قارچ آرمیلاریا

قارچ آرمیلاریا

قارچ آرمیلاریا

قارچ آرمیلاریا

قارچ آرمیلاریا

پوسیدگی آرمیلاریایی ریشه

بیماری قارچی آرمیلاریا (Armillaria) یکی از برجسته ترین کشنده ها و پوسنده ها در درخت های برگریز، مخروطیان و دیگر درخت ها به شمار می رود. تاثیر این بیماری از جنگل تا باغ های میوه و حتی باغچه های خانگی قابل مشاهده است. آرمیلاریا بعض اوقات زمانی ظهور پیدا می کند که درخت پیش تر توسط دیگر پاتوژن ها صدمه دیده و در دیگر اوقات آرمیلاریا به عنوان یک مهاجم اصلی زیست درخت را به خطر می اندازد. تا به امروز ۵۵ گونه ی مختلف از آرمیلاریا شناسایی شده که بیشتر آن ها قبل از این با گونه ی A.mellea اشتباه گرفته می شدند.قارچ آرمیلاریا

میزبان

آرمیلاریا روی گونه های مختلف گیاهان گلدار و بازدانگان گزارش شده است. این قارچ در دماهای مختلف و در نواحی متنوعی از جهان قابلیت رشد و تکثیر را دارد. این بیماری عامل مهمی در آلودگی پهن برگ ها نیز به شمار می رود. میزبان ها شامل درختان میوه (مرکبات، هلو، فندق، و …)، تاک ها، گیاهان علفی (توت فرنگی، سیب زمینی، هویج و…) و درختان جنگلی می باشند.۱۴۷۲۷۵۷۵۵۶۸۰۲

علائم

قارچ های آرمیلاریا معمولا در ریشه ها ساکن هستند، به همین خاطر شناسایی آن ها بسیار دشوار است مگر این که قارچ های خاص این بیماری دور پایه ی درخت رشد کنند یا نشانه ها در تاج و شاخه های زیرین مشهود باشد.

نشانه های تاج در مخروطی ها و گیاهان برگریز متنوع هستند اما به طور کلی در این گیاهان برگ درختان نازک و بیرنگ شده و بعد از مدتی به زردی می گراید. در انتها هم برگ ها قهوه ای شده و با کوچکترین نیرو خورد می شوند. شاخه ها نیز با همین تناوب خشکیده شده و رفته رفته رشد جوانه ها هم کاهش می یابد.

در گیاهان سالم و نیرومند، نشانه های تاج در سال های متوالی بروز پیدا کرده و تدریجا باعث مرگ گیاه می شوند. در مخروطی ها، اندکی قبل از مرگ درخت مخروط ها بزرگ تر از اندازه ی نرمال ساخته می شوند، که این نشانه ی تنش بسیار بالاست.

در گیاهان ضعیف تر نشانه های تاج سریعتر بروز پیدا می کنند، برگ ها زودتر رنگ پریده شده و معمولا پس از یک سال بیماری منجر به مرگ گیاه می شود.در چنین گیاهانی برگ های نارس از بین رفته و رشد جوانه ها به شدت کاهش می یابد.

قارچ آرمیلاریا

قارچ آرمیلاریا

ناگفته نماند، بسیاری از نشانه های تاج برای دیگر قارچ های بیماری زا نیز مشترک است، پس لطفا عجله نکرده و با دیدن این نشانه ها زود قضاوت نکنید.

در بعضی گونه ها نشانه ها ممکن است از ریشه ها شروع به ظهور کرده و تا قسمت داخلی ریشه کشیده شوند، در این موارد پس از مدتی درون ریشه های آلوده شانکر یا زخم شکل می گیرد. در مخروطی های شیره دار با گسترش آلودگی پایه ی درخت شروع به ترشح شیره می کند تا شاهد مهم ترین نشانه ی بیماری آرمیلاریا باشیم. در برخی مواقع ریشه های پوسیده شده توسط آرمیلاریا ، ممکن است باعث پوسیده شدن تنه ی درخت یا قسمت درونی چوب شوند، که در این موارد تدریجا تنه از بین رفته و در نتیجه درخت می میرد.قارچ آرمیلاریا

شناسایی

قارچ آرمیلاریا

قارچ آرمیلاریا

صفحات بادبزنی و میسیلیومی تقریبا همیشه در گیاهان آلوده یا مرده و در قسمت اصلی تنه ی درختان با رنگ سفید قابل تمایز است. ریزومورف ها نیز به عنوان ریسه هایی بند کفشی ( به قطر ۱ تا ۵ میلیمتر) در شرایط سخت خشکی یا آتش هم در درختان توانایی زنده مانی دارند. این ریسه های قهوه ای و خشوی شکل در حالت رشد به رنگ کِرِم می گرایند. ریزومورف در بافت داخلی سفید بوده اما با رشد بیشتر رنگش قهوه ای متمایل به زرد می شود. ریزو مورف ها معمولا به ریشه ی آلوده ی گیاه می چسبند اما ممکن است روی سطح ریشه ی گیاه سالم هم دیده شوند.گفتنی است با این که خیلی از قارچ ها صفحات بادبزنی و ریزومورف تولید می کنند، ریزو مورف و میسیلیوم آرمیلاریا با بقیه ی قارچ ها متفاوت است، این در حالی است که ریزومورف آرمیلاریا ممکن است با ریشه ی گیاه میزبان اشتباه گرفته می شود.

قارچ آرمیلاریا

قارچ آرمیلاریا

آرمیلاریا گاها به صورت قارچ کلاهک دار و عسلی رنگ در انتهای تابستان یا اوایل پاییز بروز پیدا می کند. این قارچ ها به صوت غیر قابل پیش بینی میوه می دهند. قارچ ها ممکن است بعضی از سال ها به طور کلی غایب باشند و بالعکس در برخی سال های دیگر کنار تنه ی درختان به وفور یافت شوند. با آن که شکل بروز قارچ ها در گونه های مختلف آرمیلاریا متفاوت است، اما به طور معمول قارچ ها به صورت خوشه ای در تنه ی درخت ها یافت می شوند. کلاهک قارچ ها معمولا عسلی رنگ همراه با طره های کوچک تیره رنگ و همچنین ساقه های روشن و سفید رنگ قابل تمایزند. این قارچ ها معمولا خوراکی هستند اما شما باید قبل از استفاده ی آن ها حتما از فرد با تجربه ای در رابطه با سمی بودن قارچ ها مشورت بگیرید.

چرخه ی زیست

در حالی که درخت بیمار هنوز زنده است یا حتی مدت ها پس از مرگ درخت، پاتوژن سه راه برای ایجاد بیماری دارد:

قارچ آرمیلاریا

قارچ آرمیلاریا

۱- میسیلیوم می تواند کنار ریشه ها رشد کرده و با گیاه سالم پیوند پیدا کند.
۲- ریزومورف ها می توانند در خاک رشد کرده و خود را به گیاهان سالم برسانند.
۳- قارچ های کلاهک دار می توانند بازیدیوسپور تولید کنند و بازیدیوسپور ها را به وسیله ی باد به دیگر گیاهان منتقل کنند.

قارچ آرمیلاریا

قارچ آرمیلاریا

دو راه نخست برای ایجاد بیماری و پراکنده کردن آن، تمرکز بیشتری بر آلودگی یک محدوده ی خاص دارد. این تراکم گزینی به شکلی است که ابتدا گیاه بیمار ، گیاه مجاور را آلوده کرده و سپس آلودگی به گیاه بعدی منتقل می شود.

راه سوم، پراکندگی بیشتری دارد اما چندان متعارف نیست با این که هم قارچ های کلاهک دار زیاد هستند و هم بازیدیوسپورها به اندازه ی کافی تولید می شوند اما اسپورها به سادگی در گیاهان میزبان مستقر نمی شوند.

قارچ آرمیلاریا

قارچ آرمیلاریا

کنترل بیماری

۱- استفاده از ارقام مقاوم
۲- جلوگیری از تجمع اب و انواع کود پای درخت
۳- جمع آوری کنده ها و ریشه های آلوده
۴- جلوگیری از ایجاد زخم در تنه ی درختان
۵- از بین بردن درختانی که بسیار آلوده اند۶- استفاده از قارچ های آنتاگونیست نسبت به آرمیلاریا
۷- استفاده از قارچ کش های :

chloropicrin, carbon disulphide, methyl bromide

منبع : طراحان منظر

این مطلب را نیز مطالعه کنید   لکه برگی
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *