انگشتانه

انگشتانه(Foxglove)

انگشتانه(Foxglove)

انگشتانه(Foxglove)

انگشتانه

نام فارسی انگشتانه
نام انگلیسی Foxglove
نام علمی Digitalis
خانواده Plantaginaceaeبارهنگ

اطلاعات کلی :

انگشتانه

انگشتانه

نام فارسی اصیل: انگشتانه

نام رایج فارسی : انگشتانه

نوع:  یکساله،دوساله،چندساله علفی

خانواده:بارهنگ Plantaginaceae

ارتفاع: ۹۰-۱۸۰ سانتی متر

گسترش: ۳۰-۶۰ سانتی متر

رنگ گل: سفید،صورتی،ارغوانی،زرد،قرمز

نور:  نور کامل آفتاب تا سایه جزیی

نیاز آبی:متوسط

نگهداری: متوسط

گل:  خوشه ای

برگ:  بیضی شیاردار

میوه:کپسول

مقاومت: زیاد

معرفی

گل انگشتانه در قدیم در تیره گل میمونی (Scrophulariaceae) قرار داشته است اما تحقیقات امروزه این گیاه را در یک تیره بسیار بزرگ تر به نام Plantaginaceae  قرار داده است. برای گلدهی نیاز به دریافت سرما دارد.درجه حرارت مناسب این گیاه در محدوده ۵-۱۵درجه سانتی گراد است.

انگشتانه

ویژگی های ظاهری

انگشتانه

برگ انگشتانه

برگ: بیضی شکل پهن و شیاردار است.به طور معمول طول برگ ها۱۰-۳۰ سانتی متر است.از نظر وسعت در شکل نیز از تخم مرغی گرفته تا نوک تیز وجود دارند و برگ های بالایی ساقه نازک ترند.سال اول دارای برگ های طوقه ای با طول ۳۰-۴۰ سانتی متر است و در سال دوم از میان این برگ ها یک ساقه گل دهنده خارج می گردد.در برگ های این گیاه ماده سمی به نام دیژیتال وجود دارد.شما ممکن است این ماده را به عنوان ماده ای برای درمان بیماری های قلبی بشناسید.

انگشتانه

گل انگشتانه

گل : گل های این گیاه روی ساقه هایی که ارتفاع آن ها بسته به نوع ممکن است به۶۰سانتی متر برسد می رویند.گل های گل انگشتانه به صورت انبوهی از شکوفه های لوله ای شکل در رنگ های سفید،زرد،صورتی ،ارغوانی،قرمز است. گل ها به صورت خوشه مخروطی هستند.شکوفه ها را قبل از این که به اوج خود برسند جدا کنید.

انگشتانه

ساقه: در سال دوم ساقه گل دهنده از وسط برگ ها خارج می شود که کرک دار است.

نگهداری

انگشتانه

نگهداری انگشتانه

نور: گل انگشتانه بسته به گرمای تابستان به نور کامل آفتاب،تا نیم سایه و تا سایه کامل نیاز دارد.در گرم ترین مناطق به ظهر بیشتر و سایه عصر برای عملکرد بهینه نیاز دارد.در تابستان های گرم تر گیاه به سایه بیشتر نیاز دارد.

انگشتانه

انگشتانه

آبیاری :برای رشد بهتر گیاه نباید اجازه دهید خاک کاملا خشک و یا کاملا خیس باشد و باید خاک گیاه را مرطوب نگه دارید.در تابستان آبیاری را یک بار یا دوبار در هفته انجام دهید.گل انگشتانه را به آرامی و در پایه گیاه آب بدهید تا برگ ها خیس نشوند.برگ های آلوده به قارچ را هر یک یا دوهفته تا زمان بهبود یا قارچ کش درمان کنید.

انگشتانه

خاک: این گیاه در خاک غنی با زهکشی خوب بهترین رشد را خواهد داشت.هر سال یک لایه نازک از کمپوست به خاک اضافه کنید.

انگشتانه

کوددهی:کود های حیوانی پوسیده نقش عمده ای در عملکرد گیاه خواهند داشت.افزودن ازت و فسفر سبب افزایش عملکرد و افزایش سطح برگ می شود.کود دهی را ماهی یک بار انجام دهید.

انگشتانه

آفات و مشکلات:حشرات و مشکلات بیماری ها از مشکلات عمده این گیاه است.درمان این مشکلات با استفاده از مواد آلی دافع حشرات و قارچ کش ها صورت می گیرد.آنتراکنوز یک بیماری قارچی است که گیاهان گل انگشتانه را تحت تاثیر قرار می دهد.یکی از نشانه های آنتراکنوز یا سیاه تاشول لکه های ۵/۴ سانتی متری قهوه ای با لبه های بنفش بر روی برگ است.نقاط سیاه تاول در نهایت مرکز را سیاه می کنند.برگ ها زرد و خشک شده و می ریزند.اسپور سیاه تاول از طریق آب یا حشرات و حمله گیاهان ضعیف گسترش می یابد.شته ها نیز از آفات این گیاه هستند.

انگشتانه

تکثیر :گیاه گل انگشتانه با بذر تکثیر می شود.بذر انگشتانه بعد از اتمام خطر یخ زدگی به طور مستقیم در باغ پخش می شود.همچنین می توانند به عنوان یک گیاه وحشی در اطراف مزارع پخش شوند.بهترین زمان کاشت بذر اواخر تابستان درست زمانی که غلاف دانه بالغ شده می باشد.اما اگر تابستان را برای کشت از دست داده اید می توانید دربهار یا پاییز نیز بذر هارا بکارید.ساده ترین راه برای برداشت بذر نگه داشتن یک پاکت یا کیسه زیر غلاف و تکان دادن گیاه است.

انگشتانه

کاربرد : گل انگشتانه باعث افزایش فعالیت بافت عضلانی به ویژه قلب و عروق و در بسیاری موارد باعث درمان نارسایی قلبی می شود.همچنین برگ ها باعث افزایش فشار خون می شوند.

انگشتانه

مباحث اضافه :بعداز گلدهی سنبله مرکزی را حذف کنید تا شاخه های جانبی به گلدهی تشویق شوند.

انگشتانه

منبع : طراحان منظر

گل سینرر

گل سینرر یا سینره (Cineraria )

گل سینرر یا سینره (Cineraria )

گل سینرر یا سینره (Cineraria )

گل سینرر

گل سینرر

نام فارسی سینره(سینرر)
نام انگلیسی Cineraria
نام علمی Pericallis spp
خانواده Compositae

 

اطلاعات کلی :
نام فارسی : سینره (سینرر)
نام رایج فارسی: سینره
نوع: چند ساله
خانواده: compositae
ارتفاع:۲۰-۴۰سانتی متر
رنگ گل: آبی ، ارغوانی ، صورتی ، قرمز ، بنفش و سفید
نور: کافی ( آفتابی تا نیمه آفتابی)
نیاز آبی: بالا
نگهداری: متوسط
گل: به صورت کم پر و پرپر
برگ: برگهای بزرگ قلبی شکل به رنگ سبز تیره با لبه دندانه دار است که به صورت طوقه ای قرار دارند
مقاومت : مقاوم به سایه

معرفی:

گل سینرر

این گیاه در ایران به عنوان یک گیاه نوروزی در رنگهای مختلف و اندازه های متفاوت وجود دارد و به عنوان یک گل یک ساله یا ۲ ساله پرورش داده میشود. این گیاه از جمله گلهای ممتاز بهاری محسوب میشود که از اواخر زمستان تا اوایل بهار گل میدهد.

ویژگی های ظاهری:

برگ : برگهای بزرگ قلبی شکل به رنگ سبز تیره با لبه دندانه دار است که به صورت طوقه ای قرار دارند.

گل سینرر

برگ سینرر

گل :
o سینره با گلهای درشت با ارتفاع ۴٠-۵٠ سانتی متر
o سینره با گل های ستاره ای شکل به ارتفاع ۴٠-٧٠سانتی متر(محبوب ترین نوع سینره)
o سینره با گل های ستاره ای به ارتفاع حدود ۴٠ سانتی متر(سینره پا کوتاه)

گل سینرر

گل سینرر

ساقه: این گیاه یه صورته بوته ای است.

نگهداری گل سینرر:

گل سینرر

گل سینرر

نور: نور باید کافی باشد ولی مستقیم و شدید نباشد ، دمای مناسب برای این گیاه ۱۳ تا ۱۸ درجه می باشد

آبیاری : سینره در اثر ابیاری زیاد اسیب می بیند.اما ابیاری متوالی به دلیل سطح برگ گسترده انها ضروری است..
برای شاداب نگهداشتن گیاه در روز های افتابی،لازم است که روی گیاه روزانه چند بار اب پاشی شود.البته در زمستان و هوای سرد ،نیاز کمی به اب دارد و به ویژه از خیس کردن برگ های ان ها باید خود داری شود.

خاک: خاک زهکشی شده خوب و مواد آلی کافی +۲/۳ خاک پر قدرت و سبک باغچه +۱/۳ خاک برگ می باشد بهتر است خاک مرطوب باشد و آبیاری باید از پایین صورت گیرد .

کوددهی : به جهت دوره سرمایی که این گیاه طی می کند کود نیتروژنه بالا توصیه می شود و معمولا با بذر افزایش می یابد.

آفات و مشکلات :

از افات مهم سینره شته،کنه،تریپس،مگس سفید و لارو هاست که باید با انها به صورت شیمیایی مبارزه کرد ولی باید دقت کرد که غلظت سم زیاد نباشد چرا که برگهای این گیاه به سم خیلی حساس است. از بیماری های ان رایزوکتونیا و پیتیوم ،پژمردگی ورتیسلیومی است که با گند زدایی خاک و استفاده از سموم قارچ کش قابل کنترل است.

گل سینرر

آفات سینرر

تکثیر سینرر:

کاشت بذر:
زمان لازم از کشت بذر تا گلدهی ،حدود ٩ ماه است که اگر شرایط فراهم باشد می توان این زمان را به ۶-٧ ماه نیز کاهش داد . بنابرین بذر را از اول تابستان در جعبه و در خاک خیلی نرم با خاکبرگ سلیس دار می کارند.بذر این گیاه خیلی ریز است و نباید بیش از ١ تا ٢ میلی متر خاک روی بذر ها قرار گیرد. محل کاشت باید خنک و سایه دار باشد.دمای مناسب برای تندش بذر ٢٠_٢٢ است.پس از دو برگه شدن، گیاهان را باز کاشت کرده و فواصل انها را بیشتر می کنند و سپس گیاهان را که به تدریج بزرگ می شوند در گلدان های بزرگتر قرار می دهند. در زمان کاشت در گلدان باید گیاهان قوی و پر برگ حذف شوند و گیاهان متوسط که مقدار زیادی گل می دهند انتخاب شوند.در زمان انتقال گیاه به گلدان ،نباید به ریشه و خاک اطراف ان اسیبی وارد شود.
کاربرد :
این گل برای پرورش در گلدان و بصورت گل آپارتمانی مورد استفاده قرار می گیرد.

گل سینرر

گل سینرر

مباحث اضافی :

o بعد از گل انگیزی که حدود ۶ هفته طول می کشد جهت نمو سریع می توان دما را افزایش داد.

o برای داشتن آنتوسیانین بهتر و رنگریزه‌های بهتر در گل‌های گیاه از محیط‌های اسیدی برای کشت گیاه استفاده می‌کنند.

o گلهای پلاسیده را جدا کنید تا عمر بقیه گلها زیاد شود.گلهای پلاسیده با تولید گاز اتیلن فرایند پیری را در گلهای باقی مانده تسریع می بخشند.

o ابیاری بیش از اندازه موجب پوسیدگی ریشه گیاه و پژمردگی ان خواهد شد.

o خشکی هوا موجب سوختگی و قهوه ای شدن نوک و حاشیه برگها خواهد شد.

گل سینرر

گل سینرر

منبع:طراحان منظر

زنبور برگخوار رز

زنبور برگخوار رز

زنبور برگخوار رز

زنبور برگخوار رز

زنبور برگخوار رز

زنبور برگخوار رز

زنبور برگخوار رز

لارو زنبور برگخوار رز

زنبور برگخوار رز با نام علمی Arge ochropus یکی از مهم ترین آفات، روی گیاهان زینتی به خصوص انواع رز، نسترن و گل محمدی در نواحی شمالی ایران می باشد. این حشره در استان های گیلان، مازندران و گلستان فعالیت دارد. فعالیت حشرات کامل معمولا از هفته اول اردیبهشت به صورت پراکنده و انفرادی روی شاخ و برگ نسترن و رز مشاهده می شود. خسارت معمولا در مرحله لاروی روی برگ های گیاهان، جاییکه لاروها در حال تغذیه از اپیدرم و حاشیه ی برگ ها می باشند ، مشاهده می شود.

شناسایی

زنبور برگخوار رز

زنبور برگخوار رز

حشرات کامل،زرد رنگ و به طول ۷ تا ۱۰ میلی متر می باشند. قسمت کوچکی از بدن واقع در پیش قفسه سینه زرد بوده، و شکم هم زرد_قرمز می باشد. شاخک های این حشره سه بندی بوده و بند سوم رشد بیشتری دارد.لارو زنبور برگ خوار از جنس Eruciform بوده و مانند باقی زنبور ها بیش از پنج پای شکمی (۸ جفت پای شکمی کاذب و ۳ جفت پای سینه ای بلند) دارد. رنگ لارو ها زرد روشن تا سبز تیره می باشد و طول آن ها در سن آخر به ۲۰ میلی متر هم می رسد.تخم این حشرات زرد رنگ است و در شکاف های زیر پوست ساقه های جوان رز قابل مشاهده است. طول تخم ها به طور متوسط ۰٫۷۴ میلی متر و قطر آن ها ۰٫۳۸ میلی متر می باشد. رنگ محل تخمریزی در مراحل پایانی به قهوه ای تا سیاه گرایش پیدا می کند و به شکل زیپ در می آید.

چرخه زندگی

زنبور برگخوار رز

لارو زنبور برگخوار رز

حشرات ماده پس از خروج از شفیره های زمستان گذران در اردیبهشت یا اوایل خرداد ظاهر شده و جفت گیری می کند. این حشرات با ایجاد شکافی به طول ۱۵ تا ۲۰ میلی متر تخم های خود را در هر شکاف قرار می دهند. هرچه طول شکاف بیشتر باشد، تعداد تخم ها نیز بیشتر است.طول عمر حشرات ماده ۵ روز است. این حشرات در همین ۵ روز به وسیله تخمریز اره ای شکل خود بیش تر از ۷۰ تخم در شکاف قرار می دهند. تخمریزی بدون جفت گیری (بکرزایی) تولید حشرات نر را به دنبال دارد. تخم ها پس از ۷ روز تفریخ می شوند و زیست لارو ها آغاز می شود.لارو ها پس از گذراندن سن پنجم و تغذیه از برگ ها،که به طور معمول ۲۰ روز به طول می انجامد، به سطح خاک افتاده و شروع به تنیدن دو پیله مشبک داخلی و خارجی می کند. طول دوره ی شفیرگی به طور معمول بیش از ۱۴ روز می باشد. به طور معمول در شمال ایران این چراخه هر سال ۴ الی ۵ بار تکرار می شود.

خسارت

زنبور برگخوار رز

زنبور برگخوار رز

همانطور که قبلا ذکر شد، خسارت این آفت روی گیاهان زینتی الالخصوص گونه های مختلف رز قابل مشاهده است. این آفت به دلیل داشتن نرخ باروری بالا در مدت بسیار کوتاه، خسارت جبران ناپذیری به گیاهان وارد می کند. یکی از نشانه های آلودگی مشاهده ی توده ی قهوه ای تا سیاه رنگ تخم ها در شکاف ساقه می باشد. لارو ها ابتدا به صورت دسته جمعی حاشیه ی برگ ها و غنچه ی گل ها را می خورند و در مرحله ی بعد به صورت انفرادی از برگ های میزبان تغذیه می کنند. جمعیت لاروها در نسل های دوم و چهارم بیشترین تراکم را داشته و در نسل های اول و سوم تراکم کمتری دارد. در اثر شدت حمله ی آفت،سرشاخه های انتهایی عاری از برگ شده و خسارت قابل ملاحظه ای به اندام های گل دهنده وارد می شود.

کنترل

روش مکانیکی

جمع آوری لارو های روی شاخه ها و برگ ها

روش بیولوژی

استفاده از نماتودهای بیماری زای حشرات، متعلق به خانواده ی steinernematidae و heterorhabditidae به خصوص دو گونه ی H.Bacteriophora و S.carpocapsae در محیط کشت.این عامل بیو کنترل می تواند به صورت فراورده ی تجاری سال های متمادی بدون ایجاد خطر، بروز مشکل حاد، آلودگی محیطی، دوره کارنس و تهدید کمتر برای محیط زیست نسبت به سموم شیمیایی به طور اختصاصی مورد استفاده قرار گیرد. از دیگر عواملی که باعث شده تا آن ها به عنوان عوامل بیولوژیکمورد استفاده قرار گیرند می توان دامنه ی میزبانی وسیع، توانایی کشتن میزبان در مدت کم، امکان پرورش در محیط های غذایی مصنوعی، امکان نگه داری در انبار با حفظ خاصیت آلوده سازی، عدم مقاومت در میزبان و بی ضرر بودن در محیط را نام برد. لازم به ذکر است زهرآگینی گونه ی S.carpocapsae نسبت به گونه ی H.bacteriophora بشتر است.

روش شیمیایی

استفاده از سم ایمیدا کلوپرید.

استفاده از سم ایمیداکلوپرید به همراه دو نماتد ذکر شده اثر بخشی بسیار بیشتری دارد و میزان مرگ و میر آفات را تا حد قابل ملاحظه ای افزایش می دهد.

پ.ن:برای انتخاب روش مبارزه یا نوع سم مراجعه به گیاه پزشک الزامی است.

منبع:

Ehlers and Hokkanen, 1996

Sahragard & Heidari, 2001

منبع : طراحان منظر

فوشیا

فوشیا یا آویز ( fuchsia )

فوشیا یا آویز ( fuchsia )

فوشیا یا آویز ( fuchsia )

فوشیا

فوشیا

 

نام فارسی آویز
نام انگلیسی fuchsia
نام علمی fuchsia hybrida
خانواده onagraceae

اطلاعات کلی :

 

نام فارسی : آویز

نام رایج فارسی : آویز ( فوشیا )

نوع : بعضی از انواع آن درختچه ای و بعضی درخت اند ؛ برخی همیشه سبز و برخی دیگر برگریز اند .

خانواده : onagraceae

ارتفاع : اغلب به ارتفاع ۱ متر الی ۴ متر اما استثناء نیز وجود دارد همانند fuchsia excorticata که بومی نیوزلند است و ارتفاع آن ۱۵ الی ۲۰ متر میرسد و درخت محسوب میشود .

رنگ گل : سفید ، قرمز تیره ، آبی ، ارغوانی ، نارنجی ، سفید مایل به زرد

نور : کافی و شدید ( ولی غیر مستقیم )

نیاز آبی : معمولی تا فراوان ( ولی خاک آن نباید باتلاقی شود )

نگهداری : متوسط

گل : به شکل آویز ( گوشواره ای )

برگ : بیضی شکل با لبه دندانه دار به رنگ سبز روشن

میوه : میوه های کوچک در اندازه های ۵ تا ۲۵ میلی متر بوده و به رنگ های قرمز تیره ، سبز_قرمز یا ارغوانی تیره است . میوه های آن سته و دارای تعداد زیادی بذر کوچک اند ‌.

مقاومت : بعضی از ارقام آن مقاوم به سرما

معرفی :

فوشیا

فوشیا

گل آویز ( فوشیا ) گیاهی از خانواده گل مغربی یا اوناگراسه می باشد .

این گیاه اکثرا بومی آمریکا جنوبی و مرکزی هستند اما چند گونه از آن نیز در نیوزلند ، هیسپانیولا و تاهیتی و … هستند .

این گیاه بخاطر گل های زیبا و رنگارنگ خود در دنیا بسیار پرطرفدار هستند . این گیاه دارای ۲۰۰ گونه مختلف از گیاهان خزان کننده ، درخت و درختچه ای است . این گیاه دارای گل های آویز رنگارنگی هستند که از اواخر بهار تا اواسط پاییز گل میدهند و دارای برگ هایی به رنگ سبز روشن می باشد . ساقه های بلند و باریک که بعضی از آن ها خمیده و بعضی صاف اند .

ویژگی های ظاهری :

فوشیا

گل فوشیا

برگ : برگ های آویز بیضی شکل با لبه دندانه دار و به رنگ سبز روشن هستند

فوشیا

گل فوشیا

فوشیا

بوته فوشیا

گل : به شکل آویز هستند و رنگ های متنوعی به رنگ های سفید ، قرمز تیره ، آبی ، ارغوانی ، نارنجی و سفید مایل به زرد دارند . گل ها رو شاخه های سال جاری رشد میکنند بنابراین گلدهی آن ها از اواخر بهار تا اواسط پاییز می باشد ( در مناطق معتدله در طی تابستان و پاییز و در مناطق گرمسیری تمامی مدت سال شکوفا میشوند ).

ساختمان گل شوفیا شامل تخمدان ، کاسبرگ ، گلبرگ ، کلاله و پرچم است که نحوه قرار گیری آن ها به این صورت است که گل های این گیاه از یک اندام لوله مانند که در انتها به چهار کاسبرگ مجزا و ۴ گلبرگ روی هم قرار گرفته و زنگوله مانند ختم میشوند .( کاسبرگ های گل نیز رنگین اند و این گل ها همچنین به علت بلند بودن میله پرچم و مادگی زیبایی خاصی دارند )

غنچه های گل آن نیز با اینکه هنوز گل باز نشده به علت رنگ کاسه گل ، زیبایی خاصی دارند .

گاهی رنگ گلبرگ های این گل ها با رنگ کاسبرگ های آن متفاوت اند که سبب زیباتر شدن این گل ها میشود .

از بین همه انواع گل آویز چند نوع آن مهمتر و زیبا تر اند :

۱ – گل آویز با کاسه و گلبرگ هم رنگ به رنگ صورتی ، قرمز

فوشیا

گل فوشیا

فوشیا

گل فوشیا

۲ – گل آویز با کاسه سفید و گلبرگ صورتی ، قرمز و بنفش

فوشیا

فوشیا

فوشیا

فوشیا

فوشیا

فوشیا

۳ – گل آویز با کاسه قرمز و گلبرگ سفید

فوشیا

گل آویز

فوشیا

گل آویز

 

فوشیا

گل آویز

۴ – گل آویز پر پر که مشخصات سه نوع بالا رو به صورت جداگانه دارد

۵ – گل آویز با گلبرگ های رنگارنگ مانند گل آویز cholden chain و sun ray و …

فوشیا

فوشیا

۶ – گل آویز درخشان که گل هایش خوشه ای و آویزان و کاسه ی آن ها خیلی بلند به اندازه ۵ تا ۶ سانتی متر است که رنگ بسیار زیبایی دارد .

فوشیا

فوشیا

فوشیا

فوشیا

ساقه : ساقه های بعضی از آن ها مستقیم و به سمت بالا رشد می کنند و ساقه های بعضی دیگر آویخته هستند .

به طور کلی گل آویز ساقه های بلند و باریکی دارد .

فوشیا

فوشیا

نگهداری :

فوشیا

گل آویز

نور : به نور کافی و شدید نیاز دارد به شرط آنکه هوا خنک باشد و بهتر است مستقیم زیر آفتاب قرار نگیرد مخصوصا در وسط روز مواظب اشعه ی مستقیم آفتاب باشید ( توصیه میکنم این گیاه را در تراس یا بالکن ، یکم سمت دیوار که نور مستقیم نخورد ، نگهدارید ) .

اگر میخواهید آن را داخل خانه نگهداری کنید ، پرنورترین پنجره را انتخاب کنید اما تابش نور خورشید در ظهر به علت اشعه ی شدید و مستقیم خورشید مناسب آن نیست و بهتر است در آن زمان پرده را بکشید .

گل آویز را نه تنها در گلخانه و اتاق بلکه در سایبان و سر در منازل میتوان نگهداری کنید . توجه شود که نور شدید آفتاب در ظهر تابستان باعث بالا رفتن دمای گیاه به خصوص ریشه ی آن می شود که باید ریشه را از این افزایش دما محافظت کرد .

اگر در تابستان ساقه ها دراز و منحرف و فاصله ی بین برگ ها زیاد شد و گل ها ظاهر نمی شدند علت آن کافی نبودن نور است و باید گلدان ها را به محل پر نور تری منتقل کنند ( اگر این علایم در زمستان ظاهر شدند علت آن گرمی هوا است که باید گیاه را به محل خنکتری انتقال دهند )

اگر گیاه در جای تاریک و خشک قرار گیرد گل ها پس از شکوفا شدن همراه برگ ها میریزند ( که در این صورت باید گیاه را به محل پرنورتری منتقل کرد )

دما : با پیشرفت علم و اصلاح نباتات هیبرید های جدید و زیبا و البته مقاوم به گرما و سرما به دست آمده است ‌.

در زمستان سردی هوا ممکن موجب ریزش برگ ها شور که باید گیاه را به محلی با دمای گرمتری ( که معمولا با توجه به نیاز گیاه به دوران استراحت ، دمای ۱۰ درجه توصیه میشود ) منتقل کنند .

گرمای زیاد هوا نیز سبب باز نشدن غنچه ها و کمرنگ شدن گل ها می شود ( که در این صورت باید گیاه را به محلی با دمای کمتر منتقل کنند ) .

به طور کلی در تابستان دمای ۱۸ درجه و در زمستان ۱۰ درجه نیاز است و عموما بهترین دما برای آن ۱۶ درجه میباشد ( توجه شود هنگامی که درجه حرارت زیاد میشود افزایش رطوبت را فراموش نکنید ) .

برای گلدهی دما نباید از ۲۴ درجه بالاتر برود .

آبیاری : در بهار هفته ای یک بار و در تابستان هفته ای دوبار و در پاییز و زمستان هر دو هفته یکبار آبیاری کنید ( و بگذارید گیاه استراحت کند ) .

تنظیم نبودن آبیاری و غبارپاشی گیاه و آبیاری بیش از حد ب طوری که موجب باتلاقی شدن خاک گلدان شود موجب زرد شدن برگ ها و ریزش آن ها می شود و اگر در پاییز و زمستان آبیاری زیاد و در محیط خیلی گرم باشد ساقه ی سبز گیاه گل آویز میمیرد .

توجه شود که در طی فصل رشد به آب کافی نیاز دارد و خاک آن نباید خشک باشد ولی نباید به حالت غرقابی باشد .

بعد از گلدهی آبیاری را کاهش دهید و اجازه بدید سطح خاک خشک شود سپس آبیاری نمایید .

حجم آب بستگی به گرما و دمای محیط دارد و هر قدر هوا گرمتر باشد باید در مدت زمان کوتاه تری گیاه را آبیاری کرد تا رطوبت بستر آن حفظ شود .

به طور کلی فاصله ی زمانی بین دو آبیاری را این گونه تعیین میکنند که باید سطح خاک خشک شود و سپس آبیاری کنند و زهکش را بازدید کنید و از ماندن آب اضافی در گلدان ها جلوگیری کنید . ( آب زیاد و همچنین کم آبی برگ ها را بی حال میکند ) .

گیاه گل آویز علاوه بر آبیاری باید رطوبت آن نیز از طریق غبارپاشی تنظیم شود به طوری که در بهار هفته ای دوبار و در تابستان و در درجه حرارت های بالا به صورت روزانه غبارماشی کنید که این کار به حفظ رطوبت و کاهش دمای گیاه کمک میکند ، و اواخر آن هفته ای یکبار این کار انجام دهید ولی در زمستان غبارپاشی نکنید .

توجه شود که غبارپاشی را نباید در زیر نور مستقیم انجام دهید زیرا این کار سبب ایجاد لکه های سفید رنگ بر روی برگ های آن می شود .

خاک : خاک مناسب آن معمولا مخلوطی از دو سوم خاک قوی متعادل و یک سوم خاک برگ و کود کاملا تجزیه شده دامی میباشد . خاک آن تقریبا باید فضای هوادهی خوبی داشته باشد .

کود دهی : این گیاه اغلب مواقع سال به شرط فراهم بودن شرایط گلدهی میکند ولی عمده گل آن در بهار و تابستان است . با شروع و ظهور گل ها با مواد غذایی مصنوعی طبق دستور سازنده هفته ای یک بار ( معمولا ۳ گرم در لیتر ) از اوایل فروردین تا اواخر تابستان گیاه را تغذیه کنید و برای اینکه بوته دارای گل های درشت تری شوند میتوان کود کامل که حاوی نیتروژن ، فسفر ، پتاسیم و سایر عناصر مورد نیاز گیاه باشد با توجه به شرایط و نژاد گیاه در بازه زمانی متناسب با آن استفاده کنید .

اگر تغذیه مصنوعی زود تر از موعد انجام شود گیاه از زیاد بودن عناصر غذایی رنج میکشد و در این حالت ممکن است گیاه رشد فوق العاده ای داشته باشد ولی گل هایش ظاهر نمیشوند . در این حالت باید تغذیه را متوقف کرد تا گل ها ظاهر شوند و سپس به اندازه و متناسب نیاز گیاه آن را تغذیه نمایید.

کمبود عناصر غذایی در خاک سبب ریز باقی ماندن برگ های جدید و ظاهر نشدن گل ها می شود . که باید برای بهبود یافتن گیاه ، آن را با مواد غذایی مصنوعی طبق دستور تغذیه کنید ‌.

آفات و مشکلات : حشرات ریزی روی برگ ها و جوانه های آن ظاهر میشوند مثلا حشره ی آفت زخم های سفید پنبه ای شکل روی برگ ها و قاعده آن ها تشکیل می شود که برای مبارزه با آن باید با پنبه آغشته به سم حشره کش نفوذی زخم ها را خیس و یا هر دو هفته یکبار گیاه را سم پاشی کنید ( ولی مواظب گل های گیاه باشید ).

مگس سفید ( white fly ) آفت مهم این گیاه است و به جز سم پاشی مکرر ماهانه با سم های غیر تکراری راهی وجود ندارد ( یعنی برای مثال این ماه اگر متاسیستوکس زدید ماه بعد ایمیدیاکلوپراید و ماه بعد دیازینون و ماه بعد یک سم دیگر بزنید چون این آفت به سموم مقاومت پیدا می کند )

تکثیر :

فوشیا

این گیاه را به دو روش میتوان تکثیر کرد :

۱ – بذر :

بذر آن را میتوان در پاییز برداشت کنید و آن را در بهار در خاک مناسب کاشت و با تنظیم آب و دما و تغذیه مناسب ، گیاه مطلوبی بدست آورد .

۲ – قلمه زدن :

همه ی انواع گل آویز را می توان از طریق قلمه زدن تکثیر کرد .

زمان مناسب برای قلمه زدن این گیاه از اواسط تا اواخر بهار و یا اوایل پاییز می باشد .

برای قلمه زدن باید ساقه برگداری که در آن ها نشانه های گلدهی وجود ندارد ( و یا گل ها را جدا کنید ) و ساقه نه زیاد نرم و نه زیاد سخت شده باشد را انتخاب کرد و به اندازه ۸ – ۱۰ سانتی متر با یک چاقوی تیز به صورت اریب برش دهیم ( از فشرده کردن و آسیب زدن به ساقه بپرهیزید ) سپس قلمه را در بستری با خاکی مخلوط از خاک برگ و شن و در محلی با سایه جزئی و دمایی بین ۱۵ تا ۱۸ درجه سانتی گراد ، قرار دهید .

توجه شود که قلمه را هم میتوان در محیط آزاد و هم در گلخانه کاشت . اگر آن را در هوای آزاد کاشته اید آن را اوایل آبان ماه باید خارج کرده و در گلدانی با قطر دهانه ۱۱ تا ۱۳ سانتی متر حاوی کمپوست گلدانی با پایه پیت بگذارید و به گلخانه منتقل کنید ، زیرا در فصل گرما نیاز چندانی به شرایط گلخانه ای ندارند ولی رطوبت آن باید حفظ شود و در اواخر تابستان قلمه ها کمی باید خشکی ببینند و در محلی خشک نگهداری شوند تا گیاه به حالت استراحت برود و در فصل سرما باید شرایط گلخانه ای برده شود .

این گلدان ها در فصل زمستان آب نمی دهند فقط در اواخر آن یعنی اسفند ماه که گیاه شروع به نمو جوانه های تازه روی تنه گیاه میکند ، آبیاری را شروع کنید .

توجه شود که در هنگام رشد مدام باید هرس بشود .

این گیاه را میتوان از طریق ریشه دهی در آب نیز تکثیر کرد و در زمانی که بلندی ریشه ها به ۵ سانتی متر رسید ، قلمه ها را به گلدان انتقال داد .

کاربرد :

فوشیا

گیاه آویز

با گل آویز می توان تپه گل های زیبایی تشکیل داد . این تپه گل ها هم در سایه جزئی و هم در آفتاب ممکن است باشد .

این گل ها را میتوان در محوطه های آپارتمان ها و داخل ساختمان هم بکار برد که زیبایی خاصی به آنجا میدهد .

شما میتوانید گلدان های این گیاه زیبا را بجای قرار دادن روی زمین به صورت قاب عکس بر روی دیوار نصب نمایید .

فوشیا

فوشیا

فوشیا

گیاه آویز

فوشیا

بوته فوشیا

مباحث اضافی :

اگر با وجود آبیاری منظم ولی گل آویز تمام غنچه هایش ریخت بدون آنکه تبدیل به گل شوند و برگ هایش خشک شوند و بریزند و نوک ساقه ها به شکلی که انگار دچار سوختگی شده اند ، مشکل این گیاه کمبود آب یا مواد غذایی و گرمای تابستان میتواند باشد که سبب این اتفاقات اند .

این گیاه را باید پس از اتمام دوران گلدهی ، مرتبا جوانه های انتهایی اش را هرس کنند تا گیاه برای سال آینده خود را آماده کند .

از مواد براق کننده شیمیایی برای تمیز کردن برگ ها استفاده نکنید بلکه از طریق غبار پاشی برگ های گیاه خود را تمیز و زیبا کنید .

فوشیا

فوشیا

 

منبع : طراحان منظر

گل نرگس

گل نرگس (Narcissus)

گل نرگس (Narcissus)

گل نرگس (Narcissus)

گل نرگس

گل نرگس

نام فارسی نرگس
نام انگلیسی daffodil, jonquil , narcissus
نام علمی narcissus
خانواده amarillidaceae

نام فارسی : نرگس

خانواده : amarillidaceae

نوع : علفی

ارتفاع : ۵ تا ۸۰ سانتی متر

رنگ گل : سفید ، زرد ، نارنجی

نور : آفتابی ، نیمه آفتابی

آبیاری : زیاد

نگهداری : آسان

رنگ گل : سفید و زرد

برگ : کشیده باریک و به رنگ سبز روشن، آبی-سبز

معرفی گل نرگس

img_2911d

اگر فکر میکنید با گل نرگس آشنایی کافی دارید بهتر بدانید از این گل حدود ۵۰ گونه دارد و بیش از ۲۵۰۰۰ رقم از آن ثبت شده است. این گل بومی جنوب اروپا و شمال آفریقا و همچنین مدیترانه غربی مخصوصا شبه جزیره ایبری است. این گیاه را به ۱۳ بخش طبقه بندی شده که در ادامه در این باره توضیح میدهیم.

برگ

برگ هایی دراز و باریک به رنگ سبز روشن و سبز متمایل به آبی که از پیاز گیاه شروع شده و در طول ساقه امتداد میابند. گیاه در ابتدا دو برگ دارد اما در زمان بلوغ ایت تعداد به سه و گاهی به ۴ عدد میرسد. برگ ها با ماده ای از جنس کوتیکول پوشانده شده اند که ظاهری چرب به گیاه میدهد. همچنین زمانی که برگ ها زرد میشوند (مرگ برگ) یعنی میوه رسیده است.

گل نرگس

برگ نرگس

گل

گل این گیاه دو پایه (بخش نر و ماده روی یک گل) است. و گل آن مخلوطی از رنگ های سفید و زرد و نارنجی است.

گل نرگس

ساقه

ساقه ی تکی نرگس در طول بهار بسته به گونه آن ۱ تا ۲۰ شکوفه میدهد. ساقه ی نرگس بصورت راست در وسط برگ ها قرار دارد البته در بعضی گونه ها ساقه بصورت مورب است.

نگهداری گل نرگس

Yellow-Daffodil-Flower4a

نور

نیاز به آفتاب مستقیم دارد.

خاک 

گل نرگس خاکی اسیدی رو به خنثی با PH 6-7 ترجیح میدهد و همچنین پیاز آن باید در خاکی با زهکشی خوب قرار گرفته باشد معمولا در خاک رسی بهتر رشد میکند.

dsc_1656-jonquilf

کوددهی

این گیاه بسیار خودکفا است و غذا ی زیادی مصرف نمیکند بنابراین به بسیاری از کود ها نیاز ندارد. نرگس را یک بار در پاییز و یک بار بهار کود دهید. همچنین از کودی که ازت کمی دارد استفاده زیرا ازت زیاد باعث رشد بیش از حد شاخ و برگ و کاهش شکوفه میشود ؛ کود را بر رو سطح خاک بپاشید سپس روی آن یک لایه ۵ سانتی متری ملک بریزید تا از فرسایش کود جلوگیری کند.این گیاه بیشتر کود های دارای پتاس را میپسندد بنابراین باید نسبت نیتروژن کم و نسبت فسفر وپتاسیم زیاد باشد تا ریشه بهتر رشد کرده و توسعه یابد. معمولا نسبت (N-P-K) (محلول غذایی) در بهار زمانی که شاخ و برگ جدید شروع به رشد میکنند باید ۵-۱۰-۱۰ و در پاییز این نسبت کوددهی باید ۱۰-۱۰-۲۰ یا ۵-۱۰-۱۲ باشد.

آبیاری

نرگس برای رشد به آب فراوانی نیاز دارد همچنین باید این آبیاری بطور منظم در بهار و پاییز ادامه یابد و اگر در زمستان در منطقه برف و بارانی نیاید باید آبیاری را در این وقت سال نیز ادامه داد. البته در تابستان گیاه به خواب میرود و معمولا در این زمان خاک نسبتا خشک را ترجیح میدهد. ابیاری را ۳-۴ هفته پس از ازبین رفتن گل متوقف کنید.

Yellow-Daffodil-Flower13s

آفات و مشکلات

آفات این گیاه شامل ویروس ها ، باکتریها ، قارچها ، بندپایان و حلزونها هستند.

ویروس

شته ها ویروس ها را به گیاه انتقال میدهند که این ویروس ها با تاثیر بر شکل گل و برگ و ساقه ایجاد بیماری میکنند.تا به حال ۲۵ نوع ویروس شناسایی شده که بر روی گیاه نرگس تاثیر میگذارند.

قارچ ها

بیشترین و جدی ترین مشکل را برای نرگس هستند ؛ باعث زرد شدن برگ ها وفاسد شدن پیاز میشوند. چون قارچ میتواند سال های زیادی در خاک بماند باید گیاه بیمار را حذف کرده در آن محل تا مدت ۵ سال دیگر گیاه نرگسی نکاریم ( البته مقاومت هر گونه با گونه دیگر فرق دارد.)

حیوانات

بندپایان که شامل حشرات میشوند از جمله آفات نرگس هستند ؛ از جمله ی این حشرات میتوان به مگس Merodon equestris اشاره کرد. این مگس در اواسط تیر در زمین های اطراف نرگس تخمگذاری میکند سپس لارو این مگس از طریق خاک خود را به پیاز نرگس رسانده و شروع به مصرف داخل پیاز میکند و زمستان در پوسته خالی آن میگذراند و در اواسط فروردین بصورت مگس بالغ از خاک خارج میشود.

گل نرگس

گل نرگس

تکثیر

تکثیر نرگس معمولا از طریق کاشت پیاز آن صورت میگیرد. برای کاشت این گیاه باید محلی را انتخاب کنید که نور خوبی داشته باشد؛ این گیاه طیف وسیعی از خاک ها را تحمل میکند بنابراین بیشتر زهکشی خاک مهم استبرای کاشت گیاه :

در گام نخست باید پیازی مناسب انتخاب کرده، توجه کنید پیاز نباید خشک باشد و همچنین هرچه بزرگتر باشد بهتر است.

پیاز را در فصل پاییز و ۲-۴ هفته قبل از اینکه زمین یخ بزند بکارید.

پیاز را در در عمقی ۳-۵ برابر از عرض خودش بکارید تا در زمستان از سرمازدگی در امان باشد همچنین فاصله گل ها از هم باید ۱۰-۱۵ سانتی متر باشد. همچنین ریختن کمی کود در حین کشت گیاه میتواند به رشد بهتر آن کمک کند.

گل نرگس

گل نرگس

کاربرد

در درجه اول برای گل بریدنی از انواع گل درشت و در درجه دوم برای تزیین باغ باغچه میتوان از آن استفاده کرد.

گل نرگس

گل نرگس

مباحث اضافی

انواع گل نرگس به ۱۳ دسته تقسیم کرده اند که عبارتند از :

Trumpet Daffodils با داشتن یک گل در هر شاخه از انواع معروف نرگس است که شکوفه ای زرد رنگ دارد و بین ۳۰-۵۰ سانتیمتر ارتفاع دارد.

گل نرگس

Trumpet Daffodils

Long Cup, Small Cup and Split Cup Daffodils این سه دسته دارای فنجانی بزرگ هستند و بین ۳۵-۵۰ سانتی متر ارتفاع دارند.

گل نرگس

Double, Triandrus and Cyclamineus Daffodils   از پیاز گل این سه دسته نرگس دو ساقه بوجود می آید همچنین بین ۳۵-۵۰ سانتی متر ارتفاع دارند.

گل نرگس

Jonquilla, Tazetta and Poeticus Daffodils Jonquilla      با گل هایی زرد و نارنجی دارای چند شکوفه معطر با ساقه ای به ارتفاع ۳۰-۴۰ سانتی متر است .

گل نرگس

Tazetta دارای گلی معطر و درخشان با فنجانی کوچک بر روی ساقه ای ۳۰-۴۰ سانتیمتری است. Poeticus دارای گلی معطر با گلبرگ های سفید بزرگ با فنجانی کوچک با رنگ هایی متضاد هم.

گل نرگس

گل نرگس

Species and Miscellaneous Daffodils   گونه هایی بسیار کوچک که در طبیعت رشد میکنند و دارای گلی مینیاتوری زرد هستند که ارتفاع ساقه آنها بین ۱۰-۱۵ سانتی متر است.

گل نرگس

بازنگری و ویرایش نهایی : یسنا لوافیان نژاد

منبع : طراحان منظر

زنجره مو

زنجره مو Cicadatra ochreata

زنجره مو  Cicadatra ochreata

زنجره مو  Cicadatra ochreata

زنجره مو

زنجره مو

زنجره مو با نام علمی Psalmocharias alhageos از آفات مهم درختان میباشد که گاهی تا ۵۰ % خسارت وارد میکند.این آفت تقریبا در تمام مناطق زیر کشت مو فعالیت دارد.خسارت اصلی این حشره توسط پوره ها که از ریشه مو تغذیه میکند ،وارد میشود.

حشرات بالغ با تخمریزی روی شاخه ها و قطع آوند موجب خسارت میشوند.علایم خسارت به شکل کاهش ارتفاع گیاه، اندازه و زردی برگها، کاهش شدید اندازه خوشه ها و حبه ها ظاهر میشود.

مشخصات ظاهری زنجره مو:

حشرات بالغ: این حشره بدنی قطور و به اصطلاح چاق دارد.رنگ عمومی بدنشان سبز روشن میباشد.طول بدن حشره نر ۲۴-۲۰ میلیمتر و ماده ها کمی بزرگتر هستند. دو خط سبز تیره یکی بین قفسه سینه اول وعقب سر و بین قفسه سینه دوم و سوم دیده می شود.

حشره دارای پاهای معمولیست.حشره دارای استحاله ناقص است.ظهور حشرات کامل بسته به نوع شرایط آب و هوایی متفات است ولی معمولا از اواخر خرداد تا اوایل مهر ادامه دارد.

زنجره مو

زنجره مو

دارای بالهای شفاف با رگبندی سبز روشن که رگهای ابتدایی قهوه ای روشن میباشد.دارای تخم ریز سر نیزه ای و کاملا مشخص است.حشرات نر به منظور جلب حشرات ماده دارای دستگاه صوتی بین حلقه اول و شوم شکم هستند که به وسیله ان تولید صدا میکندد.

تخم و پوره:تخمها سفید رنگ و بیضی شکل که انتهای ان کمی باریک میشود.پوره های این حشره که در زیر خاک فعالیت دارند و از ریشه تغذیه میکنند به رنگ صورتی با چشمهای قرمز و به طول تقریبا ۳ میلیمترهستند.

پاهای جاویی پوره ها از نوع کننده میباشدو پاهای وسطی و عقبی جهت راه رفتن میباشد.بالهای پوره ها که دارای ۵ سن پورگی هستند به تدریج رشد کرده و زمان ظهور حشره کامل همزمان با تاریخ خروج شفیره از زمین می باشد.

زنجره مو

زنجره مو

چرخه زندگی:

حشرات بالغ به مدت ۲ هفته زندگی میکند،حشره ماده کمی بعد از ظهور جفت گیری نموده و و شروع به تخم ریزی در زیر پوست سرشاخه ها میکند(۹۰۰-۶۰۰تخم)،در حقیقت همین عمل تخم ریزی و آسیب به سر شاخه ها و خشکیدگی شاخه های نازک بخشی از خسارت تاکستانها به شمار میاید.خود حشره کامل زنجره هم با تغذیه از شیره گیاهی موجب خسارت میگردد.

حدود یک ماه بعد تخمها شروع به تفریخ کرده و روی خاک می افتند و از طریق خاک خود را به ریشه های جوان گیاه میرسانند.

در طی دوره ۵ سن پورگی خود به طور متوسط تا ۴ سال میتوانند از ریشه تغذیه و ایجاد لانه جدید کنندو باعث ضعف و مرگ ریشه وبه وجود آمدن خوشه های کوچک انگور و کوتاهی درخت ودر نهایت  موجب خسارت اصلی شوند.

هر چه عمق خاک کمتر باشد فعالیت پوره بیشتر است.در خاکهایی که دارای سنگریزه (رس و گچ و آهک) تراکم آفت بیشتر است.البته سایر خصوصیات فیزیکی،شیمیایی خاک روی فعالیت پوره ها تاثیر گذار است.مثلا در خاکهای لوم سیلتی پوره ها بیشترین فعالیت را دارند.

زنجره مو

لارو زنجره مو

زندگی یک نسل این آفت حدود ۷-۴ سال و گاهی تا ۱۷ سال به طول میانجامد.که البته بیشترین آن به شکل مرحله پورگی است.و هر ساله پوره های سن آخر از خاک خارج شده و بالغ میشوند.

گیاهان میزبان:

علاوه بر حمله به تاکستانها به درختانی همچون سیب،هلو،آلبالو،سنجد،زرد آلو،انار گردو و گاهی درختان غیر مثمر مانند نارون،نسترن،سپیدار ،زبان گنجشک و درخت ابریشم را مورد حمله قرار میدهد.

پیشگیری و مدیریت آفت:

مدیریت آفت ایتدا باید روی حذف حشرات بالغ متمرکز شود،اگر در طی دو هفته مرحله زندگی حشرات بالغ نتوانیم عملیات پیشگیری یا کنترل انجام دهیم وارد مراحل بعدی یعنی جلوگیری از تخم ریزی،جلوگیری از ورود پوره ها به خاک و در نهایت کاهش و یا حذف  جمعیت پوره ها ی درون خاک ،میشویم.

از جمله بهترین راه های پیشگیری از خسارت این آفت، استفاده از ارقام مقاوم (پیوند واریته های مرغوب روی پایه های مقاوم )میباشد. در ابتدای کار کاشت نهال یا قلمه در خاکهای شنی ،سبک و عمیق صورت گیرد. بعد از آن آبیاری منظم (کاهش کمیت آب آبیاری و افزایش دفعات)و در عین حال خشک نگه داشتن خاک در تابستان برای جلوگیری از ورود پوره به داخل خاک روشی بسیار مناسب است.

تقویت گیاه به وسیله کودهای حیوانی و مخلوط کردن کود و خاک با هدف پوک شدن و سبکی خاک وافزایش جذب آب در فصل پاییز و زمستان و صدمه به پوره ها (خفگی و سرمازدگی پوره ها)  ،

و البته ،هرس شاخه های آلوده به تخم در اواسط تیر ماه ،از بین بردن میزبانهای وحشی آفت و سوزاندن آنها ،بیل زدن تابستانه و زمستانه با هدف تخریب دالانها آسیب به پوره ها نیز بسیار موثر است.یخ آب زمستانه با هدف خفگی و کاهش پوره ها در زمستان بی تاثیر نیست.

از جدید ترین روشهای مبارزه و پیشگیری استفاده از خاک دیاتومه یا پودر کائولن است که بر روی سرشاخه ها گرد پاشی میکنند.

کنترل شیمیایی:

سرانجام پس پشت سر گذاشتن تمام مراحل کنترل فیزیکی و مکانیکی در صورت جوابگو نبودن مشکل شما و در صورت نیاز از سموم زیر استفاده کنید. نکته ای که در استفاده از سموم وجود دارد این است که شما برای استفاده از سموم باید حتما با یک متخصص گیاه پزشک مشورت کنید تا میزان دوز مصرفی و نحوه استفاده از سم برایتان توضیح داده شود.

استفاده از سم بیش از حد مجاز علاوه بر گیاهسوزی و رعایت نکردن دوره کارنس سموم میتواند  باعث ایجاد سرطان و آلرژی های تنفسی و پوستی و مسمومیت با مصرف میوه ها شوند.

سمپاشی میتواند در سه مرحله پای بوته ها مو علیه پوره های درون خاک،سم پاشی سطح خاک هنگام خروج پوره ها و سمپاشی علیه زنجره های بالغ صورت بگیرد.

سموم مالاتیون و دیازینون و دوراسپان به صورت محلول پاشی(محلول یک در هزارمخلوط با آب ) در خاک به میزان ۲۰ لیتر به ازای هر درخت استفاده شود.

گرانول (۵ یا ۱۰ %) دیازینون و دورسبان به مقدار ۲۰کیلوگرم در هر هکتار باغ به صورت مخلوط کردن با خاک و آبیاری (کنار زدن خاک سطحی تا عمق ۱۰ تا ۳۰ سانتی متری علاوه بر کمک به حذف فیزیکی و مکانیکی پوره ها با بالا بردن تاثیر سم بر پوره های موجود در لایه های عمقی تر خاک کمک می کند – این کار برای تک درختها و در باغات با سطح کم، روش مکمل موثری است-

سم کونفیدور یا ایمیداکلوپرایدبه میزان ۲۰ سی سی با ۱۰ – ۴۰ لیتر آب برای هر درخت البته همراه با کنار زدن خاک پای درخت نیز موثر است.

 بهترین موقع مبارزه شیمیایی در ماهای مرداد و شهریور است که فعالیت پوره ها در قشر سطحی خاک می باشد . بعلاوه در این موقع تعداد زیادی پوره های سن چهارم در حال کامل شدن و خروج از خاک هستند.

منبع : طراحان منظر

گل گرزی

گل گرزی (Kniphofia uvaria)

گل گرزی (Kniphofia uvaria)

گل گرزی (Kniphofia uvaria)

 

گل گرزی

گل گرزی

نام فارسی گرزی
نام انگلیسی torch lili یا red-hot poker
نام علمی Kniphofia uvaria 
خانواده Asphodelaceae
گل گرزی

گل گرزی

نام فارسی: گرزی
نوع گیاه:علفی چندساله
خانواده:Asphodelaceae
ارتفاع:۹۰ تا ۱۲۰ سانتیمتر
گسترش:۶۰ تا ۹۰ سانتیمتر
رنگ گل:قرمز،نارنجی،زرد
نور:آفتاب کامل
نیاز آبی:متوسط
نگهداری:متوسط
گل:نمایشی
برگ:کشیده و شمشیری شکل
مقاومت:خشکسالی

معرفی

گل گرزی

گل گرزی

گیاه گرزی معمولا با نام های سوسن مشعلی یا گرزقرمز آتشین شناخته می شود.گیاهی چندساله،راست قامت با حالتی متراکم و دارای ریشه های ساقه مانند زیرزمینی است که بومی آفریقای جنوبی است.گلدهی آن از اواخر بهار تا اوایل زمستان می باشد.

ویژگیهای ظاهری

گل گرزی

گل گرزی

برگ: برگ های گرزی تقریبا شبیه برگ های تیره گندمیان می باشند.برگ ها پهن و کشیده بوده و حالت شمشیری شکل دارند و به رنگ سبز مایل به آبی یا سبز تیره هستند و طول به نسبت زیادی هم دارند.

گل گرزی

گل گرزی

گل:گلهای این گیاه هرمافرودیت(دوجنسی) می باشد.گلها در راس ساقه به حالت فشرده قرار گرفته و لوله ای شکل می باشند.دهانه این گل های لوله ای اغلب متمایل به سمت پایین و در برخی موارد به سمت بالامی باشد.جوانه و گل در حال ظهور قرمز و حین بالغ شدن به تدریج زرد می شوند.گلها در ابتدای شکوفایی پررنگ و به مرور زمان کم رنگ شده و به همین علت گاهی حالت چندرنگی روی گل به وجود می آید.

گل گرزی

گل گرزی

ساقه:ساقه گیاه گرزی نسبتا قطور و ضخیم بوده و ارتفاع نسبتا زیادی هم دارد که از وسط مجموع برگ های آن به صورت صاف بالا آمده که در راس آن گل ها قرار می گیرند.

نگهداری

گل گرزی

گل گرزی

نور:این گل نیازمند نور زیاد و آفتاب کامل بوده و در مکان های سایه نمی تواند به خوبی رشد کند.مناطق گرم و آفتابی را ترجیح می دهد.

آبیاری:آبیاری این گل باید درحد متوسط بوده و نبایستی خیلی زیاد و یا خیلی کم باشد.رطوبت متوسط برای رشد آن کافی است.در تابستان به آبیاری بیشتری نیاز دارد اما در زمستان اگر زیاد آبیاری شود و خاک اطراف ریشه خیس باشد موجب پوسیدگی ریشه می شود.

گل گرزی

گل گرزی

خاک:گیاه گرزی باید در خاک هایی با زهکشی خوب و مناسب پرورش داده شود.خاک های سبک(شنی) تا متوسط(لومی) برای آن مناسب هستند.خاک های دارای بافت سنگین و همچنین خاک های با رطوبت خیلی زیاد برای پرورش این گیاه مناسب نیستند.گیاه گرزی خاک های غنی و هوموسی را ترجیح می دهد.

کوددهی:این گیاه نیاز چندانی به کوددهی ندارد.

آفات و بیماریها:مشکل جدی از نظر حشرات و بیماریها ندارد.اما در خاک هایی که زهکشی خوبی ندارند،در اثر رطوبت زیاد پوسیدگی ریشه ممکن است اتفاق بیفتد.به همین علت این گیاه مخصوصا در زمستان نباید زیاد آبیاری شود و خاک اطراف آن باید خشک باشد.

تکثیر

گل گرزی

گل گرزی

این گیاه را می توان با بذر تکثیر کرد.بذرهای آن معمولا در دمای ۱۵ درجه سانتیگراد طی دو ماه جوانه می زند.تقسیم بوته از دیگر روش های تکثیر این گیاه است که اغلب از آن استفاده می شود.

هر دوی این روش ها میتواند در پاییز یا بهار انجام شود.بذر این گیاه را می توان در اوایل بهار در شاسی کاشت و بعد از رشد به اندازه کافی آن را به گلدان منتقل کرد.در هوای آزاد هم می توان بذر را اواخر بهار یا اوایل تابستان کشت کرد و سپس به گلدان منتقل کرد.در زمستان جهت محافظت گیاهان از سرما بایستی گلدان ها را در گلخانه قرار داد.

کاربرد

گل گرزی

گل گرزی

گل های گرزی دارای شکل و ظاهری خاص و متمایز هستند و در باغچه و حاشیه جلب بسیار توجه می کنند.این گیاه همچنین به عنوان گل شاخه بریده هم قابلیت استفاده دارد.

مباحث اضافی

گل گرزی

گل گرزی

این گیاه دارای شاخ و برگ و گل های جذاب و رنگ های جالت توجه بوده و موجب جذب پرندگان و پروانه ها می شود.

منبع : طراحان منظر

 

ختمی درختی

ختمی درختی ( Rose mallow )

ختمی درختی  ( Rose mallow )

ختمی درختی  ( Rose mallow )

۳a8ca1d

  نام فارسی   ختمی درختی
  نام انگلیسی   Rose of Sharon , Rose mallow
  نام علمی   Hibiscus syriacus
  نام خانواده   ختمی یا پنیرکیان (Malvaceae)

 

اطلاعات کلی :

نام فارسی :  ختمی درختی

نام رایج فارسی :  ختمی درختی

نوع:  درختچه ای

خانواده:  ختمی یا پنیرکیان (Malvaceae)

ارتفاع:  ۶ متر

گسترش:  ۲ متر

رنگ گل:  سفید ، صورتی ، ارغوانی ، آبی روشن

نور:  آفتابی

نیاز آبی:  زیاد تا متوسط

نگهداری: متوسط

گل:  قیفی شکل و پر پر

برگ:  ساده،متناوب ، تخم مرغی شکل

میوه:  کپسول

مقاومت :  حساس به خشکی و سرما

معرفی ختمی درختی

ختمی درختی

درختچه ای خزان کننده در مناطق سردسیر رشد می کتد .گل آن نماد کشور کره جنوبی است . درختچه ای است با عمر طولانی .در سال اول خود گل می دهد اما ۵ تا ۱۰ سال زمان می برد تا به رشد کامل خود برسد.

ویژگی های ظاهری ختمی درختی

ختمی درختی

برگ : برگ های ساده ، متناوب به شکل تخم مرغی هستند که در نیمه جلویی دارای سه لوب و با دندانه ها ی نامساوی است.

ختمی درختی

برگ ختمی درختی

گل : گل هایی درشت دارد که در آن گلبرگ ها بلندتر از کاسبرگ ها هستند و به رنگ های سفید ، صورتی ، ارغوانی و آبی روشن دیده می شوند و به صورت منفرد تا چندتایی در اواسط تابستان تا اواسط پاییز دیده می شوند. عمر گل ها یک روز است. ولی گیاه به سرعت گل های جدیدی جایگزین می کند.

ختمی درختی

گل ختمی درختی

 

ختمی درختی

گل ختمی درختی

ساقه : پوست درخت قهوه‌ای روشن تا خاکستری تیره و  بدون کرک و اغلب شامل شاخه های زیاد و پر گل است.

نگهداری ختمی درختی

rose-of-sharon-d

 

نور: برای گلدهی خوب، به محلی آفتابی نیاز دارد. در محل های نیم سایه هم خوب رشد می کند.

ختمی درختی

ختمی درختی

آبیاری : تا حدودی به خشکی مقاوم است. ولی در کل مرطوب ماندن خاک باعث بالندگی گیاه می شود. زمانی گیاه را آبیاری کنید که رطوبت سطحی خود را تقریبا از دست داده باشد.بنابراین در زمستان هفته ای دو مرتبه و در تابستان هفته ای سه مرتبه نیاز به آبیاری دارد. در صورت کم بودن رطوبت می توانید روزانه آن را با آب ولرم بدون املاح غبار پاشی کنید.

ختمی درختی

خاک: در بیشتر خاک ها می تواند رشد کند. حتی در  خاک های فقیر .خاک ایده آل آن خاک هوموسی و غنی است. زهکش خوب برای این درختچه لازم است.خاک معمولی باغچه با پیت موس می تواند خاک مناسبی برای آن باشد. از آنجایی که اسیدی بودن خاک برای این گیاه مناسب است بهتر است در ترکیب خاک آن پیت موس وجود داشته باشد.

ختمی درختی

ختمی درختی

کوددهی : برای کوددهی گیاه می توان از کودهایی همانند ۱۰-۱۰-۱۰ مخصوص گیاهان آپارتمانی در طول فصل رشد یعنی بهار و تابستان هر دو هفته یکبار استفاده کرد.

ختمی درختی

آفات و مشکلات :

ANR-0189_img_2g

آفاتی که این گیاه را تهدید می کنند:

مگس سفید ،حشرات سپر دار،شپشک آردالود ،کنه تار عنکبوتی و مخصوصا شته

بیمار هایی که ممکن است ختمی به آن ها مبتلا شود:

سفیدک،لکه برگی و قانقاریا

 

تکثیر :

G26_BlackQuinoa_0d

تکثیر این گیاه از طریق قلمه ،خوابانیدن ،پیوند و کشت بذر امکان پذیر است.در کاشت بذر ممکن است گل گیاهان تولید شده از این طریق ممکن است با والدین خود متفاوت باشد.

کاربرد ختمی درختی :

ختمی درختی

ختمی درختی را می توان به صورت پرچین غیر رسمی یا بوته ای منفرد در باغ و باغچه پرورش داد.

مباحث اضافی :

ختمی درختی

در دو سه سال اول رشد گیاه نصف هر شاخه باشد هرس شود.اگر هرس صورت نگیرد باعث می شود شاخه ها بیش از حد بلند شوند و گلدهی هم محدود بماند.بهتر است هرس در اواخر زمستان وقتی درخت هنوز خواب است صورت گیرد. در صورت انجام هرس و کنترل رشد گیاه ،تقریبا هر ۲-۳ سال یکبار نیاز است تا گلدان این گیاه تعویض شودو بهترین زمان تعویض گلدان در اواخر زمستان است.

منبع : طراحان منظر

گازانیا

گازانیا

گازانیا Gazania

گازانیا Gazania

گازانیا

نام فارسی گازانیا
نام انگلیسی Gazania
نام علمی gazania Splendens
خانواده Compositae/ Asteraceae کاسنی

گازانیا

اطلاعات کلی

نام فارسی: گازانیا

نوع: علفی دایمی

خانواده:

Compositae/ Asteraceae کاسنی

ارتفاع:کمتر از ۳۰سانتی متر

رنگ گل: گلهای درخشان و به رنگ های نارنجی, زرد, کرم , قرمز برنزی, سفید و بنفش

نور: نور کامل خورشید

نیاز آبی: متوسط

نگهداری: متوسط

گل: گل آذین کلاپرک

مقاومت: نیمه مقاوم تا حساس

معرفی گازانیا

گازانیا۸

گازانیا یکی از محبوبترین گیاهان فضای سبز است و به دلیل تازگی و غیربومی بودن آن در ایران مورد توجه قرار میگیرد. این گیاه بومی   آفریقای جنوبی است و حدود شانزده گونه دارد که همگی گیاهان علفی دائمی هستند. در مناطق معتدله به صورت چندساله و در مناطق سرد به صورت یکساله کشت میشود. ویژگی خاص این گیاه در رنگهای بسیار براق و جذاب گلها و بسته شدن گلها به هنگام شب یا هواهای ابری و بارانی مورد توجه باغبانان قرار میگیرد.

ویژگیهای ظاهری

گازانیا

برگ:

برگها سر نیزه ای، گاهی کنگره کم عمق، در سطح فوقانی صاف و در سطح پشتی کرکدار هستند. روی برگ سبز تیره و صاف و پشت برگ نمدی شکل و سفید است.

ساقه:

ساقه علفی این گیاه معمولا کمتر از ۳۰سانتی متر ارتفاع پیدا میکند. رشد گیاه به صورت طوقه ای است.گازانیا خاصیت پنجه زنی داشته و از اطراف بوته اصلی جوانه های جدیدی تولید میکند و بوته پرپشت میشود.

نگهداری گازانیا

گازانیا

این گیاه از نظر اکولوژیکی به سرما مقاوم است. به طور کلی گازانیا نسبت به تنشها نسبتا مقاوم است. در شرایط ایده آل و نور کافی ۱۲تا ۱۴هفته زمان برای گلدهی گیاه لازم است. درصورتیکه نور کم یا رسیدگی محدود باشد ممکن است این زمان کمی بیشتر شود.

نور:

به نور کامل خورشید و هوای گرم نیاز دارد. در بیشتر ارقام آن گلها در روشنایی آفتاب باز شده و در شب و هوای ابری و مه آلود بسته میشوند. توصیه میشود در مناطق آفتابی با تابش فراوان نور خورشید کاشته شود.در سایه گلبرگها جمع شده و گلها بسته میشوند.

آبیاری:

آبیاری در حفظ کیفیت و ماندگاری گیاهان نقش به سزایی دارد و گازانیا نیز این قاعده مستثنی نیست.مانند سایر گلهای باغچه به آن آب بدهید. گازانیا تا حدی به کم آبی مقاوم است.

خاک:

نیاز به خاکی خوب و با زهکشی مناسب دارد. خاک ماسه ای میتواند برای پرورش آن به کار برده شود.کیفیت خاک بعنوان بستر گیاهان بسیار اهمیت دارد و بافت خاک مناسب برای گیاهان مختلف ممکن است متفاوت باشد. گازانیا گیاه در خاک سبک رشد خوبی دارد.

کوددهی:

گازانیا زمینهای غنی و واجد فسفر را ترجیح میدهد. بهتر است سالی یکبار کود حیوانی به خاک بیفزایید.کوددهی مناسب باعث افزایش کیفیت و رشد مطلوب تر میشود.

آفات و مشکلات:

مرگ گیاهچه در اثر استرسهای کمبود آب یا بیماری های قارچی یکی از مشکلات گازانیا است. همچنین به آفاتی مانند تریپس، کنه، شته و مگس سفید گلخانه حساسیت دارد.

تکثیر:

گازانیا

 از طریق بذر و تقسیم بوته تقسیم میشود. بذر آن را در دو ماه اول زمستان در شاسی گرم یا گلخانه ای کشت میکنند و سپس به گلدان انتقال میدهند و پس از مقاوم سازی در بهار به زمین اصلی منتقل میشود. بذرهارا میتوان بلافاصله پس از برداشت کاشت یا برای سال بعد ذخیره کرد. برای کاشت بذرهای آن جنس بستر بدون خاک مانند ترکیب کوکوپیت و پیت ماس پیشنهاد میشود که دارای پی اچ خنثی باشد. بذرها برای جوانه زنی به نور نیاز ندارند ولی پس از رشد گیاهچه نیازمند نور عالی و کافی است.

کاربرد:

گازانیا

برای زیبا سازی فضای سبز، گلدانها و سایر مکانهای آفتابگیر استفاده میشود و برای کشت در حاشیه و گلدان مناسب است.درصورتیکه داخل خانه شما نور کافی وجود ندارد بهتر است از قرار دادن این گل در خانه اجتناب کنید زیرا نور کافی نقش مهمی در رشد و گلدهی این گیاه دارد.

منبع : طراحان منظر

 

تریستزای مرکبات

ویروس تریستزای مرکبات (CTV)

ویروس تریستزای مرکبات (CTV)

ویروس تریستزای مرکبات

تریستزای مرکبات

ویروس تریستزای مرکبات (Citrus Tristeza Virus) یکی از خسارت ‏بارترین بیماری ها در مرکبات می باشد. این ویروس تا به امروز عامل مرگ بیش از ۸۰ میلیون درخت مرکبات بوده است. CTV متشکل از یک رشته RNA به همراه کپسول پروتئینی می باشد و از نظر شکل ظاهری مارپیچی بوده و با طول بیش از ۲۰۰۰ نانومتر یکی از درازترین ویروس های عامل بیماری های گیاهی می باشد. منشاء ویروس تریستزای مرکبات مشخص نیست اما شیوع آن اولین بار در دهه ۳۰ میلادی در آمریکای جنوبی ثبت شده است.

نژاد های مختلفی از ویروس تریستزا وجود دارند که برخی خسارت کمتری داشته و آثار مشخصی روی درختان مرکبات ایجاد نمی کنند در حالی که نژاد های دیگر با کشندگی و خسارت بالا نیز وجود دارند. اگرچه اکثر درختان مرکبات در برابر این ویروس آسیب پذیرند اما اثر این ویروس روی گونه ها و ارقام مختلف مرکبات متفاوت می باشد و دامنه ای از مقاومت تا تحمل و حساسیت را شامل می شود.

ورود این بیماری به ایران اولین بار از طریق انتقال نهال های مرکبات آلوده از ژاپن به شمال کشور صورت گرفت.

تریستزای مرکبات

ضعف و خشک شدگی سریع درخت در اثر آلودگی به ویروس

انتقال بیماری ویروس تریستزای مرکبات:

فعالیت ویروس تریستزای مرکبات به درون یک درخت آلوده محدود می شود و برای انتقال به درختان دیگر نیاز به یک انتقال دهنده یا وکتور داشته و به طور خودکار انتشار نمی یابد. شته ها با تغذیه از شیره درختان مرکبات آلوده، عامل اصلی انتقال این ویروس در سطح یک منطقه می باشند. انتقال این ویروس به صورت نیمه پایدار (تغذیه از درخت آلوده و انتقال ویروس به مدت چند روز) و به وسیله گونه های مختلف شته می باشد. گونه های مختلف شته نرخ انتقال متفاوتی دارند و برخی از گونه ها می توانند شانس انتقال آلودگی را تا چندین برابر افزایش می دهند.

استفاده از پیوندک آلوده به ویروس تریستزای مرکبات نیز یکی دیگر از راه های شایع انتقال این بیماری می باشد. انتقال بیماری در فواصل طولانی به وسیله انتقال درختان یا پیوند های آلوده به ویروس و همچنین انتقال درختان سالم به همراه شته های ناقل ویروس صورت می پذیرد. همچنین ممکن است شته های ناقل این بیماری به وسیله باد های شدید به نقاط دیگر منتقل شوند.

انتقال بیماری از طریق گیاهان انگلی و روش های مکانیکی نیز امکان پذیر است اما احتمال اینگونه انتقال بسیار کم می باشد.

تریستزای مرکبات

شته ها عامل اصلی گسترش CTV در سطح یک منطقه می باشند

تریستزای مرکبات

زرد شدن جوانه ها در گیاه آلوده به تریستزا

نشانه های بیماری:

نشانه های بروز بیماری در گونه های مختلف متفاوت است اما به طور کلی به سه دسته تقسیم می شود:

  1. ضعیف و خشک شدن درخت
  2. به وجود آمدن سوراخ ها روی شاخه ها و تنه (Stem-Pitting)
  3. زرد شدن جوانه ها

ضعیف شدن درخت و کلروز برگ ها به همراه خشک شدن سرشاخه ها از نشانه های این به شمار می آیند. ضعف در گیاه ممکن است به سرعت بروز پیدا کند یا در طول زمان دیده شود که به ترتیب باعث خشک شدن گیاه در طی چند روز یا ضعیف شدن گیاه در طول ماه ها و سال ها می گردد. خشک شدن گیاه در زمان کوتاه (Quick Decline) یکی از نشانه های شایع این بیماری می باشد. ایجاد بدشکلی و سوراخ روی شاخه ها و تنه نیز از دیگر نشانه های CTV می باشد که در شرایط مناسب ظهور پیدا می کند. این سوراخ ها روی شاخه ها و تنه اصلی به وجود آمده و در نهایت سبب کاهش باردهی درخت می شوند. زرد شدن جوانه ها نیز از نشانه های این بیماری می باشد.

برای تشخیص قطعی بیماری می توان از روش های آزمایشگاهی مانند ردیابی آنتی ژنی (ELISA) و روش PCR استفاده کرد.

تریستزای مرکبات

مقایسه شاخه سالم و شاخه مبتلا به ویروس

تریستزای مرکبات

به وجود آمدن سوراخ ها و بدشکلی روی تنه

کنترل بیماری ویروس تریستزای مرکبات :

تریستزای مرکبات

مقایسه محصول درخت مبتلا به ویروس (راست) با درخت سالم (چپ)

با توجه به اینکه در بیماری های ویروسی بهترین راه برای کنترل پیشگیری می باشد. در نتیجه قرنطینه و نظارت بر جابجایی غیر قانونی درختان می تواند نقش مهمی در جلوگیری از انتقال این بیماری به مناطق عاری از آلودگی ایفا کند. با توجه به ویروسی بودن بیماری پس از ابتلای درخت به بیماری نمی توان راهکار خاصی برای درمان آن پیشنهاد کرد . بهتر است قبل از گسترش آلودگی از طریق درختان آلوده، این درختان از سطح باغ حذف شوند. اما در زمینه پیشگیری می توان اقدامات موثری انجام داد:

  • تهیه پایه و پیوندک از مراجع مطمئن و اطمینان از عدم آلودگی آن ها به ویروس
  • استفاده از پایه های مقاوم به ویروس مانند نارنج سه برگ (پنسیروس)
  • آلوده کردن درخت به نژاد های ضعیف ویروس که باعث مقاومت درخت به نژاد های خسارت زای ویروس می شود
  • مبارزه با عوامل انتقال ویروس (شته ها) در صورت وجود آلودگی در منطقه

در نهایت باید توجه داشت که در پیشگیری و کنترل این بیماری به کارگیری تنها یک روش موثر نخواهد بود و باید از روش های کنترل تلفیقی در کنترل این بیماری استفاده شود.

منبع: طراحان منظر

ختمی پرپر

ختمی پرپر

ختمی پرپر Hollyhock

ختمی پرپر Hollyhock

ختمی پرپر

نام فارسی ختمی پرپر
نام انگلیسی Hollyhock
نام علمی Alcea rosea
خانواده Malvaceae ، پنیرک
ختمی پرپر

ختمی پرپر

اطلاعات کلی ختمی پرپر :

نوع: چندساله درختی

ارتفاع: ۲٫۴ متر

رنگ گل: صورتی، بنفش، قرمز، سفید، زرد

ختمی پرپر

ختمی پرپر

فصل گلدهی: تابستان

فاصله کاشت: ۶۰-۳۰ سانتی متر

نور: نور کامل آفتاب

خاک: مرطوب با زهکشی خوب

نیاز آبی: کم تا متوسط

pH: اسیدی

مقاومت: دمای ۱۵- درجه سانتی گراد

بومی مناطق: غرب اروپا، جنوب غربی آسیا

معرفی  :

ختمی پرپر

ختمی پرپر

ختمی پرپر یا ختمی دائمی یا ختمی درختی گیاهی چندساله از خانواده پنیرک می باشد. ویلیام ترنر یک گیاهشناس انگلیسی نام  Hollyhock را برای این گیاه انتخاب کرده است. طیف رنگی گل ها گسترده بوده و گل های قرمز تیره تر در خاک های شنی و گل های روشن تر در خاک های رسی بهتر رشد خواهند کرد. در طب گیاهی، ختمی پرپر به عنوان نرم کننده، قابض، تسکین دهنده و ملین کاربرد دارد و همچنین باعث کنترل التهاب، تب و شب ادراری شده و به عنوان دهانشویه در هنگام خونریزی لثه مورد استفاده قرار می گیرد.

مشخصات ظاهری  :

ختمی پرپر

ختمی پرپر

ساقه: مستقیم، بلند، ساده

برگ: گرد و لب دار

گل: قیفی شکل به قطر ۱۰ سانتی متر، دو جنسی

نگهداری  :

ختمی پرپر

ختمی پرپر

گل ختمی به هیچ وجه نمی تواند در سایه رشد کند بنابراین دریافت نور کامل خورشید برای این گیاه ضروری است. معمولا در انواع خاک ها قادر به رشد است اما ترجیحا خاک سنگین غنی شده با مواد آلی مناسبتر است. بعد از اتمام فصل گلدهی می توانید اقدام به هرس کنید. برای کشت گل ختمی در باغ باید مکان مناسبی را انتخاب کنید زیرا ختمی پرپر تقریبا از تمام گل های باغچه شما بلندتر خواهد بود در نتیجه نسبت به باد و باران آسیب پذیر است. بنابراین بهتر است آن ها را در نزدیکی دیوار یا نرده و پرچینی گه ارتفاع گیاه شما را پوشش می دهد کشت کنید. برخی از تولیدکنندگان ترجیح می دهند که روی خاک را با خاکستر ذغال سنگ پوشش بدهند زیرا هم باعث حفظ رطوبت و هم باعث فرار حلزون و راب می شود. بزرگترین اشتباه در هنگام کشت ختمی پرپر، کشت آن در خاک یا بستر خشک است.

تکثیر  :

ختمی پرپر

ختمی پرپر

این گیاه از طریق بذر و قلمه ریشه قابل تکثیر می باشد. برای کشت بذر در گلخانه اواسط زمستان و برای کشت در محل اصلی اوایل بهار مناسب می باشد. دمای مناسب برای جوانه زنی ۲۰ درجه سانتی گراد می باشد. پس از سه هفته بذرها جوانه می زنند.

آفات و بیماری ها  :

ختمی پرپر

ختمی پرپر

آفات: سوسک ژاپنی، تریپس، کنه تارعنکبوتی، راب

بیماری ها: آنتراکنوز، لکه برگی، زنگ

کاربرد  :

ختمی پرپر

ختمی پرپر

کشت حاشیه ای، کشت در باغ، جذب پرندگان، جذب پروانه ها، گل شاخه بریده

استفاده خوراکی:

ختمی پرپر

ختمی پرپر

بخش های خوراکی: گل، برگها، ریشه، ساقه

موارد استفاده: سالاد، روغن، چای

برگ های جوان به صورت خام یا پخته دارای عطر و طعم ملایمی هستند. شاخ و برگ این گیاه را می توان هم بصورت پخته و هم بصورت خام و خرد شده به عنوان سالاد مصرف کرد. بخش داخلی ساقه جوان، گلبرگ های گل و جوانه ها نیز بصورت خام قابل مصرف هستند که دارای مواد مغذی از جمله نشاسته می باشند. گلبرگ های گل همچنین به عنوان چای مورد استفاده قرار می گیرند.

دیگر موارد استفاده  :

ختمی پرپر

ختمی پرپر

کمپوست، رنگ مو، روغن، کاغذ

فیبر به دست آمده از ساقه این گیاه در تولید کاغذ مورد استفاده قرار می گیرد. ساقه ها را در اواخر تابستان برداشت کرده، برگ ها را حذف می کنند و ساقه ها را برای برداشت الیاف موجود در آنها بخارپز می کنند. از گل های خشک شده ی ختمی در تهیه ی کمپوست استفاده می کنند که باعث سرعت بخشیدن به فعالیت های باکتریایی و در نتیجه کوتاه شدن زمان مورد نیاز برای ساخت کمپوست می شود. دانه های این گیاه دارای ۱۲% روغن می باشند.

نویسنده: شبنم امیررضایی

منبع : طراحان منظر

سرمازدگی گیاهان

سرمازدگی گیاهان

سرمازدگی گیاهان

سرمازدگی گیاهان

سرمازدگی گیاهان

منظور از سرما، رسیدن درجه حرارت به حدود صفر درجه سانتی گراد و یا کمی بالاتراست.سرما میتواند به گیاهان مختلف متناسب با نوع گیاهان و مقاومت آنها آسیب وارد کند. یخبندان  به معنی کاهش درجه ی حرارت زبر صفر درجه سانتی گراد ( یخبندان زمستانه و بهاره) است. یخبندان باعث منجمد شدن آب درون سلولی و برون سلولی و تخریب آوند های چوبی و آبکش گردیده و منجر به قطع جریان مواد غذایی و مرگ گیاه میشود.

انواع سرمازدگی و یخبندان:

سرمازدگی گیاهان

۱-یخبندان تشعشعی

۲-یخبندان جبهه ای

یخبندان تشعشی : در مواردی خاص و در شرایط وارونگی دمایی این یخبندان رخ میدهد و بیشتر یخبندان های ایران از این دست هستند.علت آن هم جایگزینی هوای سرد به جای هوای گرم نزدیک زمین  اغلب در زمان شب میباشد. این یخبندان معمولا در سرمای زودرس پاییزه و دیررس بهاره اتفاق می افتد.

سرمازدگی گیاهان

یخبندان جبهه ای: با نزدیک شدن توده هوای سرد به منطقه این یخبندان به وقوع می پیوندد که زمان آن محدود به شب نبوده و در طول روز هم میتواند حادث شود. مقابله با این یخبندان بسیار دشوار و تقریبا غیر ممکن است.

روشهای مقابله با سرمازدگی و یخبندان:

سرمازدگی گیاهان

۱-کاشت گیاهان در محل مناسب:

سرمازدگی گیاهان

گودال ها  نسبت به سایر مکانها سردتر هستند بنابراین باید از کاشت گیاهان در چاله ها خودداری کنیم. گیاهان برگ ریز را در شیب هایی که به سمت نور خورشید نیستند بکاریم؛ این کار موجب تاخیر در شکوفه دهی در بهار و حفاظت از گیاه میشود.

۲-انتخاب نوع خاک مناسب:

انتقال گرما در خاک های شنی خشک بهتر از خاک های رسی سنگین است. خاک های سنگین و تیره بهتر از خاک های سبک و روشن گرما را ذخیره میکنند و گیاه در پایان زمستان دیرتر فعال میشود. زمانی که رطوبت خاک به حد ظرفیت مزرعه برسد، خاک برای انتقال و ذخیره گرما بهترین عملکرد را دارد.

۳-انتخاب پایه های مقاوم:

این پایه ها باعث مقاومت در برابر سرما و تاخیر در گلدهی میشوند.

۴-مدیریت کف مزرعه:

سرمازدگی گیاهان

خاک ورزی باعث ایجاد فضاهای هوا در خاک میشود و چون هوا عایق حرارت است مانع ذخیره ی گرما توسط خاک میگردد. بنابراین باید از خاک ورزی اجتناب شود. میتوان برای حفظ گرمای خاک از پوشش های پلاستیکی استفاده کرد البته پوشش های پلاستیکی شفاف بهتر از پوشش های پلاستیکی مات خاک را گرم میکنند. همچنین آبیاری و مرطوب کردن خاک پیش از استفاده از پوشش پلاستیکی باعث افزایش کارایی آن میشود.

۵-رنگ کردن تنه درخت:

تابش خورشید به تنه درخت در سرما و سرد شدن تنه درخت در شب و تداوم این روند موجب ایجاد ترک در تنه و ایجاد سرمازدگی، بیماری و تضعیف درخت میشود. سفید کردن تنه درخت مانع از این روند میگردد

۶-استفاده از مواد شیمیایی:

بعضی از مواد شیمیایی در به تاخیر انداختن گلدهی و گریز از خطر سرمای بهاره میشوند. از جمله این مواد میتوان اتفن، جیبرلین، روغن ولک و روغن های طبیعی را نام برد

۷-انجام عمل آبیاری:

انجام عمل آبیاری باعث ایجاد یک لایه یخ عایق روی گیاه شده و از سرمازدگی جلوگیری میکند. استفاده از این روش نکات ریز بسیاری دارد که در صورت عدم توجه حتی ممکن است نتیجه عکس بدهد. از سایر روش های مقابله با سرمازدگی میتوان استفاده از بخاری های باغی، چاهک معکوس انتخابی، دستگاه ماشین مولد باد، دستگاه مولد مه (برای کنترل سرمای بهاره) را نام برد.

منبع: طراحان منظر

همانتوس

همانتوس(Blood flower)

همانتوس(Blood flower)

همانتوس(Blood flower)

همانتوس

همانتوس

نام فارسی همانتوس
نام انگلیسی Blood flower
 نام علمی Haemanthus albiflos
خانواده Amaryllidaceae

اطلاعات کلی:

نام فارسی: همانتوس

نام رایج فارسی: همانتوس

نوع:  علفی

خانواده: Amaryllidaceae

ارتفاع:  ۳۰-۲۰ cm

گسترش:  ۷-۱۵ cm

رنگ گل:  قرمز و سفید

نور:  نور متوسط  یا مایل خورشید

نیاز آبی:  متوسط

نگهداری: اگر نیاز های اساسی آن برطرف شود، نگهداری دایم نمی خواهد. این گیاه سریع رشد می کند و اگر آب متوسط، نور متوسط خورشید و خاک زه کشی شده داشته باشد، سالم و شاداب خواهد بود.

گل:  تعداد زیادی گل های لوله ای کوچک و سفید دارد.

برگ: سبز، ضخیم، دوکی شکل گاهی نیزه شکل است.

میوه:  بیضی، گوشتی در رنگ سفید یا قرمز

مقاومت: مقاومت کم در برابر سرما و خشکی

معرفی همانتوس

همانتوس

همانتوس

همانتوس بومی جنوب آفریقا و از خانواده نرگسیان است. در تابستان، پاییز و زمستان گل دارد.  با اینکه بومی منطقه ای گرم و پر باران است ولی در مناطق  سرد و خشک هم پیدا می شود.

 مسلماً  همانتوس سایه را ترجیح می دهد با این حال از ضخیم بودن برگ هایش پیداست می تواند خشکسالی های تابستان را تا حدودی تحمل کند و در گل گونه ای انعطاف پذیر برای کاشت است.

این گیاه می تواند برای انسان و حتی حیوان سمی باشد، بنابراین؛ این که آن را کجا می کارید و چگونه می خواهید از آن مراقبت کنید، مهم است. گونه هایی از همانتوس می توانند علف هرز باشد، پس قبل از کاشت  چک کنید که مهاجم نباشد.

همانتوس جلوه زیادی دارد. حتی اگر یک عدد از آن را در گلدان بکارید باز هم زیبایی را برایتان به ارمغان می آورد.

ویژگی های ظاهری همانتوس

برگ: این گیاه هر سال یک جفت برگ می دهد. در آخر در بیشترین حالت سه جفت برگ خواهد داشت که در دو ردیف روبه روی هم قرار گرفته اند. برگ این گیاه ۴۰ سانتی متر طول دارد و ممکن است با کرک های ریزی پوشیده شده و گاهی در سطح آن لکه های زری مشاهده شود. به صورت دوکی یا نیزه شکل است.

همانتوس

برگ همانتوس

گل: آخر پاییز و در زمستان پیاز گل آن به چندین گل سفید کوچک با بساک های زرد رنگ روی ساقه تنومند آن تبدیل می شود. گل های آن بسیار ظریف و لوله ای شکل است که به رنگ قرمز هم وجود دارد.

همانتوس

گل همانتوس

ساقه: ساقه آن تقریبا ضخیم، مستحکم و البته راست قامت تا طول ۱۵ – ۳۸ سانتی متر است. همانطور که در عکس مشخص است؛ ساقه آن سبز رنگ است که می تواند لکه های قرمزی هم در قسمت های پایینی داشته باشد.

همانتوس

ساقه همانتوس

نگهداری همانتوس

نور:  با اینکه این گیاه هم در نور کامل آفتاب و هم در نیمه سایه خوب رشد می کند، ولی آن را در منطقه نیمه سایه بگذارید، مخصوصاً در بعد از ظهر های آفتابی.

بیشترین دما قابل تحمل برای آن زیر ۲۸ درجه سانتی گراد و کمترین دما قابل تحمل برای آن ۴- درجه سانتی گراد است. اما بهترین دمایی که می توان آن را نگه داری کرد، حدودآً بالای ۲ درجه سانتی گراد است.

نور خورشید اگر بیش از حد شود رنگ برگ های آن روبه سفید می روند ولی درکل شادابی گیاه دچار مشکل نخواهد شد.

آبیاری:  این گیاه به آبیاری متوسط و منظم نیاز دارد در طول دوره رشد و اگر هم زیاد آبیاری شود طاقت می آورد ولی در بهترین حالت بهتر است به اندازه یک آبپاش کوچک آبیاری شود که خاک به آن صورت خیس نشود.

خاک:  خاک زه کشی شده و و مرطوب و معقول می خواهد تا دچار پوسیدگی نشود. بهترین PH که می تواند داشته باشد بین ۶٫۱ تا ۷٫۵ است. خاک آن بهتر است مخلوطی از رس، پرلیت، شن و البته خاک باغچه باشد.

کوددهی: همانتوس به کوددهی و مراقبت ویژه نیازی ندارد ولی اگر کوددهی را در نظر داشتید؛ در طول فصل رشد آن، هر دو هفته یک بار، می توانید با کود مایع با پتاسیم بالا در بهتر شدن گیاه خود بکوشید.

آفات و مشکلات: همانتوس دچار مشکلات آفت و بیماری به آن صورت نمی شود. ولی مواردی که می تواند پیش آیند عبارت اند از:

۱- خوار لیلی و خون آشام نرگسیان که به راحتی با حذف قسمت های آسیب دیده و سم پاشی با کارباریل می توان با آن مبارزه کرد.

۲- شته ها را با فشار آب بدون آسیب زدن به گیاه از بین ببرید.

۳- همانتوس برای کرم ها جذاب است. بگذارید رشد کنند بعد از رفتنشان آن قسمت از گیاه را حذف کنید.

۴- حلزون های بدون صدف هم ممکن است برای این گیاه مشکل درست کنند. می توانید برای پیشگیری، اطراف این گیاه سنگ ریزه هایی که لبه تیز دارند بگذارید.

تکثیر همانتوس:

همانتوس

بذر همانتوس

همانتوس به دو صورت کاشت دانه و تقسیم گیاه تکثیر می شود.

۱- کاشت دانه:

اگر بخواهید خودتان بذر را جمع کنید بگذارید برسد و خشک شود، سپس کیسه پلاستیکی روی گیاه کشیده و گیاه را برعکس کنید، بعد از گذشت یک هفته حسابی تکانش دهید. قبل از ذخیره کردن بذرها مهم است که مطمئن شوید که خشک هستند تا کپک نزنند.

 اواخر زمستان و اوایل بهار، ۱۵ روز بعد از آخرین سرمازدگی، خاک را تا عمق ۲۵ سانتی متری خوب شخم بزنید. در خاک زه کشی شده و غنی شده، سوراخ هایی به عمق یک سانتی متر با فاصله های ۶۰ سانتی متری از هم ایجاد کنید. دانه را قرار داده و به اندازه نیم سانتی متر روی آن را با خاک برگ بپوشانید.

۲- تقسیم گیاه:

گیاهی را تقسیم کنید که خوب رشد کرده و سالم و دارای ریشه لازم است. گیاه را با شلنگ آب پر آب کنید در حدی که بتوان به راحتی از گلدان خارج کرد. دوباره روی آن آب بگیرید تا تقسیم گیاه به آسانی انجام شود.

کف گلدان های مورد نظر تا یک سوم خاک باغچه بریزید. گیاه را در گلدان بگذارید و فاصله حداقل ۲۵ میلی متر بین ریشه با دیواره را رعایت کنید. کنار آن خاک زه کشی شده و غنی بریزید، تا جایی که سطح گیاه و خاک یکی شود. گیاه را حسابی آبیاری کنید.

درضمن فقط زمانی گلدان آن را عوض کنید که ریشه به سطح خاک آمد.

کاربرد:

همانتوس را می توان در،

۱- Rock Garden (باغچه های کوچکی که در آن سنگ های بزرگ و گیاهانی که مراقبت زیادی نیاز ندارند به کار رفته است.)،

۲- bed ها (باغچه های خیلی کوچک احاطه شده تا ارتفاع حدود یک متر) در خیابان،

۳- گلدان های کوچک و بزرگ،

۴- باغ های ساحلی،

۵- باغ هایی به سبک طبیعی،

۶- و باغ کوچک

کاشت.

اگر مایل هستید پروانه ها و حشرات مفید را جذب کنید، کاشت همانتوس انتخاب مناسبی خواهد بود.

به عنوان گل شاخه ای هم استفاده می شود.

مباحث اضافی:

همانتوس

گل همانتوس

همانتوس  در فضا داخلی به خوبی رشد خواهد کرد. اگر فضای باز هم متناسب با شرایطش باشد هم رشد خوبی خواهد داشت و دیگر نیازی به مراقبت ویژه ای ندارد.

زمان گلدهی آن در تابستان، پاییز و زمستان است و دو سه سالی طول خواهد کشید تا این گیاه به حداکثر ارتفاع خود برسد.

مهم است که پیاز این گیاه در فصل تابستان خشک باشد.

همانتوس را در طب سنتی برای درمان سرفه های مزمن و دفع رعد و برق استفاده می کنند. بسیار مهم است که این گیاه را بدون اطلاع استفاده نکنید چون می تواند سمی باشد. از علایم مسمومیت همانتوس می توان به ترشح بزاق، تهوع، استفراغ، و اسهال اشاره کرد.

منبع: طراحان منظر

Save

همروکالیس

همروکالیس یا سوسن یک روزه (Hemerocallis ، Daylily)

همروکالیس (Hemerocallis ، Daylily)

همروکالیس یا سوسن یک روزه

Hemerocallis-1

 نام فارسی

 سوسن یک روزه
نام انگلیسی  Hemerocallis ، Daylily
 نام علمی  Hemerocallis minor
 خانواده   Xanthorrhoeaceae

اطلاعات کلی :

نام فارسی : سوسن یک روزه

نام رایج فارسی : سوسن یک روزه، زنبق آبی، زنبق رشتی

نوع:  گیاه چندساله

خانواده:  Xanthorrhoeaceae

ارتفاع : ۳۰سانتی متر تا ۱٫۵ متر

گسترش:  ۹۰ سانتی متر

رنگ گل:  در رنگ های متنوع

نور:  نور کامل با سایه ی جزیی

نیاز آبی:  متوسط

نگهداری:  متوسط

گل:  یک روز عمر می کنند

برگ:  بلند و کشیده و شمشیر مانند

مقاومت : در برابر سرما و گرما و آلودگی هوا

همروکالیس

گل همروکالیس

معرفی همروکالیس

این گیاه به دلیل گل های رنگارنگ و فراوان و در اشکال مختلف در طول بهار و تابستان مورد توجه قرار گرفته است. انواع جدیدی از این گیاه وجود دارد که گل های زیادی تولید می کنند و همچنین دوره ی گلدهی آن ها هم طولانی تر است. بسیاری از سوسن های یک روزه بیش از یک دوره ی گلدهی دارند. گیاهی است که به آسانی رشد می کند و برای طیف گسترده ای از مکان ها مناسب است. این گل بومی شمال آسیا است و بعضی از ارقام آن معطر می باشد.

ویژگی های ظاهری همروکالیس

همروکالیس

بوته همروکالیس

برگ : برگ های بلند و باریک و سبز این گیاه خارج از فصل گلدهی جلوه ی زیبایی به محیط می دهد

همروکالیس

گل : فصل گلدهی با توجه به نوع گل می تواند از بهار تا پاییز متغیر باشد. گل های این گیاه طول عمر یک روزه دارند یعنی صبح گل ها باز می شوند و در عصر و شب از بین می روند. تعداد روز های گلدهی هم با توجه به نوع آن فرق می کند.

همروکالیس

ساقه: ساقه ها بلند و کشیده هستند و گل ها و غنچه های زیادی روی آنها قرار میگیرد

نگهداری همروکالیس

همروکالیس

نور: از کاشت این گیاهان در مکان هایی که سایه سنگین دارند اجتناب کنید. این گیاه آفتاب دوست است و اگر ۶ ساعت در روز به آن آفتاب برسد عملکرد خوبی را در گلدهی دارد.

همروکالیس

آبیاری : برای داشتن سوسن های یک روزه ی تماشایی باید به رطوبت محیط توجه کنید و از کاشت این گیاه در مکان هایی که در تابستان بسیار خشک هستند خودداری کنید. اگرچه که ریشه های این گیاه به خشکی و گرمای هوا مقاوم هستند و بقای گیاه را تضمین می کنند ولی کیفیت و همچنین تعداد گل ها به فراوانی آب و رطوبت بستگی دارند. با دادن کود گیاهی و برگ های خرد شده و مقداری مواد آلی به گیاه از حفظ رطوبت توسط گیاه اطمینان حاصل کنید.

همروکالیس

خاک: این گیاه در خاک های حاصلخیز که با مواد آلی، کمپوست و برگ های پوسیده و کود اصلاح شده است و به خوبی زهکشی شده رشد می کند اما تحمل خاک های فقیر و خاک های رسی سنگین را هم دارد و در خاک های معمولی هم رشد می کند و PH  برای این گیاه اهمیت زیادی ندارد

همروکالیس

همروکالیس

کوددهی : می توانید با اضافه کردن کود و همچنین برداشتن گل های پژمرده در اواسط تابستان گیاه را به گلدهی تشویق کنید. اگر از رشد گیاه راضی نیستید از یک کود همه منظوره در بهار  و به میزان ۵۰ تا ۷۰ گرم در هر متر مربع استفاده کنید.

همروکالیس

همروکالیس

آفات و مشکلات : سوسن های یک روزه گیاهان نسبتا مقاوم و قوی در برابر آفات و بیماری ها هستند. برخی از آسیب های جزئی از مکیدن حشرات مانند شته ها و تریپس می تواند در گیاه مشکل ایجاد کند و راب ها و حلزون ها می توانند به برگ های جوان آسیب وارد کنند و همچنین بیماری زنگ هم در این گیاه امکان پذیر است.

تکثیر :

 همروکالیس

بذر همروکالیس

بوته های بزرگ این گیاه را می توان در بهار یا پاییز تقسیم کرد که این تقسیم هر ۵ سال یکبار انجام می شود. بعد از تقسیم ریشه و اندام های هوایی، آن ها را در مکانی دیگر بکارید شما همچنین می توانید همچنین از طریق کاشت بذر در بهار یا پاییز این گیاه را تکثیر دهید.

ریشه های سوسن یکروزه درون بسته هایی در مراکز باغبانی به فروش می رسد که می تواند گیاهان خوبی را ایجاد کند ولی در ابتدا مراقبت بیشتری نیاز دارد. از خریدن شاخه های رنگ پریده و بلند خودداری کنید. آنهارا به جای کاشتن در زمین در گلدان بکارید و از یک کمپوست چند منظوره ی بدون پیت استفاده کنید و آن را به خوبی آبیاری کنید، گلدان را در یک محل خنک یا گلخانه ی خنک نگه دارید و از مرطوب بودن کمپوست آن اطمینان حاصل کنید. در بهار یا پاییز زمانی که آن ها به اندازه کافی نیرومند شده اند آن ها را در زمین بکارید.

کاربرد:

همروکالیس

همروکالیس

از این گیاه می توان به عنوان یک پوششی که نیاز به مراقبت چندانی ندارد استفاده کرد و در واقع این گیاه یک پوشش ایده آل برای کاشت در مسیر های داخلی و همچنین حاشیه هاست. این گل برای استفاده در فضای سبز بسیار مناسب است و با کاشت در کنار جوی ها و قسمت های مرطوب عملکرد بهتری از خود نشان می دهد.

مباحث اضافی :

همروکالیس

همروکالیس

در گذشته سوسن یکروزه در گروه سوسنیان بوده است و دلیل اسم او هم همین است اما فرق این دو این است که سوسنیان دارای پیاز هستند اما همروکالیس دارای ریزوم می باشد.

منبع : طراحان منظر

Save

گیاه تاج الملوک

تاج الملوک

 گیاه تاج الملوک

گیاه تاج الملوک

گیاه تاج الملوک

 

نام فارسی: تاج الملوک
نام انگلیسی: Cohumbine
نام علمی: Aquilegia vulgaris
خانواده: آلالگان Ranunculaceae

مشخصات کلی گیاه تاج الملوک:

نیاز نوری:نیمه آفتابی,آفتابی

نوع گیاه:چند ساله

ارتفاع:۳۰-۱۰۰ cm

رنگ گل:آبی,صورتی,قرمز,سفید

رنگ شاخ و برگ:سبز آبی

فصل گلدهی:بهار و تابستان

مقاومت:مقاوم به سرما


                                                                                            Negar_21072016_193316

معرفی گیاه تاج الملوک:

این گل دارای ۶۰ تا ۷۰ گونه می باشد و تمامی آنها از جنسAquilegia هستند.اندازه بوته آن در حدود سی تا صد سانتی متر است و زمین با خاک معمولی و مرطوب و آفتابگیر را دوست دارد.نگهداری آن آسان است.

از نور زیاد لذت می برند اما گرمای بیش از حد محیط را دوست ندارند,به خصوص در تابستان.در هر حال در نواحی گرم نظیر جنوب,در زیر سایه بان ها و همراه پوشش مالچ کشت می شوند(مالچ همچنین در زمستان از گیاه مراقبت می کند). محل رویش آن در علفزار ها و ارتفاعات بالا در نیمکره شمالی می باشد.

از سایر گونه های آن می توان تاج الملوک صورتی, تاج الملوک جنگلی و تاج الملوک قفقازی را نام برد.نوع بستانی آن گلهایش سر به بالا است و نوع وحشی آن گلهایی افتاده به رنگهای مختلف دارد و در دشت های آمریکا,فراوان می روید و در کلرادو آمریکا به رنگ آبی است.این گل نشان ایالتی کلرادو است.

گلدهی:                                                                                         Negar_21072016_193747

زمان گلدهی آن از اوایل تا اواسط بهار هر سال می باشد و معمولا گلهای زیبای آن دارای ۵ گلبرگ و گاها بیشتر است.رنگ شکوفه آن از آبی و سفید به زرد,قرمز و یا صورتی می باشد و از سال دوم انتظار گل دهی میرود.عمر گل های آن در حدود سه هفته می باشد.

Negar_21072016_193422

نگهداری گیاه تاج الملوک :

از طریق بذر دراواسط  بهار در خزانه کشت می شود,سپس در اوایل پاییزآن را گلدانی کرده در باغچه ها می کارند. به خاطر سمی بودن این گیاه بهتر است از کاشتن آن در خانه اجتناب شود.

آبیاری و کود دهی:

آبیاری هفتگی برایش کافی است به استثنای فصول گرم که به آبیاری اضافی(هر چند روز یکبار) محتاج می شود.شرایط غرقابی را دوست ندارد,پیشنهاد می شود آبیاری را زمانی انجام دهید که سطح خاک خشک شده باشد(آبیاری بیش از حد سبب پوسیدگی آن و زردی برگ های گیاه می شود).

آبیاری کمتر از حد مجاز و وارد شدن  تنش خشکی به گیاه سبب عدم گلدهی,ریز شدن گلها, سوختگی حاشیه و نوک برگ های گیاه و کوتاه تر شدن عمر گل ها می شود

.تهیه آب حاوی کود محلول و کود دهی به این روش(همراه آبیاری) به صورت ماهیانه به تولید گل های بهتر و افزایش کیفیت گیاه کمک می کند(سبب لقاح و تولید شکوفه به طور منظم,تولید شکوفه روشن تر و شاخ و برگ ضخیم تر میشود).

                                                                                                   ۵۲۶۸_۱۲۸۰x800 copy

آفات و امراض گیاه تاج الملوک:

از بین آفات می توان شته، کنه و زنبورها را نام برد. از بین بیماری ها نیز می توان به لکه برگی، پوسیدگی طوقه، زنگ، پوسیدگی سیاه ریشه، سفیدک پودری، بلایت و برخی بیماری های ویروسی که موجب بیماری و ضعف و مشکلاتی در گیاه شوند,می توان اشاره کرد.

مبارزه با آفات:

می توان با روغن گیاه چریش و یا استفاده از پایه ی مناسب از هر گونه آفتی در امان بود.

خواص دارویی:

با توجه به خواص دارویی آن در بیماری هایی نظیر سرفه,روماتیسم ,نقرس و سیاتیک شناخته شده است.

Negar_21072016_193123

روش تکثیر گیاه تاج الملوک :

 بذر به راحتی جوانه می زند و می توان آن را از اوایل بهار تا اواسط تابستان کاشت . عمر بوته آن به طور متوسط ۳ الی ۴ سال است. بذر این گیاه اگر در میان مواد و بستری که کمی رطوبت نگه می دارند مثل کوکوپیت,پیت ماس و سایر مواد مشابه کشت شده و در شرایط حدود ۵ تا ۶هفته در دمای سرد ۲ تا ۵ درجه قرار داده شوند جوانه زنی بهتری خواهد داشت .

بعد از برطرف شدن نیاز سرمایی بذرها، می توان برای کاشتن اقدام کرد اما معمولا اوایل فصل بهار زمانی مناسب و خوب برای این کار است. برای کشت بذر می‌توان از مخلوط خاک معمولی به همراه خاک برگ استفاده کرد و با لایه نازکی از خاک پوشش داد.

باید قبل از قرار دادن بذرها بر روی سطح خاک حتما مخلوط خاک را ابتدا مرطوب نمایید. سپس بذرها را پخش می کنیم و بعد سطح خاک را آبیاری می کنیم .جوانه زنی بذرها معمولا ۱۵ روز به طول می انجامد و گیاه تولید شده از بذر معمولا۲ تا ۳ سال طول خواهد کشید تا به گلدهی برود.

روش دیگر که ساده ترین روش ازدیاد آن است, تقسیم بوته های چند ساله مادری است که در بهار و قبل از شروع فصل رشد و نمو انجام می گیرد والبته هر چند سال یکبار می بایست نسبت به آن اقدام شود. اصولا تکثیر با بذر بهتر است زیرا گیاهان بالغ اگر به دلیل تقسیم از خاک بیرون آورده شوند حداقل ۲ سال زمان نیاز دارند تا مجدد به اوج گلدهی خود برسند . در این روش مناسب تر این است که تا موقع رکود و استراحت گیاه صبر شود.

Negar_21072016_193232

قابلیت:

توانایی ریزش بذر ها را به صورت خود به خودی پس از رسیده شدن دارد(پس از ریزش در همان محل گیاهان جدید تولید می شود) اما اغلب مردم ترجیح می دهند مانع این اتفاق شوند و بذر ها را در محل دلخواه خود بکارند.

کاربرد:جذب پرندگان,شاخه بریده,کشت در باغ

منبع : طراحان منظر

 

ملخ دریائی

ملخ دریائی ( ملخ صحرائی )

ملخ دریائی ( ملخ صحرائی )

ملخ دریائی ( ملخ صحرائی )

ملخ دریائی

ملخ دریائی

Schistocerca gregaria یا ملخ صحرائی از راسته ی Orthoptera یا راست بالان و خانواده ی ملخ ها ی شاخک کوتاه Acarididae می یاشد. وطن اصلی این ملخ ها مناطق بیابانی قاره آفریقاست ولی به وفور در عربستان، هند، پاکستان و بطور کلی جنوب غرب آسیا دیده می شوند که علت آن توانایی بالای مهاجرت در این گونه از ملخ هاست . این ملخ ها از طرف جنوب و جنوب غربی از خلیج فارس عبورکرده یا حتی از سمت جنوب شرقی از طرف هندوستان و پاکستان نوار جنوبی کشور را مورد حمله قرار می دهند . خسارت این ملخ ها نه تنها در ایران و کشور های جنوب غرب آسیا بلکه در بیشتر نقاط دنیا دیده می شود ومورد اهمیت است. شناخت این ملخ به قرن ها قبل از میلاد بر می گردد و سنگ نوشته ها و کتیبه ها شاهدی بر این ادعا می باشند .

ملخ دریائی

ملخ دریائی

به هنگام طغیان این ملخ تمام پوشش گیاهی سبز اعم از علوفه غلات صیفی سبزی گیاهان مرتعی درختان مثمر و غیر مثمر کاملا نابود می شوند این آفت بسته به نیاز غذایی خود رشد و تولید مثل کرده و به توده ای عظیم از این ملخ ها تبدیل می شوند که قادر به مهاجرت طولانی و حتی عبور از اقیانوس هستند و ایجاد قحطی می کنند که البته میزان بارندگی در شدت و میزان و زمان (پائیز یا بهار ) تاثیر دارد . طغیان این ملخ ها با بهتر که نگاه کنیم تغییرات مورفولوژیک یک گونه توام با تغییر در عادت و رفتار است در اثر تغییر در شرایط اقلیمی و پوشش گیاهی صورت می گیرد و طغیان را سیب می شود .

ملخ دریائی

جفت گیری ملخ دریائی

مناطق انتشار این ملخ در ایران سیستان و بلوچستان و چابهارو ایرانشهر وزابل است . مراکز دائمی سودان و اطراف دریاچه چاد در آفریقا و هندوستان می باشد. و از مراکز هجوم وانتشار موقت می توان به ایران، عراق، سوریه، ترکیه و شمال آفریقا اشاره کرد .

ملخ دریائی

ملخ دریائی

مورفولوژی :

ملخ ها دارای فرم دگردیسی ناقص هستند سه دوره دارند و مراحل سیکل آنها شامل تخم و پوره و حشره کامل است . دارای پاهای جهنده و قطعات دهانی جونده- ساینده هستند که قادر هستند به راحتی به هر قسمتی از گیاه آسیب وارد و از ان تغذیه کنند این قطعات دهانی شامل فک بالا و پایین به همراه ارواره ها می باشد . رنگ ملخ بسیار تاثیر گرفته از تغییرات فصل است به طوری که ملخ با نیزه قرمز متمایل به قهوه ای هستند و به هنگام بلوغ به رنگ زرد روشن در می آیند . رنگ تخم ها بنا به محل تخم ریزی تغییر پذیر است مثلا تخم ریزی در مزرعه صورت گیرد زرد رنگ است . پوره های این ملخ اگر در فرم مهاجر باشند و حرکت دسته جمع ابتدا به رنگ سیاه پس از آن به رنگ زرد در می آیند و اگر در فرم انفرادی باشند عموما سبز با لکه های سیاه هستند . جنس ماده ی آنها پنج سن پورگی دارد و جنس نر آنها ۴ سن پورگی دارد . ملخ های برای بلوغ جنسی نیاز به پرواز های طولانی و دسته جمعی دارند . ملخ های بالغ بالدار به رنگ خاکستری هستند با پاهایی که خارهای بلند با نوک سیاه دارد .

جدول زیر برخی خصوصیات مورفولوژیکی را برای جنس نر بالغ و ماده ی آن مقایسه می کند :

طول بال ها (mm) طول ران (mm) طول بدن (mm)
جنس نر ۵۵ ۲۵-۲۴   ۵۵-۴۵
جنس ماده  ۷۰  ۲۵-۳۰  ۵۷

بیولوژی و سیکل زندگی ملخ صحرایی :

ملخ دریائی

سیکل زندگی ملخ دریائی

ملخ دریائی

ملخ دریائی

حشرات بالغ نیمه اول بهمن تا اوایل اسفند ماه در کانون های اصلی جفتگیری می کنند تعداد دفعات جفتگیری برای هر جنس متغییر است نر ها توانایی ۵۰تا۶۰ مرتبه جفت گیری را دارند وماده ها نیز قبل از تخم ریزی چندبار جفتگیری میکنند ماده ها با استفاده از تخمریز خود در خاک حفره ای ایجاد کرده که خاک شنی مرطوب، تپه ها، زیر تخته سنگ ها و بندرت درون مزرعه برای این عمل بهتر است . روی تخم ها ماده ای کیتینی ریخته از تخمریز ریخته که باعث سخت شدن آنها و تشکیل کپسول تخم میشود درون هرکپسول تخم ۸۰تا ۱۰۰تخم وجود دارد هر ملخ ماده ۱۰کپسول تخم می گذارد . کپسول تخم نسبتا خمیده که تخم در قسمت پائین و در قسمت بالا ماده ای کف مانند پر شده است .

دوره ی رشد و نمای جنینی ۱۵-۲۵ روز است و دوره پورگی تا۴۵ روز نیز گزارش شده است که شامل پنج سن پورگی است .سن یک ۵ روز سن دو ۵-۶ روز سن سه ۷-۸ روز سن چهار ۱۲-۱۰ روز و سن پنج پورگی ۱۸-۱۲ روز است . با سپری شدن طول روز و رسیدن به غروب آفتاب و کاهش دما تغذیه پوره ها کاهش می یابد . ملخ های دریایی درخت سنجد را در بین تمامی گیاهان ترجیح می دهند . پوره ها شب ها را روی بوته ها و گیاهان بسر برده و روز ها مجددا به روی زمین بر میگردند میزان فعالیت آفت از سن دو به بعد افزایش یافته و پوره های سن آخر ۵تا۸ در روز مهاجرت می کند . وجود تراکم بالای پوره ها باعث ترشح هورمون در بدن پوره ها می شود که اینها همه عوامل مهمی هستند که باعث تبدیل فاز انفرادی ملخ به فاز مهاجرمی شوند . این حشره سه نسل در سال دارد که بنابر شرایط اقلیمی مثل نور رطوبت و بارش یا سایر فاکتور های اقلیمی متغیر است .

مبارزه و کنترل :

ملخ دریائی

مهاجرت ملخ دریائی

روش پیشگیری مهم ترین روش برای مبارزه و کنترل این آفت است باید با دیده بانی به موقع و منطم و زیر نظر قرار دادن این ملخ بتوانیم از رشد جمعیت شروع مهجرت یا هر تغییر دیگری در رفتار جمعی آنها مطلع شویم
کنترل فیزیکی و مکانیکی :
– جمع آوری دستی در سطوح کوچک
– قرار دادن صفحات فلزی یا شیشه در مسیر حرکت
– استفاده از تله های فرمونی
– سم PAN این سم سیستم عصبی ملخ را به هم میریزد وانها را گوشه گیر می کند و از اشتها می اندازد .
روش کنترل بیولوژیک :
– قارچی پاتوژن به نام علمی Metarhizium anisoplia
کنترل شیمیایی :
– سموم فنی تروتیون (۱در هزار )مالاتیون دی آلدرین (۵/۱ در هزار ) دی آلدزین (این سم به علت مشکلات زیست محیطی منسوخ شده است .
*یکی از روش ها ی مناسب برای سهولت مبارزه با ملخ ها طعمه پاشی است . سبوس گندم کنجاله ی گیاهان زراعی و……

منبع: طراحان منظر

کرم گلوگاه انار

کرم گلوگاه انار

کرم گلوگاه انار

کرم گلوگاه انار

کرم گلوگاه انار

کرم گلوگاه انار از آفات مهم درخت انار، پسته، انجیر و خرما است که به شدت خسارت زا می باشد . انار میوه بومی کشور است و کشت آن در جهان نیز وسعت دارد از برگ و تنه و میوه ی این درخت استفاده می شود . این درخت مورد حمله ی آفات زیادی قرار نمی گیرد اما آفت درخت انار یعنی کرم گلوگاه انار بسیار مهم است و باعث کاهش کمی و کیفی محصول می شود احتمال انتقال میکرو ارگانیسم های بیماری زا را به میزبان افزایش می دهد و می تواند تا ۹۰% محصول را از بین ببرد با توجه به اینکه سطح زیر کشت انار در برخی استان های کشور بالاست بنابر این مبارزه با این آفت نیز در کشور از اهمیت بالایی برخوردار است این محصول به طور عمده در سطح کشت بالا در استان های مرکزی ,فارس , یزد ,سمنان و اصفهان کشت می شود .

یکی از مواردی که این آفت باعث خسارت سنگین به محصولات کشور شد در سال ۱۳۶۰ رخ داد که بیش از نیمی از محصول تولیدی کشور را از بین برد . این آفت اولین بار در سال ۱۳۴۹ در شهر کاشمر مشاهده شد. میزان خسارت این آفت تابعی از بسیاری از فاکتور های زراعی , آب و هوا و… می باشد .

بطور کلی می توان خسارت میانگین این افت را در کشور حدود ۳۰-۲۵ درصد محصولات دانست . کنترل این افت یکی از عوامل مهم در کنترل و کاهش بیماری های قارچی انار از جمله پوسیدگی ناشی از قارچ های جنس آسپرژیلوس و پنی سیلوم یا حتی برخی باکتری ها دانست که در دالان یا زخم های ایجاد شده توسط این کرم ورود پیدا کرده و بیماری ایجاد می کنند .

مورفولوژی و بیولوژی حشره :

کرم گلوگاه انار

کرم گلوگاه انار

کرم گلو گاه انار با نام علمی spectrobates ceratoniae zeller از شپ پره ها می باشد و جز راسته ی بالپولک داران می باشد که دگردیسی کامل دارد یعنی مراحل تخم ,لارو, شفیره و حشره کامل که خسارت اصلی را لارو حشره و تا حدود شفیره این حشره می زند .

این حشره زمستان را به شکل لارو های سنین مختلف در انجیر , انار و احتمالا میزبان های آلوده می گذراند ممکن است در زیر درخت ها یا روی درخت یا در انبار ها بماند. پروانه های زمستان گذران معمولا تخم های خود را روی میله و بساک پرجم ها و گاهی اوقات روی کاسبرگ ها قرار می دهند دم میوه و شکاف های آن نیز از جمله محل های مناسب برای تخم گذاری این شب پره است . لارو سن یک از سطح داخل کاسبرگ تغذیه می کند و در سن سوم با ایجاد سوراخ از سطح رویی میوه و پرجم ها عبور کرده و به داخل میوه انار راه یافته و ضمن ورود عوامل بیماری زا را با خود به داخل میوه می آورند .

لارو ها از اواخر اردیبهشت ماه تا اوایل خرداد ماه خود را به محوطه ی تاج انار رسانده و در آنجا به شفیره تبدیل می شوند .البته ممکن است بیرون از میوه به شفیره تبدیل شود . شفیره نیز با توجه به شرایط آب و هوایی ورشد میوه به حشره کامل تبدیل شده و از تاج بیرون می آید این پروانه ها تا مدت چهار روز جفتگیری کرده و پس از آن در محل پرچم های زرد رنگ انار تخمگذاری میکنند .

کرم گلوگاه انار

هر پروانه ماده ۲۵-۲۰ تخم قرار داده که تخم ها نیز ظرف ۱۰ روز به کرم تبدیل می شوند و وارد میوه می شوند این آفت بین ۲۰تا۳۰روز لارو به مدت ۶تا ۸ روز شفیره هستند این پروانه در ایران بین سه تا چهار نسل دارند که نسل اول در اواسط تیر تا اواخر تیر نسل دوم در اواسط مرداد نسل سوم در اواسط شهریور وبندرت در مناطق جنوبی در اواسط مهر ماه نسل چهارم ظاهر میشود .

این آفت کرمی به طول تقریبا ۲۱ سانتی متراست با سه جفت پا در حلقه ی سینه ای و پنج جفت پا در حلقه ی شکمی که رنگ آنها قرمز یا سفید بنابر شرایط رنگ دانه ی انار ها تغییر می کند . حشره ی کامل این آفت پروانه ای به رنگ خاکستری است با طول ۲۱-۹ میلیمتر که تخم های بیضی شکلی که ابتدا قرمز رنگ و سپس سفید متمایل به زرد هستند می گذارد . لارو ها ی هر سن از نظر طول با هم متفاوت هستند.مثلا لارو سن اول کم رشد کرده و ۲ملیمتر طول دارد .

رنگ شفیره ها قهوه ای می باشد . شب پره های این آفت در اواخر فرودین ماه و اوایل اردیبهشت ماه ظاهر می شوند . اولین نشانه آلودگی میوه وجود لکه های سیاه رنگ درروی پوست میئه می باشد که این لکه بتدریج گسترش یا فته و زرد رنگ می شود . که این ناحیه پر از اسپور قارچ ها می باشد .

روش های کنترل و مبارزه با این آفت :

کرم گلوگاه انار

کرم گلوگاه انار

مبارزه شیمیایی با کرم گلوه گاه انار به دلایل زیر تقریبا غیر ممکن است :

الف ) تخم گذاری آفت در داخل تاج میوه
ب) سم پاشی در باغات انار باعث از بین رفتن حشرات مفید و طغیان برخی آفات دیگر از جمله کنه ها می شود

با این وجود باغداران می توانند با روشن کردن یک چراغ و تعبیه یک ظرف محتوی سیانور باعث جذب , مرگ و در نتیجه کاهش شب پره ها و همچنیم کاهش تخمگذاری شوند .برای مبارزه با آفت کرم گلوگاه انار باید مجموعه ای از روش ها را درنظر گرفت که اصطلاحا به آن روش تلفیقی یا مدیریت تلفیقی کنترل آفات (IPM ) گفته میشود که شامل تمامی روش های کنترلی (زراعی , مکانیکی , فیزیکی و بیولوژیکی می باشد .)

روش های کنترل زراعی :

– استفاده از ارقام مناسب و مقاوم مانند رقم های انار اصفهانی دانه سیاه یا ملس دانه سیاه یزدی
– کنترل علف های هرز
– کاشت یونجه وشبدر برای تقویت زنبور های پارازیتوئید
– خوداری از کاشت تلفیقی انار با پسته یا انجیر
– آبیاری در زمان مناسب (که عدم انجام آن موجب ترک در روی میوه میشود …)
– کشت و شخم به موقع ,کرت بندی , کودهی و هرس به موقع باغ

روش های کنترل فیزیکی و مکانیکی :

جمع آوری میوه های آلوده از پای درخت و درختچه ها که خود منبع مهم زمستانگذرانی این حشره هستند .
پرکردن تاج میوه با استفاده از گل
حذف پرچم های میوه با استفاده از دستگاه حذف پرچم
استفاده از تله های فرمونی (سانتاموس)
استفاده از پرتوی گاما برای عقیم سازی حشره نر

روش های کنترل بیولوژکی :

استفاده از زنبور های پارازیتوئید تخم (Trichogramma )
تخم پارازیته شده کم کم سیاه رنگ شده البته از این زنبور ها برای پارازیته کردن تخم برخی آفات دیگر مانند کرم ساقه خوار برنج , کرم ساقه خواره ذرت و کرم غوزه پنبه نیز استفاده می شود .

منبع : طراحان منظر

بگونیا

بگونیا (BEGONIA)

بگونیا (BEGONIA)

بگونیا (BEGONIA )

۱۰۱۲۲۹۵

 

    نام فارسی      بگونیا
    نام انگلیسی      BEGONIA
    نام علمی      BEGONIASP
     خانواده       BEGONIACEAE

 

اطلاعات کلی : 

نام فارسی : بگونیا 

نوع : چند ساله

خانواده :  BEGONIACEAE

ارتفاع : بستگی به نوع بگونیا از چند سانتی متر تا ۳ متر

گسترش : حدودا ۲ متر

رنگ گل : به رنگ های متنوع از جمله : قرمز ، صورتی ، زرد ، سفید و ارغوانی کم رنگ

نور : به نسبت زیاد البته تابش غیر مستقیم

آبیاری : متوسط

نگهداری : متوسط

گل : شکل و رنگ گلبرگ های آن بسته به نوع بگونیا متفاوت

برگ : اغلب بزرگ با چند رنگ ومعمولا نامتقارن

مقاومت : متوسط

معرفی بگونیا  :

بگونیا

بیش از هزار گونه بگونیا در مکان های گرمسیری و نیمه گرمسیری سراسر جهان وجود دارد با این حال تنها بخش کوچکی از آن زیر کشت است . تنوع تعداد گونه های بگونیا شناسایی آن ها را مشکل کرده است . بگونیا ها به  سه دسته ی غده دار ، ریزوم دار و ریشه فیبری تقسیم می شوند که در این میان تنها بگونیای غده دار خزان دارد و بقیه ی بگونیا ها همیشه سبز می باشند .

انواع مختلفی دارد که می توان از آن ها به بگونیا ی رکس ، تکمه ای ، عروس یا واکسی ، هلندی یا هلیمالس و ببری اشاره نمود . اغلب گونه های بگونیا را به عنوان گیاهی گلدانی یا آویزی در آپارتمان به جهت بهرهمندی از زیبایی آن پرورش می دهند.

با توجه به کثرت گونه های این گیاه انتظار می رود که زیستگاه های متعددی داشته باشد برای نمونه بگونیای ببری زیستگاهش برزیل و رکس امریکای جنوبی است . دسته بندی دیگر آن ها براساس طبیعی و مصنوعی بودن آنها نیز می باشد ؛ منظور از مصنوعی بودن از آن است که بگونیاهایی در آزمایشگاه به دست بشر ساخته شده است .

ویزگی های ظاهری بگونیا  :

برگ :

بگونیا

بگونیا

بگونیا ها دارای رنگ ها و همین طور شکل های متفاوتی هستند برای مثال :

  • بگونیا رکس برگ هایی به شکل قلب و چروکیده دارد که برگ ها دارای لکه ها و حاشیه هایی به رنگ سفید ،سبز ، نقره ای ، خاکستری ، سیاه ، قرمز و ارغوانی می باشد .
  • برگ بگونیای ببری دارای لکه های سبز بر روی زمینه ای قهوه ای رنگ است که مانند پوست ببر می باشد و زیبایی آن در تضاد رنگ ها تجلی پیدا می کند.
  • بگونیای تکمه ای دارای برگ های گوشت آلود و شادابی است که در همه رنگ ها به جزآبی دیده می شود.
  • برگ های بگونیای همیشه گل ، سبز و گاهی ارغوانی است .
  • بگونیای پشت برگ قرمز نیز از بگونیا های برگ ریزوم دار است که سطح رویی برگ ها حالت مخملی دارد و همین طور برگ ها  بر روی ریزوم به شکل های مختلفی می رویند .
  • بگونیای دورگه برگ های رنگین با فلس های کرکدار دارد
  • برگ بگونیا های پیازی  درشت است .
  • برگ بگونیا های ANGEL WING دارای لبه های دندانه دار است .
  • بعضی از بگونیا ها درای برگ های مومی یا پشمی هستند .
  • علت نام بگونیای واکسی به دلیل برگ های ضخیم و براقش است .

گل بگونیا :

roseform_peach_bloom

Yellow_begonia

بگونیا گیاهی است تک پایه (گل های نر و ماده بر روی یک گیاه )که گل های نر معمولا زیبا و شامل پرچم های متعدد است که دارای چهار گلبرگ می باشد و اندازه ی دو گلبرگ از بقیه کوچک تر است . گل های ماده دارای تخمدان تحتانی بزرگ و دو تا چهار کلاله هستند . گلبرگ های گل ماده چهار تا پنج تا هستند که همگی هم اندازه می باشند.

  • گل های بگونیا ی تکمه ای به صورت خوشه های سه تایی بر روی شاخه می رویند و لازم به ذکر است که گل های کناری ماده می باشند
  • گل های بگونیای هلندی (هیمالیس ) پرپر و به رنگ های قرمز ، صورتی و زرد وحتی سفید است .
  • بگونیا رکس گل هایی به رنگ ارغوانی و به قطر یک سانتی متر دارد .

ساقه :

۱۳۶۳۰۹۸۷۹۶۲

  • بگونیا های ریشه افشان (همیشه گلدار )دارای ساقه کاملا مشخص و نسبتا قطور و بلند هستند .
  • ساقه بگونیا های (معمولی ) با ریشه افشان کوتاه و پیچیده و ابکی است .
  • بگونیا با ساقه های قطور و ریزوم مانند ساقه مشخص ندارند و ساقه به شکل ریزوم تغییر شکل داده اند.
  • ساقه بگونیای تکمه ای آبدار است .
  • بگونیاهای پیازی ساقه خودرویی به شکل پیاز دارند .

نگهداری بگونیا  :

نور :

این گیاه نیازمند نور نسبتا زیادی است به شرط آن که نور به صورت غیر مستقیم تابیده و همچنین نور مصنوعی نیاز نوری گیاه را برطرف نمی کند . پشت پنجره های جنوبی و پاسیو ها مکان مناسبی برای قرار دادن این گیاه می باشد . یکی از عوامل موثر در گلدهی گیاه میزان نور فراهم شده است . دو تا سه هفته پس از ظهور جوانه گیاه به نور کافی احتیاج دارد. این گیاهان باید در فصل تابستان از نور شدید محافظت شود و در نواحی سرد سیری بگونیا ها فقط در روز های گرم تابستان در سایه نگهداری می شوند .

آبیاری :

دفعات آبیاری بیشتر به دمای نگهداری گیاه بستگی دارد . حتما بین دو آبیاری توجه داشته باشید که خاکتان خشک شده باشد. از آب سبک فاقد املاح جهت آبیاری استفاده کنید . بگونیای رکس نیاز به رطوبت دارد و از بهار تا پاییز مرتبا آن را آبیاری کنید و پس از اتمام گلریزان آبیاری را کاهش دهید .

خاک و کوددهی :

برای بگونیا رکس پیشنهاد می شود هر دوهفته یک بار با کود مایع تقویت شود و آن را در خاکی از بیت ماسه سیلیسی کاشته شود و همین طور برای بگونیای تکمه ای  نیز پیشنهاد شده که غده ها را  در حرارت ۱۳درجه زیر شاسی در خاک پیت یا مخلوطی از پیت و ماسه کشت شود .

خاک برای بگونیای ببری مخلوطی از شن و دانه های ریز و کمپوست بهترین محیط رشد برای گیاه است. به درجه حرارت خاک بسیار توجه شود زیرا تاثیر بسزایی بر روی شکوفه دادن گیاه دارد . کلا هر خاکی با زهکشی خوب و کمی اسیدی و از همه مهم تر قوی تر باشد مناسب است مانند ترکیب کوکوپیت و پیت ماسه و پرلیت و نسبت برابر با خاک ، کمپوست یا ترکیب خاکبرگ و پیت ماس .

  • معمولا هر دوهفته یک به بار کوددهی نیاز دارد .
  • توصیه می شود از کود های خفیف استفاده شود و همچنین کود های طبیعی مانند امولسیون ماهی ایده آل است .
  • این گیاه علاقه زیادی به فسفر دارد .

آفات و مشکلات  بگونیا :

۶۳۴۶۲۸_Btsg0La9

hgyj753

  • از افات این گیاه می توان به کنه و تریپس اشاره نمود و همچنین سفیدک پودری و قارچ کپک خاکستری (بوتریتیس ) از بیماری های این گیاه می باشند.
  • غبار پاشی گیاه در دمای زیر ۱۰ درجه سبب بیمار شدن گیاه توسط قارچ ها مخصوصا بوتریتیس می شود.
  • بیماری موزائیکی ویروس برگ ها را بد شکل و دایره های زرد رنگی را روی آن پدید می آورد و چون این بیماری درمان ندارد از قرار دادن گیاه بیمار در مجاورت با سایر گیاهان بپرهیزید .
  • ثابت بودن هوا و دما باعث عدم گلدهی گیاه می شود .
  • برگ های این گیاه به مالش حساس می باشد پس برای تمیز نمودن آنان از مالش با پارچه پرهیز شود و از مواد براق کننده نیز به هیچ عنوان استفاده نشود زیرا نمایان شدن لکه های قهوه ای بر روی برگ را به دنبال دارد .
  • کنه قرمز ریز باعث کم رنگ شدن پشت برگ ها می شود .
  • نور کم مسبب ریزش ورنگ پریدگی برگ ها و دراز و ضعیف شدن ساقه است .
  • تعویض بی موقع گلدان می تواند باعث عدم رشد گل شود .
  • سردی هوا نیز می تواند سبب ریزش برگ ها در زمستان شود .
  • اگر هوای محیط بسیار گرم باشد حاشیه برگ ها چروک خورده و به سمت بالا لوله می شوند .
  • مشاهده ی رشد برگ ها ی ریز گویای کمبود موادغذایی است .
  • در صورت وجود گاز آشپزخانه یا گاز نفتی در محیط سبب خم شدن برگ ها و یا افتادن گیاه می شود .
  • بگونیا هایی که دارای سن زیادی هستند بیش از حد رشد می کنند و در نتیجه تهیه و تامین غذای کافی برای آنها مشکل است
  • آب دادن به وسیله ی اسپری گیاهی زمینه کپک زدن گیاه را فراهم می کند زیرا اغلب گونه های بگونیا برگ های پرز دار دارند و آب در بین پرز ها باقی می ماند .

تکثیر :

۱۳۶۳۰۹۸۲۶۷۱۱۳۶۳۰۹۸۵۲۸۱

  • بهار و تابستان بهترین زمان برای تکثیر این گیاه است . این گیاه را می توان از دو راه گشت بذر و قلمه تکثیر داد البته تکتیر آن به روش بذر مشکل است.
  • بگونیا برای مدت کوتاهی استراحت دارد و بعد از دوران استراحت می توان آن را وادار به گلدهی کرد .
  • اگرچه می توان گیاه تزئینی بگونیا را برای چندین سال نگهداری کرد اما لازم به ذکر است که همه ساله از قلمه های جوان گیاه بگونیا استفاده شود .
  • بگونیا های همیشه گلدار به وسیله بذر به راحتی قابل تکثیر هستند زیرا از نظر هم زمانی رسیدن گرده و کلاله هیچ مشکلی نیست در نتیجه تولید بذر به وفور صورت می گیرد .
  • اولین خزنده بگونیا یعنی آن هایی که برگ های کوتاه گسترده دارند بهتر است از طریق برگ تکثیر شوند.

روش کشت بذر :

بهترین بذر بذری است که از نظر ژنتیکی خالص باشد . والدین خالص بهترین محصول را می دهند زیرا محضصولات همگی یکسان و ژنتیکشان همواره پایدار خواهد بود . بذر در اواخر زمستان کشت شود . روی بذر را با خاک نپوشانید و با وسیله ای مثل تخته  دانه ها را فشار داده تا دانه ها به خاک بچسبند .

روش قلمه زدن :

به وسیله ساقه : در بهار شاخه هایی را که گل نداده اند را به صورت اریب برش دهید به طوری که شاخه ها حاصل به طول ده سانتی متر و دارای دو گره وبرگ باشند . سپس آن را در فاصله ۷سانتی متر از سطح خاک تشکیل شده از ماسه یا پرلیت و کوکوپیت کاشته شود بعد از ریشه دار شدن آن را به خاک اصلی انتقال بدهید.

به وسیله برگ : یک برگ بالغ در عین حال خیلی هم پیر نباشد را برداشته و با چاقوی تیز که به بافت برگ صدمه وارد نکند و آن را هم له نکند به بخش های منظم ببرید سپس قطعات برش داده ی برگ را از سمت پشت برگ در پودر هورمون ریشه زایی فرو برده و روی سطح خاک فشار دهید وبعد آن ها را با کیسه  پلاستیکی بپوشانید . دما را در حدود ۲۱ درجه حفظ کنید .هنگامی که گیاهچه کوچک به وجود آمد و طولش به ۲/۵ رسید کیسه پلاستیکی را برداشته و هر کدام را در گلدانی با قطر ۹ سانتی متر و درای کمپوست گلدانی با پایه پیت بکارید . مرتبا زیر پوشش پلاستیکی را بررسی کنید تا اگر برگ ها دچار فساد و پوسیدگی شده بود ، بیرون آورده و با قارچ کش سمپاشی کنید .

 کاربرد :

begonia-x-benariensis-big-red-with-bronze-leaf-c4140-15

  • بگونیا ها بیشتر جنبه ی زینتی دارند.
  • از بگونیای عروس برای زیبا سازی سطح شهر ها و همین طور در فضای سبز به عنوان گل یکساله استفاده می شود اما به عنوان گل اپارتمانی مقاوم کاربرد بیشتری دارد.
  • از سبد آویزان کردن بگونیای ببری بسیار رایج است و این گیاه را معمولا برای کشت های گروهی با گیاهان دیگر استفاده می کنند.
  • از بگونیای غده ای (پیازی) برای گل کاری در زیر سایه ی درختان و باغ ها استفاده می شود.

مباحث اضافه :

VCGS-FLOWER-27-2

در بگونیای تکمه ای گل ها به صورت خوشه های سه تایی بر روی شاخه می رویند و لازم به ذکر است که گل های کناری ماده می باشند . با چیدن گل های کناری گل های میانی درشت می شنوند.

بگونیای عروس یا واکسی گلی هیبریدی یا دو رگه است که از اتلاق دو گونه ی CUCULLATA و SCHMIDTIANA  به وجود آمده است وبگونیای هلندی نیز ار اتلاق این گل با بگونیای غده ای به دست آمده است .

بگونیای برگی (رکس) توسط کیاه شناس فرانسوی به نام شارل پلومیه CHARLES PLUMIER  که برای مشاهده و مطالعه ای گیاه که به وفور در جزایر کارائیب می روید، از اقیانوس اطلس عبور کرده بود ، نام گذاری شده است .

بگونبا ها را به سه دسته ی زیر تقسیم می کنند:

  • ریشه افشان
  • ساقه های قطور و ریزوم مانند
  • پیازی
  • بهترین و شاخص ترین بگونیاسه مربوط به زیر خانواده ریشه افشان بگونیای سمبرفورانس با بگونیای همیشه گلدار است .
  • از آنجا که بگونیا ها با ریشه افشان به طول روز بی تفاوت هستند در تمام طول سال گلدار اند.
  • بگونیای پیازی در کشور ایران بسیار کم است زیرا این بگونیا نیاز به خاکی اسیدی و تابستان های مرطوب دارد در حالی که تابستان های ایران گرم وخشک است و در فضا ی سبز ایران کشت وکار مناسبی ندارد.
  • گذاشتن گل ها کنار هم در تامین رطوبت لازم موثر است .
  • غبارپاشی برای کاهش آفات مفید است.
  • بعد از پایان دوره گلدهی اجازه دهید خاک گلدان کاملا خشک شود تا گیاه وارد دوره استراحت خود شود.
  • برای تامین رطوبت گیاه می توان سینی را پر از آب کرده سپس سنگ ریزه درون سینی ریخته و گلدان را روی سنگ ریزه ها قرار دهید  تا از  زیر گلدان آب نکشد .
  • رطوبت پایدار در محل نگهداری گیاه او را از حمله کنه محافظت می کند .
  • اختلاف دمای شب و روز افزایش گلدهی و رشد گیاه را به همراه دارد پس در جایی بگذارید که هوایش جریان داشته باشد.
  • برای مبارزه با کنه از سم کنه کش مصرف می شود .
  • برای مقابله با تریپس لیسانتوس بنفش را در گلخانه می کارند .
  • تمام زیبایی بگونیای ببر به خاطر برگ های متراکم آن است . با حذف گل های زرد که جنبه ی زینتی ندارند ،گیاه به تولید برگ بیشتر می پردازد .
  • برای تمیز نمودن برگ های این گیاه که نسبت به مالش حساس هستند می توان از برس های مخصوص و نرم بهره گرفت .
  • توصیه می شود گل های خشک شده و برگ های زرد و خشک و شاخه های سیاه شده را جدا کنید این کار علاوه بر زیبایی باعث سرحال شدن گیاه شما و انرژی گیاه صرف گلدهی بیشتر می شود .
  • گل ها دوست دارند که ریشه هایشان در هم تنده شود و استفاده نکردن از گلدان های بزرگ این امکان را برای گیاه فراهم می کند .
  • علت گل ندادن گیاه می تواند کمبود نور یا کود باشد که برای تامین کود لازم می توان از کود کریستالون صورتی استفاده کرد .

کریستالون قرمز (صورتی ): کود تخصصی جهت افزایش گل و میوه در گیاهان و درختان می باشد . عناصر موجود در این کود شامل : ۱۲ درصد ازت – ۱۲ درصد فسفات – ۳۶ درصد پتاس – ۱ درصد میزیوم – میکروالمنت های  بر – مس – مولیبدن

خواص کود کریستالون :

۱-حل شدن سریع در آب

۲- قرار گرفتن ریز مغذی ها در سطح بالای آب و به صورت متعادل

۳-حاوی ریز مغذی و مواد معدنی (آهن – منگنز – روی ومس )

۴-عاری از نامحلول ها و سم های گیاهی

۵-عاری از اوره و در حد بسیار ناچیز از سدیم وکلر

begonia-tuberhybrida-multiflora-new-star-red-c5250-2

منبع : طراحان منظر

 

ساختار بام سبز

ساختار بام سبز

ساختار بام سبز

ساختار بام سبز

 

زیر سازی سقف

ساختار بام سبز

بام های سبز می توانند بر روی  انواع مختلف از سقف ها ساخته شود. سازه های چوبی، ورق های فلزی و همچنین سطح  بتن مسلح را می توان به عنوان زیر سازی سقف مناسب در نظر گرفت. پایه بام سبز از ساخنار سقف ضد آب که با ظرفیت تحمل بار مناسب است,تشکیل می شود.

آب بندی

ساختار بام سبز

بیش از یک دوره زمانی , ریشه می تواند به عایق و  ساختار سقف و ساز آسیب برساند اگر, هیچ اقدام حفاظتی در نظر گرفته نشود. مقاومت ریشه لایه عایق از روش ” بررسی مقاومت به نفوذ ریشه در سایت های بام سبز ” تعیین می شود. بیش از ۷۰ محصول ضد آب نیازمند هستند که از این آزمون برخوردار شوند. اگر لایه عایق مقاوم در برابر ریشه نباشد, مانع ریشه دیگری باید نصب شود. گذشته از سطح پشت بام، ساختارهای عمودی, محیطی، مفاصل و لبه های سقف نیز باید در برابر نفوذ ریشه محافظت شود.

دیواره سقف، نفوذ سقف و قطعات ساختمان های مجاور

برای بام های سبزارتفاع  ساختار عمودی و محیط مربوطه باید در نظر گرفته شود:

• ارتفاع عمودی برای قطعات ساختمان های مجاور و نفوذ: حداقل۱۵۰ میلی متر .

ارتفاع عمودی لبه سقف: حداقل ۱۰۰ میلی متر.

مهم: ارتفاع عمودی همیشه از سطح بالایی سیستم بام سبز ساخته شده اندازه گیری می شود.

پروفایل های گیره ای تضمین حفاظت قابل اعتماد و یک اتصال محکم از مناطق عمودی است. در موارد خاص (، به عنوان مثال “صندلی چرخدار در دسترس آپارتمان “)کاهش ارتفاع عمودی امکان پذیر است، در این مورد ساختار ها لازم است. نفوذ سقف (به عنوان مثال اتصالات آب، قطعات ساختمان برای استفاده از منطقه پشت بام، و غیره)، در صورت امکان، باید به منظور حفظ نفوذ سقف , آن را به طور حداقل گروه بندی کرد.

ساختار بام سبز

ساختار بام سبز

شیب بام

ساختار بام سبز

با استفاده از فن آوری های مدرن ممکن است به نصب یک سیستم بام سبز قابل اعتماد ساخت تا نه تنها در بام های مسطح مرسوم، بلکه در بام های حایل، ریخته سقف و سقف هر بشکه رسید. اقدامات احتیاطی فنی ویژه ای تنها برای کاهش نیروهای برشی موجود و فرسایش برای یک بام با  شیب بیش از ۱۰ درجه سانتی لازم است. بام با شیب بیش از ۴۵ درجه معمولا برای ساخت  سیستم های بام سبز مناسب نیست. بام هایی  با شیب کمتر از ۲٪ ساخت و ساز های خاصی هستند  که اغلب روی آن ها گودال های کوچک آب د رحال  توسعه می باشد. به منظور اجتناب از بام های سبز گسترده از آسیب دیدن توسط نفوذ آب ، نظم خاصی برای زهکشی سقف لازم است. در مقابل، می توان آن را برای بام های سبز فشرده مفید دانست برای طراحی ساخت و ساز بام بدون شیب به آبیاری سد تا اجازه دهد.

ساختار بام سبز

ساختار بام سبز

بام بدون عایق حرارتی، بر روی اتاق غیر گرم (به عنوان مثال سقف گاراژ، سقف ایوان، و غیره) در تمام انواع بام سبز سیستم ساخت یو پی اس امکان پذیر است.

بام  حرارتی در ساخت و ساز سقف، معیارهای خاصی در هنگام برنامه ریزی و نصب یک سقف با عایق حرارتی باید در نظر گرفته شود. به طور کلی، عایق حرارتی نصب شده باید یک مقاومت فشرده  کافی برای تحمل بار از ساخت سیستم های بام سبز نشان دهد.

بی سقف تهویه مناسب ( “سقف گرم”): بسته به بار طراحی، انواع مختلفی از بام های سبز امکان پذیر است. یک مانع بخار با کیفیت بالا باید در مرحله طراحی و یا برنامه ریزی موجود باشد.

O سقف  تهویه مناسب “) سقف سرد”): ظرفیت بار  کم لایه فوقانی اجازه می دهد تا ساختار بام سبز وزن کم تری را تحمل کند. اثر خنک کننده ساخت سیستم های بام سبز بر هوادهی بین لایه های ساخت و ساز سقف تاثیر می گذارد.

سقفO معکوس : عایق حرارتی سقف معکوس در بالای لایه ضد آب در یک منطقه با سطح رطوبت متغیر نصب شده است، و در نتیجه. ورق و لایه های مورد استفاده برای ساخت بام سبز  نباید از فرآیندهای انتشار بخار از عایق جلوگیری کند.

بام DUO: بام DUO ساخت و ساز بام با لایه های اضافی حرارتی که به عنوان یک عنصر زهکشی عمل می کند و به عنوان عایق حرارتی حساب می شود. این ساختار تا مزایای استفاده از “سقف گرم” با سقف معکوس را ترکیب می کند.

  ساختار بام سبز

منبع : طراحان منظر

پشه قارچ

پشه قارچ (Fangus gnat)

پشه قارچ (Fangus gnat)

پشه قارچ (Fangus gnat)

پشه قارچ

پشه قارچ یا مگس سیاه خاک ، یکی از آفات رایج گیاهان آپارتمانی است که معمولا در رطوبت بالا به تعداد زیادی یافت می شود و دردسر ساز خواهد بود. معمولا شما زمانی متوجه این حشرات ریز خواهید شد که حشره بالغ در اطراف گیاه آپارتمانی شما یا نزدیک به پنجره در حال پرواز باشد . پشه قارچ بالغ هیچ خسارتی جز مزاحمت در هنگام پرواز برای شما نخواهند داشت . آسیب اصلی توسط لارو های این پشه ها به گیاه شما وارد می شود. در واقع این لارو ها از ریشه گیاه تغذیه می کنند و بعد از مدتی باعث خشک شدن گیاه و از بین رفتن آن می شوند.

مشخصات ظاهری پشه قارچ :

پشه قارچ

حشرات بالغ :

  • این حشرات بدنی ظریف و کوچک دارند.
  • رنگ بدن آنها مشکی مایل به خاکستری تیره است.
  • هنگامی که شما به آنها از نزدیک نگاه می کنید کاملا شبیه به پشه های خانگی هستند.
  • بدن این حشرات حدود ۰٫۳ سانتی متر است و پاهای بلندی دارند.
  • حشرات کامل در دوران زندگی خود تغذیه ای ندارند.
  • بنابراین این حشرات کامل نیستند که باید از آنها بترسید بلکه لاروها به گیاه شما خسارت میزنند.
  • با آبیاری گلدان میتوانید این حشرات را اطراف گلدان مشاهده کنید.

پشه قارچ

لارو :

  • لارو ها پس از ۴ الی ۶ روز از تخم ها بیرون می آیند.
  • لارو کرم های ریزی با طول حدود ۰٫۶ سانتی متر هستند.
  • سر لارو سیاهرنگ بوده و بدن آن سفید متمایل به شفاف است .
  • این لارو ها معمولا در مکان های مرطوب زندگی میکنند.
  • از ریشه و قارچ و سایر مواد آلی تغذیه می کنند. برای تشخیص لارو یک قطعه سیب زمینی خام را به ضخامت کم برش بزنید.
  • از طرفی که پوست آن کنده شده است بر روی خاک قرار دهید.
  • بعد از ۶ یا ۷ ساعت لارو های کوچک این حشره را می توانید بر روی سیب زمینی ببینید.
  • پس از دوران لاروی وارد دوره ی شفیرگی میشوند.

شفیره:

  • شفیره ی راسته Diptera از نوع پنهان هستند.
  • رنگ تیره ای دارند.
  • پس از آن حشره کامل از شفیره خارج خواهد شد.

چرخه زندگی پشه قارچ :

پشه قارچ

  • حشرات بالغ به مدت ۸ تا ۱۰ روز زنده می مانند.
  • در طول این مدت زمان حشرات ماده می توانند در خاکی که مرطوب و غنی باشد بیش از ۳۰۰ تخم بگذارند .
  • پس از ۴ تا ۶ روز لارو ها از تخم بیرون می آیند و شروع به تغذیه از ریشه گیاه می کنند.
  • دو هفته به صورت لارو باقی می مانند.
  • مرحله شفیرگی حدود ۳ تا ۴ روز طول می کشد.
  • تمام چرخه زندگی این حشره ۳ تا ۴ هفته به طول می انجامد .
  • به دلیل کوتاه بودن چرخه زندگی این حشره ، گلدان شما ممکن است میزبان هر چهار مرحله زندگی این حشره یعنی تخم ، لارو ، شفیره و حشره کامل باشد.
  • به همین دلیل  برای مبارزه با این آفت مدت زمان و روش های متفاوتی نیاز است .

خسارت و علائم پشه گلدان :

پشه قارچ

  • خسارتی که پشه قارچ به گیاه می زند معمولا به صورت علائمی چون پژمردگی ناگهانی ، ضعیف شدن گیاه ، کاهش رشد و زردی برگ ها بروز می کند.
  • با طغیان این آفت ممکن است شما بخش زیادی از گیاه خود را از دست بدهید.
  • این خسارت در گیاهانی که به این آفت حساس هستند بیشتر دیده می شود.
  • بیشترین خسارت توسط لارو ها به گیاه مخصوصا گیاهان جوان و قلمه ها زده می شود.
  • این حشرات دامنه میزبانی گسترده ای داشته و به اکثر گیاهان آپارتمانی حمله میکنند.
  • در دوران لاروی با زیر و رو کردن خاک میتوانید لارو های سفید رنگ را مشاهده کنید.
  • یا اینکه از راهکاری که در بالا ذکر شد برای شناسایی استفاده کنید.

گیاهان حساس به پشه گلدان :

انواع شمعدانی

بنفشه آفریقایی

میخک

بنت قنسول

پیشگیری از خسارت پشه قارچ:

  • در زمانی که می خواهید گیاهی را بخرید توجه کنید که هیچ حشره ای در اطراف گیاه پرواز نکند .
  • علاوه بر آن خاک را کمی زیر و رو کنید تا بتوانید در صورت وجود ، لارو این حشره را که براق و ریز اما مشخص است ببینید. تحت هیچ شرایطی گیاهی را که به این آفت مبتلا است تهیه نکنید.
  • این حشرات بدن قوی ندارند که از محیط خارجی وارد خانه شما بشوند
  • این حشرات با خاک آلوده یا گیاه آلوده ای شما خریداری میکنید وارد منزل شما میشود و ممکن است سایر گیاهان شما را آلوده کنند.
  • بنابراین هنگام خرید دقت لازم را در سالم بودن گیاه داشته باشید.
  • زمانی که شما آبیاری را انجام می دهید می توانید حشرات کامل  آن ها را به صورت واضح ببینید.
  • اگر می خواهید خاک گلدان خود را عوض کنید باید حتما خاک را ضدعفونی کنید و اجازه بدهید خاک شما حرارت ببیند .
  • پس از آنکه از سالم بودن خاک مطمئن شدید برای گیاه از آن استفاده کنید.
  • برای ضدعفونی خاک خود باید آن را ابتدا مرطوب کنید.
  • سپس درون پلاستیک سیاه یا شفاف قرار بدهید.
  • به مدت ۴ تا ۶ هفته در یک مکان آفتابی قرار بدهید.
  • ضخامت خاک شما نباید بیشتر از ۲۰ سانتی متر باشد.
  • این پشه ها به آب میوه ی مانده یا مواد غذایی در حال تخمیر جذب میشوند.
  • بنابراین هیچگاه این مواد را در خانه و رو باز نگهداری نکنید.

راه های مقابله با پشه قارچ:

 

جلوگیری از آبیاری بیش از حد:

  • این حشرات بیشترین تکثیر را در محیط مرطوب دارند.
  • پس سعی کنید هیچ گاه بیش از حد آبیاری را انجام ندهید.
  • این نکته در زمستان که مصرف آب گیاهان کمتر است از اهمیت بیشتری برخوردار خواهد بود.
  • سعی کنید گلدانی را انتخاب کنید که زهکشی مناسبی داشته باشد.
  • در گلدان خود از موادی مانند خزه و … که باعث تجمع آب می شوند خودداری کنید.
  • میتوانید قبل از کاشت گیاه در کف گلدان خود ابتدا سنگ یا لیکا ( پوکه معدنی) بریزید و بعد خاک را روی آن بریزید.
  • با این کار باعث میشوید آب راحتتر از ته گلدان خارج شود.
  • همچنین میتوانید در زیر گلدانی خود سنگ یا لیکا بریزید و از تجمع آب در آن جلوگیری کنید.

خشک شدن خاک بین دو آبیاری:

  • اگر حشرات در اطراف گلدان شما وجود دارند باید بین دو آبیاری اجازه بدهید خاک به اندازه ۳ تا ۵ سانتی متر به صورت کامل خشک شود و سپس آبیاری را انجام بدهید.
  • این کار علاوه بر اینکه باعث مرگ لارو و از بین رفتن تخم ها می شود ، باعث می شود میل ماده بالغ پشه قارچ  به تخم گذاری درون خاک کاهش پیدا کند.
  • برای اینکه بدانید چه موقع آبیاری کنید میتوانید با یک خلال دندان وضعیت رطوبت خاک را بررسی کنید.
  • اگر با فرو کردن خلال دندان به خاک ، خاک به خلال دندان چسبید به معنای مرطوب بودن خاک است.
  • البته به این نکته توجه داشته باشید که در مورد گیاهانی که به آبیاری حساس هستند ، گیاه را در این حد تشنه نگذارید.
  • در مورد این گیاهان آبیاری را کم کنید ولی محیط را کاملا خشک نکنید.

استفاده از کارت زرد:

پشه قارچ

 

  • کارت زرد یکی از تله هایی است که میتواند تاثیر زیادی در کنترل جمعیت پشه گلدان داشته باشد.
  • کارت زرد را میتوانید از فروشگاه هایی که لوازم کشاورزی می فروشند تهیه کنید.
  • این کارت با چسبی که جاذب حشرات است پوشانده شده و باعث جذب و مرگ حشره می شود.
  • استفاده از این کارت باعث می شود حشراتی که از شفیره به حشره کامل تبدیل می شوند به آن بچسبند و از بین بروند.
  • در واقع بسیاری از حشرات بالغ قبل از تخم گذاری درگیر این تله می شوند.
  • رنگ این تله ها از عواملی است پشه ها را جذب میکند.

استفاده از محلول ارگانیک قاتل حشرات بال دار:

  • شما می توانید نعناع ، دارچین و روغن کنجد را با هم مخلوط کنید.
  • کمی آن را با آب رقیق کنید و بر روی گیاه خود اسپری کنید.
  • این ترکیب می تواند تا حد زیادی جمعیت حشرات گلدان شما را کنترل کند.

استفاده از سیب زمینی به عنوان تله لارو:

پشه قارچ

 

  • شما می توانید تکه های سیب زمینی را با ضخامت کم تهیه کنید و در چند جای گلدان خود بر روی خاک قرار بدهید.
  • پس از ۲ یا ۳ روز سیب زمینی های قدیمی را بردارید و در جایی دور از گلدان منهدم کنید و سیب زمینی جدید بر روی خاک گلدان قرار بدهید.
  • پس از قرار دادن سیب زمینی تا ۴ ساعت به آنها دست نزنید.
  • سیب زمینی باعث جذب لارو ها می شود.

استفاده از شن :

  • این حشرات معمولا در ۰٫۵ سانتی متری خاک تخم می گذارند.
  • شما می توانید نیم سانتی متری تا یک سانتی متری خاک را شن رنگی یا شن معمولی پر کنید.
  • این شن ها به سرعت از آب خالی می شوند و حشره ماده بالغ فکر میکند که خاک خشک است.
  • در نتیجه احتمال تخم گذاری در خاک کمتر میشود.

استفاده از سرکه سیب :

پشه قارچ

  • شما می توانید یک شیشه مربا را تا نیمه از سرکه سیب پر کنید و درون آن مقداری مایع ظرفشویی یا صابون مایع ( یک یا دو قطره ) بریزید .
  • (پشه گلدان چگالی ای کمتر از آب دارد بنابراین میتواند روی سطح آب یا سرکه بماند. و همچنین کشش سطحی مایعات باعث میشود پشه بتواند روی آن راه برود ولی با اضافه نمودن صابون مایع به سرکه کشش سطحی آن کم شده و پشه در آن غرق میشود.)
  • سپس درب شیشه را با پوششی شفاف ببندید و چند سوراخ که پشه قارچ بتواند از آن عبور کند در روی ظرف ایجاد کنید.
  • ظرف سرکه را در نزدیکی گلدان خود قرار دهید.

پشه قارچ

  • تا زمانی که پشه ها کامل از بین نرفته اند ظرف را جا به جا نکنید.
  • توجه داشته باشید بر خلاف ظاهر کوچکی که این پشه دارد می تواند خسارت عمده ای به گیاه شما وارد کند.
  • مهار کردن و از بین بردن این آفات به آسانی امکان پذیر نخواهد بود .
  • از بین رفتن این آفت نیازمند زمان و صبر شما است.

استفاده از پراکسید هیدروژن ( آب اکسیژنه ) :

 

  • پروکسید هیدروژن ۳ درصد را می توانید از داروخانه ها تهیه کنید.
  • پس از تهیه آن باید ۱ قسمت از پروکسید هیدروژن ۳ درصد و ۴ قسمت آب اضافه کنید.
  • سپس به صورت معمولی از این آب برای آبیاری استفاده کنید.
  • پس از آبیاری ممکن است صدای فش فش بشنوید که کاملا طبیعی است و جای نگرانی نیست.
  • البته از این روش با احتیاط استفاده کنید.
  • لارو ها در برخورد با پروکسید هیدروژن می میرند و بعد از آن پروکسید به اکسیژن و آب تبدیل می شود که برای گیاه کاملا بی ضرر است.

چای بابونه :

  • چای بابونه ضعیف پس از سرد شدن می تواند یکی از حشره کش های مفید به شمار برود .
  • به صورت کاملا معمولی چای بابونه را دم کنید واجازه دهید سرد شود .
  • ۱ قسمت از چای و ۳ قسمت از آب مخلوط کنید و به صورت معمولی در آبیاری استفاده کنید.
  • البته می توانید از آب بیشتری در تهیه این محلول استفاده کنید.

دارچین :

  • دارچین آسیاب شده یکی از سموم طبیعی برای مقابله با پشه قارچ به شمار می رود.
  • این سم طبیعی باعث از بین رفتن لارو ها می شود.
  • فقط توجه داشته باشید که دارچین سیلان استفاده کنید.
  • دارچین را به صورت پودری در سطح خاک بپاشید و هر چند هفته یک بار تکرار کنید.
  • لاروها با خوردن دارچین از بین می روند.

تعویض گلدان:

  • اگر لارو های پشه گلدان را در خاک مشاهده کردید میتوانید قبل از از بین رفتن گیاهتان خاک گلدان را تعویض کنید.
  • گیاه را از خاک بیرون بیاورید و خاک را از روی ریشه بتکانید.
  • خاک قبلی را درون یک کیسه بریزید و آن را دور بریزید.
  • گلدان را ضد عفونی کنید.
  • از یک خاک استرلیزه برای جایگزینی استفاده کنید.
  • همانطور که گفته شد ته گلدان را سنگ یا لیکا بریزید.
  • گیاه را در خاک جدید بکارید و برای اطمینان از یکی از راه های بالا استفاده کنید.

پشه قارچ

حذف بقایای گیاهی:

  • بقایای گیاهی آلوده و مواد مرده در سطج خاک مکان مناسبی برای رشد پشه گلدان هستند.
  • یک منبع غذایی خوب به شمار میروند.
  • بنابراین بهتر است بقایای گیاهی را حذف کنید.

کنترل شیمیایی :

اگر روش های بالا جوابگوی مشکل شما نبود . شما می توانید از روش های کنترل شیمیایی استفاده کنید.

نکته ای که در استفاده از سموم وجود دارد این است که شما برای استفاده از سموم باید حتما با یک متخصص گیاه پزشک مشورت کنید تا میزان دوز مصرفی و نحوه استفاده از سم برایتان توضیح داده شود.

مشاوره گرفتن از افراد ناآشنا می تواند موجب از بین رفتن گیاه شما و به خطر انداختن سلامتی شما شود.

بسیاری از سم های رایج در بازار باعث ایجاد سرطان و آلرژی های تنفسی و پوستی می شوند.

اما با مشورت و استفاده از دز مصرفی مناسب که بر روی برچسب سموم درج شده میتوانید تا حدودی از مضرات آن جلوگیری کنید.

هیچگاه استفاده بیشتر از حد توصیه شده در مورد سموم جواب مثبتی به همراه نخواهد داشت.

پشه قارچ

سم پیرترین (Pyrethrin) :

  • این حشره کش به صورت موقت پشه گلدان را از بین می برد.
  • سرعت از بین بردن حشرات در این سم بسیار سریع است .
  • اما از بین رفتن افت به وسیله این سم موقتی خواهد بود.
  • این سم بر روی خاک و گیاه اسپری می شود.
  • به صورت کلی این سم برای افراد و حیوانات خانگی مسمومیت ایجاد نمیکند.
  • برای احتیاط از این سم در محیط بیرونی خانه استفاده کنید و اجازه بدهید گیاه یک روز بیرون از خانه بماند.

سم پشه قارچ:

  • این سم علاوه بر پشه گلدان سایر حشرات موجود در گلدان را هم کنترل میکند. ( در صورت وجود)
  • به صورت سمپاشی روی گیاه مورد استفاده قرار میگیرد.
  • نحوه استفاده از سم بر روی برچسب آن درج شده است.
  • هیچگاه بیشتر از دز مورد نیاز را استفاده نکنید.
  • این کار باعث از بین رفتن گیاه شما خواهد شد.
  • سم را میتوانید از فروشگاه همین سایت نیز تهیه کنید.

 

نویسنده: نسیم خدابنده لو

منبع : فروشگاه بذر و گل پادینا