لکه سیاه سیب

لکه سیاه سیب

لکه سیاه سیبلکه سیاه سیب

معرفی عامل بیماری لکه سیاه سیب و شرایط بیولوژیکی برای زیستن و خسارات کلی به روی میزبان
عامل بیماری قارچی از رده ی Deutromycota می باشد که فرم غیر جنسی آن نخستین بار توسط فریز در سال 1819 در سوئد با نام علمی Spilocea pomi مشخص شد و چند سال بعد در سال 1840در بلغارستان توسط مادام لایبرت با نام علمی Venturia inaeqalis مشخص شد. این بیماری از نظر اقتصادی مهم ترین بیماری سیب می باشد و برای گلابی حائز اهمیت است. در شرایط مناسب برای رشد و بقاء بین 70٪ -100٪ خسارت ایجاد می کند.خسارت ها به دو شکل می تواند ایجاد شود :
الف) قارچ به میوه و دم میوه حمله و باخشک کردن آن باعث ریزش محصول کاهش باردهی و افزایش تلفات شود.
ب)با ایجاد لکه برگی ها باعث کاهش سطح فعال فتوسنتزی کاهش راندمان تولید و محصول و کاهش شدید کیفیت میوه می شود.
لازم به ذکر است با اینکه این بیماری در تمام نقاط دنیا مشاهده می شود ولی در مناطقی که بهار و تابستان خنک و زمستان ملایم دارند بیشترین رشد و توسعه را دارد .لکه سیاه سیب
سیکل ایجاد بیماری لکه سیاه سیب و علائم مشاهده شده طی بیماری روی میزبان
میسلیوم های این قارچ بین کوتیکول و اپیدرم روی برگها گسترش یافته و تولید کنیدیوفور های کوتاه و قهوه ای رنگ می کنند که آن ها نیز تولید کنیدی های گلابی شکل یک تا دو سلولی میکنند این مراحل از سیکل زندگی قارچ عامل بیماری روی گیاه به شکل لکه برگی های زیتونی رنگ و مخملی با حاشیه مدور مشاهده می شود که با افزایش بیماری و آلودگی این لکه ها برجسته شده حالت مخملی خود را از دست داده و سیاه تا خاکستری می شوند با رسیدن به انتهای سیکل زندگی عامل بیماری به روی برگ و رسیدن آلودگی به بالاترین حد ممکن است لکه ها به هم پیوسته و از حالت انفرادی در می آیندکه موجب پیچ خوردگی برگ به سمت بالا می شود که خود باعث کاهش سطح فعال فتوسنتزی می شود با فرا رسیدن زمستان قارچ بصورت پریستیوم در برگهای خزان شده یا درمناطقی که زمستان ملایم دارند بصورت میسیلیوم با حتی کنیدی در بین شاخ برگ زمستانگذرانی می کنند . و در بهار با جوانه زنی روی شاخه ها پریستیوم ها نیز بالغ شده . در داخل پریستیوم بالغ 50تا100 آسک تشکیل شده که هر کدام 8آسکوسپور دو حجره ای نامساوی دارند که در هوا منتشر شده و روی بافت جدید آلودگی ایجاد می کنند ودر واقع انوکولوم اولیه هستند .
آلودگی فقط روی برگها نیست بلکه تقریبا تمام اندام هوایی گیاه از جمله برگ دمبرگ شکوفه کاسبرگ گلبرگ میوه دم میوه گاها شاخه و فلس را آلوده می کنند برای مثال ایجاد شانکر و فساد روی شاخه ها یا ایجاد لکه هایی که پس از مدتی بافت میوه را خشبی و چوب پنبه ای کرده و در نهایت موجب ترک خوردگی و بدشکلی میوه می شود .ایجاد شانکر روی شاخه در سیب کمتر ولی در گلابی به وضوح دیده می شود .لکه سیاه سیب
کنترل عامل بیماریلکه سیاه سیب
اساس مبارزه جمع اوری شاخ و برگ ها در زمستان که عامل ایجاد آلودگی در فصل جدید هستند می باشد.
1)انتخاب ارقام یا واریته های مقاوم :
Var. Belledeboskoop- – واریته سیب شمیرانی – واریته سیب اردبیل
2)انهدام برگها و شاخه ها جمع آوری آنها که از تشکیل پریستیوم و بلوغ آن و در نتیجه آلودگی جدید در اول فصل ممانعت به عمل آوریم.
3)مبارزه شیمیایی : با استفاده از سموم بنومیل دودین کاپتان ارتوساید کاپتوفون سیپرکس و ترکیبات گوگرد دار ( تهیه محلول بر اساس فرمولاسیون سم و دستور العمل روی بسته آن)
نحوه ی سم پاشی در مبارزه با این بیماری مهم است بگونه ای که سم پاشی اولیه بایستی در بها رهم زمان با باز شدن جوانه ها انجام شود و تاریزش گلبرگ ها هر 10تا14 روز سم پاشی کنیم .( بسته به میزان رطوبت و بارندگی متغییر است )لکه سیاه سیب

لاله واژگون

لاله واژگون  FRITILLARIA IMPERIALIS

لاله واژگون  FRITILLARIA IMPERIALIS

لاله واژگون

 

نام فارسی لاله واژگون
نام انگلیسی CROWN IMPERIAL
نام علمی FRITILLARIA IMPERIALIS
 خانواده  LILIACEAE  – سوسنی ها

لاله واژگون

نام فارسی: لاله واژگون

نوع گیاه: علفی پیازدار و چندساله‌

خانواده:سوسنی ها

ارتفاع: بین ۹۰ تا ۶۰ سانتیمتر- گونه زرد کمرنگ متمایل به لیمویی این گل‌ها موسوم به لاله گرگانی بین ۵۰ تا ۸۰ سانتیمتر ارتفاع دارد

رنگ گل:قرمز-نارنجی-زرد

نور: آفتاب کامل با سایه جزئی

نیاز آبی:کم

نگهداری:کم تا متوسط

گل:زینتی

برگ: سبز، بیضی دراز، نوک تیز مو‌اج و یا نیزه‌ای

مقاومت:مقاوم به سرما

معرفی

لاله واژگون

لاله واژگون گیاهی علفی پیازدار و چندساله‌است .دارای بیش از ۶۰ گونه که حدود ۱۵ گونه آن در ایران شناسایی شده است . این گیاه بومی بخشی از فلات آناتولی و سراسر فلات ایران ، افغانستان، پاکستان و کوهپایه های هیمالیا میباشد.این گیاه را گل سر به زیر،لاله نگونسار،اشک مریم و گل اشک نیز مینامند. این گیاه اگر به عنوان شاخه بریده استفاده شود، پس از قطع ساقه شیرابه ای سیاه از آن خارج می شود، به همین دلیل به گل اشک معروف شده است و معمولا کاربرد شاخه بریده ندارد.

ویژگیهای ظاهری:

لاله واژگون

برگ:برگهای لاله واژگون به رنگ سبز و به شکل های بیضی دراز، نوک تیز مو‌اج و یا نیزه‌ای هستند.برگها در قسمتهای پایینی ساقه به شکل متقابل و در سایر قسمت ها به صورت نامنظم هستند.

گل:گلها معمولا آویخته و بصورت تکی یا خوشه ای و یا چتری از چندین گل انتهایی است.پوشش گل ۶عدد است.

ساقه:ساقه این گیاه استوانه ای ضخیم و قهوه ای رنگ می باشد.که در قسمت زیر برگ ها عاری از برگ و لخت می باشد اما در سایر قسمت ها پوشیده از برگ است.

 نگهداری:

لاله واژگون

نور:لاله واژگون به نور نسبتا زیاد نیازمند است.این گیاه در محل های آفتاب و سایه آفتاب خوب رشد میکند.

آبیاری:این گیاه نیاز چندانی به آبیاری ندارد بنابراین لاله واژگون نباید زیاد آبیاری شود و آبیاری به میزان کم برای رشد مناسب آن کافی می باشد.

خاک:لاله واژگون در تمام خاک های مناسب گلکاری به عمل می آید ورشد خواهد کرد.ولی خاک های دارای بافت سبک و قوی برای آن مناسب تر می باشد.خاک آن باید زهکشی خوب و اسیدیته ۷٫۸ و ازت ۵٫۵ درصد داشته باشد.

سوخ این گیاه باید داخل پیت یا تراشه چوب نگهداری شود.

آفات و بیماریها:برخی از بیماری های گیاهی همچون زنگ لاله، پوسیدگی غده و ریشه، لکه برگی، بیماریهای فیزیولوژیکی و برخی علائم ویروسی همچنین برخی از آفات های گیاهی همچون حشرات برگ خوار، گرده خوار و گل خوار، تریپس ها وپروانه ها همچنین شته ها، کنه ها و موش های کور و صحرایی در رویشگاه لاله واژگون روی آن اثر میگذارند.

تکثیر

هر سه یا چهار سال یکبار سوخ را از زمین خارج کرده و سوخک های اطراف آن را جدا کرده و جهت تکثیر استفاده میکنند.سوخک ها را بلافاصله در زمین اصلی در عمق ۱۵سانتیمتر و با فواصل ۴۰ تا ۵۰ سانتیمتر ازهم میکارند.در برخی گونه ها از بذر برای تکثیر استفاده میشود.بذر باید در پاییز در شاسی سرد کاشته شود.

کاربرد

لاله واژگونلاله واژگون

این گل در داخل چمن ، باغ صخره ای و مناطق شیب دار قابل کشت است.به دلیل بوی نامناسب آن امروزه کمتر کشت میشود.

مباحث اضافی

این گیاه سمی است و به همین علت بدون تجویز پزشک نباید مصرف شود.

پیاز لاله واژگون نرم کننده ورم‌های سفت و تحلیل برنده آن‌هاست. مدر می‌باشد و از سموم قلبی است و برای تسکین درد سینه و درد دندان مفید است. برخی از محققان خواص پیاز این گیاه را شبیه پیاز گل حسرت یا کلشیک می‌دانند و معتقدند که در رفع استسقا دارویی مفیدی است.

نویسنده:ثریا قمی

منابع

 

گل حنا(Impatients Walleriana)

گل حنا Impatiens Walleriana

گل حنا Impatiens Walleriana

حنا

 نام فارسی حنا
 نام انگلیس Impatiens Walleriana
 نام علمی Impatiens Walleriana
 خانواده Balsaminaceae

اطلاعات کلی :

نام فارسی :حنا

نام رایج فارسی : حنا

نوع: چندساله ،بوته یا درختچه علفی

خانواده:  Balsaminaceae

ارتفاع: 25-75 سانتی متر

گسترش:30-45 سانتی متر

رنگ گل: سفید،صورتی،نارنجی،قرمز،ارغوانی،یاسی

نور: نیم سایه تا سایه کامل

نیاز آبی: متوسط

نگهداری: متوسط

گل: نامتقارن،کلاه خودی،بشقابی،فنجانی

برگ: بیضی

میوه: کپسول

مقاومت : سایه سنگین

حنا

معرفی

گیاه حنا مخصوص کشورهای گرمسیری است و برای تاثیر خنک کنندگی اش شناخته شده است.گل حنا را با نام touch me not  می شناسند.این نام را به این دلیل به آن نسبت داده اند که میوه ی کپسول آن حساس بوده و در اثر لمس کردن کپسول میوه یک باره باز شده و بذرها پراکنده می شوند.

حنا

ویژگی های ظاهری

حنا

برگ: برگ های حنا به شکل مارپیچی،بدون کرک،کمی گوشتی،بیضی و تخم مرغی پهن و یا دراز هستند.طول برگ در این گیاه بین 4تا13 سانتی متر و عرض آن بین 5/2 تا5/5 سانتی متر متغیر است.حاشیه برگها دارای دندانه درشت است.

حنا

گل : گلهای حنا در تمام سال به صورت جفتی و یا 3تایی در محل اتصال ساقه و برگ (دمبرگ) در محور برگ های بالایی ظاهر می شوند.گل ها به شکل نامتقارن و مهمیز دار ،گاهی کلاه خودی و فنجانی یا بشقابی هستند.به طور معمول دارای 5 گلبرگ و قطر 3 سانتی متر هستند.درازای پایه گل 3-5 سانتی متر بوده و دارای 2 کاسبرگ جانبی سبز و کوچک با طول 3-7 میلی متر است.

حنا

ساقه: ساقه های جوان مایل به سبز و یا مایل به قرمز و نیمه شفاف هستند.ساقه های بالغ کمی ضخیم و چوبی می شوند.ساقه ها می توانند انشعاب بسیار پیدا کنند.

میوه:به صورت کپسول نرم مایل به سبز به است. طول آن 15-20 میلی متر و عرض آن 4-6 میلی متر می باشد.در قسمت میانی ورم کرده و میوه های بالغ با ضربه و فشار ناچیزی شکافته می شوند و بذرهای قهوه ای کوچک بیرون پخش می شوند.

نگهداری

حنا

نور: حنای گلدانی داخلی:این حنا را که باید در داخل منزل نگهداری نمود در روشن ترین اتاق منزلتان قرار دهید.مکان گرم و نزدیک پنجره مکانی مناسب برای آن خواهد بود.از قرار دادن گل حنا در مقابل نور مستقیم آفتاب خودداری کنید.

حنای باغچه :این گل را در مکانی سایه و یا نیم سایه بکارید تا در معرض نور مستقیم خورشید قرار نگیرد.اگرچه بعضی از گونه های آن در نور آفتاب زنده می مانند،اما اغلب دچار آفتاب سوختگی شده و نیاز به تکرار آبی بیشتری خواهد داشت.این گیاهان سایه کم تا متوسط در ناحیه ای با زهکشی خوب را ترجیح می دهند.

حنا

آبیاری : همانطور که می دانید آبیاری خیلی کم و یا بیش اندازه به گیاه آسیب وارد می کند.در گیاه گل حنا نیز همینطور است. اگر گیاه برای مدت طولانی بدون آب باقی بماند پژمرده شده و برگ ها به رنگ سفید در می آیند ،و در شرایط کامل خیس در معرض پوسیدگی و بیماری های قارچی قرار می گیرد.پس اجازه ندهید گیاه در آب بماند.

آبیاری گونه های داخلی و باغچه ای باید به گونه ای انجام شود که خاک گیاه همواره مرطوب باشد اما نه آنقدر که خاک خیس شود فقط باید نمناک باشد.در طول فصل رشد همواره سعی کنید رطوبت خاک حفظ شود و اجازه ندهید خاک خشک شود.در هنگام زمستان آبیاری را کاهش داده وزمانی اقدام به آبیاری کنید که وقتی خاک را لمس می کنید کاملا خشک باشد.

حنا

خاک:خاک مناسب برای این گیاه باید بتواند رطوبت را در خود حفظ کند.خاکی که برای این گیاه پیشنهاد میشود مخلوطی از خاک باغچه و پیت ماس و ورمی کمپوست است.

حنا

کوددهی :همانطور که می دانید برای تغذیه خاک از انواع کودهای جامد و مایع استفاده می شود.در گیاه حنا کود دهی یک موضوع بسیار مهم است به طوری که در  سرتاسر بهار،تابستان و پاییز باید هفته ای یک بار توسط کود محلول در آب تغذیه شود.در هنگام کاشت حنای باغچه از کود بلوری استفاده می شود که باید بالای ناحیه ریشه گیاه پخش شود و سپس آبیاری انجام شود.این کار در ابتدای تابستان نیز تکرار می شود.

حنا

آفات و مشکلات : کنه در سطح برگ این گیاه خال های قهوای ایجاد می کند.شته و پشه سفید با حمله به سطح زیرین برگ گیاه را ضعیف و برگ ها را پژمرده می کند.

حنا

تکثیر :

تکثیر این گیاه هم از طریق بذر و هم از طریق قلمه صورت می گیرد.

کاشت قلمه

قلمه هایی به طول 40 سانتی متر را از گونه های چندساله و از ساقه های ضخیم تهیه کنید و آن را در آب و یا پیت ماس مرطوب بگذارید.خواهید دید در مدت کوتاهی ریشه دار خواهند شد.

کاشت با بذر

در تکثیر با بذر2 روش امکان پذیر است:

روش اول  تهیه نشا این گیاه است.اواخر بهار نشاها را از خزانه خارج کرده و در زمین اصلی می کارند.

روش دوم کشت در زمین اصلی و یا گلدان است . بعد از آخرین دوره یخ زدگی در فصل سرما اقدام به کشت می کنند.بذر ها را با خاک نپوشانید و برای حفظ رطوبت بالا آن ها را با پلاستیک تمیز بپوشانید تا زمانی که جوانه بزند سپس داخل گلدان یا باغچه بکارید.دمای مناسب برای جوانه زنی 20-25 درجه سانتی گراد بوده و جوانه بعد از 14-21 روز ظهور می یابد.

حنا

کاربرد :

از برگ های کوبیده حنا برای رنگ کردن موی انسان و پشم قالی استفاده می شود.حنا موی شما را حجیم،قوی و درخشان می کندو در درمان شوره سر استفاده می شود.از طرفی یک نرم کننده عالی نیز محسوب می شود.در واقع یک لایه محافظ دور تار موی شما می سازد و در برابر آسیب از آن محافظت می کند.کاربرد دیگر حنا در درمان بیماری های قارچی پوستی به ویژه قارچ های عامل کچلی و تخفیف درد های رماتیسم به کار می رود.

از عصاره برگ های آن به عنوان ضد گرفتگی عضلانی دستگاه گوارشی استفاده می شود.

حنا

مباحث اضافی:

نکته مهم در شکل دهی به این گیاه سرشاخه زنی یا قطع جوانه انتهایی است. در هنگام رشد بهاری انتهای ساقه های نازک را قطع می کنند تا به سمت تولید جوانه جانبی برود.این کار گیاه را پرپشت و انبوه می کند و ظاهری زیبا و جذاب برای آن به ارمغان می آورد.اما نیاز به خالی کردن و هرس کردن گیاه نیست.

حنا

نویسنده: ندا جوادی

منبع

رز ( Rose)

رز ( Rose)

رز (Rose)

 rose-lgj

نام فارسی  رز
نام انگلیسی  Rose
نام علمی  Rosa hybridia
خانواده  Rosaceae

اطلاعات کلی گل رز
نام فارسی :    رز
نام رایج فارسی : رز
نوع: درختچه ای بوته ای
خانواده: ROSACEAE
ارتفاع: 100 تا 200 سانتی متر
رنگ گل: در رنگهای متنوع
نور: زیاد
نیازآبی: متوسط
نگهداری: نسبتاً زیاد
گل: گلهای درشت ، معمولاً پرپر,روی ساقه بطور منفرد و یا خوشه های سه تا پنج تائی
برگ: مرکب شانه ای فرد
مقاومت: مقاوم به سرما

معرفی:

رز

گل رز یا گل سرخ که به عنوان ملکهٔ گل‌ها آوازه دارد, گیاهی چندساله چوبی از جنس رزا (Rosa) و خانواده Rosaceae است و دارای بیش از 100 گونه از گیاهان گل دار می باشد.همه آنها دارای گل های زیبا در رنگ های بسیار متنوع اعم از سفید تا زرد و قرمز هستند.اکثر گونه های آن بومی آسیا ، و بعضی گونه ها بومی اروپا ، شمال آمریکا و شمال غرب آفریقا میباشند.
پرورش این گیاه تنها برای لذت بردن از زیبایی آن نیست بلکه مصارف دیگری نیز دارد.

ویژگی های ظاهری:

برگ : برگهای مرکب شانه‌ای فرد، غالبا پنج برگچه ای و دندانه دار سطح روئی برگ سبز تیره و سطح پشتی آن کدر است .
طول برگ از ۲٫۵ سانتیمتر در رز مینیاتور تا ۱۸ سانتیمتر در انواع ایستاده، درختچه و بالارونده تغییر می کند.

 رز

گل : گل رز دارای گلهای درشت ، معمولاً پرپر و به رنگهای صورتی ، سفید ، قرمز، متمایل به ارغوانی، در روی ساقه بطور منفرد و یا خوشه های سه تا پنج تائی ظاهر میشود.

رز

ساقه: دارای ساقه های خاردار ، خارهای ریز و فراوان

رز

نگهداری:

نور: گياه رز به شدت هاي بالاي نور احتياج دارد. به اين خاطر بهترين گلخانه از لحاظ پوشش، گلخانه هاي شيشه اي است. البته شدت نورهاي خيلي زياد علاوه بر افزايش دماي گلخانه بر روي كيفيت و رنگ گلها تاثير منفي دارد.(ميزان شدت نور به رقم و درجه حرارت بستگي دارد.)

آبیاری : گل های رز خود را به طور مرتب آبیاری کنید.
ناحیه ریشه ها (معمولا زیر سایه شاخه ها و بوته های گل می شود اگر نور به طور عمود بر آن بتابد) را در روزهای گرم تابستان حداقل هفته ای دو بار آبیاری کنید.
از آبیاری مکرر با آبپاش به طور سطحی پرهیز کنید زیرا این عمل باعث می شود که ریشه های عمیق تر نتوانند به آب کافی دسترسی پیدا کنند و همچنین موجب ایجاد قارچ بر روی گل تنه و شاخه های گل رز می گردد.

خاک: در محيطهاي كشت خاكي، خاك مي بايستي از نوع سبك لومي شني يا لومي رسي با حاصلخيزي مناسب باشد. بايستي از تهويه مناسب برخوردار باشد و اسيديته مناسب ان نيز بين 7-6 مي باشد.

کوددهی : در زمان كاشت گياه از كود دهي زياد بايد خود داري كرد.
كود بصورت محلول در آب در اختيار گياه قرار گيرد. ازت، پتاسيم، منيزيم و آهن بطور منظم در محلول كودي استفاده شود.
اما بر، مس، منگنز، موليبدن بطور دوره اي به محلول كودي افزوده شود.
یکبار در ماه بین ماه های فروردین و تیر از کود گرانوله برای گل رز خود استفاده نمایید. با استفاده از دستور العمل روی بسته کود گرانوله مقدار کود لازم برای گل رز خود را مشخص کرده و بعد از مخلوط کردن آن با آب٬ آن را اطراف خط چکه بریزید(مکانی که اگر از بالای گل آب بریزید٬ آب بعد از برخورد با برگهای گل بر روی خاک چکه می کند٬ این ناحیه٬ منطقه ای است که ریشه های درخت و یا گل در آن قرار دارد)مطمئن شوید که آن را بر روی تنه گل نریزید.

در ماه های اردیبهشت و خرداد٬ یک قاشق غذاخوری از سولفات منیزیم در کنار کود گرانوله خود استفاده نمایید. منیزیم سولفات باعث تشویق رشد جدید از زیر بوته ها خواهد شد.

آفات و مشکلات :

سفیدک پودری رز: سفیدک پودری رز به همراه لکه سیاه رز به عنوان رایج‌ترین بیماری‌های گل رز شناخته می‌شوند. در اثر مبتلا شدن، برگ و سایر قسمت‌های گیاه با پوشش پودری سفید رنگی پوشانده می‌شود. در صورت بیماری شدید، گیاهان ممکن است کوتاه شده، و برگ‌ها پیچ خورده و سپس خشک شده بریزند. در موارد بسیار نادر ممکن است گیاه در نتیجه عفونت خشک شود.
لکه سیاه رز: نوعی بیماری قارچی و یکی از رایج‌ترین بیماری‌های گل رز است. این بیماری ابتدا بصورت لکه‌های سیاه کوچک بر روی برگ نمایان می‌شود پس از مدتی اطراف این لکه‌های به رنگ زرد در آمده و سبب ریزش برگ می‌شود. برای جلوگیری از گسترش بیماری باید برگ‌های بیمار چیده شده و همچنین برگ‌های ریخته شده از زیر بوته نیز جمع‌آوری شوند.
زنگ رز: یک نوع بیماری قارچی است که در اثر آن دانه‌های نارنجی رنگی در پشت برگ‌ها ظاهر می‌شود و به مرور زمان به سیاه تغییر رنگ می‌دهد.
گال طوقه: عامل بیماری در درون خاک وجود دارد و از طریق زخم ریشه وارد می‌شود
کپک خاکستری: در ابتدای بیماری بر روی گلبرگ لکه‌های قرمز رنگ پدیدار می‌شود سپس بر روی ساقه یا گل کپک خاکستری رنگی شروع به رشد می‌کند در آخر کپک به رنگ قهوه‌ای تغییر رنگ داده باعث پوسیدگی گل می‌شود

رز

آفت‌ها:

1. آفات های مکندهٔ شیریهٔ گیاهی در قسمت بالا و زیر برگ و غنچه، ساقه و جوانه‌های گیاه فعالیت می‌کنند و هنگامی که تعداد آنها بسیار زیاد باشد با مکیدن شیرهٔ گیاه مانع از رشد گیاه خواهند شد.( حشرهٔ نمونه، شته گل‌سرخ است که مهمترین آفت رز به شمار می‌آید.)
2. آفات های  برگ‌خوار ,حشراتی هستند که در مرحلهٔ لاروی و بلوغ در روی برگ‌ها و جوانه‌ها خساراتی ایجاد می‌کنند. (حشرهٔ نمونه، زنبور برگ‎خوار رز.)
3.  آفات گل‌خوار با تغذیه از قسمت‌های مختلف گل باعث بدشکلی و کاهش کیفیت گل خواهند شد. (حشرهٔ نمونه، سوسک سبز گل‌سرخ.)
4. آفات های  چوبخوار بر روی ساقه، ریشه و شاخه‌های گل رز فعال هستند. (حشرهٔ نمونه، کرم سفید ریشه.)

رز

رز

تکثیر :

تکثیر رز از طریق کاشتن بذر، برش , قلمه‌گیری و خوابانیدن انجام می‌شود.

 روش برش:

زمان مناسب بین ماه خرداد تا شهریور پس از پایان گل دهی و ریختن گل‌هاست. طول مناسب هر یک قطعه برای برش ۱۵ سانتی‌متر است و بهتر است در هر قطعه سه ردیف برگ وجود داشته باشد. شاخه‌های بریده‌شده برای اینکه به‌سهولت در خاک فرو بروند، نخست با کارد برش داده و نوک تیز می‌شوند.
پایین‌ترین ردیف برگ قطع شده سپس برش‌ها در حدود یکساعت در آب خیسانده و به درون خاک منتقل می‌شوند.

روش پیوند:
پیوند شاخه به رز: در این نوع پیوند یک شاخه رز انتخاب شده به درختی رز خودرویی که دارای ریشه است پیوند زده می‌شود و ساقهٔ درخت اصلی از بالای این پیوند قطع می‌شود.
پیوند جوانه به رز: در این روش ابتدا در پایین‌ترین قسمت ساقهٔ یک گیاه رز برشی به شکل حرف انگلیسی T با کارد ایجاد می‌شود بدین ترتیب که عرض برش در بالا ۷ میلیمتر و برش طولی آن ۲ سانتیمتر باشد. یک جوانه نیز به همراه قسمتی از پوست ساقه، از درخت پیونددهنده بریده می‌شود سپس این قسمت بریده شده در داخل همان ناحیهٔ برش داده شده در ساقهٔ درخت پیوندشونده قرار می‌گیرد و با نوار به هم متصل می‌شوند.

روش خواباندن گل رز در هوا :

بعضی از گل ها رز ممکن است که زمان زیادی برای ریشه انداختن نیاز داشته باشند ولی به طور عموم بین ۳ الی ۸ هفته ریشه اندازی طول خواهد کشید.
بهترین زمان برای خواباندن گل رز در هوا در فصل بهار است٬‌ درست بعد از اولین گل دهی از آنجایی که این بهترین و فعالترین زمان برای رشد است.
1-شاخه سالم به اندازه مداد را انتخاب کنید که عاری از هرگونه بیماری باشد٬ مطمئن باشید که این شاخه گل دهی کرده باشد
2- مجموع برگها و خارها رو از شاخه جداکنید٬ در منطقه زیر پنجمین مجموعه برگها از سرشاخه کار کنید.
3- در حدود کمتر از یک سانتی متر پایین تر از گره رو شاخه برش انجام دهید. برش ها را تا حد پوست شاخه عمیق کنید و عمیق تر از آن نروید٬‌ این برش ها را به ارتفاع ۲ سانتی متر در امتداد شاخه انجام دهید. به آرامی پوست شاخه را جدا کنید.
4- کاغذ دستمالی نرمی را به آرامی خراش خراش کنید.
5- کاغذ دستمالی را که با هورمون رشد ریشه آغشته شده است به همه جای قسمت بریده شده بزنید.
6- یک نایلون مقاوم رو در اطراف شاخه بپیچانید٬ قسمت پایین این نایلون مقاوم رو با نخ گره بزنید. مطمئن باشید که این گره زیاد سفت باشد که باعث توقف رشد شاخه و رسیدن شیره گیاهی به آن شود فقط مطمئن شوید که آن را تاحدی سفت بسته باشید که رطوبت اضافه از قسمت پایین آن بیرون بریزد.
7- نایلون رو با خزه و کود گیاهی مخلوط خیس شده پر کرده و آن را بهم فشرده کنید. قسمت بالایی نایلون را گره زده و آن را تا ۳ هفته اینگونه رها کنید.
8- تعدادی از آنها ممکن است که در سومین هفته ریشه اندازی کرده باشند ولی تعدادی ممکن است که بیشتر از ۳ هفته طول کشد.

کاربرد :

گل سرخ علاوه بر جنبه زینتی دارای اثرات داروئی نیز هست و در تهیه عطر, خوراک, گلاب و اسانس نیز استفاده می شود.

رز

رز

مباحث اضافی :

رز
 توجه داشته باشید که زيادي رطوبت باعث بروز بيماريهاي قارچي مثل لكه سياه، سفيدك مي شود و كمبود رطوبت نيز باعث كاهش رشد گياه و كيفيت محصول مي شود. (ميزان رطوبت باید در حدود 60 درصد باشد)

 فراموش نکنید ,به محض در آوردن ریشه ها همراه خاک گلدان ,آن را کاشته و آبیاری نمایید٬ تا از هوا زدگی تا حد امکان در امان باشد.

 گل رز را در مکانی بکارید که حداقل ۵ تا ۶ ساعت نور خورشید در روز دریافت کند. گل های رز کاشته شده در مکانی با نور خورشید ناکافی شاید یک دفعه نمیرند ولی تدریجا می میرند.

 بهترین زمان برای انتقال گل رز از گلدان به خاک اواخر زمستان و اوایل بهار می باشد.

 دماي انتخابي براي رزهاي گلخانه اي با توجه به شدت نور و موقع سال متفاوت است. بطور كلي دماي گلخانه را در شب 16 تا 17 درجه سانتيگراد، در روزهاي كم آفتاب 21 درجه سانتيگراد و در روزهاي با آفتاب زياد 26 تا 27 درجه سانتيگراد انتخاب مي كنند.

 رزها گیاهانی با سیستم ریشه ای عمیق هستند و آب کافی را در عمق نیاز دارند. زهکش در کشت خاکی رز بایستی تا حد ممکن تا عمق 90-100 سانتی متری باشد.

 اسیدی خاک را می توان با سنگ های ریز آهکی خنثی کرد و قلیایی خاک را می توان با خاک گوگرد خنثی کرد.

رز

منبع:

آلترناریا(Alternaria)

آلترناریا (Alternaria)

آلترناریا (Alternaria)آلترناریا

بیماری هایی که توسط آلترناریا ایجاد میشوند در سراسر جهان رواج دارند. از مهمترین میزبانان آن میتوان محصولاتی مثل سیب، بروکلی، گل کلم، هویج، سیب زمینی، کلم چینی، گوجه فرنگی، بادام، مرکبات به علاوه ی تعداد زیادی از گیاهانی که به عنوان گیاهان زینتی و علف ها شناخته شده اند را نام برد.

علائم بیماری:

آلترناریا به طور کلی به قسمت های هوایی گیاه حمله میکند. تاثیرات آلترناریا در سبزیجات برگ دار معمولا به صورت نقطه های کوچک، تیره و دایره ای ظاهر میشود؛ در طول بیماری ممکن است این نقطه ها تا حدود 1cm رشد کنند یا ضخامت آنها بیشتر گردد و رنگ آنها طوسی یا نزدیک به سیاه می باشد.

این عامل بیماری زا الگوی رشد یکنواختی ندارد، به این ترتیب نقطه ها به صورت دایره های متحدالمرکز توسعه می یابند؛ در واقع در برگ های بزرگتر بیماری به شکل لکه موجی (دایره های متحدالمرکز) دیده میشود. لکه های موج مانند مشخصه ی بارزی برای تشخیص آلترناریاست. تعداد کمی از پاتوژن ها هستند که علائم مشخص و منحصر به فردی دارند که آلترناریا در زمره ی این پاتوژن ها قرار دارد.آلترناریا

اغلب روی لکه موجی ها را پوششی سیاه و سفید، پزر دار و نرم میپوشاند که همان اسپور های این قارچ هستند. تکثیر قارچ ها با هاگ افشانی روی بافت های مرده ی گیاه میزبان است.

بسیاری از گونه های آلترناریا توکسین هایی تولید میکنند که در بافت های نزدیک به کپک پخش میشوند، به همین دلیل دیدن هاله های زرد رنگ به صورت پراکنده اطراف لکه موجی غیر طبیعی نیست.

آلترناریا روی ریشه، ساقه و میوه ها، نشانه ها یا لکه های تیره و فرورفته به جای میگذارد.آلترناریا

برخی از گونه های آلترناریا که روی میزبان ها به طور اختصاصی بیماری ایجاد میکنند، عبارتند از:

سوختگی برگ هویج  Alternaria dauci

پوسیدگی سیاه و سفید هویج Alternaria radicina

نقطه های تیره در تیره ی کلم و پوسیدگی بروکلی Alternaria brassicicola or Alternaria brassicae

سوختگی گوجه فرنگی و پوسیدگی میوه Alternaria solani

نقطه های تیره روی میوه ی فلفل Alternaria alternate and Alternaria tenuis

بیولوژی:

گونه های آلترناریا به صورت اسپور یا میسیلیوم روی گیاهان آلوده ی باقی مانده یا درون دانه ها زمستان گذرانی میکنند. اگر زمستان گذرانی قارچ درون بذر باشد، میتواند باعث مرگ گیاهچه، مرگ جوانه، پوسیدگی طوقه و آسیب ساقه شود.

اکثر اوقات قارچ ها در طول زمانی که باران می بارد یا شبنم روی گیاهان وجود دارد روی گیاهان و همچنین زیر خاکی که مرطوب باشد، رشد میکنند و تکثیر میشوند.

نفوذ قارچ میتواند از راه مستقیم،از راه زخم و یا از طریق روزنه ها اتفاق بیفتد. بافت هایی که ضعیف، مسن، زخمی یا حساس باشند، بیشتر در معرض خطر قرار میگیرند.

آلترناریاآلترناریا

روش های مبارزه:

سرکوب بیماری لکه موجی میتواند از راه های مختلف انجام بگیرد:

کشت ارقام مقاوم به بیماری

همانطور که گفته شد دانه های آلوده به بیماری میتوانند موجب خسارات زیادی شوند پس بهتر است هنگام تهیه ی بذر به عاری از بیماری و ضد عفونی بودن آن دقت کنید، در این صورت احتمال وقوع بیماری کاهش پیدا میکند.

محصولات آلوده میتواند روی محصولات سالم تاثیرگذار باشد بنابراین از بین بردن باقی مانده ی آلوده ی محصولات در کنترل بیماری موثر است.

کنترل علف هرز نیز در کاهش وقوع بیماری تاثیر گذار است.

استفاده از برخی قارچکش ها نظیر کلروتالونیل، کاپتان (که استفاده از آن توصیه نمیشود)، فلودیوکسونیل، ایمازالیل، مانب، مانکوزب، تیرامآلترناریا

 

مریم گلی (common sage)

مریم گلی (common sage)

مریم گلی (common sage)

 

مریم گلی

 نام فارسی   مریم گلی
 نام انگلیسی   sage – common sage – garden sage
نام علمی   salvia officinalis
 خانواده   laminaceae – نعناعیان

اطلاعت کلی : 

نام فارسی : مریم گلی

نام رایج فارسی : مریم گلی

خانواده : laminacae نعناعیان

ارتفاع : 61/0

گسترش : 60 تا 90 سانتی متر 

رنگ گل : بنفش کمرنگ (سفید – صورتی – ارغوانی)

نور : آفتابی تا نیمه آفتابی

نیاز آبی : زمانی که خاک رو به خشکی میرود (بسته به آب و هوای منطقه)

گلدهی : اواخر بهار

برگها : دوکی شکل (عرض 5/2 و طول 5/2 تا 4/6 )

مقاومت : مقاومت به گرما

معرفی

مریم گلی

مریم گلی یک جنس از خانواده ی نعناع و  گیاهی یک ساله تا چند ساله است و مبدا آن برزیل و آمریکا است اما تا بحال در سرتاسر دنیا جنس های مختلف آن دیده شده از جمله : 500 گونه درآمریکای جنوبی و مرکزی، آسیا و مدیترانه 250 گونه و در شرق آسیا 90 گونه از آن دیده شده. از مریم گلی به خاطر داشتن گل جذاب و برگ های معطر بعنوان گیاه زینتی استفاده میشود.

برگ : برگ ها سبز تیره هستند. در سطح رویی دارای چین و چروک و سفید فام در سطح زیرین (بدلیل وجود کرک زیاد) نمونه های جدید برگ هایی به رنگ ارغوانی – قرمز – کرمی و زرد و ترکیبی از آنها است. همچنین جوشانده برگ این گیاه در کاهش چربی خون برای افرادی که کلسترول بالایی مفید است.

 

مریم گلی

گل : گل خوشه ای بنفش دارد و مانند یک چتر بالای بوته را پر می کند . دو لبه دارند که لبه بالایی برافراشته است.و لبه پایینی دو دندانه دارد و گسترش بیشتری دارد .گاهی کاسه گل رنگی است. گلدهی آن از تابستان تا پاییز ادامه دارد.

مریم گلی

نگهداری :

فضای کافی برای رفت و آمد هوا در اطراف گیاه نگهدارید. همچنین برگ ها و مواد زائد طبیعی ریخته شده در اطراف گیاه را تمیز کنید.

نور : این گیاه در بخش هایی که نور کامل تا نیمه سایه هستند باید نگهداری شود.

آبیاری : زمانی که گیاه مریم گلی کوچک است، باید خاک را مرطوب نگه دارید، ولی زمانی که گیاه مریم گلی به بلوغ رسید فقط زمانی که خاک اطراف گل خشک شد به آن آب دهید. مریم گلی گیاهی مقاوم است و تا حد زیادی خشکی را تحمل می کند.

خاک : مریم گلی تقریبا در همه نوع خاکی رشد میکند. اما بهترین خاک برای رشد آن خاکی با PH 6-7 است که زهکشی مناسبی داشته باشد و همچنین کود کمی در آن بکار رفته باشد.

کود دهی : این گیاه به کود زیاد احتیاج ندارد چون بر خلاف انتظار کود دهی زیاد باعث ضعیف شدن آن میشود

آفات : با اینکه مریم گلی گیاه است اما آفاتی هم دارد. مانند حلزون شپش ها و شپشک ها لارو حشرات اما راه های مبارزه با این آفات : 1- قوی نگهداشتن گیاه با روش های کشاورزی 2- بیولوژیکی کفشدوزک زنبور پارازیت لاروها

مریم گلی

تکثیربا بذر یا قلمه افزایش می یابد . در افزایش بذر بافت آن به صورت نشایی میباشد چون بذرکاری مستقیم گلدهی را به تاخیر می اندازد .تندش بذر 10 تا 15 روز زمان می برد.بذرکاری 6 تا 8 هفته پیش از انتقال نشا در شاسی صورت می گیرد.

برای پرورش در گلدان ابتدا نشا های دارای دو برک حقیقی را به گلدان های 7.5 سانتی متری و سپس 15 سانتی متری و در نهایت به گلدان های 30 سانتی متری انتقال می دهند. پس از دیدن اولین ساقه گلده سربرداری لازم است .حدودا پس از 4 ماه بذر به گل میرود.

مریم گلی

کاربرد

مریم گلی کاربرد زینتی دارد و در حاشیه ها کاشته می شود

. همچنین خوراکی میباشد از جمله کاربرد آن  :

  1. روغن : کمک به بهبود عفونت و تورم غشای موکوزی دهان و گلو
  2. در عصاره این گیاه ترکیبات شیمیایی مثل بورنئول و توژون دارد. از جمله خواص این گیاه می توان به خاصیت ضد تشنج و ضد سرفه بودن آن اشاره کرد.
  3. کاهش رادیکال های آزاد بدن.
  4. کمک به بهبود مشکلات گوارشی مثل نفخ شکم و کاهش اثرات سوء تغذیه

 

مریم گلی

 

مریم گلی

 

 

سس cuscuta

سس (cuscuta)

سس (cuscuta)

 سس

معرفی:

گیاهانی انگلی هستند که زندگی یک یا چند ساله دارند.بیشتر به صورت بالارونده و پیچان دیده میشوند و معمولا کلروفیل ندارند و ساقه آنها توسط  اندام های مکنده به میزان می چسبد.بدون برگ به نظر میرسند زیر برگ های آن به فلس های کوچک تقلیل یافته است.این گیاهان دارای گل های  تک جنسی نر و ماده هستند.

22 گونه سس در ایران وجود دارد که همگی پارازیت هستند و بر روی گیاهان مختلف زراعی مثل یونجه،ریحان،سماق،اسپرس،داوودی،اسکنبیل،کلاه  میرحسن و خارشتر دیده می شود.

پس کنترل آن با توجه به میزبان های مهم آنها حاِیز اهمیت است.

ما در این مقاله بیشتر بر روی سس یونجه تمرکز کرده و راه های مبارزه و کنترل آنرا به شما معرفی میکنیم.

سس

سس یونجه:

رنگ رشته های این سس زرد رنگ مایل به نارنجی است.گیاه مذبور نه تنها طعم یونجه را به عنوان علوفه نامطلوب میسازد،بلکه تا حدودی آنرا سمی نیز میسازد.اگر سس یونجه را کنترل نکنید محصول از نظر کیفیت و اندازه آسیب میبیند و عمر مزرعه کاهش می یابد.

 

توصیه های عمومی برای کنترل سس:

از بذرهای سس گیری شده استفاده کنید.

در صورت استفاده از کودهای حیوانی حتما باید ازنوع پوسیده آن استفاده شود تا اگر آلوده به بذرهای سس باشد،از بین برود.

علف های هرز واسطه مناسبی برای اتصال به محصول می باشند.پس کنترل علف های هرز نیز یکی از بهترین راه های مبارزه با این گیاه است.

از تعلیف دام در مناطق آلوده خودداری شود.زیرا بذرهای این گیاه توسط فضولات دام به مناطق دیگر انتقال می یابد.

این گیاه را قبل از به بذر نشستن به هر طریقی نابود سازید،زیرا همین بذرها خاک را برای سال آینده آلوده می سازد.

در زمین های آلوده به این آفت با کاشت محصولات مقاوم تنوع زراعی ایجاد کنید،مثلا: گندم،جو،ذرت و یا سویا.

تاخیر در آبیاری محصول تا حدی که آسیبی به محصول وارد نشود و در نتیجه خشک نگه داشتن خاک تا عمق 2 سانتی متری که مانع از جوانه زدن بذر  می شود.

سس

کنترل شیمیایی:

در مناطقی که یونجه باید در بهار کاشته شودمی توان از 12_15 کیلوگرم در هکتار علف کش دکتال قبل از سبز شدن یونجه استفاده نمود.هنگام مصرف این علف کش، زمین باید از رطوبت کافی برای تاثیر بیشتر سم برخوردار باشد.

 

در صورت موثر واقع نشدن روش فوق میتوان از محلول 1% پاراکوت به میزان 3 لیتر در هکتار استفاده کرد.

 

اگر منطقه وسیعی از مزرعه به این گیاه آلوده باشد میتوان علف کش رانداپ به میزان 730_360 سی سی در هکتار استفاده نمود.

 

 

کوکب کوهی(CONEFLOWER)

کوکب کوهی(CONEFLOWER)

کوکب کوهی(CONEFLOWER)

کوکب کوهی

نام فارسی کوکب کوهی
نام انگلیسی CONEFLOWER
نام علمی Rudbeckia fulgida
خانواده ASTERACEAE  – کاسنی

معرفی کلی

نام فارسی  : کوکب کوهی

نام رایج فارسی :کوکب کوهی (پنج هزاری )

نوع گیاه :دائمي چند ساله

خانواده  : ASTERACEAE  – کاسنی

ارتفاع : بین 30 تا 200 سانتی متر

گسترش :30  60 سانتی متر

رنگ گل: زرد تا نارنجی و یا گاها ارغوانی (بستگی به گونه آن دارد )

نور :زیاد

نیاز آبی :کم

نگهداری :کم

گل :ساده تک

برگ: پراکنده و تقریبا پرز دار، ساده و با حاشیه دندانه ای

مقاومت  :مقاوم به خشکی

معرفی

کوکب کوهی

مبدا آن آمریکای شمالی است .از نظر نوع ارتفاع و نوع گل و یک ساله یا چند ساله بودن ،گونه های متفاوت دارد.در انواع پاکوتاه ارتفاع بوته بین 15 تا 60 سانتی متر است و در انواع پا بلند به 2 متر هم می رسد.

این گیاه 23 گونه مختلف دارد که برخی از آنان به دلیل داشتن گل های زیبا مورد توجه دوستداران گل و گیاه است

ویژگی های ظاهری

کوکب کوهی

برگ

برگ ها دارای پره هایی هستند که نیزه ای گسترده تخم مرغی یا بیضی شکل با لوب و بعضا قلبی شکل با حاشیه دندانه ای هستند .سطح فوقانی برگ معمولا بدون کرک یا با کرک های زبر و ریز است.

برگ های پایه دار و با دمبرگ هستند که 5 تا 30 سانتی متر طول و 1 تا 8 سانتی متر عرض دارند.برگ ساقه دمبرگ که 2 تا 25 سانتی متر طول دارد و 0.5 تا 7 سانتی متر عرض دارند و قلبی شکل هستند.

کوکب کوهی

گل

کم پر و وسط گل یک مخروط به رنگ سیاه یا قهوه ای یا سبز وجود دارد.زمان شکوفه و گل دهی کوکب کوهی از ماه ژوئن تا اکتبر می باشد و شکوفه ها معمولاً به رنگ های نارنجی و زرد میباشند

کوکب کوهی

ساقه

منشعب و کرکدار و خشن هستند

نگهداری

کوکب کوهی

نور

این گیاه به نور کامل آفتاب نیاز دارد – 6 تا 8 ساعت در روز – اما سایه را هم می تواند تحمل کند.

اگر در منطقه با آب و هوای گرم زندگی میکنید از طلوع تا 2 بعد از ظهر نور مستقیم برای گیاه کافی است بعد از آن بهتر است سایه برای گیاه فراهم کنید.

عکس

آبیاری

این گیاهان خشکی را نسبتا تحمل می کنند و به آبیاری چندانی نیاز ندارند و وقتی سطح خاک خشک شد آن را آبیاری کنید .البته خشکی طولانی مدت باعث می شود که بافت های گیاه خشن شود.از طرفی خیس ماندن طولانی مدت خاک باعث می شود که ریشه گیاه پوسیده شود.

گیاه جوان را هر هفته یک بار آبیاری کنید و چس از یک ماه می توان فواصل آبدهی را بیش از یک هفته کرد.

خاک

به شرایط خاصی نیاز ندارد و تقریبا در همه ی خاک ها رشد میکند.می توان آن را در خاک باغچه کاشت .اگر خاک سنگین است می توانید آن را با مقدار خاک برگ یا کود دامی بسیار پوسیده شرایط آن را مناسب تر کرد.

کوددهی

نیاز به کود دهی خاصی ندارد اما میتوان در مواقعی از فصل رشد خود به آن کودهای فسفر دار اضافه کرد

تکثیر

تقسیم بوته، بذر

کوکب کوهی

طرز كاشت:

گونه  Hirtagloriosa را منحصراً بایستی از طریق بذر تکثیر نمود. این گیاه دوساله است و غالباً به صورت یکساله کشت می گردد. بذر آن در اوائل بهار کاشته می شود و در همان سال به گل می نشیند و سال ها دوام دارد. تکثیر آن از طریق ریزش بذر های آن در باغچه و یا محل کاشت صورت می گیرد. همه انواع دیگر از طریق تقسیم بوته در بهار یا پائیز اعمال می گردد. برای جلوگیری از انبوهی گیاهان تکثیر از طریق هر یکسال درمیان بایستی صورت بگیرد.

کاربرد

استفاده به صورت گل بریده،  ,در باغچه و فضاهای سبز

کوکب کوهی

منبعhttp://landscapers.ir

لاله

لاله(Tulip)

لاله(Tulip)

لاله

 

نام فارسی لاله
نام انگلیسی Tulip
نام علمی Tulipa gesneriana
خانواده Liliaceae(سوسنیان)

اطلاعات کلی

لاله

نام فارسی :  لاله

نام رایج فارسی : لاله

نوع  گیاه :گلدار تک لپه ای-چندساله-پیازدار

خانواده :(سوسنیان)liliaceae

ارتفاع : 30 تا 75 سانتیمتر

گسترش:  جنوب اروپا,شمال آفریقا و غرب آسیا(آناتولی و ایران) و شرق آسیا

رنگ گل:  رنگ های متنوع

نور:  نور زیاد

نیاز آبی: آبیاری متوسط

گل : زینتی

برگ :  طویل و فلسی شکل

معرفی

لاله

لاله دومین گل مطرح بعد از گل رُز در دنیاست. گل لاله سرده‌ای از تیرهٔ سوسنیان است که در حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ گونه دارد. محل اصلی رویش لالهٔ خودرو در آسیای مرکزی در نظر گرفته می‌شود. این گل در افغانستان، ترکیه، ایران، قسمتی از غرب سوریه، سواحل دریاچه آرال، دریاچه خزر و دریای سیاه، یونان، ایتالیا، اسپانیا و سواحل دریای مدیترانه در شمال آفریقا بصورت خودرو یافت می‌شود. در بین کشورهای اسلامی لاله در فرهنگ دو کشور ایران و ترکیه نفوذ عمیقی دارد. ۱۹ گونه از گونه‌های لاله از ایران گزارش شده‌است. از لحاظ گیاه‌شناسی لاله به دو گروه بزرگ پرورشی و خودرو تقسیم می‌شود.

ویژگی های ظاهری

برگ: برگ در این گیاهان به دو صورت برگهای بلند و ظریف با کناره های تقریباً موازی و غالباً پیچ خورده در حول محور میانی و یا به صورت برگهای صاف با نوک کشیده مشاهده می شود.

گل:قطعات گل به صورت یک در میان شامل دو ردیف قطعات گلپوش، دو ردیف پرچم و یک ردیف برچه قرار دارند.

ساقه:ساقه گلدهنده بلند که برای گل شاخه بریده مناسب هستند.

لاله

نور:زمان مناسب برای کاشت پیاز این گیاه در اواسط پاییز است. محل کاشت باید در معرض نور و با آبیاری خوب باشد. زیر درختان برگریز که نصف روز سایه‌است، به خوبی رشد می‌کند.

آبیاری: متوسط

خاک:خاک مناسب برای کاشت خاک‌های شنی و رسی به همراه کمپوست است، کمپوست باعث نرم شدن خاک می‌شود.

دما: دمای ایده‌آل برای ریشه‌دهی ۹ درجه و برای رشد ۱۸-۱۵ درجه سانتیگراد است. پیازهای فورسه شده نباید در محیط خیلی گرم نگهداری شوند، گرما باعث عدم تشکیل گل می‌شود. بهتر است در یک مکان خنک نگهداری شوند.

کوددهی

مي‌توان از كودهاي مايع البته با نصف غلظت معمول هر دو يا سه هفته يك بار استفاده كرد. استفاده از كودهايي كه ميزان فسفر بيشتري دارند توصيه مي‌شود اما كودهايي كه ازت زياد دارند براي اين گياه مناسب نيست . اگر پیاز‌ها  برای سال آینده دوباره استفاده شود لازم است در زمان رویش در بهار با استفاده از کود عمومی تغذیه صورت گیرد.

آفات و مشکلات

شته، حلزونها و رابها، شپشك آرد آلود، كنه تار عنكبوتي، بيماريهاي ويروسي ، بوترتيس ، پوسيدگي خاكستري پياز، بيماري پوسيدگي ريشه، بيماري كپك آبي ، بيماري قارچي بلايت

نگه داری

لاله

وقتی گلدهی لاله تمام شد مراقبت از پیاز و برگ را ادامه می دهیم تا 4-7 برگ کامل از آن رشد کند. بعد از این دوره به تدریج برگ ها زرد می شوند که در این مرحله ی خزان آبیاری را متوقف میکنیم و به مدت سه ماه پیاز ها را در بستر خودشان و در نور کامل و دمای 30 درجه سانتی گراد قرار می دهیم. پس از این دوره پیازها را به محیطی خنک با دمای 6-9 درجه سانتی گراد منتقل کرده و اجازه می دهیم به مدت 8 هفته در این شرایط محیزی قرار بگیرند. از این پس پیازها برای کشت و کار آماده هستند. ممکن است به دلیل کوچک بودن دور محیط پیاز و یا عدم گذراندن یک دوره ی 12 هفته ای در محیط گرم و خشک، لاله ی شما در سال اول گل ندهد.

مقاومت: گل لاله نسبت به سرما مقاوم است.

تکثیر

لاله

 گل از دو طریق کاشت بذر که تا به گل نشستن آن در حدود ۵ سال زمان لازم است و در آوردن پیاز بوته اصلی از خاک و جدا کردن پیازچه‌های اطراف پیاز مادری تکثیر و ازدیاد می‌شوند. برای ایجاد ارقام جدید و تازهٔ لاله از روش کاشت بذر استفاده می‌شود. در نواحی خیلی سرد و مرطوب پیازهای لاله باید از خاک بیرون آورده شده و جهت کاشت دوباره در پاییز در انبار نگهداری شوند. دور محیط پیازها برای اینکه بتوانند جوانه بزنند باید 7-10 سانتی متر باشد. به طور متوسط هر پیاز لاله قادر است 3 پیازچه تولید کند.

کاربرد

شاخه بریده، گلدانی، فضای سبز

مباحث اضافی

لالهلاله

در بین کشورهای اسلامی گل لاله در فرهنگ دو کشور ایران و ترکیه نفوذ عمیقی دارد. علی‌رغم اینکه مردم هر دو کشور علاقهٔ مشابه‌ای نسبت به این گل از خود

نشان می‌دهند، تأثیر این علاقه در هنر دو کشور متفاوت بوده‌است. در فرهنگ ترکی نام لاله در ادبیات این کشور نمود کمتری نسبت به ایران دارد اما تصویر نقاشی

شدهٔ این گل در آثار هنری ترکیه بسیار دیده می‌شود. در نقاشی‌های ایرانی و همچنین صنایع‌دستی این کشور نقش گل لاله به ندرت مشاهده می‌شود. اما گل لاله

به عنوان مشهورترین گل خودرو، تا آنجا در فرهنگ و ادب فارسی نفوذ و حضور یافته که بسیاری از شاعران با وجود زندگی در محیط‌های خشک و بیابانی لاله را

می‌شناختند. در کهن‌ترین نمونه‌هایی که از فارسی بجای مانده، ده‌ها تعبیر و تصویر و کنایه و استعاره همانند لاله‌فام، لالهٔ داغدار، لاله‌پوش، لاله‌رخ، لاله‌زار، لاله‌گون و

لاله‌سار (نام یک نوع مرغ) دیده می‌شود.

نویسنده: علی اصغر احسانی

منبع

بنفشه آفریقایی

بنفشه آفریقایی

بنفشه آفریقایی

بنفشه آفریقایی

نام فارسی بنقشه آفریقایی
نام انگلیسی African violet
نام علمی saintpaulia ionantha
خانواده gesneriaceae

معرفی:

بنفشه آفريقايی يكي اززيباترين گياهان گلداراست كه نه تنها داراي گلهايی زيبا بلكه شاخ و برگ آن نيز از جذابيت خاصي برخوردار است . پرورش بنفشه آفريقائی اصلی كاردشواری است ولی     واريته ها و هيبريدهای جديد آن قويتر و پرگل تر می باشند و درصورت رعايت برخی اصول،پرورش آنها موفقيت آميز خواهد بود. اندازه گیاه در جنس های مختلف متفاوت است. رنگ گل هایش متنوع بوده و در طول سال گل می دهد. تناقض در رنگ پرچم ها و گلبرگ ها این گل را بصورت یکی از زیباترین مینیاتورهای گیاهی درآورده است. بنقشه آفریقایی همچنین یکی از مهم ترین گیاهان صنعت گلکاری و کاملا بی ارتباط با خانواده بنفشه است. نوع گلدانی آن یک سوم تجارت گلهای گلدانی اروپا و امریکا را به خود اختصاص داده است. گفته شده این گیاه اولین بار در سال 1892 توسط یك نظامی آلمانی به نام «سنت پل» در تانزانیا شناسایی شد، به همین دلیل نام سنت پـُلیا برای آن انتخاب گردید.
اطلاعات کلی:

بنفشه آفریقاییبنفشه آفریقایی

نوع: علفی چندساله گلدار
بومی منطقه: تانزانیا، مجاورت جنوب شرقی کنیا و بخش گرمسیری شرق آفریقا
رنگ گل: بسیار متنوع، بنفش، آبی، سفید، صورتی و قرمز.
برگ: گرد بیضی شکل، 2.5-8.5 سانتی متر، دمبرگ 2-10 سانتی متری، دارای مو یا کرک های ریز و دارای بافت گوشتی
گل: قطر 2-3 سانتی متر، جام گل مخملی پنج لوبی، رشد گل ها در خوشه یا روی ساقه های بلند و باریک (بیشتر روی ساقه ها)
ارتفاع: 6-15 سانتی متر
اندازه براساس قطر بالای سطح زمین:
میکرو: کمتر از 7.5 سانتی متر
فوق العاده کوتاه: 7.5 تا 10 سانتی متر
کوتاه: 10 تا 15 سانتی متر
نیمه کوتاه: 15 تا 20 سانتی متر
استاندارد: 20 تا 25 سانتی متر
بزرگ: 25 تا 30 سانتی متر

نور:

بنفشه آفریقاییبنفشه آفریقایی

بنفشه آفریقایی بدون نور شکوفه نخواهد داد و نیاز نوری آن زیاد است. وقتی برگ ها کوچک و دمبرگ ها دراز شده باشند نشانه ی کافی نبودن نور است. نور کافی در پنجره های رو به شرق یا رو به جنوب قابل دریافت خواهد بود. نور خورشید در ظهر های تابستان به دلیل گرمای زیاد برای بنفشه آفریقایی مضر است و باعث سوختن برگ ها می شود. اگر بنفشه آفریقایی نور کاملی را دریافت کرده باشد برگ های آن به صورت مساوی و به شکل یک روزت متقارن رشد خواهند کرد. با استفاده از نور مصنوعی (نور فلورسنت) هم رشد خواهد کرد. نور مصنوعی فلورسنت سفید برای این منظور مناسب است. لامپ لوله ای فلورسنت را باید در فاصله ی 30 سانتی متری از گیاه خود قرار دهید. 14 ساعت نور در طول روز مناسب است.

نیاز آبی و روش های آبیاری:

جش

آب آشامیدنی سالم برای بنفشه آفریقایی مناسب است. تنها زمانی باید اقدام به آبیاری کنید که سطح خاک گلدان خشک شده باشد. بهتر است آبیاری توسط زیر گلدانی های مخصوص و با استفاده از فتیله که آب را به گیاه منتقل میکند انجام شود تا گیاه فقط آب مورد نیاز خود را از زیر گلدانی جذب کند. نباید اختلاف دما بین آب آبیاری و دمای خاک وجود داشته باشد چون باعث ایجاد لکه هایی روی برگ می شود همچنین خیس شدن برگ ها هم این عارضه را تشدید میکند. بنابراین اگر قرار است آبیاری سطحی باشد باید برگ ها را با دست کنار زده و بعد سطح خاک را آبیاری کنیم. البته آبیاری مداوم از پایین هم باعث تجمع املاح در اطراف ریشه شده و باعث پوسیدگی ریشه می شود. EC آب آبیاری برای بنفشه آفریقایی بسیار مهم است چون این گیاه به تجمع نمک حساس است و استفاده از آب شور مانع جذب آب توسط ریشه های گیاه می شود و ممکن است با وجود آبیاری منظم، گیاه شما پژمرده شود. با توجه به اندازه گیاه، اندازه گلدان و سایر شرایط محیطی، به طور متوسط هر 5-6 روز یکبار آبیاری برای این گیاه کافی است.

دمای ایده آل: 22 درجه سانتی گراد

خاک: خاکبرگ و یا مخلوطی از پیت ماس، ورمی کولیت و پرلیت با نسبت های مساوی. pH مناسب برای خاک 6.4-6.9 است.

ال

رطوبت مناسب: 40-50%

تغذیه:

با توجه به سن گیاه می توانید از یک کود متعادل شامل عناصر نیتروژن، فسفر و پتاسیم استفاده کنید. در صورت تهیه کود مخصوص بنفشه آفریقایی حتما به دُز مصرفی آن توجه کنید و همچنین توجه به این نکته هم ضروری است که وقتی سطح خاک شما خشک است نباید کود بدهید چون گیاه توانایی جذب آب را ندارد و آسیب می بیند.

نگهداری:

بنفشه آفریقایی
گلدهی بنفشه آفریقایی در گلدان های کوچک بهتر است. بنابراین گلدان های اولیه باید کوچک باشند تا ریشه به خوبی توسعه پیدا کند و تا زمانی که حجم گلدان با گیاه پر نشده است نیاز به جابه جایی نیست. بعد از گل دادن از جابه جایی گلدان خودداری کنید چون باعث توقف گلدهی در یک دوره ی زمانی می شود. گلدان های سفالی و سرامیکی به دلیل تجمع املاح و تغییرات دمای ناگهانی برای این گیاه مناسب نیست و بهتر است از گلدان های پلاستیکی استفاده کنید. لازم است سطح برگ ها را همیشه تمیز نگه دارید چون وجود گرد و غبار روی سطح برگ ها نور دریافتی گیاه را کاهش می دهد.

مقاومت:

بنفشه آفریقایی به خشکی، گرما و نور کم یا سایه مقاوم است.

ناهنجاری ها:

بنفشه آفریقاییزط

لکه‌های قهوه‌ای روی برگها مشاهده می‌شوند: غبار پاشی در آفتاب و یا آبیاری از بالا عامل آن است. گیاه احتیاج به غبارپاشی ندارد و آبیاری طبق روش گفته شده انجام گیرد.

برگها پیچیده ، خشک و خم شده‌اند: هوا گرم و خشک و احتیاج به آبیاری دارد. هرگز غبار پاشی نکنید.

برگها پژمرده و خم می‌شوند: هوا سرد است. گیاه را به محل گرمتری منتقل کنید.

تمام شرایط مساعد ولی گیاه گل نمی‌دهد: گیاه را کود دهی نمایید.

گلها شفاف و کمرنگ شده‌اند: عامل آن غبار پاشی است. این گیاه را غبار پاشی نکنید.

گلها و برگهای گیاه می‌پوسند: آبیاری زیاد از اندازه است. در تمام طول سال هفته‌ای دوبار آبیاری کافی است.

برگهای جدید ریز و تعداد آنها زیاد است: احتیاج به تعویض گلدان دارد. گلدان را با یک اندازه بزرگتر تعویض نمایید.

گیاه سالم و گل نمی‌دهد: گلدانها خیلی بزرگ انتخاب شده است تا دو سال آینده گلدانها را تعویض نکنید.

برگها رنگ پریده هستند: یا نور زیاد است یا احتیاج به کود دهی دارد. گیاه را به محلی با نور غیر مستقیم منتقل کنید.

برگها سیاه می‌شوند: عامل آن استفاده از مواد براق کننده شیمیایی است. از آنها استفاده نکنید. برای تمییز نمودن برگها از برس نرم مخصوص استفاده نمایید.

کاربرد:

بنفشه آفریقایی
معمولا به صورت گلدانی و به مقدار خیلی کم در فضای سبز

تکثیر:
کشت بافت، قلمه برگ، تقسیم بوته، تکثیر با بذر

تقسیم بوته: تقسیم بوته را بهتر است زمانی که گیاه خیلی کوچک است انجام دهید. بوته را با پنس جدا کرده و داخل پرلیت، ماسه و یا پوکه کاشته و پس از ریشه دهی به گلدان اصلی منتقل می کنیم.

بنفشه آفریقایی

قلمه برگ: یکی از عمومی ترین روش های تکثیر بنفشه آفریقایی استفاده از قلمه برگ است. بهتر است از برگ هایی استفاده کنید که نه خیلی جوان و نه خیلی پیر باشند. بعد از جدا کردن برگ از گیاه اصلی، توسط یک چاقو یا تیغ تیز انتهای دمبرگ را به صورت اُریب برش بزنید به طوری که روی برگ به سمت شما باشد و 3-4 سانتی متر از ساقه باقی بماند. یک سانت انتهای دمبرگ را به دو قسمت تقسیم کنید (انجام این کار ضروری نیست). برای ریشه دهی بهتر می توانید انتهای ساقه را داخل هورمون ریشه زایی قرار دهید. برای بستر می توانید از پرلیت، ماسه و یا پوکه استفاده کنید، دقت کنید که بستر را فشرده نکنید. دمبرگ را به میزان 1.5 سانتی متر داخل بستر قرار دهید. برای آبیاری، یک فتیله را در آب گرم خیس کنید و آن را از سوراخ انتهای گلدان عبور دهید. بعد از قرار دادن دمبرگ در بستر، گلدان را به میزانی آبیاری کنید که آب از انتهای آن خارج شود و پس از آن فقط زیر گلدانی را از آب پُر کنید تا توسط فتیله آب جذب شود. از پشت برگ ریشه و از روی برگ جوانه های برگی ظاهر می شوند. پس از 6-8 هفته جوانه ها ظاهر می شوند. در این مرحله می توانید از کود هم استفاده کنید. وقتی جوانه ها حدود 5 سانتی متر شدند می توانید آن ها را به گلدان اصلی منقل کنید.

آفات:

بنفشه آفریقایی

شپشک: رایج ترین گونه آن شپشک آردآلود است. اگر تارهای پنبه ای چسبناک در محل اتصال دمبرگ به ساقه اصلی مشاهده کردید از علائم این آفت است. برای مبارزه، گیاه آلوده باید از سایر گیاهان دور بماند و به مدت 2-3 ماه قرنطینه شود.

تریپس: یکی از آفات رایج بنفشه آفریقایی می باشد. بسیار ریز است و داخل پرچم های گل پنهان می شود. اگر پس از ضربه زدن به پرچم ها موجودات ریز سفیدی را مشاهده کردیدنشانه ی آلوده شدن گیاه به این آفت است. برای مبارزه، غنچه های آلوده را حذف کرده و از حشره کش استفاده کنید.

کنه ی سیکلامن: خطرناک ترین آفت بنفشه ی آفریقایی است. کنه ی سیکلامن از شیره ی گیاهی ساقه و جوانه های بنفشه آفریقایی در نزدیک سطح خاک تغذیه می کند و موجب بدشکلی و افتادن برگ ها و پوسیدگی از قسمت مرکزی بوته گیاه به سمت بیرون می شود. پیشگیری از این آفت آسانتر از کنترل آن است که برای این منظور باید گیاهان جدید را قرنطینه کرده و ابزارها و ظروف کشت را ضدعفونی کنید. برای مبارزه با این آفت 3-4 برگ سالم گیاه را جدا کرده در محلول کنه کش فرو برده و برای تکثیر استفاده کنید و مابقی گیاه را از بین ببرید.

بیماری:

بنفشه آفریقایی

مهمترین بیماری های بنفشه آفریقایی منشاء ویروسی یا قارچی دارند.رطوبت زیاد موجب انتشار بیماری های قارچی می شود. نوعی قارچ به نام فتیوم التیموم PHTHIUM-ULTIMUM موجب پوسیدگی قسمت های بالایی گیاه می گردد. اسیدی بودن خاك، نداشتن زهكشی مناسب و خیس شدن برگ ها این بیماری را تشدید می کند. اگر گیاه در محیط بسته و بدون تهویه قرار بگیرد یا رطوبت نسبی هوا زیاد باشد، و همچنین قرار گرفتن در سرمای زیاد و گرمای بیش از اندازه روز و تاریكی های طولانی موجب شیوع قارچ های سفید رنگ می گردد. علامت این بیماری، خاكستری و گرد آلود شدن سطح برگهاست. اسپری نمودن سموم قارچ كش روی برگ های آلوده و نگهداری صحیح گیاه، موجب بهبودی و سلامتی بنفشه آفریقایی می گردد.

بيماري پوسيدگي ريشه بنفشه افريقايي : اين بيماري كه بوسيله قارچnicotian Var.parasiti Phytophthora ايجادمي شود،يك بيماري مخرب درمراكز پرورش بنفشه افريقايي Saintpaulia ionantha به شمار مي رود.علائم بيماري در قسمتهاي هوايي گياه بصورت توقف رشد،پژمردگي و پوسيدگي نرمي به رنگ قهوه اي متمايل به سياه در ناحيه طوقه و همچنين در قسمت ريشه مشاهده مي شود،اين علائم به تدريج به سمت دمبرگ و برگ انتقال مي بايد. برای مبارزه با این بیماری ها باید با توجه به تجویز کارشناس گیاهپزشکی از قارچکش های مخصوص استفاده کنید.

نویسنده: شبنم امیررضایی

منبع

نسترن

نسترن Rosa canina

نسترن Rosa canina

نسترن

نام فارسی  نسترن
نام رایج فارسی گل سرخ
نام انگلیسی dog-rose
نام علمی Rosa canina
خانواده Rosaceae

معرفی:

نسترن یا رز وحشی,گیاهی از جنس روزا در خانواده ی رزاسه است که معمولا با عنوان داگ روز شناخته می شود.این گونه رز وحشی بومی کشور های اروپایی از جمله بریتانیا و نروژ و همچنین شمال غرب آفریقا و شرق آسیا است.

دیگر نام های این گیاه:رزا کانینا- داگ رز- گل نسرین- نسترن جنگلی.

تمایل به این گل از زمان قرون وسطا در بین شوالیه ها,پادشاهان,ملکه ها,شاهزادگان و شاهزاده خانوم ها وجود داشته و شاهد خوبی مبنی بر تاریخ آن می باشد.اصطلاح گیاهشناسی آن (گل سرخ) است.

یکی از گلهای وحشی فوق العاده ای که در ایالت کلرادو یافته شده,به نام رز آلاسکا,که به طول 3 یا 4 فوت رشد می کند و دارای تنوع می باشد,به رنگ صورتی زیبا,شکوفه های معطر و به عنوان یک رز مقاوم در برابر خشکسالی از آن یاد شده است.می توان این گل را در سراسر کوه های غرب ایالات متحده یافت.

عادت رشد و فیزیولژی:

نسترن

ارتفاع: گونه های رز وحشی به صورت درختچه خزان کننده در طبیعت بدون هیچ کمکی رشد می کنند,به طور معمول به ارتفاع 1 تا 5 متر می رسند,هرچند گاهی می توانند بالا ترهم بروند.ساقه آن باریک و تیز است و به بالا رفتنش کمک می کند.

برگ: برگ ها 5 تا 7 برگچه

گل: گلها معمولا صورتی کمرنگ (عده ای هم سفید و قرمزو زرد) با 4 تا 5 سانتی متر طول و 5 گلبرگ است.به تنهایی با ریشه خود رشد می کنند(به این معنا که بدون کمک هایی که برای برخی از گل های رز مدرن انجام می شود,به خوبی در شرایط متنوع آب و هوایی رشد می کنند) در واقع تمام دیگر انواع گل رز که ما در حال حاضر پرورش میدهیم از همین گل ها نشأت گرفته اند,در نتیجه از جایگاه ویژه ای برخوردارند.

میوه: میوه آن به طول 5/1 تا 2 سانتی متر,بیضی شکل و به رنگ نارنجی و قرمز می باشد و با نام سای نورودون خوانده می شود.جدار داخلی میوه دارای الیاف باریک و ابریشمی است که درآن فندقه های سختی جای دارد.پس از خشک شدن دارای طعمی قابض و کمی شیرین با بویی ضعیف می باشد.قسمت گوشتی سای نورودون دارای مقدار زیادی ویتامین c,اسید سیتریک,اسید مالیک,قند و تانن است.دانه های آن دارای حدود 10% روغن بوده که به رنگ زرد کمرنگ متمایل به قرمز و دارای بویی مطبوع می باشد,البته دانه ها سمی است.

محیط رشد:

نسترن

خاک: گل نسترن در خاک سبک(شنی),متوسط (لومی) و سنگین (رس) رشد می کند,هرچند خاک رس سنگین خوب زهکشی شده را ترجیح میدهد.

نور: رشد مطلوب این گیاه در مناطق نیمه سایه جنگلی است.

نیاز آبی: نیاز به محیط مرطوب دارد.(به عنوان یک قاعده کلی:بهترین ناحیه برای رشد جایی است که مقدار زیادی نور خورشید دریافت کند و خاک به خوبی زهکشی شده باشد).

مقاومت: گل نسترن قادر به تحمل آب و هوای سرد با درجه حرارت تا 10 درجه سانتی گراد است و همچنین می تواند باد های قوی را تحمل کند.گونه های رز وحشی تمایل به رشد در شرایط سخت دارد اما حداقل یکی از آنها شناخته شده است که رشد بسیار خوبی در خاک مرطوب دارد(رزا پالوستریس).اگر قبل از زمستان مواد غذایی برایش تأمین شود رشد فوق العاده زیبایی خواهد داشت.

از گل نسترن به عنوان پایه برای پیوند با گونه های دیگر استفاده می شود.

تغذیه:

همه ساله در دو فصل بهار و پاییز کود حیوانى پوسیده را در اطراف نهال اضافه نموده و آن را خوب با خاک مخلوط کنید.

کودهاى شیمیایى نیز به رشد و گلدهى نسترن کمک مى‏کند از اواسط تا اواخر زمستان کودهاى فسفاته را پاى ریشه بریزید در اوایل بهار کودهاى داراى ازت و آهن و در اواخر بهار و اوایل تابستان عناصر شیمیایى مختلف (عناصر کم مصرف) را به نسبت‏هاى توصیه شده مورد استفاده قرار دهید.

کاربرد:

نسترن

این گیاه دارای برخی آنتی اکسیدان ها می باشد.میوه آن دارای ویتامین c می باشد و از آن شربت,چای و مربا تهیه می شود.این گل به علت داشتن خواص و ویتامین در طول جنگ جهانی دوم در ایالت متحده در باغ پیروزی کاشته شد,و هنوز هم در سراسر ایالات متحده,از جمله کنار جاده ها و در مناطق شنی و مرطوب,بالا و پایین خطوط ساحلی دیده می شود.

گل نسترن در قرن 18 و 19 برای درمان گزش سگ هار مورد استفاده قرار می گرفت و احتمالا از این رو به نام داگ رز یا گل رز سگ نامیده می شد.

گل نسترن در طب سنتی ایران به کار میرود.از مهمترین خواص دارویی آن می توان آرامش بخشی و التیام بیماری های قلبی را نام برد.به طور کلی ترکیبات گیاه نسترن شامل:کلسیم- سیترات ها- اسیدسیتریک – آهن- قند- مالات ها- اسید مالیک- نیاسین- اسید های آلی- پکتین- فسفر- رزین- نمک- تانین- ویتامین آ- ویتامین ب1- ویتامین ب2- ویتامین سی- ویتامین ای- ویتامین کا- ویتامین پی- موم

خواص دارویی:

نسترن

ملین- قابض- ادرارآور(پاک کننده مجاری ادراری)-برای درمان بیماری های ریوی و قفسه سینه- مواد مغذی- مبرد (یک عامل است که باعث کاهش حرارت غیر طبیعی بدن,تسکین عطش و احساس خنکی می شود),تونیک (یک عامل که سبب تقویت اندام های بدن و احساس خوب بودن میشود) البته کارگزارانی که به طور مداوم در معرض میوه های گل سرخ هستند,ممکن است دچار حساسیت و مشکلات تنفسی شوند.بعضی از این عوارض در واقع حساسیت نیستند بلکه پرز های ریز میوه ی گل سرخ هستند که مانند پشم بر روی پوست,تحریکات مکانیکی پوست ایجاد می کنند.

نگهداری:

برای حفظ شکل مورد نظر می توان آنها را کمی هرس کرد,به مراقبت چندانی نیاز ندارند.معمولاً نسترن برخلاف رز به هرس چندانى احتیاج ندارد. در فصول گرم فقط پاجوش‏ها را حذف مى‏کنیم اما هرس اصلى در اواخر زمستان قبل از بیدار شدن گیاه از خواب زمستانه صورت مى‏گیرد.
در این فصل با کوتاه کردن ساقه‏هاى نسترن مى‏توانیم آن را به شکل دلخواه در آورده و شاخه‏هاى اصلى‏اش را روى پرچین هدایت کنیم.
در صورتى که شاخه‏هاى اصلى‏دچارآفت‏زدگى یا پوسیدگى شده باشد با نگهدارى پاجوش‏ها و حذف شاخه‏هاى قدیمى مى‏توانیم به جوان نمودن نهال اقدام کنیم.

تکثیر:

ازدیاد نسترن به وسیله کاشت بذر و قلمه صورت مى‏گیرد. مراکز فروش گل و گیاه انواع رز و نسترنرا داخل ظروف پلاستیکى تولید نموده و براى کاشت مجدد و یا انتقال به گلدان بزرگتر آماده مى‏کنند.

فضای سبز:

هنگام تصمیم گیری برای اضافه کردن یک یا چند گونه از این گل ها به باغ خود,در نظر داشته باشید که آنها در در تمام فصل مانند بسیاری از گل های رز جدید شکوفا نیستند.این گل ها در بهار و اوایل تابستان شکوفا خواهند شد و پس از آن باغبان از رز هیپ استفاده می کند.

 

نکات مورد توجه:

۱ـ آبیارى را به طور مرتب انجام داده و بعد از خشک شدن خاک به آن آب بدهید. (در فاصله دو آبیارى خاک باید خشک باشد)
۲ـ گل‏هایى که عمرشان تمام شده با قیچى تیز از ناحیه دم گل حذف کنید.
۳ـ نسترن را در کنار نرده‏ها و یا جایى که قیم مناسب داشته باشد بکارید تا فرم بالا رونده خود را به دست آورد.
۴ـ از کاشت نسترن در سایه خوددارى فرمایید.

 

نویسنده:فهیمه رستگارنژاد

منبع

 

کمبود عناصر غذایی

کمبود عناصر غذایی در گیاهان

کمبود عناصر غذایی در گیاهان

کمبود عناصر غذایی

رشد گیاه دوست داشتنی شما کم شده و با وجود نور مناسب و آبیاری صحیح، برگ ها تغییر رنگ می دهند و می ریزند؟ مواد معدنی و مغذی یکی از فاکتور های کلیدی در رشد و زیبایی گیاه شما هستند. در مورد گیاهان خانگی در صورتی که گیاه شما دچار بیماری و آفت زدگی نشده باشد و چنین علائمی را نشان دهد به احتمال زیاد دچار کمبود است. پس با ما همراه باشید تا این کمبودها و راه های جبران آن ها را بررسی کنیم.

مواد مغذی یا عناصر مورد نیاز گیاه ۱۷ مورد هستند که اکسیژن، هیدروژن و کربن به طور طبیعی از طریق آب و هوا جذب شده و باقی عناصر از طریق خاک جذب گیاه می شوند. عناصر جذب شده از خاک به سه دسته ضروری ، پرمصرف و کم مصرف تقسیم می شوند که عناصر ضروری و پرمصرف به صورت درشت مغذی ها (MacroNutrients) و عناصر کم مصرف به صورت ریز مغذی ها(MicroNutrients) نیز دسته بندی می شوند.

درشت مغذی ها یا عناصر پرمصرف در گیاهان متشکل از ۶ عنصر هستند: نیتروژن ، فسفر ، پتاسیم، کلسیم ، منیزیم و گوگرد ؛ ریز مغذی ها نیز شامل کلر ، منگنز ، آهن ، روی ، مس ، مولیبدن و نیکل هستند

این دسته بندی نشان دهنده مقدار نیاز گیاه به هر عنصر می باشد و تعیین کننده اهمیت عناصر نیست چرا که نبود هریک از ریزمغذی ها نیز باعث ایجاد مشکل در رشد گیاه می شود. میزان رشد گیاه بر اساس عنصری که کمبود آن در گیاه وجود دارد تنظیم می شود در نتیجه کمبود هریک از این عناصر باعث کندی یا توقف در رشد گیاه می شود. اگر هیچ وقت به گیاه خود کود نداده اید و خاک گلدان آن را عوض نکرده اید، احتمال بروز کمبود در گیاه شما زیاد است.

چرا گیاه من دچار کمبود عناصر غذایی می شود؟

کمبود عناصر مورد نیاز گیاه به دو دلیل روی می دهد. در مورد اول عنصر مورد نیاز گیاه در خاک وجود ندارد یا مقدار آن در حدی نیست که نیاز گیاه را برطرف کند. اما در مورد دوم عنصر مورد نیاز گیاه در خاک وجود دارد اما به دلایلی برای گیاه قابل جذب نیست. وجود عنصر مورد نیاز به فرمی غیر قابل جذب برای گیاه یا پی اچ نامناسب خاک از جمله این موارد هستند.

کمبود عناصر غذایی

اکثر عناصر مورد نیاز گیاه در خاک های خنثی قابل جذب برای گیاه هستند

علائم کمبود

چگونه متوجه کمبود عناصر غذایی شوم؟

کمبود عناصر مختلف نشانه های متفاوتی را در گیاه ایجاد میکند که محل بروز بیشتر این علائم روی برگ های گیاه می باشد.
در ادامه به علائم ایجاد شده در اثر کمبود هریک از این عناصر می پردازیم
نیتروژن Nitrogen) N)

نیتروژن به منظور ساخت پروتئین ، اسیدهای نوکلئیک ، کلروفیل و… کاربرد دارد و کمبود آن می تواند باعث کند شدن یا توقف رشد شود. در صورت برطرف شدن کمبود این عنصر اثر آن به صورت فوری (و طی چند روز) دیده می شود.

علائم کمبود عناصر غذایی: رشد گیاه کم شده و برگ های قسمت پایینی گیاه زرد می شوند. بقیه برگ ها نیز دچار رنگ پریدگی شده و رنگ سبز کم رنگ پیدا می کنند. برگ های جوان اندازه ای کوچکتر و رنگ سبز کمرنگ خواهند داشت . در صورت ادامه پیدا کردن کمبود تمامی برگ ها زرد می شوند.

فسفر Phosphorus) P)

کمبود عناصر غذایی

فسفر برای ساخت قند ، انرژی و اسید های نوکلئیک به کار می رود و معمولا نشانه های کمبود آن به اندازه ی دیگر عناصر واضح نیست. کمبود فسفر در گیاهان جوان قابلیت تشخیص بهتری دارد و یکی از نشانه های مشخص آن کوتولگی گیاه است.

علائم کمبود عناصر غذایی: کوتولگی و رشد کم گیاه – تیرگی غیر طبیعی و ریزش برگ ها – به وجود آمدن رنگ پریدگی به رنگ بنفش در برگ های بالغ – در بعضی موارد در نوک برگ ها قهوه ای شدن و خشک شدگی دیده می شود

پتاسیم Potassium) K)

کمبود عناصر غذایی

پتاسیم در فعال سازی آنزیم های گیاه، فتوسنتز ، ساخت پروتئین و انقال کربوهیدرات ها در گیاه نقش دارد. کمبود پتاسیم در مراحل اولیه نشانه ای ندارد و در مراحل ثانویه زرد شدن کناره برگ ها به وجود می آید که بر خلاف کمبود نیتروژن قسمت میانی برگ سبز باقی مانده و نواحی خارجی برگ زرد می شود.

علائم کمبود عناصر غذایی: کند شدن روند رشد – زرد شدگی ، سوختگی و نکروز در قسمت های کناری برگ – در مراحل پیشرفته ، این علائم به قسمت های میان آوندی نیز سرایت می کند.

کلسیم Calcium) Ca)

کلسیم در ساخت دیواره سلولی نقش داشته و یکی از اجزای تشکیل دهنده آن نیز محسوب می شود. علائم کمبود کلسیم در بخش بالایی گیاه و در ساختار برگ های جدید دیده می شود و تاثیری روی برگ های بالغ ندارد.

علائم کمبود عناصر غذایی: بدشکلی و پیچ خوردگی به همراه رنگ تیره در برگ های جوان – خشک شدن مریستم انتهایی در برخی موارد – ساقه ضعیف

منیزیم Magnesium) Mg)

کمبود عناصر غذایی

منیزیم دارای نقـش ساختاری در کلروفیل بوده و کوفاکتوری برای تولید ATP در گیاه محسوب می شود. علائم کمبود منیزیم در مراحل پیشرفته می تواند مشابه کمبود پتاسیم باشد.

علائمکمبود عناصر غذایی: زرد شدن برگ های پایینی از نوک برگ به سمت دمبرگ و سبز ماندن رگبرگ ها

گوگرد Sulfur)S)

کمبود عناصر غذایی

گوگرد در ساخت بعضی آمینو اسیدها و کلروفیل در گیاه نقش دارد و کمبود آن باعث توقف ساخت پروتئین و کلروفیل می شود. نشانه های کمبود گوگرد تا حدی به کمبود نیتروژن و مولیبدن شباهت دارد اما تفاوت در آن است که کمبود گوگرد در برگ های جوان و جدید بروز می کند اما کمبود نیتروژن در برگ های بالغ دیده می شود.

علائمکمبود عناصر غذایی: برگ های جدید رنگ سبز کم رنگ و زرد دارند اما برگ های قدیمی تغییری نمی کنند – رشد کم می شود – در صورت ادامه دار بودن کمبود گیاه کوچک و ساقه ها نازک مانده و تمامی برگ ها به رنگ سبز کمرنگ در می آیند.

آهن Iron) Fe)

کمبود عناصر غذایی

آهن در سیستم تنفس و فتوسنتز گیاه نقش حیاتی داشته و کمبود آن باعث رنگ پریدگی بارز در برگ ها می شود. آهن در خاک های قلیایی جذب گیاه نمی شود و کمبود آن در این خاک ها بسیار شایع است.

علائمکمبود عناصر غذایی: نشانه های کمبود آهن ابتدا بر روی برگ های جوان دیده می شود و باعث رنگ پریدگی شدید ، زرد و سفید شدن ناحیه بین رگبرگی و سپس کل برگ های جوان می شود.

روی Zinc)Zn)

کمبود عناصر غذایی

روی در ساخت هورمون های مورد نیاز گباه و رشد بین گره ای آن نقش دارد. نشانه های کمبود روی در قسمت میانی گیاه دیده می شود.

علائم کمبود عناصر غذایی: رنگ پریدگی میان رگبرگی و به وجود آمدن حالت راه راه روی برگ

مس Copper)Cu)

کمبود عناصر غذایی

کمبود مس باعث توقف رشد، پیچیدگی برگ ها و همچنین خم شدن دمبرگ به سمت پایین می شود. برگ ها شل شده و ممکن است ریزش کنند.

منگنز Manganese) Mn)

زرد شدن میان رگبرگی در برگ های جوان علامت کمبود منگنز می باشد با این تفاوت که این رنگپریدگی به شدت آهن نیست و رگبرگ ها نیز سبز می مانند. در مراحل پیشرفته لکه های نکروزی در امتداد رگبرگ ها به وجود می آیند.

بر Boron) B)

کاربرد اصلی بر در ساخت دیواره سلول هاست و میزان نیاز آن درگیاهان مختلف به شدت متفاوت است . به طوری که کمبود آن در یک گیاه می تواند میزان سمیت در گیاه دیگر باشد. سمیت این عنصر از کمبود آن شایع تر می باشد.

علائمکمبود عناصر غذایی: کمبود بر به صورت یک رنگ پریدگی با شدت کم اما در سراسر گیاه دیده می شود و با رشد کم ساقه وریشه همراه است . ممکن است مریستم انتهایی نیز در اثر کمبود این عنصر از بین برود.

کلر Chlorine) Cl)

کمبود کلر در گیاه شباهت زیادی با بیماری های فیزیولوژیکی برگ دارد و باعث خم شدن یا خشک شدگی کناره های برگ به همراه لکه های نکروتیک در امتداد کناره ها دیده می شود.
کمبود کلر معمولا به علت وجود مقادیر زیاد آن در خاک دیده نمی شود.

چگونه کمبود های مواد مغذی را برطرف کنیم؟

در مورد گیاهان خانگی روش متداول برای جلوگیری از به وجود آمدن کمبودهای عناصر غذایی عوض کردن خاک گلدان می باشد. چراکه خاک گلدان دارای مقدار مشخصی از عناصر مورد نیاز گیاه است و در صورتی که این عناصر به وسیله کوددهی وارد خاک نشوند، خاک گلدان از مواد مغذی تهی خواهد شد.

روش دیگر نیز استفاده از کودهای مختلف است. در انواع صنعتی آن می توان به کود عمومی NPK اشاره کرد که نیاز گیاه به سه عنصر ضروری نیتروژن، فسفر و پتاسیم را تامین می نماید. کودهای ریز مغذی نیز به صورت جداگانه یا کمپلکس عرضه می شوند. برای مصارف خانگی می توان انواع محلول در آب این کود را تهیه نموده و با نسبت مشخص شده گیاه را با محلول کود آبیاری نمود.

*خاک هایی با بافت شنی و سبک یکی از دلایل به وجود آمدن نشانه های کمبود مواد غذایی هستند. پس در صورتی که با راه حل های گفته شده نیز گیاه همچنان دچار کمبود های متعدد در فواصل زمانی کوتاه می شود احتمالا بافت خاک آن مناسب نبوده و نیاز به تعویض خاک گیاه با خاک سنگین تر می باشد.

*مناسب نبودن پی اچ خاک یکی از دلایل بروز کمبود ریزمغذی ها در گیاهان است. از مناسب بودن pH خاک گیاه مطمئن شوید.

*توجه داشته باشید که مقدار زیاد عناصر غذایی (به خصوص در مورد عناصر کم مصرف) نیز باعث ایجاد حالت سمیت در گیاه می شود و ممکن است نشانه هایی مشابه کمبود بروز دهد

*در صورتی که به تازگی خاک گلدان خود را عوض کرده اید، از کود دادن به گیاه خودداری کنید. می توانید کوددهی را ۸ هفته پس از تعویض خاک انجام دهید.کمبود عناصر غذایی کمبود عناصر غذایی کمبود عناصر غذایی کمبود عناصر غذایی

لکه برگی

لکه برگی

لکه برگی

لکه برگی

مقدمه

بیماری لکه برگی از مشکلات معمولی است که باغبانان با آن مواجه می شوند. علائم این بیماری کاملا  واضح بوده و به صورت لکه های متراکم روی برگ مشاهده می شود.در شرایط وخیم لکه ها به هم می پیوندند و پس از مدتی کل برگ را فرا می گیرند. این بیماری در اکثر اوقات توسط قارچ ها و بعضا توسط باکتری ها ایجاد می شود.گفتنی است برخی حشرات هم گاها باعث ایجاد این علائم می شوند که البته قصد راقم توضیح این گونه از عوامل نیست. لکه برگی در نهایت باعث از بین رفتن کامل برگ ها می شود که البته در این مورد و طبق طبیعت گیاهان، درختان پیرتر و ریشه دار تحمل بیشتری نسبت به گیاهان جوان در مواجهه با این بیماری دارند.لکه برگی

میزبان

از درختان میوه و سایه گستر تا صیفی جات مانند گوجه فرنگی و سیب زمینی و همچنین گیاهان زینتی مانند آکمئا،شمعدانی، لاله عباسی و … ، همه را در بر میگیرد.عوامل ایجاد لکه برگی معمولا اختصاصی عمل میکنند، به این معنی که روی گیاهی خاص با جنس و گونه خاص تاثیر می گذارند.پهنه ی میزبانی این بیماری تا حدی گسترده است که تقریبا هر گیاه در معرض هجوم بک یا چند پاتوژن است.

اهمیت

با توجه به پهنه میزبانی گسترده، اهمیت شناخت لکه برگی هم بیشتر می شود. این بیماری با ایجاد اختلال در پیشروی مراحل فتوسنتز( پروسه ای برای ایجاد انرژی که سبب تقویت و رشد گیاه و در نهایت مقاومت و کیفیت بیشتر آن میشود) باعث تصعیف گیاه میزبان شده و در صورت دامنه دار شدن بیماری و افزایش طول مدت اثرگذاری تا 2 الی 4 سال بعد، باعث کاهش رشد گیاه و کیفیت محصول و همچنین افزایش حساسیت گیاه میزبان در مقابل دیگر بیماری ها و آفات موقعیت سنج  می شود. البته خوشبختانه لکه برگی در بیشتر اوقات روی تعداد محدود و همچنین مساحت کوچکی از برگ ها رویت می شودکه در این صورت خطری جدی برای گیاه محسوب نمی شود. لازم به ذکر است در مواقعی که لکه برگی هر سال رخ نمی دهد یا آخر فصل رشد مشاهده می شود، آلودگی گیاهان به این بیماری به شدت کمتر است.لکه برگی

شناسایی

لکه برگی در سایزها،رنگ ها و شکل های متنوعی بروز می یابد، این تنوع وابسته به نوع و گونه ی عامل بیماری،گیاه میزبان و عوامل محیطی (خاصه آب و هوا) است. به طور معمول لکه برگی ابتدا در انشعابات و شاخه های درونی یا نزدیک به خاک دیده می شود. در این فضا ها هم رطوبت بیشتری جذب شده هم گیاه کمتر در معرض نور خورشید قرار می گیرد. لکه ها به طور تصادفی روی گیاه رخ می نمایند، این تصادفی بودن به دلیل معلق شدن عامل بیماری توسط باد یا پاشیده شدن آن طی آبیاری یا باران می باشد. بسته به نوع عامل بیمازی زا لکه برگی ممکن است روی برگ، زیر برگ یا هر دو طرف آن ظاهر شود. همچنین لکه برگی در شکل های مختلفی مثل زاویه دار یا کروی، صاف یا لبه دار،فرو رفته یا برآمده مشاهده می شود. رنگ های لکه بسیار متنوع بوده و در طیف های مختلف از زرد تا زرد-سبز و از قرمز-نارنجی تا قهوه ای و سیاه گسترده است.سایز های مختلفی از لکه برگی مشاهده می شود،لکه های بزرگ نشانه ی آلودگی بلند مدت و لکه های کوچک نشان دهنده ی تازگی آلودگی می باشند.

لکه برگی

نحوه ی زیست

عوامل بیماری لکه برگی معولا در باقیمانده ی برگ ها زمستان گذرانی می کنند. در همین مدت شاخه ها و جوانه های گیاه را هم آلوده می کنند.در فصل رشد گیاه، اسپور پاتوژن ها توسط باد و باران روی گیاهان مستعد شروع به فعالیت، رشد و تکثیر می کند. اکثر بیماری های لکه برگی به آب یا رطوبت (به مدت حداقل 12-24 ساعت) برای ایجاد آلودگی نیاز دارد. بلوغ عوامل بیماری زا بین یک تا دو هفته به طول می انجامد.در این مرحله اسپور یا باکتری های جدید می توانند در تمام زمین کشاورزی پخش شوند، که این امر باعث شروع موج دوم لکه برگی یا آلودگی دیگر گیاهان می شود.این چرخه هر زمانی که وضعیت آب و هوایی مناسب باشد باز هم تکرار می شود. در نتیجه در سال های پر باران و مرطوب، پاتوژن های عامل لکه برگی می توانند در درخت ها یا سایه ی بوته ها زیست مطلوبی داشته باشند.


لکه برگی

لکه برگی در ایران

لکه برگی در ایران مانند کشور های دیگر روی گیاهان متنوع و توسط عوامل بیماریزای متفاوتی رخ می دهد، که به چند مورد از آن ها اشاره می شود:

1- لکه برگی ذرت: سال 90 در منطقه باجگاه مشاهده گردید. باکتری عامل Pantoea stewartii تشخیص داده شد.

2- لکه برگی گیاهان زینتی: سال 88 در گلخانه های تهران یافت شد. باکتری عامل Pectobacterium carotoverua تشخیص داده شد.

3- لکه برگی باقلا: سال 93 در گیلان و مازندران مشاهده شد.قارچ عامل

Alternaria alternata بود.

4-لکه برگی آکمئا ( گیاه زینتی): اولین بار توسط آقای مهندس میرحسینی مقدم در شهر لاهیجان شناسایی شد. عامل بیماری Glomeralla cigulata تشخیص داده شد.

5-لکه برگی یوکا: در سالهای 70 – 69 در گلخانه های تهران،ورامین ،کرج و شمال کشور مشاهده گردید. عامل بیماری Discochora yuccae شناخته شد.

راه های کنترل

1- بیشتر درختان بعد از ریزش برگ توانایی بازگشت به حالت اولیه را دارند ولی بهبود درخت در گرو جمع کردن و از بین بردن برگ ها و شاخه های مرده است.

2- جلوگیری از آبیاری بیش از حد می تواند تا حد زیادی شرایط زندگی را برای عوامل بیماری سخت کند.

3-سالم نگه داشتن گیاه و تقویت آن به عنوان یک اصل کلی همیشه جوابگوست.

4- استفاده از بذرهای صدعفونی شده و مطمئن

5-جایگزین کردن گیاه جدید (این راه حل در صورت آسان بودن یا پیشرفت غیرقابل کنترل بیماری توصیه می شود.)

6- استفاده از قارچ کش هادر مواقع لزوم. معمولا نیازی به استفاده نیست مگر این که کل گیاه چند سال متوالی در معرض عامل بیماری زا باشد.

 پ.ن:برای انتخاب روش مبارزه یا نوع سم مراجعه به گیاه پزشک الزامی است.

حلزون

حلزون ها و راب ها

حلزون ها و راب هاحلزون

حلزونها و رابها جزو آفات کشاورزی هستند که خصوصا در مناطق مرطوب به درختان مرکبات و انواع دیگر محصولات باغی و زراعی خسارت وارد میکنندو می تواننداز برگ ، ساقه ،میوه و پوست درختان تغذیه کرده و خسارت کمی و کیفی(ایجاد خوردگی) وارد میکنند.

چگونه از شر حلزونها خلاص شویم؟

راه های مختلفی برای از بین بردن این آفات وجود دارد:

مبارزه ی زراعی:

1-شخم خاک به سطح آوردن تخمهای حلزون و ایجاد پستی و بلندی های زبر سر راه این جاندار میشود. همچنین کلوخهای خاک که یکی از پناهگاه ها محسوب می شود از بین میرود.

2-گیاهان باقی مانده روی زمین و علف های هرز تاثیر زیادی در شیوع آفت دارد،مدفون کردن این مواد گیاهی باعث کاهش مواد غذایی در دسترس و کاهش جمعیت آن ها میشود.

3-برخی گیاهان مانند کلزا مطلوبیت بیشتر و برخی دیگر مطلوبیت کمی برای حلزون ها دارند با رعایت تناوب زارعی(تناوب کاشت گیاهان مطلوب و نامطلوب)میتوان جمعیت آنها را کاهش داد.

4-کشت بذر ها در عمق زیاد باعث عدم دسترسی به بذر می شود.

5-تغییر زمان کشت:تغییر زمان بندی کشت بذر ها به  طوری که مرحله ی حساحلزونس جوانه زنی گیاه پیش از مرحله ی خسارت آفت رخ داده و گیاه مقاومت بیشتری داشته باشد.

6-کاشت گیاهان جذب کننده: گیاهانی که این آفات به آنها علاقه بیشتری دارند( مثل کاهو،کلم،همیشه بهار،باقالا،لوبیا) را کاشته و بعد از تجمع آنها روی این گیاهان، آنها را جمع آوری کنیم.

7-کاشت گیاهان دفع کننده:بعضی گیاهان مثل سیر،پیازچه،آفتابگردان،نعنا و مریم گلی از نظر بو و طمع برای این آفت مطلوب نیستند. کاشتن این گیاهان در اطراف مزرعه و گیاهان محافظت شده باعث دوری این جانداران میشود.

مبارزه شیمیایی:

استفاده از آفت کش هایی همچون متیوکارب،تیودیکارب،سولفات آلومینیوم،سولفات آهن،سولفات مس و متالدهید. البته چون بسیاری از این سموم،سموم جانوری هستند(ساخته شده برای انهدام جانور)لذا بر روی انسان و حیوانات هم اثر گذاشته و خطرناک می باشند.بنابراین در مصرف آن ها حتما با گیاهپزشک مشورت کنید.

تله گذاری:

ساختن تله وقت زیادی میطلبد اما کارایی بسزایی دارد.

یکی از این تله های قابل ساخت، طرفی پلاستیکی است که باید طوری در زمین دفن شود که یک تا دو سانتیمتراز سطح خاک بالا بیاید و درون آن ماده ی جذب کننده ی حلزون مثل ماالشعیر یا محلول سرکه و شکر در آب (یک قاشق شکر یک قاشق سرکه در یک لیتر آب)یا میوه های تحمیر شده در آب ریخته شود.البته کارایی ماالشعیر بیشتر است اما بقیه از لحاظ اقتصادی به صرفه ترند.این جانوران در تاریکی برای تغذیه بیرون می آیند و به دام می افتند.

ایجاد موانع فیزیکی:

موانع زبر و سخت سر راه آفت، باعث آزار بدن نرم آنها و تغییر مسیردادن آنها میشود. برای ایجاد این موانع میتوانید از سنگ های ریز نوک تیز، پوسته تخم مرغ خرد شده، سبوس گندم، کاغذ سمباده ،مواد چسبنده و… استفاده کرده و آنها را به عرض 5 سانتی متر و ضخامت مناسب به دور گیاهان بریزید. البته این موانع باید پس از مدتی تجدید شوند.

مبارزه بیولوژیک:

دشمنان طبیعی این جانوران میتوانند جمعیت آنها را به طور چشمگیری کاهش دهند.از جمله این جانوران میتوان  لاک پشت، مار، وزغ، سمندر و پرندگانی مثل زاغ، کلاغ، جغد و اردک را نام برد. در صورت رانده نشدن این جانوران و جذب آنها به باغ( مثلا ساختن لانه برای پرندگان) جمعیت آنها کاهش میابد.

لیزیانتوس (Prairie gentian)

لیزیانتوس (Prairie gentian)

لیزیانتوس (Prairie gentian)

lizzie copy

نام فارسی لیزیانتوس
نام انگلیسی Prairie gentian
نام علمی Eustoma grandiflorum
خانواده Gentianaceae

اطلاعات کلی :

لیزیانتوس

نام فارسی: لیزیانتوس
نام رایج فارسی : لیزیانتوس
نوع: چند ساله علفی
خانواده: Gentianaceae
ارتفاع: ۵۰ تا ۷۰ سانتی متر
رنگ گل: سفید، آبی و بنفش
نور:  نور کامل آفتاب ( ۱۲ تا ۱۳ ساعت)
نیاز آبی: متوسط
نگهداری: متوسط
گل: گلهای فنجانی یا زنگوله ای شکل, بصورت منفرد یا چند تایی روی ساقه های برگدار تشکیل می شوند. دارای ۲ کلاله و ۵ تا ۶ عدد پرچم می باشد.
برگ: برگها متقابل، تخم مرغی و یا نیزه ای شکل و بدون دمبرگ و گاهی ساقه آغوش و به رنگ سبز مایل به خاکستری هستند.
مقاومت :مقاوم به سرما

معرفی:

لیزیانتوس
لیسیانتوس از زیبارین گلهای زینتی شاخه بریده است. بومی آمریکای شمالی بوده و دارای انواع یکساله، دوساله و چندساله کوتاه عمر است. در حال حاضر نه تنها از آن به عنوان گل گلداني،و گل شاخه بريده در دنيا استفاده مي شود،بلكه شهرت اين گل به جايي رسيده كه در هلند در رديف يكي از ده گل برتر شناخته شده است. داراي شکوفه هاي پررنگ رزي شکل است که در صورت مراقبت مطلوب، براي مدت زماني درحدود ۷ روز شاداب باقي خواهد ماند.

ویژگی های ظاهری:

لیزیانتوس

برگ: برگها متقابل، تخم مرغی و یا نیزه ای شکل و بدون دمبرگ و گاهی ساقه آغوش و به رنگ سبز مایل به خاکستری هستند.

لیزیانتوس

گل :گل این گیاه به صورت کم پر و پر پر در اندازه های کوچک و متوسط و بزرگ ,و به شکل های باز، لوله ای و زنگوله ای و با گلبرگ های چین خورده در رنگ های سفید، آبی و بنفش وجود دارد و به صورت منفرد یا چندتایی روی ساقه های برگ دار تشکیل می شود.

لیزیانتوس

ساقه: دارای انواع پاکوتاه و پابلند است که انواع پابلند، برای تولید گل بریدنی و انواع پاکوتاه برای کاشت گلدانی به کار می روند.

نگهداری:

لیزیانتوس

نور: نیاز به نور کامل آفتاب دارد. در زمان گلدهی باید نور در حالت ملایم تنظیم شود زیرا نور زیاد باعث کوتاه شدن ساقه ها می شود . در هنگام کاشت بذر,بذرها را نباید با خاک پوشاند زیرا به وجود نور (به شکل بهینه ۵ ساعت نور در محیط) برای جوانه زنی نیاز دارد.می توان سطح گلدان را با لایه ای پلاستیک شفاف پوشاند و گلدان را در مکانی روشن اما به دور از نور مستقیم آفتاب قرار داد. اگر در محیط داخل خانه و در طی زمستان نسبت به کاشت بذرها اقدام کنیم می توان از نور مصنوعی استفاده کرد بدین صورت که از لامپهای مهتابی که در فاصله حدود ۵ سانتیمتری از سطح کاشت قرار گرفته اند به مدت ۱۶ ساعت در طی روز استفاده کرد.

لیزیانتوس

آبیاری : برای بهترین گلدهی به آبیاری منظم و مرتب نیاز دارد. هنگاه آبیاری دقت شود که سطوح بالایی خاک خشک باشد زیرا با آبیاری زیاد و رطوبت زیاد برگها ضعیف شده و گیاه بتدریج از بین می رود.
همچنین میتوان از زمان کاشت بذرها تا زمان سبز کردن آنان از روش غبارپاشی آب استفاده کرد تا بذرها در سطح خاک جابجا نشوند.

لیزیانتوس

خاک: خاک لومی خنثی تا کمی قلیایی و با زهکشی مناسب را می پسندد. از خاک برگ+شن ،پیت موس+ورمی کولایت و یا هر مخلوط سبک دیگری که توانایی حفظ مقداری رطوبت را دارد می توان استفاده نمود.

کوددهی : بعد از جوانه زنی بذرها و ظاهر شدن چند برگ می توان برنامه کوددهی گیاهان جوان را بخصوص با کودهایی که حاوی کلسیم هستند شروع کرد.

آفات و مشکلات : سفیدک دروغین، بلایت بوتریتیس، پوسیدگی ساقه فوزاریومی، پوسیدگی ریشه می باشند که گیاه با برخورد با اینها دچار کوتاه قامتی، زردی برگها، کوچکی گلها و نیز بدشکلی آنها می شود. راه درمانی برای بیماریهای ویروسی نیست و فقط باید گیاهان آلوده را حذف کرد.

تکثیر :

لیزیانتوس

برای تکثیر این گیاه دو روش وجود دارد:

۱٫کاشت بذر:

لیزیانتوس
زمان مناسب کاشت بذر گل لیسیانتوس اوایل بهار میباشد.اما در پاییز یا در اواخر زمستان هم می توان کاشت.مقداری خاک را دورن گلدان و یا سبد ریخته بذرهارا روی خاکی بپاشید سپس خوب آبیاری کنید و روی آن نایلون بکشید تا رطوبت برای بذرها حفظ شود حدود ۳ الی ۵ روز بعد بذرها سبز میشوند و زمانی که مقداری بزرگ شدن (حدود یک ماه بعد) آنها را از خزانه در آورده و در محلی که میخواهید به فاصله بیست یا سی سانت نشا کنید بهترین روش همین است.

بذر این گل ریز بوده و نیازی به ریختن خاک بر روی بذرها نمیباشد تنها موردی که باید تا سبز شدن بذرها رعایت شود رطوبت محیط بذر است و اینکار با کشید نایلون روی بذرها به راحتی انجام خواهد شد.
برخی ها بذر را روی محلی که مورد نظرشان هست میپاشند تا همان جا سبز بشود اما این روش درست نیست دلیلش این است که زمان بذر پاشی بذرها نامنظم روی زمین میافتند و وقتی سبز میشوند خیلی از آنها ممکن است کنار هم سبز بشن اما زمانی که بذرهارو درون خزانه بکارید بعد میتوانید به صورت منظم بوته های این گل را به هر طریقی و به هر فاصله ای که می خواهید بکارید.

۲٫ قلمه زدن:

لیزیانتوس

در برخی از ارقام این گیاه، جوانه انتهایی، به عنوان قلمه جدا شده و در محیطی با هوای مرطوب کشت می شوند.

مباحث اضافی :

لیزیانتوس

توجه داشته باشید که لیزیانتوس به جابجا شدن حساس است بنابراین بهتر است که از همان ابتدا گیاهان را در گلدانهای کوچک و مستقل تکثیر کرد و کاشت تا در زمان درآوردن از بستر کاشت اولیه و انتقال به بستر باغچه یا گلدانهای بزرگتر، ریشه های این گیاه کمتر آسیب ببیند.

همچنین اگر تمایل دارید که این گیاهان را در گلدان بکارید باید بدانید که گلدانهایی که ۱۵ سانتیمتر عمق دارند برای لیزیانتوس کافی هستند و گلدانهایی که بسیار بزرگتر از این حد هستند مانع ازگلدهی مناسب این گیاهان می شوند

بستر کشت این گیاه باید همیشه مرطوب باشد اما اشباع شدن خاک، به آن آسیب می رساند. در مراحل اولیه رشد، که رشد گیاه کند است، به آب کمتری نیاز دارد.
لیزیانتوس به سرما حساس است و در گلخانه ها پرورش داده می شود. اگر دمای هوا خنک باشد، باعث می شود که ساقه محکم تر شود ولی گلدهی به تاخیر می افتد و اگر دما در ماه اول انتقال نشا بالا باشد، باعث تحریک رشد طوقه می شود.

در ارقام پابلند، برای جلوگیری از خوابیدگی ساقه، باید از قیم استفاده کرد.(هنگام آبیاری گیاه دقت شود که سطوح بالایی خاک خشک باشد)

منبع

 

 

گل اطلسی (Petunia)

 گل اطلسی   PETUNIA

گل اطلسی   PETUNIA

 گل اطلسی

  نام فارسی   اطلسی
  نام انگلیسی   PETUNIA
  نام علمی   PETUNIA HYBRIDA
  خانواده   SOLANACEAE  – سیب زمینیان

اطلاعات کلی :

نام فارسی : اطلسی

نام رایج فارسی :  اطلسی

نوع :  علفی یكساله كه در صورت فقدان وجود دمای پائین به صورت گیاهی چندساله رویش خواهد كرد

خانواده :  SOLANACEAE  -سیب زمینیان

ارتفاع : 30 سانتی متر تا 2 متر

گسترش :  30 سانتی متر تا 1 متر و 20 سانتی متر

رنگ گل :  آبی ،صورتی ،قرمز ،سفید

نور :  آفتاب تا نیمه آفتابی

نیاز آبی :  نیاز به آب زیادی ندارد که با توجه به نوع آن متفاوت است

نگهداری :  نگهداری متوسط

گل :  شیپوری

برگ :  تخم مرغی با حاشیه ساده

میوه :  کپسول

مقاومت : حساس به سرما به‌شمار می‌رود،نسبتا مقاوم به خشکی

معرفی :

 گل اطلسی

گل اطلسی گیاه دائمی و نسبتاً سریع الرشد با ساقه های منشعب به بلندی و گستردگی ۳۰ سانتی متر است و به صورت گیاه یكساله نگهداری می شود. گل ها شیپور مانند، قرمز رنگ با حاشیه سفید و چین دار بوده و در فصل تابستان تا پاییز ظاهر می شوند. این گیاه یکساله، گلدارِ زینتی و از گیاهان امریکای جنوبی محسوب می شود. نوع بومی آن در ایران هر چند با گلبرگ کمتر لیکن از عطر دلپذیر ی برخوردار است. گل اطلسی ساقه ای کرکدار و پرشاخه دارد. گل اطلسی، شیپوری شکل و مخملی است. ممکن است کم پَر یا پُر پَر باشد، بیشتر به رنگ های سفید، قرمز، بنفش، و دو رنگ دیده می شود. این گل خوشبوست و شب ها عطر آن بیشتر است.

ویژگی های ظاهری : 

برگ : سبز مایل به زرد است. و بدون دمبرگ تخم مرغی شکل و حاشیه ساده و در بعضی موارد دارای کرک های چسبناک. اواخر تابستان یا اوایل پاییز برگهایش زرد می شوند. جای نگرانی نیست زیرا دیگر موقع استراحت گیاه است، اما پیازهایش سرحال و سالمند.

 گل اطلسی

گل : گل اطلسی تنوع ارقام بیشماری داشته و هر ساله انواع جدیدتری به بازار می‌آید. گل‌های شیپوری بزرگی به رنگ‌های سفید، قرمز، بنفش، صورتی، زرد و ابلق و حتی اخیراً سیاه دیده می‌شوند و در طول تابستان و پائیز از اواخر خرداد تا آبان ماه بسته به شرایط آب و هوایی می‌تواند گلدهی داشته باشد. برای افزایش گلدهی گل های پژمرده را جدا می کنند.اطلسی از لحاظ نوع گل ممكن است كم‌پر یا پر از پر باشد. از نظر ارتفاع گیاه نیز دو نوع پاكوتاه و پا بلند دارد.

 گل اطلسی

ساقه: بلند و پرزدار و منشعب ، که این رشد ظاهری متراکم به آن می دهد.

نگهداری : 

به دلیل آسیب پذیری در برابر باد و باران بهتر است در گلدان نگهداری شود اما در صورت نگهداری مناسب میتوان آن را در فضای آزاد هم کاشت.

نور: بذر آن برای آغاز رشد نیاز به تنش نور دارد. این گیاه می تواند در سایه رشد کند اما گل های کمتری می دهد. پس بهتر است در معرض نور آفتاب باشد.

آبیاری : برای کاهش رشد و گلدهی سریع از کاهش آبیاری استفاده می شود که البته باعث کاهش کیفیت آن می شود.یکبار در هفته کافی است . البته بسته به گونه آن میزان آبیاری ان متفاوت می شود.

 گل اطلسی

خاک: حاصلخیز و نسبتاٌ سنگین که دارای کود ارگانیک است . در خاکی که تمیز باشد و پیشتر در ان اطلسی کاشته نشده باشد به خوبی رشد می کند.

کوددهی : فقط زمانی به آن كود دهید كه عمر گل هایش تمام شده باشد. بعد از پایان دوره گل دهی هر پانزده روز یكبار به آن كود بدهید. از پاییز كه گیاه استراحت زمستانه را آغاز می كند كوددهی را قطع كنید.

 گل اطلسی

آفات و مشکلات : آز آفات مهم آن برگ خوار است که با حشره کش قابل کنترل است . از ویروس های متوجه گیاه میتوان به موزاییک توتون و موزاییک خیار اشاره کرد که به محض مشاهده شدن باید آن گیاه را از بین برد.بوته میری نیز از بیماری های مهاجم این گیاه است که برای رفع آن باید خاک را گند زدایی کرد.قرچ های رایزوکتونیا و اسکلوروتونیا ممکن است گیاه را بیمار کند که باعث می شود برگ های پایینی گیاه زرد شوند و بیوفتند.

 گل اطلسی

تکثیر : اطلسيها در ارقام مختلف، به شكل‌هاي مختلف بذر توليد ميكنند. گل اطلسی معمولي يا ديپلوئيد به راحتي كپسول­هاي درشتي از بذر توليد ميكند و بذرهاي ريز موجود در آن بسرعت قابل جوانه زدن و كشت و كار هستند. بعد از برداشت بذرها 4 تا 6 سال قابل كشت مي‌باشند. اما گل اطلسی تريپلوئيد كه پرچم­هاي آن به گلبرگ تبديل شده بذر توليد نميكند بلكه تكثيرش از طريق رويشي صورت ميگيرد. در اين اطلسيها كه اصطلاحاً به اطلسي هاي ژاپني يا پا كوتاه معروف هستند، گل‌ها رشد بوتهاي كوتاه دارند و انبوه نيستند و فاقد هر گونه عطر و رايحه بوده و از گروه‌هاي اطلسي هستند كه براي توليد بذر مشكلات ژنتيكي دارند.

دانه ها را در عمق چهار سانتیمتری خاک بکارید و خاک گلدان را با کودهای گیاهی مناسب پر کنید. گلدان ها را بطور مرتب آبیاری کنید و دقت کنید خاک گیاه قبل از آبیاری مجدد مرطوب باشد. در روزهای گرم تعداد دفعات آبیاری را افزایش دهید. در ایران، بذر این گیاه را در بهمن ماه یا اوایل اسفند ماه در گلخانه می کارند. سپس گیاه به دست آمده را در گلدان نِشا می کنند. وقتی که ریشه به جدار گلدان رسید، نشا را با خاک گلدان بیرون می آورند و در باغ و باغچه می کارند. انواع پُر پَر اطلسی را معمولا از راه قلمه زدن زیاد می کنند. گیاه اطلسی را اگر در جایی که زمستان ملایم دارد بکارند

مباحث اضافی :

 گل اطلسی

چون بوته گل اطلسی معمولا حجم پیدا میکند،‌ بوته‌ها را با فاصله حدود ۳۰ سانتیمتر از همدیگر میکارند.

بذرها را در محل پرنور باید کشت بفرمایید (روزانه حداقل ۶ ساعت نور دریافت کنند)، بوته‌ها ۲۰-۳۰ سالنتیمتر ارتفاع و ۲۰-۳۰ سانتیمتر پهنا پیدا میکنند. به دلیل حساسیت اطلسی به بیماریهای قارچی بوته‌میری بهتر است شبها پای گیاه آب نیایستد و آبیاری صبحها انجام شود. برای رسیدن به بهترین نتیجه کودیاری با کودهای کامل ماهانه یا دو هفته یکبار توصیه میشود. برای جوانسازی بوته‌ها سربرداری گاه به گاه توصیه میشود.

حداقل زمان لازم برای انتقال نشاءها به محل اصلی از لحظه کاشت بذر معمولا ۶ هفته است. بذرها را در بسترهای دارای تهویه (متخلخل، و دارای بافت نرم و نفوذپذیر) پاکیزه، عاری از قارچها و آلودگیهای دیگر، به صورتی که همیشه مرطوب باشد کاشت بفرمایید. روی بذرها را نمیپوشانید (چون اغلب بذرها برای جوانه زنی به نور نیاز دارند). بوسیه سیستم مه‌پاش (میست) یا آبیاری از پایین گلدان آبیاری بفرمایید ولی آب اضافی از بستر باید خارج شود و گلدان غرق آب نباشد.  میتوان روی گلدان را با پوشش شیشه‌ای یا نایلونی پوشاند تا رطوبت حفظ شود. گلدان باید در محلی دور از نور مستقیم ولی با روشنایی کافی قرار داده شود. دمای بستر ۲۰ تا ۲۵ درجه برای جوانه زنی ایده‌آل است. در شرایط خوب جوانه‌ها در کمتراز یک هفته ظاهر میشوند.

وقتی جوانه‌ها ظاهر شدند پوشش نایلونی را بردارید، در طول جوانه‌زنی تنشهای محیطی به گیاهچه صدمه زیادی میزند و نباید اجازه بدهید محیط گرم و سرد شود یا بی آب بماند. پس از جوانه‌زنی گیاه را به محل پرنورتری منتقل نمایید. وقتی گیاه چهار برگه و بیشتر شد میتوانید از کودهای کامل بالانس شده مانند ۱۸+۱۸+۱۸ استفاده فرمایید.

 گل اطلسی

منبع

سبزیجات هیدروپونیک در آپارتمان

سبزیجات هیدروپونیک در آپارتمان

سبزیجات هیدروپونیک در آپارتمان

سبزیجات هیدروپونیک

معرفی باغ سبزیجات هیدروپونیک عمودی آپارتمانیBioCity

سبزیجات هیدروپونیک

این تاسیات زیبا که با بطری های نوشیدنی ساخنه شده به شما اجازه میدهد منداب(نوعی سبزی), برگ چغندر,توت فرنگی, گوجه گیلاسی و بیشتر گیاهان یکساله را در زمستان در منزل شخصی خود پرورش دهید.

با تشکر از صنعت و نوآوری مردمی در Montreal شرکت پایه ای BioCity ,پرورش دهنده مجموعه ای از سبزیجات در خانه است، با امکاناتی کمی بیشتراز یک پنجره جنوبی که ساده تر از آن وجود ندارد.همانطور که در OcoHome  به خوبی میدانیم عادت غذایی صد مایلی در وسط زمستان در کانادا میتواند کمی شیطنت آمیز باشد مگر اینکه تعداد زیادی قظعه یخ بخورید!

سبزیجات هیدروپونیک

J.Y.Martin موسس و بنیانگذار BioCity  قصد دارد به کمک سیستم سبزیجات هیدروپونیک پنجره ای خود این مسئله را ساده تر کند! با الهام از پروژه مزارع پنجره ای سیستم BioCity از هیدروپونیک عمودی برای پرورش گیاهان آپارتمانی استفاده میکند.

همانطور که میدانید در کشت سبزیجات هیدروپونیک ، از خاک استفاده نمیشود اما به جای آن یک سیستم بسته ی آب ، گیاهان را با مواد مغذی تغذیه میکند. بدیهی است که مصرف سبزیجات خانگی میتواند به کاستن سطح زیر کشت لازم روی زمین کمک کند اما مزایای زیست محیطی این سیستم فراتر از حذف سوخت مورد استفاده در حمل و نقل مصرفی ماست.

سبزیجات هیدروپونیک

پرورش گیاه به صورت هیدروپونیک در غیاب خاک به ما اجازه میدهد که مواد غذایی بیشتری در فضاهای کوچکتر پرورش دهیم.به عنوان مثال در سیستم بدون خاک ،گوجه فرنگی گیلاسی میتواند در فضایی به کوچکی یک بطری نوشیدنی رشد کند! همچنین این سیستم باعث صرفه جویی در مصرف آب میشود چرا که هر سیستم بسته میتواند ترکیب غذایی مشابهی را برای چندروز در اختیار گیاه قرار دهد و زمانیکه نیاز به تعویض آب باشد میتوان از آن مجددا برای آبیاری گلدانها استفاده کرد.

کارکنان BioCity از ترکیب مواد با دوام مثل بطریهای بازیافتی نوشیدنی، استیلهای گالوانیزه ، قلوه سنگ های منبسط رسی(که دائما تجدیدشدنی هستند) و چوب پنبه هایی که برای بستن در بطریها استفاده میشود برای ساخت باغ بطری ساز خود استفاده میکنند که میتواند محصولی تولید کند که هم زیبا و خوشایند و هم اصولی است.

مواد مورد نیاز برای این سیستم:

سبزیجات هیدروپونیک

واضح است که تنها نکته مهم و مورد توجه برای تضمین موفقیت این باغ آپارتمانی،دسترسی به نور خورشید است.

یک پنجره رو به جنوب با حداقل ۴ساعت نور خورشید برای این سیستم ضروری است.جعبه استانداردی با ۱۸۳سانتی متر ارتفاع, دو ستون دارد که هرکدام ۴گیاه را نگه می دارند. ۲۰سانتی متر بین پنجره و بطریها و ۲۵سانتی متر بین هر بطری با بطری دیگر باید فاصله باشد تا هوا جریان یافته و فضای کافی برای رشد گیاهان تامین شود.

این سیستم انعطاف پذیر  و قابلیت تطبیق با هر نوع پنجره ای را به آسانی دارد. یک مخزن کوچک برای محلول غذایی در پایین هر ستون قرار دارد که میتواند از یک تا هفت روز بسته به تعداد گیاهان و مدیریت آب سیستم را تغذیه کند. هر مخزن مجهز به یک پمپ هوای کوچک است که محلول غذایی را به بالای ستونها هدایت می کند سپس محلول غذایی به کمک نیروی ثقل به سمت پایین چکه میکند و تا زمانیکه مخزن پایینی مجددا پر شود در اختیار گیاهان قرار میگیرد.

بخاری های ستونی الکتریکی (که اغلب زیر پنجره ها قرار دارند) موضوع نگران کننده ای نیستند در حقیقت تا زمانیکه دما زیر ۳۰ درجه باشد گیاهان واکنش مثبتی به گرما میدهند. این سیستم، رطوبت چندانی تولید نمی کند و این مسئله در طول زمستان که بسیاری از منازل آب و هوای خشکی دارند مطلوب است.

سبزیجات هیدروپونیک

با توجه به صدای پمپ ها و در نتیجه چکه کردن محلول غذایی که هر ۱۵دقیقه یکبار فعال میشوند بهتر است این سیستم در اتاق خواب نصب نشود.سیستم صرفا هفته ای یک ساعت به نگهداری و حمایت نیاز دارد. هدف ، ساده تر کردن این سیستم هیدروپونیک تا حد امکان است. فیلمهای آموزشی برای نصب و راه اندازی همراه سیستم وجود دارد و پرسنلBioCity برای برقراری ارتباط اینترنتی تصویری و تلفنی در دسترس هستند.

کارکنان این شرکت معتقدند با ساخت یک سیستم تولید نورمصنوعی برای فضاهایی که نور کافی ندارند ، یک سیستم مدیریت الکترونیکی و کاهش قیمت برای افرادی که زمان و تلاش خود را در این حیطه سرمایه گذاری کرده اند در آینده میتوانند این سیستم را پیشرفته تر کنند.محدودیت باغ عمودی استفاده از بطریهای آبی رنگ است(این بطریها کمتر در دسترسند). این سیستم برای طرفداران نوشیدنی میتواند یادآور خاطره های خوش طعمی باشد.

منبع

سیکلامن

سیکلامن Cyclamen  

سیکلامن Cyclamen  

سیکلامن

نام فارسی سیکلامن(نگونسار)
نام انگلیسی cyclamen
نام علمی Cyclamen  spp
خانواده primulaceae

معرفی کلی

سیکلامن

نام فارسی : سیکلامن

نوع : گیاه علفی چندساله-غده ای

خانواده :  primulaceae (تیره پامچال سانان)

ارتفاع : ۱۵-۲۵ سانتی متر

گسترش : به طور طبیعی در در اروپای مرکزی ، مدیترانه و ایران پراکنده است که گونه اصلی پرسیکوم در نواحی غرب مدیترانه وجود دارد

رنگ گل : صورتی ، قرمز ، ارغوانی ، سفید ، خرمایی . انواع  دورنگ آن هم وجود دارد.

نور : نور متوسط

نیاز آبی : متوسط

نگهداری : زیاد

گل : زینتی

برگ : برگهای کروی و قلبی شکل

معرفی

سیکلامن

سیکلامن یک محصول گلخانه ای است که در زمستان به بازار عرضه میشود و چون گیاهان کمی در این فصل قادر به گلدهی هستند لذا از نظر اقتصادی مورد توجه قرار میگیرد.نگهداری این گیاه در منزل سخت و نیازمند مراقبت و توجه بیشتری میباشد.

انواعی از سیکلامن ها دارای دمگل های طویل هستند و میتوانند بعنوان گل شاخه بریده مورد استفاده قرار گیرند.برای این کار دمگل باید از انتها جدا شود.در این حالت ۱۴ روز در آب ماندگاری خواهد داشت.

دارای ۱۵گونه است که در اروپای مرکزی،مدیترانه و ایران پراکنده هستند.به دلیل شکل خاص گلبرگهایشان که به سمت بالا قرار می گیرند و منظره ای زیبا ایجاد می‌کنند ، محبوب هستند.

ویژگیهای ظاهری

سیکلامن

برگ : برگها کروی و قلبی شکل و به رنگ سبز تیره هستند.در برخی ارقام روی برگها  لکه های نقره ای رنگ زیبایی وجود دارد.

سیکلامن

گل : گلهای آن معطر و به رنگهای صورتی،قرمز،ارغوانی،سفید و خرمایی هستند.ارقام پرپر و دورنگ آن هم موجود هستند. هر گل ۵ گلبرگ دارد که حالت برگشته به سمت عقب دارند.گلبرگها دارای لبه های صاف یا چین دار هستند و باهم تشکیل یک لوله کوتاه میدهند.

سیکلامن

ساقه : بخش پایینی ساقه (هیپوکوتیل) آن در نزدیکی سطح خاک قطور شده و تشکیل ژوخه (غده) میدهد. برگها به طور مستقیم از این ژوخه بیرون می آیند. ژوخه ممکن است تخم مرغی شکل یا پهن و گرد باشد.هر برگ ساقه مستقل خود را دارد. البته ساقه گل و ساقه های برگ در اوایل رشد شبیه هم هستند اما یک تفاوت عمده دارند. نوک ساقه گل به طرف پایین خمیده است اما نوک ساقه برگ به سمت بالا قرار می‌گیرد..

 نگهداری

سیکلامن

نور:از فروردین تا مهر ماه با ایجاد سایه از شدت نور کاسته شود وپس از آن نیز در معرض  نور شدید قرار نگیرد.در واقع از فروردین تا مهر ماه باید با ایجاد سایه از شدت نور کاسته شود و در بقیه سال نیز شدت نور نباید خیلی بالا باشد. مقدار نور مطلوب برای آن ۳/۴ کیلو لوکس است

سیکلامن

آبیاری: آبیاری متوالی مفید است اما ایستادن آب در پای طوقه به ویژه در شب باعث پوسیدگی می شود. نباید از آب های دارای آهک استفاده شود، چون باعث ایجاد لکه های سفید شده که این لکه ها برگ ها را زخمی و خراب می کند. خاک آن باید بسیار سبک باشد. PHبین ۵ تا ۶ برای آن مناسب است تا از پوسیدگی ژوخه جلوگیری شود.

سیکلامن

خاک: مخلوطی از خاک برگ و ماسه برای رشد این گیاه مناسب است. ترکیب ۲ تا ۳ قسمت خاک معمولی و خاک برگ همراه یک قسمت ماسه و یک قسمت کود حیوانی پوسیده. امروزه از ترکیب پیت ماس + کوکوپیت + پرلیت استفاده میشود باید بسیار سبک باشد و از تهویه خوبی برخوردار باشد تا از پوسیدگی ژوخه جلوگیری شود

سیکلامن

کوددهی: به طور کلی سیکلامن به دما و کوددهی بسیار حساس است و دماهای بالا و کوددهی زیاد باعث ایجاد گیاه با برگ های کلمی شکل و عدم گلدهی می شود. دماهای پایین و کوددهی کم باعث ایجاد گیاهان کوچک با برگ های نمو نیافته و طویل شدن دمگل ها می شود.کود مورد نیاز گیاه نگونسار را میتوان به میزان ۳ گرم در لیتر ، هر هفته یکبار در تابستان و دو هفته یکبار در زمستان مورداستفاده قرار داد.

آفات و بیماریها:

سیکلامن

۱   کنه سیکلامن : باعث پیچیدگی برگ ها وگل ها می شود.

۲–   تریپس : لکه هایی در سطح زیرین برگ ها ایجاد می کند.

۳–   نماتد ریشه : باعث ایجاد گال های کوچکی در ریشه می شود که به این محصول صدمه می زند. گیاهان مبتلا باید حذف و خاک و گلدان ها باید گندزدایی شوند.

۴-   قهوه ای شدن ژوخه : بیماری ویژه سیکلامن است که درنتیجه آن لکه های قهوه ای و قرمز- قهوه ای روی زیرلپه ظاهر می شوند و در اثر آن رشد قسمتی از برگ ها متوقف شده، سطح برگ ها در دو طبقه قرار می گیرند. پس از آلودگی کنترل و درمان آن مشکل است. بنابر این پیش از بروز آن باید خاک و گلدان گندزدایی شوند.

تکثیر

سیکلامن

هم بصورت جنسی و هم غیر جنسی

 افزایش این گیاه با کشت بذر در اواخر مرداد و شهریور است. همچنین با تقسیم بخش ژوخه ای قابل افزایش است. درصد تندش بذرها کم است و از بذرهای تازه باید استفاده کرد (بذرها پس از برداشت باید تا یک سال مصرف شود و می توان آنرا در ظروف سربسته در دمای ۳ تا دو سال نگهداری کرد.) بذر ها در یک ترکیب خاکی از ماسه، پیت، خاکبرگ پوسیده و خاک معمولی به نسبت مساوی کشت می شود. بذرهای سیکلامن سیاه رنگ و به نسبت درشت است و به فاصله ۲-۱ سانتی متر از هم کشت می شوند.

سیکلامن

در دمای ۲۰-۱۸ و رطوبت نسبی  ۱۰۰ درصد و در تاریکی، بذرها پس از ۳ تا ۴ هفته جوانه می زنند. خیساندن برگ ها در آب دست کم به مدت ۱۰ ساعت، در تسریع جوانه زنی مفید است. سپس نشاء ها به محیط روشن منتقل شده و رطوبت محیط به ۷۰ درصد کاهش می یابدو پس از اینکه نشاء ها ۲ تا ۳ برگی شدند به جعبه های چوبی و یا گلدان های بزرگ منتقل می شوند. در این مرحله رشد، تراکم زیاد باعث علفی شدن بوته های کوچک می شود که در این صورت دمبرگ ها کشیده و شکننده می شوند. همچنین در این مرحله از رشد، به چندین بار تغذیه با کود کامل احتیاج دارد که باعث می شود رشد افزایش یافته و از ابتدا قابلیت جابجا شدن گلدان های استکانی را کسب کنند. به تدریج همزمان با رشد، به گلدان های بزرگ و بزرگتر منتقل می شوند.

در اواخر بهار، نشاءها را به گلدان ها انتقال می دهند. در اواخر آبان ماه آنها را به گلخانه ای که دمای آن از ۱۶ بالاتر نرود انتقال می دهند تا به گل بنشیند.

در کشت و پرورش سیکلامن باید توجه داشت که برآمدگی طوقه (هیپوکوتیل) بالاتر از سطح خاک قرار گیرد چون کشت عمیق آن باعث پوسیدگی طوقه می شود. خاک گلدان مخلوطی از ۲ تا ۳ قسمت خاک معمولی، یک قسمت ماسه و یک قسمت کود دامی پوسیده است. به جای کود پوسیده می توان از یک کود کامل شیمیایی در تمام طول سال استفاده کرد. قرار دادن گلدان های سیکلامن در کنار هم باعث بروز بیماری ها و پوسیدگی طوقه می شود.

کاربرد

سیکلامن

سیکلامن یک گیاه زمستان گل است و با توجه به ارزش و اهمیت گیاهان زمستان گل یا پات پلنت های زمستانه این گیاه جایگاه خوبی در ایران برای تولید، پرورش و صادرات به کشور های متقاضی دارد.

مباحث اضافی

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

این گیاه به نور متوسط، هوای خنک تا کمی گرم، خاک همیشه خیس، رطوبت هوای عادی وخاک کمی اسیدی، احتیاج دارد.

از نکات قابل توجه در پرورش سیکلامن حفظ و نگهداری آن از باکتری ها و عوامل قارچی است. سیکلامن‌های مبتلا به برخی از آلودگی های باکتریایی دچار مرگ برگی خواهند شد. لذا پیشگیری از چند طریق صورت می‌گیرد : استریل کردن خاک- مجزا بودن گلخانه- جلوگیری از تردد بی مورد کارگران در گلخانه

سیکلامن گیاه وسیع‌الرشد اما کند رشد بوده و نیاز به یک دوره نسبتاً طولانی برای گل دهی و ورود به فاز زایشی دارد. هم‌چنین این گیاه در تمام مراحل رشد تا زمان گل‌دهی احتیاج به مراقبت ویژه دارد.

منابع

ژربرا

ژربرا Gerbera

ژربرا Gerbera

ژربرا

نام فارسی ژربرا
نام علمی Gerbera aurantiaca
خانواده Asteraceae

مشخصات ظاهری:

ژربرا

نوع: گیاه گلدار، علفی و چندساله

ارتفاع: تا بیش از 60سانتی متر

گسترش: کمتر از 45سانتی متر

رنگ گل: قرمز، نارنجی، زرد، سفید، کرم، بنفش، صورتی

نور: سایه روشن

نیاز آبی: متوسط

معرفی :

ژربرا

ژربرا یکی از گیاهان محبوب شاخه بریدنی است که به عنوان گیاه گلدانی وفضای سبز نیز استفاده می شود. این گیاه به دلیل رنگ های جذاب و متنوع گل  خود از محبوبیت زیادی برخوردار شده است . برای نگهداری از این گیاه شما به مکانی نیمه آفتابی نیاز دارید و نیاز آبی گیاه متوسط است.

ویژگی ظاهری :

ژربرا

گل:

ژربرا همه ی فرمهای گل را روی طبق خود دارد(زبانه ای، میانه ای،درونی) گلها به صورت پر پر یا کم پر در رنگهای متنوع در انتهای یک ساقه بلند به صورت تکی یا دوتایی رشد میکنند. حذف گلهای پژمرده میتواند از صرف انرژی گیاه برای تولید بذر جلوگیری کند و باعث استمرار گلدهی شود.

ژربرا

ساقه:

ساقه ژربرا از میان برگهای طوقه ای خارج میشود. در طول خود بدون برگ است و در انتهای آن گل تشکیل میشود.

ژربرا

برگ:

برگهای ژربرا، طوقه ای، نیزه ای شکل با بریدگیهای عمیق که سطح زیرین آن پوشیده از کرکهای متراکم است.

نگهداری:

ژربرا

برای اینکه ژربرا به صورت گیاه دائمی باقی بماند تغذیه آن بسیار اهمیت دارد. بهتر است از کودهایی با پتاسیم بالا برای آن استفاده شود. هرچند میتوانید یکبار در ماه از کودهای کامل استفاده کنید. تغذیه کلسیم نیز برای آن اهمیت دارد زیرا ژربرا یک ناحیه ضعیف در گردن دارد که در صورت کمبود کلسیم دچار گردن کجی میشود. همچنین دماهای خنک تا متوسط باعث افزایش طول دوره گلدهی آن میشود.

نور:

اگر دوست دارید گیاه شما به گلدهی خود ادامه دهد باید شرایط نوری مناسبی را برای آن فراهم کنید. نور مستقیم و خشن به سرعت به ژربرا آسیب میزند و سطح برگهای آن را میسوزاند. روزانه تعداد ساعت کمی نور آفتاب برای آن کافی است.

نیاز آبی:

ژربرا

این گیاه مستعد پوسیدگی ریشه و طوقه است و نباید عمیق کاشته شود. در هنگام آبیاری نباید آب را مستقیما روی طوقه بریزید. از نظر رطوبت، به رطوبتی نظیر خانه های ما نیاز دارد. هرچند باید از مکانهای خیلی مرطوب مثل حمام دور نگهداشته شود. با آبیاری مناسب میتوان احتمال آلودگی به سفیدک پودری را نیز بطور قابل توجهی کاهش داد. زهکشی خاک در این گیاه اهمیت دارد.

 

آفات و بیماریها:

ژربرا ممکن است دچار خم شدگی شود. این مشکل در بسیاری از گیاهان ممکن است ناشی از آبیاری نامناسب باشد اما در ژربرا بیشتر بخاطر تنش حاصل از تغییر ناگهانی شرایط محیطی(مثلا بالا رفتن دما) باشد. بیشتر آفات و بیماریها برگ ژربرا را مورد حمله قرار میدهند. سفیدک پودری و آلودگی قارچی میتواند ناشی از آبیاری نامناسب یا رطوبت بالای محیط باشد. بهتر است برگهای آلوده را جدا کرده و از قارچکش کمک بگیرید.

تکثیر:

ژربرا

ژربرا میتواند با بذر تکثیر شود اما در این روش گیاه مشابه والد مادری نخواهد شد. این روش بسیار وقتگیر است و ممکن است تا یکسال طول بکشد تا گیاه به مرحله گلدهی برسد. تقسیم بوته نیز به کندی نتیجه خواهد داد. باتوجه به قیمت مناسب این گیاه، بهتر است هر زمان که تمایل داشتید انواع آماده ی این گل را تهیه کنید.

کاربرد:

ژربرا

ژربرا اغلب به صورت گلدانی نگهداری میشود. درصورتیکه آن را رو به یک پنجره آفتابی قرار دهید و اجازه ندهید خاک آن خیلی خشک شود، تا4-6هفته گل میدهد. انواع شاخه بلند آن بعنوان شاخه بریده نیز کاربرد دارند.

منبع

بید غلات (بید گندم )

بید غلات (بید گندم )

بید غلات (بید گندم )

بید غلات

Sitotorga cerealella بید غلات یا بید گندم ار آفات مهم انباری در سراسر دنیاست که جز راسته ی بالپولک داران یا Lepidoptera می باشد . البته پراکنش و پراکندگی این حشره در مناطق معتدل گرمسیری بیشتر است .

نحوه خسارت :

بید غلات
میزبان این حشرات در درجه اول گندم و ذرت در درجه دوم جو و ارزن و چاودار و به ندرت برنج می باشد . قطعات دهانی حشره کامل مکنده است و حشره بالغ به خوشه های نارس گندم و جو و … حمله و خسارت به بار می آورد . ولی خسارت اصلی را لاروهای این حشره به دانه های غلات می زنند .لارو ها این حشره درون دانه ها زندگی کرده و خسارت می زنند این خسارت بصورت کیفی و کمی است زیرا لارو فضولات خود را درون دانه انباشته می کند و محصول بوی نامتبوع و تهوع آور دارد .

مرفولوژی :

بید غلات
حشره ی کامل پروانه ای به طول 6میلی متر با بالهای جلویی باریک در انتها نوک تیز با رنگ روشن سفید مایل به زرد است که دارای لکه های تیره قهوه ای رنگ است بالهای عقبی خاکستری و لبه دار حاشیه ای هستند .

AngLa copy

لارو های کامل 6-8 میلی متر به رنگ سفید شیری و اندازه ی شفیره ها حدود 6/5-5 میلی متر هستند از اطلاعات بالا متوجه می شویم که این حشره دارای دگردیسی کامل است (تخم – لارو – شفیره – حشره کامل ) دارد قطعات دهانی این حشره مکنده است ولی خسارت اصلی را لارو ها درون دانه بوسیله ی آرواره های خود میزند .

سیکل زندگی :

بید غلات
جنس ماده ی این حشره بطور متوسط 150 تخم می گذارد و تا رسیدن این تخم ها به حشره بالغ و تکمیل سیکل حدود 5 هفته طول می کشد تخم ها بصورت تک تک یا توده ای گذاشته می شوند . پس از مدت کوتاهی لارو های جوان قرمز بیرون آمده و وارد دانه می شوند لارو های جوان از قسمت های نرم دانه ولی در سنین بالا کلیه محتویات دانه را می خورند . لاروها در درون بذر 4بار پوست اندازی می کنند .

بید غلات

لارو ها پس از تغذیه کامل پوسته ی دانه را بصورت دایره ای توسط آرواره ها خرد کرد سپس پیله ی ابریشمی تیره و درون آن به شفیره تبدیل می شوند . زمستانگذرانی این حشره در انبار در داخل توده ی گندم یا سایر غلات و در بهار با شروع جوانه زنی سیکل تکرار می شوند . از عوامل مهم بیولوژیکی در افزایش رشد جمعیت این حشره می توان به دما (درجه حرارت 25تا35 ) رطوبت (60٪) نور کافی می توان اشاره کرد .

مبارزه و کنترل آفات انباری :
کنترل فیزیکی :

بید غلات

1- تله های آغشته به چسب

2- دستگاه های مکش

3- الک کردن

4- ضربه و لرزش

5- تغییر دما و رطوبت محیط به طوریکه باعث کاهش قوه نامیه بذر یا جوانه زنی بی موقع نشود .

6- پرتودهی با اشعه ماورای بنفش یا گاما

7- استفاده از گاز ازن در ضد عفونی سازی غلات انباری که مراحل رشد حشرات را به مخاطره می اندازد.

کنترل بیولوژیک

بید غلات

توسط گونه های مختلف زنیور های پارازیتوئید یا برخی پاتوژن ها صورت می گیرد

کنترل شیمیایی

خاک های دیاتومه ( از بقایای فسیلی جلبک های تک سلولی تحت عنوان دیاتوم ها بوجود آمده و به رنگ های سفید خاکستری زرد قرمز پهن و مسطح هستند ) چون سطح فعال بیشتری دارند توانایی حشره کشی بالاتری دارند .