موریانه

موریانه Termites

موریانه Termites

موریانه Termites

موریانه

موریانه یا در اصطلاح مورچه سفید حشرات ابتدایی و اجتماعی اند که نسبت به سوسری ها خویشاوندی نزدیکتری دارند تا مورچه ها.در تمامی قاره به جز قطب جنوب یافت می شود. با توجه به لایه کوتیکولی نرم موریانه در نقاط سرد و مرطوب ساکن نیستند.جمعیت انها در یک متر مکعب از ۴۰۰۰-۲۰۰۰ موریانه متغیر است.

شکل شناسی:

به طور کلی موریانه به چند فرم طبقه بندی میشوند.

A – پادشاه

B – ملکه

C – ملکه ثانویه

D – ملکه سوم

E – سربازان

F – کارگر

پادشاه و ملکه که قدرت تولید مثلی دارند. بزرگترین موریانه های موجود ملکه ها از گونه Macrotermes bellicosus هستند که تا حدود ۱۰ سانتی متر طول دارند و گاهی تا ۵۰ سال عمر میکنند.

موریانه

کارگر و سربازها معمولا کوچک هستند با رنگی روشن و طول بدن بین ۱۵-۴ میلیمتر میباشد.شاخکهاسکنواخت و خمیده، کارگر ها مسئول نگهداری مواد غذایی و نوزادان تغذیه آنها و رسیدگی به ملکه و نگهداری از لانه هستند. ظیفه کارگران تهیه غذا برای مجتمع است، یعنی چوب را می‌خورند و سپس گوارده آن را در اختیار دیگر موریانه‌ها قرار می‌دهند اغلب موریانه های سرباز و کارگر به طور کامل نابینا و بی بال هستند و دستگاه تناسلی هم ندارند اما گاهی اوقات نرها دارای چشم مرکب و دارای ۴ بال هستند که برای جفتگیری از آنها استفاده میکنند.و بعد از جفت گیری بال خود را از دست میدهند.در بعضی گونه ها طبقه کارگر ممکن است وجود نداشته باشد و مسئولیت آنها به عهده چند پوره میباشد.

موریانه

کارگر

سرباز ها تخصص رفتاری  دارند.بسیاری از سربازان دارای سر بزرگ با آرواره های قدرتمند و به اصطلاح به قدری بزرگ شده که خود را نمیتوانند تغذیه کنند و به وسیله کارگرها تغذیه میشوند و مایع چسبناک و بوداری در برابر دشمنان از خود ترشح میکنند.

موریانه

ملکه،کارگر و سرباز

مانند سایر حشرات موریانه ها دارای لب بالایی زبان شکل و یک پیشانی دارند. شاخک موریانه قادر به شناسایی مزه ،بو(فرومون)،ارتعاشات و حرارت بوده و همچنین پالپ هایی دارد که حس غذایی و عمل دست زدن به مواد و لمس آنها را انجام میدهد. شکم به ده قسمت تقسیم شده ودر بند انتهایی شکم دارای سرسی میباشد.ماده ها دارای تخمریز میباشند.بر خلاف مورچه ها بالهای عقبی و جلویی طول مساوی دارند.

موریانه

کارگر

چرخه زندگی:

چرخه زندگی یک موریانه با یک تخم آغاز میشود.اما این دگردیسی با زنبور عسل و مورچه متفاوت است.تخم از طریق ۴ مرحله پوست اندازی میکند.پوره موریانه به نظر می رسد ابعاد کوچکتر حشره بالغ باشد اما قدرت شناسایی محیط اطراف را ندارد.اولین پوره ها به کارگر تبدیل میشوند و بعد از ان سرباز به وجود میاید.رشد پوره ها ممکن است ماهها طول بکشد.که مدت زمان تفریخ آنها به درجه حرارت و مواد غذایی بستگی دارد.

ملکه پس از باران تابستان شروع به پرواز زیبا میکند و بعد از آن جفتگیری را آغاز میکند.ملکه فقط ۲۰-۱۰ تخم در جایگاههای مخصوص کولنی قرار میدهد.ملکه اولیه دارای شکم بزرگ برای ذخیره کردن تخم نیز میباشد.و ممکن است تا  روزی ۴۰۰۰۰ تخم نیز تولید کند.

موریانه ها از نظر نوع زندگی به سه گروه عمده تقسیم می شوند.

موریانه هایی که در زیر خاک زندگی می کنند.

موریانه هایی که در درون چوب های خشک زندگی می کنند .

موریانه هایی که در چوب های مرطوب زندگی می کنند.

موریانه

گرچه در یک تپه موریانه‌ای بزرگ ممکن است بیش از ۵۰۰۰۰ موریانه زندگی کنند ولی داخل آن همیشه تمیز است. این تمیزی به این دلیل است که موریانه‌ها مدفوعات خود را به منزله سیمان در ساختن دیواره‌های تپه و اتاقک‌ها بکار می‌برند و لاشه‌ها را نیز می‌خورند و مصرف می‌کنند. برخی دیگر از موریانه‌ها درخت آشیان هستند، یعنی آشیانه‌هایی به اندازه‌های گوناگون معمولاً به بزرگی یک توپ بسکتبال، بر فراز درختان می‌سازند. موریانه‌ها در داخل چنین آشیانه‌هایی خود را از خطر حمله پرندگان، سوسمارها،عنکبوتها مصون میدارند.

تغذیه:موریانه

 موریانه هاخطرناکترین موجودات برای سازه های چوبی هستند. زیرا، بدون ظاهر شدن و جلب توجه انسان، ممکن است سقفی را به کلی ویران کنند و خسارت های زیادی را به بار آورند.  طیف گسترده ای از مواد گیاهی، که ممکن است شامل چوب، پوست، برگ، علف، قارچ ها، هوموس یا مدفوع از علفخواران را تغذیه می کنند.سیستم گوارشی موریانه ها حاوی تک یاخته یا باکتری همزیستی است که عمل هضم سلولز چوب را به عهده دارد.آنها جز این باکتری قادر به زنده ماندن نیستند چون بدون آنها نمیتوانند سلولز را هضم کنند.موریانه ها با تغذیه از چوب و حفر دالان و ایجاد تونلهای گلی باهث ایجاد خسارت میشوند.

مبارزه:

برای شناسایی موریانه های موجود در منزلتان در اطراف وسایل چوبی ،دکورهای قدیمی،تخته های پوسیده و..به رنگ آنها دقت کنید.موریانه ها در دونوع کارگرها به رنگ کرمی و تجمع کننده به رنگ سیاه یا قهوه ای بالدار یا بدون بال هستند. صدای چوب توخالی که در اثر ضربه زدن به آن این صدا قابل تشخیص می باشد ,چوب های نازکی که به راحتی به وسیله چاقو و آچار خط می افتد نیز نشان از وجود موریانه است.

مبارزه مکانیکی:

حتی الامکان بایستی در منزل وسایلی که مواد آن ها را چوب تشکیل می دهد به صورت مستمر بازدید کنیم و در منازلی که حمله صورت می گیرد در ابتدا بایستی منابع چوبی مانند کمدها، مبلمان، بوفه از سطح دیوار به میزان ۱۰ سانتیمتر فاصله ایجاد کنیم. ساده ترین راههای مبارزه خانگی به این صورت است که تکه های مقوایی را به صورت چند لایه روی هم قرار دهید آنها را مرطوب کنید و در محلی که تردد موریانه ممکن است بیشتر باشد قرار دهید.موریانه ها علاقه شدیدی به مقوا دارند.بعد از حمله آنها به مقوا آنها بیرون برده و بسوزانید.این کار را به دفعات انجام دهید.البته بدانید که این راه مشکل موریانه ها را حل نمیکند.این راهکار در کنار سایر روشها میتواند موثر باشد.

نکته دیگر اینست که موریانه ها در شب و تاریکی رشد و نمو میکنند.بنابراین الوار و وسایل آلوده ای که قابل حمل هستند را چنانچه چند روزدر معرض آفتاب قرار دهید،موریانه های آنها از بین خواهند رفت.

در ضمن خششک نگه داشتن محیط و از بین بردن نشتی های ساختمان ،از بین بردن استخر ها و حوضها در منازل آلوده بسیار ضروری میباشد.

از دیگر راهها استفاده از مواد دفع کننده است.میتوانید مقدار یک درصد سم پرمترین که یک حشره کش بی خطر برای انسان است را با روغن جلا برای چوبها یا رنگ یا چسب چوب کاغذ دیواری و یا حتی با ملاتی که در کف اتاق استفاده میکنید مخلوط کنید.

موریانه

مبارزه شیمیایی:

اسید بوریک یکی از معمول ترین و مؤثرترین راه های مقابله با موریانه ها است. اسید بوریک همزمان با گرفتن آب بدن موریانه ها؛ سیستم عصبی آنها را از کار می اندازد، بهترین روش برای از بین بردن موریانه ها با استفاده از اسید بوریک این است که از جایگاه های طعمه ای استفاده کنید

تمامی وسایل چوبی و در کل حاوی سلولز را با اسید بوریک آغشته یا اسپری نمایید.در اینصورت جنازه های موریانه ها را در اطراف دام مشاهده خواهید نمود.

در روشهای زیر حتما باید از متخصصین گیاهپزشکی و یا افرادی که در کنترل آفات خانگی تخصص دارند کمک گرفته شود.

با ایجاد  سدی از مواد شیمیایی بین کلنی موریانه ها در داخل خاک و ساختمان جهت جلوگیری از نفوذ آنها به ساختمان با استفاده از روشهای زیر امکان پذیر است.
این روش در ساختمان هایی کاربرد دارد که از بناهای اطراف فاصله داشته باشد. روش کار به این صورت می باشد:
– ابتدا گودالی باعرض ۳۰ تا ۵۰ سانتی متر و عمق آن تا کف فوندانسیون و در ساختمانهای دارای زیر زمین تا ۳۰ سانتیمتر پایین تر از کف زیر زمین احداث می شود.
– در طول گودال سوراخهایی با فاصله ۳۰ سانتیمتر حفر کرده و سم مخصوص توصیه شده برای موریانه (امولسیون۱% کلردان chlordane امولسیون ۵/.% دیلدرین، دیازینون ۳-۲ در هزار) به داخل این سوراخها تزریق می شود.
– خاک برداشته شده از گودال را با محلول سمی و با غلظت مناسب توصیه شده آغشته نموده.
– داخل گودال را با سم و غلظت مناسب سمپاشی کرده.
– در نهایت خاک آغشته به سم را داخل گودال ریخته و به این ترتیب در اطراف ساختمان سدی سمی به وجود می آید که مانع از نفوذ موریانه ها خواهد شد.

آغشته سازی خاک با استفاده از روش تزریق سم
این روش در مواردی کاربرد دارد که فاصله ای بین ساختمان و دیوار همسایه وجود نداشته باشد. روش کار به این صورت می باشد:
– ابتدا با مته هایی به قطر ۱۲، ۱۴، ۱۶ و یا ۱۸ میلی متری سوراخهایی را به فاصله ۳۰ سانتی متر و با عمق ۴۰ تا ۶۰ سانتی متر در طول دیوار و اطراف ساختمان ایجاد می کنند.
– سپس سم مخصوص با غلظت مناسب به داخل سوراخها به مقدار لازم ( ۲ تا۳ و حد اکثر ۵ لیتر ) تزریق میشود.
– بلا فاصله پس از تزریق سم مدخل سوراخ با ملات سیمان مسدود میگردد.

منبع: طراحان منظر

Save

Save

این مطلب را نیز مطالعه کنید   شته مومی سیب Eriosoma lanigerum
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *