز تا قرمز

معرفی :

آکالیف

این گیاه ریشه در اقیانوسیه دارد اما تابعیت به کشور های مختلف در شمال آمریکا ، از جمله ایالت متحده ، مکزیک و بلیز تبدیل شده است . دارای گونه های مختلفی است که گونه از آن بخاطر گل هایی شبیه دم روباه به رنگ قرمز دارند و گونه دیگر به دلیل برگ هایی با بازه تغییر رنگ سبز تا قرمز دارای کاربرد تزئینی می باشند . میتوان آن ها را هم در فضای باز و هم در گلدان به عنوان یک houseplant نگهداری کرد . گیاهی دو پایه است . این گیاه را میتوان هم از طریق دانه و هم قلمه تکثیر کرد . آکالیف عمر طولانی  دارد و بعد از ۵ سال به بلوغ می رسد . توجه شود که این گیاه نباید توسط حیوانات خورده شود زیرا برای آن ها سمی می باشد .

ویژگی های ظاهری :

آکالیف

گل : گل های آن خوشه ای زنگوله مانند ( شاتون بلند شبیه دم روباه ) به رنگ قرمز آتشین هستند .
در تمام طول سال گل میدهد ولی بهترین زمان گلدهی این گیاه از اواخر بهار تا اوایل پاییز می باشد . دو گونه ی معروف این گیاه دارای کاربرد تزئینی متفاوتی اند یکی از آن ها به علت گل های خود و دیگری به علت برگ های رنگی زیبایش کاربرد دارند .

آکالیف

برگ : دارای برگ هایی متناوب ، بیضی شکل با لبه مضربی و نوک تیز و کرکی که رنگ آن در گونه های مختلف متفاوت است . در گونه ای از آن برگ ها در وسط قرمز مایل به قهوه ای و در اطراف به رنگ کرم است اما در گونه ای دیگر دارای برگ های سبز است .

آکالیف

آکالیف

 

آکالیف

ساقه : دارای ساقه و شاخه های تقریبا نازک سبز رنگ دارند که برگ ها و گل ها را بر روی خود نگهداری میکنند .

آکالیف

نگهداری :

آکالیف

نور :

نور کامل آفتاب به بهتر رنگ گیری شاخ و برگ آن کمک میکند و گیاه به این درجه از نور نیازمند است البته تا حدودی سایه را هم میتواند تحمل کند . توجه شود که تابش مستقیم نور خورشید برای آکالیف مضر است و سبب خشک شدن آن میشود .
توصیه میشود آن ها را در داخل منزل نگهداری نکنید زیرا اغلب موجب ریزش برگ های آن میشود ( بالکن و یا حیاط منزل شما جای مناسب تری برای پرورش آن ها میباشد )

دما :

بازه دمایی حداقل ۱۶ – ۱۹ درجه تا حداکثر ۳۰ درجه برای این گیاه مناسب است .
آکالیف مخصوص گلخانه های گرم است ولی باید آن را از منبع حرارتی همانند شوفاژ و رادیاتور و همچنین جریان مستقیم هوا دور نگه داشت

آبیاری :

به آبیاری منظم و به صورت عمیق به خصوص در ماه های گرم نیاز دارد . باید خاک آن همیشه مرطوب باشد به این منظور باید آن را روزانه با مقدار آب کمی آبیاری کنید تا رطوبت خاک حفظ شود .
این گیاه به رطوبت زیادی احتیاج دارد پس نگهداری آن در خانه اشتباه است زیرا در خانه نمیتوان رطوبت مورد نیاز آن را تامین کرد و سبب ریزش برگ ها می شود ( با پاشیدن آب بر روی برگ ها تا حدودی میتوان از ریزش برگ ها جلوگیری کرد ) .

خاک :

به خاکی با زهکشی خوب و تقویت شده با مواد آلی نیاز دارد ( مالچ های آلی نیز میتواند برایشان مناسب باشد )
خاک مطلوبی که ما برای اکالیف توصیه میکنیم مخلوطی از یک قسمت تورب ، سه قسمت خاک برگ ، دو قسمت ماسه و یک قسمت کود پوسیده دامی می باشد .
پیشنهاد میکنیم هر سال دو مرتبه گلدان را عوض کنید زیرا عدم انجام آن موجب می شود ریشه های گیاه گلدان را پر کند و سبب زرد شدن برگ های آن می شود .

کوددهی : 

این گیاه رشد زیادی داره در نتیجه نیاز به تغذیه درست و به اندازه دارد ، اگر به گیاه کود ندهید برگ هایش سریعا زرد میشوند و میریزند . شما میتوانید از اوایل بهار تا اواسط تابستان هر دو هفته یکبار به آن کود دهید .
این گیاه احتیاج زیادی ب کود ازته دارد بنابراین پیشنهاد میکنیم از کودی که شامل ۱۰۰ گرم نیترات پتاسیم ، ۱۰۰ گرم فسفات کلسیم و ۲۰۰ گرم سولفات آمونیوم است به مقدار ۲ گرم در لیتر در زمان مناسب استفاده کنید .

آفات و مشکلات :

آفت و یا مشکل بخصوصی برای این گیاه هنوز شناسایی نشده است .
یک مشکلی که ممکن است این گیاه ایجاد کند برای حیونات است زیرا نباید بگذارید حیوانات از این گیاه تغذیه کنند چون برای آنان سمی است

تکثیر :

آکالیف

به دو روش بذر و قلمه میتوان آن را تکثیر کرد . روش قلمه بسیار رایج تر میباشد به همین دلیل این روش را برای شما توضیح می دهیم :

قلمه زدن : زمان مناسب برای تکثیر این گیاه در زمان گلدهی آن می باشد ( و یا اوایل تا اواخر بهار ) .
برای قامه زنی باید ابتدا قلمه های انتهایی ساقه را به طول ۱۰ – ۸ سانتی متر جدا کنید و یا میتوانید از ساقه های تازه روییده شده جانبی به همراه پاشنه شان ( یعنی قسمتی از ساقه اصلی که به ساقه جانبی متصل است ) جدا کنید و استفاده کنید .
سپس این قلمه ها را برای ریشه زایی در پودر هورمون ریشه زایی فرو ببرید و هر یک را در گلدان با قطر دهانه ۹ سانتی متر حاوی کمپوست بذرو قلمه بکارید .
گلدان ها باید در شرایط مناسب یعنی نور کافی ( دور از تابش مستقیم آفتاب ) و رطوبت مناسب و دمای ۲۰ – ۲۲ درجه قرار دهید . ( بهتر است گلدان ها را با کیسه های پلاستیکی شفاف بپوشانید )
خاک گلدان ها را فقط در ابتدای کاشت خیس کنید و خیس کردن مجدد خاک آن در طی زمان ریشه دهی گیاه لازم نمی باشد .
شما میتوانید پس از ریشه دهی قلمه ها ، آن ها را به گلدان هایی با قطر دهانه تقریبا ۱۳ سانتی متر حاوی کمپوست گلدانی معمولی بکارید .

کاربرد :

آکالیف

به علت شاخ و برگ زیبا و رنگارنگش کاربرد زینتی دارد .  این گیاه در بالکن های منازل در گلدان های بزرگ و یا سبد آویز جلوه ی بسیار خوبی دارد .
از آکالیف برای ایجاد پرچین و حصار میتوان استفاده کرد زیرا با کشت انبوه آن و کنار هم پرچین های زیبایی بوجود می آید .
در  ایران اغلب در گلدان کشته میشوند ولی در کشور های دیگر مانند شمعدانی نیز با آن رفتار می شود یعنی ابتدا آن را در باغ کشت می کنند و سپس در زمستان از خاک خارج اش می کنند و در محل سردی نگهداری می کنند .
آکالیف در بوستان های گرم ، زیبایی خاصی به آنجا می بخشد .

 

آکالیف

آکالیف

آکالیف

مباحث اضافی :

این گیاه برای در امان بودن از باد های شدید به سایبان نیاز دارد البته اگر در باغ های ساحلی باشد اشکالی ندارد زیرا مستقیما در معرض باد های شور نیست .
به طور معمول باید جوانه انتهایی ساقه های مسن گیاه را هرس کرد تا شاخه های جانبی شروع به رشد نمایند .

 

منبع : طراحان منظر

Save

استاتیس(sea lavender)

استاتیس(sea lavender)

استاتیس(sea lavender)

استاتیس

استاتیس

نام فارسی استاتیس
نام انگلیسی statice/sea lavender
نام علمی Limonium sinuatum
خانواده Plumbaginaceae

اطلاعات کلی:

نام فارسی: استاتیس (لیمونیوم)

نام رایج فارسی: استاتیس (لیمونیوم)

نوع: علفی

خانواده: Plumbaginaceae

ارتفاع: ۴۵-۶۰ سانتی متر

گسترش: ۳۸-۴۵ سانتی متر

رنگ گل:  ارغوانی، صورتی، قرمز، آبی، سفید، زرد

نور:  آفتاب کامل

نیاز آبی:  کم

نگهداری: بهترین حالت این گیاه در نور کامل، آبدهی کم، خاک گلدانی- شنی با زه کشی خوب اتفاق خواهد افتاد.

گل: خوشه ای و کاغذی

برگ:  خطی شکل و دندانه دندانه

مقاومت: مقاوم به شرایط مختلف آب و هوایی مخصوصاً شرایط خشکی

معرفی

استاتیس

استاتیس بومی اروپا، آسیا، آفریقا، استرالیا و آمریکا شمالی است. بسیار متنوع است و تقریبا ۱۵۰ گونه خود را همه جا پراکنده کرده است. ولی بیشتر بومی جنوب اروپا و شمال آفریقا محسوب می شود. ولی خودرو و بومی ایران نیست.

انواع مختلفی از یکساله و چند ساله را شامل می شود ولی بیشتر یکساله در نظر گرفته می شود.

لیمونیوم رشد سریعی دارد و می تواند مهاجم باشد. همچنین به عنوان گلی با گل های کاغذی شناخته شده است.

ویژگی های ظاهری

برگ:

استاتیس

لیمونیوم دارای برگ های بریده بریده(بریده های عمیق) در دو سوی دم برگ است. برگ های خطی و نیزه شکل اش مانند تمام قسمت های دیگر آن کرک دارند. طول برگ لیمونیوم به ۱۰ سانتی متر می رسد.

گل:

گلل copy

گل لیمونیوم خوشه ای شکل و کاغذی اند و به رنگ های ارغوانی، صورتی، قرمز، آبی، سفید و زرد وجود دارند.

ساقه:

استاتیس

ساقه لیمونیوم تا حدودی دندانه دندانه و کرک دار است. خوشه گل تا حدودی ساقه را هم خم می کند.

نگهداری

نور و دما:

استاتیس نور کامل خورشید و دماهای حدود ۲۵ درجه را ترجیح می دهد و حتی تا ۳۰ درجه را به راحتی تحمل می کند.

با این که تقریبا نسبت به بیشتر آب و هوا ها مقاوم است اما سرما را تا دما ۵- می تواند تحمل کند.

استاتیس همانند بسیاری از گیاهان پس از بیدار شدن، مخصوصاً در مراحل زایشی، نسبت به سرما حساس است.

آبیاری:

استاتیس

انواع مالچ

در کل گیاهان علفی که رشد سریعی دارند، مانند استاتیس ، در آبیاری به توجه بیشتری نیاز دارند تا گیاهان چوبی. استاتیس به آبیاری متوسط و حتی کم نیز دارد و مقاومت خوبی از خود در برابر خشکی نشان می دهد. مهم است که این گیاه را زیاد آبیاری نکنید چراکه ریشه هایش دچار بیماری خواهد شد. همچنین بهترین زمان برای آبیاری استاتیس صبح است تا از وقوع بیماری های دیگر جلوگیری شود.

آبیاری قطره ای بهترین روش برای آبیاری آن است چون هم کارآمد است هم صرفه جویانه.

اگر احساس کردید گیاهتان به سمت پژمردگی می رود، آرام و عمیق آن را آبیاری کنید. و بعد از چند دقیقه دوباره آن را آبیاری کنید.

در آب هوای خشک می توانید از مالچ استفاده کنید تا از تبخیر آب جلوگیری کنید. همچنین می توانید با خاک اطراف گیاهتان حلقه ای دور آن ایجاد کنید تا آب را بهتر نگهداری کند.

خاک:

استاتیس به خاک گلدانی و شنی که به خوبی زه کشی شده است، نیاز دارد. اضافه کردن کمپوست به خاک آن همچینین مطلوب است. این گیاه در کل خاک قلیایی را ترجیح می دهد و بهترین حالت PH برای آن ۶٫۶ تا ۷٫۵ است.

کوددهی:

استاتیس

برای کوددهی در اویل دوره رشد گیاه، در بهار به گیاهان تابستانی و در پاییز برای گیاهان زمستانی، زمان مناسبی است.

اگر می خواهید گیاه را پر برگ کنید یا برگ های آن را تقویت کنید، از کودی که غنی از نیتروژن است،  استفاده کنید.

اگر می خواهید گل یا میوه گیاه را  تقویت کنید، از کود غنی از فسفرش استفاده کنید.

در صورتی که کود محلول در آب استفاده می کنید؛ با توجه به نوع استفاده (پر برگ یا پر گل و میوه) و آنچه در بالا گفته شد، مخلوطی در محفظه مورد نظر درست کنید و مستقیماً به برگ ها و به خاک بزنید. این عمل را تکرار کنید.

در وصورتی که از کود دانه ای استفاده می کنید؛ مقدار کمی از این کود را به آرامی زیر ساقه تا شعاعی که شاخ و برگ ها هستند پراکنده کنید. سپس به آرامی و عمیق آبیاری کنید.

هشدار: اگر زیادی کود دهید با پژمردگی گیاه و کم شدن گلدهی مواجه خواهید شد.

آفات و مشکلات:

استاتیس

استاتیس

از جمله مشکلاتی که استاتیس به آنها دچار می شود، می توان به کنه، شته، پوسیدگی ریشه و پوسیدگی ساقه شاره کرد.

کنه:

کنه ها موجودات ریزی هستند و به آسانی دیده نمی شوند، بنابراین؛ از روی مشکلاتی که برای گیاه ایجاد می کنند باید به وجود آنها پی برد. ایجاد نقاط متعدد زرد رنگ روی برگ که به تدریج تغییر رنگ داده و کم کم خاکستری، قرمز یا قهوه ای می شود، نشان از وجود این آفت است.

برای مبارزه با این آفت گیاه را با آب شست و شو دهید واز سموم فسفره کنه کش استفاده کنید.

شته:

شته به رنگ های سبز، قرمز، صورتی، زرد، قهوه ای و سیاه وجود دارد که در نوک و زیر برگ های استاتیس تجمع کرده و با مکیدن شیره ی آن رشدش را متوقف می کند. در نتیجه، برگ های گیاه کمرنگ شده و به تدریج جمع شده و می میرند.

برای مبارزه با شته ها کافی است آب سرد به روی آن ها اسپری کنید. اگر با تهاجم تعدا زیادی از شته روبه رو شدید می توانید به راحتی آنها را با آرد غبار پاشی کنید.

همچنین می توانید با محلولی از آب و چند قطره مواد شوینده، برگ گیاه را از شته ها پاک کنید. یا می توانید یه لیتر آب را با یک قاشق چایی خوری مایع ظرف شویی و کمی فلفل قرمز را قاطی کنید و به روی برگ اسپری کنید.

پوسیدگی ساقه(crown rot):

وقتی گیاه تازه به پوسیدگی ساقه دچار شده است ممکن است خط هایی در نزدیکی ریشه مشاهده بشود. معمولاً تا زمانی که دیگر خیلی دیر شده باشد، به نشانه ها توجه نمی شود. برای گیاهان جوان بیشتر این احتمال وجود دارد که این بیماری آنها را از پا درآورد.

پوسیدگی ممکن است از یک طرف ساقه یا از یک شاخه جانبی شروع شود تا در آخر کاملاً گسترده شود. قسمت های آلوده معمولاً به رنگ های قهوهای مایل به زرد یا قهوه ای تیره در می آیند که نشان از مرگ آن بافت است. همچنان که پوسیدگی ساقه پیشرفت می کند گیاه به سمت پژمردگی و در آخر مرگ می رود. در ضمنِ پیشرفت گیاه ممکن است همچنان به گلدهی ادامه بدهد، اما خیلی کم.

با توجه به اینکه بیشتر اوقات این بیماری دیر مورد توجه قرار می گیرد، درمانش معمولاً دشوار است. در نتیجه خیلی کارهای کمی است که بتوانید انجام بدهید که گیاهتان را نجات دهید. با توجه به این موضوع بهترین کار پیشگیری است.

فقط زمانی که لازم است، به گونه ای که خاک بین فواصل آبیاری خشک شود، ابیاری کنید. وقتی فاصله بین زمان های آبدهی را زیاد می کنید سعی کنید عمیق آبیاری کنید تا خاک به خوبی بهره ببرد.

سعی کنید خاک زه کشی شده و سبک باشد. برای این کار می توانید از خاک رس استفاده کنید.

و در آخر اگر اولین نشانه ای از این بیماری دیدید سریعاً قسمت آلوده را جدا کنید، اطراف گیاه و باغتان را تمیز نگه دارید. قسمت آلوده را کاملاً از باغ دور کنید. وسایل باغبانی تان را با مواد ضد عفونی کننده، تمیز کنید.

پوسیدگی ریشه:

استاتیس

استاتیس

پوسیدگی ریشه درکل به دلیل آبیاری زیاد اتفاق خواهد افتاد؛ زمانی که انقدر خاک آب داشته باشد که به ریشه اکسیژن نرسد و در آخر بمیرد. همچنین آبیاری زیاد باعث می شود قارچ هایی که از قبل در خاک بوده اند، بروز کرده و به ریشه حمله کنند و باعث پوسیدگی و مرگ آن شوند.

وقتی به دلیل نامشخص دیدید که استاتیس کم کم دارد پژمرده می شود، برگ‌ها نیز زرد می شود، ریشه‌هایش را بررسی کنید. ریشه سالم سفید و رنگ پریده ولی سفت و انعطاف پذیر است. ریشه بیمار نرم است و به راحتی جدا می شود.

ریشه ها را با الکل شست و شو دهید، قسمت های آسیب دیده را جدا کنید، گلدانی جدید با خاکی زه کشی شده آماده کنید. بعد از آن آبیاری گیاه را حتما کم کنید. خاک را حتما عوض کنید.

بهتر است از سم دومیل ام زد به نسبت ۲۵۰ گرم در۱۰۰ لیتر آب استفاده کنید.

هرس:

بعضی گیاهان بلند را اگر هرس کنید و در یک اندازه معقول نگه دارید رشد بهتری خواهند داشت. برای استاتیس هر زمان از سال برای هرس کردن مناسب است. برای هرس کردم ساقه را از بالای برگ یا دقیقا جایی که برگ جوانه زده، هرس کنید.

در نوع دیگر می توانید با کندن گل های پژمرده باعث تحریک گلدهی شوید. همچنین قسمت های مرده، پژمرده و آسیب دیده و بیمار را حذف کنید.

زمان انتقال نشا و زمانی که تازه گیاه کاشته شده سعی کنید شاخ و برگ های اضافه را حذف کنید تا بیشتر انرژی برای ریشه ها صرف شود.

تکثیر:

برای تکثیر استاتیس از سه روش کاشت دانه، قلمه زدن و تقسیم بوته استفاده می شود. که بهترین روش کاشت دانه است.

۱- کاشت بذر:

برای کاشت در فضا آزاد باید بعد از آخرین سرما زدگی، تقریبا اوایل بهار می شود، دانه ها را کاشت. سوراخ های به فاصله ۲۰ سانتی متری ایجاد کنید. سوراخ هایی با عمق نیم سانتی متر ایجاد کنید دانه را درون آن قرارد دهید و روی آن را به اندازه نیم سانتی متر با خاک حاصلخیر بپوشانید. فراموش نکنید خاک را قبل از کاشت شخم بزنید و با مواد آلی آن را غنی کنید. در آخر خاک را آبیاری کنید.

در دمای ۲۵ درجه سانتی گراد از ۱۴ تا ۲۱ روز جوانه زنی طول خواهد کشید.

اگر می خواهید استاتیس را در فضا داخلی بکارید، عمل کاشت بذر را باید هفت تا هشت هفته قبل از آخرین سرمازدگی بکارید. در دما ۲۱ تا ۲۴ درجه سانتی گراد  هشت روز تا سه هفته جوانه زنی طول خواهد کشید. یکی دو هفته بعد از آخرین سرما زدگی وقتی نشاد حدوداً دارای ۶ برگ است آن را به فضا خارج منتقل کنید. متنها مهم است که دما از ۷ درجه سانتی گراد کمتر نشود.

همچنین دانه ها باید در تاریکی باشند؛ پس روی آن ها را چادری پلاستیکی بکشید. زمانی که تقریبا همه آنها جوانه زدند، روکش آنها را بردارید تا از نور آفتاب برخوردار شوند.

بهترین زمان کاشت دانه در بهار و پاییز است.

نحوه جمع آوری دانه:

در اوایل فصل دانه ها را از روی گیاهان بالغ جمع آوری کنید تا از بیماری  seed-borne هم جلوگیری کنید.

دانه ها را در محفظه ای که برچسب داشته باشد بگذارید و روی آن سالی را که دانه را جمع آوری کرده اید، بنویسید. سپس در فضا داخلی قابل کنترل محیطی خنک و خشک را برایش فراهم کنید. اگر می خواهید مدت زیادی دانه را نگه دارید حتماً در محیطی سرد آن را  بگذارید.

۲- قلمه زنی:

برای قلمه استاتیس ساقه را از بیخ(از قسمت تحتانی ساقه) در زمستان و اوایل بهار جدا کنید.

به اندازه چند سانتی متر ساقه را از یک گیاه تازه بالغ شده تهیه کنید. برگ های پایین را بکنید و فقط دو سه تا برگ در راس باقی بگذارید. قلمه مورد نظر را در خاک مرطوب و خاک باغچه، جایی که نور دریافت کند ولی غیر مستقیم، قرار دهید.

رطوبت را با کشیدن یک چادر پلاستیکی یا کیسه پلاستیکی حفظ کنید. آن را مرطوب نگه دارید نه خیس.

۳-تقسیم بوته:

تکثیر لیمونیوم چند ساله به روش تقسیم بوته است که در بهار و پاییز صورت می گیرد.

در اوایل بهار قبل از بیدار شدن گیاه آن را به دو قسمت تقسیم کرده و برای آماده کردن گلدان در کف آن دو سوراخ ایجاد کنید و به قطر حدود یک سانتی متر سنگ ریزه بریزید. تا حدود یک سوم گلدان را خاکی مخلوط از خاک باغچه, خاک ماسه ای بریزید. گیاه را قرار داده و دوباره خاک بریزید، تا حدی که گیاه با خاک هم سطح شود. سپس آبیاری کنید.

گیاه والد باد بالغ باشد و نباید آسیب دیده و مریض باشد.

کاربرد:

استاتیس

استاتیس به عنوان گیاه خشک شده و گل شاخه ای برای تزییات خانه ها کاربرد زیادی دارد.

از استاتیس در فضا سبز در rock garden (باغچه هایی که در آن سنگ و گیاهانی که مراقبت زیادی نیاز ندارند به کار می برند.)  و باغ های ساحلی  استفاده می شود. همچنین از آن در باغچه هایی که مخلوطی از گل ها را می کارند، استفاده می شود.

مباحث اضافی

استاتیس

نحوه تهیه استاتیس خشک شده:

 وقتی سه چهارم گلبرگ هایش باز شد، گل شاخه ای را با ساقه ای به طول ۳۰ تا ۳۴ سانتی متر بچینید.

برای خشک کردن آن خوشه ای از گل های شاخه ای را به مدت ۷ تا ۱۰ روز، وارانه در یک محیط تاریک و سرد آویزان کنید تا خشک شوند.

اگر گل های خشک شده را در نور مستقیم خورشید قرار ندهید، رنگ آن ها تا سال ها به حالت اولیه باقی خواهد ماند. همچنین برای ماندگاری بیشتر شاخ و برگ های قسمت های پایین ساقه را بکنید.

منبع : طراحان منظر

 

Save

پروانه سفید کلم (Pieris brassicae)

پروانه سفید کلم  (Pieris brassicae)

پروانه سفید کلم  (Pieris brassicae)

پروانه سفید کلم

پروانه سفید کلم آفتی فراگیر با پهنه ی زیستی جهانی می باشد و همانطور که از نامش پیداست به انواع کلم خسارت وارد میکند. این حشره توانایی از بین بردن تمامی محصولات یک مزرعه را دارد، به طوری که اگر مبارزه ی مناسبی با آن صورت نگیرد خسارت جبران ناپذیری به کشاورز یا باغبان وارد می کند.

پروانه سفید کلم

میزبان

بیشتر خسارت این آفت در کلم دیده شده اما پروانه سفید کلم قابلیت خسارت وارد کردن به بیشتر کلمیان، تربچه، شلغم و … هم دارد.

شناساییپروانه سفید کلم

تخم

پروانه سفید کلم

تخم

تخم ها در ساعات اولیه تخم گذاری بی رنگ هستند اما پس از گذشت ۲۴ ساعت کم کم تیره شده و به رنگ زرد می گرایند. تخم های Pieris خمره ای شکل هستند و ۱٫۴ میلی متر طول دارند، معمولا هم روی برگ به صورت عمودی و خوشه های ۴۰ تا ۱۰۰ تایی قابل مشاهده اند. در ساعات نزدیک به بیرون آمدن از تخم، تخم ها نارنجی تا سیاه رنگ می شوند و فرم لارو در آن ها پیداست.

لارو

پروانه سفید کلم

لارو

لاروها در آغاز زرد هستند و سرشان به رنگ سیاه و براق قابل مشاهده است. بعد از اولین پوست انداختن رنگ بدن لاروها زرد متمایل به سبز شده و با خط های زرد روی بدن قابل رویت است. روی بدن لارو برآمدگی های مویی کوچکی قابل مشاهده است که به بدن بافتی چین دار می دهد. در سن آخر، لاروی که خوب تغذیه شده باشد حدودا ۴۵ میلیمتر درازا دارد. بدن لارو در این مرحله زیتونی رنگ،با خط های زرد و خال های مشکی بوده و سرش به رنگ مشکی و خاکستری قابل مشاهده است.

شفیره

پروانه سفید کلم

شفیره

طول شفیره بین ۲۰ تا ۲۴ میلی متر و عرض آن ۵ تا ۶ میلی متر گزارش شده است. رنگ شفیره خاکستری متمایل به سفید با نقطه های مشکی و خط های زرد است. برآمدگی های خاص و متمایز شفیره ی این آفت در عرض و قسمت جلویی شفیره قابل مشاهده اند. شفیره ها روی دیوار،فنس،تنه ی درختان،سنگ و روی برگ ها یافت می شوند.

حشره ی کامل

پروانه سفید کلم

حشره ی کامل

طول بدن حشره ۲۰ میلیمتر بوده و بال ها در حالت باز شده ۵۵ تا ۷۰ میلی متر از هم فاصله دارند، رنگ بال ها در کل سفیدند اما معمولا حاشیه ی سیاهی در بالای بال قابل مشاهده است. قابل ذکر است که در بیشتر مواقع ماده ها بزرگ تر از نرها بوده و معمولا دو نقطه ی سیاه روی بال خود دارند. قسمت زیرین بال پروانه ها زرد رنگ با گرده های خاکستری است و سر، قفسه سینه و شکم پروانه سیاه بوده و با موهای کوتاه خاکستری پوشیده شده است.

چرخه ی زندگی پروانه سفید کلم

حشره پس از تخم گذاری در خوشه های حدودا ۱۰۰ تایی به صورت لارو از تخم خارج میشود. این پروسه ممکن است بین ۴ تا ۱۴ روز (بسته به عوامل آب و هوایی) به طول انجامد. لاروها پس از خروج از تخم، پوسته ی تخم را می خورند. با توجه به کنار هم بودن تخم ها لاروها ابتدا به صورت گله ای زندگی می کنند و بعد از مدتی پراکنده می شوند. لارو ها در مدت ۲ تا ۸ هفته ی زیست خود عموما سن ۵ را هم می گذرانند و در طول این مدت لارو توانایی طی کردن مسافتی بالا (چیزی حدود ۱۰۰ متر) را دارد. در مرحله ی بعد حشره وارد دوره ی شفیرگی می شود. با توجه به این که زمستان گذرانی این آفت در حالت شفیره رخ می دهد، ممکن است دوره ی شفیرگی ۶ تا ۸ ماه هم طول بکشد اما عموما این مرحله حدود ۱۰ روز در شرایط آب و هوایی گرم و ۶۰ روز در شرایط آب و هوایی سرد به طول می انجامد.

پروانه سفید کلم

چرخه ی زندگی

همانطور که گفته شد این حشره زمستان را به صورت شفیره می گذراند که به این مرحله دیاپوز می گویند. دیاپوز پدیده ی پیشرفته ای است که این امکان را به حشره می دهد تا در شرایط آب و هوایی سرد و سخت فعالیت خود را متوقف کند.

پروانه سفید کلم

چرخه ی زندگی

پس از طی دوران شفیرگی و شروع فصل بهار، پروانه ها همزمان با گرم شدن هوا از شفیره بیرون می آیند و از نوش گل ها تغذیه می کنند، سپس تخم گذاری کرده و بار دیگر این چرخه ی زیستی تکرار می شود. پروانه ی سفید کلم در طول سال ۴ الی ۶ بار چرخه ی زندگی خود را تکمیل می کند.

خسارت و اهمیت

پروانه سفید کلم

خسارت

لاروها از نسل دوم به بعد شروع به خسارت زایی می کنند. این آفت تا سن دوم لاروی به صورت گله ای به گیاه حمله می کند و از سن سوم به صورت فردی گیاهان را تهدید می کند. این لارو ها معمولا به صورت متمرکز روی یک زمین فعالیت می کنند و می توانند روی کلم های ار ۷۰ تا ۹۸ درصد خسارت به بار آورند. البته این تمرکزِ لاروها به معنای این نیست که احتمال حمله ی آن ها به زمین های مجاور وجود ندارد، چرا که علاوه بر توانایی مناسب لارو ها برای طی مسافت های زیاد، توانایی حشره ی کامل در مهاجرت بسیار بالاست. این حشرات در مدت کمی قادر به طی مسافتی حدود ۲۵۰ مایل هستند! بزرگترین مهاجرت این پروانه در سال ۱۹۸۸ در کاشمر گزارش شده، جایی که بین ۷۵۰۰۰ تا ۸۰۰۰۰ پروانه طی فقط ۱٫۵ روز مسافتی حدود ۳٫۸-۴ کیلومتر را طی کردند، پس اصلا قدرت پروانه سفید کلم را دست کم نگیرید!

پروانه سفید کلم

خسارت

این پروانه به طور کلی روی خانواده ی کلمیان حدود ۴۰ درصد خسارت به جا می گذارد و از آن جا که محصولات هدف این پروانه عموما خاصیت تازه خوری دارند، خسارت این آفت تاثیر به سزایی در کاهش قیمت محصول دارد.

کنترل

۱- جمع آوری و از بین بردن لاروهای موجود در زمین

۲- استفاده از تله های توری

۳- استفاده از زنبور cotesia glomerata برای کنترل بیولوژیک

۴- اسپری کردن محصول توسط مالاتیون (۰٫۰۵%) یا دیازینون (۰٫۰۲) سه هفته قبل از درو، می تواند میزان خسارت محصول را کاهش می دهد.

منبع

طراحان منظر

Save

گل و گیاه سیاه ( black flowers and plants)

گل های سیاه ( black flowers and plants)

گل های سیاه ( black flowers and plants)

معرفی گل های سیاه

با کاشتن گیاهان مشکی و گل های سیاه در گلدان و یا باغچه تان منظره ای شیک و دراماتیک ایجاد کنید.

گل های سیاه در حقیقت مشکی نیستند ، آن ها بنفش تیره ،شرابی تیره و یا زرشکی بسیار پررنگ هستند.این دسته از گل های مشکی باغچه و یا گلدان شما را بسیار بدیع می سازند .می توانید با کاشتن این گیاهان به صورت ترکیبی با گل و گیاهانی رنگ روشن باغچه ای بی نظیر داشته باشید.

۱- لاله ی ” ملکه ی شب ”  ( ‘Tulip ‘Queen of Night )

گل های سیاه

لاله ی ملکه شب

این گیاهان زیبا گل هایی شرابی رنگ در بهار گل می دهند و رنگ گل برگهایشان بسیار نزدیک به سیاه است..

برای ایجاد تنوع می توانید آن ها را به صورت ترکیبی با لاله سفید و صورتی و گل هایی دیگر با رنگ های روشن بکارید تا تضادی جالب توجه ایجاد شود.

نگهداری لاله بسیار راحت است و به آسانی رشد می کند ،این گیاه برای کسانی که برای اولین بار می خواهند گیاه نگهداری کنند بسیار مناسب است.لاله گیاهی نیمه معتدل است و در اواسط تا اواخر بهار گل می دهد.

۲- اطلسی ” هیبرید شاتوتی” ( Petunia, Sophistica Blackberry Hybrid )

گل های سیاه

اطلسی ( هیبرید شاتوتی )

انواع جدیدی از اطلسی تازگی به وجود آورده اند مانند ” اطلسی مخملی سیاه ” یا ” اطلسی گربه سیاه ” که تقریبا سیاه به نظر می رسند اما پیدا کردن  بذر آن سخت است و همچنین گران قیمت می باشد. با این حال یک گونه زیبا ی اطلسی به نام ” شاه توتی سوفسیتیکا “وجود دارد که دستیابی به این گل سیاه آسان تر است .

این گونه ی یک ساله گل هایی سیاه دارد که در واقع رنگ آن ها قرمز بسیار بسیار تیره است .می توان آن ها را در گلدان  و یا باغچه ها کاشت.

۳-خربق ” عقیق ادیسه ” ( ‘Helleborus ‘Onyx Odyssey )

گل های سیاه

خربق ( عقیق ادیسه)

 رنگ شرابی بسیار تیره نزدیک به سیاه این گیاه بسیار جالب توجه و زیبا می باشد . این گیاهان دائمی را می توان در گلدان کاشت و آن ها را در مکان آفتابی تا نیمه آفتابی نگهداری کرد.گلدان آن را در جایی بگذارید که جریان هوا وجود داشته باشد و خاک آن را همواره نمناک نگهدارید.در اوایل بهار گل های این گیاه شکوفا می شوند و منظره ای جذاب از گل های سیاه به نمایش می گذارند.

۴- بنفشه “مولی سندرسون ”  ( ‘Viola ‘Molly Sanderson )

گل های سیاه

بنفشه ( مولی سندرسون)

بنفشه ی ” مولی سندرسون ” یکی دیگر از گل های سیاه رنگ جالب توجه است.می توانید آن ها را در گلدان و یا باغچه تان بکارید.این گیاه از بهار تا پاییز گل می دهد.

میتوانید آن ها را اطراف پامچال هایی که رنگ زرد روشن دارند و یا بنفشه های رنگی مخصوصا رنگ روشن بکارید.

۵-زنبق ” پیش از طوفان”  ( ‘Iris ‘Before the Storm )

گل های سیاه

زنبق پیش از طوفان

زنبق گل محبوبی است و در باغچه و گلدان قابل کشت است. دسترسی به تمام رنگ های این گیاه امکان پذیر است و در بازار عرضه می شود. از رنگ های ویژه آن می توان به رنگ شکلاتی و یک واریته جدید به نام ” پیش از طوفان ” که مشکی رنگ می باشد اشاره کرد. این گل سیاه خوش بو برای اینکه رشد خوبی داشته باشد باید در محلی آفتابی قرار داشته باشد، و همچنین خاک آن باید دارای زهکشی قوی باشد.

۶ – فیزوکارپوس ” شیطانی ”  ( ‘Physocarpus Opulifolius ‘Diabolo’ syn. ‘Monlo )

گل های سیاه

فیزوکارپوس ( شیطانی)

فیزوکارپوس درختچه ای جذاب و سازگار با محیط می باشد .رنگ گل ای آن سفید است و شاخ و برگ آن شرابی بسیار تیره می باشد که در سایه سیاه به نظر می رسند. نیاز به نگهداری زیادی ندارد و در انواع خاک ها رشد می کند .در مناطق سردسیر رشد بسیار مناسبی دارد و اگر در نواحی گرمتر کاشته می شود باید در سایه کاشته شد چون گرما باعث سبز شدن رنگ برگ های آن می شود.

۷- رز سیاه باکارا  ( Black Baccara Rose )

گل های سیاه

رز سیاه باکارا

این رز بی نظیر به علت رنگ خیره کننده و عادت رشد مستقیم خود چشمگیر به نظر می رسد،به همین علت یکی از بهترین گل های سیاه به شمار می رود. رنگ سیاه گلبرگ ها و عطر شکوفه های آن باعث می شوند فضایی فوق العاده در باغچه ایجاد شود .جنس برگ های آن چرم گونه است و در دوران جوانی به قرمزی می گراید.رنگ گل های آن در هوای سرد تیره تر می شود .

۸ – ختمی درختی ” نیگرا ”  ( ‘Hollyhock ‘Nigra )

گل های سیاه

ختمی درختی (نیگرا)

ختمی درختی بسیار زیبا است و وقتی گل های آن شکوفا می شوند منظره ای بسیار فوق العاده به وجود می آورند. یک گونه خاص از ختمی به نام “آلکئا رزا نیگرا” وجود دارد که رنگ گل ها شرابی بسیار تیره است و بسیار جالب توجه و زیبا می باشد.درخت ختمی درختی از قدیم مورد علاقه مردم بوده و بسیار کاشت می شود ،آن ها به آسانی رشد می کنند و تقریبا در هر اقلیمی در قابل کشت هستند (هم در اقلیم سرد هم گرم ).

۹- ویگلیا  (  (Wine and Roses (Weigela florida )

گل های سیاه

ویگلیا

این گونه از ویگلیا با نام ” باد و رز ” و یا “الکساندرا” شناخته شده است .این گونه از ویگلیا گل هایش ترکیبی است و بعضی در طیف صورتی و بعضی سفید هستند ، گل ها در بین برگ های شرابی رنگ فرو رفته اند . این گیاهان در اقلیم سرد به خوبی رشد می کنند. آفتاب کامل را می پسندد اما نیم سایه را هم تحمل می کند . درختچه ویگلیا در گلدان هم می روید،نگهداری آن آسان است ، در بهار و اوایل تابستان آغاز به گلدهی می کند و در تابستان گلدهی آن ادامه می یابد.

۱۰ – سیاه زیبا ” آقطی”  (  ‘Black Beauty ‘Elderberry  )

گل های سیاه

سیاه زیبا ( آقطی)

 

گل های سیاه

گل های سیاه

یکی دیگر از گیاهان سیاه که در این مقاله به آن می پردازیم آقطی سیاه یا “گردا” است که به خاطر برگ های بنفش-سیاه،گل های صورتی و میوه های آبدار خوردنی شناخته شده است. معمولا به خاطر شاخ و برگ جذاب در باغچه کاشته می شود . گل های آن که در تابستان ظاهر می شوند نیز بسیار زیبا هستند.گل ها سطح گیاه را پوشش می دهند و عطری شبیه به بوی لیمو به محیط می دهند ،بعد از گل ها میوه های سیاه آن ظاهر می شوند .

۱۱ –  گل شیپوری اتیوپیایی ” ستاره ی سیاه ”  ( ‘Calla Lily ‘Black Star )

گل های سیاه

گل شیپوری اتیوپیایی

یکی از گیاهان پرطرفدار زینتی شیپوری” ستاره سیاه ” می باشد که رنگ گل آن بنفش بسیار  تیره است و گریبانه آن نیز تقریبا سیاه می باشد، یکی از جذاب ترین گل های سیاه است.این گیاه در ترکیب با برگ های سبز روشنش که خال سفید دارند و گل های قرمز همین جنس بسیار جذاب و جالب توجه می باشد.

می توان آن را در گلدان و باغچه کاشت.

۱۲- علف سیاه موندو  ( Black Mondo Grass )

گل های سیاه

علف سیاه موندو

یکی دیگر از گیاهان مناسب برای اقلیم گرمسیری علف موندو است ،می توان آن را در کناره باغچه و یا  در گلدان کاشت. ” علف سیاه موندو ” است که ارتفاع آن به ۳۰ و عرض آن به ۱۵-۳۰ می رسد، در بهار برگ های تازه  آن که به رنگ سبز بسیار تیره هستند رشد می کنند و در تابستان رنگ آن ها به مشکی – بنفش تغییر می یابد . در میانه تابستان گل های سفید زنگوله ای آن ظاهر می شوند و پس از آن دانه های سیاه ریز آن می رویند.

۱۳ – آئونیوم آربوروم ( Aeonium Arboreum )

گل های سیاه

آئونیوم آبرئوم

این گیاهچه استوایی بسیار جالب توجه و جذاب است. این گیاه باطراوت و بلند به رنگ قرمز متمایل به قهوه ای و گل  هایی زرد دارد که از تابستان تا پاییز می رویند.این گیاه برای مناطق گرمسیر مناسب است و باید در زمستان و هوای سرد محافظت شود.

۱۴ – کانا تروپیکانا مشکی  (  Canna- Black Tropicanna )

گل های سیاه

زنبق سیاه

با کاشتن این گیاه در باغچه می توانید به آن حال و هوای استوایی بدهید. این گیاه با گل های رنگ روشن و برگ های بزرگ برنزی که به شکلاتی می زنند تضادی جالب در باغچه ایجاد می کنند. گیاه کایا تروپیکانا برای اقلیم های گرم مناسب است و باید در روز حداقل ۶ ساعت نور خورشید دریافت کند.

۱۵ – گل کوکب ” شب عربی ”  ( ‘Dahlia ‘Arabian Night )

گل های سیاه

گل کوکب ( شب عربی)

گل کوکب زیبا ترین شاخه گل بریدنی است .این گونه کوکب به نام ” شب عربی ” گل هایی به رنگ ارغوانی بسیار تیره دارد که در سایه مشکی به نظر می رسند. کوکب برای رشد به نور آفتاب مستقیم نیاز دارد ، اما با این حال اگر در اقلیم گرم کاشته می شود ،بعد از ظهر مکان سایه دار برای آن مناسب تر است.

۱۶ – برگ گوش فیل ” جادوی سیاه ”  ( ‘Colocasia ‘Black Magic  )

گل های سیاه

بابا آدم سیاه

گونه ی  ” جادوی سیاه ”  از جنس گوش فیل گیاهی حیرت آور است که از برگ های بزرگش که ارغوانی تیره مات هستند قابل شناسایی است. این گیاه برای اینکه به حداکثر رشد خود برسد به هوایی بسیار گرم و رطوبت زیاد نیاز دارد. اما با این حال در منطق سرد هم زنده می ماند و میتوان آن را به عنوان یک گیاه سالیانه کاشت . برای اینکه باغچه ای جذاب و متفاوت داشته باشید  می توانید آن را در نقطه مرکزی بکارید و اطراف آن را گیاهان رنگارنگ و رنگ روشن بکارید.

۱۷ – حسن یوسف ” شاهزاده سیاه ” (  ‘Coleus ‘Black Prince )

گل های سیاه

حسن یوسف ( جادوی سیاه)

حسن یوسف یکی از متنوع ترین گونه های گیاهی است که محبوبیت زیادی هم دارد.حسن یوسفِ ” شازده سیاه ” به خاطر برگ های مقاوم مشکی رنگش که بسیار خاص و جالب توجه هستند و همچنین گل های کوچکش کاشته می شود.این گیاه در مناطق گرم و استوایی دائمی و در مناطق معتدل سالیانه است.می توان حسن یوسف را در حاشیه باغچه ها و یا به صورت ترکیبی با دیگر گیاهان در گلدان کاشت.

۱۸- گل مغربی ( پامچال ویکتوریانا نوارنقره ای مشکی )  (  (‘Silver-Laced Primrose (Primula ‘Victoriana Lace Silver Black  )

گل های سیاه

گل مغربی سیاه

این گیاه زیبا و جالب توجه بسیار کمیاب است و به سختی یافت می شود.این گیاه گل هایی به رنگ قهوه ای متمایل به سیاه تولید می کنند که حاشیه ای کنگره دار و نقره ای رنگ دارند و مرکز گل هم طلایی می باشد. گل مغربی مطر است و در بهار گل می دهد.

می توان آن را هم در مناطق سردسیر و هم گرمسیر کاشت.باید آن را در مکانی نیم سایه قرار داد تا نور غیر مستقیم دریافت کند و خاک آن نیز  باید همواره مرطوب باشد.

۱۹ – هیوچرس ” ابسیدان ”  ( ‘Heuchera ‘Obsidian )

گل های سیاه

هیوچرس

این گیاه را ” ابسیدان مرجانی زنگوله ای ” نیز می نامند . هیوچرس یکی از گل های سیاه بسیار زیباست که  می توانید ان را در باغچه و  گلدان  بکارید تا زیبایی و جذابیت و به محیط داخلی و یا باغچه شما بدهد.گل های ریز و کوچک آن هم جالب توجه می باشند  می باشند .

این گیاه برای رشد خوب به آب و هوای خنک و نور غیر مستقیم خورشید ( مکانی نیم سایه ) نیاز دارد.

۲۰ – گل خفاشی  ( Bat Flower )

گل های سیاه

خفاش سیاه

گل خفاشی تاکا بسیار خاص و کمیباب است و گل آن ظاهری بسیار عجیب داردد که شیبه یک خفاش در حال پرواز است.

این گیاه به محیطی گرم و استوایی نیاز دارد پس بهتر است اگر در منطقه سردسیر هستید آن را در فضای داخلی نگهدارید تا بتوانید محیطی گرم برای آن به وجود آورید.

منبع : طراحان منظر

 

 

Save

Save

گل اوریوپس (Euryops)

گل اوریوپس (Euryops)

گل اوریوپس (Euryops)

گل اوریوپس

گل اوریوپس

نام فارسی اوریوپس
نام انگلیسی Euryops
نام علمی Euryops petinatus
 خانواده Asteraceae

اطلاعات کلی :

نام فارسی : اوریوپس

نام رایج فارسی : اوریوپس

نوع:  چندساله و همیشه سبز

خانواده:  Asteraceae

ارتفاع:  ۱۲۰ سانتیمتر

گسترش:  ۱۰۰ سانتی متر

رنگ گل:  زرد

نور:  آفتاب کامل

نیاز آبی:  متوسط

نگهداری:  متوسط

گل:  مشابه گل های آفتابگردان

برگ:  سرخس مانند

مقاومت: گرما

معرفی

گل اوریوپس

گل اوریوپس

اوریوپس یک انتخاب شگفت انگیز برای اضافه شدن به باغ شماست. این گیاه در سایز ها و شکل های مختلف از جمله درختچه ها و درخت های کوچک وجود دارد. در واقع هیچ فضای سبز و باغی وجود ندارد که از رنگ زرد در آن استفاده نشده باشد و در طول فصل به این رنگ نیاز نداشته باشد. اوریوپس گیاهی است زیبا که نیاز به مراقبت زیادی ندارد پس فراموش نکنید که یک یا چند گلدان از آن را در حیاط خانه یا باغ خود حتما نگهداری کنید. این گیاهان مقاوم به گرما عمدتا بومی مناطق صخره ای آفریقای جنوبی می باشند. در زمستان مناطقی که از این گیاه پوشیده شده است هنوز هم زیبا به نظر می رسند درحالی که مناطق دیگر خالی از گیاه هستند.

ویژگی های ظاهری

گل اوریوپس

گل اوریوپس

برگ : برگ های ظریف و خوش نما که به رنگ سبز خاکستری وجود دارند که در تمام فصول سبز هستند و در واقع همیشه سبز اند. این گیاه معمولا در گرمای تابستان هم رنگ سبز برگ های خود را حفظ می کند اما گاهی برگ های زیرین قهوه ای رنگ می شوند آنها را از گیاه حذف کنید. برگ ها موهای ظریفی دارند.

گل اوریوپس

گل اوریوپس

گل : اوریوپس گیاهی است که گل هایی با رنگ زرد روشن که بسیار به گل های آفتابگردان شباهت دارند تولید می کند که رنگ زرد این گل ها در تضاد با رنگ شاخ و برگ هاست. در شرایط بسیار گرم تعداد گل های محدودی تولید می کند. زمستان تا اواخر بهار زمان گلدهی این گیاه است.

گل اوریوپس

ساقه: ساقه های این گیاه محکم هستند اما به عنوان یک اصل بهتر است هر چند وقت یکبار با چوب آن ها را ببندیم.

نگهداری

گل اوریوپس

گل اوریوپس

نور: به نور کامل آفتاب نیاز دارد. وقتی که این گیاه را می کارید حتما توجه داشته باشید که در محلی با بیشترین آفتاب قرار داشته باشد.

گل اوریوپس

گل اوریوپس

آبیاری : در هفته های اول مراقب این گیاه باشید زیرا  اگر به اندازه ی کافی آبیاری نشود به سرعت پژمرده می شود. پس در چند هفته ی اول به خوبی آبیاری کنید تا اینکه گیاه محکم و مستقر شود. به خوبی خشکی را تحمل می کند اما به طور منظم آبیاری کنید و توجه داشته باشید که از زیاده روی در آبیاری این گیاه خودداری کنید.

گل اوریوپس

گل اوریوپس

خاک: خاک باید به خوبی زهکشی شده باشد.

گل اوریوپس

گل اوریوپس

کوددهی : از کودهای همه منظوره در بهار برای تقویت گیاه استفاده کنید

گل اوریوپس

گل اوریوپس

آفات و مشکلات: بیماری ها و آفات مربوط به این گیاه اندک می باشد، اگر از گیاه به خوبی مراقبت نکنید و خاک زهکشی مناسبی نداشته باشد، تنها مشکل جدی ای که شما ممکن است با آن مواجه شوید پوسیدگی گیاه است. اوریوپس گیاهی است که تحمل رطوبت بالای ریشه را ندارد، بنابراین به خاک گیاه توجه زیادی کنید. نماتد ها هم گاهی مشکل آفرین می شوند.

تکثیر :

گل اوریوپس

گل اوریوپس

چه بخواهید قلمه های این گیاه را بکارید و چه گیاهی که از فروشگاه تهیه کردید، یک چاله ی خوب و بزرگ حفر کنید و مقداری کمپوست به آن اضافه کنید سپس گیاه را با مقدار مناسبی از خاک، درست مثل گلدان اصلی، در چاله قرار دهید. از مقداری مالچ برای مرطوب نگه داشتن آن استفاده کنید. قلمه گرفتن از ساقه و ریشه به خوبی انجام می شود . تابستان بهترین زمان برای قلمه گرفتن از این گیاه است. همچنین شما می توانید اجازه دهید که سر دانه ها روی گیاه خشک شود سپس آن ها را جمع آوری کنید.

کاربرد:

گل اوریوپس

گل اوریوپس

در حاشیه ها در باغ ها و فضا های سبز و در باغ های انگلیسی و گیاهان چندساله کاربرد دارد. حتی اگر این گیاه گل نداشته باشد برگ های زیبای آن باعث سرسبزی محل می شود.

مباحث اضافی :

گل اوریوپس

گل اوریوپس

می توان گفت نگهداری از این گیاه نسبتا آسان است. این گیاه سرما را تا ۷ درجه ی سلسیوس تحمل می کند. توجه داشته باشید که گل های پژمرده را از گیاه حذف کنید تا گیاه سالم باشد و گلدهی آن زیاد شود. آن ها را هم میتوانید در گلدان نگهداری کنید هم می توانید در زمین بکارید. این یک گیاه فوق العاده و مردم پسند است پس اگر تا بحال آن را در گلدان و یا باغ خود نداشتید حتما این گیاه را تهیه کنید.

منبع : طراحان منظر

Save

برگ عبایی (CAST IRON PLANT)

برگ عبایی (CAST IRON PLANT)

 برگ عبایی (CAST IRON PLANT)

برگ عبایی

برگ عبایی

    نام فارسی    برگ عبایی
    نام انگلیسی    CAST IRON PLANT
    نام علمی    ASPIDISTRA ELATIOR
    خانواده      LILIACEAE

نام فارسی : برگ عبایی

نوع : چند ساله

خانواده : LILIACEAE

ارتفاع : حدود ۶۰ سانتی متر

گستردگی : ۵۰ سانتی متر

رنگ گل : کرم و بنفش

نور : نسبتا کم

آبیاری : متوسط

نگهداری : به نسبت کم

گل : ریز و فنجانی مانند

برگ : سبز تیره ، براق ، پهن و کشیده

مقاومت : بالا

 

برگ عبایی

برگ عبایی

معرفی :

برگ عبایی بومی چین و ژاپن می باشد و عمری طولانی دارد . سپرگرده نام آن در زبان فارسی اصیل است که به کلاله ی گرد آن در گل ها اشاره دارد و در زبان انگلیسی فولاد نامیده می شود زیرا بسیار مقاوم بوده تا جایی که سم هم نمی تواند آن را بخشکاند . لازم به ذکر است که این گیاه دارای ریزوم بوده و بدون ساقه هوایی می باشد .

ویژگی های ظاهری :

برگ : برگ ها مستقیما از ساقه های زیرزمینی خارج می شوند . به رنگ سبز تیره ، براق ، پهن ، ظاهری چرمین و طولی ۳ تا۵۰ سانتی متر دارند و همچنین دمبرگ آن ها بلند نیز است .برگ های بلند آن ها شبیه برگ ذرت و الیاف مقاوم است .

برگ برخی از انواع عبایی ها سبز ساده و برخی نیز ابلق است که به رنگ سبز و کرم می باشد و در سرار برگ به موازات رگبرگ ها چندین نوار با رنگ روشن تر وجود دارد . واریته ابلق مقاومت کمتری نسبت به برگ سبز دارد .

برگ عبایی

برگ عبایی

برگ عبایی

برگ عبایی

برگ عبایی

برگ عبایی

گل : دارایی گل هایی ریز که ارغوانی ، فنجانی مانند و فاقد زیبایی می باشند که در اواخر فصل تابستان بر روی سطح خاک و در قسمت تحتانی گیاه می رویند .

واریته ابلق گل هایی به رنگ بنفش که جنبه ی زینتی ندارند دارا است .

برگ عبایی

برگ عبایی

برگ عبایی

برگ عبایی

گل : دارایی گل هایی ریز که ارغوانی ، فنجانی مانند و فاقد زیبایی می باشند که در اواخر فصل تابستان بر روی سطح خاک و در قسمت تحتانی گیاه می رویند .

واریته ابلق گل هایی به رنگ بنفش که جنبه ی زینتی ندارند دارا است .

نگهداری :

نور : این گیاه به نور کم تا متوسط نیاز دارد البته نوع ابلق آن نیز نور بیشتری را نسبت به نوع سبز آن نیازمند است . قرار گیری گیاه در مقابل نور مستقیم خورشید باعث می شود برگ های آن بسوزد بنابرابن پیشنهاد می شود در تابستان در نیم سایه آن را قرار دهید .

آبیاری : در زمستان هفته ای یکبار ( در صورت اینکه درجه حرارت پایین تر از ۱۰ درجه باشد هر ۱۰ روز یکبار آبیاری شود ) و در تابستان هفته ای دو بار آبیاری شود و توجه داشته باشید که بین دو آبیاری سطح خاک گلدان  خشک باشد. درزمستان غبار پاشی لازم نیست اما در تابستان در جهت تامین رطوبت هفته ای یکبار غبار پاشی کنید. اگر آبیاری به موقع و کافی باشد برگ های گیاه خیلی نرم تر خواهند بود. رطوبت لازم ۵۰ تا ۷۰ درصد می باشد.

خاک و کود دهی:در تابستان هر دو هفته یکبار می توان به میزان ۳ گرم در لیتر کود داد .

خاک مطلوب شامل خاک معمولی همراه با ماسه و تورب و کمی مواد آلی می باشد. توصیه می شود واریته های ابلق تغذیه نشوند و برای آن ها کمپوست بدون کود استفاده شود.

آفات و مشکلات:

حمله ی حشرات به این گیاه سبب به وجود آمدن زخم های سفید پنبه ای در سطح زیرین برگ ها می شود.

حشره آفت عامل به وجود امدن لکه های قهوه ای رنگ روی ساقه و سطح زیرین برگ ها و همچنین مشاهده نقاط زرد رنگ در طول رگ برگ ها است .

در صورت قرار گرفتن گیاه در برابر افتاب مستقیم لکه های سوخته و قهوه ای روی برگ ها دیده می شود.

استفاده از مواد براق کننده شیمیایی ایجاد نقاط ریز قهوه ای در برگ ها را به دنبال دارد .

در صورت مشاهده برگ های رنگ پریده هوا خشک و خاک گلدان ضعیف است.

کنه قرمز باعث می شود برگ ها بخصوص نوک آن ها زرد شده و در سطح زیرین آن ها تارهای عنکبوتی دیده شود.

شپشک ها نیز ماده ی چسبناکی به نام عسلک تولید می کنند که باعث چسبندگی سطح برگ می شود و همچنین فعالیت شپشک ها کاهش رشد و زرد شدن برگ ها را بدنبال دارد.

لارو حشرات مختلف به دلیل مصرف بافت برگ ها بر روی برگ سوراخ هایی را ایجاد می کنند .

لکه برگی قارچی بر روی برگ های نا بالغ لکه هایی را ایجاد می کند که در ابتدا برگ ها آبدار بوده و سپس قرمز یا قرمز قهوه ای و در مرکز لکه ای زرد رنگ تشکیل می شود.

پوسیدگی ریشه و دمبرگ از بیماری های قارچی می باشد که بر روی سطح خاک میسلیوم های سفید رنگ قارچ مشاهدده می شود.

در صورت آبیاری بیش از اندازه سبب زردی برگ ها و سقوط آن ها می شود.

تغذیه ی مصنوعی بیش از اندازه سبب شکاف برداشتن برگ ها می شود.

برگ عبایی

برگ عبایی

برگ عبایی

برگ عبایی

-f5653c080c346a50

Cast-Iron-plant-with-flower

تکثیر:

تکثیر این گیاه به وسیله ی قلمه زدن صورت می گیرد.

اواسط بهار تا اوایل تابستان زمان مناسبی است برای جدا کردن ریزوم های فشرده می باشد به وسیله ی چاقوی تیز قسمت هایی ازگیاه را که شامل دو برگ یا بیشتر می باشد از گیاه مادری جدا کرده و هر قسمت را به تنهایی در گلدانی با قطر دهانه ۹ تا ۱۱ سانتی متر که حاوی کمپوست گلدانی با پایه ی پیت است بکارید. در این مدت توصیه می شود دما را حدود ۱۸ تا ۲۰ درجه سانتی گراد و خاک را به ویژه در هفته های اول تکثیر مرطوب نگه دارید تا سرعت ریشه دهی افزایش یابد. تقسیم ساقه های زیرزمینی در بهار در هنگام تعویض گلدان صورت می گیرد. تقسیم ریشه در زمانی صورت می گیرد که حجم ریشه ها افزایش یافته باشد که در این هنگام گیاه را از گلدان خارج کرده و آهسته خاک های اطراف ریشه ها را کنار بزنید. وضعیت و حجم ریشه نمایان آن است که از گلدان مادری چند گلدان تهیه و تکثیر می توان کرد.

cast-iron-plant

کاربرد:

این گیاه از جمله مقاوم ترین گیاهان آپارتمانی و قابل سازش با شرایط آپارتمانی است و مناسب ترین گیاه برای کسانی که زمان زیادی را برای مراقبت از گیاهان را ندارند. این گیاه سال های متمادی بدون تغذیه و تعویض گلدان در اتاق می ماند.

نوع ابلق این گیاه دارای نوار کم رنگ می باشد و بسیار جذاب است.

Аспидистра_۳

مباحث اضافه:

برگ عبایی بسیار مقاوم در برابر خشکی و تغییرات درجه حرارت می باشد از این رو این گیاه را گیاه فولادی می نامند.

پیشنهاد می شود گلدان را هر ۳ تا ۴ سال یکبار تعویض نمایید زیرا این گیاه دوست ندارد ریشه هایش درهم برود و همچنین تعویض گلدان ها را در اوایل بهار قبل از آغاز فعالیت مجدد گیاه در محیطی سر بسته صورت گیرد.

دمای ایده آل رشد این گیاه ۱۰ درجه سانتی گراد بوده وحداقل دمای قابل تحمل این گیاه در زمستان ۷ درجه سانتی گراد می باشد.

برای جلوگیری از بیماری لکه برگی قارجی از خیس کردن برگ ها در زمان آبیاری خودداری گردد و در صورت مبتلا برگ های آلوده را جدا کرده و در صورت لزوم از قارچ کش استفاده نمایید.

برای تمیز نمودن برگ ها به جای مواد براق کننده شیمیایی می توان از پارچه و یا اسفنج مرطوب استفاده کرد.

برای مقابله با کنه قرمز هر ۱۴ روز یکبار با سم کنه کش گیاه را سم پاشی کنید .

غبار پاشی در کاهش آفات موثر است.

۶۳۴۶۲۸_lhMWTPwi

منبع : طراحان منظر

 

Save

پوتوس ( Devils ivy )

پوتوس ( Devils ivy )

پوتوس  ( دلبر )

پوتوس

پوتوس

نام فارسی پوتوس
نام انگلیسی Devils ivy
نام علمی Scindapsus aureus
خانواده Araceae

اطلاعات کلی :

نام فارسی :   پوتوس

نام رایج فارسی :  دلبر

نوع :  علفی

خانواده :  Areceae

ارتفاع :  دو متر

نور :  نور غیر مستقیم

نیاز آبی :  معمولی

نگهداری :  آسان

گل :  ندارد

برگ :  تخم مرغی یا قلبی

مقاومت :  مقاوم به سایه و کم آبی

معرفی

پوتوس

پوتوس ابلق بومی آسیای جنوب شرق است.ساقه و برگسار این گیاه سمی است و باید دور از دسترس کودکان باشد.این گیاه سریع الرشد است و نگهداری آسانی دارد.به راحتی پیدا می شوذد و ارزان قیمت است.رطوبت کم محیط را تحمل می کند و نگهداری آن ساده است. این گیاه با اسامی نظیر پتوس و پیتوس نیز در بازار شناخته می شود.

ویژگی های ظاهری پوتوس

پوتوس

برگ : برگهای جوان تخم مرغی شکل با نوک تیز به رنگ سبز براق ویا بصورت ابلق با لکه های سفید یا زرد ، برگهای مسن به صورت قلبی شکل هستند.

پوتوس

ساقه : ساقه های بلند و ظریف و آویخته دارد که در صورت وجود قیم به آن می پیچند.

پوتوس

نگهداری

پوتوس

نور : باید در نیم سایه قرار داده شود و نور غیر مستقیم خورشید را دریافت کند.

اگر در سایه باشد از حالت ابلق خارج شده و رنگ آن سبز یکدست می شود .اگر می خواهید برگ های ابلق بمانند باید نور بیشتری دریافت کند اما نور مستقیم نباشد.

آبیاری : برای رشد بهتر هوای اطراف آن حدالامکان مرطوب باشد.در بین دو آبیاری اجازه دهید خاک سطحی خشک شود و سپس آبیاری کنید.در تابستان هر ۴ تا ۵ روز و در زمستان هفته ای یک بار.

خاک : خاک ماسه ای سبک و با زهکش مناسب آن است.

کوددهی : در صورت کمبود مواد غذایی در خاک فاصله برگها زیاد می شود و برگها کوچک می مانند .در صورت کمبود مواد غذایی موجود در خاک را می توانید با افزودن کود های شیمیایی جامد و یا مایع مخصوص گیاهان زینتی به خاک کمبود را جبران کنید.

پوتوس

آفات و مشکلات :

کنه ریز قرمز و شپشک ها آفاتی هستند که گیاه را تهدید می کنند.وجود تار عنکبوت بر سطح زیرین برگ ها از علائم وجود کنه است.

در صورتی که بستر آن طولانی مدت خیس بماند دچار پوسیدگی ریشه می شود فو برگها حالت افتاده و بی رمق می گیرند.

اگر نوک و یا حاشیه برگ ها حالت سوختگی پیدا کردند به دلیل زیاد بودن نور است.

وجود لکه زرد می تواند دلایل متعدد داشته باشد از جمله ؛ آفت ،کمبود نیتروژن ،استفاده از مواد براق کننده برای برگ ها و …

تکثیر :

بهترین راه تکثیر آن قلمه زدن است. قلمه زنی در بهار انجام می شود و باید حدودا ۱۵ سانتی متر باشند.قلمه ها را در همان گلدانی که میخواهید پتوس را در آن نگهدارید قرار دهید چون قلمه ها پس از ریشه دار شدن به تنش هایی مانند جابه جایی حساس می شوند.البته می توان قلمه ها را در لیوان را در  لیوان هم قرار داد تا قلمه بدهند و سپس در گلدان گذاشت.

ریشه دادن قلمه ها تقریبا سه – چهار هفته زمان می برد. هر چند بهار مناسبترین زمان برای ازدیاد پوتوس است اما درداخل آپارتمان هر زمانی می‏توان آن را تکثیر نمود. بهترین درجه حرارت برای ریشه‏ زایی قلمه‏ ها ۲۱ درجه سانتی‏گراد است.

یکی دیگر از راه های تکثیر ان این است که اطراف ریشه های فرعی ان بسته خاک قرار داد.

پوتوس

پوتوس

کاربرد :

پوتوس معمولا در فضا های داخلی نگهداری می شود و از محبوبترین گیاهان آپارتمانی است.

همچنین می توان از آن برای ایجاد پوشش دیوار سبز استفاده کرد.

پوتوس

مباحث اضافی :

پوتوس

ریزه‏ کاریهای پرورش پوتوس:

پوتوس احتیاج به قیم دارد. برای اینکه گیاه به صورت بالارونده تربیت شود بهتر است آن را به نخ ببندید. یکی از روشهای معمول برای حفظ زیبایی و استحکام این گیاه استفاده از قیم‌های خزه‏‌دار است.

برای درست کردن این نوع قیمها به این صورت عمل کنید:

قبل از اینکه خاک تهیه شده را در گلدان بریزید لوله‏‌ای رادر گلدان قرار دهید ، خاک را به گلدان اضافه نموده و قسمتی از لوله را که خارج از خاک است با خزه بپوشانید.

برای اینکه خزه روی قیم محکم شود دور آن را با نخ بافتنی بپیچید. هر وقت که پوتوس را کاشتید ساقه اصلی‏‌اش را به خزه ببندید.

درموقع آبیاری آب را روی خزه بریزید، ساقه پوتوس را در محلهایی که روی خزه قرار دارد ریشه می‏زند، این ریشه‏‌ها سبب رشد بهتر و استحکام ساقه می‏گردد.

تربیت پوتوس برای آویز:

در صورتی که از این گیاه به صورت آویز استفاده کنید نیاز به قیم ندارد. برای اینکه گلدان پوتوس پرشاخ و برگ باشد تعدادی ازساقه‏‌های کشیده آن را به روش قلمه تکثیر نموده و قلمه‏‌های ریشه‏‌دار را درکنار بوته مادری بکارید.

عوض کردن گلدان:

زمانی که ریشه به اندازه کافی رشد کرد گیاه را به گلدان بزرگتری منتقل کنید. برای اینکه مطمئن شوید که گیاه به گلدان بزرگتری احتیاج دارد نگاهی به کناره‏‌های سطح خاک و منفذ زیر گلدان بیندازید. ریشه‏‌های طویل از منفذ زیر گلدان و لبه‏‌های سطح خاک بیرون می‏زنند در اینصورت گیاه به گلدان بزرگتری احتیاج دارد.

گلدانی یک درجه بزرگتر از گلدان قبل تهیه نموده، به گیاه آب کافی بدهید، آن را وارونه کنید و ضربه‏‌ای به ته گلدان بزنید. گیاه با ریشه و خاکهای اطرافش از گلدان خارج می‏شوند. مقداری از خاک‌های نامرغوب و ریشه‌های ضعیف را جدا کنید حالا به گلدان جدید قدری خاک اضافه نموده و گیاه را منتقل کنید و با خاک مرغوب اطراف را پر کنید گیاه را آبیاری کنید و در محل مناسب بگذارید.

پوتوس

منبع : طراحان منظر

زنبور ساقه خوار گندم (cephus pygmaeus)

زنبور ساقه خوار گندم (cephus pygmaeus)

زنبور ساقه خوار گندم

زنبور ساقه خوار گندم

زنبور ساقه خوار گندم (cephus pygmaeus)

مقدمه:

گندم از جمله محصولات مهم در کشورمان است که بیماری ها و حشرات زیادی این محصول ارزشمند را تهدید می کنند. این بار به سراغ یک نوع زنبور خواهیم رفت که متاسفانه لارو این زنبور از بافت داخلی ساقه تغذیه کرده و با قطع کردن شیره ی گیاهی سبب پوک شدن دانه های گندم می شوند.

معرفی آفت:

زنبور ساقه خوار گندم

زنبور ساقه خوار گندم

این حشره نیز از جمله حشرات خسارت زایی است که غالبا در نواحی کشت گندم دیده میشود و سالانه خسارت قابل توجهی به بار می آورد. با توجه به این که لارو زنبور به گیاه حمله میکند و از آن مهمتر درون ساقه قرار دارد و حشره ی بالغی در زمان حمله دیده نمیشود، خسارت تا مرحله ی نهایی پنهان باقی مانده و در پایان کار خود را نشان میدهد.

تراکم این زنبور در کشورهای اروپایی، نواحی شمالی آفریقا و در آسیا بیشتر در کشورهای خاورمیانه و اطراف آن دیده میشود. اما در ایران زنبور ساقه خوار را میتوان در مناطقی مثل حواشی تهران، استانهای مرکزی، فارس و بالاخره در شمال کشور وجود دارد.زنبور ساقه خوار گندم

میزبان این حشره نه تنها گندم بلکه جو، چاودار و یولاف نیز هستند.

بیولوژی (زیست شناسی):

زنبور ساقه خوار گندم

زنبور ساقه خوار گندم

زمستان گذرانی cephus pygmaeus نه کاملا به صورت لارو و نه کاملا به شکل شفیره است در واقع لارو این حشره درون ساقه ی گندم و با پوششی پیله مانند به حالت دیاپوز زمستان گذرانی میکند. در این بین اگر وضعیت رطوبتی خاک و در کل شرایط محیط برای حشره مناسب باشد، لارو کم کم به شفیره تبدیل میشود و اگر این شرایط بر قرار نباشد لارو تا بهار سال بعد به همان حالت دیاپوز باقی می ماند. حشره کامل معمولا در فروردین یا نهایتا تا اردیبهشت از پیله بیرون امده و در منطقه به پرواز در می آید. حشرات کامل از شهد گل هایی مانند خردل استفاده کرده و بعد جفت گیری میکنند، حشره ی ماده توانایی گذاشتن ۴۰ الی ۷۰ تخم منفرد آن هم درون ساقه ی گندم را دارد. چون لاروها، درون ساقه از تخم در می آیند، به همین دلیل همانجا را برای صدمه زدن انتخاب میکنند و تا قبل از اعمال خسارت کشاورز متوجه آن نمی شود.

زنبور ساقه خوار گندم

زنبور ساقه خوار گندم

با گذشت مدت ۱۰ الی ۱۳ روز لاروها از تخم خارج شده و شروع به تغذیه میکنند و با گذران متوسط زمان ۲۵_۲۶ روز تغذیه از بافت درونی ساقه دوره ی فعال خود را پشت سر گذاشته و به صورت گفته شده در می آیند. زمان تخم گذاری به طور معمول همزمان با ظهور ساقه ها و یا گاها خوشه هاست، پس میتوان گفت که حشرات بالغ کمی قبل از این ماجرا از شفیره خارج میشوند. لاروها بعد از تغذیه گرد های سفید رنگی را درون ساقه به جا میگذارند. علاوه بر این جهت تغذیه به سمت ریشه است به این معنی که لارو همزمان با خوردن مواد به سمت ریشه حرکت میکند و در مراحل پایانی که میخواهد درون پیله قرار بگیرد تقریبا به محل طوقه و زیر خاک میرسد. قبل از رفتن به حالت دیاپوز اطراف خود را به شکل یک حلقه درون طوقه خالی میکند و در آن پیله ی قهوه ای رنگی می تند، به این ترتیب تا مرحله شفیرگی باقی میماند. از آنجا که میزان رطوبت در طی مراحل زندگی این حشره بسیار مهم است، میتوان گفت به دلیل آب و هوا و اقلیم تقریبا خشکی که در ایرات حاکم است این آفت در کشور ما خسارت آنچنانی نخواهد داشت.

مورفولوژی (ریخت شناسی):

ریخت شناسی را از اولین مرحله ی زندگی یعنی تخم ها آغاز میکنیم. تخم زنبور ساقه خوار گندم به صورت منفرد بوده، بسیار ریز، تقریبا کروی و به رنگ سفید و شفاف است که درون ساقه ی گندم گذاشته میشود.

لاروها سفید رنگ و در سنین پایانی حدودا ۱۰ الی ۱۵ میلیمتر طول دارند. خصوصیات بدنی آنها به این صورت است که فاقد پا ، بند بند و خمیده اند. لارو این زنبور به نوعی در بین زنبور ها قانون شکنی کرده است، چرا که لارو زنبورها غالبا Eruciform بوده و حدودا ۶ تا ۹ پای کاذب دارند اما همانطور که میبینید این زنبور لاروی فاقد پا دارد و این گونه که از خصوصیات ظاهری آن بر می آید از انواع vermiform می باشد.

زنبور ساقه خوار گندم

زنبور ساقه خوار گندم

حشره بالغ دارای بدنی با طول حدود ۱ سانتی متر است. رنگ زمینه ی بدن حشره، مشکی و از زیر سینه و روی شکم نوارهای زرد رنگ با الگوی عرضی وجود دارد. شاخک ها بلند و مشکی، پاها ترکیبی از رنگهای مشکی و زرد و قطعات دهانی زرد رنگ هستند. سر این زنبور به نسبت بدنش به میزان قابل توجهی بزرگتر است و انتهای بدن حشره ی ماده تخم ریز کوتاهی قرار گرفته که تخم ها توسط آن درون ساقه گذاشته میشوند.

خسارت:

زنبور ساقه خوار گندم

زنبور ساقه خوار گندم

همانطور که گفتیم لارو این حشره از بافت درونی ساقه تغذیه کرده و به سمت ریشه پیش میرود. با رسیدن به طوقه یک حلقه درون آن خالی کرده و پوست نازک اطراف آن را باقی میگذارد. در همان محل پیله ای قهوه ای رنگ به دور خود تنیده و به حالت دیاپوز در می آید، در این مرحله از انتقال شیره ی گیاهی به خوشه و دانه جلوگیری شده، مواد غذایی به دانه نرسیده، دانه ها پوک و سبک میشوند در این حالت خوشه ها خشک و ایستاده به نظر میرسند در حالی که خوشه های سالم پر و سنگین هستند و حالت خمیده دارند.

حال پس از این اتفاق به علت خالی بودن درون ساقه و طوقه، با وزیدن باد این بوته ها روی زمین می افتند و به اصطلاح نوعی ورس در مزرعه اتفاق می افتد.

کنترل زراعی:

  • تراکم بوته ها در میزان آلودگی تأثیر گذار است به این صورت که با کاهش تراکم بوته ها میزان خسارت و آلودگی کمتر است اما به دلیل کاهش عملکرد در این روش، انجام دادن آن توصیه نمیشود.
  • گفتیم که زمستان گذرانی حشره در طوقه و تقریبا زیر خاک است. با برداشت گندم برای کنترل آن، دو کار باید انجام بگیرد یک اینکه بقایای گیاهی سوزانده شود و دوم اینکه با یک شخم عیق کاه و کلشها را زیر و کنید.
  • کاشت ارقام مقاوم.
  • با تناوب در کاشت به این صورت که در طی فصل های کاشت محصولاتی غیر از گندم یکی در میان در تناوب با گندم کاشته شوند.
  • کاشت دیر هنگام ارقام دیررس در کاهش میزان آلودگی مؤثر است و این یعنی در زمان تخم گذاری گندم ها هنوز به ساقه یا خوشه نرفته اند.

منبع : طراحان منظر

Save

گل یخ در بهشت Mesembryanthemum

گل یخ در بهشت Mesembryanthemum 

گل یخ در بهشت Mesembryanthemum

گل یخ در بهشت

گل یخ در بهشت

نام فارسی یخ در بهشت
نام انگلیسی Ice plant/Livingstone daisy
نام علمی Dorotheanthus spp Mesembryanthemum spp
خانواده Aizoaceae/علف فرشیان
گل یخ در بهشت

گل یخ در بهشت

اطلاعات کلی
نام فارسی: یخ در بهشت
نوع: گوشتی و زینتی
خانواده:
Aizoaceae/علف فرشیان
ارتفاع: ۱۰-۱۵سانتی متر
رنگ گل: سفید، صورتی، زرد، نارنجی و قرمز
نور: آفتاب کامل
نیاز آبی: کم
نگهداری: متوسط
گل: زینتی مینا مانند
برگ: متقابل یا متناوب
مقاومت: متوسط

معرفی

گل یخ در بهشت

گل یخ در بهشت

مزمبریانتموم با نام فارسی یخ در بهشت گیاهی یکساله و گوشتی است که به آفریقای جنوبی تعلق دارد. این گل زیبا رشد کمی دارد و ازجمله گیاهانی با سیستم تنفسی سه کربنه است اما در شرایط تنش خشکی یا شوری میتواند از مسیر متابولیسم اسید کراسولاسه جهت تنفس و تولید انرژی استفاده کند. به همین دلیل تنش های خشکی و شوری را تحمل میکند.

ویژگیهای ظاهری

برگ:
برگهای مزمبریانتموم متقابل یا متناوب باریک و کشیده تا قاشق مانند با ساختارهای درخشان کریستال مانند در سطح آن است.

گل:
گلهای مینا مانند مزمبریانتموم یا یخ در بهشت به رنگ سفید، صورتی، زرد، نارنجی و قرمز به صورت تک رنگ یا دو رنگ ظاهر میشوند. گلهای این گیاه در شب و نیز در هوای ابری بسته و در نور آفتاب باز میشود. با کاشت بذر در اوایل بهار در تابستان به گل میرود و گلدهی آن تا اواخر تابستان ادامه دارد. برای افزایش گلدهی گلهای پژمرده باید حذف شوند.

ساقه:
ساقه یخ در بهشت رشد چندانی ندارد و حداکثر ارتفاع این گیاه ۱۰-۱۵سانتی متر است.

نگهداری

گل یخ در بهشت

گل یخ در بهشت

بطور کلی با آگاهی از شرایط نگهداری گیاهان میتوان عمر و کیفیت آنها را بهبود بخشید. در گیاهان زینتی این مسئله بیشتر مورد توجه قرار میگیرد. چون رعایت اصول نگهداری روی کیفیت گل آنها اثرگذار است. یخ در بهشت یا مزمبریانتموم به سرما بسیار حساس است و در مناطق گرمسیری بهترین رشد را خواهد داشت.

نور:
یخ در بهشت برای بقا و گلدهی به محل آفتابی نیاز دارد. بهترین دما برای این گل ۱۶-۳۶سانتی متر است. همانطور که اشاره شد این گل به سرما حساس است و دماهای پایین به آن صدمه خواهد زد.

آبیاری:
مزمبریانتموم به آبیاری کمی نیاز دارد و تحمل آن در زمین های خشک و بایر زیاد است و به دلیل استفاده از سیستم تنفسی اسید کراسولاسه در تنش های شوری یا خشکی میتواند این تنش ها را تحمل کند.

گل یخ در بهشت

گل یخ در بهشت

خاک:
گل یخ در بهشت در انواع مختلفی از خاکها میتواند رشد کند اما خاک شنی لومی که به خوبی آبیاری شده باشد مناسب ترین بستر برای رشد آن است. این گیاه میتواند خاک های فقیر یا شور را نیز تحمل کند.
کوددهی:
کوددهی مناسب قطعا باعث رشد بهتر گیاه خواهد شد. افزودن کودهای دامی پوسیده به خاک علاوه بر افزایش کیفیت رشد گیاهان به حفظ کیفیت خاک نیز کمک میکند.

آفات و مشکلات:
آفت یا بیماری خاصی برای این گیاه در منابع ذکر نشده است. فقط باید توجه داشت آبیاری بیش از حد انجام نشود زیرا آبیاری بیش از حد باعث میشود ریشه ها دچار پوسیدگی شوند و گیاه در اثر عارضه ی مرگ گیاهچه از بین خواهد رفت.

تکثیر:

گل یخ در بهشت

گل یخ در بهشت

تکثیر مزمبریانتموم از طریق کشت بذر در خزانه در فصل بهار و انتقال نشا در مرحله ۴-۶برگی به زمین اصلی انجام میشود. باید توجه داشت فرآیند انتقال پس از رفع خطر سرما صورت گیرد. از کشت بذر تا گلدهی آن سه ماه طول میکشد. کشت بذر را میتوان در اواخر زمستان یا اوایل بهار انجام داد.

کاربرد:
یخ در بهشت مناسب کاشت در حاشیه، باغ های صخره ای، سبدهای آویزان، باغچه منازل و نیز وردها یا رزهای استاندارد است. برگها و بذرهای این گل قابل خوردن هستند. همچنین از برگهای آن در تهیه صابونها یا داروهای گیاهی بهره میگیرند. برگها و ساقه های نارس آن را پخته و مصرف میکنند.میتوان از برگها و ساقه های آن به عنوان جایگزین اسفناج در غذاها استفاده کرد.

منبع : طراحان منظر

Save

Save

Save

آفات برگخوار

آفات برگخوار

آفات برگخوار

آفات برگخوار با صدمه زدن به برگ ها وجوانه ها باعث خسارت به درختان و باغ ها میشود . برای کنترل و دفع آفات برگخوار ابتدا لازم است آنها را تشخیص دهید . این حشرات شامل انواعی از سوسک ها ، پروانه ها ، کرم ها ، نرم تنان و… میباشد که در این مقاله راه ها ی شناسایی و کنترل و دفع آنها توضیح داده شده است .

آفات برگخوار: سوسک ها

آفات برگخوار

آفات برگخوار

Adoretus persicus reitter سوسک برگخوار درختان میوه
حشرات کامل این آفت بصورت سوسک هایی قهوه ای رنگ و به طول ۱۰ تا ۱۴ میلی متر میباشد. رنگ پرونوم و بالپوش ها پر رنگ تر از سطح شکمی پا ها میباشد . حشرات کامل به درختان حمله نموده و با تغذیه از آنها موجب خسارت میگردد .

آفت به تمام درختان درختان میوه ی سردسیری بجز آلو و درختانی مانند بید و صنوبر آسیب میرساند . زمانی که حمله ی آنها به طغیانی در بیاید ، تمام درخت را عاری از برگ کرده و رگبرگ ها را برجامیگذارند . این حشرات در سال یک نسل دارند .

زمستان گذرانی آنها بصورت لارو روی مواد پوسیده و ریشه علف های هرز انجام میدهد . در اواسط بهار بصورت شفیره هستند و در داخل خاک وجود دارند و از نیمه ی خرداد ماه به حشرات کامل تبدیل میشوند .

حشرات کامل بصورت گروه های ۱۰ تا ۲۰ تایی در مجاورت هم زندگی میکنند . این حشرات معمولا تغذیه ی خود را از کناره ی برگ ها شروع میکنند و تا رگبرگ اصلی ادامه میدهند . این آفات پس از مدتی تغذیه جفتگیری میکنند ، سپس حشرات ماده تخم های خود را در داخل توده ها ی دامی و مواد پوسیده ی گیاهی قرار میدهند .

راه های کنترل

این حشرات به راحتی جذب نور میشوند و نسبت آن کشش مثبت دارند در نتیجه میتوان با قرار دادن تله های نوری در شب آنها را جمع آوری کرد .
این آفات تمایل زیادی به تغذیه از درختان تبریزی دارند در نتیجه میتوان با کاشت این گیاه در اطراف باغ به عنوان تله تا حد زیادی از خسارت آنها جلوگیری کرد .
در صورت طغیان میتوان از ترکیبات فسفره استفاده کرد .

سوسک برگخوار لوپروس Luperus Sp

حشرات کامل این آفت باریک و کشیده و با بالپوش هایی به رنگ سبز متالیک و شاخک های ۱۱ بندی میباشند . حشرات ماده ی این آفت به طول ۳ تا ۴ میلی متر و بزرگ تر از حشرات نر هستند . حشرات کامل با تغذیه از گل ها ، جوانه ها و برگ ها ی درختان سیب خسارت غیر قابل جبرانی به آنها وارد میکند .

حشرات کامل در نیمه ی اول اردیبهشت ماه ظاهر میشوند و پس از تغذیه ، جفتگیری میکنند و تخم میگذارند . تخم های این آفت زرد رنگ هستند و بصورت انفرادی ویا دسته های ۳ تا ۴ عددی گذاته میشوند . این آفت در حال حاضر تنها در شهرستان سمیرم وجود دارد .

سوسک برگخوار فندق Luperus Sp

آفات برگخوار

آفات برگخوار

حشرات کامل این آفت ۲/۳ تا ۰/۵ میلی متر طول دارند . سر ، سینه و بال پوش ها و بدن به رنگ سبز یا آبی تیره و پاها به رنگ قهوه ای روشن میباشد . زمستان گذرانی آنها بصورت حشره کامل در پناهگاه های مختلف انجام میشود .

اوایل بهار از پناهگاه خارج گشته و شروع به تغذیه از برگ ها میکنند . این آفت تنها از روی فندق جمع آوری شده است و درصورت طغیان خسارت شدیدی ایجاد میکند .
راه های کنترل آفات برگخوار

این آفت دایمی نیست ،بنابرین تنها راه دفع و کنترل آنها با یکبار سمپاشی در سال های طغیان میباشد .

آفات برگخوار: پروانه ها

پروانه ی برگخوار درختان میوه Swammerdamia Pyrella

آفات برگخوار

آفات برگخوار

حشره ی کامل این آفت ، پروانه ی کوچکی است که رنگ بال های رویی آن قهوه ای رنگ با نقش های مختلف میباشد . این حشره با تغذیه از پارانشیم برگ ها ، باعث خسارت میشود .

این حشره روی ارقام مختلف سیب و گیلاس ، گوجه سبز ، آلو و زرد آلو خسارت ایجاد میکند . باغداران برای کنترل آنها سم پاشی اختصاصی انحام میدهند .
پروانه برگ خوار مرکبات Papilio demoleus L.

آفات برگخوار

آفات برگخوار

نام دیگر این حشره دم چلچله نیز میباشد . این حشره تنها به مرکبات آسیب میرساند . لارو ها به سرشاخه ها و برگ های جوان حمله میکند . این پروانه بزرگ و زیبا که عرض آن با بال های باز حدود ۸۰ میلی متر میباشد .

دارای بال های جلویی به رنگ قهوه ای تیره با لکه های زرد و بال های عقبی قهوه ای رنگ هستند .
تخم های این حشرات گرد و صاف هستند . لارو های نوزاد قهوه ای تیره تا سیاه و لارو های کامل دو نوار قهوه ای و یک جفت زایده در پشت قفسه سینه دارند .
زمستان گذرانی این حشرات به صورت شفیره میگذرد . حشرات ماده تخم های خود را در سطح رویی برگ های جوان و جوانه های مرکبات به صورت انفرادی و گاهی دو تایی قرار میدهند .
راه های کنترل آفات برگخوار

لارو های این حشرات با تغذیه از برگ ها ، درخت را لخت میکنند . در صورت خسارت در فروردین و اردیبهشت ، با مشاهده ی اولین لارو های جوان روی برگ میتوان با مالاتیون ۵/۵۷ درصد به نسبت دو در هزار و یا مخلوط پودر و تابل کارباریل و فسفا میدون ۵۰ درصد به نسبت ۲۰۰ گرم در یک صد لیتر آب استفاده کرد .
پروانه ی برگخوار خاکستری پسته Thaumatopoea solitaria

عرض این پروانه با بال های باز حدود ۳۵ میلی متر و دارای شاخک های بلند میباشند . این پروانه ها زرد رنگ هستند و پشت سینه هایشان پوشیده از کرک های خاکستری رنگ میباشد. رنگ بال های جلویی عموما خاکستری و با بال های عقبی سفید و به طور نقطه ای پوشیده از موهای سفید است .

لارو های بالغ این حشرات به طول ۲۵ تا ۲۸ میلی متر میباشد و به رنگ زرد مایل به نارنجی و لارو های سنین کوچکتر کم رنگ هستند . سر لارو سیاه رنگ و به شکل Y میباشد .

زمستان گذرانی این آفات به صورت تخم بر روی شاخه و تنه ی درخت میگذرد . لارو های سنین یک و دو در طول شبانه روز روی درخت مستقر هستند در صورتی که لارو های سنین بعدی روز ها در زیر کلوخه ها استراحت میکنند و شب ها برای تغذیه بر روی درخت بر میگردند .

لارو های جوان از برگ های جوان و لارو های مسن از برگ های مسن تغذیه میکنند و فقط رگبرگ های اصلی را باقی میگذارند . دوره ی لاروی حدود ۵۵تا ۶۰ روز است و نهایتا برای شفیره شدن عمق ۱۵ تا ۲۵ سانتی متری درون خاک رفته و در پیله های قهوه ای رنگ تبدیل به شفیره میشوند .

ظهور پروانه ها در شهریور ماه رخ میدهد و پس از جفتگیری روی شاخه ها و تنه تخم های خود را به صورت دسته جمعی میگذارند و روی آن ها را با ترشحات خود می پوشانند . این تخم ها زمستان را به همین صورت سپری میکنند . تعداد تخم های هر پروانه به ۲۰۰ تا ۲۵۰ عدد میرسد .

پروانه ی جوانه خوار رکورواری Recurvaria nanella

مشخصات
عرض این حشره با بال های باز حدود ۵/۱۰ تا ۱۲ میلیمتر میباشد و دارای شاخک ها ی سفید با حلقه های سیاه هستند . بال های رویی پوشیده از فلس های سفید و سیاه که در کل ظاهری خاکستری رنگ به بال ها داده است .

تخم های بیضوی شکل این حشره زرد رنگ و پوشیده از مو های کوتاه به طول ۴/۰ میلیمترمیباشد . لارو ها در سن اول زرد رنگ و ه تدریج قرمز میشوند . در مرحله ی پیش شفیرگی به رنگ سبز فیروزه ای کثیف در میایند .

زیست شناسی
زمستان گذرانی این حشره بصورت لاروهای سن دوم و در داخل پیله های نازک و سفید رنگ در زیر شکاف ها و پوستک های روی تنه و شاخه ها طی میشود . لارو های زمستان گذران به رنگ قرمز متمایل به نارنجی میباشند .

زمانی که انتهای جوانه ها برای شروع فعالیت متورم گشته و باز میشوند ، لارو های زمستان گذران از پیله ای خود خارج میشوند . شروع تغذیه ی لارو ها از جوانه ها ، با سوراخ کردن محل اتصال جوانه به شاخه میباشد . سپس لارو ها به تغذیه از اعضای برگ و گل میپردازد .
زمانی که برگ ها ظاهر شود ، لارو با ایجاد تار هایی آن ها را به هم میدوزند سپس از برگ های به دوخته شده تغذیه میکنند . خسارت لارو در این مرحله مهم تر و شدید تر از مرحله ی نوزادی و ایجاد دالان در برگ ها میباشد .

لارو ها در اواخر اردیبهشت ماه وارد مرحله ی پیش شفیرگی شده و به دور خود پیله ی سفیدی میتنند . این مرحله حدود ۱۰ تا ۱۵ روز طول کشیده و در هر جای مناسبی مانند روی تنه و یا شاخه ی درختان و حتی روی خاک پای درختان انجام میشود .

اولین تغذیه ی لارو ها به صورت مینوز واز پارانشیم صورت میگیرد .این لارو ها بعد از گذراندن مدت کوتاهی به سن دو رسیده ، سپس تا بهار سال بعد به همان صورت میگذرانند .
کنترل
برای مبارزه با این آفت لازم نیست از ترکیبات شیمیایی استفاده کنید . در صورت نیاز میتوان با A.rosanus ویا حتی لیسه ی سیب یک جا و هم زمان مبارزه نمود

 

آفات برگخوار

آفات برگخوار

آفات برگخوار : کرم ها

کرم های خاکستری جوانه خوار یا شب پره های زمستانه جنسScotia

این حشرات زمستان را به صورت لارو سنین مختلف و گاهی به صورت شفیره نیز در داخل خاک میگذرانند . این حشرات روز ها را در پای نهال ها به استراحت گذرانده و شب ها به فعالیت میپردازند . در فصل بهار پروانه ها ، در سطح بگ ها تخم گذاری میکنند و تخم ها بعد از یک هفته باز میشوند .

در سال ۳ تا ۴ نسل دارند و هر نسل به طور متوسط حدود ۵۰ روز طول میکشد . لارو های جوان ، روز ها درعمق ۱ تا ۵ سانتی متری خاک به سر میبرند و شب هااز پناهگاه خارج میشوند و به تغذیه از برگ های نهال ها میپردازند .
کنترل آفات برگخوار
مبارزه با علف های هرز خزانه برای کاهش تراکم این آفت ها
استفاده از طعمه در هنگام غروب در پای نهال ها زیر نظر کارشناس

کرم جوانه خوار Archips podanus Scop.

این پروانه با بال های باز حدود ۱۸ تا ۲۵ میلی متر طول دارد . بال های رویی در کل قهوه ای روشن و در نر ها روی این بال ها لکه های مشخصی دیده میشود . بال های زیری در نیمه اول به رنگ خاکستری و در نیمه ی دوم به رنگ نارنجی میباشند .
طول لارو ها پس از مدتی رشد کامل تا ۲۰میلی متر میرسد و رنگ آنها مایل به سبز با سر قهوه ای براق و پلاک سینه قهوه ای تیره است . لارو ها از اعضای داخلی جوانه ها تغذیه میکنند .

آفات برگخوار: نرم تنان

راب بزرگ خانگی (لیسک خاکستری) Parmacella ibera (Eichw)

مشخصات
طول بدن آنها هنگام کشیدگی حدود ۱۰۰ تا ۱۱۰ میلی متر میباشد . رنگ عمومی بدن در مناطق پست ساحلی نخودی مایل به قهوه ای روشن و یا خاکستری تیره با مخلوط و نوار های نا منظم قهوه ای سوخته میباشد .

مانتل با پوشش بدن ، بزرگ ف تقریبا بیضس شکل و گوشتی میباشد و بخش جلویی پشت جانور را میپوشانند . سطح خارجی آن دانه دانه است . مجرای تنفسی در نیمه ی عقبی پهلوی راست مانتل قرار دارد .

سوراخ تناسلی در پهلوی راست حیوان و نزدیک به شاخک های چشمی واقع شده اند . صدف در این گونه تحلیل رفته است و به صورت صفحه ی محدبی شکل در آمده اند . جانور در حالت استراحت و یا در حالت تنش بدنش را جمع میکند و تمام بدنش را در زیرمانتل قرار میدهد . این آفت در مناقط مرطوب و معتدل موجود میباشد .
زیست شناسی
این جانور از نظر جنسی ، هرمافرودیت میباشد . لیسک های بارور شده از هم جدا میشوند و هر کدام در زیر برگ های مرطوب و پوسیده ی پای درختان ، داخل شکاف های سطحی کف باغ ها ، زیر سنگ ها و کلوخ ها تخم ریزی میکنند .

تخم ها به صورت دسته ای که با لعاب لزج به یکدیگر متصل هستند دیده میشوند . قطر هر تخم یک و طول آن ۳ میلی تر میباشد . نوزادان کروی شکل بوده و دارای صدف میباشند .

جفتگیری این جانوران در اواسط فروردین تا اوایل اردیبهشت ماه صورت میگیرد و حدود ۲۵ تا ۲۸ روز بعد تخم ریزی انجام میشود . نوزادان پس از خروج تا خنک شدن هوا غیر فعال میمانند و در اواسط شهریور و با خنک شدن هوا شروع به فعالیت میکنند .
این آفت از تمام قسمت های برگ تغذیه میکنند . در برخی از مرکبات به خصوص نارنگی ، با تغذیه از میوه ها و ایجاد سوراخ در آنها موجب پوسیدگی و ریزش در آنها میشود . فعال آنها معمولا از غروب آفتاب شروع میشود و روز ها در زیر سایه ها به استراحت مبپردارند .

آفات برگخوار

آفات برگخوار

حلزون قهوه ای مرکبات Coucasotachea lencoranea

مشخصات
این جانور دارای صدف کوتاه و پهن میباشد و دیواره ی آن محکم و ضخیم است ، رنگ آن قهوه ای مایل به زرد و دارای ۵ شیار تیره تا سیاه میباشد . دهانه ی صدف تقریبا مدور یا بیضی و قطر صدف ۲۰ تا ۳۲ میلی متر میباشد .
زیست شناسی
این حلزون در شمال ایران دارای یک نسل میباشد. زمان جفتگیری آن پاییز است و به صورت هرمافرودیت تولید مثل میکند . برای تخم ریزی به لانه هایی به عمق ۳ تا ۴ سانتی متر میروند و پس از تخم ریزی روی لانه های خود را با خاک میپوشانند .

تخم های خود را به صورت دسته هایی ۵۰ عددی در لانه قرار میدهند و به این منظور لانه هایی به قطر یک سانتی متر میسازند . تخم هایشان سفید رنگ و به قطر ۳ میلی متر میباشد . دوره ی جنینی آن ها ۲۴ روز میباشد.صدف نوزادان دارای یک پیچ بیشتر نمیباشد و بعد از یکسال بالغ میشوند .

طول زندگی هر حلزون ۵ تا ۶ سال میباشد . بیشترین فعالیت لارو ها در بهار میباشد و از پهنک برگ ها تغذیه میکنند . آثار خسارت آنها به صورت پارگی و سوراخ هایی با قطر های مختلف روی برگ ها به چشم میخورد .

حلزون کوچک مرکبات (حلزون سفید باغ ها ) Helicella candeharica

مشخصات
این جانور دارای صدف هایی به قطر ۶ تا ۹ و پهنای ۱۲ تا ۱۵ میلی متر میباشد . صد این حلزون دارای ۵/۵ پیچش میباشد . این صدف های کروی شکل ، سفید رنگ و دارای نوار های قهوه ای پهن میباشد . هر چه به راس صدف نزدیک میشویم این نوار ها باریک تر میشوند .

زیست شناسی
در فصل تابستان ، این حلزون در مناطق گرمسیر به خواب تابستانه میروند و در مناطق سردسیر به زیر خاک میروند . تخم ریزی آنها به طور متوسط حدود ۲۶ روز پس از جفتگیری میباشد ، سپس تخم های خود را در داخل خاک به خصوص خاک های نرم قرار میدهند و سپس روی آنها را میپوشانند .

دسته ها ی تخم حدود ۴۲ عدد میباشد که پس از ۳ تا ۴ هفته تفریخ میشومد . نوزاد ها پس از تفریخ شروع به تغذیه از برگ ها نموده و با گرم شدن هوا در اوایل تیر ماه به استراحت میپردازند . این حلزون علاوه بر مرکبات میزان های دیگری از جمله ، علف های هرز ، درختان میوه ی هسته دار و انجیر و غیره دارند.خسارت آنها در خزانه و همچنین در نهال های تازه کشت شده بسیار زیاد میباشد .

حلزون کوچک مرکبات جنوب Monacha schotti

آفات برگخوار

آفات برگخوار

مشخصات
این حلزون کوچک دارای قطر ۶ و ارتفاع ۱۱ میلی متر میباشد . ۵/۵ تا ۵/۶ پیچش دارد و رنگ صدف سفید که دیواره های نازک و شیار های مورب تیره مایل به قهوه ای دارد . شکل صدف کروی متراکم و دهانه ی صدف بیضی شکل و ناف آن کوچک میباشد .
زیست شناسی
این گونه از حلزون یک نسل در سال دارد و دوره ی فعالیت آن از اواخر مهر شروع و تا اوایل اردیبهشت ادامه دارد و در روز های گرم سال به استراحت میپردازد و با ترشح موکوس جلوی دهانه ی صدف را مسدود میکند . تغذیه بعد ازغروب آفتاب وبیشتر در شب ها صورت میگیرد .

تخم ریزی اینگونه در دی ماه و در اوایل بهمن ماه به صورت دستجات ۳۰ تا ۵۰ عددی انجام میشود . این تخم ها ۲۰ تا ۳۰ روز پس از تخم ریزی تفریخ میگردند. خسارت این حلزون در سایه های درخت و نقاط مرطوب به نسبت بیشتر میباشد .
کنترل و مبارزه با نرم تنان
برداشت حلزون یا راب با دست و معدوم کردن آنها: در این روش با جمع آوری حلزون های بالغ قبل از تولید مثل باعث کاهش جمعیت آنها می شود
استفاده از مس :حلزون و راب در تماس با مس دچار شک میشود بنابراین روش خوبی برای دور کردن آنها از باغچه ها و یا گلدان ها میباشد . بدین منظور نواری به عرض حداقل ۶ سانتی متر به تنه درخت یا گیاه مورد نظر درارتفاع بیش از ۳۰ سانتی متری از سطح زمین بسته میشود . سپس لبه های بالایی و پایینی آن ، به موازات زمین برگردانده میشوند .
شکارچیان طبیعی : مرغ و خروس ،اردک ، لاکپشت ، موش و بعضی از پرندگان و همچنین مار ها ، حلزون و راب ها را شکار میکنند . این روش در روستا ها به راحتی امکان پذیر میباشد .
استفاده از گیاهان دور کننده : استفاده از مریم گلی نعناع تاثیر خوبی در دور کردن حلزون ها و راب ها دارد
اسپری کردن مخلوط مساوی آب و سرکه باعث ازبین رفتن آنها میشود
استفاده از ترکیب معدنی فسفات آهن (با نام تجاری فیکول ) با دز ۵ گرم درمتر مربع ، طعمه جدیدی است که در سال های اخیر جهت کنترل نرم تنان در کشور به اثبات رسیده است.

منبع : طراحان منظر

Save

Save

گل آلاله ( RANUNCULUS ASIATICUS)

گل آلاله ( RANUNCULUS ASIATICUS)

گل آلاله ( RANUNCULUS ASIATICUS)

۱۰۰۷۷۸۳

    نام فارسی      آلاله
    نام انگلیسی     Persian buttercup
    نام علمی      RANUNCULUS ASIATICUS
    خانواده       RANUNCULANCEAE

نام فارسی : گل آلاله

نام خانواده:  RANUNCULANCEAE

نوع: چند ساله

ارتفاع: ۴۵ سانتی متر

رنگ گل: نارنجی، بنفش، قرمز صورتی، زرد و سفید

نور: نسبتا زیاد

آبیاری: متوسط

نگهداری: متوسط

گل: در انواع مختلف پر پر و کم پر

برگ: بریده بریده و دندانه دار

مقاومت: متوسط

 

گل آلاله

گل آلاله

معرفی:

گل آلاله یک گل زینتی و چند ساله که در خاورمیانه و مناطق معتدله می روید. یکی از تیره های بزرگ نهاندانگان است .

تیره ی آلاله شامل ۳۲ جنس و تقریبا ۱۲۰۰ گونه که ۲۵۰ گونه آن فقط آلاله و ۱۷۰ گونه به جنس کله ماتیس تعلق دارند.در ایران حدود ۶۰ گونه از این گیاه می روید که برخی از آن ها به صورت خودرو و بومی ایران اند. آلاله های خودرو در جنگل ها ، مرداب ها ، کنار نحر ها چشمه ها ، حاشیه کشت زارها و جاده ها ، درآب های کم عمق، باتلاق ها و نیز کوهستان ها می رویند .

از گونه های مهم آن می توان به آلاله آفریقایی, آلاله ایرانی و آلاله خزنده اشاره کرد به طور کلی از گیاهان علفی بوده و به ندرت درخچه ای ، با لا رونده و داری دمبرگ های پیچنده هستند.

ویژگی های ظاهری :

برگ:

بریده بریده و دندانه دار که برگ های پایینی سه لوب دارند و برگ های بالاتر بر روی ساقه عمیق تر می باشند و مانند ساقه ،کرک دار هستند. گلبرگ ها و کاسبرگ ها بسیار نازک و کاغذی اند.

گل آلاله

برگ گل آلاله

گل:

در رنگ های مختلف از جمله زرد، سفید، ،بنفش، قرمز صورتی و نارنجی. گل آن ها با قطری حدود سه تا پنج سانتی متر می باشد که در انواع پر پر و کم پر دیده می شوند.

گل آلاله

گل آلاله

ساقه:

ساده و یا منشعب بوده و کرک دار می باشد که یک تا چند گل در هر ساقه دیده می شود.

 

ranunculus-asiaticus-flower

 

 

نگهداری:

نور:

برای رشد به نور مستقیم آفتاب به مدت حد اقل ۶ساعت نیاز دارد.

آبیاری:

در فصل بهار نیاز آبی آن بالا است.

در زمان گلدهی این گیاه فقط در حدی آبیاری شود که خاک ازمقداری رطوبت برخوردار باشد.

خاک و کود دهی:

خاکی که آلاله در آن کاشته می شود غنی و دارای مواد آلی و کود فراوان با زهکشی عالی می باشد. استفاده از مواد ارگانیک مانند خاکبرگ و یا کود بسیارپوسیده دامی به رشد و گلدهی این گیاه کمک می کند. این گیاه در خاک های سنگین و رسی رشد خوبی ندارد پس خاک ایده آل آن ترکیبی از مقداری شن ، خاک معمولی و خاکبرگ است.

 

گل آلاله

گل آلاله

گل آلاله

تکثیر:

آلاله با کشت بذر و تقسیم ریشه افزایش می یابد ولی معمول ترین روش تکثیر آن استفاده از بذر است .

بذر: بذرها را در ماه های تیر و مرداد می کارند. ابتدای کاشت می توان از روش غبار پاشی برای آبیاری استفاده کرد که بذرها جابه جا نشوند.

در طول زمستان برای جلوگیری از سرمازدگی به وسیله ی خاک ، بستر کاشت پوشیده می شود در این حالت گیاهان در بهار گل می دهند ولی بهترین گلدهی آن ها در سال بعد خواهد بود و اگر سرما باعث از بین رفتن گیاهان شود می توان بذر را در بهار دوباره کاشت. گیاهان رشد کرده و ریشه  ی ژوخه ای تشکیل می دهند. با گرم شدن هوا در تابستان آبیاری قطع می شود تا دوره ی خفتگی ریشه سپری شود. در پاییز دوباره آبیاری می کنند تا سبز شود وپس ازظهور دو تا سه برگ از روش آبیاری معممولی استفاده کرده و آن را به محل مورد نظر منتقل نموده و با ادامه ی مراقبت ، گیاه در بهار یا تابستان بعد گل می دهد.

تقسیم ریشه: در مناطق گرمسیری در بهار و در مناطقی که زمستان ملایم دارند ، در پاییز این عمل انجام می شود.

ریشه های استفاده شده قبلا باید در شن خشک دوره خفتگی خود را سپری کرده باشند. در هنگام کاشت سر پیاز باید به طرف بالا باشد،  پس از ۴ تا ۶ ماه گل خواهد داد.

پس از دوران گلدهی زمانی که بوته ها خشک شدند شاخ و برگ ها را قطع وآبیاری را متوقف کرده و ریشه ها را به حال خود رها کنید بعد از دوره خفتگی در پاییز دوباره آبیاری شود تا گیاه رشد کند.

آفات و مشکلات:

شته ها: شته های کوچک حشرات سبزند که بر گل آلاله هجوم می آورند.

پوسیدگی ریشه: علائم پوسیدگی ریشه در ابتدا به عنوان پژمردگی عمومی و افتادگی ظهور می کند که حتی با آبیاری نیز بر طرف نمی شود. اگر به پوسیدگی ریشه توجه نشود کل گیاه قهوه ای وحالت خیس پیدا می کند و سپس می میرد.

پرنده ها: پرندگان علاقه زیادی به خوردن قسمت خوشمزه ، ترد ونازک شاخه ی جوان گل آلاله دارند.

از دیگر آفات آن می توان به شپشک وکنه های عنکبوتی اشاره نمود .

آبیاری بیش از اندازه باعث کاهش گلدهی و درنهایت پوسیدگی گیاه می شود.در اواخر بهار و تابستان گرماهی هوا یا مکان های کم نور می توانند از عوامل عدم گلدهی باشند.

دمای بیش از ۲۷ درجه باعث زرد شدن برگ های پایینی می شود.

 

The-Flower-Fields-of-Carlsbad--Ranch-are-a-feast-for-the-senses

کاربردها:

گل آلاله کم پر یک گیاه زینتی بسیار محبوب در باغ ها می باشد.اما آنچه این گیاه را به یکی از گونه های محبوب در دنیا تبدیل کرد ه ارقام اصلاح شده وپر گلبرگ آن است. این گیاه برای تزیین حاشیه ها و تپه ها نیز کاربرد دارد . با اینکه گل های رنگین این گیاه اهمیت بسیاری دارند اما انواع کوتاه قامت و خزنده ی آن به عنوان کفپوش استفاده می شود لازم به ذکر است که بعضی از گونه ها از نظر پزشکی اهمیت دارد.

 

Lovely-Pink-Persian-Buttercup-Boquet

 

مباحث اضافه :

آلاله آفریقایی : گل های درشت و پر پر و زود رس دارد.

آلاله ایرانی: به شکل یک رنگ و در برخی ابلق و خط دار دیده می شوند. گل اغلب پر پر و نیمه پر است. ساقه گل دهنده به ۲۵ تا ۵۰ سانتی متر می رسد.

آلاله خزنده: دارای دسته برگ های مثلثی یا تخم مرغی شکل که هر یک دارای سه لوب می باشد. ساقه های منشعب دارد و دارای گل های زرد روشن براق به قطر ۲ تا ۵ سانتی متر می باشد.

آلاله گیاهی است دائمی با ریشه های متورم و ژوخه مانند که در قسمت بالایی خود دارای چندین جوانه فلس دار پوشیده از کرک است.

دمای شبانه ۷ تا ۱۰ درجه و دمای روزانه ۲۰ درجه برای این گیاه مناسب است. این گیاه می تواند در دمای ۵- درجه نیز زنده بماند.

برای تولید گل با کیفیت وکمیت بالا شرایط روز کوتاه و شب های خنک مناسب است. برای نمو بهتر گل شرایط روز بلند مناسب است اما باعث کاهش کیفیت نیز می شود وهمچنین روز بلند و دماهای بالا سبب تشکیل ریشه ژوخه ای و خواب آن و پیری گیاه می شود.

این گیاه در فضای آزاد در اوایل تابستان گل می دهد اما در گلخانه می توان شرایط را برای گلدهی در زمستان و بهار بوجود آورد.

بطور کلی آلاله ها در مناطقی که زمستان های ملایم به همراه بهاری خنک وطولانی دارند بهترین رشد و گلدهی را دارند. اگر هوای منطقه در طی زمستان به زیر ۱۰- برسد پیازها را از خاک در آورده تا از یخ زدگی آن چلوگیری شود. اما اگر چنین امکانی وجود نداشته باشد می توان لایه ای از مواد ارگانیک همانند خاکبرگ به ضخامت ۱۵ تا ۳۰ سانتی متر بر روی سطح خاک پخش کرد. با فرا رسیدن بهار و مناسب شدن دمای هوا خاکبرگ ها را باید برداشت.

بهترین دما برای شروع جوانه زنی پیازها حدود ۱۰ درجه سانتیگراد است و جوانه زنی بین ۱۵ تا ۲۵ روز طول می کشد. خیساندن پیازها به مدت ۱ تا ۲ ساعت در آب به جوانه زنی کمک می کند. و اگر در زمان کاشت پیازها دمای محیط در حدود ۲۶ درجه باشد پیازها به خواب خواهند رفت و دیگر جوانه نخواهند زد.

برگ ها بعد از گلدهی نیز وظیفه ی غذا سازی و انتقال آن به پیازها را دارند.

این گیاه سمی می باشد در صورت خورده شدن می تواند مشکلاتی را برای دهان و زبان ایجاد کند.

برای از بین بردن شپشک وکنه های عنکبوتی می توان با آفت کش ها بر روی گیاه اسپری کرد.

برای جلوگیری از خورده شدن گیاه توسط پرنده ها می توان با سیم و یا شبکه هایی از گیاه محافظت کرد.

برای از بین بردن شته ها مخلوطی از دو قطره صابون یاروغن در دو فنجان آب در یک بطری تهیه و بر روی گیاه اسپری کرد.

 

WPZK2T66

منبع : طراحان منظر

Save

کرم سفید ریشه (Polyphylla olivieri)

کرم سفید ریشه (Polyphylla olivieri)

کرم سفید ریشه Polyphylla olivieri

کرم سفید ریشه

کرم سفید ریشه

کرم سفید ریشه از خانواده Scarabeidae وراسته سخت بالپوشان (سوسکها)هستند که در زیر خاک از ریشه گیاهان مثمرو غیر مثمر و زراعی  همچون زرد آلو وسیب و گلابی ،کدو و سیب زمینی، نارون و کاج و … تغذیه میکنند .این لاروهای پفکی گاهی تا نابودی کامل و مرگ  درخت پیش میروند.در اکثر مناطق ایران به خصوص مناطق سردسیر فعالیت دارد.

مشخصات ظاهری کرم سفید ریشه:

حشره بالغ:سوسکهایی بزرگ به طول ۳۷ میلیمتر و به رنگ قهوه ای با خالهای سفید رنگ پراکنده روی بالپوشها و دارای سه نوارطولی روشن در پشت سینه اول هستند.حشرات نر و ماده را از روی فرم شاخک میتوان از هم تشخیص داد.شاخک هر دو ۱۰ مفصلی است حشرات نر در انتهای شاخک ۷ ورق بزرگ دارند ولی شاخک ماده ها دارای  ۵ ورق کوچک است. به علاوه حشرات ماده  در ساق پای جلوئی سه خار یا دندانه  در افراد نر دو خار  یا دندانه دارند.

کرم سفید ریشه

سوسک کرم سفید ریشه

تخم: به صورت بیضی مایل به گرد به رنگ سفید صدفی و به صورت دسته ای در خاک قرار دارند.

کرم سفید ریشه

لارو:لارو ها به شکل حرف C  انگلیسی هستند و در اصطلاح علمی اسکارابی فرم میباشند..دارای ۳ جفت پای سینه ای نسبتا قوی و روی آخرین نیم حلقه شکمی بدن دو ردیف مو دیده میشود.طول لاروها در انتهای رشد به حدود ۹۰ میلیمتر میرسد.

کرم سفید ریشه

شفیره: لاروهای کامل قبل از مرحله شفیرگی گهوارهای بیضی شکل از گل درست میکنند و در داخل آن شفیره میشوند.شفیره ها نزدیک سطح خاک هستند.

کرم سفید ریشه

شفیره کرم سفید ریشه

چرخه زندگی:

حشرات کامل بسته به منطقه از اواخر بهار و اوایل تابستان ظهور پیدا میکنند.حشرات نر برای جلب ماده تولید صدا میکنند.پس از اندکی تغذیه از برگ درختان و وارد کردن خسارت ناچیزی به برگ اقدام به جفت گیری میکنند و بعد از آن میمیرند. تمام فعالیت‌های حیاتی، تغذیه، جفت‌گیری و تخمریزی در غروب و اوایل شب انجام می‌گیرد. ۴روز بعد از جفت گیری ماده ها شروع به تخم ریزی میکنند.ماده با پاها ی جلویی به عمق تقریبا ۷ سانتی متر خاک نفوذ کرده و در شکاف و ترک های خاک  تخم ها را یا به صورت انفرادی یا در دسته های ۶ تایی قرار میدهد.ماده ها نیز پس از تخمریزی میمیرند.دوره جنینی ۳-۲ هفته و در مناطق سردسیر تا ۳۵ روز هم به طول میانجامد. بعد از آن لاروها وارد خاک میشوند و در سنین اول که چثه کوچکتری دارند نزدیک سطح خاک زندگی میکنند و از ریشه های سطحی و جوان تغذیه میکنند.لازم به ذکر است کرم سفید ریشه دارای ۳ سن لاروی میباشد.لارو ها با تغذیه از ریشه باعث قطع شیره نباتی میشوند.گاهی تا ۵۰ عدد لارو روی ریشه یک درخت هم دیده میشود.

کرم سفید ریشه

بیشترین خسارت را آخرین سن لاروی به ریشه میزند.زمستان گذرانی کرم سفید ریشه نیز به صورت لارو است.در بهار سال سوم قبل از تبدیل شدن به شفیره یک محفظه گلی برای خود میسازد و در درون آن تیبدیل به شفیره میشود.دوره شفیرگی هم ۲۴-۱۷ روز طول میکشد.و بعد آن مجددا ظهور حشرات بالغ را به دنبال دارد.

نحوه و علایم خسارت :

لارو های سن دوم و سوم  با تغذیه از ریشه باعث قطع آوندها و نرسیدن آب و مواد غذایی به درخت میشوند.رشد شاخه ها شدیدا متوقف و میوه ها کوچک میشوند.درخت سست شده و بعد از آبیاری با وزش باد کنده میشوند.علایم کرم سفید ریشه بسیار شبیه علایم کم آبی در درختان میباشد.با کنار زدن خاک لاروها قابل مشاهده هستند.گاهی خسارت آنقدر شدید است که دو تا سه عدد لارو میتوانند به راحتی یک درخت چند ساله گیلاس را از پای در بیاورند.

کرم سفید ریشه

پیشگیری و کنترل :

از آنجایی که لارو ها در طول سال با درجه حرارت تغییر محل میدهند،در تابستان لارو ها میتوان در در نزدیکی های سطح خاک پیدا کرد.اما در زمستان به اعماق خاک فرو میروند.به همین علت فکر مبارزه شیمیایی را در پاییز و زمستان را زا سر خود بیرون کنید و به فکر کنترل زراعی و مکانیکی و…. باشید.

کنترل مکانیکی:بهترین راه و آسان ترین راه جمع آوری حشرات بالغ در تابستان میباشد.برای به دام انداختن آنها کافیست از تله نوری در شب استفاده کنید.و یا اینکه صبح زود قبل از گرم شدن هوا،با تکان دادن شاخه ها حشرات کامل را که برای استراحت و تغذیه روی اخه ها هستند را به پایین بیاندازید.به این صورت در سال آینده یا آلودگی نداریم یا به صورت خیلی جزئی خسارت میبینیم.

کرم سفید ریشه

کنترل زراعی: به این صورت است که بیل زدن در اواخر بهار و و اواخر پاییز صورت گیرد.با این کار خاک را زیر و رو میکنیم و باعث میشویم لاروها با ضربه بیل از بین بروند.به علاوه لارو را به سطح خاک کشانده که در این صورت طعمه پرندگان و بعضی گوشتخواران میشوند..و از همه مهمتر لارو،تخم و شفیره زمانی که در معرض هوای سرد قرار بگیرند ،،به راحتی از بین میروند.

شخم زمستانه و یخ آب زمستانه نیز یکی دیگر از راههای کنترل زراعی میباشد.

کنترل بیولوژیکی:

تخم کرم سفید ریشه غذایی بسیار دلچسب برای مورچه ها نیز میباشد.لاروها مورد حمله میکروارگانیزمهای مختلف قرار میگیرند که از آن جمله میتوان melolonthae Nosema اشاره کرد. همچنین قارچ Metarrhizium anisopliae به عنوان پاتوژن مرحله لاروی این آفت از کرج گزارش شده است. چندین گونه از زنبورهای جنس Scolia ،Thipha و Elis بصورت پارازیت خارجی روی بدن لاروهای فلج شده این آفت زندگی میکنند. امروزه از باکتری Bacillus popilliae علیه این آفت استفاده می‌کنند که باعث بوجود آمدن بیماری شیری (Milky disease) در لاروها می‌شود.

کنترل شیمیایی:

اگر روش های بالا جوابگوی مشکل شما نبود . شما می توانید از روش های کنترل شیمیایی استفاده کنید. نکته ای که در استفاده از سموم وجود دارد این است که شما برای استفاده از سموم باید حتما با یک متخصص گیاه پزشک مشورت کنید تا میزان دوز مصرفی و نحوه استفاده از سم برایتان توضیح داده شود. مشاوره گرفتن از افراد ناآشنا می تواند موجب از بین رفتن گیاه شما و به خطر انداختن سلامتی شما شود.

کنترل شیمیایی به صورت لکه ای و در نقاط آلوده باغ انجام میگیرد. چون محلول سم باید تا عمق ۱۵ سانتیمتری نفوذ کند ،به این منظور سه هفته پس از ظهور حشرات کامل، یعنی اواسط تابستان زیر سایه انداز درختان آلوده را شخم سطحی میزنند تا نفوذ پذیری آن افزایش یابد. سپس آبیاری انجام میشود. قبل وبعد سمپاسی حتما آبیاری سبک  انجام شود تا سم در لایه سطحی خاک باقی نماند.

سم  دیازینون ۶۰% به میزان ۳-۲٫۵ در هزار و کونفیدور ۲٫۵ در هزار یا پودر وتابل محلول شده کارباریل ۸۰ به میزان ۳-۲٫۵ در هزار توصیه میشود.بسته به تاج درخت ار ۲۰ تا ۴۰ لیتر محلول پاشی صورت میگیرد.این کار به مدت سه سه سال متوالی باید صورت گیرد.

برای ضد عفونی کردن خاک اطراف درخت را به شعاع نیم تا یک متر کنار میزنند وایجاد تشنگی میکنند سپس ریشه های اصلی را با لیندین ۴۰%یا دیازینون ۶۰درصد به خوبی خیس میکنند.و بعد خاکها را به جای خود برمیگردانند.

جهت جلوگیری از آلودگی مجدد ،تمامی باغها ی اطراف شما باید این روش سمپاشی را به صورت فراگیر انجام دهند تا نتیجه مطلوب حاصل شود.

منبع : طراحان منظر

Save

Save

سیرسیرک خانگی Gryllus domesticus

سیرسیرک خانگی Gryllus domesticus

سیرسیرک خانگی Gryllus domesticus

سیرسیرک خانگی

سیرسیرک خانگی

حشره ایست با انتشار جهانی  از تیره راست بالان Orthoptra  و خانواده جیرجیرک ها Gryllidae .این حشرات بیشتر در اصطبل ها و خانه های روستایی که دارای باغچه های سبزیکاری و گلکاری هستند ،انبار ها و مکانهای مرطوب دیده میشود.و از نظر بهداشتی زیان آور میباشند.حشرات نر ،با ایجاد اصطحکاک بین بالهای جلویی در شب تولید صدا میکنند.این حشرات همه چیز خوارند و قطعات دهانی جونده دارند.

مشخصات ظاهری سیرسیرک:

حشرات حدود ۲۱-۱۶ میلیمتر و گاهی تا ۱٫۵سانتی متر طول دارند و اغلب در دو نوع صحرایی   وخانگی به رنگ زرد کمرنگ مایل به قهوه ای یا خاکی  و سیاهرنگ هستند.بالهای حشره سطح شکم را پوشش داده و سه باند عرضی در بالای سر و بین چشمها وجود دارد.تمام حشرات بالغ دارای بالهای عقبی بلند و پهن هستند ولی گاهی اوقات ممکن است آنها را بعدا از دست بدهند. شاخک ها موئی و بلند و سینه اول تقریباً چهار ضلعی می باشد.دارای قطعات دهانی جونده هستند. از حشراتی هستند که ترجیح می‏دهند به جای پریدن، به کمک پاهای دراز عقبی خود بجهند. سیرسیرک ها گوش های حساسی دارند که به جای این که به سرشان قرار داشته باشد بر روی ساق پایشان قرار گرفته است.

سیرسیرک خانگی

سیرسیرک خانگی

مشخصه تولید صدا:

آنها باساییدن قسمتهایی از بدن بهم ،احتمالا پاها  چنین صداهایی را از خود در می آورند ،در واقع اگر ما هم مثل سیرسیرکها ، با همان سرعت و شدت، فقط پنج دقیقه پاهایمان را به هم بساییم، بدون تردید ملتهب یا زخم خواهند شد و فریادمان به هوا خواهد رفت. پس چگونه است که سیرسیرک اذیت نمی شود؟

سیرسیرکها با ساییدن پاهایشان به هم جیرجیر نمی کنند. یکی از حشره شناس ها کلیفرد دنیس ( Clifford dennis )، موضوع را این گونه شرح می دهد:

جیرجیرک ها یا سیرسیرک ها  با ساییدن پاهای خود به هم جیرجیر نمی کنند. در واقع لبه ی هر یک از بال های جلویی آنها به سوهان شباهت دارد. آن ها با بلند کردن بال های جلویی خود طوری آن ها را حرکت می دهند که لبه ی تیز و سوهان مانند یکی به لبه ی تیز و سوهان مانند دیگری ساییده شود. از همین سایش ها و ضربه هاست که صدای جیرجیر بلند می شود. پس می توانیم بگوییم که جیرجیرک ها نوازنده های قهاری با یک ساز خدادادی و مختص خودشان هستند.

در جیرجیرک های نر و بزرگ این لبه های تیز و سوهان مانند با چشم غیر مسلح هم قابل رویت است. نرها برای جلب ماده در شب به تولید صدا میپردازند.

سیرسیرک خانگی

سیرسیرک خانگی

.

چرخه زندگی:

این حشره در طول ۳-۲ ماه در دمای ۹۰-۸۰ درجه فارنهایت چرخه زندگی خود را کامل میکند. حشره ماده ۴۰ تا ۱۷۰ عدد تخم می گذارد . دوره  تفریخ تخم ۸ تا ۱۲ هفته و دوره پورگی ۳۰ تا ۳۲ هفته طول می کشد و در طول این مدت ۹ تا ۱۱ مرتبه جلد عوض می کنند. سیرسیرک هیچ گونه مرحله زمستان گذرانی ندارد اما برای زنده ماندن در آب هوای سرد ایالات شمالی و کانادا به داخل ساختمانها یا اولین جای تاریک و گرم پناه میبرند. سیرسیرک خانگی گرما را دوست دارد و اغلب در نزدیکی بخاری های دیواری در میان شکاف سنگ ها و کف اتاق ها و خلاصه جاهای گرم به سر می برد تخمهای آنها در هر بستر مرطوبی مثلا شن یا ماسه یا خزه تفریخ میشوند.حشرات تازه متولد کاملا شبیه بالغین هستند با این تفاوت که از نظر سایز کوچکترند و بال نیز ندارند.در سال چندین نسل دارند.

سیرسیرک خانگی

سیرسیرک خانگی

میزبانهای سیرسیرک:

این حشره اغلب در سبزیکاریها و گلکاریهای منازل دیده میشوند ولی از پشم ، پنبه ، لباس، کاغذ ، میوه و گوشت تغذیه می کند وحتی از حشرات مرده نیز تغذیه میکنند.لارو آنها نیز در مزارع ایجاد خسارت میکند.

 

مبارزه با سیرسیرک خانگی:

در مبارزه با سیرسیرک ها به دلیل صدای آزار دهنده آنها در شب و خسارت به گیاهان زراعی باید با نظر کارشناسان متخصص گیاهپزشک و دامپزشک به دلیل خانگی بودن آفت مبارزه اصولی انجام گیرد.بهترین راه مبارزه بیولوژیکی و ترجیحا غیر شیمیایی میباشد.مبارزه با آنها مشابه با ملخ های بومی است.از جمله راههای مبارزه ایجاد کانالهای با عمق ۱-۱٫۵ متر و عرض حداقل ۱ متر در مسیر تردد و حرکت آنهاو رهاسازی و پرورش انواع طیور در باغات و مزارع خصوصاً در حاشیه های کانونها و مراتع به منظور تغذیه از آفات میباشد.

در مبارزه با سیرسیرک و انواع ملخها سمپاشی را باید به عنوان آخرین راهکار در نظر گرفت.البته اخیرا سموم مجاز پایرتیروئید متناسب برای کنترل این آفت را به شدت ممنوع و غیر مجاز کردند.در صورت استفاده سم توصیه شده فقط و فقط باید برای کنترل سیرسیرک استفاده شود و نه آفات دیگر.به دلیل تماسی یا گوارشی یا تنفسی بودن سم ،از تماس آن با بدن خود جلوگیری کنید.و تا خشک شدن محل سپاشی کودکان و یا حیوانات اهلی را از آنجا دور نگه دارید.و بسیاری از موارد ایمنی باعت رعایت گردد.

استفاده از طعمه مسموم به طور مثال خمیر زارلو یا طعمه تهیه شده از فسفر دو زنگ یا به طور کلی طعمه های مسموم با سموم گوارشی در هنگام غروب و یا همزمان با خروج حشرات از داخل خاک میتواند روشی بسیار موثر باشد.سم را به مقدار ۵ گرم در مترمربع درکنار مرزهای آلوده . برای تهیه طعمه مسموم حشره کش سوین ۸۵% و یا سموم کش دیگری مانند لیندین را به مقدار ۲ تا ۳ کیلوگرم با ۱۰۰ کیلوگرم سبوس برنج و مقدار ۵۰ لیتر آب برای استفاده در یک هکتار زراعت حل می‌نماییم.

انتخاب ماده برای طعمه باید به درستی صورت گیرد و بیشترین غذایی که سیرسیرک به آن تمایل دارد ،گذاشته شود.

سیرسیرک خانگی

سیرسیرک خانگی

توجه: برخی از مطالب فوق از قبیل قسمت عمده مورفولوژی سیرسیرک از تجربیات علمی و عملی و اندوخته های جناب آقای مهندس عبدی سنه کوهی الهام گرفته شده که از کودکی با سیرسیرک آشنایی کامل داشته و از نظر علمی این آفت رو مورد شناسایی قرار د اده اند.مشابه مطالب کامل ایشان در هیچ سایت معتبر خارجی هم دیده نشده است.

منبع : طراحان منظر

لوبلیا Lobelia

لوبلیا Lobelia

لوبلیا Lobelia

لوبلیا

نام فارسی لوبلیا
نام انگلیسی Lobelia
نام رایج انگلیسی Indian tobacco
نام علمی Lobelia spp
خانواده Campanulaceae

لوبلیا
مشخصات کلی
نوع: علفی یکساله
ارتفاع: ۲۲-۱۰ سانتی متر
گسترش: ۱۵-۷٫۵ سانتی متر
فصل گلدهی: اوایل تابستان-اواسط تابستان/ اوایل پاییز-اواسط پاییز
رنگ گل: قرمز، آبی، بنفش، سفید
رنگ شاخ و برگ: سبز-سبز تیره
مراقبت: متوسط تا دشوار
نور: آفتاب کامل+کمی سایه(گرمای شدید تابستان)
خاک: زهکشی خوب
فاصله کشت: ۳۰ سانتی متر
pH: اسیدی-خنثی
معرفی:

لوبلیا
لوبلیا گیاهی گلدار با نام رایج تنباکو هندی می باشد. جنس لوبلیا شامل ۴۱۵ گونه است که در درجه اول در مناطق گرمسیری تا معتدل گسترش یافته است اما تعدادی از گونه ها در مناطق معتدل خنک تر نیز پرورش یافته اند. لوبلیا دارای سابقه طولانی برای استفاده به عنوان درمان گیاهی آسم، برونشیت، ذات الریه و سرفه می باشد. از لحاظ تاریخی، بومیان آمریکایی از این گیاه برای درمان آسم استفاده می کردند و همچنین در قرن ۱۹ پزشکان آمریکایی از لوبلیا به عنوان گیاه تهوع آور برای استخراج سموم از بدن استفاده می کردند و به همین دلیل این گیاه به نام «علف هرز قی» نیز معروف است. در حال حاضر محققان به این نتیجه رسیده اند که لوبلیا دارای ماده ای به نام لوبلین می باشد که این ماده اثرات نیکوتین را کاهش داده و برای ترک سیگار مفید می باشد. استفاده از لوبلیا در دوزهای بالا ممکن است باعث عوارضی همچون خشکی دهان حالت تهوع شود به همین دلیل هرگز این گیاه را نباید بدون تجویز پزشک مصرف کرد.
مشخصات ظاهری
ساقه: کوتاه، زاویه ای، کرک دار، خشن
برگ: متناوب، ۵ سانتی متر
گل: لوله ای و دارای ۵ لوب، نامتقارن، دو جنسی
نگهداری:

لوبلیا
در طول دوره های گرم و خشک، گیاه باید به صورت مکرر آبیاری شود. این گیاه به طور معمول نیازمند یک منطقه با آفتاب کامل می باشد اما سایه جزئی را نیز تحمل می کند. لوبلیا ترجیح می دهد در خاک مرطوب و غنی رشد کند. به منظور تغذیه می توانید از کود مایع، یک بار در ماه و یا هر ۴ تا ۶ هفته یکبار استفاده کنید.
آبیاری: لوبلیا به شرایط خشکی حساس بوده و در مناطق و یا فصول گرم و خشک باید آبیاری منظمی داشته باشد، در غیر اینصورت خشکی مانع رشد گیاه می شود.
نور: اگرچه لوبلیا به نور کامل آفتاب نیازمند است شدت بالای آفتاب در روزهای بسیار گرم را نمی تواند تحمل کند و این گرمای زیاد می تواند باعث سوختگی برگ ها بشود.
خاک: تقریبا با انواع خاک ها سازگاری دارد اما خاک های قلیایی می تواند کمی مشکل ساز باشد. به عنوان کو می توانید از خاک برگ و یا کود شیمیایی با نسبت ۱۰-۱۰-۱۰ استفاده کنید.

دما: لوبلیا نسبت به زمستان های سرد و سخت مقاوم است. از نظر گرما هم قادر است تا دمای ۳۲ درجه سانتی گراد را تحمل کند و اگر دما از این مقدار بیشتر شد باید گیاه را به مکانی سایه منتقل کنید.
تکثیر:

لوبلیا
لوبلیا از طریق بذر تکثیر می شود. برای دوره ی رکود، بذرها باید یک دوره ی سه ماهه سرما ببینند که برای این منظور دمای ۷-۲ درجه سانتی گراد مناسب است. دمای جوانه زنی بذرها ۲۱ درجه سانتی گراد بوده و بعد از ۲۰-۱۵ روز بذرها جوانه می زنند. به عنوان بستر کشت می توانید از مخلوط خاک برگ و شن استفاده کنید. عمق کشت بذرها هرچه کمتر باشد بهتر است، در واقع بهتر است بذرها را بسیار سطحی کشت کنید زیرا نور عاملی بسیار موثر در جوانه زنی بذر لوبلیا می باشد. بذرهای این گیاه به شکل طبیعی و بعد از پایان فصل گلدهی روی زمین ریخته شده و دوره ی رکود خود را در زمستان همان سال طی میکند.
آفات و بیماری ها:
آفات: شته، کنه تارعنکبوتی، شپشک
بیماری ها: سفیدک سطحی، زنگ، لکه برگی
کاربرد:

لوبلیا
باغ، فضای سبز، دارویی، گلدانی

منبع : طراحان منظر

Save

آنتریوم ( Anthurium )

آنتریوم ( Anthurium )

آنتریوم ( Anthurium )

آنتریوم

آنتریوم

نام فارسی  آنتریوم ( گلدم )
نام انگلیسی  Tailflower / Flamingo flower / Anthurium
نام علمی  Anthurium sp
خانواده Araceae

اطلاعات کلی :

آنتریوم
نام فارسی : گلدم ( آنتریوم )
نام فارسی رایج : آنتریوم
نوع : علفی ( که انواعی از آن ها وابسته به سایر گیاهان و انواعی مستقل هستند )
ارتفاع : میتواند تا حدود یک متر برسد
رنگ گل : قرمز ، صورتی ، آبی ، زرد ، سفید
نور : نور زیاد ولی غیر مستقیم
نیاز آبی : متوسط
نگهداری : متوسط
گل : صفحه ای رنگی و قلبی شکل با گل دم بلند در انتهای خود
برگ : مخملی و قلبی شکل به رنگ سبز تیره
میوه : به شکل دانه های ریزی بر روی گل دم گلهای گیاه
مقاومت : متوسط

معرفی :

آنتریوم

آنتریوم

گیاه آنتریوم بومی آمریکا است که از شمال مکزیک تا نواحی شمالی آرژانتین و قسمت هایی از جزایر کارائیب می باشد .
این گیاه دارای گل هایی قلبی شکل با رنگ های زیبای صورتی ، قرمز ، زرد یا سفید است که گلدمی بلند در انتهای گل معمولا به رنگ زرد دارند . همچنین این گیاه برگ هایی قلبی شکل به رنگ سبز تیره دارند .
این گیاه انواع گوناگونی دارند و بخاطر برگ ها و گل ها ی گوناگون و زیبای خود کاربرد زینتی بسیاری دارد .

ویژگی های ظاهری :

آنتریوم

گل : صفحه ی رنگی که به عنوان گل جلب نظر می نمایند در حقیقت براکت هایی رنگی و براق ( معمولا به رنگ های قرمز ، صورتی، آبی ، زرد ، سفید ) هستند که در اواخر بهار یا فصل تابستان ظاهر میشوند . دوام گل های آنتریوم زیاد ( حدود ۲ تا ۳ ماه ) می باشد.
از انتهای گل های آن دم زرد یا قرمز رنگی بیرون میاید .

آنتریوم

آنتریوم

آنتریوم

برگ : برگ هایی مخملی و زیبا و قلبی شکل دارند که رنگ آن ها سبز تیره اند .
انواعی از گیاه آنتریوم به خاطر برگ های زیبایشان ( نه گل هایشان ) کاربرد زینتی دارند.

آنتریوم

ساقه : دارای ساقه های علفی و سبز رنگ می باشد و برگ های زیبایی بر روی خود نگهداری میکنند . در اکثر انواع آن گل ها در انتهای شاخه های آن قرار دارند.

آنتریوم

آنتریوم

نگهداری :

آنتریوم

آنتریوم

نور :

این گیاه برای گلدهی به نور کافی ( اما غیر مستقیم ) نیاز دارد . نور مستقیم آفتاب ممکن است موجب ایجاد ناحیه های قهوه ای رنگ و سوختگی در برگ و مرگ آن شود . همچنین نور زیاد سبب کاهش رشد گیاه و مانع گلدهی آن خواهد شد .
بهترین مکان برای گیاه آنتریوم ، جای نزدیک به یک پنجره جنوبی و یا شرقی و یا هر مکان دیگری که پر نور و روشن است ، می باشد ( البته توجه شود از تابش مستقیم نور و مخصوصا در بعد از ظهر در امان باشد ) مخصوصا در بهار و تابستان و پاییز که نور مستقیم به آن ها آسیب میرساند و نور کم هم منجر به کاهش رشد و تعداد گل های این گیاه میشود .
در طول زمستان که اصولا میزان نور محیط کم است می توان در طی ساعات صبح آن را در معرض نور مستقیم آفتاب قرار دارد .
برخی از انواع آنتریوم به دلیل برگ های زینتی و زیبایشان ( نه گل هایشان ) مورد توجه قرار میگیرند که این نوع از آن ها نور کم محیط را بهتر تحمل میکنند .
دما :

دمای مناسب برای این گیاه در روز ۲۵ – ۳۲ درجه و در شب حدود ۲۱ – ۲۳ درجه است ( اصولا بین دمای شب و روز برای این گیاه باید ۱۰ درجه اختلاف باشد ) .
هر مقدار دمای محیط بالاتر باشد باید رطوبت را افزایش و فاصله دفعات آبیاری کاهش یابد . به دلیل تنظیم درست رطوبت برای گیاه در خانه توصیه میشود دمای محیط نگهداری این گیاه در خانه از ۲۶ درجه بیشتر نشود .
آبیاری :

این گیاه نیاز به خاک مرطوب دارد اما توجه کنید که نباید خاک آن غرقابی و خیس باشد بلکه باید همواره رطوبت آن حفظ شود .
معمولا زمان آبدهی به این گیاه وقتی است که سطح رویین خاک شروع به خشک شدن کرد و مقدار آبی که به آن میدهید باید به اندازه ای باشد که آب اضافی از منفذ زیرین گلدان خارج شود ( خروج آب اضافی از گلدان نمایانگر دادن مقدار آب کافی به گیاه است )
خاک :

به خاکی مرطوب با مواد ارگانیک زیاد نیاز دارد . توصیه میکنیم از خاکی با ترکیب از یک قسمت پیت موس + یک قسمت خاک برگ + یک قسمت پرلایت استفاده کنید ( به طور کلی خاکی سبک با مواد ارگانیک مناسب آن است )
توجه شود زمانی که ریشه های گیاه از گلدان خارج شده یا سطح خاک گلدان به علت رشد گیاه و یا آبیاری آن نشست کرده است ، باید گلدان را تعویض کنید .
کوددهی :

کودهایی با نصف قدرت ( ملایم ) مثلا فرمول ۱۰ – ۱۰ – ۱۰ را توصیه میکنیم . طبق نتایج بدست آمده از تجربیات پرورشدهندگان این گیاه ، کود هایی با نصف غلظت و حتی یک چهارم غلظت استفاده کنید و همچنین کودهایی با فسفر بیشتر ( در مقایسه با نیتروژن مانند فرمول ۱۵ – ۳۰ – ۱۵ و یا ۱۰ – ۲۰ – ۱۰ ) گیاه را به گلدهی تشویق میکنند ( البته باز هم تاکید میکنیم که کود را با نصف غلظت توصیه شده استفاده کنید ) .
کوددهی با غلظت هایی معمولی که برای سایر گیاهان استفاده میشود برای این گیاه بسیار مضر است و سبب زرد شدن برگ هایی که در قسمت پایین گیاه قرار دارند می شود همچنین سبب سوختگی نوک برگ ها میشود . اگر از آب با املاح بالا استفاده کنید به تدریج این لکه های سوختگی بزرگتر خواهند شد .
شما می توانید برای شستوشوی خاک و خروج املاح اضافی از آن ، موتی گیاه را با آب مقطر آبیاری کنید .
آفات و مشکلات :

شته ، تریپس و انواع شپشک ها را میتوان انواعی از آفات این گیاه نام برد . یکی دیگر از آفت های آن نوعی نماتد است که برگ های جوان گیاه را آلوده میکند و سبب رگه دار شدن سطح برگ ها میشود .
اگر شدت آلودگی گیاه زیاد شود میتواند برگ های گیاه را خشک کند و از بین ببرد .
از بیماری های این گیاه می توان مهمترین آن یعنی بیماری قارچی ریزوکتونیا ( Rhizoctinia ) را نام برد که در شرایط دما و رطوبت بالای محیط و خاکی با زهکشی نامناسب شیوع می یابد .
سوختگی باکتریایی منجر به تشکیل لکه های قهوه ای رنگ بر روی برگ ها می شود .
یکی دیگر از مشکلات این گیاه پژمردگی باکتریایی توسط باکتری Ralstonia Solanacearum است که سبب میشود ابتدا برگ ها زرد شوند و سپس نواحی رگبرگی قهوه ای یا برنزه شوند و ساقه ها پژمرده خواهند شد .

تکثیر :

آنتریوم
این گیاه را به روش های مختلفی میتوان تکثیر کرد :
۱ – بذر :

برای تکثیر این گیاه از طریق بذر باید از بذر رسیده استفاده شود . بذر بر روی گیاه در مدت ۶ – ۷ ماه میرسد .
برای جوانه زنی بهتر بذر ، باید پوشش بذر را برداشت که از طریق گذاشتن بذر ها ۳ الی ۴ روز در ظرف آب ۲۱ درجه به منظور خیس خوردن و نرم شدن پوشش بذر ، می توان این کار را انجام داد ( البته توجه شود که روزانه باید آب ظرف تعویض شود و آب تازه در آن بریزید ) .
بعد از آماده کردن بذر برای کاشتن ، حال باید بستر کاشت را محیا کرد . بستر کاشت میتواند مخلوطی از سه چهارم خزه اسفاگنوم + یک چهارم زغال چوب مخصوص آکواریوم باشد یا میتواند ترکیبی از پرلایت + کوکوپیت باشد .
برای کاشت بذر ها باید آن را بر روی سطح بستر کاشت قرار داد و با کف دست آن ها را به سطح خاک فشرد ( فرو رفتن بذر ها به عمق ۳ میلی متر در بستر کاشت کافی است ) . سپس باید آن ها را به صورت غبارپاشی آبیاری کرد . سپس گلدان ها را در مکان گرم با دمای ۲۶ – ۲۹ درجه سانتی گراد و پر نور و به دور از نور مستقیم آفتاب قرار دهید .

آنتریوم

بذر آنتریوم

آنتریوم

آنتریوم

آنتریوم
۲ – تقسیم بوته :

این کار را می توان زمان تعویض گلدان انجام داد . زمانی که گیاه را از گلدان خارج کردید با وسیله ای تیز توده ی ریشه به همراه برگسار متصل به آن به چند قسمت تقسیم کنید و هر قسمت را به عنوان گیاهی مستقل در گلدان کاشت و پرورش داد .

۳ – قلمه گیری :

این روش را در همه ی فصول سال به جز در زمستان می توان به کار برد . در این روش باید قلمه ها به طول حدود ۱۰ – ۱۵ سانتی متر ترجیحا از قسمت های پایین ساقه تهیه کرد . سپس آن قلمه ها را در بستری مناسب کشت داد . بستر کشت مناسب برای قلمه ها مخلوطی از خاک برگ + پیت موس و یا شنی + پیت موس ( و یا مخلوط های دیگری که سبک هستند و رطوبت خود را به خوبی حفظ میکنند ) است . دمای مناسب برای کشت قلمه ها در حدود ۲۲ – ۲۴ درجه سانتی گراد است .
توجه شود  که رشد ریشه های قلمه وابسته به رطوبت دائمی است پس باید همواره بستر کاشت آن را مرطوب نگه داشت . برای این منظور برخی آن ها را در آب نگهداری می کنند و سپس به بستر کاشت منتقل میکنند .

۴ – پاجوش :

جدا کردن پاجوش ها روش دیگری برای تکثیر آن ها می باشد . پاجوشی که ۳ – ۴ برگ داشته باشد آماده است از گیاه مادری جدا شده و آن را به عنوان گیاه مستقل پرورش داد .

 کاربرد :

آنتریوم

آنتریوم

گیاه آنتریوم به علت انواع مختلف زیبایی های بسیاری دارد و دارای کاربرد زینتی خوبی است .
انواعی از آن به خاطر برگهای زیبایش و انواعی به خاطر گل های بی نظیرش در گل فروشی ها به عنوان دسته گل و یا در گلدان های منازل و باغچه ها مورد استفاده قرار میگیرد .

آنتریوم
مباحث اضافی :
پس از اتمام دوران گلدهی در زمستان اقدام به تعویض گلدان نمایید ، دقت کنید که در هر حال گلدان باید دارای زهکشی مناسب باشد .
بهتر است برگ های آن را تمیز کنید ، برای اینکار می توانید از پارچه یا اسفنج مرطوب استفاده نمایید . اگر نیاز بود مواد براق کننده شیمیایی استفاده کنید فقط یک بار در ماه حق استفاده از آن دارید .
اگر سطح برگ ها مملوء از تار عنکبوت شد عامل آن کنه ریز قرمز است که با پارچه و یا اسفنج مرطوب برگ ها را تمیز و با سم کنه کش طبق دستور سم پاشی کرده تا علایم برطرف گردند ( تامین رطوبت در کاهش آفت موثر است ) .

منبع : طراحان منظر

 

گل میخک (Carnation)

گل میخک (Carnation)

گل میخک (Carnation)

گل میخک

گل میخک

نام فارسی میخک
نام انگلیسی Carnation
نام علمی Dianthus
 خانواده   CARYOPHYLLACEAE

اطلاعات کلی :

نام فارسی : میخک

نام رایج فارسی : میخک

نوع:  بسته به نوع آن یکساله و چندساله دارد

خانواده:  CARYOPHYLLACEAE

ارتفاع:  معمولا ۴۰ تا ۴۶سانتی متر

گسترش:  بستگی به نوع آن دارد

رنگ گل:  قرمز، سفید، صورتی، بنفش و …

نور:  آفتاب کامل

نیاز آبی:  متوسط

نگهداری:  متوسط

گل:  معطر

برگ:  باریک، ساده و بدون دندانه

معرفی

گل میخک

گل میخک

carnations بومی اروپا و آسیاست و تاریخ این گیاه به زمان یونان و روم باستان برمیگردد و نام علمی آن(Dianthus) هم ریشه ی یونانی دارد که در آن “dios” به معنی خدا و “anthos” به معنی گل است. بیش از ۳۰۰ گونه از این گیاه وجود دارد و از میان انواع مختلف این گیاه سه گونه بسیار شایع هستند که شامل میخک سالانه (annual carnations)، border carnation و میخک های دائمی (perpetual-flowering). دلیل دیگری که باعث مشهور شدن این گل شده است رنگ های متفاوت آن است که هر کدام معانی مختلفی دارند برای مثال میخک صورتی به معنی عشق مادر است و رنگ قرمز روشن آن به معنی تحسین شخص است و رنگ های دیگر و معانی دیگر. بنابراین قبل از هدیه دادن این گل به شخصی به نوع آن و معنی آن توجه کنید!!!

ویژگی های ظاهری

گل میخک

گل میخک

برگ : برگ های میخک باریک و بلند هستند و ارتفاع آن ها به ۱۵ سانتی متر میرسد و در رنگ های سبز و خاکستری مایل به آبی و بنفش دیده می شوند.

گل میخک

گل میخک

گل : میخگ گیاهی است که دارای خصوصیات جنس نر و ماده است یعنی درواقع گیاهی دو جنسه به شمار می آید و به راحتی گل می دهند. پرچم در میخک می تواند در یک یا دو حلقه واقع شود در تعداد برابر یا دوبرابر تعداد گلبرگ ها می تواند وجود داشته باشد. قطر گل ها به ۳ تا ۵ سانتی متر می رسد. گلبرگ ها دارای لبه های دندانه دار هستند. فصل گلدهی در تابستان می باشد.

گل میخک

گل میخک

ساقه: محل اتصال برگ ها به ساقه ی میخک متورم است و درواقع همان گره (node) است و گل ها به صورت منفرد در انتهای ساقه ها قرار می گیرند.

نگهداری

گل میخک

نور: در روز حداقل به ۴ یا ۵ ساعت نور کامل آفتاب نیاز دارد اما توجه کنید که نباید مستقیم در برابر نور و حرارت قرار بگیرد.

گل میخک

آبیاری : از آبیاری بیش از اندازه جلوگیری کنید زیرا آبیاری زیاد باعث می شود شاخ و برگ آن زرد شود. معمولا آبیاری هفتگی برای این گیاه کافی است مگر این که آب و هوا بسیار خشک باشد.

گل میخک

گل میخک

خاک: میخک ها خاک های غنی و به خوبی زهکشی و خنثی و یا به مقدار کمی قلیایی را ترجیح می دهند و خاک بهتر است که لومی شنی باشد و خاک مناسب آن شامل ۱۰ درصد رس، ۴۰ درصد ماسه و ۵۰ درصد پیت است.

گل میخک

کوددهی : برای تشویق به رشد از کود ۲۰-۱۰-۲۰ استفاده کنید. قبل از کاشت در حدود ۵ تا ۷٫۵ سانتی متر از مواد آلی مثل کمپوستی که به خوبی پوسیده شده یا کود چند ساله استفاده کنید و آن را به حداقل ۲۰ سانتی متری از سطح خاک اضافه کنید مخصوصا در مکان هایی که خاک رسی است یا باروری خاک کم است برای افزایش توان گیاه اضافه کنید.

گل میخک

آفات و مشکلات : میخک مشکلات کمی از نظر آفات و حشرات دارد اما اگر مشکلی پیش آمد درمان اولیه را با مواد آلی یا شیمیایی دافع حشرات شروع کنید و از قارچ کش های مناسب استفاده کنید. شته ها، کنه ی سیکلامن، کرم هایی که از شاخ و برگ تغذیه می کنند و کنه های عنکبوتی حشرات مشکل آفرین برای این گیاه هستند و بیماری هایی مثل سوختگی آلترناریا، پوسیدگی ریشه آرمیلاریا، پژمردگی باکتریایی و کپک پرزدار میتوانند مشکل ساز باشند.

تکثیر :

گل میخک

از طریق دانه: در اوایل بهار بذر هارا بکارید. برای گرفتن بهترین نتیجه اطمینان حاصل کنید که خاک محل بیش از اندازه خیس نباشد سپس بین بذر ها ۳۰ سانتی متر فاصله ایجاد کنید و روی آن ها ۶ سانتی متر خاک بریزید و گاهی اوقات دانه هارا مرطوب کنید. دانه ها باید طی دو یا سه هفته جوانه بزنند.

قلمه زدن: بخش هایی را از ساقه یک میخک سالم برش دهید، هر کدام از این بخش ها باید دو تا سه تا برگ داشته باشند. سریعا ساقه را از زیر برجستگی برگ قطع کنید سپس برگ ها را از نیمه ی پایین بخش های ساقه حذف کنید. یک ظرف کاشت را پر از شن و ماسه ی بزرگ کنید سپس آن را به طور کامل مرطوب کنید و این عمل را برای ساقه های دیگر جدا شده نیز انجام دهید. یک دوم تا یک سوم از ساقه را در ماسه فرو کنید و هر برگی که با ماسه در تماس است را حذف کنید. گلدان را در محلی قرار دهید که نور افتاب کامل اما غیر مستقیم به آن برسد و هر روز ماسه را مرطوب نگه دارید. یک ماه بعد زمانی که گیاه ریشه زد با استفاده از یک بیلچه باغبانی خاک را نرم کنید.

با تقسیم: اطراف میخکی که به صورت دسته ای وجود دارد را حفر کنید و آن را با ریشه و با دقت بیرون بیاورید و قسمت های مختلف را از هم جدا کنید و هر کدام را در جایی بکارید و آبیاری کنید.

کاربرد:

گل میخک

در حاشیه ها در باغ ها و فضا های سبز و در باغ های سنگی کاربرد دارد.

مباحث اضافی :

گل میخک

به منظور ترویج گلدهی در گیاه، گل های پژمرده باید به سرعت حذف شوند. این گیاهان در آب و هوای خنک بهتر رشد می کنند و این گیاهان در تمامی زمانها نیاز به گردش هوای مناسب در اطراف ریشه هایشان دارند و همچنین باید از هرگونه رطوبت طولانی مدت دور باشند.

منبع : طراحان منظر